Voorgenomen besluit
inzake de aanvraag om steunverlening ten behoeve van de Stichting IJsselmeerziekenhuizen

Datum

16 januari 2009

VOORGENOMEN BESLUIT
Bij brief van 18 december 2008 hebben de Stichting
IJsselmeerziekenhuizen en Groene Land PWZ Achmea Zorgverzekeringen
N.V. (verder aangeduid als de Stichting en als Achmea, tezamen
aangeduid als aanvragers) een aanvraag ingediend om steunverlening
zoals bedoeld in de Beleidsregel CI-982 Steunverlening aan instellingen
in financiële problemen (verder aangeduid als de Beleidsregel), welke
krachtens de Wvg met goedkeuring van de Minister is vastgesteld.
Blijkens de aanvraag wordt steun gevraagd voor de Stichting van een
bedrag van € 44,25 miljoen, waarvan € 29,5 miljoen als steun zal
worden toegekend en €14,75 miljoen door het ziekenhuis wordt
bijgedragen. Bij e-mail van 5 januari 2009 is de aanvraag aangevuld,
met dien verstande dat is verzocht de hoogte van de steun afhankelijk te
maken van de overfinancieringskorting uit kalenderjaar 2007 en dat het
bedrag van de steunaanvraag moet worden verhoogd met een bedrag
van € 464.593,-.
De ontvangst van de aanvraag is schriftelijk door de NZa bevestigd. De
NZa heeft onderzoek gedaan naar de aanvraag en de bijgevoegde
gegevens. In verband met het onderzoek heeft de NZa tevens informatie
ingewonnen bij verschillende betrokkenen, te weten de Inspectie voor de
Gezondheidszorg (IGZ), een drietal omliggende ziekenhuizen, huisartsen
in de regio, de cliëntenraad van de IJsselmeerziekenhuizen,
zorgverzekeraar Univé, de lokale overheden, provinciale overheden en
Rijksoverheid.
Op 8 januari 2009 heeft een hoorzitting plaatsgevonden. Voor deze
hoorzitting waren alle belanghebbenden uitgenodigd. Tijdens deze
hoorzitting hebben de aanvragers de aanvraag nader toegelicht en
vragen van de NZa beantwoord. Na afloop van de hoorzitting heeft de
NZa een lijst met aanvullende vragen aan de Stichting toegezonden.
Deze heeft hierop geantwoord bij brief van 9 januari 2009. Tevens heeft
de NZa nadere gesprekken gevoerd met beleidsmedewerkers van de
Stichting en met Achmea.
In zijn vergadering van 16 januari 2009 heeft de Raad van Bestuur van
de NZa de aanvraag behandeld. De Raad heeft in deze vergadering
besloten voornemens te zijn het verzoek af te wijzen. In deze brief wordt
nader uiteengezet hoe de Raad van Bestuur hiertoe is gekomen.
INLEIDING
Blijkens artikel 16 van de Wmg is de NZa belast met markttoezicht,
marktontwikkeling en tarief- en prestatieregulering, op het terrein van de
gezondheidszorg. Deze taakstelling is door de Raad van Bestuur van de

NZa nader ingevuld in het bestuursreglement. Blijkens artikel 16 van dat

Kenmerk

reglement dient bij de uitoefening van zijn taken het consumentenbelang
voorop te worden gesteld.
De NZa onderscheidt bij de onderhavige aanvraag het
consumentenbelang op twee niveaus. Allereerst moet worden
vastgesteld dat de consument in zijn algemeenheid belang heeft bij een
voldoende aanbod van zorgverlening in haar (nabije) omgeving.
Daarnaast is sprake van belangen van de consument als betalende
verzekerde, zoals het directe en toekomstige belang van deze verzekerde
bij een efficiënt en betaalbaar stelsel van zorgaanbod. Daar waar nodig
dienen deze belangen tegen elkaar te worden afgewogen.
In de Beleidsregel is de hiervoor bedoelde belangenafweging nader
uitgewerkt en vertaald in concreet beleid. Daarbij wordt tot uitdrukking
gebracht dat in beginsel een ziekenhuis de door haar te verlenen zorg
dient aan te bieden binnen de daarvoor vastgestelde tarieven en
budgetten. Er kunnen zich echter situaties voordoen waarbij het voor de
zorgaanbieder vastgestelde budget niet toereikend is om de zorg op
kwalitatief goede wijze te blijven aanbieden. In die situaties biedt de
Beleidsregel de mogelijkheid om het aan de zorgaanbieder toe te kennen
budget tijdelijk te verhogen, mits wordt voldaan aan een aantal
stringente voorschriften. Hiermee wordt tot uitdrukking gebracht dat ten
aanzien van het verlenen van steun vanwege de betaalbaarheid van de
zorg grote terughoudendheid moet worden betracht doch dat de
noodzaak van het bestaan van kwalitatief goede zorg gewenst is. Van
belang daarbij is dat binnen het vastgestelde beleid geen afweging wordt
gemaakt omtrent de vraag in hoeverre de noodzaak tot steunverlening
voortvloeit uit mismanagement of in het verleden genomen en achteraf
verkeerd gebleken beleidskeuzes, mits uit de aanvraag in voldoende
mate is gebleken dat voor de toekomst op dit punt afdoende
maatregelen zijn genomen ter voorkoming van herhaling.
Aanleiding tot de aanvraag
De Stichting verkeert naar eigen zeggen al geruime tijd in financiële
problemen. De omvang hiervan kon moeilijk worden vastgesteld. In de
tweede helft van 2008 zijn gedurende enige tijd op last van de IGZ de
operatiekamers (ok’s) van de Stichting gesloten. Dit was voor
verschillende betrokkenen een directe aanleiding tot de vaststelling dat
ingrijpen in de financiële en organisatorische situatie van de Stichting
noodzakelijk was.
Na veelvuldig overleg tussen verschillende stakeholders is begin
december 2008 overeenstemming bereikt over een reddingsplan voor de
Stichting. Over het reddingsplan is door de Minister van Volksgezondheid
Welzijn en Sport (VWS) op 17 december 2008 aan de Tweede Kamer
medegedeeld dat een arrangement is overeengekomen dat bestaat uit
een aantal financiële afspraken. Deze hielden in dat door verschillende
betrokken overheden, het Rijk, de provincie Flevoland en de gemeente
Lelystad tezamen een bedrag van € 47,3 miljoen beschikbaar wordt
gesteld door middel van (achtergestelde) leningen, garantstellingen en

