Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2019–2020

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3481
Vragen van de leden Van Nispen en Jasper van Dijk (beiden SP) aan de
Minister voor Rechtsbescherming en de Staatssecretaris van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid over de schuldsanering en een effectieve schuldenrechter
(ingezonden 11 juni 2020).
Antwoord van Minister Dekker (Rechtsbescherming), mede namens de
Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (ontvangen 10 juli
2020). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2019–2020, nr. 3407.
Vraag 1
Wat is uw reactie op het artikel «Naar een maatschappelijk effectieve
schuldenrechter»?1
Antwoord 1
Ik heb kennis genomen van het artikel en onderschrijf het belang dat mensen
met schulden snel en effectief geholpen worden. Ik voorzie ook dat door de
corona-crisis het aantal mensen met (problematische) schulden zal toenemen.
Natuurlijk blijft het uitgangspunt dat men zoveel mogelijk de schulden aflost
en dat schuldeisers krijgen waar ze recht op hebben. Anderzijds is de factor
tijd ook van belang: schuldeisers en schuldenaren willen weten waar zij aan
toe zijn. Als duidelijk is dat een minnelijke regeling er niet in zit, dan dient
ook geen verdere tijd meer verloren te gaan, met mogelijke schuldophoging
als gevolg, en dient de Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp)
bereikbaar te zijn. Omdat ik dat belangrijk vind, heb ik een quick scan laten
uitvoeren naar de bereikbaarheid en toegankelijkheid van de Wsnp. Daarin is
het visiedocument van de rechtspraak meegenomen. Bij mijn standpuntbepaling zal ik deze adviezen betrekken, waarbij ik ook de maatschappelijke
behoefte herken aan een goede toegang tot een schuldenrechter, die een
zekere regie heeft op het dossier en daarmee bijdraagt aan een oplossing.
Zoals u is toegezegd in de voortgangsbrief over de Brede Schuldenaanpak
d.d. 15 juni jongstleden en eveneens is aangehaald tijdens het meest recente
AO Armoede en Schulden, zullen de Staatssecretaris van SZW en ik u in de
zomer nader infomeren over de stappen die wij nemen om de aansluiting
tussen het minnelijke en het wettelijke traject te verbeteren.

1

ah-tk-20192020-3481
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2020

Naar een maatschappelijk effectieve schuldenrechter, N. Huls, in: Justitiële verkenningen,
WODC, 2020, nr. 1. https://www.wodc.nl/binaries/JV202001_volledige%20tekst_tcm28450884.pdf#page=57,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel

