Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2007–2008

27 017

Homo-emancipatiebeleid

Nr. 43

BRIEF VAN DE MINISTER VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAP
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 1 juli 2008
In het Algemeen Overleg van 28 februari en 5 maart jongstleden over het
lesbische- en homo-emancipatiebeleid (Kamerstuk 27 017, nr. 41) heb ik
toegezegd u, voor de zomer van 2008, nader te informeren over de
verantwoordelijkheidsverdeling binnen het kabinet op het terrein van
homo-emancipatie. Tevens heb ik toegezegd een aantal van uw vragen
schriftelijk te beantwoorden. Allereerst ga ik in op mijn taken en die van
de betrokken bewindspersonen.
Mijn taken als minister voor homo-emancipatiebeleid zijn de volgende:
1. een agenderende rol in het opstellen van het algemene kader van het
homo-emancipatiebeleid;
2. een ondersteunende rol bij de verankering van het homo-emancipatiebeleid bij de departementen;
3. een aanjagende en ondersteunende rol bij het bevorderen van het
homo-emancipatieproces in de samenleving, en
4. een monitorende en toetsende rol aangaande de voortgang op het
terrein van homo-emancipatie in Nederland.
Hierna beschrijf ik de verschillende rollen.
Ad 1. Als minister voor homo-emancipatie ben ik in de eerste plaats
verantwoordelijk voor het opstellen van het algemene kader voor het
homo-emancipatiebeleid en heb ik hiermee een agenderende rol.
Dit kader treft u aan in de kabinetsnota Lesbisch en homo-emancipatiebeleid 2008–2011 «Gewoon homo zijn» die ik u op 9 november 2007 heb
toegestuurd. Over de uitwerking van de prioriteiten van het kabinet op het
terrein van homo-emancipatie, zoals neergelegd in het coalitieakkoord,
heb ik met mijn collega’s van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
van Justitie, van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, van Jeugd en Gezin,
van Wonen, Wijken en Integratie, van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
van Defensie, van Buitenlandse Zaken en van Ontwikkelingssamenwer-

KST120408
0708tkkst27017-43
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2008

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 27 017, nr. 43

1

king afspraken gemaakt. In de nota «Gewoon homo zijn» staan de maatregelen van het kabinet, per ministerie beschreven. De inhoudelijke thema’s
die het kabinet heeft vastgesteld als prioriteiten voor het homo-emancipatiebeleid en die in de homo-emancipatienota zijn uitgewerkt, vormen de
terreinen waarop naar verwachting van het kabinet de meeste winst in het
homo-emancipatieproces valt te behalen. De primaire verantwoordelijkheid voor het bereiken van de in de homo-emancipatienota opgenomen
doelstellingen en het uitvoeren van het beleid op de verschillende
terreinen ligt ondubbelzinnig bij de vakdepartementen en de individuele
bewindspersonen, die daarop aanspreekbaar zijn en hierover verantwoording afleggen aan de Kamer.
Ad 2. Mijn tweede taak is het ondersteunen van de departementen bij de
verankering van het homo-emancipatiebeleid.
Bij het bevorderen van het homo-emancipatiebeleid op de departementen
wil ik de rol van minister voor homo-emancipatie op een actieve wijze
vervullen. Dit doe ik onder andere via de Interdepartementale Werkgroep
Overheidsbeleid en Homoseksualiteit (IWOH). De IWOH zal rondetafelbijeenkomsten organiseren met veldorganisaties en deskundigen, onder
het voorzitterschap van de Directie Emancipatie.
De ondersteuning van de departementen en initiatieven in de samenleving worden medegefinancierd met het extra geld voor homoemancipatiebeleid. Voor het emancipatiebeleid wordt in deze kabinetsperiode indicatief een extra bedrag vrijgemaakt oplopend tot 10 miljoen
euro in 2011 in de begroting van OCW. Dit bedrag is zowel bestemd voor
het homo-emancipatiebeleid als voor het emancipatiebeleid. Ik stel voor
het homo-emancipatiebeleid in 2008 in totaal 2,5 miljoen euro beschikbaar.
Ad 3. Ten derde heb ik een aanjagende en ondersteunende rol bij het
bevorderen van het homo-emancipatieproces in de samenleving.
Het kabinet kiest voor een samenhangende aanpak en een pakket aan
maatregelen op het gebied van homo-emancipatiebeleid. Naast een
fundamentele en proactieve rol voor de departementen, zie ik bij de
ontwikkeling en uitvoering van het homo-emancipatiebeleid ook een
belangrijke en actieve rol weggelegd voor de (lokale) homobeweging,
ouders, de school en maatschappelijke organisaties, (zelf)organisaties van
migranten, sociale partners, de georganiseerde sport, instellingen en
andere overheden en de samenleving als geheel. Beleid dat in dialoog
met deze partijen tot stand komt leidt tot grotere betrokkenheid. Dat
bevordert de uitvoerbaarheid en leidt tot betere resultaten.
Graag ondersteun ik initiatieven in de samenleving, bijvoorbeeld waar het
gaat om het bespreekbaar maken van homoseksualiteit in levensbeschouwelijke kringen, het bevorderen van allianties op landelijk en lokaal
niveau, het uit de kast kunnen komen en steunen van kwetsbare groepen
en het versterken van de internationale dimensie van homo-emancipatie.
Organisaties die op deze terreinen actief zijn heb ik uitgenodigd om met
concrete plannen te komen die ik financieel wil ondersteunen.

