Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

32 144

Herziening Wet arbeid vreemdelingen

Nr. 23

BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 26 juni 2013
Tijdens het Algemeen Overleg Arbeidsmarkt van 22 mei jongstleden
(Kamerstuk 29 544, nr. 461), heb ik uw Kamer toegezegd de mogelijkheden
te onderzoeken om illegaal in Nederland verblijvende jongeren in het land
van herkomst stage te laten lopen bij terugkeer. Mede namens de minister
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en de staatssecretaris van
Veiligheid en Justitie, geef ik hieronder mijn bevindingen weer.
De Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V) voert samen met de Internationale
Organisatie voor Migratie (IOM) en een aantal niet-gouvernementele
organisaties (ngo’s) proefprojecten uit om teruggekeerde vreemdelingen
te helpen een bestaan op te bouwen in het land van herkomst. In dat
kader heeft mevrouw Van Nieuwenhuizen-Wijbenga (VVD) geopperd
illegaal in Nederland verblijvende jongeren die geen stage kunnen lopen
(en dus geen diploma kunnen behalen) te faciliteren bij het lopen van een
stage in het land van herkomst.
In mijn brief van 8 december 20121 heb ik u laten weten dat het kabinet
een uitzondering maakt op de tewerkstellingsvergunningplicht voor
illegaal in Nederland verblijvende vreemdelingen die voor hun achttiende
jaar aan een beroepsopleidende leerweg in het middelbaar beroepsonderwijs zijn begonnen en die verplicht stage moeten lopen om hun
opleiding te kunnen voltooien. Op de vreemdelingen blijft wel de
vertrekplicht op grond van de Vreemdelingenwet rusten. Het kabinet ziet
echter geen mogelijkheid om vreemdelingen na vertrek uit Nederland
alsnog onderwijs of stages aan te bieden. Het aanbieden van onderwijs is
dan de verantwoordelijkheid van het land van herkomst. Overigens kan in
terugkeergesprekken met IOM, ngo’s en/of de DT&V wel worden
gesproken over de mogelijkheden voor het volgen van onderwijs,
aangeboden door het land van herkomst.

1

kst-32144-23
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Kamerstuk 32 144, nr. 21

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 32 144, nr. 23

1

Aan het faciliteren van stages in het land van herkomst kleeft een groot
aantal praktische bezwaren. In het middelbaar beroepsonderwijs dienen
stages gelopen te worden bij een erkend leerbedrijf. Bedrijven worden
beoordeeld en erkend door de kenniscentra beroepsonderwijs bedrijfsleven. De erkenningscriteria voor buitenlandse leerbedrijven zijn dezelfde
als die voor Nederlandse leerbedrijven. In de praktijk betekent dit dat het
voor buitenlandse leerbedrijven lastig kan zijn om een erkenning te
krijgen. Het is namelijk zeer moeilijk om de kwaliteit van de stageplaats en
de aangeboden werkzaamheden te beoordelen, doordat het brengen van
een bezoek aan een buitenlands leerbedrijf meer dan eens onmogelijk is.
In die gevallen dat dat wel mogelijk is, brengt dit vaak hoge kosten met
zich mee. Bovendien is de kwaliteit van de praktijkbegeleiding onvoldoende duidelijk door een gebrek aan inzicht in de begeleidingscapaciteiten van de praktijkopleider van het buitenlandse leerbedrijf, waardoor
het kenniscentrum geen erkenning kan geven. Daarnaast is de onderwijsinstelling ook verantwoordelijk voor de kwaliteitsborging van stages, ook
in het buitenland. Voor de instellingen geldt dat het vaak ondoenlijk is de
stagiair te ondersteunen tijdens de stage in het land van herkomst.
Overigens kan bij niet-westerse leerbedrijven ook de taalbarrière een rol
spelen. Samenwerking tussen school, kenniscentrum en leerbedrijf wordt
daardoor zeer lastig.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
L.F. Asscher

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 32 144, nr. 23

2