Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

29 270

Reclasseringsbeleid

Nr. 105

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VEILIGHEID EN
JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 3 oktober 2015
Onlangs zijn door het lid Helder (PVV) vragen gesteld naar aanleiding van
een bericht in de Telegraaf over het kraken van enkelbanden. Mijn
antwoord heeft uw Kamer op 1 september jl. ontvangen1. Daarin heb ik
aangegeven dat hoge eisen worden gesteld aan de betrouwbaarheid en
beveiliging van de enkelbanden. De betrouwbaarheid van elektronische
monitoring met behulp van een enkelband heb ik recent in kaart laten
brengen. Met deze brief informeer ik uw Kamer hierover.
Elektronische monitoring (EM) is een ondersteunend middel binnen het
toezicht op justitiabelen. Met behulp van EM controleert de reclassering2
de naleving van de bijzondere voorwaarden locatieverbod en -gebod. EM
wordt uitgevoerd met behulp van een enkelband3.
Het uitvoeren van EM betreft in hoofdzaak het aan- en afsluiten van
enkelbanden, het 24 uur per dag monitoren van de justitiabelen met een
enkelband en het signaleren en melden van overtredingen aan de
toezichthouder van de reclassering, die daar vervolgens op acteert.
Binnen het reclasseringstoezicht is de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI)
verantwoordelijk voor de beschikbaarheid en werking van EM. Dagelijks
dragen circa 600 justitiabelen onder toezicht een enkelband.
In de periode van medio september 2014 tot en met medio augustus 2015
was EM in bijna 97% van de totale tijd beschikbaar. Het aantal verstoringen dat zich in deze periode heeft voorgedaan blijkt voor ruim de helft
veroorzaakt door verstoringen van het openbare mobiele netwerk, waar

1

Aanhangsel Handelingen II 2014/15, nr. 3247.
Met de reclassering wordt in deze brief gedoeld op de drie organisaties op het terrein van de
volwassenenreclassering (3RO), te weten Reclassering Nederland (RN), de Stichting Verslavingsreclassering GGZ (SVG) en het Leger des Heils Jeugdbescherming & Reclassering (LJ&R).
3
Er zijn twee typen enkelbanden: de RFId- en de GPS-enkelband. De RFId-enkelband (Radio
Frequency Identification) wordt veelal toegepast bij een locatiegebod. De GPS-enkelband wordt
gebruikt bij een locatieverbod, soms in combinatie met een locatiegebod.
2

kst-29270-105
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 270, nr. 105

1

de enkelbanden gebruik van maken om te communiceren met het
monitoringsysteem. Indien deze externe factor buiten beschouwing wordt
gelaten bedraagt de beschikbaarheid over de genoemde periode ruim
98%.
Naar aanleiding van deze inzichten zijn verdiepende analyses uitgevoerd,
onder meer naar de monitoringsoftware, en heb ik maatregelen getroffen
op het gebied van de organisatie, het proces en de techniek van EM. Ik
verwacht dat met de uitvoering van deze maatregelen de gevoeligheid
van het huidige systeem van EM voor verstoringen verder afneemt. Deze
situatie zal ik de komende periode nauwlettend volgen. Los van onze inzet
om verstoringen te beperken, geldt dat de gevolgen van verstoringen
overigens beperkt zijn. Immers, EM is een ondersteunend middel binnen
het toezicht, dat naast andere middelen – zoals de meldplicht – wordt
ingezet om de naleving van bijzondere voorwaarden te controleren.
Bovendien is een verstoring in beginsel niet merkbaar voor de drager van
een enkelband en wordt ook tijdens een verstoring de informatie over de
locatie van een justitiabele opgeslagen. Deze informatie is na afloop van
de verstoring beschikbaar voor de toezichthouder. Daarnaast zijn er
heldere afspraken tussen DJI en de reclassering over hoe te handelen bij
een verstoring (bijvoorbeeld tijdelijke intensivering van de fysieke
controle).
In het licht van het voorgaande ben ik van mening dat EM een nuttig
instrument is binnen het reclasseringstoezicht, dat voldoende robuust is
om op brede schaal toe te blijven passen.
De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,
K.H.D.M. Dijkhoff

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 270, nr. 105

2