2023D17415

INBRENG VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEG
Binnen de vaste commissie voor Infrastructuur en Waterstaat hebben
verschillende fracties de behoefte om vragen en opmerkingen voor te
leggen aan de Minister van Infrastructuur en Waterstaat over de Rapport
Waterbeschikbaarheid voor de bereiding van drinkwater tot 2030
– knelpunten en oplossingsrichtingen (Kamerstuk 27 625,
nr. 622).
De voorzitter van de commissie,
Tjeerd de Groot
De adjunct-griffier van de commissie,
Meedendorp

nds-tk-2023D17415

1

I Vragen en opmerkingen vanuit de fracties
Inhoudsopgave
Inleiding
VVD-fractie
D66-fractie
PVV-fractie
GroenLinks-fractie
PvdD-fractie
ChristenUnie-fractie
BBB-fractie
Inleiding
De leden van de VVD-fractie danken de Minister voor het toezenden van
het rapport Waterbeschikbaarheid voor de bereiding van drinkwater tot
2030 – knelpunten en oplossingsrichtingen (hierna: rapport Waterbeschikbaarheid). Deze leden hebben hierover nog enkele vragen.
De leden van de D66-fractie hebben met verontrusting kennisgenomen
van het rapport Waterbeschikbaarheid. Het rapport laat zien dat er enorme
uitdagingen zijn om ervoor te zorgen dat er in 2030 nog voldoende
drinkwater beschikbaar is. Het is een alarmerend rapport en deze leden
zijn van mening dat waterkwaliteit en -kwantiteit een prominenter thema
van de Minister zou moeten zijn.
De leden van de PVV-fractie hebben kennisgenomen van de betreffende
beleidsbrieven en willen de Minister nog enkele vragen voorleggen.
De leden van de GroenLinks-fractie hebben met interesse kennisgenomen
van het onderzoek en de brief van de Minister. Deze leden hebben enkele
vragen en opmerkingen.
De leden van de Partij voor de Dieren-fractie hebben kennisgenomen van
het rapport Waterbeschikbaarheid van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) en onderschrijven de zorgen over drinkwaterbeschikbaarheid (en waterbeschikbaarheid in het algemeen) in de
komende jaren. Deze leden hebben enkele vragen en opmerkingen.
De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met instemming kennisgenomen van het rapport Waterbeschikbaarheid voor de bereiding van
drinkwater tot 2030 – knelpunten en oplossingsrichtingen en hebben
hierover nog enkele vragen.
Het lid van de BBB-fractie heeft kennisgenomen van de brief van de
Minister betreffende het Rapport Waterbeschikbaarheid voor de bereiding
van drinkwater tot 2030. Dit lid heeft nog wel een aantal vragen.
VVD-fractie
De leden van de VVD-fractie constateren dat de drinkwatersector voor
diverse uitdagingen staat en het tijdig aanwijzen, beschikbaar maken en
beschermen van nieuwe (drink)waterbronnen noodzakelijk is om deze
uitdagingen aan te kunnen. Deze leden vragen zich af hoe de Minister
drinkwaterbedrijven de ruimte gaat bieden om deze bronnen ook
daadwerkelijk te benutten en hoe hij provincies hierin zal ondersteunen.

