Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

32 851

Grensoverschrijdende samenwerking (GROS)

Nr. 6

BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 13 juni 2014
De mogelijkheid van grensoverschrijdend werken kreeg het afgelopen jaar
in toenemende mate aandacht door de hoog opgelopen werkeloosheid in
Nederland terwijl er aan de Duitse zijde van de grens vacatures zijn die
ook door Nederlandse werkzoekenden kunnen worden opgevuld.
Sinds 2009 zijn er afspraken tussen het Ministerie van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid (SZW) en het Noordrijn-Westfaalse Ministerium für
Arbeit, Integration und Soziales (MAIS) om de samenwerking tussen
beide landen te bevorderen en de grensoverschrijdende regionale
arbeidsmarkt te stimuleren.
Een resultante van deze afspraken is het op 19 juni 2013 verschenen
advies over grensoverschrijdende arbeid van de heer Bruls, burgemeester
van de gemeente Nijmegen1. Het advies is mede gebaseerd op raadpleging van betrokken departementen en diverse organisaties uit het
grensgebied Noordrijn-Westfalen en Nederland. In deze reactie ga ik,
mede namens de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW)
en de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS), in op de
verschillende aanbevelingen van het advies.
Samenvatting van het advies grensoverschrijdende arbeid
Het advies «wegnemen praktische belemmeringen bij grensoverschrijdende arbeid» (hierna te noemen: advies grensarbeid) geeft aanbevelingen om een aantal praktische belemmeringen te verminderen die
buitenlandse werkzoekenden op dit moment ervaren in de grensstreek
van Nederland en Noordrijn-Westfalen en Nederland en België. De
aanbevelingen richten zich op drie aspecten van grensarbeid: 1) Informatievoorziening, 2) onderwijs en 3) bevordering van grensarbeid. Hieronder
vallen aanbevelingen op het gebied van: taalverschillen, informatievoor1

kst-32851-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 32 851, nr. 6

1

ziening, erkenning van diploma’s en competenties, het vinden van
vacatures en de inzet op samenwerking en communicatie tussen
bestuursorganen en instanties aan beide zijden van de grens.
Een aantal aanbevelingen richt zich specifiek op de grensarbeid tussen
Nederland en Duitsland, maar het merendeel van de aanbevelingen is
meer generiek van aard en ook relevant voor de grensarbeid tussen
Nederland en België.
Zoals in de voortgangsrapportage GROS van 12 oktober 20122 aan uw
Kamer is aangegeven, zijn bij het oplossen van knelpunten bij grensoverschrijdend samenwerken veel bestuurlagen en instanties aan beide zijden
van de grens betrokken. Het advies richt zich derhalve niet alleen op de
nationale overheden van Noordrijn-Westfalen en Nederland, maar ook op
uitvoeringsorganisaties, onderwijsinstellingen en regionale en lokale
overheidsorganisaties.
De aanbevelingen uit het advies worden opgepakt in GROS-verband. Over
de verdere voortgang van activiteiten uit deze brief zal uw Kamer derhalve
via de voortgangsrapportages van GROS geïnformeerd worden.
Grensarbeid in perspectief
De kansenatlassen voor de gemeenten in de grensregio’s3 laten zien dat er
in de grensregio’s verhoudingsgewijs meer werkloosheid is dan in de
Randstad. De kansenatlassen tonen ook aan dat de potentiële arbeidsmarkt voor de grensregio’s niet alleen tot Nederland beperkt is. De
grensoverschrijdende regionale arbeidsmarkt biedt voor de grensregio’s
zowel aan werknemers als aan werkgevers kansen op werk of het
vervullen van vacatures. Het daadwerkelijk over de grens gaan werken of
werknemers van de andere zijde van de grens aannemen is voor veel
werkzoekenden en werkgevers in de praktijk echter niet vanzelfsprekend.
Een grens is vaak niet alleen een bestuurlijke of administratieve, maar ook
een gevoelsmatige en culturele barrière.
Het aantal grensarbeiders lijkt samen te hangen met de economische
situatie aan weerszijden van de grens. De afgelopen tien jaar is er een
stijging van het aantal Nederlanders dat in Duitsland en België werkt,
maar in Nederland blijft wonen (tabel 1). Ook is het aantal vanuit
Duitsland komende pendelaars naar Nederland gestegen. Alleen de
instroom vanuit België is afgelopen periode verminderd.
Tabel 1 Aantal grensarbeiders (x 1.000)1. * betreft de grensregio’s.
Werkland
Nederland

Duitsland*

België

Woonland

2002

2012

2002

2012

2002

2012

Nederland
Duitsland*
België

–
8
38

–
39
33

10
–

14
–

7

14

–

–

1

Benelux Kerncijfers en Trends 2014 (maart 2014).

