Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 188

Wijziging van de Overleveringswet, de Wet
wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging
strafrechtelijke sancties 2008 en het Wetboek
van Strafvordering ter implementatie van
kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van de
Europese Unie van 26 februari 2009 tot
wijziging van kaderbesluit 2002/584/JBZ,
kaderbesluit 2005/214/JBZ, kaderbesluit
2006/783/JBZ, kaderbesluit 2008/909/JBZ en
kaderbesluit 2008/947/JBZ en tot versterking
van de procedurele rechten van personen, tot
bevordering van de toepassing van het beginsel
van wederzijdse erkenning op beslissingen
gegeven ten aanzien van personen die niet
verschenen zijn tijdens het proces (PbEU L 81)

Nr. 2

VOORSTEL VAN WET
Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:
Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat de implementatie van
kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van de Europese Unie van
26 februari 2009 tot wijziging van kaderbesluit 2002/584/JBZ, kaderbesluit
2005/214/JBZ, kaderbesluit 2006/783/JBZ, kaderbesluit 2008/909/JBZ en
kaderbesluit 2008/947/JBZ en tot versterking van de procedurele rechten
van personen, tot bevordering van de toepassing van het beginsel van
wederzijdse erkenning op beslissingen gegeven ten aanzien van personen
die niet verschenen zijn tijdens het proces (PbEU L 81) noodzaakt tot
wijziging van de Overleveringswet, de Wet wederzijdse erkenning en
tenuitvoerlegging strafrechtelijke sancties 2008 en het Wetboek van
Strafvordering;
Zo is het, dat Wij, de Raad van State gehoord, en met gemeen overleg
der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij
goedvinden en verstaan bij deze:

ARTIKEL I
De Overleveringswet wordt gewijzigd als volgt:
A
Artikel 12 komt te luiden:

KST136362
0910tkkst32188-2
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 188, nr. 2

1

Artikel 12
Overlevering wordt niet toegestaan indien het Europees aanhoudingsbevel strekt tot tenuitvoerlegging van een vonnis terwijl de verdachte niet
in persoon is verschenen bij de behandeling ter terechtzitting die tot het
vonnis heeft geleid, tenzij in het Europees aanhoudingsbevel is vermeld
dat, overeenkomstig de procedurevoorschriften van uitvaardigende
lidstaat:
a. de verdachte tijdig en in persoon is gedagvaard en daarbij op de
hoogte is gebracht van de datum en plaats van de behandeling ter
terechtzitting die tot de beslissing heeft geleid of anderszins daadwerkelijk
officieel in kennis is gesteld van de datum en de plaats van de behandeling ter terechtzitting, zodat op ondubbelzinnige wijze vaststaat dat hij
op de hoogte was van de voorgenomen terechtzitting en ervan in kennis
is gesteld dat een vonnis kan worden gewezen wanneer hij niet ter
terechtzitting verschijnt; of
b. de verdachte op de hoogte was van de behandeling ter terechtzitting
en een door hem gekozen of een hem van overheidswege toegewezen
advocaat heeft gemachtigd zijn verdediging te voeren en dat die advocaat
ter terechtzitting zijn verdediging heeft gevoerd; of
c. de verdachte nadat het vonnis aan hem was betekend en hij
uitdrukkelijk was geïnformeerd over zijn recht op een verzetprocedure of
een procedure in hoger beroep, waarbij hij het recht heeft aanwezig te zijn
en tijdens welke de zaak opnieuw ten gronde wordt behandeld en nieuw
bewijsmateriaal wordt toegelaten, die kan leiden tot herziening van het
oorspronkelijke vonnis:
1°. uitdrukkelijk te kennen heeft gegeven dat hij het vonnis niet betwist;
of
2°. niet binnen de voorgeschreven termijn verzet of hoger beroep heeft
aangetekend; of
d. het vonnis niet in persoon aan de verdachte is betekend, maar:
1°. hem na zijn overlevering onverwijld in persoon zal worden betekend
en hij uitdrukkelijk zal worden geïnformeerd over zijn recht op een
verzetprocedure of een procedure in hoger beroep, waarbij hij het recht
heeft aanwezig te zijn, waarop de zaak opnieuw ten gronde wordt
behandeld en nieuw bewijsmateriaal wordt toegelaten, die kan leiden tot
herziening van het oorspronkelijke vonnis en
2°. hij wordt geïnformeerd over de termijn waarbinnen hij verzet of
hoger beroep dient aan te tekenen, als vermeld in het desbetreffende
Europees aanhoudingsbevel.
B
Na artikel 12 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 12a
1. In de gevallen als bedoeld in artikel 12, onderdeel d, kan de persoon
tegen wie het Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd en die nog
niet officieel van de tegen hem ingestelde strafprocedure in kennis is
gesteld, hetzij rechtstreeks hetzij door tussenkomst van de officier van
justitie aan de uitvaardigende justitiële autoriteit om een afschrift van het
vonnis dat ten grondslag ligt aan het Europees aanhoudingsbevel,
verzoeken.
2. Nadat de officier van justitie een afschrift van het vonnis van de
uitvaardigende justitiële autoriteit heeft ontvangen, verstrekt hij dit
onverwijld aan de persoon tegen wie het Europees aanhoudingsbevel is
uitgevaardigd.
3. Een verzoek als bedoeld in het eerste lid en het tijdstip van
verstrekking van het afschrift van het vonnis kan geen afbreuk doen aan