Pagina

2

voorschotten en (door de gemeente Lelystad) door kwijtschelding van

Kenmerk

een reeds bestaande lening. Bij de beschikbaarstelling van financiële
middelen door het Rijk is de voorwaarde opgenomen dat een bedrag van
€ 17 miljoen van het totaal door het Rijk beschikbaar gestelde bedrag (€
34,3 miljoen), dient te worden terugbetaald uit de tranches van de “NZa
balanssteun”. Daarnaast investeert de MC|groep een bedrag van € 5
miljoen in de Stichting.
De hoogte van de aanvraag
In eerste instantie bedroeg de hoogte van het verzoek een bedrag van €
44.250.000,-. Dit is het “bruto-bedrag”. Daarmee wordt bedoeld het
bedrag dat de Stichting nodig heeft om het eigen vermogen “op nul te
zetten”. In dit verband is sprake van een bruto-bedrag, omdat blijkens
de Beleidsregel de instelling een substantieel deel van de gevraagde
steun zelf moet inverdienen, waardoor het steunverzoek netto moet
worden vastgesteld op een bedrag van € 29,5 miljoen. Bij de brief van 5
januari heeft de advocaat van de Stichting verzocht de hoogte van de
aanvraag aan te passen. Dit, omdat bij nader inzien de
overfinancieringsvordering door Achmea voorlopig ruim € 464.000,hoger moet worden vastgesteld. De NZa legt het verzoek zo uit dat
wordt verzocht de bruto-steunverlening te verhogen tot een bedrag van
€ 44.714.593,- en dat het nettobedrag van het verzoek om die reden
moet worden vastgesteld op € 29.809.728,-.
INHOUDELIJKE BEOORDELING VAN DE CRITERIA
De NZa heeft moeten vaststellen dat de aanvraag niet, althans niet in
voldoende mate, voldoet aan de voorwaarden zoals deze in de
Beleidsregel zijn geformuleerd. Kort samengevat luidt het oordeel van de
NZa dat de bij de aanvraag gevoegde begroting en saneringsplan
onvoldoende deugdelijk zijn, daar deze deels gebaseerd zijn op feitelijke
onjuistheden of niet onderbouwde aannames en deels naar het oordeel
van de NZa niet voldoende realistisch zijn. Voorts stelt de NZa vast dat
de bijgevoegde explotatiebegroting niet is gebaseerd op juiste
uitgangspunten en dat, zelfs als wordt uitgegaan van de uitgangspunten
van de aanvragers, niet is voldaan aan het vereiste dat de instelling in
staat is te voldoen aan de bij de steun gebruikelijke
inverdientaakstelling.
Buiten het voorgaande overweegt de NZa voorts dat niet is voldaan aan
het vereiste dat sprake moet zijn van een governancestructuur die
voldoende het vertrouwen geniet.
In het navolgende zal het standpunt van de NZa worden toegelicht op
basis van de criteria die zijn opgenomen in de Beleidsregel.
I.

De instelling beschikt over een negatief eigen vermogen. Van
een negatief eigen vermogen is sprake indien het totale saldo
van kapitaal, reserves, voorzieningen en eventuele andere
eigen vermogensbestanddelen, negatief is en ten opzichte
van het Wmg-budget sprake is van een (negatieve) afwijking
van tenminste enige procenten. Indien de instelling

Pagina

3

onderdeel is van een rechtspersoon wordt in beginsel de

Kenmerk

vermogenssituatie van de gehele organisatorische entiteit
waar de instelling deel van uitmaakt in de beoordeling
betrokken.
De Stichting heeft –in ieder geval– sinds 2006 een negatief eigen
vermogen. In 2006 en 2007 bedroeg het eigen vermogen respectievelijk
€ 3,3 miljoen negatief en € 1,8 miljoen negatief. Op 30 juni 2008
bedroeg het eigen vermogen € 7,4 miljoen negatief (KPMG, rapport
‘analyse financiële positie’, oktober 2008). Blijkens informatie van de
Stichting bedroeg het eigen vermogen op 31 oktober 2008 € 10,7
miljoen negatief. Dat laatste bedrag komt overeen met circa 18% van
het Wmg-budget van € 58,6 miljoen (rekenstaat 10 2008, 19 december
2008). Voldoende is gebleken dat het eigen vermogen in de laatste twee
maanden van 2008 alleen maar verder is verslechterd.
Conclusie
Aangezien voldoende aannemelijk is dat het eigen vermogen negatief is
en sprake is van een (negatieve) afwijking van tenminste enige
procenten ten opzichte van het Wmg-budget, concludeert de NZa dat de
steunaanvraag voldoet aan bovengenoemde voorwaarde.
II.

Er bestaat behoefte aan continuïteit van de door de instelling
verleende zorg. Het gaat daarbij derhalve niet primair om de
continuïteit van de instelling of rechtspersoon. Bij een
oordeel over deze voorwaarde houdt de NZa rekening met de
continuïteit van de zorg in de regio. Indien het zorg betreft
waarvoor geen contracteerplicht geldt, dient eerst vast te
staan dat de continuïteit van zorg niet op een andere wijze is
verzekerd.

Bij de vraag of in de onderhavige aanvraag is voldaan aan dit criterium
dient allereerst vast te komen staan welke zorg door de instelling wordt
verleend. Daarbij is blijkens de Beleidsregel tevens van belang welke
gevolgen het wegvallen van de door de betreffende instelling geleverde
zorg heeft in de regio. Tevens is van belang dat moet komen vast te
staan dat de continuïteit niet op een andere wijze is verzekerd,
bijvoorbeeld doordat de zorgverlening in voldoende mate kan worden
overgenomen door een naburige zorgaanbieder of doordat verondersteld
mag worden dat de zorgaanbieder ook zonder steun doch door
bijvoorbeeld ingrijpende organisatorische maatregelen kan zorgdragen
voor de continuïteit van zorg. In dit verband is van belang dat wordt
beoordeeld in hoeverre door de steunverlening de beoogde continuering
van de zorgverlening in de mate die met de steunverlening wordt beoogd
daadwerkelijk kan worden gerealiseerd. Bij de beantwoording van deze
vraag laat de NZa tevens zwaar wegen dat de wenselijkheid voor het
voortbestaan van een zorgvoorziening in grote mate een afweging is die
dient te worden gemaakt door de zorgverzekeraar. Bij de
zorgverzekeraar rust immers de zorgplicht. Dit laat echter onverlet dat
de NZa gehouden is in de context van de gehele aanvraag de mate van
wenselijkheid van voortzetting van de verleende zorg te wegen.

