Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 373

Wijziging van de Wet implementatie
EG-richtlijnen energie-efficiëntie

Nr. 4

ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1
Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d.
8 februari 2010 en het nader rapport d.d. 20 april 2010, aangeboden aan
de Koningin door de minister van Economische Zaken. Het advies van de
Raad van State is cursief afgedrukt.
Bij Kabinetsmissive van 15 januari 2010, no.10.000074, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de minister van Economische Zaken, bij de
Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet
houdende wijziging van de Wet implementatie EG-richtlijnen energieefficiëntie, met memorie van toelichting.
Het voorstel van wet hangt samen met het voorstel van wet houdende
wijziging van de Wet houdende wijziging van de Elektriciteitswet 1998 en
de Gaswet ter verbetering van de werking van de elektriciteits- en
gasmarkt (W10.10.0008/III), waarover de Raad van State heden eveneens
advies uitbrengt. Voor zover de samenhang strekt verwijst de Raad naar
dat advies. Voor het overige geeft het voorstel de Raad geen aanleiding
tot het maken van opmerkingen.
Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 15 januari
2010, nr. 10.000074, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn
advies inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te
doen toekomen. Dit advies, gedateerd 8 februari 2010, nr. W10.10.0007/III,
bied ik U hierbij aan.
Het voorstel geeft de Raad van State aanleiding tot het maken van
inhoudelijke opmerkingen. De Raad van State verwijst daarbij naar het
advies op het wetsvoorstel houdende wijziging van de Wet houdende
wijziging van de Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet ter verbetering van
de werking van de elektriciteits- en gasmarkt. In reactie op het advies
merk ik het volgende op.

1

De oorspronkelijke tekst van het voorstel
van wet en van de memorie van toelichting
zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter
inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt
Tweede Kamer.

kst-32373-4
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Alleen het gedeelte van het advies van de Raad wat ziet op de keuze
tussen de vrijwillige of verplichte acceptatie van individuele meetinrichtingen door eindgebruikers ziet ook op onderhavig wetsvoorstel.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 373, nr. 4

1

In het wetsvoorstel is voorgesteld om de verplichte acceptatie van de
individuele meetinrichting door kleinverbruikers los te laten. De Raad van
State werpt de vraag op of deze vrijwillige benadering mogelijk is op
grond van richtlijn nr. 2006/32/EG van het Europees Parlement en de Raad
van de Europese Unie van 5 april 2006 betreffende energie-efficiëntie bij
het eindgebruik en energiediensten en houdende intrekking van Richtlijn
93/76/EEG van de Raad (PbEG L 114) (hierna: richtlijn energie-efficiëntie).
Ik deel de conclusie van de Raad van State dat de richtlijn energieefficiëntie niet met zoveel woorden uitgaat van een verplichte uitrol van
de slimme meters. In de memorie van toelichting is nader ingegaan op de
verenigbaarheid.
De Raad bekijkt de richtlijn energie-efficiëntie echter ook in het licht van
richtlijn nr. 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels
voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van Richtlijn
2003/54/EG (PbEU L 211) (hierna: derde elektriciteitsrichtlijn). In de derde
elektriciteitsrichtlijn wordt bepaald dat in 2020 80% van de consumenten
voorzien moet zijn van een slimme meter, mits de evaluatie in 2012
positief is. Volgens de Raad staat de vrijwillige benadering in dit
wetsvoorstel op gespannen voet met de doelstelling van de derde
elektriciteitsrichtlijn. De Raad geeft aan dat een verplichte uitrol het meest
recht lijkt te doen aan doel en strekking van de derde elektriciteitsrichtlijn,
gelet op het oogmerk dat er bij positieve evaluatie er sprake moet zijn van
een dekkingsgraad van 80%. Na weging van het advies van de Raad van
State is ervoor gekozen om vast te houden aan de vrijwillige benadering.
Het is van belang om op basis van vrijwilligheid ervaring op te doen met
de individuele meetinrichting. Op die manier kan er draagvlak ontstaan
voor de besparingsmogelijkheden die de meter biedt en de aanvullende
diensten die de meter mogelijk maakt. Indien besloten wordt tot een
grootschalige uitrol op basis van een economische analyse en tijdens de
uitrol blijkt dat de vrijwillige benadering onvoldoende zekerheid biedt dat
de doelstelling van de derde elektriciteitsrichtlijn wordt gehaald, dan
zullen op een later moment alsnog aanvullende voorstellen worden
gedaan om aan de verplichtingen van die richtlijn te voldoen.
De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande
rekening zal zijn gehouden.
De Vice-President van de Raad van State,
H.D. Tjeenk Willink
Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der
Staten-Generaal te zenden.
De minister van Economische Zaken,
M. J. A. van der Hoeven

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 373, nr. 4

2