1

Vraag 2
Vindt u ook dat het belang van adequate schuldhulpverlening, waarbij
schuldenaars zo goed mogelijk geholpen worden, alleen maar groter wordt in
de nasleep van de corona problematiek?
Antwoord 2
Ja, ik vind ook dat het belang alleen maar groter wordt. Ik ben daarom blij
dat de schuldhulpverlening er beter voor staat. Gemeenten hebben de
afgelopen jaren volop geïnvesteerd in hun schuldhulpverlening en het eerder
signaleren van problematische schulden. Als onderdeel van het regeerakkoord hebben gemeenten voor drie jaar extra financiële middelen gekregen
om aan de doorontwikkeling van lokaal armoede- en schuldenbeleid te
werken. Acties binnen de Brede Schuldenaanpak zijn daarnaast gericht op de
verbetering van de toegang en de kwaliteit van de schuldhulpverlening. De
Staatssecretaris van SZW is daarnaast voortdurend in gesprek met gemeenten en andere organisaties om te kijken wat de rijksoverheid kan doen om
daarbij te ondersteunen.
Vraag 3
Erkent u dat de beleidsfocus is verschoven van schuldenvrij (Wet schuldsanering natuurlijke personen, Wsnp) in het wettelijk traject naar «hanteerbare
schulden» in het minnelijk traject en het schuldenbewind? Vindt u het een
gelukkige keuze van opeenvolgende kabinetten geweest om de Wsnp als een
onaantrekkelijk alternatief, een te vermijden allerlaatste optie, te presenteren,
waardoor de schone lei op de achtergrond is geraakt?
Antwoord 3
De beleidsfocus heeft nooit kunnen liggen op een schuldenvrij bestaan voor
iedereen. Schulden en vorderingen horen bij de maatschappelijke werkelijkheid, en verreweg de meeste schulden worden ook afgelost. Dat is ook goed
in een samenleving die gebaseerd is op handel, nakomen van afspraken en
onderling vertrouwen. Als schulden problematisch worden dan zijn er
keuzemogelijkheden in de aanpak. Ik vind dat er dan nog steeds minnelijk
geprobeerd zou moeten worden om zoveel mogelijk af te lossen, met de hulp
van een deskundige schuldhulpverlener of eventueel een beschermingsbewindvoerder. Het in kaart brengen en hanteerbaar maken (stabiliseren) van
schulden is daarbij vaak een serieuze eerste stap op weg naar een duurzame
oplossing.
Ik zie de Wsnp niet als onaantrekkelijk, maar als een laatste redmiddel als
men in een minnelijk traject niet tot een oplossing heeft kunnen komen. De
Wsnp biedt nog steeds een garantie dat het maximale wordt afgelost, als
tegenprestatie voor een schone lei na drie jaar schuldsaneringsregime. Het is
belangrijk dat er eerst een hulpverleningstraject is geweest omdat dit de
mogelijkheid biedt om een minnelijke regeling te treffen met de schuldeisers.
Hierin kan veel meer maatwerk geboden worden. Daarnaast helpt het traject
ook om een goed beeld te krijgen van de financiële positie en de persoon van
de schuldenaar. De rechter heeft die informatie nodig om de beslissing te
kunnen nemen of de schuldenaar tot de Wsnp kan worden toegelaten.
Vraag 4, 5
Is de situatie na de coronacrisis niet aanleiding om de schone lei en een
schuldenvrije toekomst een prominentere plaats te geven in het schuldenbeleid?
Hebben gemeenten volgens u wel voldoende oog voor het beëindigen van
schulden? Hoe vaak ontstaat er perspectief op de schone lei? Is 12% niet
bedroevend laag?2
Antwoord 4, 5
De inzet van de Brede Schuldenaanpak van het kabinet is en blijft om zoveel
mogelijk mensen met problematische schulden te helpen. Juist daarom is het
zo belangrijk dat de gemeente de verantwoordelijkheid heeft voor de

2

Stabilisatie van het schuldenprobleem is niet genoeg, A. Baan en B. Berkhout, in: Justitiële
Verkenningen, WODC, 2020, nr. 1. https://www.wodc.nl/binaries/
JV202001_volledige%20tekst_tcm28-450884.pdf#page=34