2

Kamerstuk 32 851, nr. 3.
Atlas van kansen voor Zuid-Limburg, Tongeren, Luik en Aken (2013). Roderik Ponds, Clemens
van Woerkens, Gerard Marlet.
Atlas van kansen voor de grensregio Achterhoek-Borken. (2013). Roderik Ponds, Clemens van
Woerkens, Gerard Marlet.
Atlas van kansen voor de Euregio Scheldemond (2013). Roderik Ponds, Clemens van Woerkens,
Gerard Marlet.

3

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 32 851, nr. 6

2

Samen werken aan oplossingen
Afgelopen jaren is het signaal van betrokken regionale partijen dat er
voldoende inzicht is in belemmeringen bij grensarbeid, maar dat het nu
vooral gaat om het nemen van acties die de belemmeringen aanpakken.
Op 16 december 2013 heeft het Ministerie van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties (BZK) in samenwerking met het Ministerie van SZW en
de provincie Limburg een internationale conferentie georganiseerd over
grensoverschrijdende arbeid. De conferentie had tot doel om samen met
betrokkenen langs de Nederlandse grens, waaronder instanties uit
Duitsland en België, verder te zoeken naar praktische invullingen van de
oplossingen voor belemmeringen die op dit moment spelen in de
grensregio’s. De thema’s zijn in een werkgroep met nationale actoren en
actoren uit het grensgebied gekozen. Ze zijn onder andere gebaseerd op
de aanbevelingen uit het bijgaande advies. Onder andere is gesproken in
workshops over oplossingen bij informatievoorziening aan grensarbeiders, buurtaalonderwijs en internationale diploma-erkenning. De
uitkomsten uit deze workshops zijn meegenomen in deze reactie. Over de
totale resultaten van de conferentie wordt u nader geïnformeerd in de
voortgangsrapportage van het Programma Grensoverschrijdend
Samenwerken van het Ministerie van BZK later dit jaar.
Samenwerking met Noordrijn-Westfalen
Het kabinet heeft in het kader van het programma Grensoverschrijdende
Samenwerking (GROS) afspraken met de buurlanden gemaakt om
grensoverschrijdende samenwerking te bevorderen4. Onderdeel van
GROS zijn gezamenlijke Actielijsten met onder andere NoordrijnWestfalen.
Het kabinet gaat met Noordrijn-Westfalen na hoe aanbevelingen uit het
advies grensarbeid kunnen worden opgepakt. Hierdoor wordt het
gezamenlijk werken aan oplossingen met Noordrijn-Westfalen geborgd.
Reactie op aanbevelingen van het advies
De aanbevelingen van het advies worden hieronder vetgedrukt aangegeven met daaronder de reactie van het kabinet.
1 Informatievoorziening
A.1.
A.2.

A.3.

Aanbeveling om een sluitend netwerk van persoonlijke
advisering te vormen.
Aanbeveling aan de deelnemers in het internetportaal:
Systematische plaatsing van eigen informatie in de context van
het internetportaal en verwijzing naar andere informatieleveranciers in het portaal in geval van samenhang.
Aanbeveling aan het Secretariaat-Generaal van de Benelux
Unie: Vergroting van de bekendheid van het digitale
informatieknooppunt.

Het kabinet onderschrijft het belang van informatievoorziening aan
grensarbeiders voor het stimuleren van grensarbeid. Uit eerdere
communicatieanalyses naar de informatievoorziening aan grensarbeiders
die de overheid heeft laten doen, kwam naar voren dat er veel informatie
beschikbaar is maar dat deze nationaal en internationaal versnipperd is.
Nederland wil meer duidelijkheid voor burgers creëren over waar men
4

Voortgangsrapportages GROS: Kamerstuk 32 851, nr. 1 en Kamerstuk 32 851, nr. 3.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 32 851, nr. 6