1

Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en
Utrecht.
2
Nijmegen, Tilburg, Amersfoort, Deventer,
Enschede, Groningen, Lelystad, Leeuwarden,
Maastricht, Leiden, Zwolle en Arnhem.

Zo heb ik op 5 maart jl. een koploperovereenkomst gesloten met de G41
en op 17 april jl. met de G122 om hen te stimuleren in hun homoemancipatiebeleid en samenwerking met (lokale) organisaties die homoseksuelen vertegenwoordigen. Ook landelijk streef ik naar «gay & straight
alliances» in de sectoren sport, onderwijs, arbeid en ouderenzorg en
-welzijn. Verder wil ik dat in 2011 het aantal gemeenten dat aan homoemancipatiebeleid doet met minstens een kwart is toegenomen tot mini-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 27 017, nr. 43

2

maal 50 gemeenten. Uiteraard betrek ik als minister voor homoemancipatie mijn collega-bewindspersonen bij de beoordeling en
uitvoering van deze plannen en maak met hen afspraken over de samenwerkingen verantwoordelijkheidsverdeling. Op deze wijze hoop ik te
bevorderen dat de initiatieven worden verankerd binnen het beleid van de
andere departementen. Op de uitvoering van deze projecten zijn zowel
ikzelf als mijn collega-bewindspersonen door de Tweede Kamer tijdens
deze kabinetsperiode aanspreekbaar.
Steun aan het bevorderen van het homo-emancipatieproces in de samenleving wil ik ook geven door mijn gezicht te laten zien bij verschillende
evenementen in het kader van homo-emancipatie, zoals op Roze Zaterdag
en de Gay Pride in Amsterdam. Ik stimuleer mijn collega’s hetzelfde te
doen en op deze manier het onderwerp homoseksualiteit zichtbaar en
bespreekbaar te maken.
Ad 4. Tot slot ben ik in algemene zin verantwoordelijk voor de monitoring
en toetsing van de voortgang op het terrein van homo-emancipatie in
Nederland (de stand in het land).
De resultaatsverplichting voor het behalen van de doelstellingen
genoemd in de nota «Gewoon homo zijn» ligt bij de vakdepartementen,
maar ik ben mede aanspreekbaar op de onderdelen waarop wordt samengewerkt. Bij samenwerkingsprojecten kan ik dus, zoals gezegd, samen met
de beleidsverantwoordelijke bewindspersoon, worden aangesproken op
de voortgang en de resultaten van deze projecten.
Om te volgen hoe het gaat met de zichtbaarheid en de sociale acceptatie
van homoseksualiteit zal ik de homo-emancipatiemonitor voortzetten en
het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) vragen de monitor uit te
breiden met een panel van homoseksuele jongens en lesbische meisjes.
Ook worden de resultaten onder scholieren gekoppeld aan de
SCP-monitor, zodat ook de houding van scholieren over homoseksualiteit
systematisch gepeild wordt. Daarmee volg ik de aanbevelingen op van het
SCP («Gewoon doen», september 2006, SCP). Ik zal bij de voortgangsrapportage aan de Kamer, in de zomer van 2010, de resultaten van de dan
beschikbare gegevens van het SCP betrekken.
Het kabinet kiest twee indicatoren om aan het eind van de kabinetsperiode
de uitkomsten te kunnen afmeten. Deze zijn: de houding van de Nederlandse bevolking tegenover homoseksuelen en het aantal actieve
gemeenten op homo-emancipatieterrein. Met deze inzet verwacht het
kabinet dat het beter moet gaan met de veiligheid en sociale acceptatie
van homoseksuelen. In 2010 zal het kabinet de voortgang in het homoemancipatiebeleid bekijken. Daarover zal ik samen met mijn collega’s in
het kabinet verslag doen aan de Kamer. Dat zal ook het moment zijn dat
het kabinet zich zal beraden op eventueel verder te nemen maatregelen.
Ik hoop u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben over de
verantwoordelijkheidsverdeling op het terrein van homo-emancipatie.
Naast de toezegging u deze brief toe te sturen, heb ik tijdens het Algemeen Overleg Homo-emancipatiebeleid van respectievelijk 28 februari en
5 maart jongstleden nog een aantal toezeggingen gedaan. Hieronder zal
ik, per toezegging, verslag doen van de planning en de stand van zaken.
Toezegging 1: Ik heb toegezegd de Kamer te informeren over mijn rol als
minister voor homo-emancipatie (OCW) en de rol van de vakdepartementen.
Door deze brief is aan dit verzoek voldaan.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 27 017, nr. 43

