Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2021–2022

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

879
Vragen van het lid Gijs van Dijk (PvdA) aan de Staatssecretaris van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid over het artikel «Zieke uitzendkrachten worden
ontslagen, terwijl dat wettelijk niet mag» (ingezonden 5 november 2021).
Antwoord van Staatssecretaris Wiersma (Sociale Zaken en Werkgelegenheid)
(ontvangen 26 november 2021).
Vraag 1
Bent u bekend met het artikel «Zieke uitzendkrachten worden ontslagen,
terwijl dat wettelijk niet mag»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Klopt het dat de stijging van het aantal uitzendkrachten dat in de Ziektewet
(ZW) komt doordat steeds meer uitzendbureaus het uitzendbeding in hun
contracten opnemen?
Antwoord 2
Zoals in vraag 2 van het lid Tielen over hetzelfde artikel is geantwoord, is het
beroep op de Ziektewet door uitzendkrachten met uitzendbeding inderdaad
gestegen. Deze stijging komt vooral doordat uitzendbureaus sinds de
uitzend-cao van eind 2019 meer uitzendcontracten met uitzendbeding
afsluiten en minder contracten zonder uitzendbeding.
Vraag 3
Deelt u de mening dat door uitzendkrachten te ontslaan bij ziekte of
arbeidsongeschiktheid er misbruik wordt gemaakt van het uitzendbeding?
Antwoord 3
Zoals op vraag 4 van het lid Tielen is geantwoord zijn de jurisprudentie en de
literatuur niet eenduidig over de toelaatbaarheid van het uitzendbeding in
geval van ziekte van de uitzendkracht. In de meest recente uitspraak op dit
terrein heeft het Gerechtshof Den Haag geoordeeld dat een werkgever de

1

ah-tk-20212022-879
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2021

Trouw, 3 november 2021, «Zieke uitzendkrachten worden ontslagen, terwijl dat wettelijk niet
mag», (Zieke uitzendkrachten worden ontslagen, terwijl dat wettelijk niet mag | Trouw).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

1

overeenkomst niet kan opzeggen vanwege ziekte, waarbij geen uitzondering
geldt als er een uitzendbeding is overeengekomen. Namens het uitzendbureau is tegen deze uitspraak in cassatie ingesteld bij de Hoge Raad. Ik acht
het van belang die uitspraak af te wachten.
Staand beleid is dat het uitzendbeding bij ziekte kan worden ingeroepen. Wel
in het advies van de Commissie Regulering van Werk geadviseerd dat
aanpassing behoeft. Belangrijk aandachtspunt is hier echter bij dat de
loondoorbetaling bij ziekte, zoals beschreven op vraag 7 van het lid Tielen,
voor sommige groepen beter geregeld zou moeten worden. Hierbij is geen
makkelijke oplossing voorhanden.
Vraag 4
Klopt het dat u daarom via de Wet werk en zekerheid uitzendbureaus, maar
ook in andere sectoren, heeft verboden om zieke werknemers te ontslaan?
Antwoord 4
Met invoering van de Wet Werk en Zekerheid is geregeld dat niet meer per
cao afgeweken kan worden van het beginsel dat de arbeidsovereenkomst
tijdens ziekte niet mag worden opgezegd. De bedoeling van de wetgever is
hierbij niet geëxpliciteerd. Deze wijziging zag echter niet in het bijzonder op
de uitzendsector en het uitzendbeding maar gold voor alle sectoren.
Vraag 5
Hoe beoordeelt u het dan dat uitzendbureaus, onder leiding van brancheorganisatie Algemene Bond Uitzendondernemingen (ABU), maling hebben aan de
wet en rechterlijke uitspraken en nog steeds grote aantallen zieke uitzendkrachten ontslaan en de Ziektewet insturen?
Antwoord 5
Zoals is aangegeven in de beantwoording van vraag 3 en in de beantwoording van vraag 4 van het lid Tielen zijn de jurisprudentie en de literatuur niet
eenduidig over de vraag of een uitzendovereenkomst met uitzendbeding kan
worden beëindigd in geval van ziekte van de uitzendkracht.
Vraag 6
Kunt u uitleggen hoe het mogelijk is dat artikelen (bijv. artikel2 in de
algemeen verbindende verklaarde (avv-)cao uitzendkrachten 2019–2021, die
lijnrecht ingaan tegen de wet en rechterlijke uitspraken, door u algemeen
verbindend verklaard zijn? Of is dit specifieke artikel uit de uitzendcao
2019–2021 niet algemeen verbindend verklaard?
Antwoord 6
Artikel 15 van de cao Uitzendkrachten 2019–2021 is algemeen verbindend
verklaard voor de periode 11 juli 2020 tot en met 31 mei 2021.
Zoals op vraag 4 is geantwoord is met de Wet Werk en Zekerheid geregeld
dat niet meer per cao afgeweken kan worden van het beginsel dat de
arbeidsovereenkomst tijdens ziekte niet mag worden opgezegd. De bedoeling
van de wetgever is hierbij niet geëxpliciteerd. Deze wijziging zag echter niet
in het bijzonder op de uitzendsector en het uitzendbeding, maar gold voor
alle sectoren.
Zoals op vraag 4 van het lid Tielen is geantwoord, zijn de jurisprudentie en de
literatuur niet eenduidig over de toelaatbaarheid van het uitzendbeding in
geval van ziekte van de uitzendkracht. Daarom blijft op dit moment het beleid
dat het uitzendbeding bij ziekte kan worden ingeroepen.
De Hoge Raad buigt zich momenteel nog over de vraag of in geval van ziekte
het uitzendbeding kan worden ingeroepen. Ik kan daar dus niet op vooruitlopen.
Vraag 7
Is de verlengde cao uitzendkrachten 2021 inmiddels al algemeen verbindend
verklaard? Zo nee, bent u dan bereid om het artikel waarin het uitzendbeding
wordt geregeld niet algemeen verbindend te verklaren?