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel

2

integrale schuldhulpverlening en mensen vanuit het gemeentelijk aanbod
breed kan ondersteunen. Zo kunnen zoveel mogelijk mensen duurzaam
schuldenzorgenvrij leven.
De Staatssecretaris van SZW en ik zullen uw Kamer, zoals gezegd in
antwoord op vraag 1, deze zomer informeren over de stappen die wij nemen
om de aansluiting tussen het minnelijke en het wettelijke traject te verbeteren. Daarin wordt de beleidsreactie op het rapport van de Nationale
ombudsman naar de knelpunten in de toegang tot de Wsnp meegenomen.
Vraag 6
Betreurt u het dat de weg die toenmalig Staatssecretaris van Veiligheid en
Justitie, de heer Dijkhoff, in maart 2015 de rechtspraak wees, niet is gevolgd?
Waarom wel/niet?3
Antwoord 6
De toenmalige Staatssecretaris heeft een toeleidingsroute vanuit beschermingsbewind (meer specifiek: schuldenbewind) naar de Wsnp geschetst
waarbij de beschermingsbewindvoerder de rechter voorlicht over het dossier,
de persoon en de financiële stand van zaken. Deze weg verdraagt zich goed
met de vereiste voorbereiding van een wettelijke schuldsaneringsprocedure.
De beschermingsbewindvoerder heeft tot taak de financiële situatie van de
betrokkene te stabiliseren en te zorgen voor basisvoorzieningen. Zijn taak is
niet primair gericht op het aflossen van de schulden zelf. Hiertoe kan de
beschermingsbewindvoerder de schuldenaar doorgeleiden naar een
schuldsaneringstraject. Deze twee trajecten kunnen naast elkaar bestaan.
Voor de toegang tot het schuldsaneringstraject kan door de betrokkene een
verzoek worden ingediend bij de rechter. Bij het verzoek moet een met
redenen omklede schriftelijke verklaring worden gevoegd dat de schuldenaar
tevergeefs pogingen heeft ondernomen om met zijn schuldeisers te onderhandelen en tot een minnelijke regeling te komen (artikel 285 Fw). Deze
verklaring moet worden afgegeven door een betrouwbare bron. Dat kan zijn
de gemeentelijke schuldhulpverlener, maar ook de wettelijk gereguleerde
beroepsgroepen zoals de advocaat, de notaris, de gerechtsdeurwaarder, de
Wsnp-bewindvoerder of de beschermingsbewindvoerder kunnen zo’n
verklaring afgeven. De afgifte van de verklaring is al eerder verruimd naar
deze professionals na een arrest van de Hoge Raad (HR 5 november 2010,
ECLI:NL:HR:2010:BN8056, NJ 2011/31). Deze professionals maken nog weinig
gebruik van de mogelijkheden om een Wsnp-verzoek in te dienen.
Vraag 7
Bent u bereid een maximale termijn voor het minnelijke schuldhulptraject
vast te stellen, waarna het Wsnp-traject van start gaat?
Antwoord 7
Ik ben geen voorstander van een maximumtermijn, maar wel van voortgang
en transparantie. Er kunnen goede redenen zijn dat er meer tijd moet worden
genomen om een minnelijke regeling te beproeven. Een maximumtermijn
zou geen recht doen aan de specifieke omstandigheden van individuele
gevallen. Die maken dat het in het ene geval langer kan duren dan in een
ander geval voordat duidelijk is dat een minnelijke regeling echt niet mogelijk
is. Indien er veel schuldeisers zijn, heeft een schuldhulpverlener vaak meer
tijd nodig om uit te zoeken wat een haalbare oplossing is voor de schuldenaar en wat ook aanvaardbaar is voor de schuldeisers. Maar als wel snel
duidelijk is dat een minnelijke regeling niet mogelijk is, moet de schuldenaar
ook toegang kunnen krijgen tot de Wsnp. Daarom zet het kabinet in op een
betere aansluiting tussen het minnelijk traject en de Wsnp en op het
verbeteren van -en -in nog nader te bepalen situaties- versnelde toegang tot
de Wsnp.
Vraag 8
Wat is uw reactie op de positieve ervaringen in Arnhem en Amsterdam met
het kwijtschelden van schulden van jongeren, omdat blijkt dat het prijsgeven
van bepaalde vorderingen zich terugverdient doordat andere uitgaven
3

Aanhangsel Handelingen II, 2014–2015, nr. 1756, de antwoorden op de vragen 9, 10 en 11