Pagina

4

Mede op basis van het rapport Lodewick, de brieven van de Minister aan

Kenmerk

de Tweede Kamer en verklaringen van de provincie Flevoland en de
gemeente Lelystad, is genoegzaam vast komen te staan dat er behoefte
bestaat aan de zorg die tot nu toe door de IJsselmeerziekenhuizen is
geleverd, behoudens het hierna volgende. Aangezien de zorg die de
IJsselmeerziekenhuizen leveren niet onder de contracteerplicht valt,
dient vervolgens getoetst te worden of de continuïteit van de zorg niet
op een andere wijze verzekerd kan worden.
De NZa heeft daarbij een onderscheid gemaakt naar acute, electieve en
chronische zorg. Zij heeft vervolgens de IGZ gevraagd om een
beoordeling van de continuïteit van zorg op alle onderdelen. Vervolgens
is vanuit de zorgplicht van de Zvw dezelfde vraag bij Achmea
neergelegd.
Spoedeisende hulp
Uit verklaringen van zowel de IGZ als Achmea komt naar voren dat de
continuïteit van zorg ten aanzien van de spoedeisende zorg niet in
gevaar is wanneer de Stichting haar werkzaamheden in Lelystad en
Emmeloord wegens financiële problemen zou moeten beëindigen. Daarbij
wordt met name gerefereerd aan de vaststelling dat bij spoedeisende
zorg de aanrijtijden voor de ambulance binnen de 45-minutennorm blijft.
Wel zit de aanrijtijd van 43 minuten vanuit Urk dicht aan tegen de norm.
Echter, met name ten aanzien van de acute zorg moet worden
vastgesteld dat de mate van zorglevering in de regio door het wegvallen
van de SEH in Lelystad een aanmerkelijke wijziging in de zorglevering zal
opleveren. In de brief aan de Tweede Kamer van 17 december 2008 stelt
de Minister vast dat door het plaatsen van een (extra, toevoeging NZa)
ambulancepost in Urk wordt voldaan aan de wettelijke norm van een
maximale aanrijtijd van 45 minuten. De Minister overweegt voorts dat
echter moet worden vastgesteld dat het wegvallen van de
ziekenhuisvoorzieningen voor een groot aantal inwoners -ca. 20.000 in
totaal- zou betekenen dat de aanrijtijd kritisch zou zijn. De Minister
concludeert op basis hiervan (en vanwege het gegeven dat de zorg
mogelijk in onvoldoende mate, doch in ieder geval niet zonder
aanmerkelijke verlenging van de reistijd voor patiënten kan worden
aangeboden) dat het voortbestaan van een ziekenhuis in Lelystad gelet
op de specifieke geografische ligging noodzakelijk is.
Voor het overige heeft de IGZ erop gewezen dat het voor de
herstel/overlevingskansen bij een aantal aandoeningen, met name bij
hartfalen, beroertes en maagbloedingen zeer wenselijk is de aanrijtijden
zo kort mogelijk te houden. Zonder SEH in Lelystad nemen de
aanrijtijden en reistijden voor een grote groep mensen aanzienlijk toe.
Dat geldt met name voor de 75.000 inwoners van Lelystad en de 20.000
op Urk. Verder komt de eerste lijns verloskundige zorg op Urk in het
gedrang, hetgeen er mogelijk toe zou kunnen leiden dat thuisbevallingen
niet meer mogelijk zijn.

Pagina

5

Overige vormen van zorg

Kenmerk

Ten aanzien van de electieve zorg concludeert de IGZ dat continuïteit
van deze zorg niet in het geding is, zolang omringende ziekenhuizen
patiënten van de Stichting op kunnen vangen. Op de korte termijn zullen
omringende ziekenhuizen dit op kunnen vangen door langere
openingstijden etc, op langere termijn zullen met verzekeraars
overeenkomsten over uitbreiding van faciliteiten bereikt moeten worden.
Het overnemen van de patiënten van de Stichting betekent voor de
omliggende ziekenhuizen Flevoziekenhuis, Ziekenhuis St Jansdal en
Antonius ziekenhuis een groei van respectievelijk 18%, 20% en 25% ten
opzichte van de huidige situatie. De vraag is of de ziekenhuizen in staat
zijn een dergelijke groeiontwikkeling te realiseren. De betreffende
ziekenhuizen geven zelf aan de extra zorgvraag aan te kunnen en ook al
extra personeel te hebben aangenomen om de extra zorgvraag van de
afgelopen periode te kunnen leveren. De NZa acht het niet aannemelijk
dat de extra zorgvraag bij het wegvallen van de Stichting volledig bij de
omliggende ziekenhuizen terecht komt, en gaat ervan uit dat een deel
ook bij verder weg gelegen ziekenhuizen (Heerenveen, Meppel, Zwolle,
Hilversum) zal terechtkomen. Zo heeft het ziekenhuis in Meppel al
aangekondigd te zullen proberen de extra adherentie van de afgelopen
maanden te behouden. In dit verband is verder van belang dat er
volgens Achmea geen garanties zijn te geven ten aanzien van de
invulling van haar zorgplicht bij sluiting van de Stichting. Op grond van
het voorgaande concludeert de NZa dat niet vaststaat dat de electieve
zorg volledig door de omliggende ziekenhuizen kan worden
overgenomen. Echter, evenmin is vast komen te staan dat de continuïteit
van de zorg niet is verzekerd indien de verder gelegen ziekenhuizen
daarbij ook een rol gaan vervullen. Wel wordt hier door alle partijen
gesproken over wenselijkheid van een basisvoorziening in Lelystad.
De IGZ geeft voorts aan dat op korte termijn andere ziekenhuizen de
chronische zorg kunnen opvangen. Daarbij kan tevens worden
vastgesteld dat veel chronische zorg inmiddels wordt verleend door de
eerste lijn. Voor het verlenen van chronische zorg is het echter van groot
belang dat de eerste- en tweede lijn op een goede manier kunnen
samenwerken en daarbij komt dat blijkens de aanvraag op dit moment
voor de chronische zorg circa vijfduizend patiënten variërend in 3 keer
per week tot 4 keer per jaar aangewezen zijn op de zorg van de
Stichting. Daarnaast vindt zowel de gemeente Lelystad als Achmea het
ook van belang dat dan een grote groep, vaak kwetsbare mensen
(inwoners Lelystad en Urk) frequente zorg niet dicht bij huis kan krijgen
en veel langer zal moeten reizen. Ten aanzien hiervan moet worden
vastgesteld dat het wegvallen van de zorg door de locaties van de
Stichting tot grote gevolgen voor een grote groep patiënten zal leiden.
Ook de cliëntenraad heeft voor dit aspect nadrukkelijk de aandacht
gevraagd.
Bij de analyse naar de continuïteit van de verleende zorg dient echter
onderscheid te worden gemaakt tussen de locatie in Emmeloord en de
locatie in Lelystad. Vastgesteld moet worden dat Emmeloord niet
beschikt over een 24 uurs-SEH en dat de chronische zorg inmiddels op

