Staatsblad
van het Koninkrijk der Nederlanden
Jaargang 2015

0

337
Besluit van 18 september 2015 tot wijziging van
het Activiteitenbesluit milieubeheer, het Besluit
omgevingsrecht en enkele andere besluiten
(nieuwe activiteiten)
Wij Willem-Alexander, bij de gratie Gods, Koning der Nederlanden,
Prins van Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Op de voordracht van de Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu
van 9 maart 2015, nr. IenM/BSK-2015/38586, Hoofddirectie Bestuurlijke en
Juridische Zaken;
Gelet op richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad
van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde
preventie en bestrijding van verontreiniging) (herschikking) (PbEU 2010,
L 334), richtlijn 94/63/EG van het Europees Parlement en de Raad van
20 december 1994 betreffende de beheersing van de uitstoot van
vluchtige organische stoffen (VOS) als gevolg van de opslag van benzine
en de distributie van benzine vanaf terminals naar benzinestations (PbEG
1994, L 365), richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de
behandeling van stedelijk afvalwater (PbEG 1991, L 135), richtlijn
2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000
tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PbEG 2000, L 327), richtlijn 2008/98/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende
afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PbEU 2008, L 312);
Gelet op de artikelen 8.40, 8.41, 8.42, 8.42a, 9.5.1 tot en met 9.5.3, 10.2,
tweede lid, en 10.32 van de Wet milieubeheer, de artikelen 1.1, derde lid,
2.1, eerste lid, onder i, 2.1, derde lid, 2.14, zesde lid, en 2.17 van de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht, en de artikelen 6.2, eerste lid,
onderdeel b, en tweede lid, onderdeel b, 6.6 en 6.7, van de Waterwet;
De Afdeling advisering van de Raad van State gehoord advies van
10 juli 2015, nr. W14.15.0062/IV;
Gezien het nader rapport van de Staatssecretaris van Infrastructuur en
Milieu van 10 september 2015, nr. IenM/BSK-2015/174813, Hoofddirectie
Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Hebben goedgevonden en verstaan:

ARTIKEL I
Het Activiteitenbesluit milieubeheer wordt als volgt gewijzigd:

Staatsblad 2015

337

1

A
Artikel 1.1 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het eerste lid wordt als volgt gewijzigd:
a. De volgende begrippen met de daarbij behorende begripsomschrijvingen worden in de alfabetische rangschikking ingevoegd:
Bs,dan: geluidbelastingindicator inzake schietgeluid voor de dag, avond
en nachtperiode, berekend overeenkomstig de berekeningsmethodiek
inzake schietgeluid;
buitenschietbaan: een schietbaan of een combinatie van schietbanen in
de buitenlucht of in een gebouw of deel van een gebouw zonder een
gesloten afdekking;
buitenschietbaan met beperkte onveilige zone: buitenschietbaan met
zodanige voorzieningen dat de onveilige zone wordt beperkt tot een
gebied tussen het wapen en de kogelvanger;
dampterugwinningseenheid: installatie voor de terugwinning van
benzine uit damp of de omzetting naar elektrische energie of warmte uit
damp, met inbegrip van eventuele buffertanksystemen van een terminal;
EU-richtlijn industriële emissies: EU-richtlijn industriële emissies als
bedoeld in artikel 1.1, eerste lid, van het Besluit omgevingsrecht;
gaszak: flexibele opslagvoorziening voor gassen;
helitraumacentrum: een academisch ziekenhuis dat binnen de inrichting
beschikt over een voorziening voor het landen en opstijgen van
hefschroefvliegtuigen en die voorziening hoofdzakelijk in gebruik heeft
voor het regulier vervoeren van een mobiel medisch team;
kleiduiven: kleiduiven als bedoeld in artikel 1 van het Besluit kleiduivenschieten milieubeheer;
kleiduivenbaan: buitenschietbaan waarop wordt geschoten met
hagelgeweren met als doel, kleiduiven of andere doelen in het kader van
de oefening voor de jacht te raken;
laadportaal: laadportaal als bedoeld in artikel 2, onderdeel o, van
richtlijn 94/63;
LPG: mengsel, bestaande uit hoofdzakelijk propaan, propeen, butanen
en butenen;
LPG-afleverinstallatie: reservoir inclusief de leidingen, appendages en
toebehoren, de afleverzuilen en het vulpunt van het reservoir;
LPG-tankstation: inrichting voor het afleveren van LPG aan motorvoertuigen voor het wegverkeer;
LPG-tankwagen: voertuig, gebouwd om LPG te vervoeren en uitgerust
met één of meer vaste tanks;
mobiel medisch team: team bestaande uit in ieder geval een arts en een
verpleegkundige, ieder met een specifieke opleiding en ervaring op het
gebied van de pre-hospitale spoedeisende medische hulpverlening;
munitie-QRA: beoordeling van de veiligheidssituatie en het risico van
voorgenomen activiteiten in de veiligheidszones van een militaire
munitieopslagplaats;
natuurlijk koudemiddel: koolstofdioxide, ammoniak of koolwaterstoffen
niet zijnde een gefluoreerd broeikasgas als bedoeld in Verordening (EU)
nr. 517/2014 van het Europees Parlement en de Raad van de Europese
Unie van 16 april 2014 dan wel een gereguleerde stof als bedoeld in
Verordening (EG) nr. 1005/2009 van het Europees Parlement en de Raad
van de Europese Unie van 16 september 2009, voor zover toegepast als
koudemiddel;
NEG: netto explosief gewicht, uitgedrukt als de massa van de explosieve stof of de massa van de explosieve stof in een ontplofbaar
voorwerp;
NTA: door de Stichting Nederlandse Normalisatie-instituut uitgegeven
Nederlandse Technische Afspraak;

Staatsblad 2015

337

2

onveilige zone: gebied waarin kogels dan wel hagel afkomstig uit
vuurwapens kunnen neerkomen tijdens schieten op een buitenschietbaan;
ziekenhuis: algemeen, academisch of categoriaal ziekenhuis als bedoeld
in categorie 23.1, onderdeel a, onderdeel C van bijlage I bij het Besluit
omgevingsrecht;
b. Het begrip «afleverinstallatie» met de daarbij behorende begripsomschrijving komt te luiden:
afleverinstallatie: geheel van één of meer afleverzuilen, bestaande uit
pompen, leidingen, meet en regelwerken, schakelaars en vulpistolen
omgeven door een omkasting of daarmee direct in verbinding staand, met
daaraan gekoppelde leidingen en appendages;
c. In de begripsomschrijving van «digestaat» vervalt: stabiel.
d. Het volgende begrip met de daarbij behorende begripsomschrijving
vervalt:
NeR: door InfoMil uitgegeven Nederlandse Emissie Richtlijnen lucht;
e. Het begrip «Nm3» met de daarbij behorende begripsomschrijving
komt te luiden:
Nm3: normaal kubieke meter;
f. Het begrip «NRB» met de daarbij behorende begripsomschrijving
komt te luiden:
NRB: Nederlandse Richtlijn Bodembescherming;
g. Het begrip «oplosmiddeleninstallatie» met de daarbij behorende
begripsomschrijving komt te luiden:
oplosmiddeleninstallatie: installatie waarin activiteiten en processen als
bedoeld in bijlage VII, deel 1, bij de EU-richtlijn industriële emissies
plaatsvinden;
h. In de begripsomschrijving van «opslagtank» wordt «een opslagvoorziening» telkens vervangen door: een vormvaste opslagvoorziening.
2. Het tweede lid komt te luiden:
2. In dit besluit en de daarop berustende bepalingen wordt ten aanzien
van emissies naar de lucht, verstaan onder:
bron: emissie naar de lucht van een bewerkingseenheid al dan niet
voorzien van emissiebeperkende voorzieningen en ongeacht de vraag of
die emissie gecombineerd met andere emissies wordt geloosd op één of
meer puntbronnen;
ERP: emissierelevante parameter: meetbare of berekenbare grootheid
die in directe of indirecte relatie staat met de te beoordelen emissies,
onderverdeeld in de categorieën A en B, waarbij categorie A, zo nodig na
kalibratie, een kwantitatief beeld geeft van de emissie en categorie B een
kwalitatief beeld;
grensmassastroom: een drempelwaarde per stofklasse, uitgedrukt in
gram emissie per uur, waarboven een emissie naar de lucht als relevant
beschouwd wordt;
ISO-luchtcondities: temperatuur van 288 Kelvin, een druk van 101,3
kiloPascal en een relatieve vochtigheid van 60 procent;
kosteneffectiviteit: jaarkosten van emissiebeperkende maatregelen
gedeeld door de emissiereductie, uitgedrukt in euro per kilogram
emissiereductie;
maximaal toelaatbaar risiconiveau: een op basis van wetenschappelijke
gegevens afgeleide norm voor een stof die aangeeft bij welke concentratie
in lucht:
1° voor ecosystemen geen onomkeerbaar nadelig effect te verwachten

Staatsblad 2015

337

3

is;
2° voor de mens geen onomkeerbaar nadelig effect te verwachten is, of,
met betrekking tot genotoxisch carcinogene stoffen, de kans op overlijden
kleiner is dan 10-6 per jaar;
meetmethode: het geheel van monsterneming, monsterbehandeling en
analyse ten behoeve van de kwantificering van emissies;
standaardluchtcondities: condities van de lucht bij een temperatuur van
273 K, 101,3 kPa en betrokken op droge lucht;
storingsemissie: de toename van de vracht van de emissie, uitgedrukt in
g/uur, bij het falen van een reinigingstechniek of procesgeïntegreerde
maatregel. Deze wordt berekend als het verschil tussen de ongereinigde
massastroom en de massastroom berekend uit het debiet vermenigvuldigd met de geldende emissieconcentratie;
storingsfactor F: de storingsemissie gedeeld door de grensmassastroom;
TEQ: toxische equivalentiefactor, te hanteren voor het bepalen van de
totale concentratie van dioxinen en furanen;
stofcategorie: clustering van stoffen op basis van vergelijkbare fysische
of chemische eigenschappen;
stofklasse: onderverdeling binnen een stofcategorie op basis van
vergelijkbare (toxicologische) eigenschappen;
ERS: stofklasse van extreem risicovolle stoffen: persistente, gemakkelijk
accumuleerbare en zeer toxische stof;
gA: stofcategorie van gasvormige anorganische stoffen;
gO: stofcategorie van gasvormige organische stoffen, met uitzondering
van methaan;
MVP: stofklasse van minimalisatieverplichte stoffen;
puntbron: een gefixeerd punt van gekanaliseerde en daarmee in
principe kwantificeerbare emissies naar de lucht;
S: stofcategorie van zwevende deeltjes, uitgedrukt als totaal stof;
sO: stofcategorie van stofvormige organische stoffen;
sA: stofcategorie van stofvormige anorganische stoffen;
ZZS: stofcategorie van zeer zorgwekkende stoffen, onderverdeeld in de
stofklassen ERS, MVP1 en MVP2.
3. Het derde lid wordt vernummerd tot vierde lid.
4. Na het tweede lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
3. Bij ministeriële regeling kunnen, in het belang van de bescherming
van het milieu, regels worden gesteld over de aanwijzing van stoffen en
de onderverdeling van stofklassen en stofcategorieën als bedoeld in het
tweede lid.
B
In artikel 1.2 wordt de begripsomschrijving van «inrichting type A» als
volgt gewijzigd:
1. In onderdeel f wordt «koudemiddel» vervangen door: synthetisch
koudemiddel.
2. Na onderdeel g wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
h. waar geen gemotoriseerde modelvliegtuigen, modelvaartuigen of
modelvoertuigen in de open lucht worden gebruikt;
3. Onderdeel h (oud) wordt geletterd onderdeel i.
4. Onderdeel i (nieuw) wordt als volgt gewijzigd:

Staatsblad 2015

337

4

a. In de aanhef wordt «in hoofdstukken 3 en 4 alsmede de in de
hoofdstukken 3 en 4 van de Regeling algemene regels voor inrichtingen
milieubeheer» vervangen door: bij of krachtens de hoofdstukken 3 en 4.
b. Er worden twee onderdelen toegevoegd, luidende:
15°. het in werking hebben van een acculader;
16°. Het op- en overslaan van inerte goederen die niet stuifgevoelig zijn;
C
Artikel 1.3 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het vierde lid vervalt: de NeR of.
2. In het vijfde lid vervalt: de NeR en.
D
In artikel 1.3a wordt na «Dit besluit berust mede op de artikelen»
ingevoegd: 8.42a, 9.5.1 tot en met 9.5.3,.
E
In artikel 1.5a wordt «en hoofdstuk 6» vervangen door: en in de artikelen
5.43 en 5.44, en in hoofdstuk 6.
F
Na artikel 1.5a wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 1.5b
De bij of krachtens de artikelen 2.3b en 2.4 gestelde regels zijn niet van
toepassing voor zover die regels niet verenigbaar zijn met internationale
verdragen.
G
Artikel 1.6 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid, onderdelen a en b, wordt «3.6 tot en met 3.6b»
vervangen door: 3.6 tot en met 3.6g.
2. In het derde lid wordt «samenhangen» vervangen door: verband
houden.
H
Artikel 1.7, derde lid, wordt als volgt gewijzigd:
1. De puntkomma aan het slot van onderdeel a wordt vervangen door: ,
en.
2. Onderdeel b vervalt.
3. Onderdeel c wordt geletterd onderdeel b.

Staatsblad 2015

337

5

I
Artikel 1.11 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het derde lid wordt als volgt gewijzigd:
a. Aan het slot van onderdeel e wordt «, of» vervangen door een
puntkomma.
b. Aan het slot van onderdeel f wordt de punt vervangen door: , of.
c. Er wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:
g. de melding betrekking heeft op een buitenschietbaan.
2. In het vierde en zevende lid wordt «de artikelen 2.17, 2.19, 2.20, 3.14a,
6.12» vervangen door: de artikelen 2.17, 2.17a, 2.19, 2.19a, 2.20, 3.14a,
3.160.
3. In het vijfde lid wordt «6.12» vervangen door 2.17a.
4. Het achtste lid komt te luiden:
8. Indien het een inrichting betreft als bedoeld in categorie 11.3,
onderdeel c, onder 2° en 3°, van onderdeel C, van bijlage I, bij het Besluit
omgevingsrecht geeft het rapport tevens een beschrijving van het
langtijdgemiddelde beoordelingsniveau (LAr,LT) veroorzaakt door de
inrichting op de zonegrens en op gevoelige objecten binnen de zone op
basis waarvan het bevoegd gezag kan beoordelen of aan de geluidsvoorwaarden voor de zone kan worden voldaan.
5. In het tiende lid wordt na «windturbines» ingevoegd: , een buitenschietbaan.
J
In artikel 1.13a wordt «sloop-, renovatie en nieuwbouwwerkzaamheden
aan vaste objecten» vervangen door: sloop-, of renovatiewerkzaamheden
aan of nieuwbouw van vaste objecten.
K
In artikel 1.17, vijfde lid, wordt «NTA 9065:2012» vervangen door: NTA
9065.
L
Artikel 1.18 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid vervalt: ten minste 10 schapen, 5 paarden, 10 geiten,
25 stuks pluimvee, 25 konijnen of 10 overige.
2. Het tweede lid komt te luiden:
2. Het eerste lid is niet van toepassing op inrichtingen waar minder dan
10 schapen, 5 paarden, 10 geiten, 25 stuks pluimvee, 25 konijnen en 10
overige landbouwhuisdieren worden gehouden.
M
In artikel 1.19, onderdelen b en c, wordt «gpbv-installatie» vervangen
door: IPPC-installatie.

Staatsblad 2015

337

6

N
Na artikel 1.21a wordt aan afdeling 1.2 een artikel toegevoegd, luidende:
Artikel 1.21b
1. Bij een melding als bedoeld in artikel 1.10 wordt een munitie-QRA
gevoegd, die voldoet aan de regels, gesteld krachtens artikel 2.6.7, vijfde
lid, van het Besluit algemene regels ruimtelijke ordening, indien sprake is
van het binnen een inrichting die in gebruik is bij de Nederlandse of een
bondgenootschappelijke krijgsmacht:
a. oprichten van een voorziening waarin gevaarlijke stoffen van de ADR
klasse 1.1 of 1.2 of meer dan 50 kilogram NEG van klasse 1.3 worden
opgeslagen;
b. uitbreiden van de hoeveelheid opgeslagen gevaarlijke stoffen van de
ADR klasse 1.1 of 1.2 per opslagvoorziening;
c. uitbreiden van de hoeveelheid opgeslagen gevaarlijke stoffen van de
ADR klasse 1.3 per opslagvoorziening, indien na uitbreiding meer dan 50
kilogram NEG van deze klasse aanwezig is;
d. veranderen van de bouwkundige staat van een voorziening waarin
gevaarlijke stoffen van de ADR klasse 1.1 of 1.2 of meer dan 50 kilogram
NEG van klasse 1.3 wordt opgeslagen.
O
Artikel 2.1a, onderdeel b, komt te luiden:
b. een inrichting type C drijft, voor zover binnen de inrichting activiteiten worden verricht waarop hoofdstuk 3 van toepassing is.
P
In artikel 2.2, eerste lid, onderdelen a en b, wordt «3.6a,» vervangen
door «3.6, 3.6a, 3.6f, 3.6g,» en wordt na «4.74c» ingevoegd «, 4.74k».
Q
Artikel 2.3, eerste lid, wordt als volgt gewijzigd:
1. In onderdeel b wordt «NEN-EN-1483» vervangen door: NEN-EN-ISO
12846.
2. In onderdeel c wordt «NEN-EN-ISO 14403» vervangen door:
NEN-EN-ISO 14403-1 of NEN-EN-ISO 14403-2.
3. a. In onderdeel o wordt «NEN 6604» vervangen door: NEN-ISO
15923-1:2013.
4. In onderdeel p wordt «NEN-ISO 5814» vervangen door: NEN-EN-ISO
5814.
R
Afdeling 2.3 komt te luiden:
Afdeling 2.3. Lucht en geur
Artikel 2.3a
1. Deze afdeling is van toepassing op degene die een inrichting type A,
een inrichting type B of een inrichting type C drijft.

Staatsblad 2015

337

7

2. In afwijking van het eerste lid is deze afdeling, met uitzondering van
de artikelen 2.4, tweede lid, en 2.8, niet van toepassing op emissies naar
de lucht van een IPPC-installatie indien en voor zover voor de activiteit of
het type productieproces BBT-conclusies voor deze emissies zijn
vastgesteld op grond van artikel 13, vijfde en zevende lid, van de
EU-richtlijn industriële emissies.
3. In afwijking van het eerste lid zijn de artikelen 2.5, tweede, derde en
zesde lid niet van toepassing op emissies van stoffen voor zover in de
hoofdstukken 3 en 4 emissie-eisen aan die stoffen zijn gesteld.
4. In afwijking van het eerste lid is artikel 2.7a, eerste, tweede en vierde
lid, niet van toepassing op emissies van stoffen voor zover in hoofdstuk 3,
4 en 5 eisen aan geurhinder zijn gesteld.
5. In afwijking van het eerste lid is artikel 2.8 niet van toepassing op
stoffen waarvoor op grond van hoofdstuk 5 een monitoringsbepaling
geldt.
6. In afwijking van het eerste lid zijn de artikelen 2.5, 2.6 en 2.8 niet van
toepassing op oplosmiddeleninstallaties die vallen onder afdeling 2.11.
Artikel 2.3b
1. Voor de toepassing van deze afdeling wordt onder een zeer zorgwekkende stof verstaan: een stof die voldoet aan een of meer van de criteria
of voorwaarden, bedoeld in artikel 57 van EG-verordening registratie,
evaluatie en autorisatie van chemische stoffen.
2. Bij ministeriële regeling worden regels gesteld over zeer zorgwekkende stoffen.
Artikel 2.4
1. In afwijking van artikel 2.3a, eerste lid, is dit artikel, met uitzondering
van het achtste lid, onder b, uitsluitend van toepassing op degene die een
inrichting type C drijft.
2. Emissies van zeer zorgwekkende stoffen naar de lucht worden zoveel
mogelijk voorkomen dan wel, indien dat niet mogelijk is, tot een minimum
beperkt.
3. Degene die een inrichting drijft van waaruit emissies van zeer
zorgwekkende stoffen naar de lucht plaatsvinden, overlegt elke vijf jaar
informatie aan het bevoegd gezag over:
a. de mate waarin emissies van zeer zorgwekkende stoffen naar de lucht
plaatsvinden;
b. de mogelijkheden om emissies van die stoffen te voorkomen dan
wel, indien dat niet mogelijk is, te beperken.
4. In afwijking van het derde lid, kan het bevoegd gezag, indien het
belang van de bescherming van het milieu zich daartegen niet verzet, bij
maatwerkvoorschrift toestaan dat:
a. aan de informatieverplichting niet hoeft te worden voldaan indien
naar het oordeel van het bevoegd gezag de bijdrage van emissies uit de
inrichting aan het maximaal toelaatbaar risico, bedoeld in het vijfde lid,
verwaarloosbaar is, of
b. de informatieverplichting, rekening houdend met de meest relevante
zeer zorgwekkende stoffen, gefaseerd wordt uitgevoerd. Hierbij stelt het
bevoegd gezag per stof een redelijke termijn vast waarbinnen die
informatie wordt aangeleverd.
5. Indien bij activiteiten emissies van zeer zorgwekkende stoffen naar de
lucht plaatsvinden, leiden de emissiewaarden van die stoffen, genoemd in
artikel 2.5, niet tot overschrijding van het maximaal toelaatbaar risiconiveau van de immissieconcentratie van die stof.
6. Bij ministeriële regeling worden ten behoeve van de bescherming
van het milieu regels gesteld over:

Staatsblad 2015

337

8

a. het opstellen van de programma’s voor het voorkomen dan wel,
indien dat niet mogelijk is, beperken van emissies van zeer zorgwekkende
stoffen, bedoeld in het derde lid;
b. het maximaal toelaatbaar risiconiveau en de vaststelling daarvan;
c. de bepaling van de immissieconcentratie, bedoeld in het vijfde lid.
7. Indien voor een van de zeer zorgwekkende stoffen nog geen
maximaal toelaatbaar risiconiveau is vastgesteld, is het vijfde lid niet van
toepassing op die stof tot het moment waarop de vaststelling plaatsvindt.
8. Indien de geografische ligging, de plaatselijke milieuomstandigheden
of de technische kenmerken van de betrokken installatie daartoe
aanleiding geven, kan het bevoegd gezag in het belang van de
bescherming van het milieu, en het voorkomen dan wel voor zover dat
niet mogelijk is het zoveel mogelijk beperken van luchtverontreiniging, bij
maatwerkvoorschrift voor de stofcategorie ZZS voor zover het betreft:
a. een inrichting type C, emissiegrenswaarden vaststellen die afwijken
van de emissiewaarden, bedoeld in het vijfde lid, dan wel afwijken van de
emissiewaarden in de tabellen 2.5 en 2.6 of de tijdelijk bij ministeriële
regeling vastgestelde waarden als bedoeld in artikel 2.5, vijfde lid, dan wel
andere eisen stellen;
b. een inrichting type B, eisen stellen aan de situering en uitvoering van
het afvoerpunt van emissies;
c. eisen stellen aan de emissies van diffuse bronnen.
9. Ten aanzien van de technische kenmerken, bedoeld in het achtste lid,
wordt onder meer rekening gehouden met een afwijkend emissiepatroon,
de kosten en baten en een integrale afweging van de mogelijkheden voor
emissiebeperking.
10. Dit artikel is, met uitzondering van het tweede lid en het achtste lid,
onderdeel b, niet van toepassing op de stoffen genoemd in bijlage 2 bij de
Wet milieubeheer.
11. De termijn van vijf jaar, genoemd in het derde lid, vangt aan:
a. op het tijdstip van het van toepassing worden van artikel 2.4. op de
inrichting, of
b. in afwijking van onderdeel a, voor een inrichting waarvoor tot het
toepassing worden van artikel 2.4 voor die inrichting in een vergunning
een afwijkend tijdstip was vastgelegd, op dat afwijkende tijdstip.
Artikel 2.5
1. Indien de som van de onder normale procesomstandigheden
gedurende één uur optredende massastromen van stoffen in de stofcategorieën ZZS, sA en gO naar de lucht binnen eenzelfde stofklasse vanuit
alle puntbronnen in de inrichting de in tabel 2.5 opgenomen grensmassastroom van die stofklasse overschrijdt, is de emissieconcentratie van die
stofklasse per puntbron niet hoger dan de in tabel 2.5 opgenomen
emissiegrenswaarde behorende bij die stofklasse.
2. Voor stofklassen S en sO geldt dat alle bronnen in de inrichting
afzonderlijk:
a. ten hoogste 5 mg/Nm3 emitteren, indien de massastroom van een
stof of de som van de onder normale procesomstandigheden gedurende
één uur optredende massastromen van stoffen binnen deze stofklasse
vanuit al die puntbronnen, groter of gelijk is aan 200 gram per uur, of
b. ten hoogste 20 mg/Nm3 emitteren, indien de massastroom van een
stof of de som van de onder normale procesomstandigheden gedurende
één uur optredende massastromen van stoffen binnen deze stofklasse
vanuit al die puntbronnen, kleiner is dan 200 gram per uur.
3. Indien voor een bron geen filtrerende afscheider kan worden
toegepast, emitteert deze bron in afwijking van het tweede lid, onderdeel
a, afzonderlijk ten hoogste 20 mg/Nm3.
4. Onverminderd het eerste lid is voor de stofcategorieën ZZS, sA en gO
in tabel 2.5 een emissiegrenswaarde voor alle bronnen afzonderlijk van

Staatsblad 2015

337

9

toepassing indien:
a. de gedurende één uur optredende massastromen van stoffen uit een
stofklasse genoemd in tabel 2.5 samen met de gedurende hetzelfde uur
optredende massastromen van stoffen uit de eerstvolgende hogere
stofklasse genoemd in die tabel, vanuit alle puntbronnen in de inrichting
de in die tabel genoemde grensmassastroom van de laatstbedoelde
stofklasse overschrijdt. De emissieconcentratie van deze stofklassen per
puntbron is in dit geval niet hoger dan de in tabel 2.5 opgenomen
emissiegrenswaarde behorende bij de hogere stofklasse;
b. de gedurende één uur optredende massastromen van afzonderlijke
stofklassen binnen één stofcategorie samen vanuit alle puntbronnen in de
inrichting de in tabel 2.5 genoemde grensmassastroom van de hoogste
stofklasse genoemd in die tabel van die stofcategorie overschrijdt. De
emissieconcentratie van deze stofcategorie per puntbron is in dit geval
niet hoger dan de in tabel 2.5 opgenomen emissiegrenswaarde
behorende bij de hoogste stofklasse.
5. Voor stoffen die in een andere stofklasse of stofcategorie worden
ingedeeld kunnen, in afwijking van de waarden genoemd in tabel 2.5 en
2.6, indien het belang van de bescherming van het milieu zich daartegen
niet verzet, bij ministeriële regeling voor de betreffende stof tijdelijk
andere waarden worden vastgesteld.
6. Indien in hoofdstuk 4 of bij ministeriële regeling als bedoeld in het
vijfde lid, eisen zijn gesteld aan de emissie van stoffen in de stofcategorie
ZZS wordt ten aanzien van de berekeningen in het eerste en vierde lid
gerekend met de afwijkende massastroom en emissiegrenswaarde zoals
opgenomen in de betreffende artikelen van hoofdstuk 4 of in de betreffende artikelen van de ministeriële regeling.
Tabel 2.5
Stofcategorie

Stofklasse

Grensmassastroom mg
TEQ/jaar

Emissiegrenswaarde
ng TEQ /Nm3

ZZS

ERS
Stofklasse

20
Grensmassastroom
g/uur
0,15
2,5
0,25
2,5
10
2,5
15
150
2.000
2.000
100
500
500

0,1
Emissiegrenswaarde
mg/Nm3
0,05
1
0,05
0,5
5
0,5
3
30
50
200
20
50
100

sA

gA

gO

MVP1
MVP2
sA.1
sA.2
sA.3
gA.1
gA.2
gA.3
gA.4
gA.5
gO.1
gO.2
gO.3

Artikel 2.6
Indien de massastroom van een bron op jaarbasis kleiner is dan de in
tabel 2.6 genoemde vrijstellingsgrens gelden in afwijking van artikel 2.5
en de emissiegrenswaarden voor stoffen waarvoor in hoofdstuk 4 eisen
aan emissies naar de lucht zijn gesteld, de daarin genoemde emissiegrenswaarden niet voor de emissie van die bron.

Staatsblad 2015

337

10

Tabel 2.6
Stofcategorie

Stofklasse

Vrijstellingsgrens
(mg TEQ/jaar)

ERS
Stofklasse

20
Vrijstellingsgrens
(kilogram per jaar)
0,075
1,25
100
100
0,125
1,25
5
1,25
7,5
75
1.000
1.000
50
250
250

ZZS
MVP1
MVP2
S
sO
sA.1
sA.2
sA.3
gA.1
gA.2
gA.3
gA.4
gA.5
gO.1
gO.2
gO.3

S
sO
sA

gA

gO

Artikel 2.7
1. Indien de geografische ligging, de plaatselijke milieuomstandigheden
of de technische kenmerken van de betrokken installatie daartoe
aanleiding geven, kan het bevoegd gezag de emissiegrenswaarden voor
de stofcategorieën S, sO, sA, gA en gO, bedoeld in de artikelen 2.5 en 6,
met uitzondering van de emissiegrenswaarden voor stoffen waarvoor in
de hoofdstukken 3 en 4 eisen aan emissies naar de lucht zijn gesteld, bij
maatwerkvoorschrift niet van toepassing verklaren en andere emissiegrenswaarden vaststellen dan wel eisen stellen aan emissies van diffuse
bronnen dan wel andere eisen stellen om luchtverontreiniging te
voorkomen dan wel voor zover dat niet mogelijk is zoveel mogelijk te
beperken. Daarbij worden in de inrichting ten minste de voor de inrichting
in aanmerking komende beste beschikbare technieken toegepast.
2. Ten aanzien van de technische kenmerken wordt onder meer rekening
gehouden met een afwijkend emissiepatroon, kosteneffectiviteit en
integrale afweging van de mogelijkheden voor emissiebeperking.
3. Het bevoegd gezag stelt de kosteneffectiviteit van maatregelen vast
volgens de rekenmethode in bijlage 2 en de waarden, bedoeld in het
vierde tot en met het zesde lid.
4. Een maatregel met betrekking tot emissies van stikstofoxiden (NOx),
zwaveldioxide (SO2), vluchtige organische stoffen (VOS) of totaal stof is in
ieder geval kosteneffectief indien de berekende waarde lager is dan de
laagste waarde van het afwegingsgebied in tabel 2.7.
Tabel 2.7
Afwegingsgebied (€/kg)
NOx
SO2
VOS
Stof

5 – 20
5 – 10
8 – 15
8 – 15

5. Een maatregel met betrekking tot de emissie van de stoffen, bedoeld
in het vierde lid, is niet kosteneffectief indien de berekende waarde hoger
is dan de hoogste waarde van het afwegingsgebied in tabel 2.7.
6. Indien de berekende kosteneffectiviteit van een maatregel, met
betrekking tot de emissie van de stoffen, bedoeld in het vierde lid, binnen
het afwegingsgebied van tabel 2.7 ligt, bepaalt het bevoegd gezag bij

Staatsblad 2015

337

11

maatwerkvoorschrift of die maatregel in een individueel geval kosteneffectief is.
7. Indien een maatwerkvoorschrift, als bedoeld in het eerste lid, wordt
vastgesteld kan het bevoegd gezag besluiten dat door degene die de
inrichting drijft een rapport van een onderzoek naar de beschikbaarheid
van maatregelen wordt overgelegd om te kunnen voldoen aan de
artikelen 2.5 en 2.6.
8. Het bevoegd gezag kan tevens, in het belang van de bescherming van
het milieu, maatwerkvoorschriften stellen met betrekking tot het controleren van emissies naar de lucht, bedoeld in de artikelen 2.5 en 2.6, en alle
activiteiten waarvoor bij of krachtens de hoofdstukken 3 en 4 eisen aan
emissies naar de lucht zijn gesteld indien:
a. de inrichting een andere maatregel heeft gekozen dan de maatregel
die is erkend op grond van de ministeriële regeling, bedoeld in artikel 1.7;
b. de toegepaste emissiebeperkende techniek in combinatie met de
geëmitteerde stoffen leidt tot hoge storinggevoeligheid, er veel
onderhoud nodig is dan wel er veel fluctuaties zijn in de aard en grootte
van de emissies;
c. de grootte en aard van de emissies daartoe aanleiding geven, of
d. de grootte van de emissies die kunnen optreden bij storing aan de
emissiebeperkende techniek, daartoe aanleiding geven.
9. Het bevoegd gezag kan tevens, in het belang van de bescherming van
het milieu, maatwerkvoorschriften stellen met betrekking tot het
onderhoud en de controle van een emissiebeperkende techniek die door
degene die de inrichting drijft, wordt ingezet om aan de artikelen 2.5, 2.6,
3.26b, 3.38, 3.141, 3.143, 4.21, 4.23, 4.27a, 4.29, 4.31b, 4.33 tot en met 4.35,
4.40 tot en met 4.42, 4.44 tot en met 4.46, 4.50, 4.54, 4.54a, 4.58, 4.60, 4.62,
4.65, 4.68, 4.74b, 4.74f, 4.74j, 4.74s, 4.94, 4.94g, 4.103aa, 4.103d, 4.119 en
4.125 te voldoen indien geen of naar de mening van het bevoegd gezag
onvoldoende onderhoud is verricht aan de emissiebeperkende techniek.
Artikel 2.7a
1. Indien bij een activiteit emissies naar de lucht plaatsvinden, wordt
daarbij geurhinder bij geurgevoelige objecten voorkomen, dan wel voor
zover dat niet mogelijk is wordt de geurhinder tot een aanvaardbaar
niveau beperkt.
2. Het bevoegd gezag kan, indien het redelijk vermoeden bestaat dat
niet aan het eerste lid wordt voldaan, besluiten dat een rapport van een
geuronderzoek wordt overgelegd. Een geuronderzoek wordt uitgevoerd
overeenkomstig de NTA 9065.
3. Bij het bepalen van een aanvaardbaar niveau van geurhinder wordt
ten minste rekening gehouden met de volgende aspecten:
a. de bestaande toetsingskaders, waaronder lokaal geurbeleid;
b. de geurbelasting ter plaatse van geurgevoelige objecten;
c. de aard, omvang en waardering van de geur die vrijkomt bij de
betreffende inrichting;
d. de historie van de betreffende inrichting en het klachtenpatroon met
betrekking geurhinder;
e. de bestaande en verwachte geurhinder van de betreffende inrichting,
en
f. de kosten en baten van technische voorzieningen en gedragsregels in
de inrichting.
4. Het bevoegd gezag kan, indien blijkt dat de geurhinder ter plaatse van
een of meer geurgevoelige objecten een aanvaardbaar hinderniveau
overschrijdt, bij maatwerkvoorschrift:
a. geuremissiewaarden vaststellen;
b. bepalen dat bepaalde geurbelastingen ter plaatse van die objecten
niet worden overschreden, of

Staatsblad 2015

337

12

c. bepalen dat technische voorzieningen in de inrichting worden
aangebracht of gedragsregels in de inrichting in acht worden genomen
om de geurhinder tot een aanvaardbaar niveau te beperken.
5. Indien een maatwerkvoorschrift als bedoeld in het vierde lid wordt
vastgesteld, kan het bevoegd gezag besluiten dat door degene die de
inrichting drijft een rapport van een onderzoek naar de beschikbaarheid
van technische voorzieningen en gedragsregels wordt overgelegd waaruit
blijkt dat aan het eerste lid wordt voldaan.
Artikel 2.8
1. Indien bij ministeriële regeling op grond van artikel 1.7 is bepaald dat
daarbij aangegeven maatregelen ter bescherming van het milieu kunnen
worden toegepast maar degene die de inrichting drijft op een andere
wijze voldoet aan de eisen ten aanzien van emissies naar de lucht van
stoffen die bij of krachtens de hoofdstukken 3, 4 of 5 zijn gesteld:
a. wordt op verzoek van het bevoegd gezag eenmalig aangetoond dat
de grensmassastromen zoals bedoeld in artikel 2.5 en in de hoofdstukken
3, 4 of 5 vanwege het in werking zijn van de inrichting, niet overschreden
worden, of
b. wordt op verzoek van het bevoegd gezag, indien één of meer
grensmassastromen als bedoeld in de hoofdstukken 3, 4, en 5 worden
overschreden, eenmalig aangetoond of wordt voldaan aan de emissieeisen dan wel een op grond van artikel 2.7, eerste lid, gestelde eis ten
aanzien van stoffen waarvoor in de artikelen 3.38, 3.43, 4.21, 4.23, 4.27,
4.29, 4.33 tot en met 4.35, 4.40 tot en met 4.42, 4.44 tot en met 4.46, 4.50,
4.54, 4.54a, 4.58, 4.60, 4.62, 4.65, 4.68, 4.74b, 4.74f, 4.94, 4.94g, 4.103a,
4.103d, 4.119 en 4.125, eisen ten aanzien van emissies naar de lucht zijn
gesteld door middel van een emissiemeting, dan wel door middel van een
emissieberekening mits dit is goedgekeurd door het bevoegd gezag, met
uitzondering van bronnen waarvan is aangetoond dat de massastroom
lager is dan de vrijstellingsgrens, bedoeld in artikel 2.6.
2. Het eerste lid, onderdelen a en b, is van overeenkomstige toepassing
op een verandering van de inrichting indien de verandering naar
verwachting zal leiden tot een significante toename van de emissie.
3. Indien op grond van artikel 2.5 en artikel 2.6 emissiegrenswaarden
gelden dan worden de emissies gecontroleerd op basis van een controleregime als bedoeld in tabel 2.8.
Tabel 2.8
storingsfactor F

Controleregime

Mogelijke controlevormen

F<3
3 < F < 30
30 < F < 300
300 < F < 3.000

0
1
2
3

F > 3.000

4

ERP’s cat. B
Meting eenmalig + ERP’s cat. B
Meting 1 x per 3 jaar + ERP’s cat. B
Meting 1 x per jaar + ERP’s cat. B
Bij sterke fluctuaties: controleregime 4
Continue meting of
ERP’s cat. A of
Meting 2 x per jaar + ERP’s cat. B

4. De controle van emissies wordt gebaseerd op de grootte van de
storingsfactor, bedoeld in tabel 2.8. Het bevoegd gezag kan, indien het
belang van de bescherming van het milieu zich daartegen niet verzet, bij
maatwerkvoorschrift van de in tabel 2.8 opgenomen controlevormen
afwijken.
5. Voor zover de controlevorm een ERP voorschrijft, toont de drijver van
de inrichting aan:
a. welke ERP’s dienen om de emissies van een specifieke component te
controleren;

Staatsblad 2015

337

13

b. binnen welke grenzen van de waarden van de ERP’s wordt voldaan
aan de emissie-eisen.
6. De metingen van emissies waarvoor grenswaarden gelden als
bedoeld in artikel 2.5 en in de hoofdstukken 3 en 4 worden uitgevoerd
door een daartoe geaccrediteerde meetinstantie. Het bevoegd gezag kan,
indien het belang van de bescherming van het milieu zich daartegen niet
verzet, bij maatwerkvoorschrift hiervan afwijken.
7. Voor de resultaten van emissiemetingen of controle van ERP’s geldt
dat:
a. deze worden vastgelegd in een rapport;
b. de resultaten van emissiemetingen worden gerapporteerd bij
standaard luchtcondities voor temperatuur en druk, en bij droog afgas;
c. de resultaten van emissiemetingen worden gecorrigeerd voor de
meetonzekerheid;
d. emissies van verbrandingsprocessen worden herleid op afgas met
een volumegehalte aan zuurstof van:
1°. 6 procent, indien het een stookinstallatie met vaste brandstof betreft;
2°. 3 procent, indien het een stookinstallatie met een gasvormige of
vloeibare brandstof betreft, of
3°. het gehalte dat het bevoegd gezag bij maatwerkvoorschrift heeft
vastgelegd.
e. het resultaat van afzonderlijke emissiemetingen de emissiegrenswaarde niet mag overschrijden;
f. de daggemiddelde waarde van de emissieconcentratie, bepaald op
basis van het resultaat van continu metingen, niet hoger mag zijn dan de
emissiegrenswaarde, en
g. geen van de halfuurgemiddelde waarden, als resultaat van continu
metingen, hoger mag zijn dan het dubbele van de emissiegrenswaarde.
8. De metingen, bedoeld in het eerste lid, onder b, en in het vierde lid,
met inbegrip van berekeningen en bepalingen van ERP’s, de registratie en
rapportage van de meting, voldoen, ten behoeve van de bescherming van
het milieu, aan de bij ministeriële regeling gestelde eisen.
Artikel 2.8a
Voor een inrichting type C waarvoor onmiddellijk voorafgaand aan het
tijdstip van het van toepassing worden van dit besluit of een deel daarvan
op een activiteit in die inrichtingen een omgevingsvergunning op grond
van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder e, van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht in werking en onherroepelijk was, worden de
geurvoorschriften van die vergunning in afwijking van artikel 6.1, eerste
lid, na het van toepassing worden van dit besluit of een deel daarvan op
een activiteit in die inrichtingen, tot 1 januari 2021 aangemerkt als
maatwerkvoorschriften, mits de geurvoorschriften van de vergunning
vallen binnen de bevoegdheid van het bevoegd gezag tot het stellen van
maatwerkvoorschriften en voor zover dit besluit op de inrichting van
toepassing is.
S
Artikel 2.8a (oud) wordt als volgt gewijzigd:
1. Artikel 2.8a wordt vernummerd tot artikel 2.8b.
2. Het eerste lid, onderdeel b, komt te luiden:
b. een inrichting type C drijft waartoe geen IPPC-installatie behoort,
voor zover binnen de inrichting activiteiten worden verricht waarop
hoofdstuk 3 van toepassing is.