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel

3

(hulpverlening, bijstand, etc) niet meer nodig zijn? Bent u bereid dergelijke
werkwijzen aan te moedigen?
Antwoord 8
Het is goed dat gemeenten specifieke hulpverlening inrichten voor jongeren
met schulden. Het minnelijke traject biedt daar ook ruimte voor. Deze
Jongeren Perspectief Fondsen zorgen dat (een groot deel van) de schulden
worden kwijtgescholden als de jongere zich inspant om te laten zien dat hij
aan zijn of haar toekomst werkt. De schulden worden overgenomen door de
gemeente om voor rust en duidelijkheid te zorgen. De jongere heeft dan nog
maar één schuldeiser. De Staatssecretaris van SZW heeft dit gestimuleerd
door subsidies aan het SchuldenlabNL en het programma Schouders
Eronder. Daarnaast heeft zij gemeenten actief aangemoedigd om een
dergelijke succesvolle werkwijze te omarmen.
Vraag 9
Hoe verhoudt het wetsvoorstel Adviesrecht gemeenten, waarin de kantonrechter een lichtere voorziening kan treffen als de gemeente dat verzoekt, zich
tot artikel 1:466a van het Burgerlijk Wetboek, waarin staat dat ook een
«verder strekkende voorziening» kan zijn aangewezen? Kansloze schuldenposities zouden toch in een schuldsanering moeten kunnen worden omgezet
door de rechter?
Antwoord 9
Het kabinet vindt van belang dat voor mensen met schulden de meest
passende en minst ingrijpende vorm van ondersteuning wordt gevonden. De
beschermingsmaatregel schuldenbewind is een van de manieren waarop
mensen kunnen worden geholpen. Uitgangspunt is daarbij dat het bewind
niet verder ingrijpt dan noodzakelijk is. Dat betekent dat het niet wordt
ingesteld als een minder ingrijpende vorm van ondersteuning volstaat en dat
een bewind niet langer duurt dan noodzakelijk is. Het wetsvoorstel adviesrecht gemeenten bij schuldenbewind en de periodieke evaluatie waarnaar de
vragenstellers verwijzen passen beide in deze sleutel.
Het wetsvoorstel adviesrecht geeft gemeenten het recht om binnen enkele
maanden na de instelling van een bewind de rechter te adviseren of de
betrokkene kan worden geholpen met een minder verstrekkende vorm van
gemeentelijke ondersteuning. Als de gemeente adviseert dat een voldoende
behartiging van de belangen van de betrokkene kan worden bewerkstelligd
met een meer passende en minder verstrekkende voorziening dan bewind,
beslist de rechter of het bewind wordt voortgezet dan wel beëindigd. Als de
rechter beslist tot beëindiging is het denkbaar dat hij het bewind niet
onmiddellijk beëindigt, maar na enkele maanden, en dat daar een evaluatiegesprek aan voorafgaat.
Ik begrijp deze vraag zo dat daarnaast wordt gewezen op het bestaande
artikel 1:446a van het Burgerlijk Wetboek. Dat artikel verplicht de beschermingsbewindvoerder ten minste eens in de vijf jaar verslag uit te brengen
over het verloop van het bewind. De rechter bepaalt wanneer deze evaluatie
plaatsvindt. De bewindvoerder laat zich bij de evaluatie uit over de vraag of
het bewind dient voort te duren dan wel of een minder ver, of een verder
strekkende voorziening aangewezen is. Bij «een verder strekkende voorziening» moet met name worden gedacht aan curatele. Dit is de meest
ingrijpende beschermingsmaatregel, omdat de betrokkene hierdoor handelingsonbekwaam wordt. Bij deze evaluatie kan ook de toeleiding naar een
schuldsaneringstraject worden besproken.
De nota naar aanleiding van het Verslag bij het wetsvoorstel adviesrecht
gemeenten is op 24 juni jl. aan uw Kamer verstuurd4. Als het voorstel tot wet
wordt verheven en de wet in werking treedt, bestaan het adviesrecht en de
periodieke evaluatie naast elkaar. Beide instrumenten dragen eraan bij dat de
meest passende en minst ingrijpende vorm van ondersteuning wordt
gevonden voor mensen met problematische schulden.

4

Kamerstuk 35 428

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel

4

Vraag 10
Deelt u de mening dat er behoefte bestaat aan een effectievere rol van de
rechter bij de aanpak van problematische schulden? Hoe ziet die er volgens u
precies uit?
Antwoord 10
Ja. Hoewel het primaat bij de aanpak van problematische schulden niet bij de
Rechtspraak ligt, kan de Rechtspraak daar beter op aanhaken, zoals aangegeven in het Visiedocument schuldenproblematiek en rechtspraak (februari
2019). Er kan aan effectiviteit gewonnen worden als er gewerkt gaat worden
volgens het in het Visiedocument geschetste model van de schuldenrechter.
De schuldenrechter heeft kennis van het insolventierecht en schuldenbewind
en zijn rol is mede gericht op het vereenvoudigen van procedures en het
versterken van de regie in de juridische aspecten van de schuldenproblematiek.
Er lopen op dit moment pilots met een schuldenrechter bij verschillende
gerechten (zie hiervoor uitgebreider het antwoord op vraag5.
Vraag 11
Wat is er tot nu toe gedaan met het visiedocument van de werkgroep
schulden en rechtspraak (Raad voor de rechtspraak) uit februari 2019, over
vroegtijdige signalering, slagvaardig ingrijpen en adequate nazorg en
schuldenbewind? Wat is daarbij in het bijzonder uw reactie op de concrete
voorstellen om de Wsnp aan te passen?6
Antwoord 11
Sinds het verschijnen van het Visiedocument zijn er pilots met een schuldenrechter gestart bij de rechtbanken Rotterdam, Den Haag en Limburg. De
rechtbanken werken hierin samen met de gemeenten om mensen met
problematische schulden zo goed mogelijk te helpen. Onderdeel van de pilot
is de invoering van een nieuwe functie binnen de rechtspraak: de «schuldenfunctionaris». Deze functionaris informeert mensen met problematische
schulden over de mogelijkheden van schuldhulpverlening en geleidt hen door
naar het schuldhulpverleningsloket van hun eigen gemeente. De gemeente
start vervolgens het hulpverleningstraject op en dient zo nodig bij de
rechtbank een verzoek in tot toelating tot de WSNP of instelling van
beschermingsbewind. Tussentijds hebben de schuldenfunctionaris en de
schuldhulpverlener van de gemeente contact over de voortgang van de
hulpverlening.
Een werkgroep van rechters, deurwaarders en advocaten houdt zich bezig
met het vereenvoudigen van de tekst van de incassodagvaardingen. De
bedoeling is de incassodagvaarding op te stellen in begrijpelijke taal zodat
voor gedaagden duidelijk is wat gevorderd wordt, wat ze kunnen doen en bij
wie ze eventueel terecht kunnen voor hulp.
Bij een aantal rechtbanken (waaronder Amsterdam, Gelderland en MiddenNederland) lopen verschillende initiatieven waarbij mensen met schulden
sneller dan voorheen in contact gebracht worden met de schuldhulpverlener
van de gemeente.
Een aantal rechtbanken heeft schuldeisers de mogelijkheid geboden om aan
de kantonrechter mandaat te geven om op de kantonrolzitting betalingsregelingen te treffen namens deze schuldeisers. Van deze mogelijkheid is ook
5