3

Toezegging 2: Staatssecretaris Van Bijsterveldt voert overleg met scholen
(en inspectie) over de opneming van de registratie van geweldsincidenten.
De planning is dat de Kamer eind 2008 (middels de voortgangsrapportage
sociale veiligheid op school) nader zal worden geïnformeerd over de
implementatie van de verbeterde veiligheidsindicator in de zogenaamde
«resultatenbox». De verplichte registratie van incidenten is hiervan onderdeel. Daarnaast volgt in september 2008 de monitor sociale veiligheid in
en om de school, waarin eveneens aandacht is voor de problematiek.
Toezegging 3: Ik heb toegezegd de inspectie van het onderwijs te vragen
nog dit jaar een diepgaand onderzoek te doen naar homofoob gedrag,
seksuele weerbaarheid en seksuele diversiteit op de verschillende
schooltypen. Dit themaonderzoek komt naast het gewone toezicht dat
indien daar aanleiding voor is zal ingaan op incidenten, maatregelen en
beleid van scholen.
Er komt in 2008 één themaonderzoek (rapportage volgt begin 2009). Het
thema is: homofoob gedrag, seksuele weerbaarheid en seksuele diversiteit op de verschillende schooltypen. De rondetafelbijeenkomsten met
jongeren en deskundigen uit diverse gremia vinden in juni 2008 plaats.
Deze rapportage verschijnt in oktober 2008.
Toezegging 4: de minister van Justitie zal de Kamer informeren over het
kabinetsstandpunt op het rapport van de Commissie Kalsbeek over
lesbisch duo-moederschap.
De kabinetsreactie is in voorbereiding en zal zo spoedig mogelijk naar de
Tweede Kamer worden gezonden.
Toezegging 5: brief met informatie over de positie van homoseksuele
militairen in NAVO-verband en eventuele NAVO(-verdrag)afspraken
daarover.
De staatssecretaris van Defensie zal de Kamer hierover vóór 1 oktober
2008 middels een brief informeren.
Toezegging 6: brief met toelichting op de huidige wettelijke bepalingen
over sterilisatie van transgenders bij officiële geslachtsverandering tegen
de achtergrond van de algemene identificatieplicht en recente wetswijzigingen in Spanje en het Verenigd Koninkrijk.
Thans wordt bezien of het vereiste van fysieke aanpassing aan het
verlangde geslacht en het vereiste, beiden van artikel 28 lid 1 Boek 1 BW,
dat voortplanting is uitgesloten, minder strikt kunnen worden geformuleerd. Zodra deze verkenning is afgerond kan een brief van de minister
van Justitie hierover tegemoet worden gezien.
Toezegging 7: Een brief met meer informatie over de bevordering van de
deskundigheid van politieagenten, het doen van aangiften via internet en
informatiepakketten van de politie over «hate crime» ook naar scholen in
pilotregio’s te sturen.
Er komt geen aparte brief van de minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties. De door haar toegezegde informatie is opgenomen in
deze brief en volgt hieronder.
1
Hoe wordt aandacht besteed aan de deskundigheidbevordering van politieagenten op het terrein van discriminatie van homo’s?
In de politieopleiding wordt op drie niveaus aandacht besteed aan de
nieuwe Aanwijzing discriminatie, waarmee de deskundigheid van politieagenten op het gebied van discriminatie wordt bevorderd. Zo wordt in de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 27 017, nr. 43

