Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

29 453

Woningcorporaties

Nr. 139

BRIEF VAN DE MINISTER VOOR WONEN, WIJKEN EN INTEGRATIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 24 november 2009
Onder verwijzing naar het algemeen overleg Sectorbeeld woningcorporaties van 3 november jongstleden heeft het lid Van Gent in het algemeen
overleg Bouwregelgeving en brandveiligheid van 12 november jongstleden aandacht gevraagd voor de toegankelijkheid van woongebouwen in
verband met ziekenvervoer. In reactie daarop heb ik in laatstbedoeld
overleg toegezegd a) dat ik u vóór 1 februari 2010 een notitie hierover zal
doen toekomen alsmede b) dat ik u de mij thans beschikbare informatie
per omgaande zal doen toekomen. Met toezending van bijgaande informatie geef ik uitvoering aan de onder b) bedoelde toezegging.
De minister voor Wonen, Wijken en Integratie,
E. E. van der Laan

KST137979
0910tkkst29453-139
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 29 453, nr. 139

1

Toegankelijkheid woongebouwen in verband met ziekenvervoer
Onder verwijzing naar het algemeen overleg Sectorbeeld woningcorporaties van 3 november jongstleden heeft mevrouw Van Gent (Groen Links)
in het algemeen overleg Bouwregelgeving en brandveiligheid van
12 november jongstleden aandacht gevraagd voor de toegankelijkheid
van woongebouwen in verband met ziekenvervoer. Zij doelt met name op
het verschijnsel dat zieke mensen die van hun woning naar elders (bijv.
een ziekenhuis) moeten worden vervoerd, soms alleen maar uit hun
woning naar buiten (bijv. naar de ambulance) vervoerd kunnen worden
met behulp van een takelwerktuig van de brandweer. Zij wijst in dit
verband ook op de toenemende vergrijzing van de bevolking, die ertoe
zou kunnen leiden dat het aantal gevallen waarin zieken op deze wijze
vervoerd gaan worden, zal toenemen.
In reactie daarop zij allereerst opgemerkt dat aard en omvang van het
betreffende verschijnsel (alsmede de eventuele toekomstige gevolgen van
de demografische ontwikkeling daarop) door WWI nog nader moeten
worden uitgediept. Daartoe zal o.m. contact opgenomen worden met de
ziekenvervoerdersbranche en de brandweerwereld. In de toegezegde
uiteindelijke notitie zullen de resultaten daarvan worden meegenomen.
Op voorhand is duidelijk dat in een aantal gevallen ziekenvervoer op de
bedoelde wijze vanuit medisch oogpunt onvermijdelijk is. Zieken móeten
soms op medische gronden horizontaal worden vervoerd en inschakeling
van een takelwerktuig van de brandweer kan – afhankelijk van de woonsituatie van de zieke persoon – de enige optie zijn om dat te realiseren.
Vooralsnog is WWI niet bekend om welk aantal personen het jaarlijks gaat
en of het hier m.n. om oudere personen gaat zodat – gegeven de vergrijzing – een toename van dat aantal mag worden verwacht.
Niet uitgesloten is dat er daarnaast gevallen zijn waarin de betreffende
zieke ook met behulp van een takelwerktuig uit de woning moet worden
vervoerd zonder dat een medische noodzaak tot horizontaal vervoer
bestaat. Inschakeling van een takelwerktuig kan in die gevallen eventueel
aan de orde zijn wanneer de betreffende zieke om andere dan medische
redenen niet via de trap kan worden vervoerd. Dat zou bijvoorbeeld het
geval kunnen zijn bij het vervoer van extreem zware personen.
Vervoer met behulp van een takelwerktuig zou niet aan de orde hoeven te
zijn wanneer de betrokkenen zouden wonen in een woning die (c.q. een
woongebouw dat) horizontaal vervoer mogelijk maakt. In dat verband is
de kwaliteit van woningen en woongebouwen van belang.
Voor nieuwe woongebouwen met woningen moet volgens het Bouwbesluit 2003 altijd een brancardlift aanwezig zijn indien het een groot woongebouw betreft (meer dan 3500 m2 aan woningen op een hoogte van ten
minste 1,5 m boven het aansluitende terrein) of elk woongebouw met
woningen op een hoogte van meer dan 12,5 m boven het maaiveld.
Uitgangspunt bij deze voorschriften is dat in kleinere of lagere gebouwen
ziekenvervoer via de trap in de regel mogelijk is. Wordt bij een kleiner of
lager woongebouw vrijwillig een lift aangebracht, dan behoeft deze lift
bezien vanuit het Bouwbesluit 2003 geen brancardlift te zijn.
Voor bestaande bouw gelden in het geheel geen eisen aan de aanwezigheid van een brancardlift. Het alsnog stellen van deze eisen is bezien
vanuit verworven rechten (en kosten en beschikbare ruimte) onwenselijk.
Naast de kwaliteit van woningen en woongebouwen is ook de verdeling
van woonruimte van belang. Ook in het geval dat op zich voldoende
toegankelijke woningen en woongebouwen beschikbaar zijn, hoeven die
uiteraard feitelijk niet in gebruik te zijn bij degenen die daarop het meest

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 29 453, nr. 139

2

aangewezen zijn. Door middel van woonruimteverdelingsbeleid kunnen
verhuurders en gemeenten invloed op die woonruimteverdeling uitoefenen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 29 453, nr. 139

3