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 188, nr. 2

2

de behandeling van het Europees aanhoudingsbevel binnen de in artikel
22 gestelde termijnen.
C
In het eerste lid van artikel 45 vervalt onderdeel b en wordt onderdeel c
geletterd tot onderdeel b.
D
Na artikel 45 worden twee artikelen ingevoegd, luidende:
Artikel 45a
1. Indien het Europees aanhoudingsbevel strekt tot tenuitvoerlegging
van een vonnis terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij de
behandeling ter terechtzitting die tot het vonnis heeft geleid, verklaart de
uitvaardigende officier van justitie in het Europees aanhoudingsbevel dat:
a. de verdachte tijdig en in persoon is gedagvaard en daarbij op de
hoogte is gebracht van de datum en plaats van de behandeling ter
terechtzitting die tot het vonnis heeft geleid of anderszins daadwerkelijk
officieel in kennis is gesteld van de datum en de plaats van de behandeling ter terechtzitting, zodat op ondubbelzinnige wijze vaststaat dat hij
op de hoogte was van de voorgenomen terechtzitting en ervan in kennis
is gesteld dat een vonnis kan worden gewezen wanneer hij niet ter
terechtzitting verschijnt; of
b. de verdachte op de hoogte was van de behandeling ter terechtzitting
en een door hem gekozen of een hem van overheidswege toegewezen
advocaat heeft gemachtigd zijn verdediging te voeren en dat die advocaat
ter terechtzitting zijn verdediging heeft gevoerd; of
c. de verdachte nadat het vonnis aan hem was betekend en hij
uitdrukkelijk was geïnformeerd over zijn recht op een verzetprocedure of
een procedure in hoger beroep, waarbij hij het recht heeft aanwezig te zijn
en tijdens welke de zaak opnieuw ten gronde wordt behandeld en nieuw
bewijsmateriaal wordt toegelaten, die kan leiden tot herziening van het
oorspronkelijke vonnis uitdrukkelijk te kennen heeft gegeven dat hij het
vonnis niet betwist of niet binnen de voorgeschreven termijn verzet of
hoger beroep heeft aangetekend; of
d. het vonnis niet in persoon aan de verdachte is betekend, maar:
1°. hem na zijn overlevering onverwijld in persoon zal worden betekend
en hij uitdrukkelijk zal worden geïnformeerd over zijn recht op een
verzetprocedure of een procedure in hoger beroep, waarbij hij het recht
heeft aanwezig te zijn, waarop de zaak opnieuw ten gronde wordt
behandeld en nieuw bewijsmateriaal wordt toegelaten, die kan leiden tot
herziening van het oorspronkelijke vonnis en
2°. hij wordt geïnformeerd over de termijn waarbinnen hij verzet of
hoger beroep dient aan te tekenen, als vermeld in het desbetreffende
Europees aanhoudingsbevel.
2. Aan een verklaring als bedoeld in onderdeel d van het eerste lid, is
iedere persoon of instantie die in Nederland is belast met een publieke
taak, gebonden.
Artikel 45b
In de gevallen als bedoeld in artikel 45a, eerste lid, onderdeel d,
verstrekt de uitvaardigende officier van justitie op verzoek van de persoon
tegen wie het Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd en die nog
niet officieel van de tegen hem ingestelde strafprocedure in kennis is
gesteld, onverwijld en door tussenkomst van de uitvoerende justitiële
autoriteit, een afschrift van het vonnis, dat ten grondslag ligt aan het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 188, nr. 2

