1/2

Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

32 704 (R1948)

Verdrag ter bevordering van de economische
betrekkingen tussen het Koninkrijk der
Nederlanden, ten behoeve van de Nederlandse
Antillen, en het Koninkrijk Denemarken; Parijs,
10 september 2009

A/ Nr. 1

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN

Ter griffie van de Eerste en van de Tweede
Kamer der Staten-Generaal ontvangen op
17 maart 2011.
De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke
goedkeuring van de Staten-Generaal wordt
onderworpen kan door of namens een van de
Kamers of door ten minste vijftien leden van
de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de
Tweede Kamer of door de Gevolmachtigde
Ministers van Curaçao of Sint Maarten te
kennen worden gegeven uiterlijk op 17 april
2011.

Aan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der
Staten-Generaal
Den Haag, 4 maart 2011
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste en tweede lid, en artikel
5, eerste en tweede lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking
verdragen, de Raad van State van het Koninkrijk gehoord, heb ik de eer u
hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen het op 10 september
2009 te Parijs totstandgekomen verdrag ter bevordering van de economische betrekkingen tussen het Koninkrijk der Nederlanden, ten behoeve
van de Nederlandse Antillen, en het Koninkrijk Denemarken
(Trb. 2009, 166 en Trb. 2010, 121).
Een toelichtende nota bij dit verdrag treft u eveneens hierbij aan.
De goedkeuring wordt voor Curaçao en Sint Maarten gevraagd.
Aan de Gouverneurs van Curaçao en Sint Maarten is verzocht hogergenoemde stukken op 18 maart 2011 over te leggen aan de Staten van
Curaçao en de Staten van Sint Maarten.
De Gevolmachtigde Ministers van Curaçao en Sint Maarten zijn van deze
overlegging in kennis gesteld.
De minister van Buitenlandse Zaken,
U. Rosenthal

kst-32704-1
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Staten-Generaal, vergaderjaar 2010–2011, 32 704 (R1948), nr. 1

1

Toelichtende nota
I. ALGEMEEN
Het onderhavige verdrag met Denemarken is op 10 september 2009 te
Parijs tot stand gebracht. Het verdrag is supplementair aan het op
dezelfde dag totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der
Nederlanden, ten behoeve van de Nederlandse Antillen, en het Koninkrijk
Denemarken inzake de uitwisseling van informatie betreffende belastingen (Parijs, 10 september 2009; Trb. 2009, 165). Als dit belastinginformatieverdrag wordt opgezegd, wordt het onderhavige Verdrag ook
beëindigd. Het Verdrag heeft als doel de economische diversiteit van
Curaçao, Sint Maarten en het Caribische deel van Nederland (Bonaire,
Sint Eustatius en Saba) te bevorderen. De goedkeuring wordt thans
gevraagd voor Curaçao, Sint Maarten en het Caribische deel van
Nederland (Bonaire, Sint Eustatius en Saba).
Het Verdrag is tot stand gekomen na onderhandelingen tussen de fiscale
autoriteiten van de Nederlandse Antillen en vertegenwoordigers van de
«Nordic Steering Group on exchange of information» (NSG). De NSG is
een project van de Ministers van Financiën van de Noordse landen
(Denemarken, Finland, IJsland, Noorwegen en Zweden, met inbegrip van
de Deense overzeese gebiedsdelen, de Faeröer en Groenland). De
primaire bedoeling van het project is dat de genoemde landen
gezamenlijk in onderhandelingen treden met landen – in dit geval de
voormalige Nederlandse Antillen – over verdragen inzake de uitwisseling
van informatie betreffende belastingen, de zogenaamde Tax Information
Exchange Agreements (TIEA’s). Onderdeel van het beleid in het kader van
het NSG-project is om naast die belastinginformatieverdragen tevens
verdragen ter bevordering van de economische betrekkingen met zoveel
mogelijk verdragspartners aan te gaan.
II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING
Artikel 1 Begripsomschrijvingen
Dit artikel bevat een omschrijving van de grondgebieden waarop het
Verdrag van toepassing is. Tevens worden de competente autoriteiten van
de verdragsluitende partijen gedefinieerd en wordt vastgelegd op welke
ondernemingen («lichamen») het verdrag ziet.
Artikel 2 Woonplaats
In dit artikel wordt de fiscale woonplaats van een onderneming vastgesteld. Voor de toepassing van het Verdrag wordt een onderneming als
inwoner van een van de Partijen aangemerkt indien deze onderneming
ingevolge de wetgeving van die Partij aldaar belastingplichtig is op grond
van zijn vestigingsplaats, verblijf, plaats van feitelijke leiding of een ander
soortgelijke criterium. Lichamen die slechts beperkt aan belasting zijn
onderworpen ter zake van inkomsten uit bronnen in die staat of van
vermogen dat in die staat is gelegen, zijn uitgezonderd van de toepassing
van dit Verdrag.
In het tweede lid is bepaald dat, indien door de toepassing van het eerste
lid een situatie van dubbele fiscale woonplaats ontstaat, de Partijen een
inspanningsverplichting hebben om dit probleem in onderlinge overeenstemming regelen.
De verdragspartijen sluiten voor toelichting op dit artikel aan bij het
commentaar op het OESO-modelverdrag.