2

Trouw, 3 november 2021, «Zieke uitzendkrachten worden ontslagen, terwijl dat wettelijk niet
mag», (Zieke uitzendkrachten worden ontslagen, terwijl dat wettelijk niet mag | Trouw).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

2

Antwoord 7
De partijen bij de verlengde Cao voor uitzendkrachten 2021 hebben niet
verzocht de bepalingen van deze cao algemeen verbindend te verklaren. Op
het moment dat de cao-bepaling voor avv wordt voorgelegd, zal worden
beoordeeld of de betreffende cao-bepaling algemeen verbindend kan worden
verklaard.
Mocht de Hoge Raad, na eventueel algemeen verbindend verklaren,
overigens oordelen dat de betreffende cao-bepaling in strijd is met de wet,
dan is deze bepaling niet rechtsgeldig. In het Toetsingskader algemeen
verbindend verklaring cao-bepalingen is opgenomen dat voor zover
algemeen verbindend verklaarde cao-bepalingen niettemin in strijd met wet
en regelgeving blijken, de wet prevaleert. Een desbetreffend dictum is in
ieder besluit tot avv opgenomen.
Vraag 8 en 9
Deelt u verder de mening dat de extra kosten voor het gestegen aantal zieke
uitzendkrachten in de Ziektewet bij de uitzendbureaus dienen te worden
gelegd door de premies voor de Ziektewet voor uitzendbureaus te verhogen?
Kunt u inzichtelijk maken of de betaalde (sectorale) ZW-premies door
uitzendbureaus overeen komen met de schadelast die wordt veroorzaakt door
het dumpen van zieke uitzendkrachten in de Ziektewet door uitzendbureaus?
Antwoord 8 en 9
De hoogte van de sectorale premies voor kleine (en deels middelgrote)
werkgevers en individuele premies voor grote (en deels middelgrote)
werkgevers worden hoofdzakelijk bepaald door de omvang van de aan de
werkgevers toe te rekenen ZW-uitkeringslasten, respectievelijk op sectoraal en
individueel niveau. De relatief hoge ZW-lasten in de uitzendsector hebben
geleid en leiden tot een relatief hoge sectorale premie voor de sector
uitzendbedrijven en tot relatief hoge individueel gedifferentieerde premies
voor uitzendbedrijven. De uitkeringen in kwestie hebben via deze systematiek
dus al een premie-verhogend effect voor uitzendbedrijven.
Vraag 10
Wat is verder uw oordeel op het feit dat de ABU ondertussen al weer op zoek
is naar andere sluiproutes om zieke werknemers te kunnen dumpen in
collectieve regelingen?
Antwoord 10
In deze vraag worden de opmerkingen van een ter sprake gekomen advocaat
verbonden aan het mogelijke handelen van de werkgeversvereniging ABU.
Die verbinding is mijns inziens op basis van dit artikel niet te maken en komt
daarom wat mij betreft voor rekening van de vraagsteller.
Vraag 11
Gaat u daarom nu al aan de slag om deze sluiproute, gebruik maken van
series van contracten van vier weken, dicht te zetten?
Antwoord 11
In het advies van de Commissie Regulering van Werk is geadviseerd om het
verlichte regime dat geldt voor uitzendwerkgevers verder te beperken dan
thans het geval is, zodat er meer evenwicht ontstaat tussen enerzijds de
flexibiliteit voor werkgevers en anderzijds de termijn van onzekerheid met
direct verlies van inkomen voor werknemers. Onderdeel hiervan is het
beperken van de uitzondering op de ketenbepaling, die regelt hoeveel
tijdelijke contracten een werknemer mag krijgen. Ook de SER adviseerde in
zijn middellange termijnadvies een verdere inperking van de termijn waarop
een verlicht arbeidsrechtelijk regime geldt. Gezien de demissionaire status
van het kabinet zijn nadere stappen aan een volgend Kabinet. Daarnaast acht
ik het van belang de uitspraak van de Hoge Raad af te wachten.
Toelichting:
Deze vragen dienen ter aanvulling op eerdere vragen terzake van het lid
Tielen (VVD), ingezonden 5 november 2021 (Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2021–2022, nr. 878).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

3