3

Europees aanhoudingsbevel. Artikel 408, tweede lid, van het Wetboek van
Strafvordering is in dit geval niet van toepassing.
E
In het model voor het Europees aanhoudingsbevel, opgenomen in
bijlage 2 van de Overleveringswet wordt punt d vervangen door:
d) Gelieve te vermelden of de betrokkene in persoon is verschenen op
het proces dat heeft geleid tot de beslissing:
1. [ Ja, de betrokkene is in persoon verschenen op het proces dat heeft
geleid tot de beslissing.
2. [ Nee, de betrokkene is niet in persoon verschenen op het proces
dat heeft geleid tot de beslissing.
3. Indien u het vakje «nee» (keuzemogelijkheid 2) heeft aangekruist,
gelieve een van de volgende gevallen te bevestigen:
3.1a de betrokkene is in persoon gedagvaard op ... (dag/maand/jaar) en
is daarbij op de hoogte gebracht van het tijdstip en de plaats van het
proces dat tot de beslissing heeft geleid, en is ervan in kennis gesteld dat
een beslissing kan worden gegeven wanneer hij niet tijdens het proces
verschijnt;
OF
[ 3.1b de betrokkene is niet persoonlijk gedagvaard, maar is anderszins
daadwerkelijk officieel in kennis gesteld van het tijdstip en de plaats van
het proces dat tot de beslissing heeft geleid zodat op ondubbelzinnige
wijze vaststaat dat hij op de hoogte was van het voorgenomen proces, en
is ervan in kennis gesteld dat een beslissing kan worden gegeven
wanneer hij niet op het proces verschijnt;
OF
[ 3.2 de betrokkene was op de hoogte van het voorgenomen proces,
heeft een zelf gekozen of van overheidswege toegewezen raadsman
gemachtigd zijn verdediging op het proces te voeren, en is op het proces
ook werkelijk door die raadsman verdedigd;
OF
[ 3.3 nadat de beslissing aan hem was betekend op ... (dag/maand/jaar)
en hij uitdrukkelijk was geïnformeerd over zijn recht op een verzetprocedure of een procedure in hoger beroep, waarbij hij het recht heeft
aanwezig te zijn, waarbij de zaak opnieuw ten gronde wordt behandeld en
nieuw bewijsmateriaal wordt toegelaten, en die kan leiden tot herziening
van de oorspronkelijke beslissing:
[ heeft de betrokkene uitdrukkelijk te kennen gegeven dat hij de
beslissing niet betwist;
OF
[ heeft de betrokkene niet binnen de voorgeschreven termijn verzet of
hoger beroep aangetekend;
OF
[ 3.4 de beslissing is niet persoonlijk aan de betrokkene betekend,
maar
– de beslissing zal hem na overlevering onverwijld persoonlijk worden
betekend, en
– de betrokkene zal na de betekening van de beslissing uitdrukkelijk
worden geïnformeerd over zijn recht op een verzetprocedure of een
procedure in hoger beroep, waarbij hij het recht heeft aanwezig te zijn,
waarbij de zaak opnieuw ten gronde wordt behandeld en nieuw bewijsmateriaal wordt toegelaten, en die kan leiden tot herziening van de
oorspronkelijke beslissing, en
– de betrokkene zal geïnformeerd worden over de termijn waarover hij
beschikt om verzet of hoger beroep aan te tekenen, namelijk ... dagen.
4. Gelieve voor het in punt 3.1b, 3.2 of 3.3 aangekruiste vakje te
vermelden op welke wijze aan de desbetreffende voorwaarde is
voldaan:............................................