Staatsblad 2015

337

14

T
In artikel 2.9, tweede lid, wordt «bodembeschermde voorzieningen»
vervangen door: bodembeschermende voorzieningen.
U
Na artikel 2.9 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 2.9a
1. In afwijking van artikel 2.9 kan het bevoegd gezag op aanvraag bij
maatwerkvoorschrift bepalen dat een aanvaardbaar bodemrisico wordt
gerealiseerd, indien:
a. voor 1 januari 2008 binnen een inrichting een bodembedreigende
activiteit werd uitgevoerd, of
b. tot het van toepassing worden van dit besluit of een deel daarvan,
binnen een inrichting een bodembedreigende activiteit werd uitgevoerd
en voor die inrichting een vergunning in werking en onherroepelijk was.
2. Een maatwerkvoorschrift als bedoeld in het eerste lid kan slechts
worden gesteld indien het realiseren van een verwaarloosbaar bodemrisico redelijkerwijs niet kan worden gevergd en is voldaan aan het derde
lid.
3. Bij de aanvraag, bedoeld in het eerste lid, wordt een plan van aanpak
gevoegd, waarin ten minste is vastgelegd:
a. de wijze waarop het monitoringssysteem wordt uitgevoerd;
b. de bodemkwaliteit op dat moment, zoals die is onderzocht en
vastgelegd door een persoon of een instelling die daartoe beschikt over
een erkenning op grond van het Besluit bodemkwaliteit;
c. de wijze waarop en de termijn waarbinnen eventueel optredende
verontreiniging of aantasting van de bodem wordt hersteld door een
persoon of instelling die daartoe beschikt over een erkenning op grond
van het Besluit bodemkwaliteit;
d. de kosten die daarvoor worden geraamd en de wijze waarop hiervoor
financiële zekerheid wordt gesteld.
4. Het plan van aanpak, bedoeld in het derde lid, waarmee het bevoegd
gezag heeft ingestemd maakt deel uit van het maatwerkvoorschrift.
5. Onder een aanvaardbaar bodemrisico als bedoeld in het eerste lid
wordt verstaan: een situatie als bedoeld in de NRB waarin een bodemrisico aanvaardbaar is gemaakt middels een monitoringssysteem en door
het anticiperen op het beperken en zoveel mogelijk ongedaan maken van
eventueel optredende verontreiniging of aantasting van de bodem.
6. Het monitoringssysteem als bedoeld in het derde en vijfde lid voldoet
aan bijlage 3 van deel 3 van de NRB en wordt uitgevoerd door een
persoon of instelling die daartoe beschikt over een erkenning op grond
van het Besluit bodemkwaliteit.
V
Het opschrift van afdeling 2.5 komt te luiden:
Afdeling 2.5. Doelmatig beheer van afvalstoffen
W
Artikel 2.12 komt te luiden:

Staatsblad 2015

337

15

Artikel 2.12
1. Onverminderd artikel 10.54a, eerste lid, van de Wet milieubeheer is
het verboden voorafgaand aan het afvalstoffenbeheer gevaarlijke
afvalstoffen te mengen, daaronder mede begrepen het verdunnen, met
andere categorieën van afvalstoffen of met andere stoffen of materialen.
2. Het is verboden afvalstoffen, niet zijnde gevaarlijke afvalstoffen, die
binnen de inrichting zijn ontstaan, te mengen met andere categorieën van
afvalstoffen, indien het gescheiden houden en gescheiden afgeven
redelijkerwijs kan worden gevergd.
3. Het is verboden afvalstoffen, niet zijnde gevaarlijke afvalstoffen,
afkomstig van buiten de inrichting, te mengen met andere categorieën
van afvalstoffen.
4. Het eerste lid is niet van toepassing op het mengen van gevaarlijke
afvalstoffen met afvalstoffen, niet zijnde gevaarlijke afvalstoffen, voor
zover het mengen bij ministeriële regeling is toegestaan.
5. Bij ministeriële regeling worden, voor toepassing van dit artikel,
categorieën van afvalstoffen aangewezen.
X
Artikel 2.14a, eerste lid, komt te luiden:
1. Het is verboden afvalstoffen te verbranden.
Y
Artikel 2.15 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het eerste lid komt te luiden:
1. Degene die de inrichting drijft neemt alle energiebesparende
maatregelen met een terugverdientijd van vijf jaar of minder.
2. Na het eerste lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
2. Het bevoegd gezag kan bij maatwerkvoorschrift een gefaseerde
uitvoering van de verplichting, bedoeld in het eerste lid, toestaan waarbij
rekening wordt gehouden met de bedrijfseconomische omstandigheden
van de inrichting. Hierbij stelt het bevoegd gezag per maatregel een
redelijke termijn vast waarbinnen die maatregel moet zijn uitgevoerd.
3. Het tweede tot en met vijfde lid (oud) worden vernummerd tot derde
tot en met zesde lid.
4. In het vierde lid (nieuw) wordt «tweede lid» vervangen door: derde
lid.
Z
Na artikel 2.16 wordt aan afdeling 2.7 een artikel toegevoegd, luidende:
Artikel 2.16a
Tot het tijdstip waarop artikel 2.16 in werking treedt, is artikel 2.1, vierde
lid, van toepassing op het vervoer van de eigen werknemers van en naar
de inrichting.
AA
Artikel 2.17 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het tweede lid komt te luiden:

Staatsblad 2015

337

16

2. Indien de inrichting is gelegen op een gezoneerd industrieterrein
gelden de waarden van het langtijdgemiddelde beoordelingsniveau
(LAr,LT) uit tabel 2.17a ook op een afstand van 50 meter vanaf de grens van
de inrichting.
2. Het vierde lid, onderdeel d, komt te luiden:
d. indien de inrichting is gelegen op een gezoneerd industrieterrein de
waarden van het langtijdgemiddelde beoordelingsniveau (LAr,LT) uit tabel
2.17d ook gelden op een afstand van 50 meter vanaf de grens van de
inrichting, en
BB
Na artikel 2.17 wordt een artikel ingevoegd toegevoegd, luidende:
Artikel 2.17a
1. De waarden op de gevel van gevoelige gebouwen en op de grens van
gevoelige terreinen in tabel 2.17a onderscheidenlijk 2.17g worden met
5 dB(A) verhoogd indien tot het van toepassing worden van artikel 2.17 op
een inrichting, op grond van een voorschrift als bedoeld in het derde lid
van dat artikel hogere waarden golden.
2. Indien in een milieuvergunning die in werking en onherroepelijk was
op het tijdstip genoemd in het op de inrichting van toepassing geweest
zijnde voorschrift, genoemd in artikel 2.17a, derde lid, lagere waarden dan
de waarden, bedoeld in artikel 2.17, eerste lid, waren vastgesteld, zijn die
lagere waarden van toepassing.
3. De voorschriften, bedoeld in artikel 2.17, eerste en tweede lid zijn:
voorschrift 1.1.3 van de bijlage van het Besluit opslag- en transportbedrijven milieubeheer, voorschrift 1.1.5 van bijlage 2 van het Besluit
detailhandel- en ambachtsbedrijven milieubeheer, voorschrift 1.1.7 van de
bijlage van het Besluit horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen milieubeheer, voorschrift 1.1.3 van de bijlage van het Besluit bouw- en houtbedrijven milieubeheer, voorschrift 1.1.5 van de bijlage van het Besluit
woon- en verblijfsgebouwen milieubeheer, voorschrift 1.1.3 van bijlage 2
van het Besluit voorzieningen- en installaties milieubeheer, voorschrift
1.1.3 van bijlage 1 van het Besluit textielreinigingsbedrijven milieubeheer,
voorschrift 1.1.3 van de bijlage van het Besluit inrichtingen voor motorvoertuigen milieubeheer, voorschrift 3.2 van bijlage 2 van het Besluit
tankstations milieubeheer, voorschrift 4.2.1 van bijlage 1 van het Besluit
tandartspraktijken milieubeheer en voorschrift 1.1.3 van bijlage 2 van het
Besluit glastuinbouw.
4. In afwijking van artikel 2.17, vijfde lid, gelden voor inrichtingen als
bedoeld in dat lid, waarop tot 1 januari 2013, bijlage 2 van het Besluit
glastuinbouw van toepassing was, tot 1 januari 2016 de geluidswaarden
van voorschrift 1.1.1 van bijlage 2 van het Besluit glastuinbouw.
5. Een gemeentelijke verordening als bedoeld in voorschrift 1.1.2 van de
bijlage bij het Besluit landbouw milieubeheer, zoals dat luidde tot
1 januari 2013, berust met ingang van die datum op artikel 2.17, zevende
lid.
6. Voor inrichtingen waarop tot 1 januari 2008 het Besluit horeca-, sporten recreatie-inrichtingen milieubeheer, het Besluit detailhandel en
ambachtsbedrijven milieubeheer of het Besluit woon- en verblijfsgebouwen milieubeheer van toepassing was, zijn de waarden uit artikel 2.17
niet van toepassing op de gevel van onderscheidenlijk in een dienst- of
bedrijfswoning dan wel een woning die deel uitmaakt van een inrichting.
CC
Artikel 2.18 wordt als volgt gewijzigd:

Staatsblad 2015

337

17

1. In het eerste lid, aanhef, wordt «de artikelen 2.17, 2.19, 2.20 dan wel
6.12» vervangen door: de artikelen 2.17, 2.17a, 2.19, 2.19a dan wel 2.20.
2. In het tweede tot en met vierde lid wordt «artikel 2.17, 2.20 dan wel
6.12» vervangen door: artikel 2.17, 2.17a dan wel 2.20.
3. Er worden twee leden toegevoegd, luidende:
9. Voor inrichtingen waarop tot 1 januari 2008, het Besluit horeca-,
sport- en recreatie-inrichtingen milieubeheer van toepassing was, en
waarvoor voor muziekgeluid een bedrijfsduurcorrectie werd toegepast,
kan het bevoegd gezag bij maatwerkvoorschrift bepalen dat het tweede lid
niet van toepassing is voor de toetsing van geluidsniveaus tussen 23.00
en 07.00 uur.
10. Indien op grond van het maatwerkvoorschrift, bedoeld in het
negende lid, een bedrijfsduurcorrectie wordt toegepast, is het door de
inrichting veroorzaakte geluidsniveau gedurende de bedrijfstijd tussen
23.00 en 07.00 uur niet hoger dan op grond van artikel 2.17 is toegestaan
tussen 19.00 en 23.00 uur.
DD
Na artikel 2.19 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 2.19a
1. Tot de inwerkingtreding van artikel 2.19 zijn het tweede tot en met
vierde lid van toepassing.
2. Artikel 2.17 is niet van toepassing op inrichtingen die zijn gelegen in
een concentratiegebied voor horeca-inrichtingen of in een concentratiegebied voor detailhandel en ambachtsbedrijven, dat bij of krachtens een
verordening als zodanig is aangewezen.
3. In een gebied als bedoeld in het tweede lid bedraagt het langtijdgemiddeld beoordelingsniveau, veroorzaakt door de in de inrichting
aanwezige installaties en toestellen, alsmede door de in de inrichting
verrichte werkzaamheden en activiteiten, in ieder geval niet meer:
a. dan de in tabel 2.17 bedoelde waarden op de gevel of, als dat hoger
is, het in dat gebied heersende referentieniveau;
b. dan de in tabel 2.19a aangegeven waarden binnen gevoelige
gebouwen.
Tabel 2.19a

Langtijdgemiddeld beoordelingsniveau (LAr,LT)
Maximaal geluidsniveau

07.00–19.00 uur

19.00–23.00 uur

23.00–07.00 uur

35 dB(A)

30 dB(A)

25 dB(A)

55 dB(A)

50 dB(A)

45 dB(A)

4. Voor inrichtingen waarop tot 1 januari 2008 het Besluit horeca-, sporten recreatie-inrichtingen milieubeheer, het Besluit detailhandel en
ambachtsbedrijven milieubeheer of het Besluit woon- en verblijfsgebouwen milieubeheer van toepassing was, zijn de waarden uit dit artikel
niet van toepassing op de gevel van onderscheidenlijk een dienst- of
bedrijfswoning dan wel een woning die deel uitmaakt van een inrichting.
EE
Artikel 2.20 wordt als volgt gewijzigd:

Staatsblad 2015

337

18

1. In het eerste, tweede, vierde en zesde lid, wordt «de artikelen 2.17,
2.19 dan wel 6.12» vervangen door: de artikelen 2.17, 2.17a, 2.19 dan wel
2.19a.
2. Er worden twee leden toegevoegd, luidende:
8. De etmaalwaarde die het bevoegd gezag vaststelt op grond van het
eerste lid, is niet lager dan 40 dB(A) voor een inrichting:
a. waarop tot het van toepassing worden van dit artikel op die
inrichting, het Besluit opslag- en transportbedrijven milieubeheer, het
Besluit detailhandel- en ambachtsbedrijven milieubeheer, het Besluit
horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen milieubeheer, het Besluit bouwen houtbedrijven milieubeheer, het Besluit woon- en verblijfsgebouwen
milieubeheer, het Besluit textielreinigingsbedrijven milieubeheer, het
Besluit jachthavens milieubeheer, het Besluit motorvoertuigen milieubeheer of het Besluit glastuinbouw van toepassing was, en
b. die voor de inwerkingtreding van het in onderdeel a genoemde
besluit dat van toepassing was, is opgericht.
9. De etmaalwaarde die het bevoegd gezag vaststelt op grond van het
eerste lid is niet lager dan 40 dB(A) voor een inrichting waarop tot
1 januari 2008 het Besluit tankstations milieubeheer of het Besluit
tandartspraktijken milieubeheer van toepassing was.
FF
In artikel 2.21, eerste lid, aanhef, wordt «de artikelen 2.17, 2.19, 2.20 dan
wel 6.12» vervangen door: de artikelen 2.17, 2.17a, 2.19, 2.19a dan wel
2.20.
GG
Artikel 2.22 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het eerste lid wordt als volgt gewijzigd:
a. De zinsnede «de artikelen 2.17, 2.19, 2.20 dan wel 6.12» wordt
vervangen door: de artikelen 2.17, 2.17a, 2.19, 2.19a dan wel 2.20.
b. Na «ongevallenbestrijding,« wordt ingevoegd: spoedeisende
medische hulpverlening,.
2. In het tweede lid wordt «bij ongevallenbestrijding, brandbestrijding
en gladheidbestrijding» vervangen door: ten behoeve van ongevallenbestrijding, spoedeisende medische hulpverlening, brandbestrijding en
gladheidbestrijding en het vrijmaken van de weg na een ongeval.
HH
In artikel 2.23a wordt «artikel 3.29, aanhef en onderdeel a of b»
vervangen door: artikel 3.29, eerste lid.
II
In artikel 2.28, tabel 2.28a, activiteit 8, noot 4, wordt «artikel 2.29, vierde
lid» vervangen door: artikel 2.29, vijfde lid.
JJ
Artikel 3.3 wordt als volgt gewijzigd:

Staatsblad 2015

337

19

1. In het vierde lid, onderdeel b, wordt «bedoeld in artikel 5 van de Wet
op het Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut» vervangen door:
bedoeld in artikel 3, eerste lid, onderdeel a, van de Wet taken meteorologie en seismologie.
2. Er worden twee leden toegevoegd, luidende:
6. Het derde lid is niet van toepassing op het lozen dat is aangevangen
voor het van toepassing worden van het eerste tot en met vijfde lid op de
inrichting.
7. Het bevoegd gezag kan bij maatwerkvoorschrift bepalen dat het lozen
in het vuilwaterriool van afvloeiend hemelwater dat niet afkomstig is van
een bodembeschermende voorziening, dat reeds plaatsvond voorafgaand
aan het tijdstip, bedoeld in het zesde lid, binnen een in dat maatwerkvoorschrift gestelde termijn wordt gestaakt.
KK
Aan artikel 3.4 worden twee leden toegevoegd, luidende:
4. In afwijking van het tweede lid, onderdeel a, wordt de afstand tot het
dichtstbijzijnde vuilwaterriool of zuiveringtechnisch werk bij voortzetting
van het lozen van huishoudelijk afvalwater op of in de bodem dat voor
1 juli 1990 al regelmatig plaatsvond, berekend vanaf het gedeelte van het
gebouw dat zich het dichtst bij een vuilwaterriool of een zuiveringtechnisch werk bevindt.
5. In afwijking van het tweede lid, onderdeel a, wordt de afstand tot het
dichtstbijzijnde vuilwaterriool of zuiveringtechnisch werk bij voortzetting
van het lozen van huishoudelijk afvalwater in het oppervlaktewaterlichaam dat voor 1 maart 1997 al plaatsvond, berekend vanaf het gedeelte
van het gebouw dat zich het dichtst bij een vuilwaterriool of een zuiveringtechnisch werk bevindt.
LL
Aan artikel 3.5b worden vijf leden toegevoegd, luidende:
4. Het eerste en tweede lid zijn niet van toepassing op een zuiveringtechnisch werk dat is opgericht voor 1 februari 1996 en waarvoor op dat
tijdstip een vergunning op grond van artikel 8.1 van de Wet milieubeheer
in werking en onherroepelijk was.
5. Indien het vierde lid van toepassing is, dan is de geurbelasting als
gevolg van een zuiveringtechnisch werk ter plaatse van geurgevoelige
objecten ten hoogste 1,5 odour units per kubieke meter lucht als
98-percentiel.
6. In afwijking van het vijfde lid is de geurbelasting als gevolg van een
zuiveringtechnisch werk ter plaatse van geurgevoelige objecten gelegen
op een gezoneerd industrieterrein, een bedrijventerrein dan wel buiten de
bebouwde kom ten hoogste 3,5 odour units per kubieke meter lucht als
98-percentiel.
7. Voor een zuiveringtechnisch werk waarvoor tot 1 januari 2011 een
omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en
onder e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, in werking en
onherroepelijk was, zijn het eerste, tweede, vijfde en zesde lid niet van
toepassing op de geurbelasting ter plaatse van geurgevoelige objecten
die op het moment van verlening van de vergunning niet aanwezig waren
of in de vergunning niet als geurgevoelig werden beschouwd.
8. Bij de verandering van een zuiveringtechnisch werk als bedoeld in het
vierde en zevende lid is de geurbelasting ter plaatse van geurgevoelige
objecten als gevolg van een zuiveringtechnisch werk niet hoger dan de
geurbelasting voorafgaand aan de verandering, tenzij de waarden,
bedoeld in het eerste en tweede lid niet worden overschreden.

Staatsblad 2015

337

20

MM
Artikel 3.5c komt te luiden:
Artikel 3.5c
De geurbelasting, bedoeld in artikel 3.5b, eerste, tweede en vijfde tot en
met achtste lid, wordt bepaald volgens de bij ministeriële regeling
gestelde eisen.
NN
Na het opschrift van paragraaf 3.1.6 wordt een artikel ingevoegd,
luidende:
Artikel 3.6.1
Deze paragraaf is van toepassing op het lozen ten gevolge van
reinigingswerkzaamheden, conserveringswerkzaamheden, sloop-, en
renovatiewerkzaamheden of andere onderhoudswerkzaamheden aan of
nieuwbouw van vaste objecten.
OO
In artikel 3.6b, eerste lid wordt «sloop-, renovatie of nieuwbouwwerkzaamheden aan vaste objecten» vervangen door: sloop-, of renovatiewerkzaamheden aan of nieuwbouw van vaste objecten.
PP
Na artikel 3.6b worden aan afdeling 3.1 drie paragrafen toegevoegd,
luidende:
§ 3.1.7 Handelingen in een oppervlaktewaterlichaam
Artikel 3.6c
1. Deze paragraaf is van toepassing op ontgravingen of baggerwerkzaamheden in een oppervlaktewaterlichaam.
2. Deze paragraaf is tevens van toepassing op andere werkzaamheden
in een oppervlaktewaterlichaam indien die plaatsvinden door of vanwege
de beheerder in het kader van het beheer van dat oppervlaktewaterlichaam.
Artikel 3.6d
1. Het lozen in een oppervlaktewaterlichaam ten gevolge van ontgravingen of baggerwerkzaamheden in dat oppervlaktewaterlichaam is
toegestaan.
2. Indien bij ontgravingen of baggerwerkzaamheden in een oppervlaktewaterlichaam de kwaliteit van de te baggeren of ontgraven waterbodem
een bij ministeriële regeling aan te wijzen interventiewaarde overschrijdt,
worden de werkzaamheden uitgevoerd overeenkomstig een werkplan,
waarin maatregelen zijn beschreven waarmee het lozen zo veel mogelijk
wordt beperkt. Het werkplan bevat in ieder geval de beschrijving van de
toe te passen baggertechniek en de bij het gebruik van die techniek
gehanteerde werkwijze.

Staatsblad 2015

337

21

Artikel 3.6e
Het lozen in een oppervlaktewaterlichaam ten gevolge van andere
werkzaamheden dan bedoeld in artikel 3.6c, is toegestaan indien die
werkzaamheden plaatsvinden door of vanwege de beheerder in het kader
van het beheer van dat oppervlaktewaterlichaam.
§ 3.1.8 Lozen ten gevolge van schoonmaken drinkwaterleidingen
Artikel 3.6f
1. Deze paragraaf is van toepassing op het lozen ten gevolge van het
schoonmaken en in gebruik nemen van de middelen voor het opslaan,
transporteren en de distribueren van drinkwater of warm tapwater als
bedoeld in artikel 1 van de Drinkwaterwet of van huishoudwater als
bedoeld in artikel 1 van het Drinkwaterbesluit. Bij het lozen wordt ten
minste voldaan aan het tweede tot en met het vijfde lid.
2. Het lozen op of in de bodem is toegestaan indien aan het drinkwater,
warm tapwater of huishoudwater geen chemicaliën zijn toegevoegd en als
gevolg van het lozen geen wateroverlast ontstaat.
3. Het lozen in een oppervlaktewaterlichaam of in een voorziening voor
de inzameling en het transport van afvalwater, niet zijnde een vuilwaterriool, is toegestaan, indien aan het drinkwater, warm tapwater of
huishoudwater geen chemicaliën zijn toegevoegd.
4. Het lozen vindt slechts dan in een vuilwaterriool plaats, indien het
lozen, bedoeld in het tweede en derde lid, redelijkerwijs niet mogelijk is.
5. In afwijking van het tweede en derde lid kan het bevoegd gezag het
lozen van afvalwater, bedoeld in het eerste lid, met geringe concentraties
chemicaliën bij maatwerkvoorschrift toestaan indien het belang van de
bescherming van het milieu zich daartegen niet verzet.
§ 3.1.9 Lozen van afvalwater ten gevolge van calamiteitenoefeningen
Artikel 3.6g
1. Deze paragraaf is van toepassing op het lozen van afvalwater dat
vrijkomt bij een calamiteitenoefening met uitzondering van inrichtingen
voor het oefenen van brandbestrijdingstechnieken als bedoeld in
categorie 26 van onderdeel C van bijlage I bij het Besluit omgevingsrecht.
2. Het lozen van afvalwater is toegestaan.
QQ
Artikel 3.7 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het eerste lid wordt als volgt gewijzigd:
a. In de aanhef wordt «6.20 tot en met 6.20c» vervangen door: 3.10q tot
en met 3.10t.
b. Onderdeel b, komt te luiden:
b. een gasmotor, gasturbine, ketelinstallatie of dieselmotor die ten
hoogste 500 uren per jaar in gebruik is, met uitzondering van dieselmotoren die worden gebruikt voor de opwekking van elektriciteit in gevallen
anders dan noodgevallen;.
2. Het vierde lid wordt als volgt gewijzigd:
a. Onderdeel b vervalt.

Staatsblad 2015

337

22

b. De onderdelen c tot en met f worden geletterd b tot en met e.
RR
Artikel 3.9 komt te luiden:
Artikel 3.9
1. Voor zover stookinstallaties onder de werkingssfeer van deze
paragraaf vallen, zijn de artikelen 2.5, 2.7 en 2.8, derde tot en met negende
lid, niet van toepassing.
2. Onverminderd de emissie-eisen in deze paragraaf kan het bevoegd
gezag in het belang van de bescherming van het milieu bij maatwerkvoorschrift eisen stellen aan de emissies van een stookinstallatie.
SS
Artikel 3.10 komt te luiden:
Artikel 3.10
Het rookgas van een ketelinstallatie met een nominaal vermogen van 1
Megawatt of meer voldoet aan de emissiegrenswaarden, genoemd in
tabel 3.10.
Tabel 3.10
Ketelinstallatie met een nominaal vermogen van 1 megawatt of meer
Brandstof

Stikstofoxiden (NOx) (mg per
normaal kubieke meter)

Zwaveldioxide (SO2)
(mg per normaal
kubieke meter)

Totaal stof (mg
per normaal
kubieke meter)

onverbrande koolwaterstoffen
(CxHy) (mg per normaal kubieke
meter)

Brandstof in vaste vorm, met
uitzondering van biomassa
Brandstof in vloeibare vorm,
met uitzondering van
biomassa
Biomassa, voor zover de
ketelinstallatie een thermisch
vermogen kleiner dan 5
megawatt heeft
Biomassa, voor zover de
ketelinstallatie een thermisch
vermogen van 5 megawatt of
groter heeft
Vergistinggas
Aardgas
Brandstof in gasvorm, met
uitzondering van aardgas en
vergistinggas

100

200

5

–

120

200

5

–

275

200

20

–

145

200

5

–

70
70
70 vermenigvuldigd met een
factor die gelijk is aan de
verhouding van de onderste
verbrandingswaarde van de
ingezette brandstof,
uitgedrukt in MJ per normaal
kubieke meter, tot een
verbrandingswaarde van
31,65 MJ per normaal
kubieke meter, waarbij de
laatstgenoemde factor
minimaal 0,9 en maximaal
2,0 bedraagt

200

–
–
–

–
–
–

TT
Artikel 3.10a, tabel 3.10a, komt te luiden:

Staatsblad 2015

337

23

Tabel 3.10a
Ketelinstallatie met een nominaal vermogen tussen de 400 kilowatt en de 1 Megawatt
Brandstof

Stikstofoxiden (NOx) (mg per
normaal kubieke meter)

Zwaveldioxide (SO2)
(mg per normaal
kubieke meter)

Totaal stof (mg
per normaal
kubieke meter)

onverbrande koolwaterstoffen
(Cx)Hy) (mg per normaal kubieke
meter)

Brandstof in vloeibare vorm,
met uitzondering van
biomassa
Biomassa
Vergistinggas
Aardgas
Brandstof in gasvorm, met
uitzondering van aardgas en
vergistinggas

120

200

20

–

300
70
70
70 vermenigvuldigd met een
factor die gelijk is aan de
verhouding van de onderste
verbrandingswaarde van de
ingezette brandstof,
uitgedrukt in MJ per normaal
kubieke meter, tot een
verbrandingswaarde van
31,65 MJ per normaal
kubieke meter, waarbij de
laatstgenoemde factor
minimaal 0,9 en maximaal
2,0 bedraagt
300

200
200

40
–
–
–

–
–
–
–

200

40

–

Houtpellets voor zover het
geen biomassa betreft

UU
Artikel 3.10d, tabel 3.10d, komt te luiden:
Tabel 3.10d
Gasturbine
Brandstof

Stikstofoxiden (NOx) (mg per
normaal kubieke meter)

Zwaveldioxide (SO2)
(mg per normaal
kubieke meter)

Totaal stof (mg
per normaal
kubieke meter)

onverbrande koolwaterstoffen
(Cx)Hy) (mg per normaal kubieke
meter)

Brandstof in vloeibare vorm,

140, teruggerekend naar de
ISO-luchtcondities
140, teruggerekend naar de
ISO-luchtcondities
140, teruggerekend naar de
ISO-luchtcondities

200

15

–

–

–

–

200

–

–

aardgas
Brandstof, met uitzondering
van brandstof in vloeibare
vorm en aardgas

VV
Artikel 3.10e wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. Er worden vier leden toegevoegd, luidende:
2. In afwijking van het eerste lid kan het bevoegd gezag bij maatwerkvoorschrift een hogere emissiegrenswaarde voor stikstofoxiden
vaststellen voor een dieselmotor met een thermisch vermogen van
minder dan 600 kilowatt gelegen op een platform dat is gelegen binnen de
Nederlandse exclusieve economische zone. De afwijkende emissiegrenswaarde voor stikstofoxiden bedraagt ten hoogste 2.800 milligram per
normaal kubieke meter.
3. Degene die een inrichting drijft waartoe een dieselmotor als bedoeld
in het tweede lid behoort, overlegt elke vijf jaar ten behoeve van het
maatwerkvoorschrift een haalbaarheidsstudie, naar vermindering van de
NOx-emissies door toepassing van emissiebeperkende maatregelen of
alternatieve technieken, zoals zonne- en windenergie, gasmotoren en

Staatsblad 2015

337

24

-turbines, Van de haalbaarheidsstudie maakt een kosteneffectiviteitsberekening deel uit.
4. In afwijking van het derde lid kan het bevoegd gezag bepalen dat kan
worden volstaan met een kosteneffectiviteitsberekening indien de
resterende levensduur van de installatie daartoe aanleiding geeft.
5. Bij de beoordeling van de kosteneffectiviteitsberekening gaat het
bevoegd gezag uit van een kosteneffectiviteit als bedoeld in artikel 2.7,
derde tot en met zesde lid.
WW
Tabel 3.10f komt te luiden:
Tabel 3.10f
Gasmotor
Brandstof/vermogen

Stikstofoxiden (NOx) (mg per
normaal kubieke meter)

Thermisch vermogen kleiner
dan 2,5 megawatt, met
uitzondering van
vergistinggas
Thermisch vermogen van 2,5
megawatt of groter, met
uitzondering van
vergistinggas
Vergistinggas ongeacht het
thermisch vermogen

340

Zwaveldioxide (SO2)
(mg per normaal
kubieke meter)

Totaal stof (mg
per normaal
kubieke meter)

onverbrande koolwaterstoffen
(Cx)Hy) (mg per normaal kubieke
meter)

340

–

–

100

–

1.500

–

–

200

XX
Artikel 3.10n komt te luiden:
Artikel 3.10n
1. In afwijking van artikel 2.14a, eerste lid, is het verbranden van
biomassa die tevens afvalstof is, toegestaan indien:
a. het de verbranding in een stookinstallatie met een thermisch
vermogen van 15 megawatt of minder betreft;
b. het verbranden van de biomassa materiaalhergebruik niet
belemmert, en
c. de vrijkomende warmte nuttig wordt gebruikt.
2. In afwijking van artikel 2.12, tweede en derde lid, is het toegestaan
verschillende categorieën van afvalstoffen, zijnde biomassa, te mengen bij
de verbranding van biomassa mits wordt voldaan aan het eerste lid.
YY
Na artikel 3.10p worden aan paragraaf 3.2.1 vijf artikelen toegevoegd,
luidende:
Artikel 3.10q
1. In afwijking van de artikelen 3.10, 3.10d, 3.10e of 3.10f, voldoet het
rookgas van een stookinstallatie die voor 1 april 2010 is geplaatst of in
gebruik is genomen, tot de datum, genoemd in het tweede of derde lid,
aan de emissiegrenswaarden die op 31 maart 2010 voor die installatie
golden ingevolge het Besluit emissie-eisen stookinstallaties milieubeheer
B of het Besluit emissie-eisen stookinstallaties milieubeheer A, dan wel
aan de daarvan afwijkende emissiegrenswaarden, die voor die stookin-

Staatsblad 2015

337

25

stallatie golden op grond van een daarvoor verleende omgevingsvergunning.
2. Het rookgas in een stookinstallatie als bedoeld in het eerste lid,
voldoet met ingang van 1 januari 2017 aan de emissiegrenswaarden,
genoemd in de artikelen 3.10, 3.10d, 3.10e of 3.10f.
3. In afwijking van het tweede lid voldoet het rookgas in een stookinstallatie als bedoeld in het eerste lid voor zover die zich binnen de Nederlandse exclusieve economische zone bevindt dan wel deel uitmaakt van
een inrichting waarin kooldioxide (CO2), afkomstig van een andere
inrichting, wordt ingezet ten behoeve van de bemesting van gewassen
teneinde het gebruik van brandstof te verminderen, met ingang van
1 januari 2019 aan de in de artikelen 3.10, 3.10d, 3.10e of 3.10f genoemde
emissiegrenswaarden.
4. Op het in werking hebben van een stookinstallatie die voor 1 januari
2014 is geplaatst of in gebruik is genomen en waarop titel 16.3 van de wet
van toepassing was, zijn de op grond van de artikelen 3.10 tot en met 3.10j
en 3.10q tot en met 3.10t geldende emissiegrenswaarden en meetmethoden voor stikstofoxiden (NOx) tot de datum, genoemd in het tweede
of derde lid, niet van toepassing. Het bevoegd gezag kan voor deze
stookinstallaties tot de in het tweede of derde lid genoemde data bij
maatwerkvoorschrift emissiegrenswaarden en meetmethoden voor
stikstofoxiden (NOx) in het rookgas van de stookinstallatie vaststellen,
indien de lokale luchtkwaliteit dat vergt.
5. Indien ingevolge het eerste lid de emissiegrenswaarden van het
Besluit emissie-eisen stookinstallaties milieubeheer A van toepassing zijn,
zijn in afwijking van artikel 3.10p tevens de regels inzake keuring en
onderhoud van dat besluit van toepassing.
Artikel 3.10r
1. In afwijking van de artikelen 3.10a of 3.10b, voldoet het rookgas van
een ketelinstallatie met een nominaal vermogen kleiner dan 1 megawatt
die voor 1 januari 2013 is geplaatst of in gebruik is genomen, totdat het
tweede lid van toepassing wordt, aan de emissiegrenswaarden die tot
1 januari 2013 voor die installatie golden ingevolge het Besluit
typekeuring verwarmingstoestellen luchtverontreiniging stikstofoxiden,
dan wel aan de daarvan afwijkende emissiegrenswaarden, die voor die
stookinstallatie golden ingevolge een daarvoor verleende omgevingsvergunning of ingevolge het derde of vierde lid.
2. Het rookgas van een ketelinstallatie als bedoeld in het eerste lid,
voldoet aan de in de artikelen 3.10a of 3.10b genoemde emissiegrenswaarden vanaf het tijdstip dat:
a. de branders zijn vervangen;
b. wijzigingen zijn aangebracht die met nieuwbouw van de ketelinstallatie overeenkomen, of
c. een wijziging wordt doorgevoerd, die leidt tot een toename van
emissies van de stoffen, genoemd in de artikelen 3.10a of 3.10b, met meer
dan 10 procent.
3. In afwijking van artikel 3.10a en onverminderd het eerste lid, voldoet
het rookgas van een ketelinstallatie met een nominaal vermogen tussen
de 500 kilowatt en de 1 megawatt, waarin biomassa wordt verbrand of
waarin houtpellets, voor zover het geen biomassa betreft worden
verbrand, die in gebruik is genomen tussen 1 januari 2013 en 1 januari
2015, aan de emissiegrenswaarden, herleid op rookgas met een volumegehalte aan zuurstof van 6%, genoemd in tabel 3.10r (1), totdat aan een
van de criteria, bedoeld in het tweede lid, wordt voldaan.

Staatsblad 2015

337

26

Tabel 3.10r (1)
Ketelinstallatie met een nominaal vermogen tussen de 500 kilowatt en de 1 megawatt
Brandstof

Stikstofoxiden (NOx) (mg per
normaal kubieke meter)

Zwaveldioxide (SO2)
(mg per normaal
kubieke meter)

Totaal stof (mg
per normaal
kubieke meter)

onverbrande koolwaterstoffen
(Cx)Hy) (mg per normaal kubieke
meter)

Biomassa en houtpellets voor
zover het geen biomassa
betreft

–

–

75

–

4. In afwijking van de artikelen 3.10a en 3.10b en onverminderd het
eerste lid, voldoet het rookgas van een ketelinstallatie met een nominaal
vermogen kleiner dan 500 kilowatt waarin biomassa wordt of houtpellets
voor zover het geen biomassa betreft worden verbrand, die in gebruik zijn
genomen tussen 1 januari 2013 en 1 januari 2015 aan de emissiegrenswaarden, herleid op rookgas met een volumegehalte aan zuurstof van 6%,
genoemd in tabel 3.10r (2) totdat aan een van de criteria, bedoeld in het
tweede lid, wordt voldaan.
Tabel 3.10r (2)
Ketelinstallatie met een nominaal vermogen kleiner of gelijk aan 500 kilowatt
Brandstof

Stikstofoxiden (NOx) (mg per
normaal kubieke meter)

Zwaveldioxide (SO2)
(mg per normaal
kubieke meter)

Totaal stof (mg
per normaal
kubieke meter)

onverbrande koolwaterstoffen
(Cx)Hy) (mg per normaal kubieke
meter)

Biomassa en houtpellets voor
zover het geen biomassa
betreft

–

–

150

–

Artikel 3.10s
Indien aan een stookinstallatie als bedoeld in artikel 3.10q, eerste of
derde lid, of artikel 3.10r, eerste lid, voor 1 januari 2017 onderscheidenlijk
1 januari 2019 een wijziging van het nominaal vermogen wordt aangebracht die leidt tot een toename van emissies van de stoffen, genoemd in
deze paragraaf, met meer dan 10 procent, wordt die wijziging zodanig
uitgevoerd dat aan de emissiegrenswaarden, genoemd in de artikelen
3.10, 3.10a, 3.10b, 3.10d, 3.10e of 3.10f, wordt voldaan.
Artikel 3.10t
Artikel 3.10c is van overeenkomstige toepassing op het in werking
hebben van een stookinstallatie als bedoeld in artikel 3.10q, eerste of
derde lid, of artikel 3.10r, eerste lid.
Artikel 3.10u
In afwijking van artikel 3.10l, eerste lid, haalt een warmtekrachtinstallatie die in gebruik is genomen voor 1 januari 2008, een jaargemiddeld
rendement van ten minste 60% berekend volgens de formule, bedoeld in
dat lid.
ZZ
Artikel 3.12 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt «In inrichtingen» vervangen door: Voor
inrichtingen.
2. In het derde lid vervalt: en de regionale brandweer.

