Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

29 754

Terrorismebestrijding

Nr. 136

BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 7 oktober 2008
Tijdens het algemeen overleg met de vaste commissies voor Justitie en
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties op 19 maart 2008 heb ik naar
aanleiding van vragen van de leden van uw Kamer, de heren Teeven
(VVD) en Pechtold (D66), toegezegd te bezien of het verzekeringsrecht van
slachtoffers van terrorisme moet leiden tot aanpassing in wetgeving of
beleid (Kamerstukken II, 2007/08, 29 754, nr. 129, pp. 3 en 6).
De heer Teeven wees erop dat de universiteiten van Leuven en van Tilburg
hebben geadviseerd om slachtoffers van terrorisme altijd schade te
vergoeden. Teeven stelde de vraag of aan slachtoffers een gelimiteerde of
een volledige schadevergoeding uitgekeerd moet worden.
De heer Pechtold vroeg hoe gedacht wordt over de recente ontwikkelingen op het gebied van schadevergoeding voor en hulp aan slachtoffers
van terrorisme.
Het project «Developing Standards for Assistance to Victims of Terrorism»
dat is uitgevoerd door de universiteiten van Tilburg en Leuven,
Slachtofferhulp Nederland en het Britse studiecentrum voor terrorisme en
politiek geweld (CSTPV), in opdracht van de Europese Commissie, is mij
bekend. De bescherming van slachtoffers van terrorisme kent vele
aspecten. In deze brief geef ik, zoals toegezegd, weer hoe het verzekeringsrecht inzake terrorisme is geregeld. Bij afzonderlijke brief aan uw
Kamer zal ik ingaan op mijn beleidsvoornemens teneinde bij te dragen
aan een zo goed mogelijke bescherming van slachtoffers en nabestaanden van terrorisme.
De aanslagen op 11 september 2001 in de Verenigde Staten hebben
aangetoond dat een terroristische aanslag enorme schade kan veroorzaken. Dergelijke grote schade kan het goed functioneren van het
verzekeringsstelsel in gevaar brengen. Dit risico is voor de op de Nederlandse markt werkzame verzekeraars en de overheid aanleiding geweest
een constructie op te zetten om het terrorismerisico verzekerbaar te
houden. Deze constructie heeft ertoe geleid dat voor de totale schade als

KST123003
0809tkkst29754-136
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2008

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 754, nr. 136

1

gevolg van een terroristische aanslag een vergoeding van maximaal
€ 1 miljard beschikbaar is. Dit bedrag wordt samengebracht door verschillende partijen. Verzekeraars hebben in 2003 de Nederlandse
Herverzekeringsmaatschappij voor Terrorismeschaden N.V. (NHT) opgericht. Binnen deze gezamenlijke terrorisme pool nemen verzekeraars
schades tot € 950 miljoen voor hun rekening. Een aanzienlijk deel van dit
bedrag bestaat uit herverzekering die op de internationale verzekeringsmarkt is gekocht.
De overheid biedt tegen ontvangst van een premie een aanvullende
herverzekering van € 50 miljoen aan de NHT.
In beginsel krijgt een slachtoffer van schade als gevolg van een terroristische aanslag zijn volledige schade vergoed. Hierop bestaat echter een
aantal uitzonderingen. Zo geldt dat voor schade aan onroerende zaken en
de inhoud daarvan, alsmede de gevolgschade daarvan, per verzekerde
locatie per jaar een maximum van € 75 miljoen beschikbaar is. Deze regel
is ingevoerd om te voorkomen dat de schade van één getroffen bedrijf
dusdanig omvangrijk zou kunnen zijn dat daardoor het beschikbare
bedrag voor de vergoeding van andere slachtoffers te zeer zou verminderen.
In de tweede plaats is de vergoeding beperkt wanneer de totale schade als
gevolg van een terroristische aanslag het bedrag van € 1 miljard te boven
gaat. In dat geval wordt de schade pro rata vergoed. Dat betekent dat
wanneer de totale schade € 2 miljard bedraagt alle slachtoffers 50% van
hun vordering vergoed krijgen.
Deze gelimiteerde vergoeding bestaat niet alleen in geval van terrorisme
maar ook in een aantal andere gevallen waar zich grote schades kunnen
voordoen. Een voorbeeld hiervan is de vergoeding van schade door
verontreiniging door olie afkomstig van een zeeschip.
Hoewel sprake moet zijn van een ongekende schade-omvang alvorens de
capaciteit van de NHT wordt overschreden, valt niet uit te sluiten dat de
totale verzekerde schade door terroristische activiteiten in bepaalde
gevallen de omvang van de NHT te boven gaat. Dit is een gevolg van
verzekeringen die terrorismerisico nog onverkort dekken en waarvan de
polisvoorwaarden niet tussentijds eenzijdig kunnen worden herzien. Dit
doet zich in het bijzonder voor bij levensverzekeringen, maar kan ook het
geval zijn bij schadeverzekeringen die door de verzekeraars niet tussentijds kunnen worden gewijzigd. Bij schade die de capaciteit van de NHT
overschrijdt, kunnen de grenzen van de draagkracht van het verzekeringsstelsel worden bereikt. Vanuit de verantwoordelijkheid voor een stabiele
financiële sector is het onwenselijk als deze grenzen zouden worden overschreden.
Om die reden is bij de Wet van 6 november 2003 tot wijziging van de
Noodwet financieel verkeer in verband met de dekking van het terrorismerisico door verzekeraars (Stb. 2003, 465) aan de Minister van Financiën de
bevoegdheid gegeven te bepalen dat uitkeringen worden gekort in geval
van een terroristische aanslag van grote omvang.
De minister van Justitie,
E. M. H. Hirsch Ballin

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 754, nr. 136

2