Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2016–2017

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1211
Vragen van het lid Van Tongeren (GroenLinks) aan de Minister van
Economische Zaken over uitwisseling van personeel tussen ministeries en
overige, bij de gaswinning betrokken instanties (ingezonden 3 februari 2017).
Antwoord van Minister Kamp (Economische Zaken) (ontvangen 15 februari
2017).
Vraag 1
Klopt het dat tussen uw ministerie en bij de gaswinning betrokken bedrijven
en instanties zoals Gasterra, Gasunie, Energie Beheer Nederland (EBN), de
Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM) (Shell / Exxon), Staatstoezicht op
de Mijnen (SodM), de staf van de Nationale Coördinator Groningen (NCG),
Centrum Veilig Wonen en Technische commissie bodembeweging (Tcbb)
onderling personeel wordt uitgewisseld, gedetacheerd of anderszins (tijdelijk)
in dienst genomen? Zo ja, waarom? Kunt u aangeven wat in de afgelopen vijf
jaar grofweg de omvang was van het onderling uitwisselen van personeel?
Wordt op dit moment nog steeds personeel onderling uitgewisseld?
Antwoord 1
Werknemers zijn mobiel in een arbeidsmarkt waarbij het mogelijk is dat hun
specifieke kennis of vaardigheden voor meerdere werkgevers inzetbaar zijn.
Dat betekent dat mensen in het domein van olie- en gaswinning voor
verschillende organisaties werkzaam kunnen zijn geweest. Er zijn verschillende, bijvoorbeeld aan loopbaanontwikkeling gerelateerde, motieven voor
mobiliteit. Het past mij niet om deze individuele overwegingen te duiden.
Bij het Ministerie van Economische Zaken (EZ), de Nationaal Coördinator
Groningen (NCG), het Staatstoezicht op de Mijnen (SodM) en de Technische
Commissie Bodembeweging (Tcbb) is op beperkte schaal sprake van
werknemers die in eerdere dienstverbanden werkzaam zijn geweest voor een
van de genoemde organisaties. Bij sollicitatieprocedures is er geen sprake
van uitsluiting van sollicitanten op basis van eerdere werkgevers of opdrachtgevers, maar is onafhankelijkheid vanzelfsprekend wel een vereiste.
Private partijen kunnen zelf eisen aan hun potentiële werknemers stellen.
Daar heb ik geen bemoeienis mee.
Overigens hebben er binnen het energiedomein geen detacheringen tussen
EZ enerzijds en NAM, Shell en ExxonMobil anderzijds plaatsgevonden. In de
afgelopen vijf jaar zijn er wel zulke detacheringen tussen EZ en Gasunie en
EZ en EBN geweest.