Pagina

6

zo goed als gelijkwaardige wijze kan worden aangeboden door het

Kenmerk

Antoniusziekenhuis. De NZa acht het gegeven deze omstandigheden niet
juist dat met balanssteun in deze regio (Noordoostpolder) wordt
ingegrepen.
Conclusie
Uit het voorgaande volgt dat het voorzieningenniveau op het gebied van
acute en chronische zorg bij het eventueel wegvallen van de curatieve
basisvoorziening die nu door de IJsselmeerziekenhuizen (locatie
Lelystad) wordt geleverd, voor een zeer grote groep mensen (ca.
100.000) aanzienlijk zal verschralen. De NZa laat dat in haar beoordeling
zwaar meewegen. Er zijn onvoldoende alternatieven en garanties om te
verzekeren dat het voorzieningenniveau op korte termijn als het gaat
om de acute zorg en op lange termijn als het gaat om de chronische zorg
op peil zal blijven. De NZa stelt vast dat de continuïteit van een SEHvoorziening in Lelystad, met daaraan gekoppeld een curatieve
basisvoorziening (waar een daar per se bijbehorend zorgaanbod) zeer
wenselijk is alsook de chronische zorg in de regio Lelystad niet
anderszins verzekerd is en de steunverlening zich ook daarop zou
moeten richten. Aan deze voorwaarde is in zoverre voldaan. Bij de
eventuele toekenning van steun is van belang dat de omvang van de toe
te kennen steun in relatie staat tot de zorg(voorzieningen) waarvan de
continuïteit niet op een andere wijze verzekerd kan worden.
Voor het overige dient bij eventuele toekenning van steun gewaarborgd
te worden dat de bovengenoemde curatieve basiszorg ook daadwerkelijk
blijft worden aangeboden. De NZa stelt vast dat er vooralsnog geen
waarborgen zijn dat die voorzieningen ook aanwezig blijven aangezien
geen verplichtingen jegens de Stichting zijn geformuleerd om deze
voorzieningen in stand te houden. Indien dat niet alsnog op een andere
manier geregeld wordt, zal de NZa bij eventuele toekenning van steun
daar voorwaarden aan kunnen verbinden teneinde dat alsnog te
waarborgen.
III.

De instelling stelt een saneringsplan op en er wordt ten
minste met ingang van het jaar waarin de financiële steun
plaatsvindt binnen de door de NZa gestelde normen gewerkt
met een sluitende begroting en een sluitende exploitatie.

In verband met dit criterium is onderzocht of de instelling beschikt over
een deugdelijk saneringsplan, of de instelling een realistische begroting
heeft opgesteld dat ten grondslag kan liggen aan de berekening van de
te verlenen steun en of sprake is van een sluitende begroting.
Bij de beoordeling van het saneringsplan stelt de NZa allereerst vast dat
een samenhangend document ontbreekt. De mate waarin het
saneringsplan planmatig is uitgewerkt moet worden afgeleid uit het
samenstel van verklaringen omtrent de gemaakte plannen, de
exploitatiebegroting en de beantwoording van de (schriftelijke) vragen
van de NZa. Voorts stelt de NZa dat Achmea als medeondertekenaar van
de aanvraag, blijkens haar eigen uitspraken slechts in beperkte mate
daarbij gemaakte beleidskeuzes heeft getoetst. Achmea heeft dit

Pagina

7

verklaard vanuit het standpunt dat zij niet langer een direct financieel

Kenmerk

belang heeft in de oplossing. Feitelijk vraagt de verzekeraar publiek geld
om aan haar zorgplicht te kunnen voldoen en geeft daarmee aan dat de
zorg die door de Stichting wordt geleverd niet op andere wijze is
verzekerd. Tegelijkertijd committeert Achmea zich vrijwel niet aan het
businessplan, terwijl de haalbaarheid van het businessplan in grote mate
afhankelijk is van Achmea als belangrijkste verzekeraar van de in de
regio te leveren zorg. De NZa constateert dat het mede ondertekenen
van het steunverleningsverzoek, omdat Achmea meent dat zij haar
zorgplicht anders niet onverkort kan nakomen, zich moeilijk verdraagt
met het feit dat Achmea zich vrijwel niet aan het businessplan
committeert.
In het saneringsplan formuleert de Stichting een groot aantal, veelal
ambitieuze doelstellingen om de zaken in het ziekenhuis in
zorginhoudelijke en financiële zin weer op orde te krijgen. Binnen een
jaar dient een kwart van het personeelsbestand te verdwijnen, dienen
tien medisch specialisten af te vloeien, dient een cultuuromslag plaats te
vinden, dient een aanzienlijke reductie van de verpleegduur te worden
gerealiseerd, en dient een aanzienlijke productiviteitsstijging te worden
gerealiseerd. Daarbij moet worden opgemerkt dat deze baten reeds per
1 januari 2009 zijn ingeboekt. Daarmee is het saneringsplan gebaseerd
op een groot aantal doelstellingen die elk afzonderlijk bijzonder
ambitieus en optimistisch geformuleerd zijn en waarvan het niet
aannemelijk is dat de combinatie ervan, gelet op hun onderlinge
samenhang, en het feit dat door verloop de juiste personeelsmix onder
druk is komen te staan, binnen de door de Stichting voorziene periode te
realiseren zal zijn. Voor dit soort majeure veranderingsprocessen zal
tenminste 2-3 jaar nodig zijn.
Onderbouwing van het saneringsplan
Tevens stelt de NZa vast dat het saneringsplan op de navolgende
onderdelen niet is onderbouwd.
-

Saneringsplan personeel

In het saneringsplan is een voorziening opgenomen voor "Achterstallig
onderhoud sociale kosten". Dit valt uiteen in twee onderdelen, te weten
€ 13 miljoen voor de reorganisatie (uitgesplitst in: wachtgeldbedragen,
arbeidsbemiddeling/outplacement, pensioenverplichtingen van
werknemers en eventueel betalingen ontbindingsvergoedingen op basis
van de kantonrechtersformule) en € 6 miljoen voor tien medisch
specialisten. Een gedetailleerde onderbouwing van deze bedragen
ontbreekt. Volgens de NZa lijkt de schatting van de kosten voor de
reorganisatie niet onredelijk. Echter, de inschatting van de kosten voor
de medisch specialisten is, gelet op de gemiddelde omzet voor een
maatschap, zeer waarschijnlijk te hoog. Een bedrag van € 3 miljoen ligt
op basis van de door de NZa geraadpleegde deskundigen uit de sector
meer in de rede.
-

