1/2

Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

32 553

EU-voorstel: Wijziging verordening
voedseldistributie aan de meest behoeftigen –
COM(2010)486

C/ Nr. 4

BRIEF VAN DE VICEPRESIDENT VAN DE EUROPESE COMMISSIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal1
Brussel, 10 mei 2011
De Commissie dankt u voor het doorgeven van het advies van de Kamers
der Staten-Generaal over het voorstel van de Commissie voor een
verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van
Verordeningen (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat
de verstrekking van levensmiddelen aan de meest behoeftigen in de Unie
betreft (COM(2010) 486 definitief). De Commissie heeft het advies
zorgvuldig bekeken en hecht eraan in de context van de politieke dialoog
uw aandacht te vestigen op de volgende punten:
Om te beginnen wenst de Commissie de Kamers der Staten-Generaal te
verzekeren dat zij de Verdragsverplichting tot motivering van haar
voorstel in het licht van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel
zeer serieus neemt. De Commissie wijst de beide Kamers der StatenGeneraal erop dat zij bij de voorbereiding van haar voorstel in 2008 een
effectbeoordeling heeft uitgevoerd, die een subsidiariteitstoets omvatte in
termen van de toegevoegde waarde en de noodzaak van een EU-optreden
op het betrokken gebied. De Commissie zal er in de toekomst naar streven
om in de toelichtingen bij haar voorstellen sterker de aandacht te vestigen
op de motiveringen inzake subsidiariteit zoals die in haar effectbeoordelingen zijn opgenomen.

1
Een brief van gelijke strekking is door de
vicepresident van de Europese Commissie
aangeboden aan de Voorzitter van de Eerste
Kamer der Staten-Generaal.

kst-32553-4
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Uit de effectbeoordeling bleek dat er in de Europese Unie een enorm
probleem bestaat op het gebied van de voedselzekerheid. Er werd op
gewezen dat het niet de bedoeling was dat het voorgestelde voedselhulpprogramma in de plaats zou komen van particuliere of nationale maatregelen, maar dat het deze zou aanvullen en ondersteunen. De Commissie
heeft in veel van de twintig deelnemende lidstaten, met name die waar
tevoren geen voedseldistributie bestond, ondervonden dat het
EU-programma een soort sneeuwbaleffect had en leidde tot de ontwikkeling van allerlei plaatselijke programma’s voor sociale hulpverlening.

Staten-Generaal, vergaderjaar 2010–2011, 32 553, nr. 4

1

Deze indruk werd voor een groot deel bevestigd in een openbare
raadpleging via internet en bij ngo ’s in de deelnemende lidstaten.
De Commissie zou de Kamers der Staten-Generaal er in het bijzonder op
willen wijzen dat de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van het
programma in hoge mate is gedelegeerd aan de deelnemende lidstaten,
zulks overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel. Ten eerste bepaalt elke
lidstaat geheel zelf op welke doelgroep de voedselhulp wordt gericht. Dat
gebeurt doorgaans in overleg met charitatieve organisaties en overheidsinstanties die goed bekend zijn met de plaatselijke omstandigheden. Ten
tweede beklemtoont de Commissie dat de Unie geen enkele rol speelt bij
de aankoop van producten op de markt; dat aspect valt geheel en al onder
de verantwoordelijkheid van de lidstaten.
De Kamers der Staten-Generaal benadrukken in hun standpunt de sociale
dimensie van de regeling en stellen dat deze primair een zaak is van de
lidstaten. Volgens de Kamers zijn er geen voldoende argumenten op
grond waarvan de Europese Unie beter in staat zou zijn dan de lidstaten
om de voedselvoorziening aan minder bedeelden te regelen; zij concluderen op grond hiervan dat de voorgestelde verordening niet aan het
subsidiariteitsbeginsel voldoet.
Het Europese voedselhulpprogramma voor de meest behoeftigen heeft
een tweeledig doel. Het beoogt wel degelijk de verwezenlijking van de in
het Verdrag vermelde doelstelling om redelijke prijzen bij de levering van
voedsel aan verbruikers te verzekeren (in dit geval dus kosteloze
verstrekking), en is tevens primair gericht op vermindering van de
interventievoorraden van landbouwproducten.
Om de Kamers der Staten-Generaal de meest recente informatie te
verstrekken: 87% van de middelen voor de aanschaf van voedsel in het
kader van het plan voor 2010 was afkomstig van de interventievoorraden.
In het onlangs goedgekeurde plan voor 2011 stijgt dit aandeel tot 97%1.
Ook al is de situatie op de markten verbeterd, toch blijft interventie een
belangrijk middel voor de stabilisatie van de markt, dat bescherming biedt
tegen prijsvolatiliteit. Het beheer van de interventies op EU-niveau
behoort tot de taken van de Europese Commissie. Het voedselhulpprogramma voor de meest behoeftigen, dat deel uitmaakt van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, is de perfecte achtergrond voor dit mechanisme en nog steeds het belangrijkste kanaal voor het gebruik van de
interventievoorraden.
De Commissie is dan ook van mening dat de merites van het voorstel
liggen in de bijdrage ervan tot twee van de doelstellingen van het
gemeenschappelijk landbouwbeleid, zoals in het Verdrag vastgelegd:
stabilisatie van de markten en redelijke prijzen bij de levering aan
verbruikers. Deze twee doelstellingen zijn in het voorgestelde programma
nauw verbonden en kunnen niet los van elkaar worden gezien.
Voor de Commissie is het programma een goed voorbeeld van praktische
solidariteit tussen de lidstaten bij de aanpak van een gemeenschappelijk
probleem.
De Commissie spreekt nogmaals haar dank uit aan beide Kamers van de
Staten-Generaal voor hun bereidheid het genoemde Commissievoorstel
te bestuderen en hoopt een antwoord te hebben gegeven op de opmerkingen die de Kamers in hun brief hebben geuit.
1
Verordening (EU) nr. 945/2010 van de
Commissie.

Staten-Generaal, vergaderjaar 2010–2011, 32 553, nr. 4

2

Ik verheug mij erop om onze beleidsdialoog over dit en andere onderwerpen voort te zetten.
De vicepresident van de Europese Commissie,
Maros Sefcovic

Staten-Generaal, vergaderjaar 2010–2011, 32 553, nr. 4

3