Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2017–2018

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1836
Vragen van het lid Westerveld (GroenLinks) aan de Minister voor Medische
Zorg over zwemvaardigheden (ingezonden 30 maart 2018).
Antwoord van Minister Bruins (Medische Zorg) (ontvangen 18 april 2018).
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het rapport «Zwemlesaanbieders 2017» en het
rapport «Meer zicht op verdrinkingen» van het Mulier Instituut?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2, 3
Deelt u de mening dat het onwenselijk is dat kinderen met een migratieachtergrond en een lage sociaaleconomische status (SES) minder vaak een
zwemdiploma halen? Bent u voornemens om hier gericht beleid voor op te
stellen in het «water safety plan»? Zo ja, hoe ziet dat er uit en zo nee,
waarom niet?
Bent u bereid om Nederlanders met een migratieachtergrond actiever in te
lichten over de Nederlandse gewoontes en gebruiken met betrekking tot
zwemlessen, aangezien zij hier volgens het rapport minder goed van op de
hoogte zijn? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2, 3
Voor de zwemveiligheid in waterrijk Nederland is het van belang van dat alle
Nederlanders beschikken over voldoende zwemvaardigheden. De Nationale
Raad Zwemveiligheid werkt nu met alle betrokken partners aan een nationaal
plan NL Zwemveilig in 2020.
In 2016 heeft mijn ambtsvoorganger mede op verzoek van uw Kamer2
ondersteuning verleend aan De Nationale Raad Zwemveiligheid (voorheen
Nationaal Platform Zwembaden | NRZ) om in samenwerking met kennisinstituten en alle relevante stakeholders namens de zwembranche in 2020 te
komen met een nationaal plan van aanpak NL Zwemveilig en zwemvaardig.

1

https://www.nlzwemveilig.nl/content/twee-nieuwe-onderzoeken-zwemlesaanbieders-2017-enverdrinkingscijfers
2
Kamerstuk 34 000 XVI, nr. 10

ah-tk-20172018-1836
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2018

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, Aanhangsel

1

Omdat de kennis over zwemveiligheid en zwemvaardigheid te veel versnipperd was, of ontbrak, is in de eerste fase van dit plan aandacht besteed aan
het verzamelen, ontwikkelen en verspreiden van kennis. De rapporten waar u
in deze vragen naar verwijst, maken onderdeel uit van het plan van aanpak.
Begin dit jaar heb ik de ondersteuning van het Ministerie van VWS aan de
Nationale Raad Zwemveiligheid verlengd. Ik volg actief de vorderingen van
de Zwembranche en waar nodig stimuleer ik het vergroten van zwemvaardigheid en zwemveiligheid door kennisdeling en -verspreiding.
De uitvoering van het Plan van aanpak zal uiteindelijk moeten leiden tot een
kwalitatief goede kennis en informatie-infrastructuur. De beschikbare kennis
en informatie moeten niet alleen zinvol zijn voor de landelijke sectororganisaties, maar moet vooral ook praktische betekenis krijgen voor lokale zwemlesaanbieders, opleiders van zwemonderwijzers en ouders.
Vraag 4
Deelt u de zorgen van zwemlesaanbieders dat te weinig kinderen doorgaan
met zwemmen tot zij een volledig zwemtraject hebben afgerond? In hoeverre
heeft zwemles op school hier invloed op; hebben kinderen met zwemles op
school vaker een volledig traject afgerond dan kinderen zonder zwemles op
school?
Antwoord 4
In 2016 behalen nog altijd bijna alle kinderen (95%) minimaal één zwemdiploma. Vier op de vijf (79%) haalt ook diploma B. En een kleiner deel (35%)
behaalt het gehele Nationale Zwem-ABC.
Een op de tien A-diploma’s wordt behaald via het schoolzwemmen.
Op dit moment ondersteunt 30% van de gemeenten schoolzwemmen.
De Nationale Raad Zwemveiligheid doet nog aanvullend onderzoek naar de
ontwikkeling van zwemveiligheid van kinderen, inclusief de wijze van
zwemlessen en de effecten van schoolzwemmen.
Ik wacht deze resultaten af en ga met de Nationale Raad Zwemveiligheid
overleggen welke maatregelen de sector zelf gaat nemen en welke rol de
overheid daarin kan spelen.
Bij gelegenheid informeer ik uw Kamer hierover.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, Aanhangsel

2