Kostenbesparing materiële kosten

In het businessplan is in 2009 en in 2010 een kostenbesparing van
respectievelijk € 2,5 miljoen en € 3,5 miljoen opgenomen. Dit betreft een

Pagina

8

besparing op de materiële kosten. De NZa heeft voor deze besparing

Kenmerk

geen onderbouwing gevonden. Bij navraag bleek dat het een besparing
betreft op de inkoopfunctie. Echter, niet is aangegeven op welke wijze
deze besparing wordt behaald. Het is niet duidelijk op welke onderdelen
de inkoop kan verbeteren, welke prijsafspraken daar nu gelden en welke
prijsafspraken gemaakt kunnen worden. Het is voor de NZa hierdoor niet
aannemelijk gemaakt dat deze besparing behaald kan worden.
-

Toename financieringsoverschot

In het overzicht van de Stichting (pagina 3, ‘aanvullende vragen en
antwoorden bij Balanssteunaanvraag NZa IJsselmeerziekenhuizen’) over
de samenstelling van het eigen vermogen op 31 december 2008 is
opgenomen als onderdeel van de reserve aanvaardbare kosten de
toename van het financieringsoverschot à € 7,515 miljoen. De toename
van het financieringsoverschot maakt geen deel uit van het resultaat
over 2008 en hoort daarom niet te worden opgenomen als onderdeel van
de reserve aanvaardbare kosten, tenzij dit onderdeel niet is opgenomen
in het exploitatieresultaat 2008. Het is echter onvoldoende onderbouwd
dat dit het geval is.
-

Electronisch patiëntendossier (EPD)

In het businessplan staan € 1 miljoen aan kosten opgenomen in 2009
voor het EPD. Deze bedragen vloeien voort uit investeringen en
besparingen in de komende jaren. Alle bedragen zijn contant gemaakt en
ingeboekt in 2009. Daarbij geldt dat voor de NZa onvoldoende
aannemelijk is gemaakt dat de besparingen reeds vanaf 2009 behaald
worden. Het contant maken van bedragen vindt elders in het
businessplan niet plaats. Onduidelijk is wat de achtergrond hiervan is en
wat de effecten hiervan zijn. Gelet op de opzet van de
meerjarenexploitatieramingen ligt het meer voor de hand de kosten en
besparingen te boeken in de jaren waarop ze betrekking.
Tegenstrijdigheden in de aanvraag
De NZa stelt vast dat de aanvraag op de hiernavolgende onderdelen
intern tegenstrijdig is, hetgeen een consistente beoordeling bemoeilijkt.
-

B-Segment

In de aanvraag wordt als uitgangspunt gehanteerd dat een wijziging in
de verhouding tussen A-segment en B-segment geen invloed heeft op
het exploitatieresultaat. Echter, in het bij het businessplan van de
Stichting gehanteerde model is dit niet op deze wijze verwerkt,
aangezien volgens dit model een uitbereiding van het B-segment leidt tot
een hoger exploitatieresultaat.
De NZa heeft geconstateerd dat in het model gebruik is gemaakt van een
aandeel B-segment van de totale productie van 35%. Dit is een
aanzienlijke verhoging ten opzichte van 2008. Daarbij moet worden
opgemerkt dat de Stichting tot op heden een kleiner aandeel van het Bsegment heeft dan het landelijk gemiddelde (15% ten opzichte van 20%
in 2008).
Daarbij geldt bovendien dat de schoning voor de loonkosten van medisch
specialisten in 2009 ten onrechte niet in het model is opgenomen. Tot

Pagina

9

slot is de raming voor de omzet in het B-segment niet gebaseerd op

Kenmerk

volume en prijsafspraken, maar op de omzet van het B-segment in 2007,
de aantallen patiënteneenheden en de veronderstelling dat het Bsegment 35% van de totale omzet betreft. Dit terwijl de prijsafspraken
voor 2007 hoger waren dan landelijk gemiddeld en Achmea heeft
aangekondigd over 2009 en verdere jaren marktconform te gaan
contracteren bij de Stichting.
-

Eigen vermogen

In het overzicht van de Stichting (pagina 3, ‘aanvullende vragen en
antwoorden bij Balanssteunaanvraag NZa IJsselmeerziekenhuizen’) over
de samenstelling van het eigen vermogen op 31 december 2008 is
opgenomen dat het verwachte exploitatieresultaat over 2008 € 12,345
miljoen negatief bedraagt. In hetzelfde document kan uit het antwoord
op vraag 3b worden opgemaakt dat het verwachte exploitatieresultaat
2008 € 13,2 miljoen negatief bedraagt. Het is onduidelijk waar dit
verschil van € 855.000,- door verklaard wordt.
-

Reumatologie/pathologie

In de steunaanvraag staat dat de specialismen reumatologie en
pathologie niet meer zullen worden aangeboden. In het begrote, aan de
stichting toe te kennen budget aanvaardbare kosten is echter wel
rekening gehouden met deze specialismen. Toch wordt niet expliciet
rekening gehouden met kosten voor deze specialismen. Bij navraag van
de NZa werd aangegeven dat de kosten wel zijn meegenomen, “omdat”,
zo werd verklaard, “het aantal patiënteneenheden een doelredenering
betreft”. De NZa is echter van oordeel dat bij de vaststelling van de
hoogte van het budget aanvaardbare kosten het aantal specialisten en
specialistensoorten doorslaggevend is. Er is echter geen relatie tussen de
vaststelling van het budget en het aantal patiënten. Bij het vervallen van
twee specialismen dient om die reden het budget aanvaardbare kosten
naar beneden te worden bijgesteld.
Onjuiste toepassing beleidsregel
Voorts moet de NZa vaststellen dat op de volgende onderdelen de
aanvraag in strijd is met de geldende beleidsregels.
-

Beleidsregel Afschrijving (CI-957) en Beleidsregel investeringen 2007
ziekenhuizen (CI-1052)

In het bij het businessplan gehanteerde model worden ten aanzien van
de afschrijvingen inventarissen de van toepassing zijnde beleidsregels
van de NZa niet gevolgd. Deze afschrijvingen zijn genormeerd op basis
van het aantal erkende specialistenplaatsen en het aantal erkende
bedden. Aangezien het aantal erkende specialistenplaatsen naar beneden
wordt bijgesteld, moet ook de genormeerde afschrijvingskosten
inventarissen naar beneden worden bijgesteld. Daarbij geldt dat de
genormeerde afschrijvingskosten zijn opgebouwd uit tien jaarlagen
(omdat de inventarissen in tien jaar worden afgeschreven). Voor elk
nieuw jaar dat wordt opgenomen verdwijnt het oudste jaar. In het
businessplan wordt dit principe niet toegepast, wel worden de
afschrijvingen voor alle jaarlagen ten onrechte geïndexeerd.