2

De leden van de VVD-fractie stellen vast dat drinkwaterbedrijven meer
ruimte nodig hebben als het gaat om vergunningverlening voor waterwinning. Deze leden zijn benieuwd op welke manier de Minister kan
helpen om hierin een versnelling tot stand te brengen.
De leden van de VVD-fractie concluderen dat drinkwaterbedrijven
momenteel te maken hebben met lange en complexe procedures voor het
realiseren van nieuwe winningcapaciteit. Deze leden vragen zich af welke
acties de Minister op korte termijn voor ogen heeft om deze procedures te
versnellen.
De leden van de VVD-fractie stellen vast dat een extra gezamenlijke
inspanning nodig is vanuit drinkwaterbedrijven, de provincies, het Rijk, de
waterschappen en andere belanghebbenden om aan de stijgende
drinkwatervraag in 2030 te kunnen voldoen. Deze leden vragen zich af hoe
zich dit verhoudt tot het Actieplan Leveringszekerheid. Ook zijn deze leden
benieuwd naar de middelen en mogelijkheden vanuit de Minister voor
een effectieve en goede uitvoering van het Actieplan Leveringszekerheid.
Deze leden vragen zich ook af hoe de Minister gaat sturen op de uitvoerbaarheid van dit Actieplan Leveringszekerheid en welke rol hij hierin voor
zichzelf ziet. Verder zijn deze leden benieuwd of en op welke wijze de
Minister dit Actieplan Leveringszekerheid gaat verankeren in het Nationaal
Programma Landelijk Gebied (NPLG).
De leden van de VVD-fractie constateren dat er een grote opgave ligt om
de kwaliteit van oppervlakte- en grondwater, ten behoeve van de
bereiding van drinkwater, te verbeteren richting 2027 om aan de doelen
uit de Kaderrichtlijn Water (KRW) te voldoen. Deze leden vragen zich af of
de Minister verwacht extra maatregelen te moeten treffen, bovenop de
reeds bestaande maatregelen, teneinde de KRW-doelen in 2027 te halen.
De leden van de VVD-fractie lezen dat schoner grond- en oppervlaktewater
en schonere drinkwaterbronnen ervoor zorgen dat er minder zuiveringsinspanning nodig is om drinkwater te maken. Deze leden vragen zich af op
welke manier de Minister – samen met omgevingsdiensten en waterschappen – lozingsvergunningen gaat aanpassen om de waterkwaliteit te
verbeteren.
De leden van de VVD-fractie lezen in de aansluitende brief van de Minister
op het rapport dat drinkwaterbelang daar waar nodig en onder strikte
voorwaarden prioriteit moet krijgen. Deze leden zijn benieuwd naar hoe
de Minister gaat waarborgen dat deze prioriteit voor drinkwater in de
praktijk naar voren komt en vragen de Minister of hij verwacht te moeten
bijsturen als de prioriteit lager uitvalt dan het streven is.
D66-fractie
De leden van de D66-fractie lezen dat er vele knelpunten zijn die een
bedreiging vormen voor de waterbeschikbaarheid. Als eerste is dat de
waterkwaliteit. Hoe viezer de drinkwaterbron, hoe groter het risico dat er
geen water kan worden gewonnen of hoe hoger de kosten. Hoe rijmt de
Minister de analyse van het RIVM dat in 2030 100 miljoen m3 meer
drinkwater moet worden gemaakt, terwijl 99% van het water niet voldoet
aan de normen van de KRW? Welke stoffen vervuilen drinkwaterbronnen
het meest en wat is de bron van die stoffen? Hoeveel extra kosten zullen
de drinkwaterbedrijven in 2030 hebben als gevolg van het schoonmaken
van vervuild water? Hoeveel m3 water wordt er nu onttrokken door
grondwaterputten die uit een drinkwaterbron onttrekken?