4

opleidingen van het Service & Intake personeel, de basisopleiding hulpofficier van justitie en de opleiding voor operationeel leidinggevenden
aandacht besteed aan de correcte opname en afhandeling van meldingen
en aangiftes van discriminatie aan de hand van een reactieprotocol. Daarnaast zijn in elke politieregio contactpersonen discriminatie actief die
discriminatiebestrijding onder de aandacht brengen via het werkoverleg
van het Service & Intake personeel. Ook wordt via andere communicatiekanalen aandacht besteed aan de aanpak van discriminatie, zoals artikelen
in korpsbladen en in het Tijdschrift voor de politie.
2
Wat is er mogelijk aangaande aangiften van discriminatie via internet?
Op de website www.hatecrimes.nl kunnen slachtoffers van discriminatie
in de (pilot)regio’s Amsterdam-Amstelland en Gelderland-Zuid online
melding maken van discriminatie. Daarbij kunnen slachtoffers vermelden
op welke wijze zij over deze melding contact willen hebben met de politie.
Daarnaast voorziet de website in verwijzingen naar ondersteunende en
betrokken instanties voor slachtoffers van discriminatie. Op dit moment
kan landelijk alleen online aangifte worden gedaan van vernielingen en
diefstal.
3
Kunnen de informatiepakketten ten behoeve van het project Hate Crimes
ook naar scholen in pilot-politieregio’s worden gestuurd?
Het verspreiden van informatiepakketten voor het project Hate Crimes is
een taak van de antidiscriminatiebureaus in de betreffende pilot-regio’s.
De informatiepakketten worden nu verspreid in onder meer (homo)
horecagelegenheden, homosauna’s, discotheken, bibliotheken, COCafdelingen, antidiscriminatiebureaus en gemeentehuizen. Hiermee wordt
al een groot gedeelte van de jongere doelgroep bereikt. Afgesproken is
dat, wanneer het COC doelgericht een school gaat bezoeken, het project
Hate Crimes onder de aandacht wordt gebracht. Scholen kunnen ook op
verzoek een informatiepakket van de antidiscriminatiebureaus ontvangen.
Toezegging 8: Samen met staatssecretaris van VWS zal ik NOC*NSF, NCS,
NSA, Homosport Nederland, KNVB en de John Blankenstein Foundation
uitnodigen om met ideeën te komen hoe in dit Olympische sportjaar meer
aandacht gegeven kan worden aan de bevordering van de sociale
acceptatie van homoseksuelen.
Momenteel is de staatssecretaris van VWS bezig om de concrete maatregelen die genoemd zijn in het sportgedeelte van de nota onder te brengen
in een integraal uitvoeringsprogramma. De staatssecretaris is voornemens om voor de uitvoering van alle concrete maatregelen één organisatie aan te wijzen. De projecten zullen in de tweede helft van 2008 een
aanvang nemen en doorlopen tot 2011. Hiermee wordt acceptatie van
homoseksualiteit in de sport niet alleen in het Olympisch jaar bevorderd
maar ook in de jaren daarna.
Toezegging 9: Bevorderen dat lokale Gemeentelijke Gezondheidsdiensten
(GGD’en) in de (lokale) jeugdgezondheidsmonitors vragen opnemen over
de acceptatie van homoseksuelen. En nagaan of de landelijke GGD bereid
is om binnen diens format vragen over homoseksualiteit op te nemen.
Gemeenten geven GGD’en opdracht tot het maken van een lokale jeugdgezondheidsmonitor. De gemeente bepaalt dan ook welke vragen hierin
worden opgenomen. GGD’en krijgen landelijke ondersteuning bij het
voorbereiden en uitvoeren van de lokale jeugdgezondheidsmonitor. Dit
gebeurt door het RIVM, GGD Nederland en Actiz gezamenlijk. Ik zal het
RIVM vragen om na te gaan of er draagvlak is voor de ontwikkeling van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 27 017, nr. 43