Pagina

10

-

Beleidsregel Kortingsmaatregel 2009 (CI-1084)

Kenmerk

De kortingsmaatregel 2009 is ten onrechte niet toegepast. Reeds lange
tijd was bekend dat de budgetten voor 2009 gekort zouden worden, het
exacte bedrag is door de NZa opgenomen in de rekenstaat van 19
december 2008. Het beoordeelde businessplan is gedateerd op 9 januari
2009. Het gaat om een korting van € 86.000 op jaarbasis.
-

Beleidsregel Instandhoudinginvesteringen (CI -995)

In het saneringsplan is voor achterstallig onderhoud van de ok's een
bedrag van € 2,5 miljoen opgenomen. Onderhoud aan gebouwen kan
volgens de beleidsregel betaald worden vanuit de door de instelling
opgebouwde trekkingsrechten. Controle door de NZa wijst uit dat er bij
de Stichting afdoende trekkingsrechten aanwezig zijn om dit
achterstalling onderhoud te bekostigen. Het correct toepassen van deze
beleidsregel neemt de noodzaak weg om in het saneringsplan een
voorziening voor achterstallig onderhoud op te nemen.
-

Beleidsregel Functiegerichte budgettering algemene ziekenhuizen
2009 (CI-1080)

Zowel de poliklinische adherentie als de klinische adherentie is in de
begroting van de Stichting voor 2009 naar beneden bijgesteld. De
beleidsregel stelt dat voor de vaststelling van de adherentie in het toe te
kennen budget aanvaardbare kosten moet worden uitgegaan van een
driejarig voortschrijdende gemiddelde. Dit heeft tot gevolg dat een
eenmalige verlaging van de adherentie jaarlijks toenemende gevolgen
heeft voor de budgetten van de navolgende jaren. Deze gevolgen zijn
echter door de stichting per direct geheel doorgerekend. Desgevraagd
gaf de Stichting aan dat dit een bewuste keuze is geweest om tot een
conservatieve schatting te kunnen komen. Waar het echter om gaat is
dat de hoogte van het FB-budget op basis van een andere methodiek
wordt vastgesteld en daarmee de facto tot andere uitkomsten voor de
hoogte van het FB-budget leidt.
-

Beleidsregel Beschikbaarheidstoeslag (CI-895)

In 2008 heeft de Stichting in overleg met Achmea ten onrechte
afspraken gemaakt over verhoging van de beschikbaarheidstoeslag met
€ 400.000, terwijl deze vergoeding gebaseerd is op normbedragen die
gebaseerd zijn op de beleidsregels. Dit zal door de NZa bij de
nacalculatie worden gecorrigeerd, zodat moet worden verwacht dat het
exploitatieresultaat over 2008 naar beneden wordt bijgesteld. Dit heeft
geen effect heeft op het exploitatieresultaat over 2009, maar wel op de
omvang van het eigen vermogen op 31 december 2008.
Conclusie
Op grond van het voorgaande luidt het oordeel van de NZa dat het
saneringsplan en de exploitatiebegroting onvoldoende deugdelijk zijn.
Aan deze voorwaarde is derhalve niet voldaan.

Pagina

11

Kenmerk

IV.

De instelling beschikt over een Raad van Bestuur en Raad
van Toezicht die het vertrouwen bieden dat de financiële
problemen worden opgelost en dat de continuïteit van zorg in
de toekomst gewaarborgd is.

Bij de beantwoording van de vraag of sprake is van een Raad van
Bestuur het vertrouwen geniet, dient allereerst te worden beoordeeld in
hoeverre de gekozen organisatiestructuur in overeenstemming is met het
Uitvoeringsbesluit WTZi. Blijkens artikel 6.1 van het Uitvoeringsbesluit
dient sprake te zijn van een orgaan dat toezicht houdt op de dagelijkse
of algemene leiding van de instelling. Dit toezichthoudende orgaan is
zodanig samengesteld dat de leden ten opzichte van elkaar, de
dagelijkse leiding van de instelling en welk deelbelang dan ook
onafhankelijk en kritisch kunnen opereren. Daarbij is tevens opgenomen
dat de instelling op inzichtelijke wijze de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen het toezichthoudend orgaan en de dagelijkse algemene leiding
vastlegt, alsmede de wijze waarop interne conflicten tussen beide
organen worden geregeld.
Tevens dient blijkens artikel 6.3 van het uitvoeringsbesluit een goede
verdeling van bevoegdheden te zijn vastgelegd.
Door de Stichting is voorts verklaard dat de bestuursstructuur zal worden
ingericht conform de “zorgbrede Governancecode”, een publicatie van de
gezamenlijke brancheorganisaties in de zorg. Blijkens artikel 2.3 van
deze code is het bestuur integer en stelt zich toetsbaar op ten aanzien
van zijn eigen functioneren. Vervolgens stelt de code: “Elke vorm en
schijn van persoonlijke bevoordeling dan wel belangenverstrengeling
tussen enig lid van de Raad van Bestuur en de zorgorganisatie wordt
vermeden”.
In de aanvraag is voor wat betreft de Raad van Bestuur gekozen voor
bestuursstructuur met 3 bestuursleden, onder wie een algemeen
directeur, een financieel directeur en een operationeel directeur. Als
algemeen directeur zal worden benoemd de heer Winter en als financieel
directeur de heer Brouwer. Er is nog één vacature binnen de Raad van
Bestuur. Zowel de heer Winter als de heer Brouwer zijn blijkens
uittreksels van de Kamer van Koophandel via respectievelijk de besloten
vennootschap Health Care Ventures B.V. en de besloten vennootschap
Sequioa Investment Manager B.V. gezamenlijk bevoegde bestuurders
van de besloten vennootschap MC|groep B.V.
Voorts is, conform de governancecode, gekozen voor een Raad van
Toezicht bestaande uit 5 tot 7 leden. Van deze leden wordt één lid
bindend voorgedragen door de cliëntenraad, één lid wordt voorgedragen
door de ondernemingsraad en één wordt bindend voorgedragen door de
centrale overheid. De overige leden worden blijkens de Concept Akte van
Statutenwijziging Stichting IJsselmeerziekenhuizen, zoals deze op 14
januari 2009 aan de NZa zijn overgelegd, benoemd en ontslagen door
de MC|groep B.V.. Blijkens artikel 8, lid 9 van de Concept Akte verrichten
de leden van de RvT die zijn benoemd door de MC|groep B.V. hun taak
zonder “mandaat en onafhankelijk”.