3

De leden van de D66-fractie merken op dat er meerdere moties zijn
aangenomen om de waterkwaliteit in het algemeen, en specifiek bij
(drink)waterbronnen, te verbeteren en waterbeschikbaarheid te vergroten.
Zij vragen hoe het staat met de uitvoering van de volgende moties:
– Motie 27 858, nr. 587 over het gebruik van bestrijdingsmiddelen in
grondwaterbeschermingsgebieden stoppen;
– Motie 36 200 XII, nr. 27 over het verminderen van laagwaardig gebruik
van drinkwater nadrukkelijk betrekken bij de verdere uitwerking van
het industriebeleid;
– Motie 34 682, nr. 117 over de bestaande doelen voor het verminderen
van verontreiniging van drinkwaterbronnen meenemen in het NPLG.
De leden van de D66-fractie merken op dat de beschikbaarheid van lokale
vergunningen voor grondwaterbedrijven een knelpunt lijkt te zijn en het
feit dat deze vergunningen niet altijd volledig benut mogen worden in
verband met de convenanten die natuur en het watersysteem
waarborgen. Hoe kijkt de Minister naar de beperkte beschikbare vergunningsruimte? Is de Minister het met de leden van de D66-fractie eens dat
drinkwaterwinning niet ten koste zou moeten gaan van natuur en dat
intensivering van de drinkwaterwinning daarom zou moeten plaatsvinden
bij bronnen waar dat geen negatieve effecten op de natuur heeft? Hoeveel
bronnen zijn dat? De leden van de D66-fractie lezen in de brief van de
Minister dat, om de extra winningscapaciteit te realiseren, een Actieplan
Leveringszekerheid wordt opgesteld. Hoe zal dit Actieplan Leveringszekerheid de convenanten in acht nemen? Deze leden lezen ook dat dit
Actieplan Leveringszekerheid is opgesteld om de levering van drinkwater
in de periode tussen 2023 tot 2030 te waarborgen. Hoe gaat de Minister de
levering van drinkwater ook voor na 2030 waarborgen?
De leden van de D66-fractie lezen met interesse dat er veel aandacht
wordt besteed aan de mogelijke toepassing van ontzilting. Ook lezen deze
leden in de brief van de Minister dat dit op de korte termijn geen
significante bijdrage zal leveren. Hoe ziet de Minister dit voor op de lange
termijn? Denkt de Minister dat er na 2030 wel gebruik kan worden
gemaakt van ontzilting in Nederland? Zo ja, wat is de extra energievraag
van ontzilting en waar verwacht de Minister de nodige, duurzame energie
hiervoor vandaan te halen? En wat zou inzet op ontzilting betekenen voor
de kosten van drinkwater?
De leden van D66-fractie merken op dat zowel in de brief als in het rapport
weinig aandacht wordt besteed aan waterbesparing. Waterbesparing zou
de prioriteit moeten zijn wanneer er wordt gekeken naar mogelijke
oplossingen voor de waterbeschikbaarheid. Als eerste moet worden
gekeken naar waterbesparing in de industrie (zie ook motie 36 200 XII,
nr. 27), waar de watervraag flink is toegenomen. Kan de Minister met
zekerheid stellen dat nieuwe industriële bedrijven een alternatief moeten
gaan zoeken voor proceswater en dat hier geen drinkwater meer voor zal
kunnen worden gebruikt? Kan de Minister daarbij toezeggen dat grondwaterputten door bedrijven vergunningsplichtig worden, zodat niet via die
weg alsnog schaars (drink)water wordt gebruikt? Is de Minister het met de
leden van de D66-fractie eens dat beprijzing een goede besparingsprikkel
is en dat daarom de Belasting op leidingwater herzien moet worden zodat
ook boven de 300 m3 per jaar belasting wordt betaald? Wat doet de
Minister al om in de gebouwde omgeving water te besparen, op te slaan
en te recyclen? Is de Minister voornemens om samen met de Minister
voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening te kijken naar aanpassingen in het Bouwbesluit, om zo die wateropslag en waterrecycling in de
gebouwde omgeving mogelijk te maken? En hoe ver is de Minister met
normen voor grijswatersystemen in woningen, zodat het toilet niet langer
doorgespoeld hoeft te worden met drinkwater? Heeft de Minister

4

kennisgenomen van de prijswinnende innovatie Hydraloop en ziet hij
potentie voor grootschalige inzet van dit soort innovaties voor waterbesparing?
De leden van de D66-fractie geven tot slot mee dat het twee voor twaalf is
wat betreft waterkwaliteit en waterkwantiteit in Nederland en roepen de
Minister op om hier een zichtbaar thema van te maken. Zij kijken dan ook
uit naar de waterbewustzijnscampagne die de Minister zal starten
(Kamerstuk 27 625, nr. 606).
PVV-fractie
De leden van de PVV-fractie constateren dat drinkwaterbedrijven tegen
problemen met vergunningen en/of afspraken ten aanzien natuurherstel
aan lopen. Vitens heeft aangegeven dat er in 2030 extra productiecapaciteit nodig is om een drinkwatertekort te voorkomen en dat zij hiervoor
meer vergunningen en waterwinlocaties nodig hebben. Deze leden vragen
aan de Minister hoe hij daar zorg voor gaat dragen.
De leden van de PVV-fractie constateren dat de Minister wil dat Nederlanders 20% minder drinkwater per dag gaan gebruiken. Deze leden
vragen op welke manier de Minister dit wil gaan bereiken en of het
verhogen van de prijs en/of belasting van drinkwater tot de mogelijkheden
behoort.
De leden van de PVV-fractie merken op dat het IJsselmeer een mega
zoetwaterbuffer is. Deze leden zijn dan ook verheugd dat er een onderzoek
gaande is naar de mogelijkheden om meer drinkwater te winnen en hoe
het IJsselmeer daar nog beter aan kan bijdragen. Daarom vragen deze
leden hoe het staat met dat onderzoek en wanneer de resultaten daarvan
verwacht worden.
De leden van de PVV-fractie zijn benieuwd naar hoe het staat met de
vervuiling uit andere landen in onze rivieren. Deze leden willen weten of
er sprake is van een toename of een afname van de vervuilingsgraad en
of andere landen dus voldoende hun best doen om de vervuiling tegen te
gaan.
GroenLinks-fractie
De leden van de GroenLinks-fractie concluderen in de eerste plaats dat
Nederland voor hele grote uitdagingen staat om ook op de middellange
termijn voldoende drinkwater te produceren om aan de vraag te voldoen.
De aanwijzingen uit eerdere onderzoeken en de noodkreten van de
waterleidingbedrijven zijn hiermee bevestigd. Er is nu beter inzicht in de
beschikbaarheid van water, en het winningspotentieel. Maar wellicht ligt
daar niet de oorzaak en is dat dus niet de oplossing van het probleem. De
noodzaak om in te grijpen wordt wel alsmaar groter. Wat deze leden
betreft moet dit op meerdere niveaus gevolgen hebben. In de eerste
plaats de manier waarop er met drinkwater en drinkbaar water om wordt
gegaan en in de tweede plaats hoe er in het algemeen met water wordt
omgegaan in Nederland.
Wat de leden van de GroenLinks-fractie betreft moet er goed worden
gekeken naar hoe het verspillen van drinkwater en drinkbaar water kan
worden voorkomen. Kan de Minister voor de Kamer samenvatten hoeveel
en waar drinkwater of drinkbaar water wordt verbruikt voor toepassingen
anders dan om te drinken of voor huishoudens om te koken? Deze leden
denken dan aan ander huishoudelijk gebruik, industrieel gebruik van de
voedselindustrie, waarbij het water uiteindelijk wel wordt gebruikt voor