Staatsblad 2015

337

27

3. In het vierde lid, onderdeel b, vervalt: periodieke.
4. Er worden drie leden toegevoegd, luidende:
9. Het zesde lid is niet van toepassing op een gasdrukmeet- en
regelstation:
a. waarop tot 1 januari 2008 het Besluit voorzieningen en installaties
milieubeheer van toepassing was, is opgericht voor 1 december 2001 en
waarvoor tot laatstgenoemde datum een vergunning in werking en
onherroepelijk was, of
b. dat voor 1 januari 2008 is opgericht en waarvoor tot die datum een
vergunning in werking en onherroepelijk was;
voor zover de afstanden opgenomen in de vergunning afwijken van de
afstanden, bedoeld in tabel 3.12.
10. Voor een gasdrukmeet- en regelstation als bedoeld in het negende
lid zijn de afstanden opgenomen in de vergunning van toepassing.
11. Het bevoegd gezag kan bij maatwerkvoorschrift eisen stellen aan de
veiligheid, voor de situatie, bedoeld in het negende lid, voor zover de
afstanden opgenomen in de vergunning afwijken van de afstanden,
genoemd in het zesde lid, tabel 3.12.
AAA
Artikel 3.14a wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt na «gevoelige gebouwen» ingevoegd: , tenzij
deze zijn gelegen op een gezoneerd industrieterrein,.
2. Er worden twee leden toegevoegd, luidende:
4. In verband met een windturbine of een combinatie van windturbines
waarvoor tot 1 januari 2011 een vergunning in werking en onherroepelijk
was dan wel een melding was gedaan op grond van artikel 1.10, kunnen
bij ministeriële regeling maatregelen worden voorgeschreven die ertoe
leiden dat binnen een bij die regeling te bepalen termijn aan de norm van
ten hoogste 47 dB Lden en ten hoogste 41 dB Lnight op de gevel van
gevoelige gebouwen en bij gevoelige terreinen op de grens van het
terrein wordt voldaan in die gevallen waarin uit het akoestisch onderzoek,
bedoeld in artikel 1.11, negende lid, blijkt dat de geluidsbelasting die
waarde overschrijdt.
5. Bij de toepassing van het tweede lid wordt geen rekening gehouden
met een windturbine of een combinatie van windturbines die behoort tot
een andere inrichting waarvoor tot 1 januari 2011 een vergunning in
werking en onherroepelijk was dan wel een melding was gedaan op
grond van artikel 1.10.
BBB
Aan artikel 3.15a wordt een lid toegevoegd, luidende:
6. Het eerste tot en met vijfde lid zijn niet van toepassing op een
windturbine of een combinatie daarvan waarvoor tot 1 januari 2011 een
vergunning in werking en onherroepelijk was dan wel een melding was
gedaan op grond van artikel 1.10 ten aanzien van een kwetsbaar onderscheidenlijk beperkt kwetsbaar object, indien het plaatsgebonden risico
ten gevolge van die windturbine of een combinatie van windturbines voor
het betreffende kwetsbare onderscheidenlijk beperkt kwetsbare object
voor 1 januari 2011 groter is dan 10-6 onderscheidenlijk 10-5 per jaar.
CCC
Artikel 3.16c komt te luiden:

Staatsblad 2015

337

28

Artikel 3.16c
Deze paragraaf is van toepassing op het in werking hebben van:
a. een koelinstallatie met een inhoud van ten minste 10 kilogram
kooldioxide,
b. een koelinstallatie met een inhoud van ten minste 5 kilogram
koolwaterstoffen, of
c. een koelinstallatie met een inhoud van ten minste 10 en ten hoogste
1.500 kilogram ammoniak.
DDD
Artikel 3.16d komt te luiden:
Artikel 3.16d
1. Een koelinstallatie met een natuurlijk koudemiddel voldoet ten
behoeve van het voorkomen van risico’s voor de omgeving en ongewone
voorvallen, dan wel voor zover dat niet mogelijk is het zoveel mogelijk
beperken van de risico’s voor de omgeving en de kans dat ongewone
voorvallen zich voordoen en de gevolgen hiervan, ten minste aan de bij
ministeriële regeling gestelde eisen.
2. Een koelinstallatie als bedoeld in het eerste lid wordt ten minste
eenmaal per kalenderjaar gecontroleerd op het veilig functioneren.
3. Een controle als bedoeld in het tweede lid wordt verricht door degene
die het onderhoud uitvoert en beschikt over een vakbekwaamheidscertificaat als bedoeld in:
a. PGS 13 indien het een koelinstallatie met ammoniak als natuurlijk
koudemiddel betreft,
b. NPR 7600 indien het een koelinstallatie met koolwaterstoffen als
natuurlijk koudemiddel betreft,
c. NPR 7601 indien het een koelinstallatie met kooldioxide als natuurlijk
koudemiddel betreft.
4. Van de controle wordt een rapport opgemaakt dat aan de drijver van
de inrichting ter beschikking wordt gesteld.
5. In een kunstijsbaan met ammoniak als natuurlijk koudemiddel wordt
een indirect koelsysteem als bedoeld in hoofdstuk 2.4 van PGS 13
toegepast.
6. Het vijfde lid is niet van toepassing op koelinstallaties bij kunstijsbanen die zijn geïnstalleerd voor 1 januari 2010.
EEE
Na artikel 3.16p wordt aan paragraaf 3.2.8 een artikel toegevoegd,
luidende:
Artikel 3.16q
Deze paragraaf, met uitzondering van artikel 3.16p, is niet van
toepassing op een gesloten bodemenergiesysteem dat is geïnstalleerd
voor 1 juli 2013.
FFF
Het opschrift van afdeling 3.3 komt te luiden:

Staatsblad 2015

337

29

Afdeling 3.3. Activiteiten met voertuigen, vaartuigen of luchtvaartuigen
GGG
In artikel 3.17, tweede lid, vervalt: en vaartuigen.
HHH
Aan artikel 3.20 worden vijf leden toegevoegd, luidende:
10. Het eerste lid is niet van toepassing op inrichtingen voor het
afleveren van lichte olie aan motorvoertuigen voor het wegverkeer,
waarbij het afleveren van lichte olie plaatsvindt met een maximale
afleversnelheid van 10 liter per minuut, die zijn opgericht voor 1 januari
2012, tot het moment waarop het geheel van de tanks of pompen en
leidingen van de afleverinstallatie, sterk wordt gewijzigd of vernieuwd.
11. Het eerste lid is niet van toepassing op inrichtingen voor het
afleveren van lichte olie aan motorvoertuigen voor het wegverkeer anders
dan ten behoeve van de openbare verkoop, die zijn opgericht voor
1 januari 2012, tot het moment waarop het geheel van de tanks of
pompen en leidingen van de afleverinstallatie, sterk wordt gewijzigd of
vernieuwd.
12. Het tiende en elfde lid zijn met ingang van 1 januari 2019 niet van
toepassing op inrichtingen voor het afleveren van lichte olie aan motorvoertuigen voor het wegverkeer met een debiet van lichte olie van meer
dan 3.000 kubieke meter per jaar.
13. In afwijking van het vijfde lid wordt een systeem voor dampretour
fase-II bij een inrichting die is opgericht voor 1 januari 2012 ten minste
eenmaal per drie jaar op de goede werking gecontroleerd overeenkomstig
de testprocedure, bedoeld in het vierde lid, onderdeel a, tot het moment
dat het geheel van de tanks of pompen en leidingen van de afleverinstallatie sterk wordt gewijzigd of vernieuwd.
14. Het dertiende lid is met ingang van 1 januari 2019 niet van
toepassing op inrichtingen voor het afleveren van lichte olie aan motorvoertuigen voor het wegverkeer met een debiet van lichte olie van meer
dan 3.000 kubieke meter per jaar.
III
Artikel 3.20a wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. Er worden drie leden toegevoegd, luidende:
2. Het eerste lid is niet van toepassing op inpandige afleverinstallaties
voor lichte olie die zijn geïnstalleerd voor 1 januari 2012.
3. In de gevallen, bedoeld in het tweede lid, waarin het inpandig
afleveren van lichte olie is toegestaan, vindt het inpandig afleveren in het
belang van het voorkomen van risico’s voor de omgeving en ongewone
voorvallen, dan wel voor zover dat niet mogelijk is het zoveel mogelijk
beperken van de risico’s voor de omgeving en de kans dat ongewone
voorvallen zich voordoen en de gevolgen hiervan ten minste plaats via
een EU-systeem voor dampretour fase-II.
4. Op het inpandig afleveren van lichte olie, bedoeld in het derde lid, is
artikel 3.20, derde tot en met achtste lid, alsmede de krachtens die leden
en krachtens artikel 3.19 gestelde regels van toepassing.
JJJ
Aan artikel 3.23 wordt een lid toegevoegd, luidende:

Staatsblad 2015

337

30

5. Het tweede lid is niet van toepassing indien voor het van toepassing
worden van dit besluit of een deel daarvan op een activiteit in de
inrichting een slibvangput en een olieafscheider zijn geplaatst die op de
hoeveelheid afvalwater zijn afgestemd.
KKK
Aan artikel 3.23b worden drie leden toegevoegd, luidende:
3. Het eerste lid is tot 1 januari 2016 niet van toepassing op een
inrichting waar het wassen van motorvoertuigen of werktuigen plaatsvindt waarmee geen gewasbeschermingsmiddelen zijn toegepast, indien
op die inrichtingen tot 1 januari 2013 het Besluit landbouw milieubeheer
van toepassing was.
4. Het wassen van motorvoertuigen of werktuigen waarmee geen
gewasbeschermingsmiddelen zijn toegepast in een inrichting als bedoeld
in het derde lid, vindt plaats boven een bodembeschermende voorziening.
5. Het lozen van afvalwater afkomstig van een bodembeschermende
voorziening als bedoeld in het vierde lid vindt plaats in een vuilwaterriool
waarbij ten minste wordt voldaan aan artikel 3.23c.
LLL
Artikel 3.23c, derde lid, komt te luiden:
3. In afwijking van het tweede lid bedraagt het gehalte aan olie ten
hoogste 200 milligram per liter in enig steekmonster, indien het afvalwater
voorafgaand aan vermenging met ander afvalwater wordt geleid door een
slibvangput en olieafscheider die:
a. voldoen aan en worden gebruikt conform NEN-EN 858-1 en 2, of
b. zijn geplaatst voor het van toepassing worden van dit besluit of een
deel daarvan op een activiteit in de inrichting en op de hoeveelheid
afvalwater zijn afgestemd.
MMM
Artikel 3.23d, tweede lid, komt te luiden:
2. Het afvalwater wordt geleid door een zuiveringsvoorziening waarmee
ten minste 95% van de gewasbeschermingsmiddelen wordt verwijderd.
NNN
Artikel 3.24, aanhef, komt te luiden:
Onverminderd artikel 3.23d is het lozen op of in de bodem van
afvalwater als gevolg van het uitwendig wassen van motorvoertuigen of
werktuigen of van spoorvoertuigen, toegestaan:
OOO
In de artikelen 3.26b, eerste lid, 3.38, tweede lid, 3.141, eerste lid, 3.143,
eerste lid, 4.21, eerste lid, 4.23, eerste lid, 4.27a, eerste lid, 4.29, eerste lid,
4.31 b, eerste lid, 4.33, eerste lid, 4.34, eerste lid, 4.35, eerste lid, 4.40,
eerste lid, 4.41, eerste lid, 4.42, eerste lid, 4.44, eerste lid, 4.45, eerste lid,
4.46, eerste lid, 4.50, eerste lid, 4.54, eerste lid, 4.58, eerste lid, 4.60, eerste
lid, 4.62, eerste lid, 4.65, eerste lid, 4.68, eerste lid, 4.74b, eerste lid, 4.74f,
eerste lid, 4.74j, tweede lid, 4.74s, eerste lid, 4.94, 4.94g, eerste lid,
4.103aa, 4.103d, 4.119 en 4.125, eerste en tweede lid, wordt «onverminderd de artikelen 2.5 en 2.6» vervangen door: onverminderd artikel
2.5, eerste, vierde en vijfde lid, en artikel 2.6.

Staatsblad 2015

337

31

PPP
Artikel 3.26c, derde lid, komt te luiden:
3. In afwijking van het tweede lid bedraagt het gehalte aan olie ten
hoogste 200 milligram per liter in enig steekmonster, indien het afvalwater
voorafgaand aan vermenging met ander afvalwater wordt geleid door een
slibvangput en olieafscheider die:
a. voldoen aan en worden gebruikt conform NEN-EN 858-1 en 2, of
b. zijn geplaatst voor het van toepassing worden van dit besluit of een
deel daarvan op een activiteit in de inrichting en op de hoeveelheid
afvalwater zijn afgestemd.
QQQ
Artikel 3.26f vervalt.
RRR
Artikel 3.26h, derde lid, komt te luiden:
3. In afwijking van het tweede lid bedraagt het gehalte aan olie ten
hoogste 200 milligram per liter in enig steekmonster, indien het afvalwater
voorafgaand aan vermenging met ander afvalwater wordt geleid door een
slibvangput en olieafscheider die:
a. voldoen aan en worden gebruikt conform NEN-EN 858-1 en 2, of
b. zijn geplaatst voor het van toepassing worden van dit besluit of een
deel daarvan op een activiteit in de inrichting en op de hoeveelheid
afvalwater zijn afgestemd.
SSS
Na artikel 3.26k wordt aan afdeling 3.3 een paragraaf toegevoegd,
luidende:
§ 3.3.6 Het gebruik van hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen
Artikel 3.26l
1. Deze paragraaf is van toepassing op het gebruik van hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen.
2. De artikelen 2.17 tot en met 2.22 zijn niet van toepassing op het
gebruik van hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen.
Artikel 3.26m
Degene die een helitraumacentrum drijft, draagt er zorg voor dat het
geluidsvermogensniveau van hefschroefvliegtuigen die door hem worden
ingezet voor het vervoer van mobiele medische teams niet hoger is dan
140 dB(A).
Artikel 3.26n
Degene die een ziekenhuis, niet zijnde een helitraumacentrum, drijft,
draagt er zorg voor dat zijn voorziening ten behoeve van het landen en
opstijgen van hefschroefvliegtuigen uitsluitend door hefschroefvliegtuigen wordt gebruikt indien dit gebruik bijzonder is aangewezen voor:
a. het vervoer van ongevalslachtoffers en zieken die spoedeisende
medische zorg behoeven, met inbegrip van apparatuur en begeleidend
personeel;
b. het vervoer van pasgeboren kinderen die spoedeisende medische

Staatsblad 2015

337

32

zorg behoeven, met inbegrip van apparatuur en begeleidend personeel;
c. het vervoer van organen of transplantatieteams in het kader van
transplantatie;
d. het vervoer van een lid van een mobiel medisch team dat, nadat het
mobiel medisch team met een hefschroefvliegtuig op een ongevallenlocatie is ingezet, met een ongevalslachtoffer of zieke die spoedeisende
medische zorg behoeft anders dan met een hefschroefvliegtuig naar het
ziekenhuis is vervoerd;
e. het verplaatsen van een hefschroefvliegtuig in verband met de
opleiding en training van de piloot tot ten hoogste 20 vliegbewegingen
per ziekenhuis per kalenderjaar.
Artikel 3.26o
Degene die een helitraumacentrum drijft, draagt er zorg voor dat zijn
voorziening ten behoeve van het landen en opstijgen van hefschroefvliegtuigen uitsluitend door hefschroefvliegtuigen wordt gebruikt indien dit
gebruik bijzonder aangewezen is voor:
a. het vervoer van ongevalslachtoffers en zieken die spoedeisende
medische zorg behoeven, met inbegrip van apparatuur en begeleidend
personeel;
b. het vervoer van pasgeboren kinderen die spoedeisende medische
zorg behoeven, met inbegrip van apparatuur en begeleidend personeel;
c. het vervoer van organen of transplantatieteams in het kader van
transplantatie;
d. het vervoer van mobiele medische teams, met inbegrip van
apparatuur naar en van ongevallenlocaties;
e. het verplaatsen van een hefschroefvliegtuig in verband met de komst
van een ander hefschroefvliegtuig dat ongevalslachtoffers, zieken en
pasgeboren kinderen die spoedeisende medische zorg behoeven, organen
of transplantatieteams vervoert;
f. het verplaatsen van een hefschroefvliegtuig tot ten hoogste 400
vliegbewegingen per helitraumacentrum per kalenderjaar in verband met:
1°. onderhoud of reparatie;
2°. tankvluchten;
3°. opleiding en training van de piloot en van het mobiel medisch team.
Artikel 3.26p
1. Degene die het helitraumacentrum of het ziekenhuis, niet zijnde een
helitraumacentrum drijft, registreert met betrekking tot het gebruik van
zijn voorziening ten behoeve van het landen en opstijgen van hefschroefvliegtuigen ten minste de volgende gegevens:
a. de reden voor het gebruik van de voorziening;
b. de tijd van vertrek;
c. de tijd van aankomst.
2. De registratie wordt binnen twee werkdagen na gebruik van de
voorziening bijgewerkt en gedurende ten minste vijf jaar na het
vastleggen in de registratie bewaard.
Artikel 3.26q
In afwijking van artikel 3.26m is het degene die op 1 februari 2003 een
helitraumacentrum dreef, tot het moment van vervanging van het
hefschroefvliegtuig dat op die datum werd ingezet voor het vervoer van
mobiele medische teams, toegestaan een hefschroefvliegtuig in te zetten
met een geluidsvermogensniveau van ten hoogste 145 dB(A).

Staatsblad 2015

337

33

TTT
Artikel 3.29 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het eerste lid wordt als volgt gewijzigd.
a. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
b. De puntkomma aan het slot van onderdeel h wordt vervangen door:
, of.
c. Aan het slot van onderdeel i wordt «, of» vervangen door een punt.
d. Onderdeel j vervalt.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
2. Deze paragraaf is ook van toepassing op het opslaan van een
vloeibare bodembedreigende stof, die geen gevaarlijke stof of CMR-stof
is, in een ondergrondse opslagtank van metaal of kunststof of in een
betonnen constructie die geheel of gedeeltelijk ondergronds ligt.
UUU
Artikel 3.30 wordt als volgt gewijzigd:
1. In de aanhef wordt na «ondergrondse opslagtank» ingevoegd: of een
betonnen constructie.
2. Aan het slot van onderdeel b wordt «, of» vervangen door een
puntkomma.
3. Aan het slot van onderdeel c wordt «of» toegevoegd.
4. Na onderdeel c wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:
d. het voorkomen dan wel voor zover dat niet mogelijk is het zoveel
mogelijk beperken van luchtverontreiniging,.
VVV
Artikel 3.30a wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding »1.» geplaatst.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
2. Het eerste lid is tot 1 januari 2016 niet van toepassing op een
opslagtank die is geïnstalleerd voor 1 januari 2013.
WWW
Artikel 3.31 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het tweede lid en het derde lid, onderdeel a, wordt na «3.4.7,»
ingevoegd: 3.4.11,.
2. Na het derde lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
4. Onverminderd het eerste tot en met derde lid is deze paragraaf van
toepassing op het zeven van grond met een capaciteit daarvoor van
minder dan 100.000 ton per jaar.
3. Het vierde lid (oud) wordt vernummerd tot vijfde lid.

Staatsblad 2015

337

34

XXX
Artikel 3.32 wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding »1.» geplaatst.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing op het zeven van
grond.
YYY
Artikel 3.33 komt te luiden:
Artikel 3.33
1. Het in een voorziening voor de inzameling en het transport van
afvalwater, niet zijnde een vuilwaterriool, lozen van afvalwater dat in
contact is geweest met inerte goederen, is toegestaan indien het gehalte
aan onopgeloste stoffen in enig steekmonster niet meer bedraagt dan 300
milligram per liter.
2. Bij het in het oppervlaktewater lozen van afvalwater dat met inerte
goederen in contact is geweest, ontstaat geen visuele verontreiniging.
3. Het lozen op of in de bodem van afvalwater dat met inerte goederen
in contact is geweest, is toegestaan.
4. Het in een vuilwaterriool lozen van afvalwater dat in contact is
geweest met inerte goederen vindt slechts dan plaats indien het lozen,
bedoeld in het eerste tot en met het derde lid, redelijkerwijs niet mogelijk
is en het gehalte aan onopgeloste stoffen niet meer bedraagt dan 300
milligram per liter.
5. Het te lozen afvalwater, bedoeld in het eerste en vierde lid, kan op een
doelmatige wijze worden bemonsterd.
6. Indien de opgeslagen inerte goederen worden bevochtigd, wordt
afvalwater dat met opgeslagen goederen in contact is geweest, zoveel
mogelijk voor dit bevochtigen gebruikt.
ZZZ
Artikel 3.34 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het derde lid, tabel 3.34, vervallen de parameter «Onopgeloste
stoffen» en de emissiegrenswaarde «300 milligram per liter».
2. Het vijfde lid komt te luiden:
5. Bij het in een aangewezen oppervlaktewaterlichaam lozen van
afvalwater dat in contact is geweest met goederen als bedoeld in het
eerste lid waaruit geen vloeibare bodembedreigende stoffen kunnen
lekken, ontstaat geen visuele verontreiniging.
3. In het zevende lid vervalt: waaruit vloeibare bodembedreigende
stoffen kunnen lekken.
4. Het achtste lid komt te luiden:
8. In afwijking van het zevende lid bedraagt het gehalte aan olie ten
hoogste 200 milligram per liter in enig steekmonster, indien het afvalwater
voorafgaand aan vermenging met ander afvalwater wordt geleid door een
slibvangput en olieafscheider die:
a. voldoen aan en worden gebruikt conform NEN-EN 858-1 en 2, of

Staatsblad 2015

337

35

b. zijn geplaatst voor het van toepassing worden van dit besluit of een
deel daarvan op een activiteit in de inrichting en op de hoeveelheid
afvalwater zijn afgestemd.
AAAA
Aan artikel 3.36 wordt een lid toegevoegd, luidende:
3. Bij het opslaan van autowrakken wordt ten behoeve van een
doelmatig beheer van afvalstoffen ten minste voldaan aan de bij
ministeriële regeling gestelde eisen.
BBBB
In de artikelen 3.37, eerste lid, en 3.38, eerste en derde lid, wordt
«bijlage 4.6 van de NeR» vervangen door: bijlage 3.
CCCC
Artikel 3.40 vervalt.
DDDD
Artikel 3.46 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het tweede lid vervalt.
2. Na eerste lid worden drie leden ingevoegd, luidende:
2. Het eerste lid is niet van toepassing op het opslaan van agrarische
bedrijfsstoffen, indien de plaats waar deze bedrijfsstoffen zijn opgeslagen,
is gelegen binnen een van de afstanden genoemd in dat lid, het opslaan
reeds voor 1 januari 2013 plaatsvond en verplaatsing van de opgeslagen
bedrijfsstoffen redelijkerwijs niet kan worden gevergd.
3. Indien het tweede lid van toepassing is:
a. treft degene die de inrichting drijft maatregelen of voorzieningen die
geurhinder voorkomen of tot een aanvaardbaar risico beperken, en
b. geeft degene die de inrichting drijft op verzoek van het bevoegd
gezag aan welke maatregelen of voorzieningen hij daartoe heeft getroffen
of zal treffen.
4. Het eerste lid is niet van toepassing op het opslaan van vaste dierlijke
meststoffen die niet afkomstig zijn van landbouwhuisdieren. Het opslaan
van vaste dierlijke meststoffen die niet afkomstig zijn van landbouwhuisdieren vindt plaats:
a. in een afgesloten voorziening voor een periode van ten hoogste twee
weken, of
b. op ten minste 50 meter afstand tot een geurgevoelig object.
3. Het derde tot en met zevende lid (oud) worden vernummerd tot vijfde
tot en met negende lid.
4. In het zevende lid (nieuw) wordt «eerste tot en met vierde lid»
vervangen door: eerste lid en vierde tot en met zesde lid.
5. In het achtste lid (nieuw), aanhef, wordt «met inachtneming van de
NeR» vervangen door: onverminderd artikel 2.7a.
6. In het negende lid (nieuw) wordt «Het eerste tot en met vierde lid is»
vervangen door: Het eerste lid en vierde tot en met zesde lid zijn.

Staatsblad 2015

337

36

EEEE
In artikel 3.50, tweede lid, wordt voor «digestaat» ingevoegd: stabiel.
FFFF
Artikel 3.51 wordt als volgt gewijzigd:
1. Na het derde lid worden twee leden ingevoegd, luidende:
4. Het eerste tot en met derde lid zijn niet van toepassing op een
mestbassin dat is opgericht voor 1 januari 2013 en dat op grond van een
omgevingsvergunning voor een activiteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste
lid, onderdeel e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, dan
wel op grond van het Besluit landbouw milieubeheer of het Besluit
mestbassins milieubeheer op een kleinere afstand is gelegen dan de
afstand die zou gelden op grond van het eerste tot en met derde lid, de
afstand tot een geurgevoelig object niet is afgenomen en verplaatsing van
het mestbassin redelijkerwijs niet kan worden gevergd.
5. Indien het vierde lid van toepassing is:
a. treft degene die de inrichting drijft maatregelen of voorzieningen die
geurhinder voorkomen of tot een aanvaardbaar niveau beperken, en
b. geeft degene die de inrichting drijft op verzoek van het bevoegd
gezag aan welke maatregelen of voorzieningen hij daartoe heeft getroffen
of zal treffen.
2. Het vierde tot en met tiende lid (oud) worden vernummerd tot zesde
tot en met twaalfde lid.
3. In het zevende, achtste en tiende lid (nieuw), aanhef, wordt «vierde
lid» vervangen door: zesde lid.
4. In het negende lid (nieuw) wordt «vijfde lid» vervangen door: zevende
lid.
5. In het elfde lid (nieuw) wordt «achtste lid» vervangen door: tiende lid.
6. In het twaalfde lid (nieuw), aanhef, wordt ««met inachtneming van de
NeR» vervangen door: onverminderd artikel 2.7a.
GGGG
In artikel 3.52, aanhef, wordt voor «digestaat» ingevoegd: stabiel.
HHHH
Na artikel 3.54d worden aan afdeling 3.4 twee paragrafen toegevoegd,
luidende:
§ 3.4.10 Opslaan of bewerken van ontplofbare stoffen of voorwerpen bij
defensie-inrichtingen
Artikel 3.54e
Deze paragraaf is van toepassing op het opslaan of bewerken van
gevaarlijke stoffen van de ADR klasse 1.1, 1.2, 1.3 of 1.4 binnen inrichtingen die in gebruik zijn bij de Nederlandse of een bondgenootschappelijke krijgsmacht.

Staatsblad 2015

337

37

Artikel 3.54f
Totdat voor inrichtingen die in gebruik zijn bij de Nederlandse of een
bondgenootschappelijke krijgsmacht een omgevingsvergunning voor een
categorie van activiteiten als bedoeld in artikel 2.2a, zevende lid, van het
Besluit omgevingsrecht, is verleend, wordt voor de toepassing van artikel
3.54g uitgegaan van de munitie-QRA, die is opgesteld volgens de regels,
gesteld krachtens artikel 2.6.7 van het Besluit algemene regels ruimtelijke
ordening, en op grond waarvan de op het tijdstip van inwerkingtreding
van artikel 3.54g geldende, krachtens artikel 2.6.5 van het Besluit
algemene regels ruimtelijke ordening aangewezen veiligheidszones, zijn
berekend.
Artikel 3.54g
1. Gevaarlijke stoffen van de ADR klasse 1.1, 1.2 of 1.3 worden binnen
inrichtingen die in gebruik zijn bij de Nederlandse of een bondgenootschappelijke krijgsmacht zodanig opgeslagen of bewerkt dat:
a. de veiligheidszones van de activiteit niet groter zijn dan de veiligheidszones die volgen uit de munitie-QRA;
b. de hoeveelheid gevaarlijke stoffen van de ADR klasse 1.1, 1.2 of 1.3
per opslagvoorziening niet groter is dan de hoeveelheid die is gebruikt in
de munitie-QRA die is ingediend bij de aanvraag voor de laatst verleende
omgevingsvergunning voor die activiteit, en
c. de bouwkundige staat van de voorzieningen waarin gevaarlijke
stoffen van de ADR klasse 1.1 of 1.2 of meer dan 50 kilogram NEG van
klasse 1.3 worden opgeslagen gelijk is aan de staat waarvan is uitgegaan
in de munitie-QRA die is ingediend bij de aanvraag voor de laatst
verleende omgevingsvergunning voor die activiteit.
2. In of op elke voorziening voor het opslaan of bewerken van gevaarlijke stoffen van de ADR klasse 1.1, 1.2 of 1.3 is duidelijk zichtbaar
aangegeven welke hoeveelheid NEG per ADR klasse volgens het eerste
lid, onderdeel b, aanwezig mag zijn.
3. Indien sprake is van het gezamenlijk opslaan van de ADR klassen 1.1,
1.2 of 1.3, is de totale hoeveelheid NEG niet groter dan de maximaal
toegestane hoeveelheid van de klasse met de meest dominante effecten,
vastgesteld in de munitie-QRA die is ingediend bij de aanvraag voor de
laatst verleende omgevingsvergunning voor die activiteit.
4. In afwijking van het derde lid is de totale hoeveelheid NEG van een
gezamenlijke opslag van de ADR klassen 1.2 en 1.3 niet groter dan de
toegestane hoeveelheid van de ADR klasse 1.1, indien de gezamenlijke
opslag van de ADR klassen 1.2 en 1.3 kan reageren als ADR klasse 1.1.
5. Bij het opslaan of bewerken van gevaarlijke stoffen van de ADR klasse
1.1, 1.2, 1.3 of 1.4 binnen inrichtingen die in gebruik zijn bij de Nederlandse of een bondgenootschappelijke krijgsmacht wordt ten behoeve van
het voorkomen van risico’s voor de omgeving en ongewone voorvallen,
dan wel voor zover dat niet mogelijk is het zoveel mogelijk beperken van
de risico’s voor de omgeving en de kans dat ongewone voorvallen zich
voordoen en de gevolgen hiervan, voldaan aan de bij ministeriële regeling
gestelde eisen.
§ 3.4.11 Op- en overslaan van verwijderd asbest
Artikel 3.54h
1. Deze paragraaf is van toepassing op het op- en overslaan van
verwijderd asbest:
a. bij een inrichting waar uitvoering wordt gegeven aan titel 10.4 van de
wet, of

Staatsblad 2015

337

38

b. dat afkomstig is van werkzaamheden die buiten de inrichting zijn
verricht door degene die de inrichting drijft, in een hoeveelheid van ten
hoogste 50 ton.
2. Deze paragraaf is van overeenkomstige toepassing op een verwijderd
asbesthoudend product.
Artikel 3.54i
1. In het belang van het doelmatig beheer van afvalstoffen wordt bij het
op- en overslaan van asbest ten minste voldaan aan het tweede tot en met
vierde lid.
2. Het op- en overslaan van asbest geeft geen stofverspreiding die met
het blote oog waarneembaar is.
3. Asbest is uitsluitend aanwezig in een container en verpakt in niet
luchtdoorlatend verpakkingsmateriaal van voldoende dikte en sterkte.
4. Als de inrichtinghouder asbest van verschillende saneringen
samenvoegt in een container, legt hij per container vast van welke
saneringen het asbest afkomstig is. De drijver van de inrichting bewaart
deze gegevens gedurende ten minste vijf jaar.
5. Het vierde lid is niet van toepassing op asbest dat is ingenomen bij
een inrichting waar uitvoering wordt gegeven aan titel 10.4 van de wet.
IIII
Aan artikel 3.56 worden vijf leden toegevoegd, luidende:
3. In afwijking van het eerste lid is een kas waarin assimilatiebelichting
wordt toegepast tot 1 januari 2017 aan de bovenzijde voorzien van een
lichtscherminstallatie waarmee ten minste 95% van de lichtuitstraling kan
worden gereduceerd, indien deze lichtscherminstallatie is aangebracht
voor 1 januari 2014.
4. Het eerste lid is tot 1 januari 2018 niet van toepassing op een kas
waarin assimilatiebelichting wordt toegepast en waarbij het technisch of
teelttechnisch redelijkerwijs niet kan worden gevergd de bovenzijde te
voorzien van een lichtscherminstallatie als bedoeld in dat lid.
5. Het eerste en tweede lid zijn tot 1 januari 2021 niet van toepassing op
een kas, kleiner dan 2.500 vierkante meter, waarin assimilatiebelichting
wordt toegepast.
6. Op een kas als bedoeld in het vijfde lid is tot 1 januari 2021 paragraaf
1.5 van de bijlage bij het Besluit landbouw milieubeheer zoals deze luidde
tot 1 januari 2013 van toepassing.
7. Het eerste en tweede lid zijn tot 1 januari 2018 niet van toepassing op
een inrichting waar kunstmatige belichting van gewassen wordt
toegepast, gericht op de beïnvloeding van het groeiproces van de
gewassen, waarvan het geïnstalleerde elektrische vermogen op 1 januari
2013 minder bedraagt dan 20 Watt per vierkante meter.
JJJJ
Aan artikel 3.57 worden drie leden toegevoegd, luidende:
3. Het eerste en tweede lid zijn tot 1 januari 2021 niet van toepassing op
een kas, kleiner dan 2.500 vierkante meter, waarin assimilatiebelichting
wordt toegepast.
4. Op een kas als bedoeld in het derde lid is tot 1 januari 2021 paragraaf
1.5 van de bijlage bij het Besluit landbouw milieubeheer zoals deze luidde
tot 1 januari 2013 van toepassing.
5. Het eerste en tweede lid zijn tot 1 januari 2018 niet van toepassing op
een inrichting waar kunstmatige belichting van gewassen wordt
toegepast, gericht op de beïnvloeding van het groeiproces van de
gewassen, waarvan het geïnstalleerde elektrische vermogen op 1 januari
2013 minder bedraagt dan 20 Watt per vierkante meter.

Staatsblad 2015

337

39

KKKK
Aan artikel 3.58 worden vijf leden toegevoegd, luidende:
3. Het eerste lid, onderdeel b, is tot 1 januari 2018 niet van toepassing
op een kas waarin assimilatiebelichting wordt toegepast en waarbij het
technisch of teelttechnisch redelijkerwijs niet kan worden gevergd de
bovenzijde te voorzien van een lichtscherminstallatie als bedoeld in dat
onderdeel.
4. In afwijking van het eerste en tweede lid is, indien assimilatiebelichting met een verlichtingssterkte van minder dan 15.000 lux wordt
toegepast, tot 1 januari 2017 gedurende de donkerteperiode die
toepassing niet toegestaan, tenzij de bovenzijde op een zodanige wijze is
afgeschermd dat de lichtuitstraling met ten minste 95% wordt gereduceerd.
5. Het eerste en tweede lid zijn tot 1 januari 2021 niet van toepassing op
een kas, kleiner dan 2.500 vierkante meter, waarin assimilatiebelichting
wordt toegepast.
6. Op een kas als bedoeld in het vijfde lid is tot 1 januari 2021 paragraaf
1.5 van de bijlage bij het Besluit landbouw milieubeheer zoals deze luidde
tot 1 januari 2013 van toepassing.
7. Het eerste en tweede lid zijn tot 1 januari 2018 niet van toepassing op
een inrichting waar kunstmatige belichting van gewassen wordt
toegepast, gericht op de beïnvloeding van het groeiproces van de
gewassen, waarvan het geïnstalleerde elektrische vermogen op 1 januari
2013 minder bedraagt dan 20 Watt per vierkante meter.
LLLL
Aan artikel 3.59 wordt een lid toegevoegd, luidende:
2. Het eerste lid is tot 1 januari 2018 niet van toepassing op een
inrichting waar kunstmatige belichting van gewassen wordt toegepast,
gericht op de beïnvloeding van het groeiproces van de gewassen,
waarvan het geïnstalleerde elektrische vermogen op 1 januari 2013
minder bedraagt dan 20 Watt per vierkante meter.
MMMM
Aan artikel 3.63 wordt een lid toegevoegd, luidende:
8. In afwijking van het tweede lid, onderdeel a, wordt de afstand tot het
dichtstbijzijnde vuilwaterriool of zuiveringstechnisch werk bij voortzetting
van het lozen van afvalwater in het oppervlaktewaterlichaam dat voor
1 januari 2013 al plaatsvond, berekend vanaf de plaats waar het afvalwater vrijkomt.
NNNN
Aan artikel 3.64 worden twee leden toegevoegd, luidende:
3. Voor het lozen in een oppervlaktewaterlichaam van drainagewater
afkomstig van de teelt waarbij gewassen op materiaal groeien dat in
verbinding staat met de ondergrond vanaf een perceel dat voor
1 november 1994 niet voor glastuinbouwactiviteiten werd gebruikt,
waarvoor tot het van toepassing worden van het eerste lid op dat lozen,
een vergunning op grond van artikel 1 van de Wet verontreiniging
oppervlaktewateren dan wel een vergunning op grond van artikel 6.2 van
de Waterwet in werking en onherroepelijk was, worden de voorschriften
van die vergunning aangemerkt als maatwerkvoorschriften, mits de
voorschriften van die vergunning vallen binnen de bevoegdheid van het
bevoegd gezag tot het stellen van maatwerkvoorschriften op grond van
het eerste lid.

Staatsblad 2015

337

40

4. Voor het lozen in een oppervlaktewaterlichaam van drainwater vanaf
een perceel dat voor 1 november 1994 niet voor glastuinbouwactiviteiten
werd gebruikt, waarvoor tot het van toepassing worden van het tweede
lid op dat lozen, een vergunning op grond van artikel 1 van de Wet
verontreiniging oppervlaktewateren dan wel een vergunning op grond
van artikel 6.2 van de Waterwet in werking en onherroepelijk was, worden
de voorschriften van die vergunning aangemerkt als maatwerkvoorschriften, mits de voorschriften van die vergunning vallen binnen de
bevoegdheid van het bevoegd gezag tot het stellen van maatwerkvoorschriften op grond van het tweede lid.
OOOO
Na artikel 3.74 wordt aan paragraaf 3.5.1 een artikel toegevoegd,
luidende:
Artikel 3.74a
Indien op 1 april 2002 door middel van een systeem van onderbemaling
werd gerecirculeerd, en:
a. recirculatie plaatsvindt door middel van een drainagestelsel met
verzamelput en afvoer naar een centrale opvang waarin het drainwater
wordt verwerkt;
b. een drainagekoker gelegen is op een diepte van ten hoogste 0,25 m
boven de gemiddelde grondwaterstand en ten hoogste 1,25 m onder het
maaiveld;
c. ten hoogste 10% van de totale hoeveelheid drainwater naar de
bodem sijpelt;
d. door een door het bevoegd gezag geaccepteerde deskundige is
beoordeeld of aan de in de onderdelen a tot en met c genoemde criteria
wordt voldaan en een bewijs van de beoordeling, afgegeven door of
namens degene die de beoordeling heeft uitgevoerd, binnen de inrichting
wordt bewaard:
wordt het lozen van drainwater in de bodem aangemerkt als het lozen
van drainwater waarvoor een maatwerkvoorschrift als bedoeld in artikel
2.2, derde lid, is vastgesteld.
PPPP
Aan artikel 3.76 wordt een lid toegevoegd, luidende:
6. In afwijking van het derde lid, onderdeel a, wordt de afstand tot het
dichtstbijzijnde vuilwaterriool of zuiveringstechnisch werk bij voortzetting
van het lozen van afvalwater in het oppervlaktewaterlichaam dat voor
1 januari 2013 al plaatsvond, berekend vanaf de plaats waar het afvalwater vrijkomt.
QQQQ
Aan artikel 3.83 wordt een lid toegevoegd, luidende:
11. Het derde tot en met vijfde lid zijn tot 1 januari 2017 niet van
toepassing op veldspuitapparatuur die niet is voorzien van een drukregistratievoorziening als bedoeld in die leden.
RRRR
Artikel 3.90 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt «vijfde lid» vervangen door: zesde lid.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:

Staatsblad 2015

337

41

7. In afwijking van artikel 6.3, eerste lid, wordt bij een inrichting die per
hectare waarop het telen of kweken van gewassen in een kas plaatsvindt
beschikt over een hemelwateropvangvoorziening van ten minste 500
kubieke meter, een ontheffing die is verleend voor het in de bodem lozen
van afvalwater als gevolg van het voor de waterbehandeling bij de teelt
van gewassen zuiveren van water door omgekeerde osmose en die in
werking en onherroepelijk was tot 1 januari 2013, tot 1 juli 2022 aangemerkt als maatwerkvoorschrift als bedoeld in artikel 2.2, derde lid.
SSSS
Aan artikel 3.91 wordt een lid toegevoegd, luidende:
4. In afwijking van het tweede lid, onderdeel a, wordt de afstand tot het
dichtstbijzijnde vuilwaterriool of zuiveringstechnisch werk bij voortzetting
van het lozen van afvalwater in het oppervlaktewaterlichaam dat voor
1 januari 2013 al plaatsvond, berekend vanaf de plaats waar het afvalwater vrijkomt.
TTTT
Aan artikel 3.102 wordt een lid toegevoegd, luidende:
12. In afwijking van het zevende lid, onderdeel a, wordt de afstand tot
het dichtstbijzijnde vuilwaterriool of zuiveringstechnisch werk bij
voortzetting van het lozen van afvalwater in het oppervlaktewaterlichaam
dat voor 1 januari 2013 al plaatsvond, berekend vanaf de plaats waar het
afvalwater vrijkomt.
UUUU
Artikel 3.104 komt te luiden.
Artikel 3.104
Artikel 3.105 is van toepassing op het sorteren van gewassen.
VVVV
Artikel 3.105 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid en tweede lid, onderdeel a, vervalt: en transporteren.
2. Het vierde lid komt te luiden:
4. Het lozen van afvalwater in een vuilwaterriool is verboden, tenzij het
gehalte aan onopgeloste stoffen in het te lozen afvalwater ten hoogste 300
milligram per liter bedraagt, en:
a. het afvalwater afkomstig is van het sorteren van uitsluitend biologisch geteelde gewassen, of
b. het is geleid door een zuiveringsvoorziening waarmee ten minste
95% van de gewasbeschermingsmiddelen wordt verwijderd.
3. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
6. Het vierde lid, onderdeel b, is tot 1 januari 2017 niet van toepassing
op het sorteren van gewassen die uitsluitend of in hoofdzaak afkomstig
zijn van derden.
WWWW
Artikel 3.108 wordt als volgt gewijzigd:

Staatsblad 2015

337

42

1. In het derde lid wordt «met inachtneming van de NeR» vervangen
door: onverminderd artikel 2.7a.
2. Er worden twee leden toegevoegd, luidende:
4. Het eerste lid is niet van toepassing indien het composteren
plaatsvindt binnen een van de afstanden, bedoeld in dat lid, het composteren reeds plaatsvond voor 1 januari 2013 en verplaatsing redelijkerwijs
niet kan worden gevergd.
5. Indien het vierde lid van toepassing is:
a. treft degene die de inrichting drijft maatregelen of voorzieningen die
geurhinder voorkomen of tot een aanvaardbaar niveau beperken, en
b. geeft degene die de inrichting drijft, op verzoek van het bevoegd
gezag aan welke maatregelen of voorzieningen hij daartoe heeft getroffen
of zal treffen.
XXXX
Artikel 3.111, tweede lid, komt te luiden:
2. De artikelen 3.112 tot en met 3.126 zijn niet van toepassing op
inrichtingen waar minder dan 10 schapen, 5 paarden, 10 geiten, 25 stuks
pluimvee, 25 konijnen en 10 overige landbouwhuisdieren worden
gehouden.
YYYY
Na artikel 3.114 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 3.114a
Totdat met betrekking tot een inrichting die een activiteit uitvoert als
bedoeld in artikel 3.111 waarvan een tot de inrichting behorend dierenverblijf geheel of gedeeltelijk is gelegen binnen een zeer kwetsbaar gebied of
in een zone van 250 meter rondom een zodanig gebied een wijziging
waarop artikel 3.113 of artikel 3.114 van toepassing is, is gemeld, worden
binnen de inrichting niet meer landbouwhuisdieren per diercategorie
gehouden en is de ammoniakemissie niet groter dan:
a. op grond van een vergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid,
aanhef en onder e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
mochten worden gehouden, onderscheidenlijk mocht worden veroorzaakt
tot het tijdstip waarop dit besluit op de inrichting van toepassing werd, of
b. op grond van de betrokken algemene maatregel van bestuur
mochten worden gehouden, onderscheidenlijk mocht worden veroorzaakt, tot het van toepassing worden van dit besluit op de inrichting en
waarvan in geval van oprichting of wijziging van de inrichting een
melding als bedoeld in artikel 8.41, eerste lid, van de Wet milieubeheer
was gedaan.
ZZZZ
Na artikel 3.119 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 3.119a
1. Totdat met betrekking tot een inrichting die een activiteit verricht als
bedoeld in artikel 3.111 een wijziging waarop de artikelen 3.115 tot en met
3.119 van toepassing zijn, is gemeld, worden binnen de inrichting niet
meer landbouwhuisdieren per diercategorie gehouden, is de geurbelasting niet groter en is de afstand tot een geurgevoelig object niet kleiner
dan:

Staatsblad 2015

337

43

a. op grond van een vergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid,
aanhef en onder e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
mochten worden gehouden, mocht worden veroorzaakt onderscheidenlijk
mocht bedragen tot het tijdstip waarop dit besluit op de inrichting van
toepassing werd, of
b. op grond van de betrokken algemene maatregel van bestuur
mochten worden gehouden, mocht worden veroorzaakt onderscheidenlijk
mocht bedragen, tot het van toepassing worden van dit besluit op de
inrichting en waarvan in geval van oprichting of wijziging van de
inrichting een melding als bedoeld in artikel 8.41, eerste lid, van de Wet
milieubeheer is gedaan.
2. Het eerste lid is niet van toepassing op de afstand tot een geurgevoelig object indien deze is afgenomen anders dan door wijziging van de
inrichting.
AAAAA
Artikel 3.125 worden drie leden toegevoegd, luidende:
8. Het vierde lid is tot 1 januari 2016 niet van toepassing op een
luchtwassysteem dat is geïnstalleerd voor 1 januari 2013 en niet is
voorzien van een elektronisch monitoringssysteem als bedoeld in dat lid.
9. Van een luchtwassysteem als bedoeld in het achtste lid worden tot
1 januari 2016 ten minste eenmaal per week de volgende gegevens
geregistreerd:
a. de zuurgraad van het waswater;
b. de meterstand van de urenteller van de waswaterpomp;
c. de meterstand van de watermeter van de spuiwaterproductie in
kubieke meter.
10. De gegevens, genoemd in het achtste lid, worden gedurende ten
minste drie jaar in de inrichting bewaard.
BBBBB
Na artikel 3.125 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 3.125a
1. Aan een luchtwassysteem als bedoeld in artikel 3.125, achtste lid,
wordt uiterlijk 1 juli 2015 een meting naar de emissiereductie van
ammoniak uitgevoerd.
2. Een meting als bedoeld in het eerste lid vindt plaats onder representatieve bedrijfscondities in de zomerperiode tussen 10.00 en 14.00 uur,
waarbij de meting wordt uitgevoerd overeenkomstig artikel 2.8.
3. Een afschrift van de rapportage van de meting wordt in de inrichting
bewaard tot ten minste het tijdstip waarop twee jaren zijn verstreken na
de eerstvolgende meting.
4. Indien uit de meting blijkt dat niet wordt voldaan aan de emissiereductie van ammoniak, genoemd in de systeembeschrijving, op grond
waarvan krachtens artikel 1 van de Wet ammoniak en veehouderij een
emissiefactor voor dat huisvestingssysteem is vastgesteld, worden
maatregelen getroffen om daar alsnog aan te voldoen en wordt binnen
een jaar na het uitvoeren van de meting een herhalingsmeting uitgevoerd.
CCCCC
Na artikel 3.129b wordt aan afdeling 3.5 een paragraaf toegevoegd,
luidende:

Staatsblad 2015

337

44

§ 3.5.10. Kleinschalig vergisten van uitsluitend dierlijke meststoffen
Artikel 3.129c
1. Deze paragraaf is van toepassing op het vergisten van dierlijke mest
met een verwerkingscapaciteit van ten hoogste 25.000 kubieke meter mest
per jaar.
2. Onverminderd het eerste lid is deze paragraaf eveneens van
toepassing op het voor of na het vergisten, bedoeld in het eerste lid:
a. biologisch behandelen van dierlijke meststoffen;
b. opslaan van digestaat van het vergisten van dierlijke meststoffen,
zolang dat nog biologisch actief is;
c. opslaan, bewerken en transporteren van vergistinggas met een
capaciteit voor de opslag in opslagtanks van ten hoogste 20.000 liter.
Artikel 3.129d
1. Een installatie voor het vergisten van dierlijke meststoffen en de
opslag van digestaat dat nog biologisch actief is, is gasdicht en voorzien
van een overdrukbeveiliging.
2. Het is verboden digestaat dat nog biologisch actief is buiten de
inrichting te brengen of buiten de vergistingstank te mengen met andere
dierlijke meststoffen.
3. Bij het vergisten van dierlijke meststoffen en de opslag van digestaat
dat nog biologisch actief is, is emissie van vergistinggas verboden anders
dan een emissie via de overdrukbeveiliging die plaatsvindt als gevolg van
een incident of via een fakkel of andere maatregel als bedoeld in het vijfde
lid.
4. Een installatie voor het vergisten van dierlijke meststoffen, het
opslaan van vergistinggas en het transporteren en bewerken van
vergistinggas is voorzien van een elektronisch monitoringssysteem dat de
goede werking van de installatie controleert en de inrichtinghouder
waarschuwt bij incidenten die kunnen leiden tot onveilige situaties of de
emissie van vergistinggas meldt. De inrichtinghouder draagt er zorg voor
dat binnen een uur na de waarschuwing actie wordt ondernomen om
incidenten die zijn gemeld door het systeem te verhelpen.
5. Het bevoegd gezag kan, indien blijkt dat de inrichtinghouder
onvoldoende maatregelen treft om uitstoot van vergistinggas bij
incidenten te voorkomen, bij maatwerkvoorschrift voorschrijven dat een
fakkel of andere maatregel wordt toegepast om vergistinggas bij
incidenten te verbranden.
Artikel 3.129e
1. Vergistinggas bevat, op de plaats waar het de installatie, bedoeld in
artikel 3.129d, eerste lid, verlaat, ten hoogste 430 milligram waterstofsulfide per normaal kubieke meter.
2. Onverminderd het eerste lid bevat vergistinggas dat de inrichting via
een leiding verlaat ten hoogste 15 milligram ammoniak per normaal
kubieke meter.
3. Een installatie voor het vergisten van dierlijke meststoffen heeft ten
minste één monsternamepunt voor vergistinggas.
4. Het vergistinggas wordt bij ingebruikname van de installatie en
vervolgens maandelijks bemonsterd en geanalyseerd op het gehalte
waterstofsulfide en, indien het tweede lid van toepassing is, op het
gehalte ammoniak.
5. De resultaten van de analyses worden ten minste vijf jaar binnen de
inrichting bewaard.