Pagina

12

Kenmerk

De NZa overweegt dat op grond van de huidige gegevens moet worden
vastgesteld dat de huidig gekozen bestuursstructuur niet voldoet aan de
wettelijke regelgeving en de gedragscode. De door de Stichting
overgelegde Concept Akte bevat in onvoldoende mate een uitgewerkte
geschillenregeling. Evenmin is een uitgewerkte regeling omtrent de
taakverdeling tussen RvB en RvT aangetroffen. Voorts stelt de NZa vast
dat de meerderheid van de leden van de RvT kan worden benoemd en
ontslagen door de MC|groep B.V., terwijl deze rechtspersoon tevens
investeerder is en een meerderheid van de thans voorgedragen leden
van de RvB aan de MC|groep B.V. is gelieerd. Dit is gelet op de ratio van
het Uitvoeringsbesluit en de governancecode ongewenst.
In de Concept Akte is opgenomen dat de leden van de RvT die worden
benoemd door de MC|groep B.V. zonder mandaat handelen. Daarmee
lijkt weliswaar te zijn voldaan aan de letter van artikel 3.4, onder 2 van
de Governancecode, waarin is opgenomen dat wanneer leden van de RvT
op voordracht van derden worden benoemd moet zijn vastgelegd dat
deze zonder last of ruggespraak opereren. De NZa is echter van oordeel
dat uit de strekking van het Uitvoeringsbesluit WTZi en de
Governancecode kan worden opgemaakt dat het ongewenst is, dat door
het recht op benoeming en ontslag van de meerderheid van de RvT door
de MC|groep B.V. feitelijk een afhankelijkheidsrelatie is ontstaan tussen
de leden van de RvT en de MC|groep B.V. en daarmee, door haar
personele invulling, tussen de RvT en de RvB. Deze
afhankelijkheidsrelatie acht de NZa in strijd met artikel 6.1 van het
Uitvoeringsbesluit WTZi.
Ook de enkele vaststelling dat de huidig voorgedragen leden van bestuur
tevens enig bestuurders zijn van de MC|groep B.V., de onderneming die
een deelneming heeft in de organisatie, leidt mogelijk tot de conclusie
dat de huidige bestuurlijke invulling niet in overeenstemming is met de
Governancecode. Door Stichting is tijdens de hoorzitting desgevraagd
verklaard dat er geen sprake zal zijn van tegenstrijdige belangen tussen
de geldverstrekker en het ziekenhuis aangezien het persoonlijk belang
van de bestuursleden door de deelneming in de organisatie gelijk kan
worden geacht met dat van het ziekenhuis. Daarbij wordt aangevoerd
dat deze constructie zeer gebruikelijk is in commerciële setting, zoals
bijvoorbeeld een reguliere vennootschap of een maatschap. De NZa kan
deze stelling in zijn algemeenheid echter niet overnemen. Blijkens artikel
2.1 van de gedragscode richt de Raad van Bestuur zich naar het belang
van de zorginstelling, rekening houdend met het feit dat de
zorgorganisatie een onderneming met een bijzondere maatschappelijke
verantwoordelijkheid is. Gegeven deze taakopvatting kan niet worden
uitgesloten dat het belang van de zorginstelling onder omstandigheden
kan afwijken van het belang van een geldverstrekker of investeerder.
Met nadruk zij vermeld dat de NZa hieruit niet de conclusie trekt dat op
voorhand kan worden vastgesteld dat een geldverstrekker/investeerder
nimmer tevens bestuurslid kan zijn. Ook de gedragscode geeft de
mogelijkheid om af te wijken van de eigen regels en biedt op die wijze

Pagina

13

ruimte om in het concrete geval anders te handelen. Daarbij hanteert de

Kenmerk

gedragscode de “pas toe of leg uit-regel” (zie inleiding van de
gedragscode). Echter, nu in het onderhavige geval een substantiële
bijdrage wordt gevraagd als steun uit premiegelden voor de
onderneming, mogen in alle redelijkheid, mede gelet op het
consumentenbelang, stringente eisen worden gesteld aan de bestuurlijke
inrichting van de instelling en aan de mate van transparantie over de
verdeling van bevoegdheden en de wijze waarop onafhankelijke
besluitvorming, zeker daar waar sprake is van mogelijke tegenstrijdige
belangen, is gegarandeerd. Dit dient naar het oordeel van de NZa in
ieder geval in te houden dat aan de steunverlening de voorwaarde wordt
verbonden dat bij de inrichting van het bestuur van de organisatie de
Governancecode in beginsel dient te worden gevolgd en dat slechts in
zeer uitzonderlijke gevallen hiervan op basis van zwaarwegende
omstandigheden kan worden afgeweken. In dat geval kan tevens van de
instelling worden verwacht dat een transparante en uitgewerkte
bevoegdheidsverdeling tot stand wordt gebracht waarmee mogelijke
belangenverstrengeling voor bestuurders wordt voorkomen.
Ten aanzien van de bezoldiging van de bestuurders van de Stichting is
desgevraagd tijdens de hoorzitting door twee van de bestuurders
verklaard dat hun loon wordt vastgesteld op de helft van de
“Balkenende-norm”. Schriftelijk is daarop nog verklaard dat beide
bestuurders voor hun functie voltijds beschikbaar zijn en daarnaast
maximaal 10 uur per week besteden aan nevenactiviteiten.
Conclusie
Concluderend moet worden gesteld dat de huidige gekozen governancestructuur in onvoldoende mate vertrouwenwekkend is nu een
transparante regeling van bevoegdheden ontbreekt, de RvT in een
feitelijke afhankelijkheidspositie tot de RvB is komen te staan en de
eventuele strijdigheid met de Governancecode in onvoldoende mate is
uitgelegd. Tevens wordt overwogen dat, zo al kan worden overgegaan
tot steunverlening, aan deze steunverlening de voorwaarde wordt
verbonden dat bij de uitbetaling van de eerste tranche gelet op de
huidige vacatures een uitspraak over het vertrouwen in de RvB en de
RvT van de organisatie in zijn geheel kan worden heroverwogen.
V.

De instelling levert een substantiële eigen bijdrage bij het
wegwerken van het negatieve eigen vermogen
(inverdientaakstelling).