3

betrouwbare informatie kan vinden. De aanbevelingen uit het advies
sluiten dan ook aan op de initiatieven die het kabinet op dit punt onderneemt. Deze initiatieven worden hieronder toegelicht.
Het uitgangspunt voor de inrichting van de informatievoorziening aan
werkzoekenden is, met de wijziging van de wet SUWI in 2012, dat deze
informatievoorziening primair digitaal wordt. Dit principe is doorgetrokken naar de informatievoorziening aan grensarbeiders. Daarom is een
aantal jaren geleden extra ingezet op de ontwikkeling van digitale
informatievoorziening voor deze groep door de Sociale Verzekeringsbank
(SVB) via één nationaal kanaal: www.grensinfo.nl.
In 2009 hadden Nederland en Noordrijn-Westfalen al het initiatief
genomen om de digitale dienstverlening aan grensarbeiders niet alleen
via nationale kanalen te laten verlopen, maar ook via een bovennationale
voorziening in beheer bij het Secretariaat-Generaal van de Benelux Unie.
Later heeft Nederland ook met België een zelfde internetportaal
ontwikkeld. Op 18 november 2012 is tussen Nederland, België en
Noordrijn-Westfalen een overeenkomst gesloten om de internetportalen
van Nederland – België en Nederland – Noordrijn-Westfalen samen te
voegen tot één Benelux-portaal.
Op 19 juni 2013 zijn deze samengevoegde internetportalen voor grensarbeid Nederland-België-Noordrijn Westfalen door het SecretariaatGeneraal van de Benelux gelanceerd (http://
startpuntgrensarbeid.benelux.int/nl/). Hiermee is een eerste stap gezet om
een sluitend digitaal informatienetwerk in Benelux-verband tot stand te
brengen. De komende jaren is de Nederlandse inzet erop gericht dat dit
internetportaal ook voor de andere grensgebieden met de Benelux
ingericht wordt en dat het Secretariaat-Generaal van de Benelux Unie
activiteiten kan ondernemen om de vindbaarheid van de website via
internet te verhogen.
Daarnaast wordt in het advies grensarbeid aanbevolen om naast een
sluitend netwerk van digitale informatievoorziening, ook zorg te dragen
voor een sluitend netwerk voor de persoonlijke dienstverlening aan
grensarbeiders langs de grens. Het advies constateert dat deze structuur
er nu niet is. De dienstverlening in Duitsland en Nederland is nu nog
versnipperd en niet volledig. Deze reactie spitst zich toe op de Nederlandse zijde van de grens. Voor een sluitend netwerk is het ook nodig dat
de buurlanden hierin mee gaan.
Op 2 april 2014 is uw Kamer geïnformeerd over het besluit van de
Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de financiering en taken van de bureaus Belgische en Duitse Zaken van de SVB5 6.
De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft besloten
dat de Bureaus Belgische en Duitse zaken een back office kunnen worden,
waarmee de afbouw van de huidige vorm van face to face dienstverlening
5
6

Kamerstuk 26 448, nr. 510.
In dit verband zijn onderzoeken verricht in zowel de Duitse als Belgische grensregio naar
mogelijkheden voor inrichting en financiering van de informatievoorziening aan grensarbeiders. De onderzoeken schetsen een toekomstige structuur voor sluitende dienstverlening
aan grensarbeiders langs de Nederlandse grens waarvoor een draagvlak is bij regionale
partners.
Kern van dit model is digitale dienstverlening over grensarbeid als eerste informatiebron en
persoonlijke dienstverlening voor nadere oriëntatie. Persoonlijke dienstverlening dicht bij de
burger in de gehele grensstreek door (eu)regionale partners in grensinformatieloketten
(zogenoemde front-offices) wordt in het model als belangrijk component gezien. Deze
front-offices zouden gesteund kunnen worden door nationaal georganiseerde back-offices.
Deze back-offices kunnen de experts op de front-offices ondersteunen bij gecompliceerde
vragen van grensarbeiders/burgers en een algemene kennisfunctie richting de experts van de
loketten vervullen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 32 851, nr. 6

4

kan worden geëffectueerd. De uitvoering van deze back office, met als
taak de regionale experts te ondersteunen bij complexe vragen en een
algemene kennisfunctie richting de regionale experts te vervullen, wordt
tot eind 2018 mogelijk gemaakt. Dan zal geëvalueerd worden of de
noodzaak voor een back office voor complexe vragen zich nog in dezelfde
mate voordoet. Hiermee wordt aan Nederlandse zijde invulling gegeven
aan een breed gedragen behoefte van regionale stakeholders.
Bij dit besluit heeft zwaar gewogen dat er op dit moment al initiatieven
zijn voor het inrichten van grensinformatieloketten in een aantal grensregio’s en er vanuit de Interreg-programma’s Vlaanderen-Nederland en
Nederland-Duitsland vanaf 2015 mogelijkheden komen voor financiering
van de face-to-face persoonlijke dienstverlening aan grensarbeiders door
regionale partijen.
A.4.