Staatsblad 2015

337

45

6. Het bevoegd gezag kan op verzoek van de drijver van de inrichting bij
maatwerkvoorschrift bepalen dat het vierde en vijfde lid niet van
toepassing zijn, indien de drijver van de inrichting zorgt voor een continue
registratie van het gehalte waterstofsulfide en, indien het tweede lid van
toepassing is, het gehalte ammoniak. In dat geval kan het bevoegd gezag
bij maatwerkvoorschrift eisen stellen aan de toegepaste meetmethode en
de verwerking van de meetonnauwkeurigheid.
Artikel 3.129f
1. Tussen een gaszak met vergistinggas en buiten de inrichting gelegen
kwetsbare en beperkt kwetsbare objecten is de afstand ten minste 50
meter, gerekend vanaf het middelpunt van de gaszak.
2. Tussen een opslagtank voor vloeibaar biogas en buiten de inrichting
gelegen kwetsbare en beperkt kwetsbare objecten is de afstand ten minste
50 meter, gerekend vanaf het aftappunt van de opslagtank.
3. Binnen de afstanden, genoemd in het eerste en tweede lid, is
overnachting en recreatief verblijf door derden niet toegestaan.
Artikel 3.129g
1. Een voorziening voor het biologisch behandelen van dierlijke
meststoffen voor of na het vergisten ligt op een afstand van ten minste
100 meter van een geurgevoelig object dat binnen de bebouwde kom is
gelegen.
2. Een voorziening voor het biologisch behandelen van dierlijke
meststoffen voor of na het vergisten ligt op een afstand van ten minste 50
meter van een geurgevoelig object dat buiten de bebouwde kom is
gelegen.
3. Het bevoegd gezag kan, indien blijkt dat de geurhinder als gevolg van
het biologisch behandelen van dierlijke meststoffen voor of na het
vergisten een aanvaardbaar niveau overschrijdt, onverminderd artikel
2.7a, bij maatwerkvoorschrift eisen stellen aan:
a. de situering van de voorziening;
b. het gesloten uitvoeren van de voorziening;
c. de ligging en afvoerhoogte van het emissiepunt, indien emissies
worden afgezogen;
d. de toepassing van een doelmatige ontgeuringsinstallatie.
Artikel 3.129h
Bij het vergisten van dierlijke meststoffen en de activiteiten, bedoeld in
artikel 3.129c, tweede lid, wordt ten behoeve van:
a. het realiseren van een verwaarloosbaar bodemrisico;
b. het voorkomen van risico’s voor de omgeving en ongewone
voorvallen, dan wel, voor zover dat niet mogelijk is, het zoveel mogelijk
beperken van de risico’s voor de omgeving en de kans dat ongewone
voorvallen zich voordoen en de gevolgen hiervan; of
c. het doelmatig verspreiden van emissies naar de buitenlucht,
ten minste voldaan aan de bij ministeriële regeling gestelde eisen.
DDDDD
Aan artikel 3.131 worden drie leden toegevoegd, luidende:
6. Het vierde lid is niet van toepassing indien voor het tijdstip waarop
dat artikel op de inrichting van toepassing werd een slibvangput en een
vetafscheider zijn geplaatst die op de hoeveelheid afvalwater is
afgestemd.

Staatsblad 2015

337

46

7. Indien op een inrichting voor 1 januari 2008 een besluit als bedoeld in
artikel 6.43 van toepassing was en vanuit die inrichting het afvalwater van
het vervaardigen of bereiden van voedingsmiddelen werd geloosd zonder
behandeling in een vetafscheider en slibvangput die voldoen aan
NEN-EN-1825-1 en 2 dan wel op de hoeveelheid afvalwater is afgestemd,
geldt voor dat lozen een ontheffing die als maatwerkvoorschrift als
bedoeld in het vijfde lid wordt aangemerkt.
8. Het zevende lid is van overeenkomstige toepassing op een inrichting
waarop van 1 januari 2008 tot 1 januari 2013 het Besluit landbouw
milieubeheer, het Besluit mestbassins milieubeheer of het Besluit
glastuinbouw van toepassing was.
EEEEE
Artikel 3.134 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het tweede lid wordt «het derde tot en met het zesde lid»
vervangen door: het derde tot en met zevende lid.
2. In het vijfde lid wordt «vijfde lid» vervangen door: vierde lid.
3. Er worden twee leden toegevoegd, luidende:
6. Het derde lid is niet van toepassing op een slibvangput en een
vetafscheider die zijn geplaatst binnen een inrichting voorafgaand aan het
tijdstip waarop dat lid op die inrichting van toepassing werd.
7. Het derde lid is eveneens niet van toepassing op een flocculatieafscheider die binnen een inrichting is geplaatst voorafgaand aan het
tijdstip waarop die leden op die inrichting van toepassing werden.
FFFFF
In de artikelen 3.137, eerste lid, aanhef, 3.138, eerste lid, 3.140, eerste en
derde lid, 3.141, eerste en vierde lid, vervalt: voor menselijke consumptie.
GGGGG
Artikel 3.137, eerste lid, wordt als volgt gewijzigd:
1. Aan het slot van onderdeel e wordt «, of» vervangen door een
puntkomma.
2. Aan het slot van onderdeel f wordt de punt vervangen door: , of.
3. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
g. de productie van voedingsmiddelen voor landbouwhuisdieren.
HHHHH
Artikel 3.139 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid vervalt: bestemd voor menselijke consumptie.
2. In het vijfde lid wordt «het derde lid» vervangen door: het vierde lid.
2. Er worden twee leden toegevoegd, luidende:
8. Het zesde lid is niet van toepassing op een slibvangput en een
vetafscheider die zijn geplaatst binnen een inrichting voorafgaand aan het
tijdstip waarop dat lid op die inrichting van toepassing werd.

Staatsblad 2015

337

47

9. Het zesde lid is eveneens niet van toepassing op een flocculatieafscheider die binnen een inrichting is geplaatst voorafgaand aan het
tijdstip waarop die leden op die inrichting van toepassing werden.
IIIII
Artikel 3.140 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het tweede lid wordt «neemt het bevoegd gezag de NeR in acht en
houdt het rekening» vervangen door: is artikel 2.7a van overeenkomstige
toepassing en houdt het bevoegd gezag rekening.
2. In het derde lid wordt «met inachtneming van de NeR» vervangen
door: onverminderd artikel 2.7a.
JJJJJ
Artikel 3.156, tweede lid, komt te luiden:
2. In afwijking van artikel 2.12 is het bij een inrichting die voldoet aan de
krachtens het eerste lid gestelde eisen toegestaan afvalstoffen, zijnde
grove huishoudelijke afvalstoffen, te mengen met andere categorieën van
afvalstoffen.
KKKKK
Na artikel 3.156 worden aan afdeling 3.8 drie paragrafen toegevoegd,
luidende:
§ 3.8.3. Buitenschietbanen
Artikel 3.157
Deze paragraaf is van toepassing op het schieten op:
a. een buitenschietbaan die wordt gebruikt door de Nederlandse of een
bondgenootschappelijke krijgsmacht waar minder dan 3 miljoen schoten
per jaar worden afgevuurd;
b. een buitenschietbaan, niet zijnde een buitenschietbaan als bedoeld
onder a, met beperkte onveilige zone;
c. een kleiduivenbaan.
Artikel 3.158
In afwijking van artikel 2.9, eerste lid, worden bij het schieten op een
buitenschietbaan ten behoeve van het voorkomen dan wel voor zover dat
niet mogelijk is het zoveel mogelijk beperken van bodemverontreiniging
de bij ministeriële regeling voorgeschreven maatregelen getroffen.
Artikel 3.159
De artikelen 2.17 tot en met 2.22 zijn niet van toepassing op een
buitenschietbaan.
Artikel 3.160
1. Een buitenschietbaan voldoet ten behoeve van het voorkomen dan
wel voor zover dat niet mogelijk is het tot een aanvaardbaar niveau
beperken van geluidhinder aan de norm van ten hoogste 50 dB Bs,dan op
de gevel van gevoelige gebouwen en bij gevoelige terreinen op de grens
van het terrein.

Staatsblad 2015

337

48

2. In afwijking van het eerste lid kan het bevoegd gezag in verband met
nationale of operationele belangen bij maatwerkvoorschrift normen met
een andere waarde vaststellen van ten hoogste 55 dB Bs,dan.
3. De geluidvoorschriften in een omgevingsvergunning op grond van
artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder e, van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht, voor een inrichting waarvan een buitenschietbaan deel
uitmaakt, die in werking en onherroepelijk was tot het tijdstip van het in
werking treden van het eerste lid, blijven van toepassing gedurende ten
hoogste vijf jaar na dat tijdstip dan wel tot het tijdstip waarop het gebruik,
het wapentype of de constructie van de buitenschietbaan wordt gewijzigd
dan wel tot het tijdstip waarop een maatwerkvoorschrift als bedoeld in het
tweede lid, wordt opgelegd.
Artikel 3.161
1. De berekening van de geluidbelasting wordt uitgevoerd overeenkomstig de bij ministeriële regeling gestelde eisen.
2. De drijver van de inrichting registreert de bij ministeriële regeling te
bepalen gegevens welke gedurende vijf kalenderjaren na dagtekening
worden bewaard en ter inzage gehouden.
Artikel 3.162
Bij het schieten op een buitenschietbaan wordt ten behoeve van het
voorkomen van risico’s voor de omgeving en ongewone voorvallen, dan
wel voor zover dat niet mogelijk is het zoveel mogelijk beperken van de
risico’s voor de omgeving en de kans dat ongewone voorvallen zich
voordoen en de gevolgen hiervan, voldaan aan de bij ministeriele regeling
gestelde eisen.
§ 3.8.4 Coaten of lijmen van planten of onderdelen van planten
Artikel 3.163
Deze paragraaf is van toepassing op het coaten of lijmen van planten of
onderdelen van planten, anders dan hout.
Artikel 3.164
Het is verboden om in de buitenlucht planten of onderdelen van planten
met behulp van een nevelspuit te coaten of lijmen.
Artikel 3.165
Onverminderd de artikelen 2.5, eerste, vierde en vijfde lid, en 2.6 is bij
het coaten of lijmen van planten of onderdelen van planten de emissieconcentratie van stofklasse S ten hoogste:
a. 5 milligram per normaal kubieke meter, indien de massastroom van
stofklasse S naar de lucht gelijk is aan of groter is dan 200 gram per uur,
en
b. 50 milligram per normaal kubieke meter, indien de massastroom van
stofklasse S kleiner is dan 200 gram per uur.
Artikel 3.166
Degene die de inrichting drijft, treft bij het coaten of lijmen van planten
of onderdelen van planten de emissiereducerende maatregelen met
betrekking tot vluchtige organische stoffen die zijn gesteld bij ministeriële
regeling tenzij deze niet kosteneffectief of technisch uitvoerbaar zijn.

Staatsblad 2015

337

49

Artikel 3.167
Bij het coaten of lijmen van planten of onderdelen van planten worden
ten behoeve van:
a. het voorkomen dan wel voor zover dat niet mogelijk is het beperken
van diffuse emissies;
b. het voorkomen dan wel voor zover dat niet mogelijk is het tot een
aanvaardbaar niveau beperken van stofhinder;
c. het doelmatig verspreiden van emissies naar de buitenlucht;
d. het voorkomen dan wel voor zover dat niet mogelijk is het tot een
aanvaardbaar niveau beperken van geurhinder, en
e. het realiseren van een verwaarloosbaar bodemrisico,
de bij ministeriële regeling voorgeschreven maatregelen getroffen.
§ 3.8.5 Fokken, houden of trainen van vogels of zoogdieren
Artikel 3.168
1. Deze paragraaf is van toepassing op het fokken, houden of trainen
van meer dan 25 vogels of meer dan 5 zoogdieren.
2. Deze paragraaf is niet van toepassing op het houden van landbouwhuisdieren.
Artikel 3.169
Bij het fokken, houden of trainen van vogels of zoogdieren wordt ten
behoeve van:
a. het realiseren van een verwaarloosbaar bodemrisico, en
b. het voorkomen of voor zover dat niet mogelijk is het tot een
aanvaardbaar niveau beperken van de geurhinder,
ten minste voldaan aan de bij ministeriële regeling gestelde eisen.
LLLLL
In artikel 4a, aanhef, wordt na «gevaarlijke stoffen» ingevoegd:
, CMR-stoffen.
MMMMM
Artikel 4.1a wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
2. Deze paragraaf is niet van toepassing op inrichtingen die in gebruik
zijn bij de Nederlandse of een bondgenootschappelijke krijgsmacht.
NNNNN
Artikel 4.5b wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
2. Het eerste lid is niet van toepassing op een opslagtank die is
geïnstalleerd voor 1 januari 2013.
OOOOO
Artikel 4.24 wordt als volgt gewijzigd:

Staatsblad 2015

337

50

1. In het tweede lid vervalt: , zoals dat blijkt uit de oplosmiddelenboekhouding als bedoeld in het derde lid.
2. Het derde en vijfde lid vervallen.
3. Het vierde en zesde lid worden vernummerd tot derde en vierde lid
(nieuw).
4. In het derde lid (nieuw) vervalt: en derde.
5. In het vierde lid (nieuw) wordt «vijfde lid» vervangen door: derde lid.
PPPPP
Artikel 4.30 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het tweede lid vervalt: , zoals dat blijkt uit de oplosmiddelenboekhouding als bedoeld in het derde lid.
2. Het derde en vijfde lid vervallen.
3. Het vierde en zesde lid worden vernummerd tot derde en vierde lid
(nieuw).
4. In het derde lid (nieuw) wordt «Het eerste en derde lid zijn»
vervangen door: Het eerste lid is.
5. In het vierde lid (nieuw) wordt «vijfde lid» vervangen door: derde lid.
QQQQQ
Artikel 4.55 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het tweede lid vervalt: , zoals dat blijkt uit de oplosmiddelenboekhouding als bedoeld in het derde lid.
2. Het derde en vijfde lid vervallen.
3. Het vierde en zesde lid worden vernummerd tot derde en vierde lid
(nieuw).
4. In het derde lid (nieuw) vervalt: en derde.
5. In het vierde lid (nieuw) wordt «vijfde lid» vervangen door: derde lid.
RRRRR
Artikel 4.71, tweede lid, komt te luiden:
2. In afwijking van het eerste lid bedraagt het gehalte aan olie ten
hoogste 200 milligram per liter in enig steekmonster, indien het afvalwater
voorafgaand aan vermenging met ander afvalwater wordt geleid door een
slibvangput en olieafscheider die:
a. voldoen aan en worden gebruikt conform NEN-EN 858-1 en 2, of
b. zijn geplaatst voor het van toepassing worden van dit besluit of een
deel daarvan op een activiteit in de inrichting en op de hoeveelheid
afvalwater zijn afgestemd.

Staatsblad 2015

337

51

SSSSS
Na artikel 4.74 wordt aan paragraaf 4.5.12 een artikel toegevoegd,
luidende:
Artikel 4.74.0
In afwijking van artikel 6.2, vierde lid, kan het bevoegd gezag het lozen
van afvalwater dat vrijkomt bij een of meer processen als bedoeld in de
paragrafen 4.5.7, 4.5.8, 4.5.10 en 4.5.11 bij maatwerkvoorschrift voor een
daarbij aangegeven termijn bepalen dat het lozen van afvalwater met een
hogere waarde dan de waarden genoemd in kolom B van tabel 4.73 van
artikel 4.73 is toegestaan, indien:
a. het lozen van afvalwater met een hogere waarde dan de waarden
genoemd in kolom B van tabel 4.73 was toegestaan op grond van een
vergunning op grond van artikel 1 van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren dan wel artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder e, van de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht, die tot het van toepassing worden
van artikel 4.74 op de inrichting in werking en onherroepelijk was;
b. degene die de inrichting drijft aantoont dat bij het lozen niet aan de
emissiegrenswaarden genoemd in kolom B van tabel 4.73 kan worden
voldaan, en
c. het verzoek tot het stellen van het maatwerkvoorschrift binnen zes
maanden na het van toepassing worden van artikel 4.74 op de inrichting
bij het bevoegd gezag is gedaan.
TTTTT
Na artikel 4.74.0 (nieuw) wordt aan afdeling 4.5 een paragraaf toegevoegd, luidende:
§ 4.5.13 Smelten en gieten van metalen
Artikel 4.74.1
Deze paragraaf is van toepassing op:
a. het smelten en gieten van metalen met uitzondering van goud, zilver,
platina en legeringen met ten minste 30% van deze metalen tot ten
hoogste 500 kilo per jaar;
b. het maken en coaten van vormen en kernen in kleigebonden of
chemisch gebonden zand ten behoeve van het gieten van metalen;
c. het maken van croning- en coldbox-kernen ten behoeve van het
gieten van metalen;
d. het uitbreken en ontzanden van gietstukken;
e. de koude regeneratie van zand ten behoeve van het gieten van
metalen;
f. het maken van de vorm met behulp van was, inclusief het verwijderen
van de was, waaronder keramische vormen.
Artikel 4.74.2
1. Ten behoeve van het voorkomen dan wel voor zover dat niet mogelijk
is het zoveel mogelijk beperken van emissies van dioxines en polycyclische aromatische koolwaterstoffen naar lucht worden bij het smelten
van metalen alleen metalen gesmolten die voldoen aan de bij ministeriële
regeling gestelde eisen.

Staatsblad 2015

337

52

2. Onverminderd de artikelen 2.5, eerste, vierde en vijfde lid, en 2.6 is bij
het smelten van metalen de emissieconcentratie van lood naar de lucht
ten hoogste 0,5 milligram per normaal kubieke meter, indien de massastroom van lood naar de lucht gelijk is aan of groter is dan 2,5 gram per
uur.
Artikel 4.74.3
Onverminderd de artikelen 2.5, eerste, vierde en vijfde lid, en 2.6 is bij
het maken en coaten van verloren gietvormen en kernen uit kleigebonden
of chemische gebonden zand de emissieconcentratie van totaal stof ten
hoogste 5 milligram per normaal kubieke meter, indien de massastroom
van totaal stof naar de lucht gelijk is aan of groter is dan 200 gram per uur
en ten hoogste 50 milligram per normaal kubieke meter indien de
massastroom kleiner is dan 200 gram per uur;
Artikel 4.74.4
Onverminderd de artikelen 2.5, eerste, vierde en vijfde lid, en 2.6 is bij
het maken van croning- en coldbox-kernen de emissieconcentratie van:
a. totaal stof ten hoogste 20 milligram per normaal kubieke meter,
indien de massastroom van totaal stof naar de lucht gelijk is aan of groter
is dan 200 gram per uur en ten hoogste 50 milligram per normaal kubieke
meter indien de massastroom kleiner is dan 200 gram per uur, en
b. aminen ten hoogste 5 milligram per normaal kubieke meter.
Artikel 4.74.5
1. Onverminderd de artikelen 2.5, eerste, vierde en vijfde lid, en 2.6 is bij
uitbreken van gietstukken de emissieconcentratie van totaal stof ten
hoogste 5 milligram per normaal kubieke meter, indien de massastroom
van totaal stof naar de lucht gelijk is aan of groter is dan 200 gram per uur
en ten hoogste 50 milligram per normaal kubieke meter indien de
massastroom kleiner is dan 200 gram per uur.
2. Het eerste lid is niet van toepassing indien het gietstuk inclusief
zandvorm vanwege het gewicht en de omvang niet verplaatsbaar is.
3. Bij het uitbreken en ontzanden van het gietstuk, bedoeld in het
tweede lid, wordt ten behoeve van het voorkomen dan wel voor zover dat
niet mogelijk is het zoveel mogelijk beperken van emissies van totaal stof
naar de lucht voldaan aan de bij ministeriële regeling gestelde eisen.
Artikel 4.74.6
Onverminderd de artikelen 2.5, eerste, vierde en vijfde lid, en 2.6 is bij
het koud regenereren van zand, de emissieconcentratie van totaal stof ten
hoogste 5 milligram per normaal kubieke meter, indien de massastroom
van totaal stof naar de lucht gelijk is aan of groter is dan 200 gram per uur
en ten hoogste 50 milligram per normaal kubieke meter indien de
massastroom kleiner is dan 200 gram per uur.
Artikel 4.74.7
Bij de activiteiten, bedoeld in artikel 4.74.1, wordt ten behoeve van:
a. het doelmatig verspreiden van emissies naar de buitenlucht, en
b. het realiseren van een verwaarloosbaar bodemrisico,
voldaan aan de bij ministeriële regeling gestelde eisen.

Staatsblad 2015

337

53

UUUUU
Na artikel 4.74p wordt aan paragraaf 4.5a.5 een artikel toegevoegd,
luidende:
Artikel 4.74p1
In afwijking van artikel 6.1, eerste lid, worden voor inrichtingen als
bedoeld in categorie 11.3, onderdeel c, onder 2° en 3°, van bijlage I, bij het
Besluit omgevingsrecht waarvoor tot de inwerkingtreding van deze
paragraaf, een vergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en
onder e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht in werking en
onherroepelijk was, de voorschriften van die vergunning in afwijking van
artikel 6.1, eerste lid, voor onbepaalde tijd aangemerkt als maatwerkvoorschriften, mits de voorschriften van de vergunning vallen binnen de
bevoegdheid van het bevoegd gezag tot het stellen van maatwerkvoorschriften op grond van artikel 2.20.
VVVVV
Artikel 4.75 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerst lid wordt «4.6.2.» vervangen door: 3.3.4.
2. Het vierde lid komt te luiden:
4. In afwijking van het derde lid bedraagt het gehalte aan olie ten
hoogste 200 milligram per liter in enig steekmonster, indien het afvalwater
voorafgaand aan vermenging met ander afvalwater wordt geleid door een
slibvangput en olieafscheider die:
a. voldoen aan en worden gebruikt conform NEN-EN 858-1 en 2, of
b. zijn geplaatst voor het van toepassing worden van dit besluit of een
deel daarvan op een activiteit in de inrichting en op de hoeveelheid
afvalwater zijn afgestemd.
WWWWW
Artikel 4.77 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het tweede en derde lid wordt «installatie» vervangen door:
bijbehorende opslagtank.
2. Er worden twee leden toegevoegd, luidende:
5. Het eerste en tweede lid zijn niet van toepassing op bunkerstations en
op de wal geplaatste vaste afleverinstallaties die zijn geïnstalleerd voor
1 januari 2011.
6. In het belang van het voorkomen van risico’s voor de omgeving en
ongewone voorvallen, dan wel voor zover dat niet mogelijk is het zoveel
mogelijk beperken van de risico’s voor de omgeving en de kans dat
ongewone voorvallen zich voordoen en de gevolgen hiervan kan het
bevoegd gezag bij maatwerkvoorschrift eisen stellen aan de locatie van
een bunkerstation of een op de wal geplaatste vaste afleverinstallatie als
bedoeld in het vijfde lid.
XXXXX
Artikel 4.80a wordt als volgt gewijzigd.
1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. Er worden drie leden toegevoegd, luidende:

Staatsblad 2015

337

54

2. Het eerste lid is niet van toepassing op inpandige afleverinstallaties
voor lichte olie die zijn geïnstalleerd voor 1 januari 2011.
3. In de gevallen, bedoeld in het tweede lid, waarin het inpandig
afleveren van lichte olie is toegestaan, vindt het inpandig afleveren in het
belang van het voorkomen van risico’s voor de omgeving en ongewone
voorvallen dan wel voor zover dat niet mogelijk is het zoveel mogelijk
beperken van de risico’s voor de omgeving en de kans dat ongewone
voorvallen zich voordoen en de gevolgen hiervan, ten minste plaats via
een EU-systeem voor dampretour fase-II.
4. Op het inpandig afleveren van lichte olie, bedoeld in het derde lid, zijn
artikel 3.20, derde tot en met achtste lid, alsmede de krachtens die leden
en krachtens artikel 4.83 gestelde regels van toepassing.
YYYYY
Aan artikel 4.82 wordt een lid toegevoegd, luidende:
5. Het tweede lid is niet van toepassing indien voor het van toepassing
worden van dit besluit of een deel daarvan op een activiteit in de
inrichting een slibvangput of een olieafscheider is geplaatst die op de
hoeveelheid afvalwater is afgestemd.
ZZZZZ
Artikel 4.94a wordt als volgt gewijzigd:
1. In het tweede lid vervalt: , zoals dat blijkt uit de oplosmiddelenboekhouding, bedoeld in het derde lid.
2. Het derde tot en met vijfde lid vervallen.
3. het zesde lid wordt vernummerd tot derde lid.
4. In het derde lid (nieuw) wordt «eerste tot en met vijfde lid» vervangen
door: eerste en tweede lid.
AAAAAA
Het opschrift van paragraaf 4.7a komt te luiden:
4.7a Activiteiten met betrekking tot papier, karton, textiel, leer of bont
BBBBBB
Artikel 4.94e wordt als volgt gewijzigd:
1. In het tweede lid vervalt: , zoals dat blijkt uit de oplosmiddelenboekhouding, bedoeld in het derde lid.
2. Het derde en vierde lid vervallen.
3. het vijfde lid wordt vernummerd tot derde lid.
4. In het derde lid (nieuw) wordt «eerste tot en met vierde lid»
vervangen door: eerste en tweede lid.
CCCCCC
De artikelen 4.96 tot en met 4.100 vervallen.

Staatsblad 2015

337

55

DDDDDD
Het opschrift van paragraaf 4.7a.5 komt te luiden:
§ 4.7a.5. Lijmen, coaten of veredelen van textiel, leer of bont
EEEEEE
In artikel 4.103ca wordt «coaten van textiel» vervangen door: coaten of
veredelen van textiel, leer of bont.
FFFFFF
In artikel 4.103d, aanhef, wordt na «lijmlagen» ingevoegd: en het
veredelen.
GGGGGG
Na artikel 4.103d wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 4.103da
1. Bij het in een vuilwaterriool lozen van afvalwater afkomstig van het
veredelen van textiel wordt ten minste voldaan aan het tweede en derde
lid.
2. Het te lozen afvalwater bevat geen stoffen die op grond van het
BBT-informatiedocument over het beoordelen van stoffen en preparaten
voor de uitvoering van het emissiebeleid water, aangewezen krachtens
artikel 5.4, tweede lid, van het Besluit omgevingsrecht («Beoordeling van
stoffen en preparaten» van de Commissie Integraal Waterbeheer CIW
(4 2000-05)), worden aangemerkt als stoffen waarvoor een saneringsinspanning A geldt.
3. Het te lozen afvalwater kan op een doelmatige wijze worden
bemonsterd.
HHHHHH
Artikel 4.103e wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt «coaten van textiel» vervangen door: coaten of
veredelen van textiel, leer of bont.
2. In het tweede lid vervalt: , zoals dat blijkt uit de oplosmiddelenboekhouding, bedoeld in het derde lid.
3. Het derde en vierde lid vervallen.
4. In het derde lid (nieuw) wordt «eerste tot en met vierde lid»
vervangen door: eerste en tweede lid.
IIIIII
Artikel 4.103f wordt als volgt gewijzigd.
1. In de aanhef wordt «coaten van textiel» vervangen door: coaten of
veredelen van textiel, leer of bont.
2. Aan het slot van onderdeel c wordt toegevoegd: of.
3. Na onderdeel c wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:

Staatsblad 2015

337

56

d. het beperken van het lozen van hulpstoffen,.
JJJJJJ
Aan artikel 4.104a worden twee leden toegevoegd, luidende:
4. Het tweede lid is niet van toepassing op een slibvangput en een
vetafscheider die zijn geplaatst binnen een inrichting voorafgaand aan het
tijdstip waarop die leden op die inrichting van toepassing werden.
5. Het tweede lid is eveneens niet van toepassing op een flocculatieafscheider die binnen een inrichting is geplaatst voorafgaand aan het
tijdstip waarop dat artikel op de inrichting van toepassing werd.
KKKKKK
Artikel 4.104c wordt als volgt gewijzigd:
1. In het tweede lid wordt «gericht op het verwijderen van gewasbeschermingsmiddelen die voldoet aan de bij ministeriële regeling gestelde
eisen» vervangen door: waarmee ten minste 95% van de gewasbeschermingsmiddelen wordt verwijderd.
2. In het derde lid, onderdeel b, wordt «als bedoeld in het tweede lid»
vervangen door: waarmee ten minste 95% van de gewasbeschermingsmiddelen wordt verwijderd.
LLLLLL
Het opschrift van paragraaf 4.8.6 komt te luiden:
§ 4.8.6. In werking hebben van een acculader
MMMMMM
Na artikel 4.118 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 4.118a
Onverminderd de artikelen 2.5, eerste, vierde en vijfde lid, en 2.6 is bij
het in werking hebben van een crematieoven voor dieren de emissieconcentratie van stofklasse S ten hoogste:
a. 5 milligram per normaal kubieke meter, indien de massastroom van
stofklasse S gelijk is aan of groter is dan 200 gram per uur, en
b. 50 milligram per normaal kubieke meter indien de massastroom van
stofklasse S kleiner is dan 200 gram per uur.
NNNNNN
In artikel 4.119 wordt na «crematieoven» ingevoegd: niet zijnde een
crematieoven voor dieren.
OOOOOO
Aan artikel 4.124 wordt een lid toegevoegd, luidende:
4. Het derde lid is niet van toepassing op inrichtingen waarbinnen, in
overeenstemming met de vergunningvoorschriften zoals die luidden tot
1 januari 2010, geen voorzieningen zijn geplaatst voor het afzonderlijk
bemonsteren van het te lozen afvalwater als bedoeld in het eerste lid.

Staatsblad 2015

337

57

PPPPPP
Artikel 4.125, derde lid, wordt als volgt gewijzigd:
1. De zinsnede «met inachtneming van de NeR» vervalt.
2. Aan het slot wordt een volzin toegevoegd, luidende:
Artikel 2.4 is van overeenkomstige toepassing.
QQQQQQ
Na het opschrift van hoofdstuk 5 wordt «§ 5.0. Reikwijdte hoofdstuk
5» vervangen door: Afdeling 5.1. Industriële emissies
RRRRRR
Artikel 5 komt te luiden:
Artikel 5
1. De paragrafen 5.1.1 tot en met 5.1.3 zijn van toepassing op degene
die een inrichting type C drijft, waartoe een installatie behoort als bedoeld
in hoofdstuk III, IV of VI, of bijlage I van de EU-richtlijn industriële
emissies.
2. De paragrafen 5.1.4 tot en met 5.1.7 zijn van toepassing op degene
die een inrichting type B of C drijft, waartoe een installatie behoort als
bedoeld in de paragrafen 5.1.4 tot en met 5.1.7.
SSSSSS
Het opschrift van paragraaf 5.1 komt te luiden:
§ 5.1.1. Grote stookinstallatie
TTTTTT
Artikel 5.4 wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
2. In afwijking van het eerste lid stelt het bevoegd gezag bij vergunningvoorschrift voor een grote stookinstallatie een emissiegrenswaarde voor
zwaveldioxide van ten hoogste 500 mg/ Nm3 vast, indien:
a. voor de stookinstallatie voor 27 november 2002 een vergunning was
verleend of een volledige aanvraag tot vergunningverlening was
ingediend,
b. de stookinstallatie uiterlijk 27 november 2003, overeenkomstig de
toen geldende regelgeving, in bedrijf was, en
c. de stookinstallatie gestookt wordt met gassen met lage calorische
waarde, verkregen door vergassing van raffinaderijresiduen.
UUUUUU
De aanhef van artikel 5.9, derde lid, komt te luiden:
In afwijking van het eerste lid stelt het bevoegd gezag bij vergunningvoorschrift voor een bestaande grote stookinstallatie een emissiegrenswaarde voor zwaveldioxide vast van gemiddeld ten hoogste 500 mg/Nm
indien:.

Staatsblad 2015

337

58

VVVVVV
Het opschrift van paragraaf 5.2 komt te luiden:
§ 5.1.2. Afvalverbrandings- of afvalmeeverbrandingsinstallatie
WWWWWW
In artikel 5.23, eerste lid, vervalt in de begripsomschrijving van Cproces:
of 6.9.
XXXXXX
Het opschrift van paragraaf 5.3 komt te luiden:
§ 5.1.3. Installatie voor de productie van titaandioxide
YYYYYY
Na artikel 5.39 worden aan afdeling 5.1 vier paragrafen toegevoegd,
luidende:
§ 5.1.4. Installatie, als onderdeel van olieraffinaderijen, voor de productie
van zwavel
Artikel 5.40
Deze paragraaf is, in afwijking van artikel 2.3a, tweede lid, en in
afwijking van de BBT-conclusies op grond van artikel 13, vijfde en zevende
lid, van de EU-richtlijn industriële emissies, van toepassing op het in
werking hebben van een installatie, als onderdeel van olieraffinaderijen,
voor de productie van zwavel volgens het Clausproces of modificaties van
het Clausproces.
Artikel 5.41
1. De omzettingsgraad van geconcentreerd waterstofsulfide (H2S) naar
elementaire zwavel van een installatie als bedoeld in artikel 5.40 is ten
minste 99,8% als maandgemiddelde.
2. Een installatie als bedoeld in artikel 5.40 wordt zoveel mogelijk
bedreven overeenkomstig het ontwerp.
Artikel 5.42
1. In afwijking van artikel 5.41, eerste lid, geldt voor een bestaande
installatie waarvoor onmiddellijk voorafgaand aan de inwerkingtreding
van deze paragraaf een vergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid,
aanhef en onder e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht in
werking en onherroepelijk was waarin een lagere omzettingsgraad is
vastgelegd dan genoemd in artikel 5.41, eerste lid, de in die vergunning
voorgeschreven omzettingsgraad.
2. Indien de verwerkingscapaciteit van de totale inrichting met meer dan
50% wordt verhoogd, geldt voor de verwerking van het totale H2S
-aanbod, met inbegrip van een bestaande installatie als bedoeld in het
eerste lid, een omzettingsgraad van ten minste 99,8% als maandgemiddelde.

Staatsblad 2015

337

59

§ 5.1.5. Stookinstallatie voor de regeneratie van glycol
Artikel 5.43
1. Deze paragraaf is, in afwijking van paragraaf 3.2.1 en onverminderd
artikel 3.10i, 3.10j en 310p, van toepassing op het in werking hebben van
een stookinstallatie voor de regeneratie van glycol.
2. Een stookinstallatie voor de regeneratie van glycol kan gelegen zijn
binnen de Nederlandse exclusieve economische zone.
Artikel 5.44
1. Bij de regeneratie van glycol is de emissiegrenswaarde van stikstofoxiden naar de lucht ten hoogste 80 mg/Nm3.
2. Indien de samenstelling van het gewonnen gas en de technische
kenmerken van de betrokken installatie daartoe aanleiding geven, kan het
bevoegd gezag, indien het belang van de bescherming van het milieu zich
daartegen niet verzet, bij maatwerkvoorschrift een hogere emissiegrenswaarde voor stikstofoxiden dan genoemd in het eerste lid vaststellen. De
emissiegrenswaarde voor stikstofoxiden naar de lucht is in dat geval ten
hoogste 150 mg/Nm3.
3. In afwijking van het eerste en tweede lid kan het bevoegd gezag,
indien het belang van de bescherming van het milieu zich daartegen niet
verzet, bij maatwerkvoorschrift een hogere emissiegrenswaarde voor
stikstofoxiden dan genoemd in het eerste en tweede lid vaststellen voor
een installatie die als brandstof grotendeels organische dampen gebruikt
en waarbij de technische kenmerken van de betrokken installatie daartoe
aanleiding geven. De emissiegrenswaarde is in dat geval ten hoogste 250
mg/Nm3.
4. Ten aanzien van de technische kenmerken, bedoeld in het tweede en
derde lid, wordt onder meer rekening gehouden met de kosteneffectiviteit,
bedoeld in artikel 2.7, derde tot en met zevende lid, en met de integrale
afweging van de mogelijkheden voor emissiebeperking.
5. De emissiegrenswaarden genoemd in het eerste tot en met derde lid
zijn tot 1 januari 2019 niet van toepassing op het rookgas van een
stookinstallatie voor de regeneratie van glycol die voor 1 januari 2016
(datum inwerkingtreding vierde tranche) in gebruik is genomen.
6. Voor installaties als bedoeld in het vijfde lid blijven, in afwijking van
artikel 6.1, tot 1 januari 2019 de emissiegrenswaarden van de vergunning
van toepassing.
§ 5.1.6. Installatie voor de productie van asfalt
Artikel 5.45
Deze paragraaf is, in afwijking van artikel 2.3a, tweede lid, en voor zover
er in deze paragraaf emissie-eisen worden gesteld aan stoffen in afwijking
van die paragraaf 3.2.1, van toepassing op het in werking hebben van een
installatie voor de productie van asfalt.
Artikel 5.46
1. Bij de productie van asfalt is de emissiegrenswaarde van:
a. polycyclische aromatische koolwaterstoffen ten hoogste 0,05 mg/Nm3
indien de massastroom van polycyclische aromatische koolwaterstoffen
naar de lucht groter is dan 0,15 gram per uur;
b. totaal stof ten hoogste 5 mg/Nm3, indien de massastroom van een
stof of de som van de onder normale procesomstandigheden gedurende
één uur optredende massastromen van stoffen binnen deze stofklasse
vanuit al die bronnen, groter of gelijk is aan 200 gram per uur en ten

Staatsblad 2015

337

60

hoogste 20 mg/Nm3 indien de massastroom van een stof of de som van
de onder normale procesomstandigheden gedurende één uur optredende
massastromen van stoffen binnen deze stofklasse vanuit al die bronnen,
kleiner is dan 200 gram per uur;
c. stikstofoxiden ten hoogste 50 mg/Nm3 indien de massastroom van
stikstofoxiden naar de lucht groter is dan 2.000 gram per uur;
d. zwaveloxiden ten hoogste 50 mg/Nm3 indien de massastroom van
zwaveloxiden naar de lucht groter is dan 2.000 gram per uur;
e. vluchtige organische stoffen ten hoogste 200 mg/Nm3 indien de
massastroom van vluchtige organische stoffen naar de lucht groter is dan
500 gram per uur.
2. Ten behoeve van het voorkomen dan wel, voor zover dat niet
mogelijk is, het tot een aanvaardbaar niveau beperken van geurhinder bij
geurgevoelige objecten, wordt bij de productie van asfalt voldaan aan
artikel 2.7a.
3. In afwijking van artikel 2.8, zevende lid, onder d, worden emissies van
een installatie voor de productie van asfalt herleid op afgas met een
volumegehalte aan zuurstof van 17%.
Artikel 5.47
Bij het in werking hebben van een installatie voor de productie van
asfalt wordt, ten behoeve van de bescherming van het milieu, voldaan
aan de bij ministeriële regeling gestelde eisen.
Artikel 5.48
1. Artikel 5.46, eerste lid, onderdelen c en d, is niet van toepassing op
een installatie voor de productie van asfalt die voor 1 januari 2009 in
gebruik genomen is.
2. In de gevallen, bedoeld in het eerste lid, is bij de productie van asfalt,
onverminderd de artikelen 2.5 en 2.6, de emissiegrenswaarde van:
a. stikstofoxiden ten hoogste 75 mg/Nm3 indien de massastroom van
stikstofoxiden naar de lucht groter is dan 2000 gram per uur;
b. zwaveloxiden ten hoogste 75 mg/Nm3 indien de massastroom van
zwaveloxiden naar de lucht groter is dan 2000 gram per uur.
§ 5.1.7. Installatie voor de op- en overslag van vloeistoffen
Artikel 5.49
1. Deze paragraaf is van toepassing op de diffuse emissies van vluchtige
organische stoffen bij het in werking hebben van een installatie voor het
op- en overslaan van vloeistoffen met een capaciteit van meer dan 150
kubieke meter.
2. Deze paragraaf is niet van toepassing op installaties voor het op- en
overslaan van vloeistoffen binnen raffinaderijen indien en voor zover in de
BBT-conclusies, bedoeld in artikel 3 van de EU-richtlijn industriële
emissies eisen zijn gesteld.
3. Deze paragraaf is niet van toepassing op installaties waarop afdeling
5.2 van toepassing is.
Artikel 5.50
1. In afwijking van artikel 2.5 zijn de emissiegrenswaarden behorende
bij stofklasse gO niet van toepassing op diffuse emissies van vluchtige
organische stoffen bij de op- en overslag van vloeistoffen.