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 188, nr. 2

4

ARTIKEL II
De Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van strafrechtelijke
sancties 2008 wordt gewijzigd als volgt:
A
Artikel 13 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid vervallen de onderdelen f en g en wordt onderdeel h
geletterd tot onderdeel f.
2. In het derde lid wordt «het eerste lid, onderdelen c,f en g» vervangen
door: het eerste lid, onderdeel c.
3. Het vierde lid vervalt.
B
Na artikel 13 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 13a (aanvullende verplichte weigeringsgrond)
1. De officier van justitie weigert de erkenning en tenuitvoerlegging van
de beslissing houdende een geldelijke sanctie, indien uit het certificaat
blijkt, dat
a. de veroordeelde, indien de geldsanctie bij beschikking is opgelegd,
niet in overeenstemming met het recht van de uitvaardigende lidstaat in
persoon of via een naar het nationale recht bevoegde vertegenwoordiger
in kennis is gesteld van zijn recht om de zaak te betwisten, alsmede van
de termijnen waarbinnen dat rechtsmiddel moet worden aangewend; of
b. de veroordeelde niet in persoon is verschenen bij de behandeling ter
terechtzitting die tot de beslissing, houdende een geldelijke sanctie heeft
geleid, tenzij in het certificaat is vermeld dat hij, overeenkomstig de
procedurevoorschriften van de uitvaardigende lidstaat:
1°. tijdig en in persoon is gedagvaard en daarbij op de hoogte is
gebracht van de datum en de plaats van de behandeling ter terechtzitting
die tot de beslissing, houdende een geldelijke sanctie heeft geleid of
anderszins daadwerkelijk officieel in kennis is gesteld van de datum en de
plaats van de behandeling ter terechtzitting, zodat op ondubbelzinnige
wijze vaststaat dat hij op de hoogte was van de voorgenomen terechtzitting en ervan in kennis is gesteld dat een beslissing kan worden
genomen wanneer hij niet ter terechtzitting verschijnt; of
2°. de veroordeelde op de hoogte was van de voorgenomen behandeling ter terechtzitting en een door hem gekozen of een hem van
overheidswege toegewezen advocaat heeft gemachtigd zijn verdediging
te voeren en dat die advocaat ter terechtzitting zijn verdediging heeft
gevoerd; of
3°. de veroordeelde nadat de beslissing, houdende een geldelijke
sanctie aan hem was betekend en hij uitdrukkelijk was geïnformeerd over
zijn recht op een verzetprocedure of een procedure in hoger beroep
waarbij hij het recht heeft aanwezig te zijn en tijdens welke de zaak
opnieuw ten gronde wordt behandeld en nieuw bewijsmateriaal wordt
toegelaten, en die kan leiden tot herziening van het oorspronkelijke
beslissing uitdrukkelijk te kennen heeft gegeven dat hij de beslissing niet
betwist of niet binnen de voorgeschreven termijn verzet of hoger beroep
heeft aangetekend; of
c. de veroordeelde niet in persoon is verschenen, tenzij in het certificaat
is vermeld dat de veroordeelde, na uitdrukkelijk te zijn geïnformeerd over
de behandeling ter terechtzitting en over de mogelijkheid om in persoon

