Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

31 839

Jeugdzorg

Nr. 106

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VEILIGHEID EN
JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 7 januari 2011
Van de griffier van de vaste kamercommissie van Veiligheid en Justitie
ontving ik het verzoek om uw Kamer te informeren over de tarieven in de
jeugdbescherming en de gevolgen voor de caseload van gezinsvoogdijwerkers. Dit ten behoeve van het algemeen overleg over jeugdbescherming op 13 januari 2011. Met deze brief voldoe ik aan dat verzoek.
Allereerst zal ik ingaan op de systematiek van de financiering van de
jeugdbescherming, het normtarief jeugdbescherming en het onderzoek
naar de kosten in de jeugdbescherming dat het afgelopen jaar is uitgevoerd. Tenslotte zal ik aangeven wat dit betekent voor de caseload van
gezinsvoogdijwerkers.
De financieringssystematiek van de jeugdbescherming
Op basis van de Wet op de jeugdzorg moeten de provincies een bureau
jeugdzorg in stand houden dat de wettelijke taken op het gebied van o.a.
de jeugdbescherming uitvoert1. Hiertoe ontvangen de provincies jaarlijks
middelen via een doeluitkering. Een deel van deze middelen is geoormerkt voor de uitvoering van de jeugdbescherming. De hoogte van de
uitkering voor het uitvoeren van de jeugdbescherming wordt jaarlijks
bepaald op basis van de aantallen jeugdbeschermingsmaatregelen die
zijn uitgevoerd in het voorafgaande jaar. Die aantallen worden vermenigvuldigd met een normtarief en zo wordt de totale uitkering voor het
komend jaar berekend. Er vindt geen nacalculatie plaats. De doeluitkering
voor jeugdbescherming in 2011 bedraagt ca € 330 mln.
Het normtarief

Voor de doeluitkering jeugdreclassering
geldt dezelfde systematiek als hier wordt
beschreven voor de jeugdbescherming.

Een normtarief is een vaste vergoeding die de bureaus jeugdzorg
ontvangen per jeugdbeschermingsmaatregel. Het huidige normtarief voor
de jeugdbescherming is in 2007 vastgesteld en in 2008 in werking
getreden. Dit tarief is met instemming van het IPO en de MO-groep

kst-31839-106
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 31 839, nr. 106

1

1

vastgesteld en is gebaseerd op uitgebreid tijdschrijfonderzoek onder
gezinsvoogdijwerkers.
In 2009 heeft de MO-groep aan de minister voor Jeugd en Gezin te kennen
gegeven dat men het normtarief ontoereikend achtte. Dit werd ook onder
de aandacht gebracht van uw Kamer en is aan de orde geweest bij de
behandeling van de begroting van de minister voor Jeugd en Gezin in
november 2009.
Naar aanleiding van deze signalen is met het IPO en de MO-groep de
afspraak gemaakt om het normtarief periodiek te gaan herijken. Een
dergelijke periodieke herijking is gebruikelijk daar waar financiering
gebaseerd is op normtarieven. Afgesproken is onderzoek te laten
verrichten naar de kosten van de jeugdbescherming én de jeugdreclassering1 in relatie tot het normtarief.
Herijking normtarief jeugdbescherming
Het onderzoek naar de kosten is inmiddels afgerond. De bevindingen laten
een wisselend beeld zien. De daadwerkelijke kosten van de uitvoering van
jeugdbeschermings- en jeugdreclasseringsmaatregelen liggen op
bepaalde onderdelen hoger en op andere onderdelen lager dan het
normtarief. Bovendien verschillen de gemaakte kosten per onderdeel
aanzienlijk per bureau jeugdzorg.
Op basis van deze bevindingen is op ambtelijk niveau een voorstel aan
het IPO en de MO-groep gedaan om de normtarieven voor jeugdbescherming en jeugdreclassering te verhogen. Dit om te komen tot een
tarief dat reëel is en waarmee voldoende prikkels tot efficiency en
effectiviteit in het systeem behouden blijven. De provincies en de bureaus
jeugdzorg hebben vervolgens de ruimte en de verantwoordelijkheid om
binnen de gestelde financiële kaders en met inachtneming van de
kwaliteit keuzes te maken. De totale doeluitkering voor het gedwongen
kader zou als gevolg van de voorgestelde verhoging van de normtarieven
in totaal met € 4,8 mln worden verhoogd.
Reactie IPO en MOgroep
Op ambtelijk niveau heeft het IPO, evenals de MO-groep, aangegeven het
genoemde voorstel ontoereikend te vinden. Het ambtelijk overleg met IPO
en MOgroep hierover is opgeschort. Op 20 januari 2011 voer ik over deze
kwestie bestuurlijk overleg met het IPO. Ik zal het voorstel daar opnieuw
inbrengen, met een beroep op ieders verantwoordelijkheid voor een
adequate jeugdbescherming.
De caseload van gezinsvoogdijwerkers

1
In onderling overleg is besloten ook het
normtarief voor de jeugdreclassering mee te
nemen in het onderzoek, omdat dit tarief voor
een deel dezelfde opbouw kent. Bovendien
worden de vaste kosten van het bureau
jeugdzorg, bijvoorbeeld voor huisvesting,
toegerekend aan de jeugdbescherming én de
jeugdreclassering.

Het IPO en MO-groep hebben aangegeven dat in relatie tot de door hen
gesignaleerde tekorten in het normtarief voor de jeugdbescherming, de
caseload voor de gezinsvoogdij bij een aantal bureaus zal gaan oplopen.
Gezien de afspraken tussen Rijk, IPO en MO-groep over de gewenste
gemiddelde caseload is een verhoging van de caseload voor gezinsvoogdijwerkers niet wenselijk. In het vastgestelde normtarief is bovendien
uitgegaan van een gemiddelde caseload van 1:15 (de Delta-norm).
Ik wil wel benadrukken dat de werkdruk van een gezinsvoogdijwerker
mede wordt bepaald door de wijze waarop het bureau jeugdzorg zelf de
middelen voor de gezinsvoogdij inzet.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 31 839, nr. 106

2

Zo kan inzet van een deel van de middelen voor de administratieve
ondersteuning van de gezinsvoogdijwerker er aan bijdragen dat een
hogere caseload dan 1:15 aanvaardbaar is. Dit is al in 2007 afgesproken in
het convenant «Verlaging caseload gezinsvoogdij»1. De gezinsvoogdijwerker heeft dan immers meer tijd voor zijn primaire taken. Het bureau
jeugdzorg moet dan wel in staat zijn aan de betreffende provincie aan te
tonen dat de middelen daadwerkelijk voor dat doel zijn ingezet.
Dit biedt provincies en bureaus jeugdzorg de ruimte om gemotiveerd, met
behoud van kwaliteit en rekening houdend met de financiële kaders, af te
wijken van de algemene norm van 1:15.
Tot slot
Ik zal uw Kamer informeren over het resultaat van mijn gesprek met het
IPO tijdens het bestuurlijk overleg van 20 januari.
Hopend u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
De staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,
F. Teeven

1

Convenant «verlaging caseload gezinsvoogdij», Staatscourant 9 maart 2007, nr. 49.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 31 839, nr. 106

3