Aanbeveling aan de Stichting Samenwerking Beroepsonderwijs
Bedrijfsleven (SBB): Koppeling van de websites Internationale
diplomawaardering en Europass Certificaatsupplement (CS) in
alle EU landen te linken aan het (Benelux) internetportaal voor
grensarbeid.

De Nederlandse overheidswebsite, www.grensinfo.nl, werkt samen met
de beheerders van het Benelux-portaal om de websites goed op elkaar te
laten aansluiten. De SBB was ten tijde dat het advies werd gemaakt nog
niet aangesloten op het Benelux-portaal. Inmiddels is de koppeling van de
SBB-websites over Internationale Diplomawaardering (IDW) en het
Europass Certificaatsupplement aan het internetportaal voor grensarbeid
gerealiseerd. Relevante opleidingsinformatie van andere Nederlandse
instellingen (zoals onder meer Nuffic, DUO, Europees Platform en NVAO)
zal binnenkort eveneens op het Benelux-portaal worden opgenomen.
2 Onderwijs en Competenties
B.1.

B.4.

Aanbeveling aan de organisaties voor beroepsonderwijs in
Nederland en Noordrijn-Westfalen: Uitbreiding van de experimenten respectievelijk pilots voor grensoverschrijdende
beroepsopleidingen in een of meerdere branches/sectoren
binnen de juridische grenzen.
Aanbeveling aan de onderwijsinstellingen: om de mogelijkheid
tot stage in het theoretisch en praktisch onderwijs onderscheidenlijk de bedrijven beter te gebruiken.

Deze aanbevelingen zijn gericht aan de organisaties voor beroepsonderwijs, maar het kabinet onderschrijft deze van harte. Onder meer in het
kader van het project «Ler(n)ende Euregio» zijn diverse vormen van
grensoverschrijdende samenwerking ontwikkeld, zowel binnen het
onderwijs als met het regionale bedrijfsleven, ook in de vorm van stages.
Met succes opereren daartoe inmiddels platforms voor samenwerking op
de terreinen van logistiek, detailhandel, gastronomie en mechatronica.
Waar mogelijk en nodig worden deze vormen van samenwerking door de
verschillende betrokken overheden gestimuleerd. Het Erasmus+programma van de Europese Unie kan hierbij eveneens ondersteuning
bieden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 32 851, nr. 6

5

B.2.

B.5.

Aanbeveling aan het Ministerie van OCW en de besturen van
beroepsopleidingen in Nederland: om zich bewust te zijn van en
rekening te houden met de belemmeringen die het opleggen
van steeds hogere taaleisen (inzake de Nederlandse taal) met
zich mee brengen voor leerlingen van over de grens.
Aanbeveling aan de Nederlandse regering: best mogelijke
facilitering van euregionale plannen tot bevordering van een
grensoverschrijdende arbeids- en opleidingsmarkt en hierbij
uitzonderingsbepalingen en speciale regelingen toe te passen.

Op grond van een zorgvuldige afweging heeft de Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap in een recente brief aan de Tweede Kamer
aangegeven (buitenlandse) studenten in Engelstalige opleidingen
voorlopig niet te willen vrijstellen van het taalvereiste Nederlands. Zij is
zich bewust van mogelijke belemmeringen, waarvoor in de brief echter
ook pragmatische oplossingen worden genoemd.7
Ten aanzien van genoemde euregionale plannen ziet het kabinet geen
noodzaak uitzonderingsbepalingen en speciale regelingen toe te passen
binnen de gegeven (landelijke) kaders. De geldende kwalificatie-eisen
vormen de noodzakelijke basis voor een kwalitatief goed niveau van
kennis en vaardigheden in het mbo. Zoals de Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap onlangs heeft geantwoord op vragen uit uw
Kamer8 bestaat er daarnaast binnen het mbo-stelsel voldoende ruimte
voor een extra inzet door de onderwijsinstellingen zelf.
B.3.