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 188, nr. 2

5

ter terechtzitting aanwezig te zijn, uitdrukkelijk heeft verklaard afstand te
doen van zijn recht op een mondelinge behandeling en uitdrukkelijk te
kennen heeft gegeven dat hij de zaak niet betwist.
2. De tenuitvoerlegging van de beslissing, houdende een geldelijke
sanctie wordt niet geweigerd dan nadat de bevoegde autoriteit van de
uitvaardigende lidstaat in de gelegenheid is gesteld hieromtrent inlichtingen te verschaffen.
C
Artikel 14 wordt als volgt gewijzigd:
Het tweede lid alsmede de aanduiding «1.» voor het eerste lid komen te
vervallen
D
Na artikel 14 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 14a (mededeling)
Indien de officier van justitie op grond van een van de in de artikelen 13,
13a en 14 genoemde gronden de tenuitvoerlegging van de geldelijke
sanctie weigert, stelt hij de bevoegde autoriteit van de uitvaardigende
lidstaat daarvan onverwijld, schriftelijk en met redenen omkleed in kennis.
E
Artikel 24 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt in onderdeel e de puntkomma vervangen door
een punt en vervallen de onderdelen f en g.
2. In het derde lid wordt «eerste lid, onderdelen a, f en g» vervangen
door: onderdeel a.
F
Na artikel 24 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 24a (aanvullende verplichte weigeringsgrond)
1. De officier van justitie weigert de erkenning en tenuitvoerlegging van
de beslissing tot confiscatie, indien uit het certificaat blijkt, dat de
veroordeelde niet in persoon is verschenen bij de behandeling ter
terechtzitting die tot de beslissing tot confiscatie heeft geleid, tenzij in het
certificaat is vermeld dat de veroordeelde, overeenkomstig de procedurevoorschriften van de uitvaardigende lidstaat:
1°. tijdig en in persoon is gedagvaard en daarbij op de hoogte is
gebracht van de datum en de plaats van de behandeling ter terechtzitting
die tot de beslissing tot confiscatie heeft geleid of anderszins daadwerkelijk officieel in kennis is gesteld van de datum en de plaats van de
behandeling ter terechtzitting, zodat op ondubbelzinnige wijze vaststaat
dat hij op de hoogte was van de voorgenomen terechtzitting en ervan in
kennis is gesteld dat een beslissing kan worden genomen wanneer hij niet
ter terechtzitting verschijnt; of
2°. op de hoogte was van de voorgenomen behandeling ter terechtzitting en een door hem gekozen of een hem van overheidswege
toegewezen advocaat heeft gemachtigd zijn verdediging te voeren en dat
die advocaat ter terechtzitting zijn verdediging heeft gevoerd; of

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 188, nr. 2

6

3°. nadat de beslissing tot confiscatie aan hem was betekend en hij
uitdrukkelijk was geïnformeerd over zijn recht op een verzetprocedure of
een procedure in hoger beroep, waarbij hij het recht heeft aanwezig te zijn
en tijdens welke de zaak opnieuw ten gronde wordt behandeld en nieuw
bewijsmateriaal wordt toegelaten, die kan leiden tot herziening van de
oorspronkelijke beslissing uitdrukkelijk te kennen heeft gegeven dat hij de
beslissing niet betwist of niet binnen de voorgeschreven termijn verzet of
hoger beroep heeft aangetekend.
2. De tenuitvoerlegging van de beslissing tot confiscatie wordt niet
geweigerd dan nadat de bevoegde autoriteit van de uitvaardigende
lidstaat in de gelegenheid is gesteld hieromtrent inlichtingen te
verschaffen.
G
In artikel 29, eerste lid, wordt «artikel 24, eerste lid, of 25, eerste lid,»
vervangen door: de artikelen 24, eerste lid, 24a, eerste lid, of 25, eerste lid.

ARTIKEL III
In artikel 408 van het Wetboek van Strafvordering wordt onder
vernummering van het derde lid tot het vierde lid een derde lid
ingevoegd, dat luidende:
3. Het tweede lid is niet van toepassing in geval van een verstrekking
van een afschrift van het vonnis, als bedoeld in artikel 45b van de
Overleveringswet.

ARTIKEL IV
1. Deze wet heeft geen gevolgen voor Europese aanhoudingsbevelen of
beslissingen tot geldelijke sancties of confiscatie die in Nederland zijn
ontvangen vóór het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet. Artikel 12
van de Overleveringswet en de artikelen 13, 14, 24 en 29 van de Wet
wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging strafrechtelijke sancties 2008,
zoals deze luidden voor de inwerkingtreding van deze wet, blijven van
toepassing.
2. In afwijking van het eerste lid, heeft deze wet geen gevolgen voor
Europese aanhoudingsbevelen, besluiten tot geldelijke sancties of
confiscatie die afkomstig zijn van de Italiaanse Republiek tot het tijdstip
waarop deze lidstaat van de Europese Unie de noodzakelijke maatregelen
heeft getroffen om aan kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van de
Europese Unie van 26 februari 2009 te voldoen en uiterlijk tot 1 januari
2014.

ARTIKEL V
Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen
tijdstip.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 188, nr. 2

7

Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en
dat alle ministers, autoriteiten, colleges en ambtenaren wie zulks aangaat,
aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
Gegeven

De Minister van Justitie,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 188, nr. 2

8