Staatsblad 2015

337

61

2. Ten behoeve van het voorkomen dan wel voor zover dat niet mogelijk
is het zoveel mogelijk beperken van diffuse emissies van vluchtige
organische stoffen wordt voldaan aan de bij ministeriële regeling gestelde
eisen.
3. Het tweede lid is niet van toepassing op vloeistoffen met een
dampspanning van ten hoogste 1 kPa.
ZZZZZZ
Na artikel 5.50 worden in hoofdstuk 5 twee afdelingen toegevoegd,
luidende:
Afdeling 5.2. Op- en overslag van benzine
Artikel 5.51
1. Het begrip «vloeibare brandstof» is niet van toepassing op installaties
waarop deze afdeling van toepassing is.
2. Voor de toepassing van deze afdeling wordt verstaan onder:
benzine: benzine als bedoeld in artikel 2, onderdeel a, van richtlijn 94/63;
benzinedebiet: de in de drie voorgaande jaren gemeten grootste totale
jaarlijkse hoeveelheid benzine die van een opslaginstallatie van een
terminal is overgeslagen in een mobiele tank;
damp: damp als bedoeld in artikel 2, onderdeel b, van richtlijn 94/63;
mobiele tank: mobiele tank als bedoeld in artikel 2, onderdeel e, van
richtlijn 94/63;
richtlijn 94/63: richtlijn 94/63/EG van het Europees Parlement en de Raad
van 20 december 1994 betreffende de beheersing van de uitstoot van
vluchtige organische stoffen (VOS) als gevolg van de opslag van benzine
en de distributie van benzine vanaf terminals naar benzinestations (PbEG
1994, L 365);
terminal: inrichting of een gedeelte van een inrichting voor de opslag of
overslag van benzine in mobiele tanks;
§ 5.2.1. Opslaginstallaties
Artikel 5.52
Deze paragraaf is van toepassing op het in werking hebben van een
terminal met een opslaginstallatie als bedoeld in artikel 2, onderdeel c,
van richtlijn 94/63.
Artikel 5.53
Degene die een terminal met opslaginstallatie drijft, voldoet ten
behoeve van het verminderen van de emissie van benzinedamp naar de
lucht aan de bij ministeriële regeling gestelde eisen.
§ 5.2.2. Overslaginstallaties
Artikel 5.54
1. Deze paragraaf is van toepassing op het in werking hebben van een
terminal met een overslaginstallatie als bedoeld in artikel 2, onderdeel n,
van richtlijn 94/63.
2. Deze paragraaf is niet van toepassing op terminals met een benzinedebiet van minder dan 10.000 ton per jaar die voor 31 december 1995 in
werking waren of waarvoor voor 31 december 1995 een vergunning
krachtens artikel 8.1 van de Wet milieubeheer was verleend en onherroepelijk was.

Staatsblad 2015

337

62

Artikel 5.55
1. Tijdens het vullen van een mobiele tank worden verplaatsingsdampen via een dampdichte leiding teruggevoerd naar een dampterugwinningseenheid.
2. Het eerste lid is niet van toepassing op het vullen van een tankwagen
langs de bovenzijde.
3. Indien het vullen langs de bovenzijde van een mobiele tank plaatsvindt, wordt het uiteinde van de vularm zoveel mogelijk onderin de
mobiele tank gehouden.
4. In afwijking van het eerste lid kan een dampterugwinningseenheid
worden vervangen door een dampverbrandingseenheid, indien dampterugwinning onveilig of technisch onmogelijk is vanwege de hoeveelheden
retourdamp.
5. Op een terminal met een benzinedebiet van minder dan 25.000 ton
per jaar kan onmiddellijke dampterugwinning op de terminal worden
vervangen door voorlopige dampopslag in een tank met een vast dak op
een terminal voor latere overbrenging naar en terugwinning op een
andere terminal, daaronder niet begrepen de overbrenging van damp van
de ene naar de andere opslaginstallatie op een terminal.
Artikel 5.56
1. De gemiddelde concentratie dampen in de afvoer van een dampterugwinningseenheid, gecorrigeerd voor de verdunning tijdens de
behandeling, bedraagt ten hoogste 35 g/Nm3 gedurende één uur.
2. Dit artikel is van overeenkomstige toepassing op een dampverbrandingseenheid als bedoeld in artikel 5.55, vierde lid.
Artikel 5.57
1. Bij het meten van de gemiddelde concentratie dampen wordt voldaan
aan de bij ministeriële regeling gestelde eisen.
2. De nauwkeurigheid van de meting bedraagt ten minste 95 procent
van de gemeten waarde.
Artikel 5.58
Het normale laaddebiet van benzine per vularm op een laadportaal
bedraagt ten hoogste 2.500 liter per minuut.
Artikel 5.59
Bij piekbelasting van een terminal brengt het dampopvangsysteem van
het laadportaal, met inbegrip van de dampterugwinningseenheid, een
maximale tegendruk van 55 millibar aan de voertuigzijde van de dampopvangadapter teweeg.
Artikel 5.60
1. Het vullen van een tankwagen langs de onderzijde is uitsluitend
toegestaan indien het vultoelatingssignaal is gegeven door de gecombineerde aardings- en overloopbedieningseenheid.
2. Bij het vullen van een tankwagen langs de onderzijde is de dampopvangslang met de tankwagen verbonden en stroomt de verplaatste damp
vrij van de tankwagen naar de dampopvangvoorziening van de terminal.
3. In geval van overloop of onderbreking van de aarding van een
tankwagen sluit de bedieningseenheid van het laadportaal de vulcontroleklep aan het laadportaal.

Staatsblad 2015

337

63

Artikel 5.61
1. Dampen die worden opgeslagen in een tank met vast dak voor
voorlopige dampopslag worden via een dampdichte leiding teruggevoerd
naar de mobiele tank van waaruit de benzine wordt geleverd.
2. Vulwerkzaamheden vinden alleen plaats indien de voorzieningen,
bedoeld in deze paragraaf, aanwezig zijn en adequaat werken.
Artikel 5.62
Een terminal met een overslaginstallatie voor het vullen van
tankwagens is uitgerust met ten minste één laadportaal dat ten behoeve
van het verminderen van de emissie van benzinedamp naar de lucht
voldoet aan de bij ministeriële regeling gestelde eisen.
Artikel 5.63
Degene die een terminal met overslaginstallatie drijft, voldoet ten
behoeve van het verminderen van de emissie van benzinedamp naar de
lucht aan de bij ministeriële regeling gestelde eisen.
Afdeling 5.3 Overige installaties
§ 5.3.1. LPG-tankstations
Artikel 5.64
Deze paragraaf is van toepassing op LPG-tankstations waar:
a. de doorzet van LPG meer bedraagt dan 50 m3 per jaar, en
b. de opslagcapaciteit voor LPG niet meer bedraagt dan 50 ton.
Artikel 5.65
Met betrekking tot een LPG-afleverinstallatie, de aflevering van LPG aan
een afnemer bij een LPG-tankstation en de opstelplaats van de
LPG-tankwagen, wordt ten behoeve van het voorkomen van risico’s voor
de omgeving en ongewone voorvallen, dan wel voor zover dat niet
mogelijk is het beperken van de risico’s voor de omgeving en de kans dat
ongewone voorvallen zich voordoen en de gevolgen hiervan, ten minste
voldaan aan de bij ministeriële regeling gestelde eisen.
AAAAAAA
De paragrafen 6.3 tot en met 6.11a, 6.13, 6.13c tot en met 6.13m, 6.14a,
6.22 tot en met 6.23, 6.23c en 6.24 vervallen.
BBBBBBB
De opschriften van de paragrafen 6.15, 6.18 tot en met 6.21, en 6.28
vervallen.
CCCCCCC
De artikelen 2.17a, vierde lid, 3.23b, derde tot en met vijfde lid, en 3.30a,
de aanduiding «1.» en tweede lid, vervallen met ingang van 1 januari
2016.

Staatsblad 2015

337

64

DDDDDDD
De artikelen 3.83, elfde lid en 3.105, zesde lid, vervallen met ingang van
1 januari 2017.
EEEEEEE
Artikel 3.59, de aanduiding «1.» en tweede lid, vervalt met ingang van
1 januari 2018.
FFFFFFF
De artikelen 3.10q en 5.44, vijfde en zesde lid, vervallen met ingang van
1 januari 2019.
GGGGGGG
In artikel 6.41 vervalt: de NeR of.
HHHHHHH
In artikel 6.43 worden in de alfabetische rangschikking de volgende
besluiten ingevoegd:
Besluit hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen milieubeheer
Besluit LPG-tankstations milieubeheer.
IIIIIII
Er worden twee bijlagen toegevoegd, luidende:
Bijlage 2
Standaard berekeningswijze van de kosteneffectiviteit behorend
bij artikel 2.7
De methodiek op basis waarvan de kosteneffectiviteit wordt berekend,
wordt weergegeven in het schema in figuur 1. Hieronder wordt verder
ingegaan op een viertal aspecten in dit schema.
Rentevoet en afschrijving
Het resultaat van een kostenberekening is sterk afhankelijk van de
gehanteerde rentevoet. In deze methodiek is gekozen voor een vaste
rentevoet. De vaste rentevoet is gesteld op 10%. Deze 10% is een
compromis tussen de nominale kapitaalmarktrente en de interne
rentevoet die door bedrijven wordt gehanteerd («return on investment»).
Afschrijvingsmethodiek
In de methodiek worden investeringen op annuïtaire wijze afgeschreven. In principe kan op twee manieren worden afgeschreven: op lineaire
of op annuïtaire wijze. In werkelijkheid worden investeringen vaak op
lineaire wijze afgeschreven. De annuïtaire afschrijvingsmethode heeft
echter als voordeel dat constante jaarkosten worden verkregen zodat de
methodiek eenvoudiger te hanteren is.

Staatsblad 2015

337

65

Afschrijvingstermijn
In de methodiek worden de volgende afschrijvingstermijnen
gehanteerd:
• 10 jaar voor het elektromechanische deel van de milieu-investering;
• 25 jaar voor het bouwkundig deel van de milieu-investering.
Onder het elektromechanische deel wordt alle apparatuur verstaan,
compleet met instrumentatie en dergelijke. Onder het bouwkundige deel
worden vaak de hallen, loodsen, funderingen, leidingbruggen en
dergelijke verstaan. De reden dat deze bouwkundige investeringen over
een langere termijn worden afgeschreven is dat de levensduur veelal
langer is dan 10 jaar en dat deze voorzieningen ook bruikbaar blijven als
de huidige apparatuur wordt vervangen. Echter, in praktijk zijn (delen van)
de bouwkundige investeringen toch installatiespecifiek en moeten worden
verwijderd als de apparatuur is afgeschreven, wordt ontmanteld en niet
meer wordt vervangen. Indien dit wordt voorzien, dan moeten deze
installatiespecifieke bouwkundige voorzieningen worden gerekend tot het
elektromechanische gedeelte en dus worden afgeschreven over 10 jaar.
Berekening annuïteit
De annuïteit is de factor die uitdrukt wat de jaarlijkse kosten zijn van een
eenmalige investering. De annuïteit wordt berekend uit rente plus
afschrijving volgens:

Waarin i de rentevoet is (dimensieloos) en n de afschrijvingstermijn (in
jaar). Voor een rentevoet van 10 procent (i = 0,1) is de annuïteit bij een
afschrijvingstermijn van 10 jaar gelijk aan 0,163 en bij een afschrijvingstermijn van 25 jaar gelijk aan 0,110.
De afschrijvingstermijn vangt aan op het moment dat de installatie in
bedrijf wordt genomen. Kapitaalskosten die worden gemaakt voor dit
tijdstip vallen onder het begrip «bouwrente» en maken onderdeel uit van
de eenmalige investeringen.
Figuur 1. Methodiek kosteneffectiviteit
a Kosten
Aanschaffingsprijs
Bijkomende investeringen
Eenmalige investeringen
Kapitaalvernietiging door desinvesteringen
---------------------------------------------------------- +
Totale investeringen
Totale investeringen * annuïteit =>
Bouwkundige investeringen
Bouwkundige investeringen* annuïteit bouwk
=>
Onderhoud
Bediening
Overige vaste operationele kosten
---------------------------------------------------------- +
Totale vaste operationele kosten =>

Staatsblad 2015

337

€......
€......
€......
€......
------- +
€ invest
€ invest*0.163=>
€ bouwk
€ bouwk*0.110=>
€......
€......
€......
------- +
€......=>

Kapitaalskosten
Bouwkundige
kapitaalkosten
Vaste operationele
kosten

66

Voorzieningen (gas, elektriciteit, water, stoom
etc.)
Reststoffenverwerking/lozingsheffingen
Overige variabele operationele kosten +
---------------------------------------------------------Totale variabele operationele kosten =>

€......
€......
€......
------- +
€......=>

€...... =>

Opbrengsten en besparingen =>

Variabele operationele
kosten

------------------------------- +
= Totale bruto jaarlijkse
kosten
Opbrengsten en
besparingen
------------------------------- –
= Totale netto jaarlijkse
kosten

b Effecten
Jaarlijkse ongereinigde vracht =>

...... =>

Jaarlijkse restemissie
Jaarlijkse emissies tijdens storingen
Jaarlijkse emissies tijdens onderhoud
----------------------------------------------------------- +
Totale jaarlijkse restemissie =>

......
......
......
------ +
...... =>

Jaarlijkse ongereinigde
vracht
Totale jaarlijkse
restemissie

------------------------------- –
= Totale jaarlijkse
emissiereductie
c Kosteneffectiviteit
Kosteneffectiviteit =

Totale netto
jaarlijkse kosten
---------------------Totale jaarlijkse
emissiereductie

Standaard waarden*:
Som bijkomende en eenmalige investeringen*:
30–250% van aanschaffingsprijs
Eenmalige investeringen*:
25% van aanschaffingsprijs
Vaste operationele kosten*:
3–5% van de aanschaffingsprijs en bijkomende investeringen
Voorzieningen-prijzen:
Uit DACE-prijzenboekje (24)
Tijdsduur storingen en onderhoud:
2% van de bedrijfstijd
* Het verdient de voorkeur om bijkomende en eenmalige investeringskosten en vaste operationele kosten uit het verkennend ontwerp af te leiden. Alleen indien het verkennend ontwerp
niet genoeg houvast biedt, kan met de standaard-waarden worden gewerkt.

Bijlage 3
Stuifklassen behorend bij de artikelen 3.37 en 3.38
Specificatie
Abbrände (pyrietas)
Aluinaarde
Bariet
Bariet (gemalen)
Bauxiet
China gecalcineerd
gecalcineerd
ruw bauxiet
Bimskies
Borax
Bodemas
vochtgehalte 30%
Bruinsteen
Calcium Carbid

Staatsblad 2015

337

Stuifklasse
S2
S1
S3
S1
S1
S1
S5
S4
S3
S4
S2
S1

67

Specificatie
Carborundum
Cement
Cokes

Derivaten en
aanverwante
produkten

Staatsblad 2015

vochtgehalte 0,3%
klinkers
steenkoolcokes
petroleumcokes, grof
petroleumcokes, fijn
petroleumcokes, gecalcineerd
petroleumcokes oiled/non-oiled
fluid cokes
aardappelmeel
aardappelschijfjes
alfalfapellets
amandelmeel
appelpulppellets
babassupellets
babassuschroot
beendermeel
beenderschroot
bierbostelpellets
bladmeelpellets
boekweitmeel
cacaobonen
corndistillergrainpellets
corndistillergrainmeel
corncobpellets
cornplantpellets
citruspellets
D.F.G. pellets (maiskiempellets)
druivenpulpgranulaat
gerstemeel
gerstpellets
grondnoten
grondnotenpellets
grondnotenschroot
quarbeanmealpellets
quarbeanmeal
havermeel
haverpellets
hominecychoppellets
hominecychopmeel
houtsnippers (vochtgehalte 44%)
katoenzaadpellets
katoenzaadschroot
kapokzaadpellets
kapokzaadschroot
kardizaadschroot
koffiepulppellets
kokosgruis (vochtgehalte 81,1%)
kopra
kopracakes
koprachips
koprapellets
kopraschroot
lijnzaadpellets
lijnzaadschroot
lucernepellets
macojapellets
macojaschroot
macunameel
maisglutenpellets
maisglutenmeel
maismeel
maltsproutpellets
mangopellets
mangoschroot
maniokpellets, hard
maniokwortel
mengvoederpellets
millrunpellets
miloglutenpellets
milomeel
moutkiempellets

337

Stuifklasse
S5
S1
S4
S4
S4
S2
S1
S4
S1
S1
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S1
S3
S3
S3
S1
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S2
S1
S3
S5
S3
S3
S3
S3
S1
S3
S3
S3
S4
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S4
S5
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S1
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3

68

Specificatie

Dolomiet
Erts

Ferrochroom,
brokken
Ferrofosfor,
brokken
Ferromangaan,
brokken
Ferrosilicium,
brokken
Fosfaat

negerzaadpellets
negerzaadschroot
olijfpulppellets
olijfschroot
palmpitten
palmpittenpellets
palmpittenschilfers
palmpittenschroot
palmpittencakes
peanuthullpellets
pine-applepellets
pollardpellets
raapzaadpellets
raapzaadschroot
ricehullpellets
ricehuspellets
ricebran
roggemeel
roggepellets
safflowerzaadpellets
safflowerzaadschroot
salseedextractionpellets
salseedschroot
sesamzaadpellets
sesamzaadschroot
shearnutmeel
shearnutschroot (vochtgehalte 10%)
soiulacpellets
sorghumzaadpellets
sojapellets
sojachips
sojameel
sojaschroot
splentgrainpellets
suikerbietenpulppellets
suikerrietpellets
sweetpotatopellets
tapiochips
tapiocabrokjes
tapiocapellets, hard
tapiocapellets, natives
tarwemeel
tarwepellets
theepellets
tucumschroot
veevoederpellets
zonnebloemzaadpellets
zonnebloemzaadschroot
brokken
gemalen
amarilerts, brokken
chroomerts
ijzererts (zie IJzererts)
kopererts
looderts
mangaanerts, opslag
mangaanerts, laden lossen
tantalieterts
titaanerts (zie Titaan)
zinkblende

S3
S3
S3
S3
S5
S3
S2
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S1
S1
S3
S3
S3
S3
S1
S3
S3
S2
S2
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S1
S1
S3
S1
S1
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S5
S1
S5
S4
S4
S2
S5
S4
S4
S4
S5
S5
S5
S3

gehalte vrij vocht >4 gew%
gehalte vrij vocht <1 gew%

Gips
gipsstof grof (vochtgehalte 33,5%)

Staatsblad 2015

Stuifklasse

337

S4
S1
S3
S2

69

Specificatie
Glasafval
Graan

boekweit
gerst (vochtgehalte 4,2%)
gort
haver
haverscreenings
kaficorn
lijnzaadscreenings
maïs
milicorn
mout
raapzaadscreenings
ricehusk
rogge
rijst
sojagrits
sorghumzaad
tarwe

Graniet
Grind
Grof toeslagmateriaal voor de betonmortel en betonproductenindustrie (waaronder grind, lytag, kalksteen, lava, granulaat)
Grond
licht verontreinigde grond (vochtgehalte 4,5%)
leemgrond (vochtgehalte 3,6%)
veengrond (vochtgehalte 50%)
veengrond (vochtgehalte 60%)
Hoogovenslakken
slakken (vochtgehalte 0,2%)
Huisvuil
IJzererts
Beeshoek, fijn erts, opslag
Beeshoek, fijn erts, laden en lossen
Beeshoek, stuk erts, opslag
Beeshoek, stuk erts, laden en lossen
Bomi Hill, stuk erts
Bong Range pellets, opslag
Bong Range pellets, laden en lossen
Bong Range concentraat, opslag
Bong Range concentraat, laden en lossen
Braz. Nat. erts
Carol Lake pellets, opslag
Carol Lake pellets, laden en lossen
Carol Lake concentraat, opslag
Carol Lake concentraat, laden en lossen
Cassinga, fijn erts
Cassinga, stuk erts, opslag
Cassinga, stuk erts, laden en lossen
Cassinga pellets
Cerro Bolivar erts
Coto Wagner erts, opslag
Coto Wagner erts, laden en lossen
Dannemora erts
El Pao, fijn erts
Fabrica pellets, opslag
Fabrica pellets, laden en lossen
Fabrica Sinter Feed
Fabrica Special pellet ore
F’Derik Ho
Fire Lake pellets, opslag
Fire Lake pellets, laden en lossen
Grängesberg erts
Hamersley Pebble, opslag
Hamersley Pebble, laden en lossen
llmeniet erts
Itabira Special sinter feed
Itabira Run of Mine, opslag
Itabira Run of Mine, laden en lossen
Kiruna B, fijn erts
Kiruna pellets, opslag
Kiruna pellets, laden en lossen
Malmberg pellets
Manoriver Ho
Menera, fijn erts

Staatsblad 2015

337

Stuifklasse
S5
S3
S3
S3
S5
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S5
S3
S3
S3
S2
S5
S4
S2
S4
S5
S4
S2
..
S5
S4
S5
S4
S4
S5
S4
S4
S5
S4
S5
S4
S4
S5
S4
S5
S4
S5
S4
S5
S4
S4
S4
S5
S4
S5
S5
S4
S5
S4
S4
S5
S4
S5
S5
S5
S4
S5
S5
S4
S5
S4
S5

70

Specificatie
Mount Newman pellets
Migrolite
Mount Wright concentraat, opslag
Mount Wright concentraat, laden en lossen
Nimba, fijn erts
Nimba erts
Pyriet erts
Robe River, fijn erts, opslag
Robe River, fijn erts, laden en lossen
Samarco pellets, opslag
Samarco pellets, laden en lossen
Sishen, stuk erts, opslag
Sishen, stuk erts, laden en lossen
Sishen, fijn erts, opslag
Sishen, fijn erts, laden en lossen
Svappavaara erts
Svappavaara pellets
Sydvaranger pellets, opslag
Sydvaranger pellets, laden en lossen
Tazadit, fijn erts, opslag
Tazadit, fijn erts, laden en lossen
Kalkzout
Kalk

brokken
gemalen
Kalkzandsteen (fijne fractie, droog)
Kalkzandsteen granulaat
Kattenbakkorrels
vochtgehalte 0,2%
Klei
bentoniet, brokken
bentoniet, gemalen
chamotte klei, brokken
chamotte klei, gemalen
kaoline (China)klei, brokken
kaoline (China)klei,gemalen
Kolen
bruinkool, briketten
poederkolen
kolen vochtgehalte > 8%
kolen vochtgehalte < 8%
antraciet
Kunstmest
ammonsulfaatsalpeter
diamfosfaat
dubbelsuperfosfaat, poeder
dubbelsuperfosfaat, korrels
kalkammon-salpeter
nitraat meststof (vochtgehalte < 0,2%)
nitraat meststof vermalen (vochtgehalte < 0,2%)
tripelsuperfosfaat, poeder
zwavelzure ammoniak
Kyaniet
Metallisch
vochtgehalte 0,6%
slijpstof
Metselpuin
Nepheline
Olivin steen
Ongebluste kalk
Peulvruchten
bonen
erwten
guarsplit
linzen
lupinezaad
paardebonen
sojabonen
sojabeanhusk
sojascreenings
wikken
Piekijzer
Puin
gebroken schoon/gemengd
Puingranulaat
Pyrietas
Polymeerprodukten kunststofpoeder
Potas
Puimsteen
Roet

Staatsblad 2015

337

Stuifklasse
S4
S4
S4
S5
S5
S4
S4
S5
S4
S5
S4
S5
S4
S5
S4
S4
S4
S5
S4
S5
S4
S5
S5
S1
S3
S3
S3
S3
S1
S4
S1
S3
S1
S4
S1
S4
S2
S2
S3
S1
S1
S3
S3
S1
S1
S1
S3
S4
S1
S5
S3
S4
S1
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S3
S4
S5
S5
S2
S1
S3
S5
S1

71

Specificatie
Schroot, ferrometaal met een belangrijke mate van roestvorming
Sillimaniet
Sintels, slakken
Sintermagnesiet
Soda
Suiker
S5
Talk
gemalen
gebroken
Tapioca (zie Derivaten)
ilmeniet
rutiel
Titaan
rutielzand
rutielslakken
Toonaarde (zie Aluinaarde)
Ureum
Vanadiumslakken
Veltspaat
Vermiculiet
brokken
gemalen
Vliegas
vochtgehalte < 1%
Vloeispaat
Wolastonie
Wegenzout
Zaden en
aanverwante
darizaad
produkten
kanariezaad
kardizaad
koolzaad
lijnzaad
maanzaad
millietzaad
mosterdzaad
negerzaad
paricumzaad
raapzaad
safflowerzaad
sesamzaad
tamarinzaad
zonnebloemzaad
Zand
fijn zand
grof zand (waaronder beton-, metsel- en filterzand voor de
betonmortel en betonproductenindustrie)
olivin zand
rutielzand (zie Titaan)
speelzand (grof zand, vochtgehalte 2,5%)
zilverzand (vochtgehalte 2,0%)
zilverzand (vochtgehalte 3,8%)
zirconzand
Zwaarspaat
Zwavel
grof
fijn

Stuifklasse
S4
S5
S4
S3
S3
S1
S3
S5
S3
S3
S5
S3
S4
S5
S3
S1
S2
S5
S5
S5
S3
S5
S3
S3
S5
S5
S5
S5
S5
S3
S5
S5
S5
S3
S5
S2
S4
S4
S4
S4
S5
S3
S5
S4
S1

ARTIKEL II
Het Besluit omgevingsrecht wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 2.2a wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid, onderdeel a, wordt na «32.3,» ingevoegd «32.5,» en
wordt «38.2 en 38.3» vervangen door «38.2, 38.3 en 41.1».
2. Het tweede lid wordt als volgt gewijzigd:

Staatsblad 2015

337

72

a. Voor de puntkomma aan het slot van onderdeel a wordt toegevoegd:
alsmede het mengen van gevaarlijke afvalstoffen met andere categorieën afvalstoffen voor zover daarmee uitvoering wordt gegeven aan titel
10.4 van de Wet milieubeheer en waarop artikel 10.54a, eerste lid, van die
wet van toepassing is.
b. Onderdeel b komt te luiden:
b. het opslaan van de volgende afvalstoffen afkomstig van de gezondheidszorg bij mens en dier en afkomstig van buiten de inrichting:
1°. infectueuze afvalstoffen,
2°. lichaamsdelen en organen, en
3°. afvalstoffen van cytotoxische en cytostatische geneesmiddelen;
c. De punt aan het slot van onderdeel g wordt vervangen door een
puntkomma.
d. Er wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:
h. het opslaan van ten hoogste 50 ton verwijderd asbest en verwijderde
asbesthoudende producten, ontstaan bij werkzaamheden die buiten de
inrichting zijn verricht door degene die de inrichting drijft.
3. Het derde lid komt te luiden:
3. Als categorie activiteiten als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder i,
van de wet, voor zover deze plaatsvinden binnen een inrichting als
bedoeld in artikel 1.1, derde lid, van de Wet milieubeheer, wordt tevens
aangewezen het oprichten, het veranderen of veranderen van de werking
of het in werking hebben van een inrichting als bedoeld in categorie 11.3,
onderdeel c, onder 2° en 3°, van onderdeel C, van bijlage I.
4. Onder vernummering van het zevende lid tot negende lid, worden na
het zesde lid twee leden ingevoegd, luidende:
7. Als categorieën activiteiten als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder
i, van de wet, voor zover deze plaatsvinden binnen een inrichting als
bedoeld in artikel 1.1, derde lid, van de Wet milieubeheer, die in gebruik is
bij de Nederlandse of een bondgenootschappelijke krijgsmacht, worden
tevens aangewezen:
a. het oprichten van een voorziening waarin gevaarlijke stoffen van de
ADR klasse 1.1 of 1.2 of meer dan 50 kilogram netto explosief gewicht van
klasse 1.3 worden opgeslagen;
b. het uitbreiden van de hoeveelheid opgeslagen gevaarlijke stoffen van
de ADR klasse 1.1 of 1.2 per opslagvoorziening;
c. het uitbreiden van de hoeveelheid opgeslagen gevaarlijke stoffen van
de ADR klasse 1.3 per opslagvoorziening, indien na uitbreiding meer dan
50 kilogram netto explosief gewicht van deze klasse aanwezig is;
d. het veranderen van de bouwkundige staat van een voorziening
waarin gevaarlijke stoffen van de ADR klasse 1.1 of 1.2 of meer dan 50
kilogram netto explosief gewicht van klasse 1.3 worden opgeslagen.
8. Als categorie activiteiten als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder i,
van de wet, voor zover deze plaatsvinden binnen een inrichting als
bedoeld in artikel 1.1, derde lid van de Wet milieubeheer, wordt tevens
aangewezen het oprichten van een installatie voor het vergisten van
uitsluitend dierlijke mest met een verwerkingscapaciteit van ten hoogste
25.000 kubieke meter per jaar, alsmede het uitbreiden van de capaciteit
van de installatie, het uitbreiden van de opslagcapaciteit voor vergistinggas of het wijzigen of uitbreiden van de bewerking van vergistinggas
bij een dergelijke installatie.
5. In het negende lid (nieuw) wordt «het zesde lid» vervangen door: het
achtste lid.

Staatsblad 2015

337

73

B
Artikel 3.3, tweede lid, komt te luiden:
2. Onze Minister is bevoegd te beslissen op een aanvraag die betrekking
heeft op:
a. activiteiten met betrekking tot een inrichting als bedoeld in categorie
29.3 van bijlage I, onderdeel C;
b. een categorie activiteiten als bedoeld in artikel 2.2a, zevende lid.
C
Aan artikel 5.13b worden twee leden toegevoegd, luidende:
10. Een omgevingsvergunning voor de categorieën activiteiten, bedoeld
in artikel 2.2a, zevende lid, wordt geweigerd indien de activiteit leidt tot
het ontstaan of het vergroten van een of meer veiligheidszones ten
opzichte van de krachtens artikel 2.6.5, tweede lid, van het Besluit
algemene regels ruimtelijke ordening aangewezen veiligheidszones
waardoor een nieuwe inbreuk op een veiligheidszone ontstaat of het
plaatsgebonden risico bij een bestaande inbreuk op een veiligheidszone
groter wordt dan 10-5.
11. Een omgevingsvergunning voor de categorie activiteiten, bedoeld in
artikel 2.2a, achtste lid, wordt geweigerd, indien de activiteit leidt tot een
onaanvaardbaar risico voor de leefomgeving, waarbij in ieder geval wordt
betrokken:
a. de ligging van de risicocontour;
b. de invloed van risicovolle activiteiten in de omgeving op de installatie, en
c. de kans op gevolgen van incidenten bij de installatie en de mogelijke
gevolgen daarvan voor de leefomgeving.
D
Bijlage I wordt als volgt gewijzigd:
1. In het opschrift vervalt: , 6.7.
2. Onderdeel A wordt als volgt gewijzigd:
a. Het volgende begrip met de daarbij behorende begripsomschrijving
wordt in de alfabetische rangschikking ingevoegd, luidende:
gaszak: gaszak als bedoeld in artikel 1.1 van het Activiteitenbesluit
milieubeheer;
b. In de definitie van «opslagtank» wordt «opslagvoorziening» telkens
vervangen door: vormvaste opslagvoorziening.
3. Onderdeel B, onderdeel 1, wordt als volgt gewijzigd:
a. In onderdeel a vervallen:
– Besluit hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen milieubeheer;
– Besluit LPG-tankstations milieubeheer;.
b. In onderdeel b wordt na »32.3,» ingevoegd «32.5,» en wordt «38.2 en
38.3» vervangen door «38.2, 38.3 en 41.1».
4. Onderdeel C wordt als volgt gewijzigd:
a. Categorie 1.4 wordt als volgt gewijzigd:

Staatsblad 2015

337

74

1°. De puntkomma aan het eind van onderdeel d wordt vervangen door
een punt.
2°. Onderdeel e vervalt.
b. Categorie 2.7 wordt als volgt gewijzigd:
1°. Na onderdeel g wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
h. voor de opslag van vergistinggas in een of meer opslagtanks met een
gezamenlijke inhoud van meer dan 20.000 liter;
2°. De onderdelen h en i (oud) worden geletterd i en j.
3°. In onderdeel i (nieuw) wordt na «zuurstof» ingevoegd: vergistinggas,.
4°. Na onderdeel j (nieuw) wordt een onderdeel ingevoegd, luidende;
k. voor de opslag van andere gassen dan vergistinggas in een gaszak;
5°. De onderdelen j tot en met q (oud) worden geletterd l tot en met s.
6°. In onderdeel l (nieuw) wordt na «spuitbussen» ingevoegd
«, gaszakken» en wordt na «opslagtanks» ingevoegd: van metaal of
kunststof.
7°. Onderdeel n (nieuw) wordt als volgt gewijzigd:
i. Onderdeel 2° komt te luiden:
2°. gasflessen met verstikkende gassen;
ii. Er worden twee onderdelen toegevoegd, luidende:
4°. het vullen van een gasfles met een inhoud van maximaal 2 liter met
zuurstof vanuit een concentrator;
5°. het vullen van gasflessen met een inhoud van maximaal 3 liter en
met een druk van maximaal 1,6 bar, met diep gekoelde vloeibare zuurstof
vanuit een gasfles met een inhoud van maximaal 60 liter met een druk
van maximaal 1,6 bar;
c. Na categorie 3.6 wordt een categorie ingevoegd, luidende:
3.7. Voor de toepassing van categorie 3.6 blijft buiten beschouwing het
bewerken, verwerken, verpakken of herverpakken, opslaan of overslaan
van ontplofbare stoffen binnen inrichtingen die worden gebruikt door de
Nederlandse of een bondgenootschappelijke krijgsmacht.
d. Categorie 4.4 wordt als volgt gewijzigd:
1°. In onderdeel i wordt «voor de opslag van gevaarlijke stoffen»
vervangen door: voor de opslag van vloeibare of vaste gevaarlijke stoffen.
2°. De puntkomma aan het slot van onderdeel m wordt vervangen door
een punt.
3°. Onderdeel n vervalt.
e. In categorie 6.3 vervalt telkens: harsen of.
f. In categorie 7.5 wordt voor de puntkomma aan het slot van onderdeel
h toegevoegd: , uitgezonderd het vergisten van uitsluitend dierlijke
meststoffen zonder andere producten en met een capaciteit van ten
hoogste 25.000 kubieke meter per jaar.

Staatsblad 2015

337

75

g. Categorie 8.3 wordt als volgt gewijzigd:
1°. De onderdelen a en b komen te luiden:
a. het kweken en houden van schaal- en schelpdieren in het
oppervlaktewater;
b. het kweken van maden van vliegende insecten;.
2°. Onderdeel d vervalt.
3°. De onderdelen e tot en met q worden geletterd d tot en met p.
4°. Onderdeel n (nieuw) komt te luiden:
n. het ontharen of looien van huiden;
h. Categorie 9.4 wordt als volgt gewijzigd:
1°. In onderdeel a wordt «dieren» vervangen door «landbouwhuisdieren» en vervalt «, en hondenkluiven».
2°. De onderdelen b en c vervallen.
3°. De onderdelen d tot en met g worden geletterd b tot en met e.
i. Categorie 11.4 wordt als volgt gewijzigd:
1°. Onderdeel k komt te luiden:
k. het winnen van steen, mergel, zand, grind, kalk, steenkolen of andere
mineralen;
2°. Onderdeel l, komt te luiden:
l. het breken, malen, zeven of drogen van mergel, zand, grind, kalk,
steenkolen of andere mineralen of derivaten daarvan, met een capaciteit
ten aanzien daarvan van 100.000.000 kilogram per jaar of meer;.
j. Categorie 12.3 komt te luiden:
12.3. Als categorieën vergunningplichtige inrichtingen als bedoeld in
artikel 2.1, tweede lid, van dit besluit, worden inrichtingen aangewezen
voor:
a. het vervaardigen van ruw ijzer, ruw staal, of primaire non-ferro
metalen;
b. het gieten van metalen anders dan:
1°. aluminium en legeringen van aluminium met lood, zink, tin, koper,
nikkel, ten hoogste 19% silicium, ten hoogste 1% mangaan, ten hoogste
5,5% magnesium, ten hoogste 1,5% ijzer, ten hoogste 1% titanium of ten
hoogste 1% chroom;
2°. koper en legeringen van koper met lood, zink, tin, aluminium, nikkel,
ten hoogste 5% silicium, ten hoogste 13% mangaan, ten hoogste 6% ijzer
of ten hoogste 0,1% fosfor;
3°. lood, zink, tin en legeringen van deze metalen met nikkel;
4°. goud, zilver, platina en legeringen met ten minste 30% van deze
metalen tot ten hoogste 500 kilo per jaar;
c. het toepassen van de verloren wasmethode als onderdeel van het
gieten van metalen waarbij meer dan 500 kilogram was per jaar wordt
verbruikt;
d. het toepassen van de lost foam methode als onderdeel van het gieten
van metalen;
e. het thermisch regenereren van vormzand als onderdeel van het
gieten van metalen;
f. het harden of gloeien van metalen of het diffunderen van stoffen in
het metaaloppervlak, indien daarbij zouten, oliën of gassen anders dan

Staatsblad 2015

337

76

inerte gassen of koolzuurgas worden toegepast;
g. het aanbrengen van metaallagen met cyanidehoudende baden, met
een totale badinhoud van meer dan 100 liter.
k. Categorie 13.4 wordt als volgt gewijzigd:
1°. Onderdeel d vervalt.
2°. De onderdelen e tot en met h worden geletterd d tot en met g.
l. Categorie 15.2 komt te luiden:
15.2. Als categorieën vergunningplichtige inrichtingen als bedoeld in
artikel 2.1, tweede lid, van dit besluit, worden inrichtingen aangewezen
voor het impregneren van hout door middel van spuiten, sproeien of de
vacuümdrukmethode.
m. Categorie 16.4 wordt als volgt gewijzigd:
1°. Onderdeel a vervalt.
2°. De onderdelen b tot en met f worden geletterd a tot en met e.
3°. Onderdeel d (nieuw) komt te luiden:
d. het aanbrengen van een lijmlaag op plakband of zelfklevend tape;
n. Categorie 17.3 komt te luiden:
17.3. Als categorieën vergunningplichtige inrichtingen als bedoeld in
artikel 2.1, tweede lid, van dit besluit, worden inrichtingen aangewezen
voor schieten met vuurwapens of werpen met ontvlambare of ontplofbare
voorwerpen, met uitzondering van:
a. inrichtingen voor het traditioneel schieten;
b. inrichtingen die worden gebruikt door de Nederlandse of een
bondgenootschappelijke krijgsmacht of inrichtingen die worden gebruikt
ten behoeve van overige openbare diensten;
c. inrichtingen waar in een gebouw, zonder open zijden en met een
gesloten afdekking wordt geschoten met vuurwapens met een kaliber van
0,5 inch of minder of historische vuurwapens als bedoeld in artikel 18,
eerste lid, onderdelen b tot en met d, van de Regeling wapens en munitie;
d. inrichtingen voor sportief en recreatief gebruik.
o. In categorie 19.2 wordt na «gemotoriseerde voertuigen» ingevoegd:
voorzien van verbrandingsmotoren.
p. Categorie 19.4 wordt als volgt gewijzigd:
1°. In onderdeel a wordt «sport of recreatie» vervangen door: open lucht
attractieparken.
2°. De onderdelen b en f vervallen.
3°. De onderdelen c tot en met e worden geletterd b tot en met d.
q. Categorie 20.6 komt te luiden:
Als categorieën vergunningplichtige inrichtingen als bedoeld in artikel
2.1, tweede lid, van het besluit, worden tevens aangewezen de inrichtingen, bedoeld in:
a. onderdeel 20.1, onder a, 2° en 3°, met inachtneming van onderdeel
20.3, en
b. onderdeel 20.1, onder b.