Staten-Generaal, vergaderjaar 2010–2011, 32 704 (R1948), nr. 1

2

Artikel 3 Inkomsten uit vaste inrichtingen
Ter stimulering van de economische activiteiten van Deense ondernemingen in de Nederlandse Antillen, verleent Denemarken aan die
ondernemingen een vrijstelling van de buitenlandse winst behaald met
behulp van een vaste inrichting in de Nederlandse Antillen. Deze
vrijstelling is onbeperkt, mits wordt voldaan aan de voorwaarde dat het
grootste deel van de voordelen voortvloeit uit de in artikel 5 limitatief
opgesomde (actieve) ondernemingsactiviteiten. Hiermee worden de
doorstroomactiviteiten uitgesloten van de voordelen voorvloeiend uit dit
Verdrag.
De verdragspartijen sluiten voor de definitie van het begrip «vaste
inrichting» aan bij de definitie in het OESO-modelverdrag.
De aan de vaste inrichting toe te rekenen voordelen worden vrijgesteld
van belasting, mits het grootste deel van de voordelen («the greater part
of the profits») wordt verkregen uit activiteiten als bedoeld in artikel 5.
Met het grootste deel van de voordelen wordt bedoeld minimaal 50% van
de opbrengsten verkregen uit activiteiten als bedoeld in artikel 5.
Indien de vaste inrichting meerdere activiteiten verricht als bedoeld in
artikel 5 zal de totale opbrengst van deze activiteiten als maatstaf worden
gebruikt.
Artikel 4 Dividenden
Deense lichamen die 100% van de stemrechten hebben in een onderneming gevestigd in Curaçao, Sint Maarten of het Caribische deel van
Nederland (Bonaire, Sint Eustatius en Saba) en waaruit zij dividenduitkeringen ontvangen, worden vrijgesteld van de Deense belastingen op die
uitkeringen, indien het grootse deel van de voordelen verkregen is uit
specifieke ondernemingsactiviteiten. Deze zijn limitatief opgesomd in
artikel 5.
Artikel 5 Activiteiten waarop dit Verdrag van toepassing is
Voor de toepassing van de artikelen 3 en 4 worden de buitenlandse winst
en de dividenduitkering uit hoofde van een buitenlandse deelneming
vrijgesteld, voorzover deze grotendeels afkomstig zijn uit ondernemingsactiviteiten als genoemd in de onderdelen a tot en met g in het eerste lid.
Het moet daarbij gaan om actief ondernemen; financieringsactiviteiten
buiten de normale bedrijfsvoering zijn expliciet uitgezonderd.
Het recht van een onderneming, met een fiscale woonplaats in
Denemarken, om in Curaçao, Sint Maarten en het Caribische deel van
Nederland (Bonaire, Sint Eustatius en Saba) ondernemingsactiviteiten als
genoemd in het eerste lid te ontplooien, is ter toetsing voorbehouden aan
Curaçao, Sint Maarten en het Caribische deel van Nederland (Bonaire,
Sint Eustatius en Saba).
Artikel 6 Procedure voor onderling overleg
Dit artikel schept de mogelijkheid van een procedure voor onderling
overleg voor situaties waarin belastingplichtigen worden geconfronteerd
met een belastingheffing in strijd met het Verdrag. In het eerste lid is
bepaald dat de belastingplichtige, binnen een termijn van drie jaren nadat
een dergelijke situatie is ontstaan, een verzoek kan indienen bij de
competente autoriteit van de staat waarin hij inwoner is tot het opstarten
van een onderlinge overlegprocedure. Bij een dergelijke procedure treden
de competente autoriteiten van de beide Partijen in overleg om tot een