ah-tk-20162017-1211
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2017

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

1

De NCG is een interbestuurlijke organisatie die is ingesteld voor een
specifieke opgave in Groningen. De NCG is een tijdelijke organisatie, waarbij
met name personen werkzaam zijn van het Rijk, provincie(s) en gemeenten.
Er zijn daarom in veel gevallen afspraken gemaakt over de terugkeer van
deze personen naar hun vorige organisaties, zodra hun werkzaamheden voor
de NCG zijn voltooid. In antwoorden op eerdere Kamervragen (Handelingen
II, 2015–2016, Aanhangsel 2497) ben ik al ingegaan op het feit dat er bij de
NCG ook medewerkers zijn die eerder in opdracht van NAM en CVW hebben
gewerkt.
Vraag 2
Hoe worden na het rapport «Aardbevingsrisico’s in Groningen» van de
Onderzoeksraad voor de Veiligheid (OVV) de afzonderlijke rollen van
vergunningverlener, toezichthouder en exploitant uit elkaar gehouden? Zijn
steeds de afzonderlijke belangen onderkend en benoemd in de besluitvorming over het gaswinningsplafond? Zo ja, hoe is dat in de uiteindelijke
besluitvorming over het gaswinningsplafond tot uitdrukking gekomen en is
dat publiekelijk toegankelijke informatie?
Antwoord 2
In mijn brief van 2 april 2015 (Kamerstuk 33 529, nr. 143) heb ik toegelicht
hoe het kabinet omgaat met de conclusies en aanbevelingen van de OVV.
Voor het instemmingsbesluit over het winningsplan 2016 van het Groningengasveld is de gangbare vergunningsprocedure gevolgd. Hoe ik tot mijn
besluit ben gekomen over het jaarlijkse productieniveau heb ik uiteengezet in
mijn brief van 23 september 2016 (Kamerstuk 33 529, nr. 309) en meer in
detail in mijn instemmingsbesluit van 30 september 2016 (Staatscourant,
nr.51 389).
Vraag 3
Kunt u inzicht geven in het huidige bonusbeleid en dat van de afgelopen vijf
jaar van Gasunie, Gasterra, SodM, EBN en NAM? Heeft of hebben bijvoorbeeld één of meerdere betrokken instanties of bedrijven op enig moment een
bonusbeleid gekend en werd daarover in de afzonderlijke jaarverslagen
gerapporteerd? Was de eventuele bonusstructuur afhankelijk gesteld van het
te winnen of gewonnen dan wel verkochte hoeveelheid gas?
Antwoord 3
SodM volgt, net als andere diensten bij de rijksoverheid, het «Beleidskader
extra belonen Rijk». Daarbij gaat het om eenmalige toelagen om een
individuele medewerker incidenteel te belonen. Dit is bedoeld voor medewerkers die zich in de uitoefening van hun functie nadrukkelijk hebben onderscheiden van andere medewerkers op gedrag en resultaat. De toelagen zijn
niet afhankelijk gesteld van te winnen of gewonnen hoeveelheden aardgas.
Dit beloningskader en het totaal van de toelagen die het Rijk jaarlijks toekent
is openbare informatie (zie Kamerstuk 31 490, nr. 205).
Gasunie gaat in haar jaarverslag in op het remuneratiebeleid van de Raad
van Bestuur en de collectieve operationele doelstellingen die gelden voor het
gehele personeel van Gasunie (zie pagina 54 t/m 57 van het jaarverslag 2015).
Aangezien Gasunie geen rol speelt in de winning en verkoop van gas zijn de
variabele beloningen daar ook niet afhankelijk van.
In februari 2016 is het beloningsbeleid voor de statutair bestuurder van EBN
vastgesteld. In het jaarverslag 2015 wordt het vóór die tijd geldende beleid
toegelicht (zie pagina 64 en 65 van het jaarverslag 2015). In het komende
jaarverslag over het boekjaar 2016, dat in april 2017 verschijnt, zal EBN meer
in detail rapporteren over de doelstellingen van de variabele beloning en het
behaalde resultaat. Er is in 2016 geen doelstelling gehanteerd die direct
betrekking heeft op de te winnen of verkochte hoeveel gas. Eén van de
doelstellingen in 2016 was de winst. In eerdere jaren was – in lijn met EBN’s
rol in het kleineveldenbeleid – één van de doelstellingen de productie uit de
kleine gasvelden (alle Nederlandse gasvelden, uitgezonderd de productie uit
Groningen). Nu is er geen doelstelling meer die direct betrekking heeft op de
te winnen, gewonnen of verkochte hoeveelheid gas.
GasTerra kent voor 10–15% van de medewerkers een variabele beloning. Het
totaal aan variabele beloningen bij GasTerra hangt af van een rapportcijfer
dat het College van Gedelegeerd Commissarissen (het CvG, dat bestaat uit

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

2

vertegenwoordigers van de vier aandeelhouders EZ, EBN, Shell en ExxonMobil) jaarlijks geeft op grond van de behaalde prestaties. Prestaties worden
beoordeeld aan de hand van de gestelde doelstellingen die elk even zwaar
wegen. Vanuit de missie van waardemaximalisatie zag één van deze
doelstellingen op de verkochte hoeveelheid Groningengas, binnen het
wettelijke productieplafond. Op mijn initiatief hebben de betrokken partijen in
het CvG gezamenlijk besloten om vanaf 2016 dit criterium te schrappen als
onderdeel van de variabele beloning. Dat betekent dat bij de vaststelling van
de variabele beloning over 2016 niet langer meer sprake is van het meewegen van de score op dit criterium bij het vaststellen van de hoogte van de
variabele beloning. De variabele beloning voor de statutair directeur wordt
jaarlijks toegelicht in het jaarverslag van GasTerra.
Voor zowel Gasunie, GasTerra als EBN geldt dat een maximale hoogte van de
variabele beloning 20% is. Dit is conform het beleid voor staatsdeelnemingen.
In het beloningsbeleid van NAM, een bedrijf met private aandeelhouders, heb
ik geen inzicht.
Vraag 4
Kunt u deze vragen nog vóór het komende plenaire debat in de Kamer over
de mijnbouw beantwoorden of in elk geval de op dat moment bekende
informatie hierover naar de Kamer sturen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4
Ja.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

3