6

Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2014–2015, nr. 1756, de antwoorden op de vragen 9, 10
en 11
Visiedocument schuldenproblematiek en rechtspraak, Raad voor de rechtspraak,
https://www.rechtspraak.nl/SiteCollectionDocuments/visiedocument-schulden.pdf.
«Ten aanzien van de Wsnp suggereert de werkgroep de volgende (wets)aanpassingen:
– De rechter-commissaris is dezelfde rechter als de rechter die de schuldenaar heeft
toegelaten tot de wettelijke regeling.
– De goede-trouwtoets uit artikel 288 lid 1 onder b Fw wordt verkort van vijf naar twee jaar.
– De imperatieve afwijzingsgrond van tien jaar voor recidive (art. 288 lid 2 onder d Fw) wordt
veranderd in een facultatieve.
– De artikel 285-verklaring is niet nodig als na een zekere periode van budgetbeheer of
beschermingsbewind voldoende aantoonbaar is dat een minnelijke regeling niet haalbaar
is gebleken.
– Uitspraken waarin de hardheidsclausule wordt toegepast, worden ruimer gepubliceerd met
het doel de rechtseenheid op dat punt te vergroten.»

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel

5

gebruik gemaakt. Dit mandaat geeft de rechter de ruimte om de schuldenaar
tegemoet te komen met een voorziening die meer op maat is en rekening
houdt met de financiële positie van de schuldenaar. Als de schuldenaar de
betalingsregeling niet nakomt kan de schuldeiser alsnog het hele bedrag
innen met behulp van de deurwaarder.
Ook verken ik de mogelijkheid om de rechter eventueel de wettelijke
bevoegdheid te geven om betaling in termijnen toe te staan. Dat is een
wijziging van het uitgangspunt dat een schuldeiser geen betaling in termijnen
hoeft te accepteren. Daarvoor zou artikel 6:29 van het Burgerlijk Wetboek
moeten worden aangepast. Hierbij wil ik ook de bevindingen betrekken van
het onderzoek naar belemmeringen voor het treffen van een betalingsregeling in de fase voorafgaand aan de procedure bij de rechter
Het visiedocument vormde tenslotte ook aanleiding voor een nader onderzoek (quick scan) bij de Raad voor rechtsbijstand naar de toegankelijkheid van
de Wsnp. De aanbevelingen uit deze quick scan zijn vervolgens via vragenlijsten bij stakeholders in het minnelijke en het wettelijke traject getoetst. Al deze
inbreng gezamenlijk – en het recente rapport van de Ombudsman over de
schuldenprocedures als een hindernisbaan zonder finish – zal leiden tot
maatregelen waar ik u samen met de staatsecretaris van SZW deze zomer
over zal informeren.
Vraag 12
Bent u van plan om ervoor te gaan zorgen dat de Wsnp vaker toegepast zou
kunnen gaan worden, omdat het van belang is dat het perspectief van een
schuldenvrije toekomst door middel van sanering aan meer burgers kan
worden geboden? Zo ja, welke stappen gaat u daartoe zetten?
Antwoord 12
De Wsnp dient toegankelijk te zijn. De aansluiting tussen deze voortrajecten
en het gerechtelijke traject moet beter, want de procedures duren te lang, zijn
soms te ingewikkeld en werken daardoor soms kostenverhogend. Ik ben
hierover in overleg met de Staatssecretaris van SZW en wij informeren daar
deze zomer nader over.
Vraag 13
Wat is uw reactie op de «bouwstenen voor een schuldenrechter» zoals Nick
Huls beschrijft, namelijk één rechterlijk insolventieteam van schuldenrechters
en ondersteuning, dat alle schuldenzaken behandelt, het incasso- en het
beschermingsaspect onderzoekt in onderlinge samenhang en de beste
oplossingsrichting zoekt?7
Antwoord 13
Ik onderschrijf het belang dat de rechter in onderlinge samenhang het
incasso- en beschermingsaspect onderzoekt. De in het antwoord op vraag 11
genoemde pilots met de schuldenrechter zijn hier ook op gericht. De vraag of
het nodig is om hiervoor één rechterlijk insolventieteam op te richten betreft
de interne organisatie van de rechtbanken. Dat is niet aan mij.