5

een standaardvraagstelling over de acceptatie van homoseksuelen ten
bate van de lokale jeugdgezondheidsmonitors.
Toezegging 10: Mij is gevraagd of ik bereid ben om op uitnodiging een
kijkje te nemen bij een activiteit van een christelijke homo-organisatie.
Het antwoord is: ja. Binnenkort (7 juli aanstaande) maak ik kennis met
verschillende homo-organisaties met een orthodox-christelijke achterban
(RefoAnders, ContrariO, Onze Weg, De Kringen, Landelijk KoördinatiePunt
groepen kerk en homoseksualiteit en CHJC Vereniging van Christelijke
Holebi’s). Uitnodigingen van deze en andere organisaties, zoals de
EO-jongerendag, zijn zeker welkom.
Toezegging 11: De PvdA heeft gevraagd of er extra budget beschikbaar is
voor het stimuleren van «gay & straight alliances» (GSA’s) op scholen.
De komende jaren zullen op 130 scholen (met een bereik van 104 000 tot
260 000 leerlingen) GSA’s worden gesteund. Voor dit driejarige project
heb ik een projectsubsidie toegezegd.
Toezegging 12:
De SGP heeft mij verzocht contact op te nemen met de Stuurgroep
(homo) seksualiteit en reformatorisch onderwijs.
Dit is gebeurd. Er heeft inmiddels een gesprek plaatsgevonden tussen
deze stuurgroep en de Directie Emancipatie van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over het visiedocument (homo) seksualiteit
dat de stuurgroep aan het ontwikkelen is. Op 30 juni aanstaande zal ik met
de stuurgroep in gesprek gaan over zijn visie en beleid en neem ik hun
visiedocument in ontvangst.
Toezegging 13: Staatssecretaris Van Bijsterveldt zal in de volgende
voortgangsrapportage veilige school nadrukkelijk aandacht besteden aan
de veiligheidssituatie van homo’s en andere aandachtsgroepen.
Zie het antwoord bij toezegging 2.
Toezegging 14: In de handreiking «naar een discriminatievrije school» zal
ik veel aandacht besteden aan het belang van homovriendelijke scholen.
Het CGB heeft mij op 10 juni jongstleden zijn advies aangeboden. In het
CGB-advies wordt een algemeen kader gegeven voor de beantwoording
van vragen die te maken hebben met gelijke behandeling op school. Daarnaast wordt ingegaan op de onderwerpen: aanstelling van personeel en
toegang tot het onderwijs, de zorg voor een discriminatievrije omgeving,
regels over kleding en gedrag, Nederlands als enige taal op school, faciliteiten, vrijstellingen en ontheffingen, handicap en chronische ziekte,
stages. Op basis van dit advies ben ik bezig een handreiking te maken
voor scholen die zelf een gedragscode willen opstellen. Naar verwachting
komt de handreiking na de zomer beschikbaar.
Toezegging 15: Ik zal de scholen met een brief informeren over de
Algemene wet gelijke behandeling (Awgb) en discriminatie van
homoseksuelen (na kabinetsstandpunten Europese Commissie en
Evaluatie Awgb en rapport(en) CGB).
Deze brief zal ik voor het komend schoolseizoen versturen naar alle openbare en bijzondere scholen.
Toezegging 16: Mij is verzocht om in het bestuurlijk overleg met de VNG
in algemene zin aandacht vragen voor de kabinetsdoelstelling voor
bevordering van de sociale acceptatie van homoseksuelen.
Overleg met de VNG over dit onderwerp is nog niet gepland. Ik streef
ernaar om dit onderwerp in het najaar onder de aandacht te brengen in
een bestuurlijk overleg met de VNG.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 27 017, nr. 43