Staten-Generaal, vergaderjaar 2010–2011, 32 704 (R1948), nr. 1

3

gezamenlijke oplossing te komen, waarmee belastingheffing die niet in
overeenstemming is met het onderliggende Verdrag, kan worden
weggenomen.
Het tweede lid geeft een inspanningsverplichting voor beide Partijen weer.
Indien de bezwaren waaraan het verzoek ten grondslag ligt, gerechtvaardigd blijken te zijn en de aangezochte competente autoriteit niet in
staat is zelf tot een bevredigende oplossing te komen, treedt hij in overleg
met de competente autoriteit van de andere staat om tot een gezamenlijke
oplossing te komen.
De uitkomst van de onderlinge overlegprocedure dient te worden
geïmplementeerd. Doorgaans zal dit geschieden door middel van het
aanbrengen van een correctie in de belastingaanslag. Indien op het
moment dat een correctie wordt aangebracht de aanslag in Curaçao, Sint
Maarten of het Caribische deel van Nederland (Bonaire, Sint Eustatius en
Saba) al onherroepelijk vaststaat, zal het aanbrengen van een corresponderende correctie geschieden door een ambtshalve vermindering van de
aanslag. Dit is vastgelegd in artikel 12 van de Algemene landsverordening
Landsbelastingen (P.B. 2001, no. 89, zoals laatst gewijzigd bij Landsverordening van 17 december 2007, P.B. 2007, no. 110).
Het derde lid geeft de inspanningsverplichting van beide Partijen weer om
alle problemen die opkomen bij de interpretatie en de uitvoering van het
Verdrag middels een onderlinge overlegprocedure op te lossen.
In het vierde lid is bepaald dat de competente autoriteiten direct met
elkaar in contact kunnen komen om tot een oplossing te komen als
bedoeld in de voorgaande leden.
Artikel 7 Duur
Het Verdrag is aangegaan voor een periode van 10 jaren en kan bij
onderling overleg tussen de competente autoriteiten van de beide staten
worden verlengd. Een dergelijke verlenging komt neer op een verdrag dat
op grond van artikel 7, onderdeel e, van de Rijkswet goedkeuring en
bekendmaking verdragen geen parlementaire goedkeuring behoeft,
behoudens het bepaalde in artikel 9, tweede lid, van de Rijkswet.
Artikel 8 Inwerkingtreding
Het Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand
nadat beide Partijen elkaar schriftelijk, langs diplomatieke kanalen,
hebben laten weten dat aan alle voorwaarden voor de inwerkingtreding is
voldaan. Het Verdrag is van toepassing op inkomsten verdiend in enig
fiscaal boekjaar op of na 1 januari van een kalenderjaar volgend op het
jaar waarop het Verdrag in werking is getreden.
Artikel 9 Beëindiging
Dit artikel regelt de opzegging van het Verdrag. Het Verdrag is supplementair aan het Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden, ten
behoeve van de Nederlandse Antillen, en het Koninkrijk Denemarken
inzake de uitwisseling van informatie betreffende belastingen (Parijs,
10 september 2009; Trb. 2009, 165). Indien dit belastinginformatieverdrag
wordt beëindigd, heeft dit ook consequenties voor het onderhavige
Verdrag. In het tweede lid is bepaald dat op het moment dat het belastinginformatieverdrag wordt opgezegd, het onderliggende verdrag ook wordt
beëindigd.

Staten-Generaal, vergaderjaar 2010–2011, 32 704 (R1948), nr. 1

4

Het Verdrag kan zowel binnen de periode van 10 jaren als binnen een
verlengd tijdvak, zoals genoemd in artikel 7 van het Verdrag, worden
beëindigd, mits de zesmaandsperiode in acht wordt genomen.
III. KONINKRIJKSPOSITIE
Het Verdrag zal voor wat betreft het Koninkrijk der Nederlanden, alleen
gelden voor Curaçao, Sint Maarten en het Caribische deel van Nederland
(Bonaire, Sint Eustatius en Saba). De staatkundige hervorming – waarbij
het land de Nederlandse Antillen is opgeheven, Bonaire, Sint Eustatius en
Saba elk een openbaar lichaam van Nederland zijn geworden en Curaçao
en Sint Maarten de status van zelfstandig land binnen het Koninkrijk
hebben verkregen – heeft geen gevolgen voor de status van verdragen die
tussen de Nederlandse Antillen en derde landen gelden.
De internationaalrechtelijke verplichtingen voortvloeiende uit de
verdragen gaan van rechtswege over op de rechtsopvolgers van het land
de Nederlandse Antillen, te weten de landen Curaçao en Sint Maarten.
Daarnaast blijft het Verdrag van toepassing op de het Caribische deel van
Nederland (Bonaire, Sint Eustatius en Saba).
De minister van Buitenlandse Zaken,
U. Rosenthal

Staten-Generaal, vergaderjaar 2010–2011, 32 704 (R1948), nr. 1

5