7

Nick Huls, Naar een maatschappelijk effectieve schuldenrechter, https://www.wodc.nl/binaries/
JV202001_volledige%20tekst_tcm28-450884.pdf#page=57.
«Ik wil pleiten voor één rechterlijk insolventieteam van schuldenrechters (kanton- en rechtbankrechters) plus adequate ondersteuning, dat alle schuldenzaken behandelt:
– Denk aan verzoeken tot betaling door private en publieke crediteuren. De Rechtspraak kan
veel leren van de ervaringen met E-court (Driessen 2020). Uiteraard moet de rechtbank
steeds de toets op onredelijk bezwarende consumentenbedingen in algemene voorwaarden
uitvoeren.
– Als aan de incassokant blijkt dat er indicaties zijn van een problematische invordering,
bijvoorbeeld vanwege de aanwezigheid van meer schuldeisers of van multiproblematiek bij
de debiteur, kan de rechter de zaak doorverwijzen naar de Wsnp. Dit bespaart veel tijd,
kosten en procedures. Bij verzoeken om bescherming door of vanwege de debiteur
beschikt de rechter over een breed pakket, variërend van een betalingsregeling, een
dwangakkoord, beschermingsbewind, voorlopige voorzieningen en schuldsanering tot
faillissement. Ook het brede minnelijke Wgsmoratorium zou binnen dit totaalpakket aan
maatregelen tot nieuw leven kunnen worden gewekt.»

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel

6

Vraag 14
Bent u bereid hierover in overleg te treden met de Raad voor de rechtspraak
en hiervan verslag uit te brengen aan de Kamer?
Antwoord 14
Ik spreek met de Raad voor de rechtspraak over de activiteiten die in het
kader van het traject Maatschappelijk Effectieve Rechtspraak worden
ontplooid. In dat verband komt ook het onderwerp rechtspraak en schulden
aan de orde. Zoals eerder toegezegd zal ik de Kamer in het najaar informeren
over de stand van de zaken MER, de pilots en een mogelijk vervolg.
Vraag 15
Bent u bereid met voorstellen te komen om het administratieve toezicht
extern te beleggen, buiten de rechterlijke macht, bij een publiek orgaan? Zo
niet, waarom niet?
Antwoord 15
Nee. Het toezicht in schuldsaneringen is recent in een nieuwe fase gekomen
en daarmee effectiever en efficiënter geworden. Dit is de digitalisering van de
toezichtszaken derde tranche.
Rechtbanken zijn in schuldsaneringszaken in de loop van dit jaar geleidelijk
aan gaan werken met «Mijn Rechtspraak Toezicht». Dit digitaal Wsnp-toezicht
zal stapsgewijs per arrondissement ingevoerd worden, als onderdeel van het
project IVO-toezicht (informatievoorzieningsorganisatie rechtspraak).
De rechtbanken nemen in 2020 contact op met de Wsnp-bewindvoerders in
hun regio, zodra zij aan de beurt zijn om te participeren. Recent zijn de
rechtbanken Rotterdam, Midden-Nederland en Zeeland-West-Brabant met een
proef gestart (vanaf 13 december 2019) om samen met een aantal bewindvoerders de digitale communicatie in Wsnp-zaken uit te testen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel

7