6

Toezegging 17: Verzoek om overleg te voeren met de besturenorganisaties
van verschillende schooltypen over het bevorderen van de sociale
acceptatie van homoseksuelen.
Sociale veiligheid op school staat op de agenda van het periodiek overleg
van OCW met de VO-raad. De sociale acceptatie van homoseksuelen op
verschillende schooltypen komt hierbij aan de orde.
Toezegging 18: Verzoek om het belang van specifieke opvang voor
homoseksuele slachtoffers van (eergerelateerd) geweld onder de
aandacht te brengen bij mijn collega’s van Justitie en VWS.
Er komt opvang voor mannelijke slachtoffers van eergerelateerd geweld
en andere vormen van ernstig geweld die ook bedoeld is voor homoseksuelen. Deze opvang wordt gerealiseerd in het kader van een met de G4 te
sluiten convenant voor 4 x 10 opvangplaatsen voor mannelijke slachtoffers van eergerelateerd geweld en andere vormen van ernstig geweld. Het
uitgangspunt is dat het moet gaan om bedreigde mannen; andere slachtoffers kunnen in de maatschappelijke opvang terecht. Aan de G4 is
gevraagd om bij het creëren van deze opvangplaatsen te bezien wat specifiek nodig is voor homoseksuele slachtoffers. De planning is dat per 1 juli
2008 de eerste opvangplekken operationeel zijn. In totaal gaat het om
40 plaatsen.
Toezegging 19: De vraag of door nieuwe bloedtesten het beleid inzake
homoseksuele bloeddonoren kan worden heroverwogen.
In de Richtlijn Donorkeuring van Sanquin worden maatregelen bij de
donorkeuring aangegeven ter preventie van de overdracht van bepaalde
infecties op de ontvangers van het bloed. Onder andere mensen die
risicovol seksueel gedrag vertonen, waaronder mannen die seks hebben
(gehad) met mannen mogen geen bloeddonor zijn. Wetenschappelijk is
aangetoond dat bepaalde (infectie)ziekten onder deze groep vaker voorkomen en een gevaar kunnen opleveren voor ontvangers van bloed. Om
dezelfde reden worden bijvoorbeeld ook de volgende groepen uitgesloten
van bloeddonatie: mensen die uit een bepaalde regio komen, mensen die
(kort) verbleven in een bepaalde regio en mensen die zelf eerder een
bloedtransfusie ontvingen. De ervaring heeft geleerd dat ook met de introductie van nieuwe testen er altijd risico’s zullen blijven bestaan, mede
vanwege de mogelijkheid van het opduiken van nieuwe ziekteverwekkers.
Vooralsnog is er daarom geen aanleiding het donorbeleid inzake mannen
die sex hebben (gehad) met mannen te heroverwegen.
Toezegging 20: De vraag «of er dit jaar wederom een bewindspersoon van
Defensie op roze zaterdag aanwezig zal zijn».
Dit jaar zal ik de Roze Zaterdag in Tiel bijwonen.
Toezegging 21: De vraag of er wel voldoende aandacht aan de
bevordering van sociale acceptatie van homoseksuelen onder jongeren op
de Jeugd en Gezin website staat en bij de Centra voor Jeugd en Gezin.
JenG website
De website van het ministerie van OCW is vanwege zijn dossierhouderschap van het homo-emancipatiebeleid de aangewezen plaats om hieraan
aandacht te besteden. Bovendien zijn op de Jeugd en Gezin website in het
geheel geen «dossiers» voor specifieke groepen jongeren. De minister
voor Jeugd en Gezin is er voor álle kinderen en jongeren.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 27 017, nr. 43

7

Centra voor Jeugd en Gezin
De rol die CJG’s kunnen spelen ten aanzien van homoseksuele jongeren is
gericht op het bieden van ondersteuning bij het omgaan met vragen rond
homoseksuele gevoelens, zowel bij jongeren zelf als bij hun ouders. De
komende jaren zal het bieden van opvoed- en opgroeiondersteuning door
CJG’s op het terrein van specifieke vragen of problemen aandacht krijgen
in het kader van het implementatietraject CJG’s. Welke dit precies betreft
zal in samenspraak met gemeenten en betrokken professionals bepaald
worden. Het ligt voor de hand dat vragen van (ouders van) homoseksuele
jeugdigen hiervan onderdeel zullen uitmaken.
Ik vertrouw erop u voldoende geïnformeerd te hebben.
De minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,
R. H. A. Plasterk

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 27 017, nr. 43

8