Staatsblad 2015

337

77

r. Categorie 23.3 vervalt.
s. Categorie 28.10 wordt als volgt gewijzigd:
1°. Onderdeel 2° wordt vervangen door:
2a°. het opslaan van ten hoogste 10.000 ton:
1°. hemelwater;
2°. grondwater;
3°. huishoudelijk afvalwater;
4°. afvalwater dat wat biologische afbreekbaarheid betreft met
huishoudelijk afvalwater overeen komt;
5°. inhoud van chemische toiletten;
2b°. het lozen van:
1°. afvalwater of overige vloeistoffen op of in de bodem;
2°. afvalwater of andere afvalstoffen in een openbaar hemelwaterstelsel;
3°. afvalwater of andere afvalstoffen in een openbaar ontwateringstelsel;
4°. afvalwater of andere afvalstoffen in een openbaar vuilwaterriool;
5°. afvalwater of andere afvalstoffen in een andere voorziening voor de
inzameling en het transport van afvalwater;
2c°. het in werking hebben van een voorziening voor het beheer van
afvalwater als bedoeld in artikel 1.1, eerste lid, van het Activiteitenbesluit
milieubeheer;
2°. Onderdeel 4° wordt vervangen door:
4a°. het opslaan, herverpakken, verkleinen en ontwateren van afvalstoffen voor zover daarmee uitvoering wordt gegeven aan titel 10.4 van
de Wet milieubeheer;
4b°. het opslaan, herverpakken, verkleinen en ontwateren van afvalstoffen die ontstaan zijn bij het schoonhouden van de openbare ruimte;
3°. In onderdeel 7° wordt na «het verkleinen van metaal,» ingevoegd:
het gieten van metaal, voor zover dit niet valt onder categorie 12.3,
4°. Onderdeel 10° wordt vervangen door:
10a°. het opslaan van ten hoogste 5 kubieke meter batterijen;
10b°. het opslaan van ten hoogste 5 kubieke meter spaarlampen en
gasontladingslampen;
10c°. het opslaan en bijvullen van ten hoogste 5 kubieke meter inkt- en
tonercassettes;
5°. Onderdeel 12° wordt als volgt gewijzigd:
1°. De onderdelen a en b, komen te luiden:
a. ten hoogste 50 ton totaal van de volgende gevaarlijke afvalstoffen:
1°. smeervet, afgewerkte olie en olie- en vethoudend afval van
onderhoud aan voorzieningen en installaties;
2°. teerhoudend of bitumineus dakafval, composieten van teerhoudend
of bitumineus dakafval, dakgrind verkleefd met teer of bitumen;
3°. brandblussers;
4°. organische niet-halogeenhoudende oplosmiddelen;
5°. lege ongereinigde verpakkingen van verf, lijm, kit of hars en van
overige gevaarlijke stoffen;
6°. vloeibare brandstoffen;
7°. verwijderd asbest en verwijderde asbesthoudende producten;
b. afvalstoffen, niet zijnde gevaarlijke afvalstoffen, gescheiden
gehouden in stromen die wat betreft aard, samenstelling en concentraties
vergelijkbaar zijn, in hoeveelheden van ten hoogste 45 kubieke meter per
stroom;

Staatsblad 2015

337

78

2°. Er wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:
c. ten hoogste 45 kubieke meter gemengd bouw- en sloopafval, voor
zover geen sprake is van gevaarlijk afval;
6°. Na onderdeel 12° wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
12a°. het bij een inrichting, waar olie, vet, verf, lijm, kit, hars, gewasbeschermingsmiddelen, biociden en gevaarlijke stoffen in verpakking
worden opgeslagen om te worden verkocht of geleverd aan professionele
gebruikers en voor zover de lege ongereinigde verpakkingen zijn
ingenomen van die professionele gebruikers opslaan van:
a. ten hoogste 50 ton lege ongereinigde verpakkingen, zijnde gevaarlijke
afvalstoffen, en
b. ten hoogste 45 kubieke meter lege ongereinigde verpakkingen, niet
zijnde gevaarlijke afvalstoffen en niet zijnde huishoudelijke afvalstoffen;
7°. Onderdeel 14, komt te luiden:
14.° het op een bunkerstation voor de binnenvaart opslaan van
afgewerkte olie als bedoeld in artikel 1 van het Besluit inzamelen
afvalstoffen, smeervet, olie- en vethoudend afval van onderhoud aan
vaartuigen ingenomen van personen die brandstof, smeerolie of smeervet
bij het bunkerstation aanschaffen met een maximale opslagcapaciteit van
50 ton;
8°. Na onderdeel 17° wordt een onderdeel ingevoegd:
17a°. het opslaan van munitie en explosieven bij inrichtingen die
worden gebruikt door de Nederlandse of een bondgenootschappelijke
krijgsmacht;.
9°. Onderdeel 22° komt te luiden:
22°. het opslaan, verkleinen en tot plaatmateriaal verwerken van hout,
voor zover geen sprake is van geïmpregneerd hout of anderszins van
gevaarlijke afvalstoffen en met een maximale opslagcapaciteit van 10.000
ton;
10°. Onderdeel 28° wordt vervangen door:
28a°. het opslaan van ten hoogste 600 kubieke meter groenafval voor
zover geen sprake is van gevaarlijke afvalstoffen;
28b°. het composteren van ten hoogste 600 kubieke meter groenafval
ontstaan bij werkzaamheden die buiten de inrichting zijn verricht door
degene die de inrichting drijft of niet afkomstig van buiten de inrichting,
voor zover geen sprake is van gevaarlijke afvalstoffen;
28c°. het versnipperen van groenafval ontstaan bij werkzaamheden die
buiten de inrichting zijn verricht door degene die de inrichting drijft of niet
afkomstig van buiten de inrichting, voor zover geen sprake is van
gevaarlijke afvalstoffen;
11°. Onderdeel 29° komt te luiden:
29°. het als grondstof inzetten van een niet gevaarlijke afvalstof zijnde
metaal, hout, rubber, kunststof, papier, karton, textiel, bont, leer, steenachtig materiaal of gips voor het vervaardigen, samenstellen of repareren
van producten of onderdelen daarvan bestaande uit metaal, hout, rubber,
kunststof, papier, karton, textiel, bont, leer, steenachtig materiaal of gips
met een maximale capaciteit van 10.000 ton per jaar;
12°. In onderdeel 31° wordt «het mengen van afvalstoffen» vervangen
door: het als grondstof inzetten van afvalstoffen.
13°. Na onderdeel 32° wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
33°. Het opslaan van ten hoogste 1 kubieke meter gebruikte frituurvetten of -oliën, niet zijnde gevaarlijke afvalstoffen;

Staatsblad 2015

337

79

14°. De onderdelen 33° en 34° worden vernummerd tot de onderdelen
34° en 35°.
15°. In de onderdelen 34° en 35° (nieuw) wordt «1 tot en met 32»
vervangen door: 1 tot en met 33.
16°. Er worden twee onderdelen toegevoegd, luidende:
36°. het mengen van afvalstoffen binnen de onder 1 tot en met 33
genoemde categorieën, waarbij bij de categorieën 10a° tot en met 10c°
alleen het mengen voorafgaand aan afvalstoffenbeheer wordt bedoeld;
37°. het mengen van afvalstoffen, niet zijnde gevaarlijke afvalstoffen,
van de onder 1 tot en met 33 genoemde categorieën binnen de aangegeven grenzen met andere stoffen of materialen, niet zijnde afvalstoffen;
t. Categorie 29.1 wordt als volgt gewijzigd:
1°. In onderdeel a wordt «zeekrijgsmacht» vervangen door: krijgsmacht.
2°. In onderdeel b wordt» vliegbases of vliegkampen» vervangen door:
militaire luchthavens.
3°. Onderdeel d komt te luiden:
d. bestemd voor het transporteren of het opslaan van brandstoffen, die
van essentieel belang zijn voor de Nederlandse of een bondgenootschappelijke krijgsmacht;
4°. Onderdeel e komt te luiden:
e. munitiecomplexen die in hoofdzaak bestemd zijn voor het opslaan of
bewerken van ontplofbare stoffen en voorwerpen ten behoeve van de
Nederlandse of een bondgenootschappelijke krijgsmacht;
5°. Onderdeel g komt te luiden:
g. schietkampen, schietranges, schietgebieden, schietterreinen,
schietbanen, springterreinen of handgranaatbanen die in hoofdzaak
worden gebruikt door de Nederlandse of een bondgenootschappelijke
krijgsmacht;
6°. De onderdelen h en i vervallen.
7°. De onderdelen j, k en l worden geletterd h, i en j.
u. Categorie 29.3 komt te luiden:
29.3. Als categorieën vergunningplichtige inrichtingen als bedoeld in
artikel 2.1, tweede lid, van dit besluit, worden inrichtingen aangewezen:
a. als bedoeld in categorie 29.1 onderdelen a, b, i en j;
b. als bedoeld in categorie 29.1 onderdeel g voor zover:
i. jaarlijks meer dan 3 miljoen schoten worden afgevuurd;
ii. explosieven uit luchtvaartuigen worden geworpen;
iii. het springterreinen en handgranaatbanen betreft.
v. In de categorieën 1.3, 2.6, 3.5, 4.3, 5.3, 6.2, 7.4, 8.2, 9.3, 11.3, 12.2,
13.3, 14.2, 16.3, 19.2, 20.5, 24.2, 27.3, 28.4, 28.5 en 28.6 wordt «Onverminderd de artikelen 3.3, eerste lid, tweede volzin, en 6.7, eerste lid, derde
volzin,» vervangen door «Onverminderd artikel 3.3, eerste lid, tweede
volzin,» en vervalt «of omtrent een verklaring van geen bedenkingen».
5. Onderdeel D, onder 1, wordt als volgt gewijzigd:
a. In onderdeel a wordt na «1.3, onder a,» ingevoegd: voor zover deze
motoren gelijktijdig in gebruik zijn, en onder.

Staatsblad 2015

337

80

b. Aan onderdeel e wordt toegevoegd: voor zover de capaciteit ten
aanzien daarvan 250.000 ton per jaar of meer bedraagt,.
c. Aan onderdeel f wordt toegevoegd: waarbij de onderdelen f en j
alleen van toepassing zijn voor zover gebruik wordt gemaakt van
pneumatische elevatoren,.
d. In onderdeel g wordt na «11.3, onder a tot en met e,» ingevoegd: met
uitzondering van c, onder 6°.
e. Aan onderdeel j wordt toegevoegd: voor zover metaalbewerkende
activiteiten plaatsvinden in de open lucht of het proefdraaien van motoren
in de avond- of nachtperiode,.
f. Onderdeel p vervalt.

ARTIKEL III
Het Besluit externe veiligheid inrichtingen wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 2, eerste lid, onderdeel e, komt te luiden:
e. een LPG-tankstation als bedoeld in artikel 1.1, eerste lid, van het
Activiteitenbesluit milieubeheer, waarop paragraaf 5.3.1 van dat besluit
van toepassing is.
B
Artikel 4, vijfde lid, onderdeel c, komt te luiden:
c. een inrichting waarin een koel- of vriesinstallatie aanwezig is als
bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdeel g, met een inhoud van minder
dan 10.000 kg ammoniak, waarvan de diameter van de vloeistofleiding
naar de verdamper 80 DN of minder bedraagt, of
C
Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het tweede lid, onderdeel b, komt te luiden:
b. draagt het bevoegd gezag, bedoeld in artikel 5, eerste en tweede lid,
ervoor zorg dat bij de vaststelling van een besluit als bedoeld in artikel 5,
eerste en tweede lid, binnen de veiligheidscontour:
1° de bouw of vestiging van kwetsbare objecten niet is toegelaten, en
2° geen mogelijkheden ontstaan voor de bouw of vestiging van beperkt
kwetsbare objecten, waar deze mogelijkheden tot de vaststelling van het
besluit niet bestonden.
2. Na het tweede lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
3. Het tweede lid, onderdeel b, is niet van toepassing op objecten die:
1° een functionele binding hebben met een binnen de veiligheidscontour gelegen inrichting als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdelen a
tot en met h, of met het gebied waarvoor de veiligheidscontour is
vastgesteld, of
2° tevens binnen een andere veiligheidscontour zijn gelegen en een
functionele binding hebben met een inrichting als bedoeld in artikel 2,
eerste lid, onderdelen a tot en met h, binnen die veiligheidscontour, of
met het gebied waarvoor die veiligheidscontour is vastgesteld.

Staatsblad 2015

337

81

3. Het derde lid (oud) wordt vernummerd tot vierde lid.
D
Artikel 15, eerste lid, onderdeel c, komt te luiden:
c. een inrichting waarin een koel- of vriesinstallatie aanwezig is als
bedoeld in artikel 2, eerste lid,onderdeel g, met een inhoud van 10.000 kg
ammoniak of meer, of waarvan de diameter van de vloeistofleiding naar
de verdamper meer dan 80 DN bedraagt.
E
Artikel 17 wordt als volgt gewijzigd:
1. Het vijfde lid vervalt.
2. Het zesde tot en met achtste lid worden vernummerd tot vijfde tot en
met zevende lid.
F
In artikel 19, wordt de zinsnede «artikel 40, eerste lid, van de
Woningwet», vervangen door: artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a,
van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht.

ARTIKEL IV
Het Besluit lozen buiten inrichtingen wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 1.1 vervalt het begrip «NeR» met de daarbij behorende
begripsomschrijving.
B
Artikel 1.3, onderdeel f, vervalt.
C
Artikel 1.5, derde lid, wordt als volgt gewijzigd:
1. De puntkomma aan het slot van onderdeel a wordt vervangen door:
, en.
2. Onderdeel b vervalt.
3. Onderdeel c wordt genummerd onderdeel b.
D
In artikel 2.2, derde lid, wordt na «op of in de bodem» ingevoegd: of in
een voorziening voor de inzameling en het transport van afvalwater niet
zijnde een vuilwaterriool.

Staatsblad 2015

337

82

E
In artikel 3.4, vierde lid, onderdeel b, wordt «bedoeld in artikel 5 van de
Wet op het Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut» vervangen
door: bedoeld in artikel 3, eerste lid, onderdeel a, van de Wet taken
meteorologie en seismologie.
F
In artikel 3.11, eerste lid, wordt «sloop-, renovatie- of nieuwbouwwerkzaamheden aan vaste objecten» vervangen door: sloop- of renovatiewerkzaamheden aan of nieuwbouw van vaste objecten.
G
Artikel 3.13 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt «het tweede tot en met het twaalfde lid»
vervangen door: het tweede tot en met dertiende lid.
2. In het vijfde en zesde lid wordt «bijlage 4.6 van de NeR» vervangen
door: bijlage 3 bij het Activiteitenbesluit milieubeheer.
3. In het zevende lid vervalt: in een oppervlaktewaterlichaam of.
4. Het achtste en negende lid komen te luiden:
8. Bij het in een oppervlaktewaterlichaam lozen van afvalwater dat met
de opgeslagen goederen in contact is geweest, ontstaat geen visuele
verontreiniging.
9. Het lozen op of in de bodem van afvalwater dat met de opgeslagen
goederen in contact is geweest, is toegestaan.
5. Na het negende lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
10. Het in een vuilwaterriool lozen van afvalwater dat met de
opgeslagen goederen in contact is geweest vindt slechts dan plaats,
indien lozen als bedoeld in het zevende tot en met het negende lid
redelijkerwijs niet mogelijk is en het gehalte aan onopgeloste stoffen niet
meer bedraagt dan 300 milligram per liter.
6. Het tiende tot en met twaalfde lid worden vernummerd tot elfde tot
en met dertiende lid.
7. Het elfde en twaalfde lid (nieuw) komen te luiden:
11. Indien de opgeslagen inerte goederen worden bevochtigd, wordt
afvalwater dat met opgeslagen goederen in contact is geweest, zoveel
mogelijk voor dit bevochtigen gebruikt.
12. Het te lozen afvalwater, bedoeld in het zevende en tiende lid kan op
een doelmatige wijze worden bemonsterd.
H
In artikel 3.19 wordt «is toegestaan indien het lozen door of in opdracht
van de beheerder plaatsvindt» vervangen door: dat in beheer is bij
dezelfde beheerder, is toegestaan indien die werkzaamheden plaatsvinden
door of vanwege de beheerder in het kader van het beheer van dat
oppervlaktewaterlichaam.

Staatsblad 2015

337

83

ARTIKEL V
In voorschrift 1.2.1 van de bijlage behorende bij artikel 3 van het Besluit
mobiel breken bouw- en sloopafval wordt «de Nederlandse emissierichtlijn (september 2000)» vervangen door: bijlage 3 bij het Activiteitenbesluit milieubeheer.

ARTIKEL VI
1. Een omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef
en onder e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht die van
kracht en onherroepelijk was onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip
van inwerkingtreding van artikel II, onderdeel A, onder 1, onder 2, onder
d, en onder 4, wordt, voor zover die omgevingsvergunning een activiteit
betreft die in artikel II, onderdeel A, onder 1, onder 2, onder d, en onder 4,
is aangewezen, gelijkgesteld met een omgevingsvergunning voor die
activiteit op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder i, van die
wet.
2. Onverminderd artikel 6.4, derde lid, van het Activiteitenbesluit
milieubeheer blijft op een aanvraag om een omgevingsvergunning op
grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder e, van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht, voor zover die aanvraag geheel of gedeeltelijk betrekking heeft op een activiteit die in artikel II, onderdeel A, onder
1, onder 2, onder d, en onder 4, is aangewezen, het recht van toepassing
zoals dat gold onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip van inwerkingtreding van artikel II, onderdeel A, onder 1, onder 2, onder d, en onder 4,
indien:
a. die aanvraag is ingediend voorafgaand aan het tijdstip van inwerkingtreding van artikel II, onderdeel A, onder 1, onder 2, onder d, en onder 4,
en
b. op die aanvraag vóór het tijdstip, bedoeld in onderdeel a, nog niet
onherroepelijk is beslist.
3. In gevallen als bedoeld in het tweede lid wordt een omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder e, van de
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht gelijkgesteld met een
omgevingsvergunning voor de betrokken activiteit op grond van artikel
2.1, eerste lid, aanhef en onder i, van die wet op het tijdstip waarop de
omgevingsvergunning onherroepelijk is geworden. De voorschriften die
aan die omgevingsvergunning zijn verbonden, worden overeenkomstig
artikel 6.1, eerste of vierde lid, van het Activiteitenbesluit milieubeheer
aangemerkt als maatwerkvoorschriften.

ARTIKEL VII
De volgende besluiten worden ingetrokken:
Besluit hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen milieubeheer
Besluit LPG-tankstations milieubeheer

ARTIKEL VIII
Dit besluit treedt in werking met ingang van een bij koninklijk besluit te
bepalen tijdstip, dat voor de verschillende artikelen of onderdelen daarvan
of voor verschillende categorieën van inrichtingen verschillend kan
worden vastgesteld.

Staatsblad 2015

337

84

Het advies van de Afdeling advisering van de
Raad van State wordt met de daarbijbehorende stukken openbaar gemaakt door publicatie in de Staatscourant.

Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van
toelichting in het Staatsblad zal worden geplaatst.
Apeldoorn, 18 september 2015
Willem-Alexander
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
W.J. Mansveld
Uitgegeven de eerste oktober 2015
De Minister van Veiligheid en Justitie,
G.A. van der Steur

stb-2015-337
ISSN 0920 - 2064
’s-Gravenhage 2015

Staatsblad 2015

337

85

NOTA VAN TOELICHTING
Inhoudsopgave
I. Algemeen deel
1. Aanleiding en achtergrond
2. Toe te voegen activiteiten in de vierde tranche en vervallen
vergunningplicht
2.1. Inleiding
2.2. Smelten en gieten van metalen
2.3. Opslaan of bewerken van ontplofbare stoffen of voorwerpen bij
defensie-inrichtingen
2.4. Schieten op buitenschietbanen
2.5. Kleinschalig vergisten van uitsluitend dierlijke meststoffen
(monovergisting)
2.6. Dierencrematoria
2.7. Houden van honden en bepaalde sier- en roofvogels in de buitenlucht
2.8. Op- en overslaan van verwijderd asbest van eigen werkzaamheden
2.9. Bloemenververijen
2.10. Enkele activiteiten met mergel, grind en kalk
2.11. Activiteiten waarvoor de vergunningplicht vervalt zonder extra
voorschriften
3. Wijzigingen ter verduidelijking van voorschriften of ter
verlichting van lasten
3.1. Inleiding
3.2. Energiebesparende maatregelen
3.3. Reinigen en wassen van textiel (PER-metingen)
3.4. Afschaffing verplichte VOS-boekhouding onder een bepaalde
drempel
3.5. Wijzigingen betreffende het in werking hebben van een stookinstallatie, niet zijnde een grote stookinstallatie
3.6. Het uitwendig wassen en stallen van motorvoertuigen, werktuigen
of spoorvoertuigen
3.7. Grote lawaaimakers
3.8. Verplaatsing van het speciale overgangsrecht
3.9. Aanpassingen lozingsvoorschriften in het Activiteitenbesluit en het
Besluit lozen buiten inrichtingen
4. Inbouw van twee besluiten, een ministeriële regeling en een
Nederlandse richtlijn
4.1. Inleiding
4.2. Nederlandse emissierichtlijn lucht
4.3. Regeling op-, overslag en distributie benzine milieubeheer
4.4. Besluit LPG-tankstations milieubeheer
4.5. Besluit hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen milieubeheer
5. Reparatiepunten en overige wijzigingen
5.1. Inleiding
5.2. Ondergrondse opslagtanks
5.3. Koelinstallaties
5.4. Rechtsbasis tussenopslag autowrakken na demontage
5.5. Industriële emissies
5.6. Aanpassing Besluit externe veiligheid inrichtingen
5.7. Vervallen van verwijzingen naar vervallen NEN-normen
6. Effecten
6.1. Milieueffecten
6.2. Bedrijfseffecten
6.2.1. Administratieve lasten
6.2.2. Nalevingskosten
6.3. Bestuurlijke lasten
7. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid

Staatsblad 2015

337

86

8. Advisering
9. Evaluatie
10. Voorhang, consultatie en inspraak
11. Notificatie
II. Artikelsgewijs
I. Algemeen deel
1. Aanleiding en achtergrond
Het Activiteitenbesluit milieubeheer (hierna: Activiteitenbesluit) bevat
algemene regels (milieuvoorschriften) voor inrichtingen. Met de invoering
van het Activiteitenbesluit op 1 januari 2008 en de bijbehorende Activiteitenregeling milieubeheer (hierna: Activiteitenregeling) is begonnen met
het reguleren door middel van algemene regels van inrichtingen en
activiteiten die voorheen vergunningplichtig waren op grond van de Wet
milieubeheer (hierna: Wm) en later de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht (hierna: Wabo).
Dit wijzigingsbesluit betreft de vierde tranche van de tweede fase van
het project modernisering van de algemene regels1 waarbij meer
vergunningplichtige activiteiten onder de werking van het Activiteitenbesluit worden gebracht. Tegelijkertijd met het Activiteitenbesluit wordt ook
de Activiteitenregeling gewijzigd. Sinds de invoering van het Activiteitenbesluit in 2008 zijn in een aantal opeenvolgende wijzigingen steeds
nieuwe branches aan het Activiteitenbesluit toegevoegd. Het doel is om
op deze wijze vereenvoudiging, vermindering en uniformering van
regelgeving te realiseren en tegelijkertijd een vermindering van de
administratieve lasten voor inrichtingen als gevolg van rijksregelgeving te
bewerkstelligen. De nieuw onder het Activiteitenbesluit te reguleren
activiteiten worden beschreven in paragraaf 2.
In de nota van toelichting bij het wijzigingsbesluit «derde tranche van
de tweede fase» worden de doelen van het project modernisering van de
algemene regels samengevat weergegeven2. Deze doelen gelden
eveneens voor de vierde tranche, namelijk:
– De algemene regels voor bedrijfsmatige milieurelevante activiteiten
worden zoveel mogelijk in het Activiteitenbesluit ondergebracht.
– Bij het toevoegen van activiteiten worden niet meer regels toegevoegd dan noodzakelijk is. Het onder algemene regels brengen van
vergunningplichtige activiteiten levert een reductie van administratieve
lasten op.
– De toe te voegen algemene regels dienen relevante en herkenbare
milieudoelen.
– Het onder de algemene regels brengen van de activiteiten gebeurt
beleidsneutraal met dien verstande dat de regels wel uitgaan van de best
beschikbare technieken.
– De toe te voegen algemene regels moeten goed uitvoerbaar en
handhaafbaar zijn.
– De toe te voegen algemene regels zijn zoveel mogelijk uniform en
bieden ook ruimte voor flexibiliteit en innovatie.
Ook de in die nota van toelichting genoemde redenen voor overheidsinterventie (paragraaf 4) zijn onverkort van toepassing op deze vierde
tranche. Daarom wordt hier kortheidshalve naar verwezen.

1
2

Kamerstukken II 29 383 (Meerjarenprogramma herijking van de VROM-regelgeving).
Stb. 2012, 558, paragraaf 3.

Staatsblad 2015

337

87

Daarnaast wordt met deze wijziging een aantal andere maatregelen
getroffen: de wijziging wijkt in die zin af van de eerdere tranches van het
Activiteitenbesluit. Het betreft meer specifiek: invoering van enkele andere
maatregelen ter verlichting van lasten voor inrichtingen of ter verduidelijking van voorschriften, waaronder het stroomlijnen van het overgangsrecht (paragraaf 3), en vereenvoudiging van regelgeving onder meer door
het opnemen van enkele besluiten en een ministeriële regeling in het
Activiteitenbesluit (paragraaf 4). Tevens is een aantal reparatiepunten en
overige wijzigingen meegenomen (paragraaf 5).
Het wijzigingsbesluit bevat tevens een aantal met de wijzigingen van
het Activiteitenbesluit samenhangende aanpassingen van het Besluit
omgevingsrecht (hierna: Bor), het Besluit lozen buiten inrichtingen en
deels van het Besluit externe veiligheid inrichtingen (hierna: Bevi).
Het is niet de bedoeling – na deze vierde tranche – het Activiteitenbesluit opnieuw grootschalig te wijzigen of aan te vullen. Vanwege de
verwachte invoering van de Omgevingswet met uitvoeringsregelgeving,
waarin het Activiteitenbesluit zal opgaan en waarvan de inwerkingtreding
wordt voorzien in 2018, ligt het voor de hand dat toekomstige wijzigingen
van het Activiteitenbesluit zullen worden gerealiseerd door middel van
opneming in een onder die wet hangend besluit of ministeriële regeling.
In de resterende paragrafen van het algemene deel komen achtereenvolgens de volgende onderwerpen aan de orde: effecten van de regelgeving (paragraaf 6), uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid (paragraaf 7),
advisering (paragraaf 8), evaluatie (paragraaf 9), voorhang, consultatie en
inspraak (paragraaf 10), en notificatie (paragraaf 11).
2. Toe te voegen branches in de vierde tranche en vervallen
vergunningplicht
2.1. Inleiding
Met dit wijzigingsbesluit wordt de reikwijdte van het Activiteitenbesluit
verbreed doordat een aantal nieuwe activiteiten onder de werking van de
algemene regels wordt gebracht en de plicht tot het hebben van een
vergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder e, van de
Wabo, de zogenaamde omgevingsvergunning milieu vervalt. Het betreft
het smelten en gieten van metalen (paragraaf 2.2), opslaan of bewerken
van ontplofbare stoffen of voorwerpen bij defensie-inrichtingen (paragraaf
2.3), schieten op buitenschietbanen (paragraaf 2.4), kleinschalig vergisten
van uitsluitend dierlijke meststoffen (paragraaf 2.5), dierencrematoria
(paragraaf 2.6), honden, lawaaivogels en dierentuinen (paragraaf 2.7),
asbestverwijdering (paragraaf 2.8), bloemenververijen (paragraaf 2.9),
enkele activiteiten met mergel, grind en kalk (paragraaf 2.10).
Verder worden in het Activiteitenbesluit voorschriften gesteld met
betrekking tot lozingen waarmee de vergunningplicht vanuit de Waterwet
voor bepaalde handelingen en specifieke lozingen vanuit inrichtingen
vervalt. Het betreft handelingen in een oppervlaktewaterlichaam
(paragraaf 3.1.7 van het wijzigingsbesluit), lozen ten gevolge van het
schoonmaken van drinkwaterleidingen (paragraaf 3.1.8 van het wijzigingsbesluit), lozen van afvalwater dat vrijkomt bij een calamiteit (paragraaf
3.1.9 van het wijzigingsbesluit). Deze activiteiten worden toegelicht in
paragraaf 3.9, samen met de overige wijzigingen met betrekking tot water.
Tevens heeft een doorlichting van de lijst met vergunningplichtige
inrichtingen (Bijlage I bij het Bor) plaatsgevonden. Deze doorlichting
betrof de meer dan 150 redenen voor vergunningplicht. Naar aanleiding

Staatsblad 2015

337

88

daarvan zal voor een aantal andere activiteiten de vergunningplicht
vervallen zonder dat daarvoor nieuwe voorschriften worden ingevoerd,
omdat die voorschriften al in het besluit staan, zoals bij ziekenhuizen en
instellingen voor medisch-specialistische zorg, of geen voorschriften
nodig zijn. Ook zijn enkele redenen voor vergunningplicht, die vaak tot
misverstanden leidden, aangepast of vervallen. Een voorbeeld is de
vergunningplicht voor de productie of het verwerken van natuurhars, een
activiteit die in Nederland niet voorkomt.
Ten slotte zijn enkele wijzigingen doorgevoerd in het Bor die samenhangen met artikel 10.54a van de Wm en het intrekken van de Regeling
scheiden en gescheiden houden van gevaarlijke afvalstoffen waarmee de
regels over het mengen van gevaarlijke afvalstoffen in het Activiteitenbesluit en de Activiteitenregeling worden samengebracht. Het voorschrift
over het mengen van afvalstoffen en de grenzen voor vergunningplicht
voor afvalstoffen in categorie 28.10, van onderdeel C, van bijlage I bij het
Bor, zijn hierop aangepast. Een groot deel van de wijziging wordt in de
Activiteitenregeling opgenomen.
In de onderstaande tabel staat per activiteit opgenomen in hoeverre de
activiteit voor de inwerkingtreding van het onderhavige wijzigingsbesluit
vergunningplichtig was en in hoeverre dit na de inwerkingtreding van dit
besluit is gewijzigd. Tevens is een verwijzing opgenomen naar het Bor
waar de vergunningplichtige activiteiten werden benoemd en is aangegeven of en zo ja waar, in het Activiteitenbesluit nieuwe of aanvullende
bepalingen voor de betreffende activiteit zijn opgenomen. Vergelijkbare
informatie is ook opgenomen op de website van Rijskwaterstaat
(www.infomil.nl). Hier is tevens de meest actuele versie van deze
informatie beschikbaar.
Tabel verschuivingen vergunningplicht
Activiteiten die onder nieuwe
voorschriften van het
Activiteitenbesluit komen te
vallen en waarvoor de
vergunningplicht vervalt

Vóór implementatie vierde tranche

Ná implementatie vierde tranche

Gevolgen regelgeving
• Aanwijzen vergunningsplicht Bor
(bijlage I, onderdeel B, of
categorie uit onderdeel C) of
Waterwet
• Nieuwe voorschriften
opgenomen in het Activiteitenbesluit (AB)

Gieterijen

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

• Bor: Cat. 12.3
• AB: §4.5.13

Defensieinrichtingen

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

Buitenschietbanen

• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

Kleinschalige mestvergisting
(monovergisting, max.
25.000 m3 per jaar)
Dierencrematoria

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C
• OBM + Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C
• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting (grote schietterreinen defensie)
• OBM + type B-inrichting

• Type B-inrichting

• Bor: Cat. 1.4e
• AB: artikel 4.119 (§4.8.9)
• Bor: Cat. 8.3a/b
• AB: §3.8.5
• Bor: Cat. 28.10
• AB: §3.4.11

Hondenkennels, volières en
dierentuinen
Asbestverwijderingsbedrijven

Bloemververijen
Winnen, breken, malen,
zeven of drogen van mergel,
zand, grind en kalk

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

Staatsblad 2015

• Type B-inrichting
• OBM + type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting (> 50 ton asbest)
• Type B-inrichting
• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

337

• Bor: Cat. 29.3
• AB: §3.4.10 en §3.8.3
• Bor: Cat. 17.3 en 29.3
• AB: §3.8.3

• Bor: Cat. 7.5
• AB: §3.5.10

• Bor: Cat. 4.4n
• AB: §3.8.4
• Bor: Cat. 11.4k en l
• AB: artikel 3.31, vierde lid (§3.4.3)

89

Activiteiten die onder nieuwe
voorschriften van het
Activiteitenbesluit komen te
vallen en waarvoor de
vergunningplicht vervalt

Vóór implementatie vierde tranche

Ná implementatie vierde tranche

Gevolgen regelgeving
• Aanwijzen vergunningsplicht Bor
(bijlage I, onderdeel B, of
categorie uit onderdeel C) of
Waterwet
• Nieuwe voorschriften
opgenomen in het Activiteitenbesluit (AB)

Activiteiten inzake
• Ontgravingen of baggerwerkzaamheden in een
oppervlaktewaterlichaam
• Lozen ten gevolge van het
schoonmaken van
drinkwaterleidingen
• Lozen van afvalwater dat
vrijkomt bij een calamiteit
Veredelen van textiel

• Watervergunning + type B-inrichting,
of
• Watervergunning + Omgevingsvergunning + type C-inrichting

• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

• Waterwet jo artikel 1.6 AB
• AB: §3.1.7 t/m 3.1.9

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

• Bor: Cat. 4.7a/16.4a
• AB: artikel 4.103da (§4.7a.5)

Ziekenhuizen

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

Sport- en recreatiebedrijven
en terreinen voor
modelvliegtuigen

• Type B-inrichting, of Omgevingsvergunning + type C-inrichting

Assemblage motorvoertuigen

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

• OBM + type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C (grote lawaaimakers)
• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting (meeste academische ziekenhuizen)
• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C (grote open lucht
attractieparken)
• OBM + type B-inrichting

Productie van houtvezels en
houtplaatmateriaal:
Spaanplaat, MDF, OSB-plaat,
fineerplaat, triplex en
multiplex
Pet food-bedrijven

Opslag ruwe cacao
Vullen gasflessen:
– Met verstikkende gassen
(koelgassen)
– Kleine draagbare
zuurstofunits
Productie en toepassing van
natuurharsen
Vervaardigen en bewerken
van bont en leer

Meelfabrieken

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

Afmeren van zeegaande
veerboten

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

Zelfklevend maken van
materialen

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

Kweken van ongewervelde
dieren behalve schelpdieren
in oppervlaktewater en
maden van vliegende
insecten
Diverse activiteiten met afval

• Omgevingsvergunning milieu + type C
inrichting

• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting

Staatsblad 2015

• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting (vergunningplichtige activiteiten met afvalhout)
• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting (IPPC- installaties)
• Type B-inrichting
• Type B-inrichting

• Type B-inrichting
• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting (ontharen en looien
van huiden)
• Type B-inrichting
• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting (parkeren van meer
dan 3 vrachtwagens met
gevaarlijke stoffen)
• Type B-inrichting, of
• Omgevingsvergunning + type
C-inrichting (fabricage plakband)
• Type B inrichting

• Type B-inrichting, of
• OBM + type B-inrichting
(mengen van afval bij Titel 10.4
Wm bedrijven)

337

• Bor: Cat. 23.3
• AB: –

• Bor: Cat. 19.4a/b
• Ab: –

• Bor: Onderdeel B, 1b
• AB: –
• Bor: Cat: 15.2a/b
• Ab: –

• Bor: Cat. 9.4a
• AB: –
• Bor: Cat. 9.4c
• AB: • Bor: Cat. 2.7l
• AB: –

• Bor: Cat. 6.3
• AB: –
• Bor: Cat. 8.3n
• AB: –

• Bor: Cat. 9.4b
• AB: –
• Bor: Cat. 13.4d
• Ab: –

• Bor: Cat. 16.4e
• AB: –
• Bor: Cat. 8.3
• AB: –

• Bor: Cat. 28.10
• AB: Afdeling 2.5

90

In onderstaande paragrafen wordt per activiteit ingegaan op de
relevante wijzigingen.
2.2. Smelten en gieten van metalen
Met deze wijziging van het Activiteitenbesluit wordt een deel van de
activiteit smelten en gieten van metalen, uitgezonderd goud, zilver en
platina, door de invoeging van de nieuwe paragraaf 4.5.13 onder
algemene regels gebracht. Het betreft het smelten en gieten van de
metalen aluminium, lood, zink, tin en koper. Ook het smelten en gieten
van de legeringen van deze metalen, met elkaar of met nikkel, vallen
onder algemene regels en worden gereguleerd door het Activiteitenbesluit. Het gaat hierbij niet alleen om gieterijen die als hoofdactiviteit
producten van metaal gieten, maar ook om inrichtingen met nevenactiviteit gieten. Het betreft ongeveer 150 inrichtingen in totaal.
Bij het «smelten en gieten van metalen» worden metalen in hun zuivere
vorm of in combinaties van metalen (legeringen) vloeibaar gemaakt. Na
het (eventueel) toevoegen van additieven wordt het vloeibare metaal in
een vorm gegoten. Deze vorm kan eenmalig zijn (bijvoorbeeld gemaakt
van zand dat behandeld is met een coating) of een zogenaamde duurvorm
die vaker te gebruiken is. De keuze tussen eenmalige vorm of duurvorm
hangt af van een groot aantal factoren, zoals de vraag naar het product
(een eenmalige kerkklok versus een serieproductie van bijvoorbeeld
tandwielen), het soort metaal dat gegoten wordt en de grootte van het
werkstuk. Om holle werkstukken te kunnen maken, worden zogenaamde
kernen aanbracht, die eenmalig (zand met een coating) of meermalig
(bijvoorbeeld keramisch) kunnen zijn. De gietvorm en eventuele gietkern
worden verwijderd en het metalen werkstuk wordt zo nodig verder
bewerkt. Het smelten en gieten van metalen is vaak slechts een onderdeel
van het totale productieproces. Het gegoten werkstuk moet meestal
verder worden bewerkt tot een eindproduct. Het bewerken van metalen
werkstukken (zoals slijpen, lassen, stralen) viel al onder de reikwijdte van
het Activiteitenbesluit (paragrafen 4.5.1 tot en met 4.5.11). Het smelten en
gieten van andere metalen dan aluminium, lood, zink, tin en koper kunnen
leiden tot emissies naar het milieu, die vragen om een bedrijfsspecifieke
aanpak. Een dergelijke aanpak past niet bij het uitgangspunt van
algemene regels. Daarom blijft het smelten en gieten van andere metalen
en legeringen, waaronder ijzer en ijzerlegeringen, op grond van categorie
12.3, onderdeel C, van bijlage I, bij het Bor vergunningplichtig.
Het smelten en gieten van metalen kan tot geurhinder leiden. Een
generieke benadering voor (mogelijke) geurhinder die ook van toepassing
is op het smelten en gieten van metalen is opgenomen in artikel 2.7a
(nieuw). Het al dan niet ontstaan van geurhinder is zeer complex.
Geurhinder vormt vaak een probleem binnen de inrichting als geheel.
Artikel 2.7a (nieuw) geldt dan ook voor de combinatie van activiteiten die
samenhangen met het smelten en gieten. Voor een uitgebreide toelichting
wordt verwezen naar de artikelsgewijze toelichting bij dat artikel.
Mogelijke bronnen van geurhinder bij het smelten en gieten van
metalen zijn:
– het maken van thermohardende kernen;
– het chemisch ontgassen van aluminiumbaden;
– het koelen van producten in kleigebonden zand, vooral met producten
met een hoge giettemperatuur waarbij de metaal/zandverhouding hoog is
ten opzichte van het kleigehalte. Ook het toevoegen van additieven zoals
houtmeel en maïsproducten aan de kernen kan in combinatie met
kleigebonden vormen mogelijk leiden tot geurhinder;

Staatsblad 2015

337

91

– het uitbreken van producten uit kleigebonden zand, vooral met
producten met een hoge giettemperatuur waarbij de metaal/
zandverhouding hoog is ten opzichte van het kleigehalte;
– het uitbreken van producten uit met organische bindmiddelen
gebonden zand, vooral met producten met een hoge giettemperatuur
waarbij de metaal/zandverhouding en de kernzand/vormzandverhouding
beide hoog zijn.
2.3. Opslaan of bewerken van ontplofbare stoffen of voorwerpen bij
defensie-inrichtingen
Met deze wijziging worden de opslag van ontplofbare stoffen en
voorwerpen bij de krijgsmacht onder algemene regels gebracht door
middel van een nieuwe paragraaf 3.4.10. Tevens wordt het schieten in de
open lucht in algemene regels toegevoegd onder de nieuwe paragraaf
3.8.3 (zie hieronder). Ook is de aanwijzing van de vergunningplicht voor
defensie-activiteiten in bijlage I, bij het Bor geactualiseerd. De
voorschriften zijn in overleg met het Ministerie van Defensie tot stand
gekomen.
Vanuit de aard van de werkzaamheden heeft het Ministerie van Defensie
(hierna: Defensie) een grote hoeveelheid ontplofbare stoffen en
voorwerpen in de opslag. Ook worden ontplofbare stoffen en voorwerpen
onderhouden of gemodificeerd in munitiewerkplaatsen. Om de regeldruk
te verminderen zijn algemene regels opgesteld voor de Nederlandse en
bondgenootschappelijke krijgsmachten die deze activiteiten uitvoeren
(paragraaf 3.4.10 (nieuw)). Het is echter onwenselijk om deze activiteiten,
die een aanzienlijk extern risico kennen, zonder voorafgaande toetsing
door het bevoegd gezag toe te staan. Daarom is een omgevingsvergunning beperkte milieutoets (hierna: OBM), een omgevingsvergunning
zonder voorschriften, voor deze activiteiten ingevoerd. Omdat bij de
aanvraag een kwantitatieve risicoanalyse (munitie-QRA) moet worden
gevoegd, wordt hiermee de samenhang tussen locatie en externe
veiligheid geborgd. De munitie-QRA speelt een rol bij het uiteindelijk
vastleggen van veiligheidszones in gemeentelijke bestemmingsplannen.
Deze munitie-QRA wordt zowel met de minister van Infrastructuur en
Milieu als met het gemeentebestuur afgestemd. Het gaat bij een
munitie-QRA over ontplofbare stoffen en voorwerpen van de klassen 1.1,
1.2 of meer dan 50 kilogram van de klasse 1.3 zoals genoemd in het ADR3.
Rondom de opslag- en onderhoudsinrichtingen van Defensie waar
ontplofbare stoffen en voorwerpen van deze klassen worden opgeslagen
of bewerkt, zijn veiligheidszones ingesteld op basis van een effectbenadering. Deze veiligheidszones zijn al langer bekend omdat deze zijn
vastgelegd in bijlage 13 bij de Regeling algemene regels ruimtelijke
ordening. Gemeentebesturen hebben deze veiligheidszones opgenomen
in hun bestemmingsplannen. Bij toekomstige wijzigingen, bijvoorbeeld
een verhoging van de opgeslagen hoeveelheden of een wijziging van het
type opslaggebouw, kan een veiligheidszone ontstaan of kan de
bestaande veiligheidszone groter worden. Na toestemming van het
bevoegd gezag via de OBM, wordt deze wijziging in de Regeling
algemene regels ruimtelijke ordening vastgelegd, waarna gemeentebesturen deze wijziging in hun bestemmingsplannen vastleggen.
De eisen waaraan het opslaan of het bewerken van ontplofbare stoffen
en voorwerpen moet voldoen, zijn vastgelegd in interne regelgeving van
de minister van Defensie, namelijk de MP40-214. Om te voorkomen dat de
3
4

Accord européen relatif au transport international de marchandises Dangereuses par Route.
Ministeriële Publicatie 40-21, Voorschrift opslag en behandeling ontplofbare stoffen en
voorwerpen Defensie, Staatscourant 2011, nr. 18609, 18 oktober 2011;
http://mpbundels.mindef.nl/40_serie/40_21/40_21_obov.htm.