Aanbeveling beroepsopleidingen en werkgeversorganisaties:
om na te gaan of in het kader van het Europees Sociaal Fonds
(ESF) subsidie aangevraagd kan worden om de taalbeheersing
te bevorderen van (potentiële) werknemers die een baan in een
buurland aanvaarden.

Deze aanbeveling richt zich tot beroepsopleidingen en werkgeversorganisaties. Nederland heeft voor ESF voor de periode 2014 – 2020 gekozen om
de focus overwegend te leggen op actieve inclusie van mensen met een
afstand tot de arbeidsmarkt en daarnaast op duurzame inzetbaarheid van
werkenden9. Aanvragen voor projecten dienen te passen binnen de
Nederlandse voorwaarden voor ESF.
Het streven is om vanaf 2016 in het kader van duurzame inzetbaarheid
subsidieaanvragen mogelijk te maken voor sectoren (O&O-fondsen),
samenwerkingsverbanden van sociale partners, bedrijven en (overheids-)
instellingen. Daarbij kan het bijvoorbeeld voor van werk-naar-werk
begeleiding gaan om bevordering van taalbeheersing. Informatie over de
Nederlandse voorwaarden voor ESF-subsidieaanvragen zijn te vinden op
www.agentschapszw.nl.
3 Bevorderen grensarbeid
C.1.

Aanbeveling aan het Secretariaat-Generaal van de Benelux
Unie: om een functie als clearinghouse te gaan uitoefenen.

7

Kamerstuk 31 524 nr. 195
Aanhangsel Handelingen II 2013/14, nr. 1411
9
Kamerstuk26 642, nr. 126
8

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 32 851, nr. 6

6

Het kabinet ondersteunt deze aanbeveling. Een van de prioriteiten van het
Nederlands voorzitterschap van de Benelux in 2014 is het thema «grensoverschrijdende arbeidsmarkt». Het Comité van Ministers van de Benelux
Unie heeft opdracht gegeven aan het Secretariaat-Generaal van de
Benelux Unie om dit thema inhoud te geven. Naar verwachting zal het
Secretariaat-Generaal van de Benelux Unie de uitwerking eind 2014
voorleggen aan het Comité van Ministers.
C 2.

Aanbeveling aan Ministeries van Onderwijs: vereenvoudiging
van de internationale diploma-erkenning

De Europese Richtlijn Erkenning beroepskwalificaties10 is recent herzien11.
De richtlijn biedt daarmee voor beroepsbeoefenaren aanzienlijk vereenvoudigde mogelijkheden om ook in andere EU-lidstaten hun beroep uit te
oefenen. Het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap werkt op
dit moment met zeven andere ministeries aan het omzetten van de
herziene richtlijn in nationale wet- en regelgeving. Daarnaast vindt een
evaluatie plaats van gereglementeerde beroepen12 door de EU-lidstaten
samen met de Europese Commissie. Het voornemen is om de uitkomst
van die evaluatie ook in Benelux-verband te bespreken.
C.3.

Aanbeveling aan de arbeidsbemiddelingorganisaties in
Nederland en in Noordrijn-Westfalen: om na te gaan of de
websites van hun organisaties, die vooral zijn ingericht op het
bekend maken van vacatures, ook zo kunnen worden ingericht
dat werkgevers gericht kunnen zoeken naar personeel,
bijvoorbeeld via profielen van werkzoekenden.

De Nederlandse website www.werk.nl biedt werkgevers de mogelijkheid
om zelf gericht te zoeken in de CV-databank. Vanwege beveiligingstechnische redenen is het nog niet mogelijk voor alle buitenlandse werkgevers
die niet in Nederland gevestigd zijn toegang te verlenen tot werk.nl.
Inmiddels is het wel mogelijk voor werkgevers uit Duitsland en België om
via EURES een account te krijgen voor werk.nl. Werkgevers uit deze
landen kunnen hierdoor in alle CV’s van werk.nl zoeken.
Werkgevers kunnen ook zelf gericht naar buitenlandse CV’s zoeken in de
EURES-databank. Het voordeel hiervan is dat werkzoekenden die een CV
in de digitale EURES databank geplaatst hebben, ook geïnteresseerd zijn
in buitenlandse arbeidsplaatsen.
C.4.

