Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2014–2015

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2480
Vragen van het lid Krol (50PLUS) aan de Staatssecretaris van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de uitzending van het programma
Kassa waarin de ANBO een Hulpfonds Woningaanpassingen heeft gelanceerd
(ingezonden 7 mei 2015).
Antwoord van Staatssecretaris Van Rijn (Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 5 juni 2015).
Vraag 1
Bent u bekend met de uitzending van het programma waarin de ANBO
(Algemene Nederlandse Bond voor Ouderen) een Hulpfonds Woningaanpassingen heeft gelanceerd?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2, 3 en 4
Hoe beoordeelt u het bericht dat de ANBO zich genoodzaakt ziet een Fonds
woningaanpassingen in het leven te roepen, omdat velen hun noodzakelijke
woningaanpassingen niet kunnen bekostigen?
Hoe beoordeelt u het onderzoeksresultaat van onderzoek uitgevoerd in
opdracht van ANBO, dat bijna de helft van de onderzochte gemeenten te
strenge criteria hanteert voor de vergoeding van woningaanpassingen?
Hoe beoordeelt u het onderzoeksresultaat van onderzoek uitgevoerd in
opdracht van ANBO, dat minder dan de helft van de onderzochte gemeenten
middelen beschikbaar stelt voor woningaanpassingen? Kunt u uw antwoord
toelichten?
Antwoord 2, 3 en 4
Het onderzoek van de ANBO is uitgevoerd onder 69 gemeenten waarvan 19
gemeenten de vragenlijst volledig en 8 gemeenten de vragenlijst deels
hebben ingevuld. Het is de vraag of op basis hiervan conclusies kunnen
worden getrokken voor heel Nederland. Dat neemt niet weg dat ik signalen
als deze over de gemeentelijke uitvoering van de Wmo 2015 waardeer en
nauwgezet volg.

1

ah-tk-20142015-2480
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2015

Kassa, 2 mei 2015 op NPO1

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

1

Gemeenten zijn gehouden de wet, de Wmo 2015 uit te voeren. Deze wet
waarborgt (met artikel 2.3.2.) dat ingeval iemand een aanvraag voor een
woningaanpassing doet om zijn zelfredzaamheid te bevorderen, de gemeente
zorgvuldig onderzoek moet doen naar deze behoefte. Indien uit het onderzoek
blijkt dat de woningaanpassing bijdraagt aan de zelfredzaamheid van
betrokkene en deze niet door hemzelf of met behulp van anderen georganiseerd kan worden, is de gemeente gehouden een maatwerkvoorziening te
verstrekken. De gemeente is gehouden in het onderzoek de kenmerken van
de persoon en diens situatie, waaronder zijn financiële situatie te betrekken.
Indien een cliënt het niet eens is met het besluit van de gemeente en van
mening is dat de gemeente te strenge eisen stelt, kan hiertegen door hem
bezwaar en beroep worden aangetekend.
Nu het wettelijk kader voldoende helder is en hiermee de rechten van de
cliënt voldoende gewaarborgd zijn, is de vorming van een fonds woningaanpassingen overbodig. Gemeenten zijn, ongeacht het al dan niet specifiek
begroot hebben van uitgaven voor woningaanpassingen, gehouden in de
daarvoor in aanmerking komende gevallen voorzieningen te verstrekken.
Indien ik concrete voorbeelden heb van situaties waarbij gemeenten zich niet
aan de wet houden, ga ik daarover met betrokkenen in gesprek.
Vraag 5
Deelt u de mening dat, om het ouderen mogelijk te maken langer thuis te
blijven wonen, het noodzakelijk is randvoorwaarden om dit voor hen mogelijk
te maken, zoals woningaanpassingen, goed te regelen? Kunt u uw antwoord
toelichten?
Antwoord 5
Ik deel deze mening. In de Wmo 2015 zijn de randvoorwaarden om mensen
zo lang mogelijk in hun eigen leefomgeving te laten wonen opgenomen. Dit
heeft tot gevolg dat wanneer iemand zich wendt tot de gemeente met een
vraag voor ondersteuning om zo lang mogelijk in zijn eigen leefomgeving te
kunnen blijven wonen en het college komt, op grond van een zorgvuldig
onderzoek, tot de conclusie dat deze persoon geholpen is met een
woningaanpassing, de gemeente op grond van de Wmo 2015 gehouden is
deze woningaanpassing te bieden.
Het is vervolgens aan de gemeenteraden om binnen de wettelijke kaders
uitwerking te geven aan het lokale beleid in het gemeentelijke beleidsplan en
de gemeentelijke verordening. Van belang voor het ontwerp van de gemeentelijke verordening is dat deze voldoende ruimte laat voor individuele
afwegingen als voorwaarde voor maatwerk in ondersteuning.
Vraag 6 en 7
Hoe beoordeelt u het gegeven dat het kennelijk uitmaakt in welke gemeente
iemand woont of deze een woningaanpassing vergoed krijgt? Kunt u uw
antwoord toelichten?
Deelt u de mening dat het vreemd is dat het hierbij uitmaakt in welke
gemeente iemand woont, aangezien het beleid om langer thuis te blijven
wonen, landelijk is en mensen in verschillende gemeenten dus met dezelfde
gevolgen te maken krijgen, terwijl gemeenten wel verschillend beleid voeren?
Kunt u uw antwoord toelichten?
Antwoord 6 en 7
De Wmo 2015 biedt de randvoorwaarden om mensen zo lang mogelijk in hun
eigen leefomgeving te laten wonen. Dit wettelijke kader bindt alle gemeenten.
De lokale beleidsuitvoering dient zich binnen dit kader te voltrekken.
Voor een doeltreffende en doelmatige ondersteuning van mensen met
beperkingen in hun zelfredzaamheid en participatie is maatwerk geboden.
Daarom voorziet de Wmo 2015 in een grote mate van beleidsruimte voor
gemeenten om dit maatwerk zoveel mogelijk gestalte te geven op een wijze
die past bij de betreffende situatie. Het maatwerk voorziet in een passende
ondersteuning, afgestemd op de behoeften van de cliënt. Zo kan de woning
en woonomgeving, waaronder alternatief en meer passend woonaanbod,
lokaal verschillen, evenals eventuele andere alternatieven in een gemeente
om belemmeringen voor zelfredzaamheid en participatie van mensen weg te
nemen. Dit brengt met zich dat de uitvoering van de wet op gemeentelijk
niveau tot verschillen zal leiden. Dat is ook de bedoeling, om op die manier

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

2

tot voldoende maatwerk voor de betrokken cliënten te komen. De Wmo 2015
biedt voldoende kaders om zeker te stellen dat in elke gemeente een goed
niveau van maatschappelijke ondersteuning in opzet is gewaarborgd. De
horizontale verantwoording, tussen de gemeenteraad en het college, dient er
voor te zorgen dat dit niveau ook daadwerkelijk gewaarborgd wordt.
Daarnaast biedt de wet ook de cliënt voldoende waarborgen om de gemeentelijke besluitvorming waar nodig in bezwaar en beroep te laten toetsen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

3