Staatsblad 2015

337

92

algemene regels gaan afwijken van de interne Defensie-regelgeving wordt
in de Activiteitenregeling direct verwezen naar de vigerende MP40-21.
2.4. Schieten op buitenschietbanen
Dit wijzigingsbesluit voegt een nieuwe paragraaf 3.8.3 inzake buitenschietbanen toe aan het Activiteitenbesluit. In dit wijzigingsbesluit worden
buitenschietbanen voor overheidsdiensten en buitenschietbanen voor
sportieve en recreatieve doeleinden onderscheiden. Verschillen zijn er
bijvoorbeeld op het gebied van wapens. Vanuit de aard van de verplichtingen en werkzaamheden voert het Rijk een aantal taken uit waarvoor
personeel (defensiemedewerkers, politiemedewerkers en bijzondere
bijstandseenheden) getraind en opgeleid moeten worden in de omgang
met vuurwapens en ontplofbare stoffen. Voor het opleiden, trainen en
oefenen zijn in Nederland verschillende locaties ingericht waar wordt
geschoten met hand- en schoudervuurwapens op een buitenschietbaan
ten behoeve van het opleidings- en trainingssysteem. Op deze banen is
medegebruik door civiele partijen mogelijk. Voor dit civiele gebruik gelden
dezelfde normen. Bij civiel medegebruik wordt bijvoorbeeld de geluidbelasting gezamenlijk met de militaire geluidbelasting bepaald.
Het recreatief- en sportschieten op civiele schietbanen kent een grote
variëteit aan afstanden waarover wordt geschoten met uiteenlopende
vuistvuurwapens (pistool of revolver) en schoudervuurwapens (geweer)
dan wel historische wapens. De schietsport omvat onder meer
Olympische disciplines als kleiduivenschieten met hagelgeweren, die een
specifiek type schietbaan vereisen.
Zowel bij buitenschietbanen voor overheidsdiensten als voor sportieve
en recreatieve doeleinden treedt een bepaalde mate van milieubelasting
op. De milieubelasting betreft voornamelijk externe veiligheid, geluidemissie en emissies naar de bodem en lucht.
Voor de externe veiligheid wordt uitgegaan van de effectbenadering:
binnen het gebied waar gevaar aanwezig is (de zogeheten onveilige zone)
is de aanwezigheid van personen niet toegestaan. Schietbanen dienen te
voldoen aan bepaalde constructieve eisen om de genoemde milieubelasting te voorkomen dan wel zoveel mogelijk te beperken. In de interne
regelgeving van de minister van Defensie, namelijk de MP40-305, zijn de
constructieve eisen en de eisen aan de kogelvanger van een schermenbaan, een poortbaan, een poortkokerbaan, een kokerbaan en een vrije
schietbaan beschreven. Deze eisen zijn via een verwijzing in de Activiteitenregeling naar die publicatie van toepassing op schietbanen voor
overheidsdiensten. Voor de buitenschietbanen voor sportieve en
recreatieve doeleinden worden de constructieve eisen opgenomen in
voorschriften in de Activiteitenregeling.
Wat betreft de regulering van emissies naar de bodem wordt zoveel
mogelijk aansluiting gezocht bij de Nederlandse Richtlijn Bodembescherming (NRB). Op deze manier wordt aangesloten bij de stand der
techniek (beste beschikbare technieken). Het is echter niet mogelijk voor
deze activiteit een volledig verwaarloosbaar risico te garanderen gezien
het feit dat niet voorkomen kan worden dat munitiebestanddelen, en dus
bodembedreigende stoffen in de bodem terecht komen. Voor de schietbanen in beheer bij het Rijk worden de Gedragsrichtlijnen inzake

5

Ministeriële Publicatie 40-30, Voorschrift voor de inrichting en het gebruik van schietinrichtingen, Staatscourant 2010, nr. 1619, 5 februari 2010.

Staatsblad 2015

337

93

bodemverontreiniging in staatseigendommen6 gevolgd bij het aankopen,
in gebruik nemen en afstoten van locaties.
Bij het schieten worden afvalstoffen geproduceerd zoals kogelresten en
patroonhulzen. Hierop zijn de algemene wettelijke verplichtingen voor
afval van toepassing. Er ontstaan ook emissies naar de lucht zoals
kruitstof en kruitgassen. Kruitstof en kruitgassen worden gezien als een
onvermijdelijke diffuse uitstoot. Hieraan worden geen eisen gesteld.
Ten aanzien van schietgeluid wordt in de systematiek van het Activiteitenbesluit en de Handreiking Industrielawaai en vergunningverlening7
uitgegaan van een algemene uniforme norm waarvan bij maatwerk kan
worden afgeweken. De bestaande normering, zoals vastgelegd in het
Beleidsstandpunt Militair Schietgeluid, gaat uit van deze systematiek. Ook
met dit besluit wordt daarbij aangesloten. Het bevoegd gezag kan in
bijzondere lokale omstandigheden afwijkende waarden vaststellen van ten
hoogste 55 dB Bs,dan. Overigens moet worden opgemerkt dat dit besluit
geen regels stelt voor de op grond van de Natuurbeschermingswet 1998
aangewezen natuurgebieden. De gevolgen van de inrichting voor die
gebieden worden beoordeeld in het kader van die wet.
Door TNO is onderzoek8 verricht naar een dosis-effect relatie voor
schietactiviteiten. Uit het onderzoek blijkt dat het geluid van schietactiviteiten bij gelijke belasting als hinderlijker wordt ervaren dan geluid van
wegverkeer. Daarom is ervoor gekozen een specifieke waarderingsgrootheid voor schietgeluid te hanteren, namelijk de Bs,dan. Het verschil in
de ervaren hinder tussen beide geluidtypen is bij schietgeluid met weinig
lage frequenties kleiner dan voor schietgeluid waarbij de lage frequenties
meer dominant aanwezig zijn (zoals bijvoorbeeld bij zwaar geschut). Voor
schietgeluid wordt daarom een correctiefactor op de geluidbelasting
ingevoerd die afhankelijk is van het aandeel laagfrequent geluid. Uit het
onderzoek blijkt verder dat voor schietgeluid de ervaren hinder op de
zondag hoger ligt dan op werkdagen. Daarom is voor de zondag en voor
feestdagen een extra correctie van 5 dB(A) opgenomen. Als deze
correcties worden toegepast op het equivalente geluidniveau van
schietgeluid dan is de aldus verkregen waarde (aangeduid met Bs,dan) wat
betreft hinder vergelijkbaar met de hinder die verwacht wordt bij een
gelijke waarde van het equivalente geluidniveau van wegverkeer. Deze
«Bs,dan» staat voor de «Beoordeling schietgeluid, dag-avond-nacht» en
beschrijft de geluidbelasting uitgedrukt als dag-avond-nachtwaarde.
Bij een melding voor een buitenschietbaan dient een akoestisch rapport
te worden ingediend dat is opgesteld conform de ontwikkelde methodiek.
Een norm van 50 dB Bs,dan sluit aan bij de bestaande uitvoeringspraktijk
en is toereikend uit het oogpunt van de bescherming tegen geluidhinder.
De schiet-geluidnorm geldt voor de geluidbelasting op de gevel van
geluidgevoelige objecten ten gevolge van de blootstelling aan geluid van
schietactiviteiten. Bij de waarde van 50 dB Bs,dan worden, net als bij hinder
van verkeersgeluid, maximaal 3,7% ernstig gehinderden verwacht. Voor
de bestaande terreinen geldt gedurende een overgangsperiode van 5 jaar
de huidige vergunde waarde. Binnen de overgangsperiode dient deze
norm te worden omgezet naar een Bs,dan met een maximum van 55 dB
Bs,dan. Deze waarde is lager dan de waarden die bij de normering voor
wegverkeer, railverkeer en industrielawaai als maximaal toelaatbaar
gelden (58–70 dB).

6

http://www.rwsleefomgeving.nl/publish/pages/91682/
gedragslijnen_inzake_bodemverontreiniging_in_staatseigendommen.pdf
7
www.infomil.nl
8
Een overzicht van onderzoek naar de hinder door schietgeluid, rapport TM-98-A050,1998.

Staatsblad 2015

337

94

2.5. Kleinschalig vergisten van uitsluitend dierlijke meststoffen
(monovergisting)
Dit wijzigingsbesluit brengt de kleinschalige vergisting van uitsluitend
dierlijke mest (hierna: monovergisting) onder het Activiteitenbesluit in een
nieuwe paragraaf 3.5.10. De overheid zet in op het rendabeler worden van
verduurzaming in samenwerkingsverbanden door belemmeringen rond
diverse projecten weg te nemen, de zogenaamde Green Deals. Door
bestaande belemmeringen blijft een aanzienlijk potentieel van verduurzaming nog onbenut. In een aantal Green Deals is aandacht voor het
stimuleren van monovergisting, soms in algemene zin zoals bij de Green
Deals «Groen Gas» en «Melk de Groene Motor». In de Green Deals
«Biogas XL» en «Deal AgriModem» is expliciet afgesproken de procedure
voor het realiseren van monovergisters te versnellen. Met deze wijziging
geeft de overheid uitvoering aan deze toezegging.
De voorschriften voor monovergisters staan in paragraaf 3.5.10 (nieuw).
Deze voorschriften zijn afgeleid van de Handreiking monovergisting van
mest9, die door het bevoegd gezag al werd toegepast bij het verlenen van
de omgevingsvergunning milieu. Het wijzigingsbesluit maakt monovergisting niet helemaal vergunningvrij maar vervangt de omgevingsvergunning milieu door een OBM. Daarnaast is een omgevingsvergunning
nodig voor het bouwen en meestal ook voor het inpassen in het bestemmingsplan. Een initiatiefnemer kan deze drie vergunningen tegelijkertijd
aanvragen. De reguliere voorbereidingsprocedure is van toepassing. Zie
voor een verdere toelichting de artikelsgewijze toelichting bij de artikelen
3.129a tot en met 3.129h en bij de wijziging van categorie 7.5, onderdeel
h, van onderdeel C, van bijlage I bij het Bor.
2.6. Dierencrematoria
Met het wijzigingsbesluit «eerste tranche van de tweede fase» zijn de
ongeveer 65 humane crematoria onder algemene regels gebracht10. Met
het onderhavige wijzigingsbesluit worden de hiermee vergelijkbare 45
dierencrematoria onder algemene regels gebracht door middel van een
nieuwe paragraaf 4.8.9. Dierencrematoria cremeren gezelschapsdieren en
huisdieren, zoals honden, katten, fretten en hamsters. Een deel van de
dierencrematoria is uitgevoerd met een strooiveld voor de verstrooiing
van crematie-as. In de voorschriften voor dierencrematieovens en
strooivelden is aangesloten bij de voorschriften voor humane crematoria
en de voorschriften die in de omgevingsvergunningen milieu werden
opgenomen.
Voor de verwijdering van gezelschapsdieren en huisdieren is ook
wetgeving opgesteld vanuit de Verordening dierlijke bijproducten11. In de
toelichting bij de wijziging van de Activiteitenregeling wordt op enkele
aspecten rond voedselveiligheid ingegaan. Het gaat bij dierencrematoria
niet om de destructie van landbouwhuisdieren, die aan strikte regels is
gebonden. Voor een destructiebedrijf blijft de vergunningplicht gelden op
grond van categorie 8.3 onder p (nieuw), van onderdeel C, van bijlage I,
bij het Bor. Landbouwhuisdieren mogen niet gecremeerd worden in een
dierencrematorium. Paarden worden ook beschouwd als landbouwhuis9

InfoMil, augustus 2013.
Besluit van 9 november 2009, houdende wijziging van het Besluit algemene regels voor
inrichtingen milieubeheer (nieuwe activiteiten in en reparaties van het Besluit algemene regels
voor inrichtingen milieubeheer) (Stb. 2009, 479).
11
Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009,
tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie
bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot intrekking van Verordening (EG)
nr. 1774/2002 (verordening dierlijke bijproducten) (Pb EG 2009, L 300).
10

Staatsblad 2015

337

95

dieren, ook als ze niet voor landbouwdoeleinden worden gebruikt. Het
kadaver van een paard mag echter wel worden verbrand in een erkend
huisdierencrematorium12. De eisen die met dit wijzigingsbesluit in het
Activiteitenbesluit worden opgenomen, gelden hiermee ook voor de
crematie van paarden in een dierencrematorium.
De activiteiten van een dierencrematorium zijn op zichzelf aan te
merken als een IPPC-installatie, een installatie voor industriële activiteiten
als bedoeld in bijlage I bij de Richtlijn industriële emissies13 (hierna:
EU-richtlijn industriële emissies), maar het is onwaarschijnlijk dat de
drempelwaarde van 10 ton per dag gehaald wordt.
2.7. Houden van honden en bepaalde sier- en roofvogels in de buitenlucht
Het wijzigingsbesluit voegt een nieuwe paragraaf 3.8.5 getiteld «Fokken,
houden of trainen van vogels of zoogdieren» toe aan het Activiteitenbesluit. De geluidbeoordeling bij het houden van honden en bepaalde sieren roofvogels in de buitenlucht is complex, vooral omdat dieren zich
lastig laten «vangen» in een akoestisch onderzoek. Voor de professionals
in deze sector zoals een dierenasiel of een grote hondenfokker is het
bestemmingsplan leidend om een geschikte locatie te vinden. Geluidhinder komt helaas niet alleen van bedrijfsmatige activiteiten. Juist een
«uit de hand gelopen dierenhobby» kan zorgen voor veel lokale
discussies. Als de gemeente klachten ontvangt over een dierenhobby,
speelt de juridische vraag een rol of er sprake is van een inrichting in de
zin van de Wm. In de praktijk wordt die discussie vaak beslecht door met
de burger die een dierenhobby heeft afspraken, te maken over het
beperken van de hobby zodat er geen sprake meer is van een inrichting en
een vergunning niet nodig was.
Met deze wijziging vervalt de vergunningplicht ook voor deze dierenhobby’s. Als er klachten binnen komen over een dierenhobby zal de
gemeente, net als voorheen, moeten vaststellen of er sprake is van een
inrichting. Is dat het geval, dan is de vraag of de voorschriften voor geluid
(of geur) worden overschreden en of maatwerk daarvoor een oplossing
kan bieden. Lukt dat niet, omdat de locatie te ongunstig is, dan ligt het
voor de hand dat de gemeente met de burger die een dierenhobby heeft,
afspraken maakt over het beperken van de hobby zodat er geen sprake
meer is van een inrichting.
2.8. Op- en overslaan van verwijderd asbest van eigen werkzaamheden
Met dit wijzigingsbesluit komt het op- en overslaan van verwijderd
asbest van eigen werkzaamheden van de inrichting (asbestverwijderingsbedrijven) onder het Activiteitenbesluit te vallen in een nieuwe paragraaf
3.4.11. Vanwege de Europese Kaderrichtlijn afvalstoffen14 kan de
vergunningplicht hiervoor niet volledig worden opgeheven. De
omgevingsvergunning milieu is vervangen door een OBM en de
voorschriften voor de opslag worden in het Activiteitenbesluit
opgenomen.
Het gaat hierbij niet om de «werken» waar ze het asbest verwijderen,
maar om de bedrijfslocaties van waaruit de inrichtingen werken. Als de
inrichting op een dergelijke locatie ook partijen asbest opslaat die zijn

12

http://www3.vwa.nl/EULijst%20Dierlijke%20Bijproducten-SECTION%20III.pdf
Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 november 2010 inzake
industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging)
(herschikking) (PbEU 2010, L 334).
14
Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PbEU 2008, L 312).
13

Staatsblad 2015

337

96

vrijgekomen bij de werken, was voor die locatie een omgevingsvergunning milieu nodig.
De vergunningplicht voor (de opslag van asbest bij) asbestverwijderingsbedrijven volgt uit categorie 28.10, van onderdeel C, van bijlage I bij
het Bor. Sommige afvalstoffen zijn uitgezonderd van die vergunningplicht
maar voor het opslaan van asbest bij een asbestverwijderingsbedrijf gold
tot nu toe nog wel een vergunningplicht.
Zoals opgemerkt volgt de vergunningplicht voor handelingen met
afvalstoffen uit de Europese Kaderrichtlijn afvalstoffen. De omgevingsvergunning milieu kan echter wel vervangen worden door de OBM. Het
OBM-plichtig worden van asbestverwijderingsbedrijven houdt het
volgende in. Om asbest te mogen opslaan is eenmalig een OBM nodig,
namelijk alleen bij oprichting van een inrichting of aanvang van de
activiteit. Bij wijzigingen hoeft de drijver van de inrichting alleen een
melding te doen. Bij de aanvraag om een OBM hoeft de drijver van de
inrichting geen extra gegevens aan te leveren. De melding op grond van
het Activiteitenbesluit volstaat. De voorschriften voor de inrichting staan
in het Activiteitenbesluit. Er is op dit moment bijvoorbeeld al een OBM
voor de opslag van asbest bij de gemeentelijke milieustraat (artikel 2.2a,
tweede lid onder a, van het Bor).
De vrijstelling van de omgevingsvergunning milieu is niet onbegrensd.
Het uitgangspunt is dat als bij een sanering een hoeveelheid asbest
vrijkomt die even groot is als of groter is dan wat in één container past,
die hoeveelheid direct van de verwijderingslocatie naar de stortlocatie
gaat. Een asbestverwijderingsbedrijf kan vanaf de verwijderingslocatie
een hoeveelheid asbest waarmee een container niet volledig gevuld zou
zijn mee terug nemen en op de eigen locatie in een container opslaan. Als
de container vol is, voert de drijver van de inrichting hem af. De totale
hoeveelheid verwijderd asbest die een asbestverwijderingsbedrijf zonder
omgevingsvergunning milieu, maar met een OBM, mag opslaan is 50 ton.
Bij het opslaan van meer asbest kan ook de EU-richtlijn industriële
emissies van toepassing zijn. Met deze wijziging is het dus niet verboden
om meer dan 50 ton asbest op te slaan, maar bij overschrijding van die
grens is een omgevingsvergunning milieu nodig.
2.9. Bloemenververijen
Het verven van bloemen en planten wordt gereguleerd in de nieuwe
paragraaf 3.8.4 Coaten of lijmen van planten of onderdelen van planten.
2.10. Enkele activiteiten met mergel, grind en kalk
Deze activiteiten betreffen inrichtingen voor het breken, malen, zeven of
drogen van mergel, zand, grind, kalk, steenkolen of andere mineralen of
derivaten daarvan. De vergunningplicht gaat gelden vanaf een hogere
drempel in categorie 11.4, onder l, van onderdeel C, van bijlage I, bij het
Bor. Onder die drempel geldt er voor het zeven een nieuw voorschrift in
paragraaf 3.4.3 Op- en overslag van goederen.
2.11. Activiteiten waarvoor de vergunningplicht vervalt zonder extra
voorschriften
Algemeen
Bij de doorlichting van de vergunningplichtige lijst in bijlage I bij het Bor
is bekeken of er redenen zijn waardoor een vergunningplicht voor
onderdelen overbodig is. Dat is het geval indien de voorschriften voor de
betreffende activiteit al in het Activiteitenbesluit staan en voldoen. Het

Staatsblad 2015

337

97

doel van de doorlichting is vooral het opschonen van de vergunningplichtige lijst. Een beperkt aantal vergunningen vervalt hierdoor.
Het gaat bijvoorbeeld om een aantal handelingen met afvalstoffen die,
zonder daarvoor extra voorschriften te introduceren, onder het Activiteitenbesluit kunnen worden gebracht. Het betreft de assemblage van
motorvoertuigen of de productie van spaanplaat, waarvoor de
voorschriften al in het Activiteitenbesluit staan, een aantal grote sport- en
recreatie-inrichtingen die zonder extra voorschriften onder het Activiteitenbesluit kunnen vallen en terreinen waar in de open lucht met modelvliegtuigen wordt gevlogen. Bij deze laatste twee categorieën zal
overigens wel vaak maatwerk, vooral voor geluid, aan de orde zijn. Het
bovenstaande geldt ook voor ziekenhuizen en instellingen voor medischspecialistische zorg waarop in het navolgende zal worden ingegaan.
Ziekenhuizen en instellingen voor medisch-specialistische zorg
Met dit wijzigingsbesluit worden ziekenhuizen en instellingen voor
medisch-specialistische zorg als bedoeld in categorie 23.3, van onderdeel
C, van Bijlage I bij het Bor, onder het Activiteitenbesluit gebracht.
Gebleken is dat binnen deze categorie inrichtingen het met name gaat om
activiteiten waarvoor al voorschriften zijn opgenomen in het Activiteitenbesluit. Het gaat daarbij zowel om voorschriften die gelden voor vergunningplichtige en niet-vergunningplichtige inrichtingen.
Ongeveer driekwart van het aantal de inrichtingen dat bij deze categorie
hoort, gaat over naar de algemene regels. Het betreft ongeveer 75
inrichtingen. Wat betreft de ziekenhuizen gaat het vooral om de algemene
ziekenhuizen. De academische ziekenhuizen blijven in de meeste gevallen
vergunningplichtig op grond van een andere categorie uit onderdeel C
van bijlage I bij het Bor. Het gaat om ziekenhuizen waar met genetisch
gemodificeerde organismen onder ingeperkt gebruik wordt gewerkt of
met overige biologische agentia (het wilde type) niveau 3 en 4. Voor het
werken met -het wilde type- biologische agentia van niveau 1 en 2 staan
overigens reeds algemene regels in het Activiteitenbesluit.
Het kan ook zijn dat ziekenhuizen vergunningplichtig blijven omdat zij
de grenzen van andere categorieën uit onderdeel C, van bijlage I, bij het
Bor, overschrijden, zoals de opslag van lachgas of van meer dan 100 m3
zuurstof in stationaire reservoirs. Dit komt voor bij enkele academische
ziekenhuizen.
Voor lozingen vanuit een ziekenhuis op het vuilwaterriool van afval van
de gezondheidszorg bij mens en dier, zoals in sectorplan 19 van het
Landelijk afvalbeheersplan15 is omschreven, zijn geen specifieke
voorschriften opgenomen in het Activiteitenbesluit. Voor laboratoria zijn
in de Activiteitenregeling wel gedragsvoorschriften opgenomen ten
aanzien van het lozen van afvalwater op het vuilwaterriool en het
voorkomen of beperken van diffuse emissies. Binnen de algemene
systematiek van het Activiteitenbesluit zijn lozingen op het vuilwaterriool
toegestaan, mits wordt voldaan aan de zorgplicht van artikel 2.1 en
eventuele concrete voorschriften in het besluit. Omdat voor deze
afvalstoffen in het Activiteitenbesluit geen concrete lozingsvoorschriften
zijn opgenomen, geldt hier uitsluitend de zorgplicht. Sectorplan 19 geeft
kortweg aan dat verbranden de minimumstandaard voor verwerking van
deze afvalstoffen is. In het verlengde daarvan betekent dit ook dat lozen
van deze stoffen in het vuilwaterriool niet toegelaten is. Mochten deze
afvalstoffen toch in het vuilwaterriool worden geloosd, dan kan direct
15

www.infomil.nl

Staatsblad 2015

337

98

gehandhaafd worden op grond van de zorgplicht. De algemene regels
voor lozingen uit het Activiteitenbesluit zijn nu reeds van toepassing op
een groot aantal ziekenhuizen en instellingen. Deze set aan voorschriften
is voldoende gebleken. Het afvalwater van de ziekenhuizen en instellingen
die nu onder het Activiteitenbesluit worden gebracht verschilt niet
wezenlijk van het afvalwater van de ziekenhuizen en instellingen die reeds
onder algemene regels vallen, waardoor bovenstaande systematiek ook
voor deze ziekenhuizen en instellingen een sluitend systeem zal zijn.
3. Andere wijzigingen ter verduidelijking van voorschriften of ter
verlichting van lasten
3.1. Inleiding
Naast het onder algemene regels brengen van een aantal categorieën
activiteiten en het afschaffen van de vergunningplicht voor bepaalde
activiteiten wordt met dit wijzigingsbesluit een aantal andere wijzigingen
doorgevoerd die strekken ter verduidelijking van voorschriften of ter
verlichting van lasten. Dit blijkt uit berekening van de lasten ten gevolge
van de maatregelen van dit wijzigingsbesluit en bijbehorende wijzigingsregeling (paragraaf 6.2. Bedrijfseffecten). Juist deze maatregelen, die
hierna worden toegelicht, zullen in aanzienlijke mate bijdragen aan
lastenverlichting voor het bedrijfsleven.
In het onderstaande komen achtereenvolgens aan de orde: energiebesparende maatregelen (paragraaf 3.2), reinigen en wassen van textiel
(PER-metingen) (paragraaf 3.3), afschaffing van verplichte VOS-boekhouding beneden een bepaalde drempel (paragraaf 3.4), wijzigingen
betreffende het in werking hebben van een stookinstallatie, niet zijnde een
grote stookinstallatie (paragraaf 3.5), het uitwendig wassen en stallen van
motorvoertuigen, of werktuigen of van spoorvoertuigen (paragraaf 3.6),
grote lawaaimakers (paragraaf 3.7), verplaatsing van het speciale
overgangsrecht (paragraaf 3.8), aanpassingen lozingen in het Activiteitenbesluit en het Besluit lozen buiten inrichtingen (paragraaf 3.9).
3.2. Energiebesparende maatregelen
Met dit wijzigingsbesluit wordt door twee aanpassingen meer duidelijkheid gegeven over de reeds bestaande verplichting van artikel 2.15 van
het Activiteitenbesluit tot het nemen van energiebesparende maatregelen.
Het betreft het vervallen van de «netto contante waarde»16 als criterium
voor de vraag of een energiebesparende maatregel rendabel is en het
mogelijk maken dat die maatregelen gefaseerd worden genomen.
Daarnaast wordt de Activiteitenregeling aangepast waarin erkende
energiebesparende maatregelen worden beschreven die door de drijver
van de inrichting kunnen worden toegepast om te voldoen aan het
doelvoorschrift in artikel 2.15, eerste lid. Op basis van dat artikellid treft de
drijver van een inrichting alle energiebesparende maatregelen met een
terugverdientijd van vijf jaar of minder. De grondslag voor de aanpassing
van de Activiteitenregeling ligt in artikel 1.7 van het Activiteitenbesluit. In
principe geldt dat maatregelen die zich in vijf jaar of minder terugverdienen redelijk zijn, tenzij er (niet-financiële) redenen zijn waarom de
maatregel niet inpasbaar is in de bedrijfsvoering of de maatregel een
onaanvaardbaar effect heeft op een ander milieucompartiment.
Het handhaven en naleven van energiebesparing op grond van artikel
2.15 leverde in de praktijk problemen op voor het bevoegd gezag en het
bedrijfsleven. Met name de onduidelijkheid over de vraag met welke
16

http://www.infomil.nl/onderwerpen/duurzame/energie/uniforme-leidraad/terugverdientijden/

Staatsblad 2015

337

99

maatregelen aan de verplichting van artikel 2.15 kon worden voldaan,
leidde tot deze problemen. Vanuit de praktijk is behoefte aan aanvulling
en verduidelijking. Hierin wordt voorzien met de lijst met erkende
maatregelen die in de Activiteitenregeling wordt opgenomen. Tevens is
meer duidelijkheid nodig over de mogelijkheid om de maatregelen die zijn
bedoeld in artikel 2.15 gefaseerd in de tijd te treffen.
De wijzigingen in dit wijzigingsbesluit zijn het gevolg van de motie Van
Veldhoven17. Deze motie verzoekt de regering te voorzien in concrete,
geactualiseerde maatregelenlijsten voor energiebesparing, zodat
effectieve handhaving van de Wm mogelijk is. Over de verbetering van de
handhaving zijn tevens afspraken gemaakt in het «Energie-akkoord voor
Duurzame Groei»18 dat is gesloten in SER-verband tussen onder andere
het kabinet, werkgevers, werknemers, natuur- en milieuorganisaties,
energiebedrijven en decentrale overheden.
Naast het Activiteitenbesluit stelt ook de technische bouwregelgeving
eisen aan energiezuinigheid. Het gaat hier met name over het Bouwbesluit 2012 en het Besluit energieprestatie gebouwen (hierna: BEG). Het
Bouwbesluit 2012 bevat in hoofdstuk 5 voorschriften voor de energiezuinigheid. Deze voorschriften gelden bij nieuw te bouwen bouwwerken. Het
gaat in dit hoofdstuk om voorschriften met betrekking tot bijvoorbeeld de
luchtdoorlatendheid en de energieprestatiecoëfficiënt (hierna: EPC). De
EPC geeft de mate van energiezuinigheid van een bouwwerk aan. Ieder
nieuw bouwwerk voldoet bij oplevering in principe aan de EPC die voor
dat specifieke bouwwerk geldt op grond van artikel 5.2 van het Bouwbesluit 2012. Het BEG kent ook het zogenoemd energielabel. Op grond van
het BEG moet, voor zover hier van belang bij verkoop en verhuur, een
energielabel worden overhandigd aan de koper of huurder.
Wanneer sprake is van nieuwbouw en dus aan EPC normen wordt
voldaan, dan wel wanneer voor een gebouw een energielabel beschikbaar
is dat minder dan 10 jaar geleden is afgegeven, kan voor bepaalde
maatregelen aangegeven worden dat kan worden aangenomen dat deze
maatregelen zijn getroffen. Bij deze maatregelen, zoals weergegeven in
bijlage 10 bij de Activiteitenregeling, zal worden aangegeven vanaf welk
bouwjaar mag worden aangenomen dat de betreffende maatregel is
getroffen, dan wel zal worden aangegeven vanaf welk energielabel mag
worden aangenomen dat de betreffende maatregel is getroffen. De
genoemde termijn van 10 jaar voor het energielabel, volgt uit het BEG dat
deze maximale termijn stelt aan de geldigheid van een energielabel.
Van de hierboven bedoelde situatie kan alleen sprake zijn bij gebouwgebonden maatregelen in het gebouw waarop het energielabel betrekking
heeft dan wel in het gebouw dat aan EPC normen voldoet. In overige
gebouwen in de inrichting kan niet worden aangenomen dat de gebouwgebonden maatregelen reeds getroffen zijn. Gebouwgebonden maatregelen zijn maatregelen die ingrijpen in de gebouwschil of verbeteringen
aan installaties inhouden. Dergelijke maatregelen hebben betrekking op
verwarmen, isoleren, koelen, verlichten, warm tapwater en ventileren.
De aanname dat in de inrichting de in artikel 2.15, eerste lid, bedoelde
maatregelen zijn getroffen, laat onverlet dat de drijver van de inrichting
ertoe gehouden is de maatregelen juist te gebruiken en te onderhouden.
Met name gedurende de eerste periode na ingebruikname van een nieuw
gebouw is het van cruciaal belang dat de drijver van de inrichting de
maatregelen op een energetisch optimale wijze inregelt. Ook is het
17
18

Kamerstukken II 2012/13, 33 400 XII, nr. 31.
http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-publicaties/convenanten/2013/09/06/
energieakkoord-voor-duurzame-groei.html

Staatsblad 2015

337

100

daadwerkelijke energieverbruik natuurlijk afhankelijk van de wijze van
gebruik van het gebouw en het specifieke gedrag van de gebruiker. Een
voorbeeld hiervan is de mate waarin gebruik wordt gemaakt van bepaalde
apparatuur, zoals computers.
3.3. Reinigen en wassen van textiel (PER-metingen)
Veel textielreinigingsbedrijven reinigen met perchloorethyleen (hierna:
PER), ook wel tetrachlooretheen genoemd. PER kan bij langdurige
blootstelling effect hebben op de nieren en het centrale zenuwstelsel.
Daarom stelt de arbeidsomstandighedenregelgeving hier eisen aan. De
milieueffecten van PER betreffen lucht- en bodemverontreiniging. Aan de
uitstoot van PER bij de bron zijn voorschriften verbonden in het Activiteitenbesluit. Daarnaast zijn er eisen gesteld aan PER-immissie, dat wil
zeggen de belasting van de leefomgeving tengevolge van de uitstoot naar
de lucht.
Met dit wijzigingsbesluit vervallen de eisen voor het meten van
PER-immissies zoals die waren opgenomen in de artikelen 4.96 tot en met
4.100. Vanuit Europese regelgeving worden er geen eisen gesteld aan de
PER-immissie, maar wel voor de PER-emissie vanuit de EU-richtlijn
industriële emissies. De voorschriften voor PER-immissiemetingen zijn
daarbij zeer gedetailleerd in vergelijking met andere voorschriften in het
Activiteitenbesluit. Ze passen beter in een informatiedocument of
normblad dan in een besluit. Op de website van RWS/InfoMil zal in een
informatiedocument over luchtemissies informatie over PER-immissiemetingen worden opgenomen. In dit document wordt ook het informatieve deel van de Nederlandse emissierichtlijn lucht (hierna: (NeR)
opgenomen. Het normatieve deel van de NeR wordt met het onderhavige
wijzigingsbesluit ondergebracht in het Activiteitenbesluit (zie ook
paragraaf 4.2. van deze nota van toelichting). Na het vervallen van de
meetvoorschriften voor PER-immissies blijven voorschriften in het
Activiteitenbesluit staan over de toegestane typen chemische stoffen, de
PER-emissiegrenswaarde en boekhouding (conform afdeling 2.11 van het
besluit), het machineonderhoud, de lozingen en de bodem.
3.4. Afschaffing verplichte VOS-boekhouding onder een bepaalde
drempel
Het vervallen van de verplichte boekhouding van vluchtige organische
stoffen (hierna: VOS-boekhouding) voor niet-vergunningplichtige
inrichtingen met een oplosmiddelenverbruik beneden de drempels van de
EU-richtlijn industriële emissies leidt tot een aanzienlijke lastenverlichting
voor het bedrijfsleven.
De EU-richtlijn industriële emissies is geïmplementeerd in afdeling 2.11
van het Activiteitenbesluit. Deze afdeling 2.11 is pas van toepassing bij het
bereiken van een of meer van de per activiteit genoemde drempels van
verbruikte oplosmiddelen per jaar. De drempels zijn afhankelijk van de
uitgevoerde activiteit met oplosmiddelen en staan in bijlage VII bij de
EU-richtlijn industriële emissies. Het betreft dus «Europese» drempels, die
voor alle EU-landen gelden. Deze drempels zijn veelal duizenden
kilogrammen. Voor enkele activiteiten bestaat geen drempel.
Voor niet-vergunningplichtige inrichtingen zijn in het Activiteitenbesluit
met betrekking tot vluchtige organische stoffen naast verplichtingen in
afdeling 2.11 ook verplichtingen in hoofdstuk 4 opgenomen. Hierbij gaat
ten dele om activiteiten die vanwege hun aard overeenkomen met de
activiteiten uit afdeling 2.11, zoals het reinigen, lijmen en coaten van hout,
kunststof, papier, textiel en metaal.

Staatsblad 2015

337

101

Inrichtingen die deze activiteiten uitvoeren moesten een
VOS-boekhouding bijhouden en maatregelen nemen vanaf een verbruik
van 1.000 kilogram vluchtige organische stoffen per jaar. Ter verduidelijking is in de onderstaande tabel een overzicht opgenomen van de
verplichting zoals deze gold vóór de inwerkingtreding van het onderhavige besluit. Bij een verbruik van vluchtige organische stoffen onder de
1.000 kilogram per jaar was bij veel van deze activiteiten een
VOS-boekhouding ook al verplicht.
Overzicht van VOS-artikelen betreffende boekhouding en of maatregelen in hoofdstuk
4 Activiteitenbesluit vóór in werking treding wijziging
Paragraaf in Activiteitenbesluit
(activiteit)

Artikelnummer

Boekhouding onder
1.000 kg verbruik
verplicht?

Afdeling 2.11
mogelijk van
toepassing?

§ 4.3.2 Reinigen, coaten en lijmen
van hout of kurk
§ 4.4.2 Reinigen, coaten en lijmen
van rubber en kunststof
§ 4.5.5 Reinigen, coaten en lijmen
van metalen
§ 4.5a.2 Aanbrengen van lijmen,
harsen of coatings op steen
§ 4.7.2 Zeefdrukken

4.24

ja

Ja

4.30

ja

Ja

4.55

ja

Ja

–

nee

Nee

4.90

Nee

§ 4.7.3 Vellenoffset druktechniek
§ 4.7.3a Rotatieoffset druktechniek
§ 4.7.3b Flexodruk of
verpakkingsdiepdruk
§ 4.7a.1 Bewerken, lijmen, coaten
en lamineren van papier en karton
§ 4.7a.5 Lijmen en coaten van
textiel

4.94a
–
–

nee (niet meer,
sinds 2013)
ja
nee
nee

4.94e

ja

Ja

4.103e

ja

Ja

Ja
Ja
Ja

De VOS-boekhouding in hoofdstuk 4 was dus niet in alle gevallen
verplicht. Ook was deze niet overal op dezelfde wijze geregeld. Zo was
deze voor een aantal activiteiten niet verplicht (§4.3.2 en §4.5.5) indien
producten worden gebruikt waarvan het in de handel brengen is
gereguleerd door het Besluit organische oplosmiddelen in verven en
vernissen milieubeheer. Voor de drukprocessen flexodruk of verpakkingsdruk en rotatieoffset, die per 1 januari 2013 aan hoofdstuk 4 van het
Activiteitenbesluit zijn toegevoegd, was er geen plicht om een
VOS-boekhouding bij te houden voor gevallen waarin het verbruik onder
de drempels genoemd in afdeling 2.11 blijft. De VOS-boekhouding op
basis van hoofdstuk 4 voor zeefdrukken was vervallen met ingang van
1 januari 2013. Voor vellenoffset golden er echter meer eisen voor de
VOS-boekhouding. Boven een of meer van de drempels voor oplosmiddelenverbruik van afdeling 2.11, gelden de voorschriften van deze afdeling,
waaronder het bijhouden van een zeer uitgebreide VOS-boekhouding.
Door het vervallen van de verplichte VOS-boekhouding voor het verbruik
van minder dan 1.000 kilogram vluchtige organische stoffen vindt
harmonisatie plaats. In lijn met deze wijziging is er bij de nieuwe
paragraaf 3.4.8 Coaten of lijmen van planten of onderdelen van planten
(zie ook paragraaf 4.2. van deze nota van toelichting), evenmin een eis
voor een verplichte boekhouding.
De verbruiksdrempel van 1.000 kilogram en de boekhouding beneden
de EU-drempels betreffen een drempel en een administratieve eis in de
Nederlandse regelgeving die niet afkomstig zijn uit EU-regelgeving. De
administratieve lasten van een dergelijke boekhouding, die dus tot nu toe

Staatsblad 2015

337

102

ook verplicht was indien minder dan 1.000 kilogram vluchtige organische
stoffen per jaar wordt verbruikt, bedragen naar schatting € 1.50019 per
bedrijf.
Derhalve is er in het wijzigingsbesluit voor gekozen de drijver van de
inrichting alleen te verplichten aan te tonen dat het verbruik inderdaad
onder de 1.000 kilogram ligt. Een boekhouding is hiervoor niet nodig, vaak
is een in- en verkoopbalans, waarover de bedrijven veelal al beschikken,
voldoende.
De artikelen 4.24, 4.30, 4.55, 4.94a, 4.94e en 4.103e zijn zodanig
aangepast dat de verplichting om een oplosmiddelenboekhouding te
voeren waarin het verbruik van vluchtige organische stoffen van minder
dan 1.000 kiligram per kilogram per jaar wordt geregistreerd, is vervallen.
3.5. Wijzigingen betreffende het in werking hebben van een stookinstallatie, niet zijnde een grote stookinstallatie
In 2011 en 2012 is door Energieonderzoek Centrum Nederland (hierna:
ECN) en InfoMil een evaluatie20 uitgevoerd van het voormalige Besluit
emissie-eisen middelgrote stookinstallaties milieubeheer21 (hierna: Bems).
Deze evaluatie heeft geleid tot een aantal adviezen aan de Staatssecretaris
van Infrastructuur en Milieu. Bij brief van 6 juni 2013 aan de Tweede
Kamer22 heeft de Staatssecretaris aangegeven hoe zij met deze adviezen
wil omgaan. De hieruit voortvloeiende wijzigingen van de regelgeving zijn
in dit wijzigingsbesluit meegenomen. De wijzigingen betreffen voornamelijk het in werking hebben van een stookinstallatie, niet zijnde een
grote stookinstallatie (paragraaf 3.2.1).
Het gaat hierbij achtereenvolgens om:
a. Een verruiming van de zogenoemde 500-uursregeling, waarbij
stookinstallaties die ten hoogste 500 uur per jaar in gebruik zijn, zijn
vrijgesteld van de emissie-eisen.
b. Een verruiming van de emissiegrenswaarde voor bepaalde biomassa
ketels,
c. Een speciale regeling voor kleine dieselmotoren in de Exclusieve
Economische Zone (hierna: EEZ).
d. Een vereenvoudiging met betrekking tot de SO2-normen.
Deze wijzigingen worden hierna toegelicht.
Daarnaast worden, conform het advies aan de Staatssecretaris van
Infrastructuur en Milieu, de bijzondere regeling met betrekking tot
asfaltmenginstallaties uit de NeR in hoofdstuk 5 van het Activiteitenbesluit
opgenomen. Dit wordt nader toegelicht in de artikelsgewijze toelichting bij
het betreffende artikel.
Het advies voor de herintroductie van de eerste bijzondere inspectie bij
ingebruikstelling (EBI) van een stookinstallatie is overgenomen en
verwerkt in de Activiteitenregeling. Dit onderwerp wordt dan ook nader
toegelicht in de toelichting bij de wijzigingsregeling.
Tevens zijn enkele redactionele verbeteringen aangebracht.

19

Administratieve en bestuurlijke lasten Richtlijn Industriële Emissies, Sira Consulting, 27 juni
2011, «voor de kleine emittenten, die alleen het gebruik hoeven te registreren».
20
Evaluatie Besluit emissie-eisen middelgrote stookinstallaties, blz. 107, http://www.ecn.nl/
publicaties/ECN-E--13-025.
21
Stb. 2009, nr. 547.
22
Kamerstukken II 2012/13, 29 383, 211.