Aanbeveling aan het UWV: verdere verbetering van de
toegankelijkheid van informatie voor niet in Nederland
woonachtige werkzoekenden in het kader van de toenemende
digitalisering.

Het kabinet onderschrijft het belang van beschikbaarheid van informatie
in de buurtalen als onderdeel van de toenemende digitalisering van de
informatievoorziening aan grensarbeiders.
Ten tijde van het opstellen van het advies was de informatie op werk.nl
nog hoofdzakelijk in het Nederlands beschikbaar. Vanaf 2013 is echter op
10

Richtlijn 2005/36/EG
Richtlijn 2013/55/EU
12
Kamerstuk 22 122, nr. 1735.
11

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 32 851, nr. 6

7

het EURES-deel van werk.nl informatie over werken in Nederland
beschikbaar in meerdere talen, waaronder het Engels, Duits en Frans. Veel
van deze informatie is ook bruikbaar voor werkzoekenden in de grensstreek. Daarnaast biedt de algemene website voor grensarbeiders,
www.grensinfo.nl, ook alle informatie aan in het Duits.
C.5.

Aanbeveling aan de Nederlandse regering en de regering van
Noordrijn-Westfalen: Om gezamenlijk met de verantwoordelijke
instanties op het gebied van sociale verzekeringen, in het
bijzonder zorgverzekeraar CZ1 in Nederland, te zoeken naar een
oplossing voor het probleem van in Nederland woonachtige
grensarbeiders en hun familieleden, in het bijzonder partners
met een zogenoemde «mini-job» in Duitsland, om een betaalbare zorgverzekering af te kunnen sluiten.

1

Bij werken in Duitsland en wonen in Nederland dient in Nederland voor de basiszorgverzekering aangesloten te worden bij de verdragsverzekeraar. Dit is CZ zorgverzekeringen.

Bij het werken over de grens is in de Europese Unie geregeld dat sociale
zekerheidswetgeving gecoördineerd is, maar niet geharmoniseerd. Dit kan
voor grensarbeiders soms financiële voordelen met zich mee brengen,
maar kan ook financieel ongunstig uitpakken. De Europese sociale
zekerheidsverordening (Verordening (EG) nr. 883/2004) voorziet er in dat
burgers onderworpen zijn aan de wetgeving van het land waar men werkt:
in dit geval de wetgeving van Duitsland. De omstandigheid dat men wordt
onderworpen aan de wetgeving van een land, hoeft niet noodzakelijkerwijze te leiden tot een (volledige) sociale zekerheidsdekking in dat land. Of
men daadwerkelijk verzekerd wordt hangt af van de wettelijke aansluitingsvoorwaarden van de desbetreffende verzekering.
De invoering van mini-jobs was een maatregel van de Duitse regering om
in een tijd van hoge werkloosheid kleine banen aantrekkelijk te maken.
Voor banen met een brutoloon tot 450 euro hoeven minder belastingen en
sociale premies te worden afgedragen. Het beschermingsniveau voor de
sociale zekerheid ligt dan ook lager. De Duitse wetgeving voorziet niet in
een dekking tegen de kosten van geneeskundige zorg als men een
inkomen uit arbeid heeft van minder dan € 450,–
Mensen die in Nederland wonen maar een Duitse mini-job hebben zijn
onderworpen aan de Duitse wetgeving. Derhalve is men niet verzekerd
voor de Nederlandse volksverzekeringswetten, ook niet voor de AWBZ.
Als gevolg daarvan is men in Nederland niet zorgverzekeringsplichtig en
kan men geen verzekering in de zin van de Zorgverzekeringswet sluiten.
Als men een Nederlandse ziektekostenverzekering zou wensen is men
aangewezen op de particuliere verzekeringsmarkt. De ziektekostenverzekeraars kunnen en mogen hun eigen voorwaarden aan dergelijke verzekeringen stellen, ook wat betreft acceptatie en hoogte van de premie. De
Nederlandse overheid kan en mag zich daarin op grond van het Europese
recht (Schaderichtlijnen) niet mengen.
Over de eventuele toepassing van de Duitse vrijwillige of particuliere
ziektekostenverzekering kan uiteraard van Nederlandse zijde geen oordeel
worden verwacht. Een reactie daarop is voorbehouden aan de Duitse
overheid.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
L.F. Asscher

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 32 851, nr. 6

8