5

menselijke consumptie, ander industrieel gebruik, als koelwater, spoelwater, beregening, land- en tuinbouw, etc. En kan de Minister daarbij dan
aangeven of er technisch gezien alternatieven zijn voor het gebruik van
drinkwater, en of die ook praktisch zijn? En kan de Minister aangeven
hoeveel deze verbruikers betalen voor het water? Met beter inzicht komen
we wellicht tot een betere en eerlijkere verdeling van het drinkwater en tot
een afname van de vraag. En is er een instrumentarium (denkbaar)
waarmee grootverbruikers van drinkwater en drinkbaar water voor andere
doelen dan consumptie kunnen worden overgehaald of gedwongen om
hun verbruik te beperken of te beëindigen?
Verder zijn de leden van de GroenLinks-fractie van mening dat Nederland
veel meer water moet bergen en laten infiltreren in de bodem, om zo vast
te houden voor droge periodes. Dat voorkomt droogte in de zomer,
bodemdaling, verlies van natuur, schade aan huizen en infrastructuur, en
het biedt buffers voor de bereiding van drinkwater. Gelukkig wordt dit
inmiddels breed erkend en gesteund. Helaas heeft dat nog tot onvoldoende nieuw beleid geleid. Het is natuurlijk ook een flinke stap en een
forse cultuurverandering. Dit vereist ook een andere omgang met hoe we
het land gebruiken en bots daarbij regelmatig op andere belangen. De
uitgangspunten van Water en bodem sturend moeten overal nog worden
omgezet en de weg naar een geheel ander gebruik van het land (en water)
in Nederland is lang. Maar is de Minister het met de leden van de
GroenLinks-fractie eens, dat dit RIVM-rapport vraagt om extra inspanningen om zoet water voor Nederland te behouden? Het Deltaplan
Zoetwater vraagt bijvoorbeeld om zoetwater voorrang te geven bij
ruimtelijke inrichting. Gebeurt dat ook? En wordt het belang van zoetwaterbehoud en -berging ook overal voorrang gegeven als dat kan
betekenen dat we soms schade moeten accepteren, zoals het Deltaplan
voorschrijft? Wie ziet hierop toe? En hoe worden deze principes toegepast
in gebieden waar geen nieuwe ruimtelijke plannen worden gemaakt en
voorlopig alles blijft zoals het al decennia of eeuwen is?
De leden van de GroenLinks-fractie vinden het belangrijk om erop te
wijzen dat de inspanningen die voor het behoud van voldoende water
moeten worden geleverd, veel verder gaan dan het volumen en het
beperken van het verlies aan water. We hebben vooral ook behoefte aan
schoon water. Water dat niet wordt vervuild, hoeft ook niet te worden
gezuiverd. Kan de Minister aangeven hoe het met onze drinkwaterknelpunten zou staan, als Nederland overal aan de normen van de KRW zou
voldoen? Kan de Minister ingaan op de relatie tussen water, schoon water
en drinkwater, waar het grootste knelpunt zit en waar wat hem betreft de
oplossing gezocht moet worden?
Tenslotte hebben de leden van de GroenLinks-fractie gekeken naar de
passages in de brief over waterontzilting. Nederland heeft gedurende het
jaar een fors regenoverschot en we zijn een delta waar meerdere grote
rivieren het water uit half Europa aanvoeren. Er is amper een land in de
wereld dat over zoveel water zou kunnen beschikken als Nederland. Het
probleem is vooral management: hoe houden we voldoende water en
voldoende schoon water voor ons verbruik? Dat zit hem in het verbruik, in
niet vervuilen en in behouden. Om nu enorme hoeveelheden energie te
gaan verbruiken zodat we geen regels en beperkingen aan het gebruik
hoeven te stellen, zodat we niet slimmer om hoeven te gaan met wat we
hebben, is wat deze leden betreft echt de verkeerde route. Er zijn talloze
stappen die we kunnen en moeten zetten voordat we beginnen aan
technieken die in woestijnlanden zijn ontwikkeld. Zolang er mais wordt
geteeld op zandgrond en datacenters worden gekoeld met drinkwater, is
er wat deze leden betreft geen noodzaak voor ontziltingsinstallaties.

