Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2470
Vragen van het lid Rik Janssen (SP) aan de staatssecretaris van Veiligheid en
Justitie over het regelen van spreekrecht voor ouders in strafzaken
(ingezonden 22 maart 2011).
Antwoord van staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
12 mei 2011) Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2010–2011,
nr. 2159.
Vraag 1
Klopt het dat de ouders in de Amsterdamse kinderpornozaak geen gebruik
kunnen maken van spreekrecht in de strafzaak tegen de verdachten? Zo ja,
deelt u de mening dat dit onaanvaardbaar is?
Antwoord 1
In de huidige wetgeving is bepaald dat alleen slachtoffers die als rechtstreeks
gevolg van een strafbaar feit vermogensschade of ander nadeel hebben
ondervonden op de terechtzitting een verklaring kunnen afleggen over de
gevolgen die het strafbare feit bij hen teweeg hebben gebracht (artikel 51a lid
1 juncto artikel 51e lid 1 WvSv). In de zaken tegen Robert M. en Richard van
O. heeft de rechtbank echter aangegeven de uitoefening van het spreekrecht
door ouders van slachtoffers tijdens een volgende pro forma zitting nog
uitgebreid te willen bespreken, waarbij het OM, de verdediging en de
advocaten die namens de ouders optreden hun standpunt kunnen toelichten.
Verwacht kan worden dat de rechtbank tijdens een pro forma zitting twee
weken ná deze bespreking hierover een uitspraak zal doen. Ik wijs erop dat de
ouders die dat wensen in ieder geval een schriftelijke slachtofferverklaring in
het dossier kunnen doen voegen en bovendien een eventuele vordering van
de benadeelde partij (het slachtoffer) met betrekking tot immateriële schade
van hun kind op de terechtzitting kunnen toelichten. Het is dus niet zo dat de
rechter en de verdachte geen kennis kunnen krijgen van hun opvatting.
Ik geef hoge prioriteit aan het versterken van de positie van slachtoffers in
het strafproces. Op dit moment heb ik een wetsvoorstel in voorbereiding
waarmee het spreekrecht wordt uitgebreid, ook voor wat betreft het toestaan
van vertegenwoordiging van zeer jonge slachtoffers. Het is aan de ouders van
jonge slachtoffers en de samenleving als geheel, naar mijn stellig oordeel,
niet goed uit te leggen waarom de impact die een dergelijk delict op een
gezin heeft, niet ter zitting zou kunnen worden verklaard. Ik verwijs u tevens
naar het antwoord op de vragen 2 en 3.

ah-tk-20102011-2470
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

Vraag 2, 3
Waarom is er nog geen uitvoering gegeven aan de al in 2009 door de Tweede
Kamer aangenomen motie, waarin wordt gevraagd om de kring van personen
aan wie het spreekrecht voor slachtoffers toekomt uit te breiden met de
wettelijke vertegenwoordigers van slachtoffers?1
Kunt u toezeggen dat u per direct uitvoerig zal geven aan de bovengenoemde
motie zodat voorkomen wordt dat slachtoffers die zelf geen gebruik kunnen
maken van het spreekrecht nog langer ongehoord blijven in strafzaken? Zo ja,
op welke termijn zal dit zijn geregeld? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2, 3
In 2009 en 2010 is het spreekrecht geëvalueerd. In oktober 2010 heb ik u over
de uitkomsten van dit onderzoek geïnformeerd en aangegeven aanpassingen
aan het spreekrecht te zullen aanbrengen, ook voor wat betreft het toestaan
van vertegenwoordiging in die gevallen dat een slachtoffer niet in staat is zelf
te spreken. De voorbereidingen voor het opstellen van het conceptwetsvoorstel zijn in volle gang. Ik streef ernaar dit voorstel nog deze maand voor
consultatie gereed te hebben. De indiening van het wetsvoorstel wordt
voorzien aan het eind van dit jaar. Bij een voorspoedige parlementaire
behandeling door beide kamers zou het mogelijk moeten zijn dat de nieuwe
wettelijke regeling in werking treedt vóór de eerste inhoudelijke behandeling
ter terechtzitting van de onderhavige zaak.

1

Kamerstuk, 32 123 VI, nr. 29.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2