Met de inverdientaakstelling wordt beoogd te verzekeren dat alleen steun
wordt toegekend aan instellingen die op langere termijn levensvatbaar
zijn. Dat betekent het in staat zijn van het opbouwen van een gezond
eigen vermogen. Op grond van artikel 4.1 is het staand beleid van de
NZa dat financiële steunverlening in beginsel in drie tranches in drie
achtereenvolgende jaren beschikbaar wordt gesteld. Toekenning van
ieder van die drie tranches vergt separate besluitvorming van de NZa. Bij
de toekenning van de 2e en 3e tranche toetst de NZa of is voldaan aan
de voorwaarden voor de steunverlening. Eén van die voorwaarden is dat
de instelling een substantiële eigen bijdrage levert bij het wegwerken

Pagina

14

van het negatieve vermogen. Of aan die voorwaarde is voldaan, kan pas

Kenmerk

worden getoetst als de inverdientaakstelling is gerealiseerd én middels
een financiële rapportage is aangetoond dat aan de voorwaarde van de
inverdientaakstelling is voldaan. In die zin is de termijn voor toekenning
van de tranches, in ieder geval voor zover het de toekenning van de
laatste tranche betreft, gerelateerd aan de termijn waarbinnen de
inverdientaakstelling is gerealiseerd.
De Stichting geeft aan eenderde van de aangevraagde steun in te
verdienen (eenderde van € 44,7 miljoen = € 14,9 miljoen). Het bedrag
van € 44,7 miljoen is gebaseerd op de aanvulling op de steunaanvraag
van de Stichting, waarbij het netto aangevraagde steunbedrag is
opgehoogd van € 29,5 miljoen naar € 29,8 miljoen. Nadere analyse leert
dat de opbouw van de in te verdienen € 14,9 miljoen volgens de
Stichting bestaat uit een eigen bijdrage van € 5 miljoen als
achtergestelde lening en € 8,9 miljoen wordt inverdiend uit
exploitatieresultaten over de periode 2009 tot en met 2013.
Op basis van bovenstaande worden de volgende zaken geconstateerd:
Ten eerste wordt geconstateerd dat is gerekend met een
inverdienhorizon van 5 jaar, terwijl balanssteun voor de komende 3 jaar
wordt gevraagd. Dat ‘matcht’ niet aangezien bij de besluitvorming over
de toekenning van de laatste tranche in ieder geval getoetst zal moeten
worden of voldaan is aan de voorwaarden die aan de steunverlening zijn
gesteld, waaronder de inverdientaakstelling.
Een tweede constatering is dat er gerede twijfels zijn over een sluitende
exploitatiebegroting, waardoor aannemelijk is dat de gerealiseerde
exploitatieresultaten lager zullen liggen dan door de Stichting is
geprognosticeerd.
Ten derde kan volgens de NZa het inbrengen van een achtergestelde
lening à € 5 miljoen niet gelijk worden gesteld aan het inverdienen van
eigen vermogen uit de exploitatie die het resultaat is van een gezonde,
en op langere termijn levensvatbare bedrijfsvoering. Daarnaast
ontbreekt het harde bewijs, zoals een bankgarantie, dat de eigen
bijdrage van € 5 miljoen gegarandeerd is.
Een vierde constatering van de NZa is dat de Stichting drie tranches
aanvraagt in 2009, 2010 en 2011, terwijl over die jaren een
exploitatieresultaat van cumulatief ongeveer € 5,3 miljoen wordt
verwacht. Volgens de inverdientaakstelling zou in deze periode € 14,9
miljoen moeten worden inverdiend. Dat betekent dat de Stichting over
de periode 2009, 2010 en 2011 dus € 9,6 miljoen te weinig inverdient.
Conclusie:
De NZa concludeert derhalve dat de Stichting niet voldoet aan deze
voorwaarde.

Pagina

15

Op basis van de geprognosticeerde winst volgens de Stichting over de

Kenmerk

periode 2009, 2010 en 2011, zou het toe te kennen netto bedrag aan
steun, zo het al op dit bedrag kan worden gesteld en andere
overwegingen daargelaten, ten hoogste € 10,6 miljoen kunnen
bedragen.
Gelet op het voorgaande stelt de NZa vast dat de te verwachten
exploitatieresultaten van de IJsselmeerziekenhuizen op dit moment niet
in verhouding staan tot de omvang van de aangevraagd steun. In
samenhang met de vraagtekens die de NZa bij het saneringsplan en de
exploitatiebegroting heeft gesteld, klemt dit probleem des te meer.
Daarbij valt het de NZa op dat, afgezien van de investeerders, de
bijdrage die private partijen (banken, verzekeraars) leveren om het
negatieve vermogen weg te werken, vrijwel nihil is. Teneinde tot een
oplossing van de financiële problemen te komen heeft de NZa de stellige
verwachting dat, voorafgaand aan eventuele toekenning van steun,
aanpassing van het saneringsplan/exploitatiebegroting alsmede sanering
van de verwachte negatieve omvang van het eigen vermogen nodig is,
waarbij private partijen een belangrijke rol zouden moeten spelen.
CONCLUSIE
Op grond van het voorgaande moet worden vastgesteld dat de aanvraag
niet voldoet aan de uit de Beleidsregel voortvloeiende voorwaarden. Het
is om die reden dat de NZa voornemens is het verzoek af te wijzen.
Nu het voorgenomen besluit afwijzend is, wordt niet toegekomen aan
beoordeling van de stelling van verschillende omliggende ziekenhuizen of
sprake is van meldingsplichtige staatssteun. Wel wijst de NZa er ten
overvloede op, dat als de Minister conform de in de beleidsregel geboden
mogelijkheid de NZa verzoekt om de steun wel te verlenen (onder
afwijking van de voorwaarden in de beleidsregel), en de NZa dit verzoek
honoreert, naar alle waarschijnlijkheid sprake is van meldingsplichtige
staatssteun.
Op grond van de Beleidsregel kan de Minister na kennisneming van het
verzoek de NZa verzoeken de gevraagde steun alsnog toe te kennen. De
NZa heeft om die reden de Minister geïnformeerd over haar voornemen.
De Minister is verzocht of en, zo ja, op welke termijn hij gebruik wenst te
maken van die mogelijkheid. Hierbij wordt opgemerkt dat het de
aanvragers vrij staat, zolang de Raad van Bestuur geen definitief besluit
heeft genomen, de aanvraag aan te passen.
Tegen een besluit van de NZa kan bezwaar worden gemaakt. Er is
sprake van een besluit wanneer sprake is van een beslissing gericht op
een rechtsgevolg, die is bekendgemaakt aan de belanghebbende(n). Met
deze brief wordt u enkel geïnformeerd over het voornemen tot het
nemen van een besluit. Tegen dit voornemen staat geen bezwaar open.
Alle belanghebbenden worden om die reden verzocht eerst het
definitieve besluit af te wachten.

Pagina

16