6

Partij voor de Dieren-fractie
De problematiek die het RIVM schetst kan wat de Partij voor de Dierenfractie niet snel genoeg worden aangepakt. Hiervoor zal een integrale
visie nodig zijn op water(beschikbaarheid), natuur en milieu. De oproep
om het watersysteem klimaatrobuuster te maken onderschrijven deze
leden dan ook van harte. Zij voegen hier nog wel aan toe: maak het
systeem ook vooral natuurinclusief. In het rapport komen de risico’s van
vervuiling voor water indringend naar voren, maar deze leden willen ook
de risico’s voor natuur, milieu en volksgezondheid benadrukken. Deze
leden zijn dan ook van mening dat we snel aan de slag moeten gaan met
het aanpakken van watervervuiling door Zeer Zorgwekkende Stoffen
(ZZS), gif vanuit de industrie en de landbouw, mest en andere vervuilingsbronnen.
De leden van de fractie van de Partij voor de Dieren lezen dat het RIVM
aangeeft dat er knelpunten zijn doordat het te winnen water (tijdelijk) van
onvoldoende kwaliteit is. Deze problematiek heeft zich de afgelopen jaren
meerdere keren voorgedaan en is wat deze leden betreft enorm
zorgwekkend. Deze leden vragen de Minister of het klopt dat het hierbij
vaak gaat om overschrijdingen van chemische vervuiling door de
industrie, en dat de industrie daarbij ook de lozingsvergunning
overtreedt? Kan de Minister hierop reageren? Daarnaast lezen deze leden
dat als het beschikbare water voor de drinkwatervoorbereiding van
mindere kwaliteit is, dat dit een grotere zuiveringsinspanning vergt zoals
bijvoorbeeld de inzet van omgekeerde osmose. De noodzaak van het
moeten inzetten op steeds zwaardere zuiveringsmiddelen, waarbij grotere
productieverliezen geleden worden (en dus meer water nodig is), is
zorgwekkend. De noodzaak hiervoor is logisch: het water is steeds verder
vervuild aan het raken. Daarom vragen deze leden waarom de Minister
niet inzet op water écht schoonhouden? Dat zou inhouden: stop met
lozingen op oppervlaktewater en treed hard op tegen overtredingen, trek
indirecte lozingsvergunningen in, en zorg ervoor dat mest en gifstoffen
niet het grondwater kunnen infiltreren en pak het gifgebruik dan ook
daadkrachtig aan. Wat deze leden betreft moeten we natuur, water, en
gezondheid op één gaan zetten om in de toekomst voldoende drinkwater
te hebben.
De leden van de Partij voor de Dieren-fractie lezen dat het RIVM het
ministerie en de drinkwaterbedrijven adviseert om tot concrete doelstellingen voor bewust en zuinig watergebruik te komen in alle sectoren. Deze
leden vragen of hiervoor dwingende maatregelen getroffen gaan worden.
Hierbij zou niet alleen aan zuinig watergebruik gedacht kunnen worden,
maar ook aan preventie in watergebruik. Wat deze leden betreft mogen er
scherpe keuzes gemaakt worden over waar we welk water voor gebruiken.
Maar er kan ook gekeken worden naar hoe we extra water opvangen. Is de
Minister bereid om bijvoorbeeld in te zetten op verplichte regenwateropslag bij nieuwbouw? Of op verplicht grijswatergebruik voor de industrie
en landbouw (waar dit vanuit volksgezondheid mogelijk is), zodat deze
niet langer aanspraak hoeven te maken op kostbaar drinkwater? Ziet de
Minister hier zelf ook aanvullende mogelijkheden voor?
De leden van de Partij voor de Dieren-fractie lezen dat het RIVM onder
andere adviseert om nieuwe winlocaties te zoeken en vergunningen uit te
breiden. Ondanks dat deze leden begrijpen waarom dit geadviseerd
wordt, hebben zij toch punten van zorg hierbij. Door meer waterwinning
toe te staan, kan op korte termijn een probleem verholpen worden, maar
zorgen we voor problemen op de lange termijn. Vanwege klimaatverandering krijgen we steeds meer te maken met droogte, het is dus volgens
deze leden van belang dat we op natuurlijke wijze zoveel mogelijk water

7

gaan vasthouden. Kan de Minister toelichten hoe een eventuele
verruiming van het aantal winlocaties en het uitbreiden van vergunningen
te rijmen is met de droogteproblematiek die we de afgelopen jaren al
hebben gezien? En hoe gaan we hierbij rekening houden met het
toenemende aantal «flitsdroogtes» en de daarbij horende problemen voor
de natuur? Kan de Minister dit toelichten? Wat deze leden betreft moeten
we namelijk bij het oplossen van de problemen van vandaag, de kosten
en risico’s niet afwentelen op de toekomst.
De leden van de Partij voor de Dieren-fractie plaatsen vraagtekens bij het
inzetten op ontzilting van water, om in Nederland over voldoende
drinkwater te beschikken. In een rijk en (zoet)waterrijk land zou er niet
ingezet moeten worden op technische lapmiddelen om voldoende
drinkwater te hebben voor de bevolking, omdat de andere bronnen te
vervuild zijn door menselijk handelen. Wat deze leden betreft zetten we
dus in op, zoals hierboven betoogd, het beschermen van water en natuur
zodat dit soort maatregelen niet nodig zijn. Dit naast het feit dat voor
ontzilting enorme hoeveelheden energie nodig zijn, die we volgens deze
leden momenteel niet hebben in Nederland voor dergelijke projecten. We
kunnen in een klimaat- en biodiversiteitscrisis namelijk niet inzetten op
energieslurpende en daarmee vervuilende maatregelen, terwijl er nog een
wereld te winnen is door de natuur en water écht te beschermen tegen
vervuiling.
ChristenUnie-fractie
De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat de drinkwatervoorziening een essentiële randvoorwaarde is voor het functioneren van de
samenleving. De beschikbaarheid van water voor de bereiding van
drinkwater staat echter onder druk. Een groeiende vraag, veroorzaakt door
grotere watervraag vanuit de industrie en door bevolkingsgroei en een
immer groeiend gebruik per hoofd van de bevolking, en een minder
voorspelbaar aanbod, gevoed door klimaatverandering, dragen daaraan
bij. Deze leden zijn daarbij altijd voorstander geweest van een doelmatig
gebruik van ons drinkwater, bijvoorbeeld door onnodig gebruik in
datacenters tegen te gaan, en een geopolitieke, strategische blik op ons
«blauwe goud», zoals onlangs bevestigd in de motie Grinwis/Van der Plas
(27 625 nr. 616).
De leden van de ChristenUnie-fractie lezen dat voor de periode tot 2030,
«maar vooral op de langere termijn de verwachting is dat voor bijna elk
drinkwaterbedrijf meer winningscapaciteit en/of vergunningsruimte nodig
is (...)». Deze leden merken op dat de Minister zich in zijn brief vooralsnog
richt op de periode tot 2030. Deze leden vinden de winningscapaciteit
echter een voornaam strategisch vraagstuk en vragen de Minister daarom
naar diens visie op de winningscapaciteit na 2030 en hoe de Minister nu al
inzet op de beschikbaarheid van drinkwater in de periode tot 2050. Zij
vragen zich af op welke wijze de Minister de Kamer in zijn overwegingen
betrekt.
De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat in de Kamerbrief
Water en bodem sturend al lijnen zijn uitgezet voor het garanderen van de
beschikbaarheid van drinkwater tot 2030 en daarna. Zij vragen of de
conclusies en aanbevelingen uit het RIVM-rapport Waterbeschikbaarheid
leiden tot wijzigingen in de uitgangspunten zoals geformuleerd in de
Kamerbrief Water en bodem sturend.
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de Minister of en hoe hij
gereageerd heeft op de Verkenning robuuste drinkwatervoorziening van
het Interprovinciaal Overleg (IPO) en Vewin uit 2021.

8

De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de Minister hoe de vergunningsprocedure voor een nieuw winningsgebied vereenvoudigd kan
worden, en of en hoe de Minister hieraan werkt. Zij vragen tevens hoe de
Minister inzet van flexibele winvergunningen door de bevoegd gezagen
stimuleert.
De leden van de ChristenUnie-fractie lezen dat de Minister de toepassing
van ontzilting van zeewater in verband met benodigde planvorming,
investeringen en infrastructuur, en beperkte ruimte op het energienet op
korte termijn, nog geen oplossing acht voor de drinkwaterbeschikbaarheid. Zij constateren dat dit geen fundamentele argumenten tegen
deze vorm van drinkwaterwinning zijn. Deze leden vragen de Minister
daarom deze optie wel te betrekken bij planvorming voor strategische
drinkwaterbeschikbaarheid ná 2030.
De leden van de ChristenUnie-fractie lezen dat de Minister samen met IPO
en Vewin tot een Actieplan Leveringszekerheid drinkwater wil komen. Zij
vragen de Minister hoe hij zijn regietaak in dezen oppakt om tot een
voldoende concreet actieplan te komen.
BBB-fractie
Het lid van de BBB-fractie leest dat het RIVM aanbevelingen heeft gedaan
om op korte termijn waterbeschikbaarheid te garanderen. Daar valt onder
andere te belezen dat het RIVM betrokken partijen aanbeveelt om
gezamenlijk na te denken over het verkrijgen van meer inzetbare bronnen
voor de korte en middellange termijn. Dit lid vraagt zich af of deze
aanbeveling door de verschillende partijen ter harte is genomen en al is
opgepakt. En als dat niet het geval is, wanneer wordt er begonnen met het
gezamenlijk denken over het verkrijgen van inzetbare bronnen?
Ook leest het lid van de BBB-fractie over waterbesparing. De intentie is
om alle drinkwatergebruikers hun gebruik met 20% te laten reduceren.
Tegelijkertijd leest dit lid niet erg veel over wat de overheid kan doen om
deze reductie te bewerkstelligen. Wordt er ook nagedacht om drinkwater
te besparen door bijvoorbeeld geen drinkwater meer te gebruiken voor
het doorspoelen van toiletten of andere soortgelijke manieren om
drinkwater te reduceren, zonder dat er geappelleerd moet worden naar
het watergebruik van de inwoners?
Als laatste leest het lid van de BBB-fractie dat het toepassen van ontzilting
technisch mogelijk is, maar het aan drinkwaterbedrijven is om met behulp
van deze techniek in een deel van de drinkwatervraag te willen voorzien.
Is er bekend hoe de drinkwaterbedrijven aankijken tegen het gebruik van
deze techniek? Zijn de obstakels die in de brief genoemd worden ook de
obstakels die de drinkwaterbedrijven aanhalen?
Daarnaast leest en begrijpt het lid van de BBB-fractie dat ontzilting onder
andere door benodigde planvorming, investeringen, infrastructuur en
beperkte ruimte op het net op de korte termijn niet zal gaan helpen in het
voldoen aan de drinkwatervraag. Tegelijkertijd mag dit geen excuus zijn
wat dit lid betreft om het dan maar opzij te schuiven. Hoe kijkt de Minister
tegen het idee aan om een strategisch plan te ontwikkelen waarmee er, in
samenwerking met drinkwaterbedrijven, kan worden toegewerkt naar
ontzilting van zeewater, waarbij we eventueel ook samenwerking kunnen
zoeken met landen die het vandaag de dag al toepassen, zoals Israël?

9