Staatsblad 2015

337

103

a. Aanpassing 500-uursregeling
In de hierboven genoemde evaluatie van het Bems heeft InfoMil een
analyse uitgevoerd naar het aantal installaties dat onder de 500-uursregeling komt te vallen en de effecten hiervan op de NOx-emissies
(stikstofoxiden). Dat heeft onder meer geleid tot het advies om de
zogenaamde 500-uursregeling in paragraaf 3.2.1, die beperkt was tot
noodvoorzieningen, ook te laten gelden voor kleine en middelgrote
stookinstallaties die ten hoogste 500 uur per jaar in bedrijf zijn. Daarmee
wordt een nagenoeg algehele vrijstelling van de emissie-eisen voor die
installaties gerealiseerd.
De reden hiervoor is dat, gezien het klein aantal uren dat deze installaties in bedrijf zijn, aanpassingen aan de installaties om aan de emissieeisen te voldoen onevenredig hoge kosten met zich mee zouden brengen
in relatie tot de vermeden emissies. Het gaat hierbij bijvoorbeeld om
laadkranen die incidenteel worden gebruikt, ketels die alleen worden
gebruikt voor het stomen van grond in de glastuinbouw, bijstookketels
voor stadsverwarming, back-up-installaties in zijn algemeenheid bij
inrichtingen en motoren en turbines voor het comprimeren van aardgas
tijdens koude winterdagen. Met de verbreding van de 500-uursregeling
verdwijnt de onduidelijkheid over wat precies onder een «noodvoorziening» dient te worden verstaan. De 500-uursgrens is een helder
criterium.
De vrijstelling geldt echter niet voor de productie van elektriciteit met
behulp van een dieselmotor anders dan voor noodgevallen. Dit
zogenaamde «pieken scheren» kan in bepaalde perioden financieel
aantrekkelijk zijn bij een hoge elektriciteitsvraag en dus een hoge
elektriciteitsprijs. Deze dieselmotoren produceren relatief veel NOx en stof
aangezien zij doorgaans niet zijn uitgerust met een goede rookgasreiniging terwijl een echte noodzaak om de bedrijfsvoering te garanderen in
dat geval ontbreekt.
De 500-uursregeling voor kleine en middelgrote stookinstallaties
(paragraaf 3.2.1) is ruimer dan de 500-uursregeling in paragraaf 5.1, die
van toepassing is op grote stookinstallaties. De achtergrond hiervan is dat
hoofdstuk 5 de implementatie betreft van de EU-richtlijn industriële
emissies terwijl de bepalingen in paragraaf 3.2.1 op nationaal niveau zijn
bepaald.
In paragraaf 5.1 is de 500-uursregeling conform de regeling in de
EU-richtlijn industriële emissies beperkt tot gasturbines, gasmotoren en
dieselmotoren die bestemd zijn voor noodgevallen (artikel 5.8). Toch valt
het onderscheid met de regeling in paragraaf 3.2.1 in de praktijk mee
omdat bijvoorbeeld de inzet van stookinstallaties om uitval, opstarten of
onderhoud van een voorziening voor elektriciteit, warm water of stoom op
te vangen, onder het begrip «noodgevallen» in de zin van artikel 5.8 valt.
Ook valt het opvangen van pieken in de elektriciteitsvraag door elektriciteitsproductiebedrijven onder dit begrip. Het leveren van elektriciteit is
voor deze inrichtingen immers de hoofdactiviteit en (potentiële)
problemen met de levering zijn daarom te beschouwen als een
noodgeval. Dat geldt analoog ook voor gastransport, waarbij bij piekvraag
in de gaslevering bijvoorbeeld ten gevolge van koude periodes in de
winter voor korte tijd extra machines moeten worden bijgeschakeld, zeker
als de bedrijfsvoering zodanig is ingericht (bijvoorbeeld via preferente
inzet van de schoonste machines) dat deze als laatste uit het machinepark
worden ingezet.
Met de wijziging van artikel 3.7, vierde lid, wordt ten aanzien van de
keuringsplicht één lijn getrokken door alle 500-uurs-installaties die onder
paragraaf 3.2.1 vallen onder de keuringsplicht te brengen dan wel te

Staatsblad 2015

337

104

houden. De keuringsplicht voor nieuwe inrichtingen in de 500-uursregeling blijft dus bestaan terwijl voor de noodinstallaties de keuringsplicht wordt ingevoerd. Deze keuze is gemaakt omdat het onderscheid
nood- en niet-noodinstallaties diffuus is en differentiatie tot veel discussie
zou kunnen leiden. Daarnaast vereenvoudigt het de regelgeving. Voor de
noodinstallaties kan de keuring gecombineerd worden met het periodiek
onderhoud. Desondanks heeft dit een beperkte toename van de nalevingskosten tot gevolg.
Voor alle «500-uursinstallaties» geldt als voorwaarde dat deze installaties geïdentificeerd moeten kunnen worden en dat het aantal gedraaide
uren controleerbaar moet zijn. Dit is voor de installaties met een
vermogen kleiner dan 50 MW uitgewerkt in de Activiteitenregeling. Dit
resulteert in een toename van de administratieve lasten per jaar. Deze
toename wordt echter ruimschoots gecompenseerd door de lastenverlichting die ontstaat doordat aanpassing van de 500-uursinstallaties die
ook onder deze regeling zijn komen te vallen achterwege kan blijven.
Netto levert het een kostenbesparing op voor het bedrijfsleven.
In de eerder genoemde evaluatie bleek bij de begeleidingscommissie
een groot draagvlak te bestaan voor bovenstaande wijzigingen.
b. Verruiming emissie-eis biomassa ketels 1-5 MWth
Uit de Evaluatie van het Bems kwam naar voren dat de emissie-eisen
voor NOx voor ketelinstallaties, gestookt op biomassa in de grootte-klasse
van 1 tot 5 MWth aan de strenge kant waren. ECN gaf in overweging deze
norm te versoepelen omdat handhaving van de norm mogelijk een rem
zou kunnen betekenen op de toepassing van biomassa in lokale klimaatprojecten die juist van belang worden geacht in het kader van het
klimaatbeleid. Deze aanpassing heeft geen gevolgen voor de omvang van
investeringen in de ketel of rookgasreinigingsapparatuur. Er zijn dan ook
geen wijzigingen ten aanzien van de nalevingskosten. Ook wijzigen de
administratieve en bestuurlijke lasten niet. Overigens gaat het om enkele
(1–3) installaties per jaar die worden bijgeplaatst.
Daarnaast adviseerde ECN in het Activiteitenbesluit aan te sluiten bij de
vermogensgrenzen van de richtlijn inzake Ecodesign23. De internationale
onderhandelingen over de ecodesignketels voor biomassa zijn na het
uitbrengen van het ECN-advies echter vertraagd en op het moment van
het in procedure brengen van dit wijzigingsbesluit nog niet afgerond.
Naar verwachting zullen normen op grond van Ecodesign voor biomassaketels pas met ingang van 2020 in werking treden. Daarom is besloten de
verdere ontwikkelingen af te wachten en dit punt in een toekomstige
wijziging van de regelgeving mee te nemen.
c. Regeling voor kleine dieselmotoren in de EEZ
Installaties in de olie- en gaswinning in de EEZ vallen nog niet zo lang
onder algemene regels. In 2019 zouden ook de bestaande installaties
moeten voldoen aan algemene regels (artikel 3.10q (nieuw)). Door de
sector is naar voren gebracht dat voor platforms in de EEZ niet de keuze
bestaat om elektriciteit in te kopen maar dit ter plekke moeten worden
opgewekt met bijvoorbeeld dieselmotoren. De fysieke ruimte die nodig is
voor bepaalde aanpassingen, zoals rookgasreiniging, is veel moeilijker te
realiseren dan bij locaties op land en de aanvoerkosten voor eventuele
hulpstoffen zijn hoger dan op land. Ook zijn er veel onbemande satelliet23

Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende
de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp
voor energiegerelateerde producten (herschikking) (Pb EU 2009, L 285).

Staatsblad 2015

337

105

platforms waar geen personeel aanwezig is om bij storingen in te grijpen
of om vaker dan voorzien onderhoud te plegen. Dit vergt dan, zodra het
weer het toestaat, extra helikoptervluchten. Als gevolg hiervan zijn de
kosten per kilogram gereduceerde emissie, met name waar het gaat om
NOx, in de EEZ aanzienlijk hoger dan op land. Door ECN wordt in
overweging gegeven de sector op dit punt tegemoet te komen en een
vrijstelling te verlenen voor de aanpassing aan de emissie-eisen van
kleine en middelgrote dieselmotoren op onbemande platforms of
satellietplatforms.
Met betrekking tot de milieu-effecten zijn twee ontwikkelingen denkbaar.
De eerste is dat het maatwerk gebruikt zal worden om ruimere eisen voor
de dieselmotoren toe te staan. In dat geval zal de NOx-emissie van de
bestaande motoren op hetzelfde niveau blijven. Omdat een deel van de
motoren uit bedrijf zal worden genomen door de afnemende aardgaswinning in de Noordzee, zal de NOx-emissie van deze kleine dieselmotoren vanaf 2019 ongeveer 0,08 kiloton bedragen. De sector is echter
reeds enkele jaren bezig met het vinden van alternatieven voor dieselmotoren. Zo zijn er al (satelliet)platforms uitgerust met windmolens en
zonnecellen en zijn er proeven gedaan met kleine gasturbines. Indien deze
tweede ontwikkeling doorzet, mede gestimuleerd vanuit deze nieuwe
bepalingen, zullen de emissies van NOx afnemen tot een lager niveau dan
het niveau dat gehaald zou worden met het ongewijzigd handhaven van
de eis voor dieselmotoren en het tegen hoge kosten installeren van
nageschakelde technieken. Daarom wordt ook voorgeschreven dat
eenmaal per 5 jaar een onderzoek wordt uitgevoerd naar de haalbaarheid
van alternatieve technieken. Daarin kunnen reeds opgedane ervaringen
met deze alternatieven worden betrokken en kan worden bezien of
overschakeling hierop in concrete gevallen op een kosteneffectieve wijze
mogelijk is. Het is mogelijk dat een gasveld op korte termijn uitgeput zal
raken. Dit kan voor het bevoegd gezag reden zijn om bij maatwerkvoorschrift toch een langer gebruik van de dieselmotor toe te staan.
Het feit dat een deel van de investeringen in dieselmotoren in de EEZ
niet behoeft te worden gedaan, vermindert de nalevingskosten. Daartegenover staat dat het vijfjaarlijkse onderzoek naar de alternatieven voor
dieselmotoren administratieve lasten met zich mee brengt. Per saldo
treedt een lastenverlichting op.
Naar schatting gaat het om 31 bestaande dieselmotoren die in 2019 nog
in bedrijf zullen zijn en een onbekend aantal nieuwe dieselmotoren op
platforms waarvoor dit maatwerk kan gelden. Gezien de ontwikkelingen in
de EEZ zal het aantal nieuwe dieselmotoren op platforms gering zijn.
d. Een vereenvoudiging met betrekking tot de SO2-normen.
Voor een aantal gassen zijn de SO2-normen vervallen, omdat die voor
die gassen op gespannen voet stonden met het BBT-principe. Deze gassen
bevatten nauwelijks tot geen zwavel, zodat er ook geen SO2van enige
betekenis kan worden gevormd De regelgeving wordt hiermee ook nog
enigszins vereenvoudigd. Zie verder de toelichting op onderdelen SS, TT,
UU en WW.
3.6. Het uitwendig wassen en stallen van motorvoertuigen of werktuigen
of van spoorvoertuigen
Het waswater dat vrijkomt bij het in- en uitwendig wassen van
werktuigen waarmee gewasbeschermingsmiddelen zijn toegepast mag
slechts geloosd worden in het vuilwaterriool en op of in de bodem nadat
ten minste 95% van de gewasbeschermingsmiddelen uit het afvalwater is
verwijderd. Daartoe werd verwezen naar een verplichte maatregel in de

Staatsblad 2015

337

106

Activiteitenregeling. Met dit wijzigingsbesluit is de verplichte maatregel
omgezet in een erkende maatregel, waardoor inrichtingen zonder
voorafgaande toestemming ook een andere maatregel kunnen toepassen
mits daarmee ten minste 95% van de gewasbeschermingsmiddelen wordt
verwijderd uit het afvalwater. Voor inrichtingen die de verplichte
maatregel reeds toepassen, verandert er niets. Voor een toelichting van
het begrip «erkende maatregel» wordt verwezen naar de nota van
toelichting bij het oorspronkelijke Activiteitenbesluit24.
3.7. Grote lawaaimakers
Voor bepaalde vergunningplichtige inrichtingen vervalt de zoneringsplicht in het kader van de Wet geluidhinder. In onderdeel D, bijlage I, bij
het Bor, zijn de categorieën van inrichtingen als bedoeld in artikel 41 van
de Wet geluidhinder aangewezen in onderdeel C van die bijlage, die in
een belangrijke mate geluidhinder kunnen veroorzaken, de zogenoemde
«grote lawaaimakers». Voor het industrieterrein waarop deze inrichtingen
zijn gelegen of gevestigd kunnen worden, geldt een zoneringsplicht op
grond van de Wet geluidhinder. Met dit wijzigingsbesluit wordt de
verwijzing in onderdeel D, van bijlage I, naar een aantal van de categorieën van onderdeel C, van bijlage I, zodanig aangepast dat de zoneringsplicht voor deze inrichtingen komt te vervallen omdat deze inrichtingen
inmiddels niet meer als grote lawaaimakers worden beschouwd. Dit is in
lijn met de systematiek van de geluidszonering van industrieterreinen die
erop is gericht de geluidproblematiek van grote lawaaimakers te
reguleren. Deze wijziging komt voort uit een actualisatieonderzoek naar
onderdeel D, van bijlage I, bij het Bor.
In hoofdstuk V van de Wet geluidhinder is een zoneringsystematiek voor
industrieterreinen opgenomen. In onderdeel D, van bijlage I, bij het Bor,
zijn de inrichtingen aangewezen, die tot een zoneringsplicht voor de
desbetreffende industrieterreinen leiden. Destijds is er bij de categorieaanwijzing van uitgegaan dat de inrichtingen, gelet op hun activiteiten, in
belangrijke mate geluidhinder kunnen veroorzaken. Bepaalde categorieën
van inrichtingen zijn inmiddels door de ontwikkeling van de stand der
techniek dusdanig «stil» geworden dat het predicaat «grote lawaaimaker»
hierop niet meer van toepassing is. Het handhaven van de zoneringsplicht
biedt dan geen of geringe milieuhygiënische voordelen, zowel in nieuwe
situaties waar een dergelijke zoneringsplicht ontstaat alsook bij herbestemming en transitie van industrieterreinen waarop dergelijke «grote
lawaaimakers» aanwezig zijn. Aldus is de behoefte ontstaan om een
onderzoek uit te voeren naar de mogelijkheden voor aanpassing van
onderdeel D, van bijlage I, in die zin dat die categorieën van inrichtingen
die naar de huidige stand van de techniek niet meer als grote lawaaimaker
zijn aan te merken, kunnen vervallen. In opdracht van het toenmalige
Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
heeft Peutz BV dit actualisatieonderzoek uitgevoerd25. Bij dit onderzoek
zijn diverse partijen geraadpleegd die in de praktijk werken met inrichtingen op gezoneerde industrieterreinen. Dit betreft medewerkers van
gemeenten, provincies, omgevingsdiensten en adviesbureaus. De
onderzoeksresultaten zijn vervolgens besproken met vertegenwoordigers
van het bedrijfsleven, het bevoegd gezag en het ministerie in de
Werkgroep Industrielawaai. Deze werkgroep heeft vervolgens ingestemd
met de aanpassingen van onderdeel D, van bijlage I, bij het Bor.

24
25

Stb. 2007, nr. 415, paragraaf 6.4, p. 113.
Rapport 913-1, 20 maart 2009.

Staatsblad 2015

337

107

Naar aanleiding van een inspraakreactie is de zoneringsplicht voor
motorcrossterreinen waarop 8 uur per week of meer alleen met
elektrische motorvoertuigen wordt gereden opgeheven. Nederland kent
inmiddels een aantal motorcrossterreinen waar nauwelijks geluid wordt
geproduceerd. Het handhaven van de zoneplicht wordt dan ook niet zinvol
geacht.
3.8. Verplaatsing van het speciale overgangsrecht
Op advies van de Commissie voor de Effecttoetsing bij de wijziging
«derde tranche van de tweede fase»26 van het Activiteitenbesluit is het
speciale overgangsrecht vanuit de paragrafen 6.2 en volgende verplaatst
naar de hoofdstukken van het Activiteitenbesluit waarop dat overgangsrecht betrekking heeft. Hiermee wordt een belangrijke vereenvoudiging
doorgevoerd. Overgangsrechtelijke bepalingen die reeds waren uitgewerkt zijn vervallen. Om het overgangsrecht minder complex en beter
leesbaar te maken is er daarnaast voor gekozen om waar mogelijk de
datum per wanneer het overgangsrecht is uitgewerkt, op te nemen.
Onderstaande transponeringstabel geeft een overzicht van de verplaatsingen.
Transponeringstabel overgangsrecht
Artikelen hoofdstuk 6

Artikelen hoofdstukken 2 tot en met 5

6.9
6.10
6.12
6.13
6.14
6.15
6.16, eerste tot en met derde lid
6.17, eerste lid
6.17, tweede lid

2.16a
2.9a
2.17a, eerste tot en met vijfde lid
2.20, achtste en negende lid
2.18, negende en tiende lid
2.17a, zesde lid, artikel 2.19a, vierde lid
2.19a, eerste tot en met derde lid
3.23, vijfde lid, 3.23c, derde lid, 4.82, vijfde lid
3.26c, derde lid, 3.26h, derde lid, 3.34, achtste lid,
4.71, tweede lid, 4.75, vierde lid
3.3, zesde en zevende lid
3.4, vierde en vijfde lid
3.5b, vierde tot en met het achtste lid
3.10q tot en met 3.10u
3.12, negende tot en met elfde lid
3.14a, vierde en vijfde lid
3.15a, zesde lid
3.16d, zesde lid
3.16q
3.20, tiende tot en met twaalfde lid
3.20, dertiende en veertiende lid
3.20a, tweede tot en met vierde lid
3.23b, derde tot en met het vijfde lid
3.46, tweede en derde lid
3.51, vierde en vijfde lid
3.56, vijfde en zesde lid, 3.57, derde en vierde lid,
3.58, vijfde en zesde lid
3.56, vierde lid
3.58, derde lid
3.56, derde lid
3.58, vierde lid
3.56, zevende, 3.57, vijfde lid. 3.58, zevende lid, 3.59,
tweede lid
3.63, achtste lid
3.64, derde en vierde lid
3.74a
3.76, zesde lid
3.83, elfde lid
3.90, zevende lid
3.91, vierde lid
3.102, twaalfde lid
3.108, vierde en vijfde lid

6.18
6.19
6.19b
6.20 tot en met 6.20d
6.21
6.21a
6.21b
6.21c
6.21d
6.22
6.22a
6.22b
6.22c
6.24c
6.24d
6.24e
6.24f, eerste lid
6.24f, tweede lid
6.24g
6.24h
6.24i
6.24j
6.24l
6.24m
6.24m1
6.24n
6.24o
6.24o1
6.24o3
6.24q

26

29 september 2011, CET-2011-A02.

Staatsblad 2015

337

108

Artikelen hoofdstuk 6

Artikelen hoofdstukken 2 tot en met 5

6.24r
6.24s
6.24t
6.24u
6.24v
6.24w
6.24x
6.24y

3.114a
3.119a
3.125, achtste lid
3.125, negende en tiende lid
3.125a
3.30a, tweede lid
3.131, zesde tot en met achtste lid
3.134, zesde en zevende lid, 3.139, achtste en
negende lid
4.5b, tweede lid
4.74.0
4.74p1
4.77, vijfde en zesde lid
4.80a, tweede tot en met vierde lid
4.104a, vierde en vijfde lid
4.124, vierde lid

6.25a
6.33
6.33a
6.33b
6.34
6.34c
6.35

3.9. Aanpassing lozingsvoorschriften in het Activiteitenbesluit en het
Besluit lozen buiten inrichtingen
Op 1 juli 2011 is het Besluit lozen buiten inrichtingen van kracht
geworden, waarin voor een aantal typen lozingen in het oppervlaktewater
buiten inrichtingen de vergunningplicht van de Waterwet is vervangen
door algemene regels van dat besluit. Dat betrof onder andere lozingen
ten gevolge van het baggeren, calamiteitenoefeningen en het schoonmaken van drinkwaterleidingen. Deze activiteiten vinden voornamelijk
plaats buiten inrichtingen. Vergelijkbare lozingen vanuit inrichtingen
waren nog vergunningplichtig. In de uitvoeringspraktijk blijkt dit een
onwenselijke situatie. Bovendien worden genoemde activiteiten, vaker
dan aanvankelijk gedacht, ook binnen inrichtingen uitgevoerd. Door
opname van de voorschriften voor deze lozingen in het Activiteitenbesluit
wordt de vergunningplicht van de Waterwet ook voor deze lozingen vanuit
inrichtingen vervangen door algemene regels. Hiertoe zijn de volgende
paragrafen aan het Activiteitenbesluit toegevoegd: handelingen in een
oppervlaktewaterlichaam (paragraaf 3.1.7), lozen ten gevolge van het
schoonmaken van drinkwaterleidingen (paragraaf 3.1.8), en lozen van
afvalwater dat vrijkomt bij een calamiteit (paragraaf 3.1.9).
Nu dezelfde regels en procedures voortaan gelden voor deze lozingen
buiten zowel als binnen inrichtingen zal dit leiden tot verlaging van de
uitvoeringslasten. Tevens wordt met het introduceren van algemene
regels voor deze activiteiten binnen inrichtingen een administratieve
lastenverlichting gerealiseerd. Voor een aantal lozingen die zijn overgenomen uit het Besluit lozen buiten inrichtingen geldt op grond van dat
besluit dat aanvullende gegevens moeten worden verstrekt bij de
melding. Besloten is dat de gegevens die op grond van het Besluit
lozingen buiten inrichtingen dienen te worden verstrekt niet noodzakelijk
zijn voor de melding die op basis van het Activiteitenbesluit gedaan moet
worden; deze zijn om die reden niet als eis opgenomen in het Activiteitenbesluit. Deze gegevens zullen desgevraagd wel beschikbaar moeten zijn
bij de inrichting met het oog op de handhaving. In het kader van de
voorgenomen Omgevingswet zal een groot aantal besluiten worden
samengevoegd. Door met dit wijzigingsbesluit de regels en procedures
voor deze lozingen alvast deels te uniformeren, wordt voorgesorteerd op
een soepele samenvoeging van het Besluit lozen buiten inrichtingen en
het Activiteitenbesluit onder de Omgevingswet.
Verder was in het Activiteitenbesluit tot op heden alleen het lozen
afkomstig van het sorteren en transporteren van, in hoofdzaak, eigen
geteelde gewassen geregeld. Met dit wijzigingsbesluit wordt ook het lozen

Staatsblad 2015

337

109

afkomstig van sorteren van gewassen die afkomstig zijn van derden
geregeld. Deze lozing was nog niet geregeld omdat er voor de grotere
(industriële) sorteerbedrijven onvoldoende mogelijkheden waren om het
afvalwater te verwijderen. Deze inrichtingen loosden op het vuilwaterriool
maar voldeden niet aan het doelvoorschrift dat ten minste 95% van de
gewasbeschermingsmiddelen door een zuiveringsvoorziening wordt
verwijderd.
Toen de voorschriften voor het sorteren van gewassen werden
opgesteld, liep nog onderzoek27 naar een geschikte zuiveringsmethode
om dit type afvalwater te kunnen lozen in het vuilwaterriool. Met
betrokken partijen, sector en overheden, was afgesproken dat als de
onderzochte methode geschikt bleek deze in de regelgeving zou worden
opgenomen. Dat onderzoek, dat in opdracht van Waterschap Scheldestromen werd uitgevoerd, is ondertussen afgerond en de resultaten
daarvan vinden hun weerslag in dit wijzigingsbesluit.
Omdat het transporteren onderdeel uitmaakt van het sorteerproces is in
het wijzigingsbesluit de activiteit benoemd als «het sorteren van
gewassen». Het schrappen van de term «transporteren», leidt derhalve
niet tot een verandering van de werkingssfeer van de betreffende
artikelen.
Het sorteren van gewassen speelt vooral in de fruitsector. Om beschadiging te voorkomen worden de kisten met fruit geleegd in waterbaden,
door middel van een zogenaamde waterdumper. Van hieruit wordt het
fruit naar de sorteerinstallatie getransporteerd. Door het achterblijven van
rot fruit, blad en slib en dergelijke raakt het water verontreinigd en is de
fruitteler genoodzaakt het water periodiek te lozen.
Uit metingen is bekend dat aanzienlijke concentraties gewasbeschermingsmiddelen in het afvalwater aanwezig zijn, die bij lozing leiden tot
risico’s voor het behalen van de waterkwaliteitsdoelstellingen. Lozen op
het oppervlaktewater is daarom, met uitzondering van afvalwater
afkomstig van het sorteren van biologisch geteelde gewassen, verboden.
Ook lozen op het vuilwaterriool is, gezien de concentraties gewasbeschermingsmiddelen en het feit dat die in een rioolwaterzuiveringsinstallatie
niet of beperkt worden afgebroken, niet wenselijk.
Uit het hierboven genoemde onderzoek is gebleken dat de onderzochte
methode gemiddeld meer dan 95% van gewasbeschermingsmiddelen uit
het van sorteren afkomstige afvalwater verwijdert. Daarnaast is vastgesteld dat de zuiveringsmethode een sterk positieve invloed heeft op de
waterkwaliteit in de sorteerinstallatie waardoor het water veel langer
gebruikt kan worden. Het waterverbruik neemt hierdoor af.
Lozen op het vuilwaterriool is, met het in werking treden van dit
wijzigingsbesluit, ook toegestaan indien het afvalwater, afkomstig van het
sorteren van niet biologisch geteelde gewassen, wordt geleid door een
zuiveringsinstallatie waarmee minimaal 95% van de gewasbeschermingmiddelen uit het te lozen afvalwater wordt verwijderd. Dit geldt zowel
voor telers die eigen geteelde gewassen sorteren als voor sorteerders die
gewassen afkomstig van derden sorteren. Voor laatstgenoemde
sorteerders is overgangsrecht opgenomen. Zij dienen uiterlijk 1 januari
2017 over een dergelijke zuiveringsinstallatie te beschikken. De in het
onderzoek onderzochte zuiveringsmethode voldoet in ieder geval aan de
27

Van Vliet, H.P.M, M. Wenneker en R.J.A. Meulenkamp (2012). Waterbehandeling bij fruitsorteerinstallaties; ontwikkeling van een prototype. Grontmij Nederland, referentienummer
W&E-1034497-RM/hh.

Staatsblad 2015

337

110

voorwaarde van 95% zuiveringsrendement en wordt daarom in de
Activiteitenregeling opgenomen als erkende maatregel.
Het lozen van dit afvalwater op de bodem is, zonder zuivering, wel
toegestaan mits het afvalwater gelijkmatig wordt verspreid over het land
waarop een gelijksoortig gewas wordt geteeld waarvan het afvalwater
afkomstig is. Bij het regulier gebruik voor de teelt worden deze gewasbeschermingsmiddelen ook op de bodem gebracht en wel in aanmerkelijk
grotere hoeveelheden dan met dit afvalwater. Dit afvalwater bevat immers
slechts de gewasbeschermingsmiddelen die na de oogst nog op de
gewassen aanwezig zijn.
Het afvalwater dient verspreid te worden over het perceel waarvan het
landbouwgewas of een gelijksoortig landbouwgewas afkomstig is.
Tot slot is gebleken dat het voorschrift dat voor de op- en overslag van
inerte goederen in het buitengebied een bemonsteringsvoorziening
verplicht stelt, in de praktijk tot onevenredig hoge kosten leidt in
verhouding tot de milieurelevantie van de lozing. Het daartoe gebruikte
voorschrift met betrekking tot het lozen van onopgeloste bestanddelen is
vervangen door een voorschrift om visuele verontreiniging te voorkomen
(artikel 3.33, tweede lid). Daarmee is ook het verschil tussen het Activiteitenbesluit en het Besluit lozen buiten inrichtingen met betrekking tot de
maatwerkmogelijkheid bij het lozen van onopgeloste bestanddelen gelijk
getrokken.
Tevens is van de gelegenheid gebruik gemaakt de regels bij nieuwbouwwerkzaamheden aan vaste objecten te verduidelijken in het Besluit
lozen buiten inrichtingen.
4. Inbouw van twee besluiten, een ministeriële regeling en een
Nederlandse richtlijn
4.1. Inleiding
Met het verwerken van de inhoud van twee besluiten, een ministeriële
regeling en een deel van de NeR vindt verdere clustering en stroomlijning
van de regelgeving plaats.
In het onderstaande wordt achtereenvolgens ingegaan op de inbouw
van een deel van de Nederlandse emissierichtlijn Lucht (paragraaf 4.2), de
Regeling op- en overslag en distributie van benzine (paragraaf 4.3), het
Besluit LPG-tankstations milieubeheer (paragraaf 4.4), en het Besluit
hefschroefvliegtuigen ziekenhuizen milieubeheer (paragraaf 4.5).
4.2. Nederlandse emissierichtlijn Lucht
De NeR is begin jaren ’90 van de vorige eeuw opgesteld met als doel de
vergunningvoorschriften voor de emissies naar de lucht te harmoniseren.
Om beter aan te sluiten bij het veranderde milieubeleid en gelijktijdig
een stroomlijning aan te brengen wordt het normstellende deel van de
NeR met dit wijzigingsbesluit opgenomen in het Activiteitenbesluit,
grotendeels in afdeling 2.3 Lucht en geur. Hierdoor gaan deze normen
gelden voor alle inrichtingen (typen A, B en C) ook indien deze geen
activiteiten verrichten waarop nog andere voorschriften van het Activiteitenbesluit van toepassing zijn. De eisen van afdeling 2.3 zijn voortaan als
algemene eisen van toepassing, ook op vergunningplichtige activiteiten.
Voor een viertal typen installaties zijn van afdeling 2.3 afwijkende eisen
opgenomen in hoofdstuk 5. De kern van de NeR was overigens al eerder,

Staatsblad 2015

337

111

bij de inwerkingtreding van het Activiteitenbesluit28 in 2008, vastgelegd in
de artikelen 2.5 tot en met 2.8.De NeR had als aangewezen BBT-document
al een meer bindend karakter dan andere nationale richtlijnen, waardoor
de inherente afwijkbevoegdheid al zeer beperkt was. Bij het opnemen van
de NeR in het Activiteitenbesluit is dan ook de inschatting gemaakt dat bij
de toepassing relatief weinig maatwerk in de praktijk nodig is.
In de onderstaande transponeringstabel is weergegeven waar de
normstellende delen van de NeR exact in het Activiteitenbesluit zijn
opgenomen. Ter informatie is tevens aangegeven waar de relevante delen
van de NeR in de Activiteitenregeling zijn opgenomen.
Transponeringstabel NeR
Webpagina NeR
0.
1.
2.

Activiteitenbesluit

Inleiding
Toepassing van de NeR: NeR in 8 stappen
Algemeen begrippenkader
2.1
Gedachte achter de NeR
2.1.1 Voorkomen, beperken en bestrijden van emissies
2.1.2 Beste Beschikbare Technieken
2.1.3 Hanteren van het begrip «beste beschikbare
technieken»
2.1.4 Afwijken van de NeR eisen bij het opleggen van
maatregelen volgens BBT
2.1.5 Kosteneffectiviteit
2.2
Relatie met ander milieubeleid
2.3
Systematiek
2.3.1 Brongegevens
2.3.2 Emissie afkomstig van meerdere bronnen
2.3.3 Klassenindeling
2.3.4 Emissie van meerdere stoffen
2.3.5 Toetsen aan de grensmassastroom
2.3.6 Opleggen algemene concentratie-eisen
2.3.7 Minimalisatieverplichting
2.4

2.5
2.6
2.7
2.8
2.9
2.10
2.11
3.

Toepassing systematiek bij verschillende emissiesituaties
2.4.1 Vrijstellingsbepaling
2.4.2 Onderverdeling naar emissieverloop
2.4.3 Middelingsbepaling
2.4.4 Piekemissiebepaling
2.4.5 Niet-reguliere emissies
2.4.6 Kleine bronnen
Vertalen NeR-eisen in vergunningvoorschriften
Bijzondere regelingen voor specifieke processen
Procesgeïntegreerde voorzieningen en integrale afweging
VOS emissies
Geur
Totaal stof en fijn stof
Kosteneffectiviteit van milieumaatregelen

Eisen en Emissiebeperking
3.1
Inleiding
3.2
Algemene emissie-eisen
3.2.1 Stoffen met een minimalisatieverplichting

3.2.2 Emissie-eisen voor totaal stof
3.2.3 Emissie-eisen voor anorganische stoffen
3.2.4 Emissie-eisen voor organische stoffen
3.3

28

artikel 2.7, eerste lid
artikel 2.7, tweede lid

artikel 2.5, eerste en
vierde lid
tabel 2.5
artikel 2.5, eerste en
vierde lid
artikel 2.5
artikel 2.5 en 2.6
artikel 2.4, tweede en
derde lid, en 6a
artikel 2.6
artikel 2.7, tweede lid
(artikel 2.22, derde lid,
Activiteitenregeling)
artikel 2.7

artikel 2.7, tweede lid
atikel 2.7a
artikel 2.7, derde t/m
zesde lid
artikel 2.5 en 2.6
tabel 2.5
artikel 2.4, tweede,
derde en zesde lid,
tabel 2.5
artikel 2.5, tweede lid
tabel 2.5
Artikel 2.5, tweede lid,
tabel 2.5

Bijzondere regelingen voor specifieke processen
A2 – Groenvoerdrogerijen
A3 – Diervoederindustrie
B3 – Grote bakkerijen

Stb. 2007, 415.

Staatsblad 2015

337

112

Webpagina NeR

Activiteitenbesluit

B4 – Beschuit- en banketbakkerijen
B5 – Vleesindustrie
1 Slachterijen
2 Vetsmelterijen
3 Vleeswarenbedrijven (incl. vleesbereiding)
B6 – Cacaobonen verwerkende industrie
B7 – Koffiebranderijen
B8 – Aardappelverwerkende industrie
B10 – Bierbrouwerijen
C5 – Asfaltmenginstallaties

3.4

3.5
3.6
3.7

E5 – Productie van acrylonitril bevattende kunstoffen
E6 – Clausinstallaties (t.b.v. zwavelproductie en als
reinigingssysteem)
E11 – Installaties ten behoeve van de aardgas- en
aardoliewinning
G1 – Verwerking van gassen van stortplaatsen, afvalvergisting en anaërobe afvalwaterzuiveringsslib
G2 – Compostering van groenafval
G4 – GFT compostering
Z1 – Oppervlaktebehandeling van metalen met
salpeterzuur
Vervallen Regelingen
VOS maatregelen
3.4.1 Algemene introductie
3.4.2 Raffinaderijen en ruwe-olie terminals

3.4.3 Reinigen van tankauto’s
3.4.4 Bloemenververijen
3.4.5 Overige branches
BAT referentie documenten (BREFs)
Geur
Controleren van emissies

4.1
4.2
4.3

3.7.1 Inleiding
3.7.2 Controleren goede werking en vaststellen
controleverplichtingen
3.7.3 Niet-reguliere emissies
3.7.4 Controle door gebruik van ERP’s
3.7.5 Controle door meting
3.7.6 Toetsing
Diffuse stofemissie bij op- en overslag en bewerking van
stuifgevoelige goederen
3.8.1 Achtergrond
3.8.2 Reikwijdte
3.8.3 Systematiek: activiteiten en stuifklassen
3.8.4 Richtlijnen voor het bepalen van de beste beschikbare technieken
3.8.5 Controleren van diffuse stofemissies
Referenties en verwijzingen
Termen en definities
Luchtkwaliteitsnormen, MTR-waarden en streefwaarden

4.5

Overzicht indeling stoffen

4.6
4.7

Klasse-indeling stuifgevoelige goederen
Genormaliseerde meetmethoden

4.9
4.13

Methodieken integrale afweging
Beschrijving van de methodiek kosteneffectiviteit
4.13.1 De methodiek
4.13.2 Definitie en toelichting van de begrippen
4.13.3 Rekenen in bijzondere gevallen
Overzicht algemene emissie-eisen

3.8

4.14

Staatsblad 2015

337

artikel 5.45, 5.46, 5.47
en 5.48 (artikel 5.37
Activiteitenregeling)
artikel 5.40, 5.41 en
5.42
artikel 5.43 en 5.44

artikel 5.49 en 5.50
(artikel 5.38
Activiteitenregeling)
artikel 3.163 t/m 3.167
artikel 2.5 en 2.6
artikel 2.7a
artikel 2.8 (artikel
2.21-23
Activiteitenregeling)
artikel 2.8, derde en
vierde lid
artikel 2.7
artikel 2.8, vijfde lid
artikel 2.8
artikel 2.8

bijlage 3

artikel 1.1
artikel 2.4, vijfde lid
(artikel 2.17 en bijlage
13
Activiteitenregeling)
(bijlage 12
Activiteitenregeling)
(artikel 2.22, tweede
lid,
Activiteitenregeling)

bijlage 2

tabel 2.5

113

Webpagina NeR

Activiteitenbesluit

4.15

Invulling van de minimalisatieverplichting

4.16

Procedure indeling in zorgcategorieën van SOMS
4.16.1 Criteria voor de indeling van stoffen naar
gevaarseigenschappen
4.16.2 Beslisregels voor indeling in categorieën van zorg

artikel 2.4, tweede,
derde, vijfde en zesde
lid (artikel 2.17-20 en
bijlagen 13 en 14
Activiteitenregeling)

Het resterende deel van de NeR betreft de meer informatieve teksten.
Een deel daarvan was al bij de totstandkoming van het Activiteitenbesluit
in de nota van toelichting opgenomen. Die tekst is voor de uitleg van
afdeling 2.3 nog steeds relevant. De kern van die nota van toelichting is,
samen met het overige informatieve deel van de NeR, bewerkt tot een
hulpmiddel bij het vaststellen van de beste beschikbare technieken: het
Informatiedocument Industriële Emissies (IdIE), te vinden op
www.infomil.nl29. Met de splitsing van de NeR in een normstellend en een
informatief deel is geen inhoudelijke aanscherping van de normen
beoogd. Echter, door de nieuwe informatie uit de EG-verordening
registratie, evaluatie en autorisatie van chemische stoffen30 (hierna:
REACH) zal een aantal stoffen nu als zeer zorgwekkend aangemerkt
worden. Dit zou overigens ook zijn gebeurd als de NeR als zelfstandig
document in stand was gebleven.De zeer zorgwekkende stoffen moeten
met voorrang worden geregeld omdat zij zeer gevaarlijk zijn voor mens en
milieu. Het gaat immers om stoffen die bijvoorbeeld kankerverwekkend of
hormoonverstorend zijn. Het is van belang dat deze stoffen worden
vervangen in het gebruik of dat de uitstoot ervan geminimaliseerd wordt.
Dit uitgangspunt was voor de minimalisatieverplichte31 stoffen al
opgenomen in de NeR. Nieuw daarbij is wel dat met het begrip «zeer
zorgwekkende stof» wordt aangesloten bij de Europese wetgeving en
internationale verdragen, met name REACH. Bij het formuleren van de
wijziging van afdeling 2.3 heeft consultatie plaatsgevonden van de
bedrijfsmatig en maatschappelijk betrokken sectoren en uitvoerende en
handhavende instanties. Daarbij werd door diverse betrokkenen naar
voren gebracht dat de toepassing van de REACH-criteria en -voorwaarden,
voor het beantwoorden van de vraag of een stof als zeer zorgwekkend
moet worden beschouwd, als lastig werd ervaren. Om de uitvoerbaarheid
van afdeling 2.3 te bevorderen, is ervoor gekozen datgene dat wordt
verstaan onder zeer zorgwekkende stof in het Activiteitenbesluit nader
vorm te geven in de Activiteitenregeling. Deze nadere invulling bij
ministeriële regeling biedt daarbij het voordeel dat nieuwe informatie
over zeer zorgwekkende stoffen sneller tot aanpassing van de regelgeving
kan leiden. Over zeer zorgwekkende stoffen en de definitie daarvan wordt
in de artikelsgewijze toelichting bij de artikelen 2.3b en 2.4 nader
ingegaan.
REACH is erop gericht zeer zorgwekkende stoffen te vervangen door
minder gevaarlijke stoffen, dan wel aan het gebruik van producten die
zeer zorgwekkende stoffen bevatten regels te verbinden (autorisatieplicht
en restrictie). Deze uitgangspunten zijn verwerkt in de systematiek die nu
29

Zie ook http://www.infomil.nl/onderwerpen/duurzame/bbt-ippc-brefs/menu/nieuws/
handleiding-bbt/
30
Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006
inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van
chemische stoffen (REACH), (PbEU, 2006, L 136).
31
Minimalisatieverplicht houdt in dat de emissies naar de lucht van zeer zorgwekkende stoffen
zoveel mogelijk worden moeten voorkomen dan wel, indien dat niet mogelijk is, tot een
minimum moeten worden beperkt.

Staatsblad 2015

337

114

ontwikkeld is voor het Activiteitenbesluit. REACH regelt niet de emissies
van zeer zorgwekkende stoffen naar de lucht. Bij de wijziging van dit
besluit wordt gebruik gemaakt van de informatie en inzichten die door de
toepassing van REACH beschikbaar zijn gekomen. Wanneer een stof
volgens de criteria van REACH een zeer zorgwekkende stof is, moet
gestreefd worden naar een nulemissie van deze stof. Benadrukt wordt dat
dit wijzigingsbesluit niet moet worden beschouwd als implementatie van
REACH, maar dat de informatie uit REACH enkel gebruikt wordt bij de
aanwijzing van de stof als zeer zorgwekkende stof.
De voorgelegde aanpak voor zeer zorgwekkende stoffen sluit ook aan bij
de uitgangspunten van de EU-richtlijn industriële emissies. Deze richtlijn
is er op gericht «de door industriële activiteiten veroorzaakte verontreiniging te voorkomen, te verminderen en zo veel mogelijk uit te bannen»32.
Hierbij wordt rekening gehouden met de kosten en baten van de
maatregelen. Een bronaanpak heeft de voorkeur. Kortom, het streven is
om zeer zorgwekkende stoffen uit de leefomgeving te weren of uit te
bannen. Concreet bevat de richtlijn de verplichting om nadere eisen te
stellen aan de emissie van bepaaldel verontreinigende stoffen die zijn
opgenomen in bijlage II bij de richtlijn. Deze eisen kunnen in vergunningvoorschriften of in algemene verbindende voorschriften worden
opgenomen. Tot op heden waren deze nadere eisen in de NeR
opgenomen en werden zij door het bevoegd gezag bij de vergunningverlening in acht genomen. Voor de zeer zorgwekkende stoffen zijn de
emissiegrenswaarden en eisen nu in het Activiteitenbesluit opgenomen.
Een groot deel van de zeer zorgwekkende stoffen valt onder de verontreinigende stoffen zoals deze in de bijlage van de richtlijn benoemd worden.
Voor het deel van de zeer zorgwekkende stoffen dat onder bijlage II van de
richtlijn valt is op dit punt dus sprake van een nadere invulling van de
verplichtingen uit de richtlijn. De lijst met zeer zorgwekkende stoffen zoals
deze op basis van de criteria uit REACH is vastgesteld, is echter uitgebreider. Bij bedrijfsactiviteiten zal het niet altijd technisch of economisch
haalbaar zijn om een nulemissie van zeer zorgwekkende stoffen te
bereiken. Bij het streven naar een nulemissie, is het verwaarloosbaar
risico een indicator dat voldoende bescherming van de gezondheid en het
milieu is bereikt. Mens en milieu worden op verschillende manieren
blootgesteld aan zeer zorgwekkende stoffen en daardoor kan een stof zelfs
beneden het maximaal toelaatbaar risiconiveau schade toebrengen.
Beneden het verwaarloosbaar risiconiveau wordt ervan uitgegaan dat
stoffen ook in combinatie met elkaar geen of verwaarloosbare schade
veroorzaken. Het verwaarloosbaar risico is echter geen harde grens
waaraan moet worden voldaan. Voor een nadere toelichting over het
verwaarloosbaar risico wordt verwezen naar de artikelsgewijze toelichting
bij artikel 2.4.
De bepalingen over zeer zorgwekkende stoffen zijn alleen van
toepassing op vergunningplichtige inrichtingen (type C). Dit sluit aan bij
de gefaseerde aanpak binnen REACH, waarbij eerst aandacht wordt
besteed aan grote volumes van de betreffende stoffen. Deze gefaseerde
aanpak van REACH leidt tot nieuwe inzichten in de omgang met stoffen.
Dit kan in de toekomst betekenen dat voor niet-vergunningplichtige
inrichtingen (type B) vergelijkbare bepalingen zullen gaan gelden.
Vooralsnog wordt ervan uitgegaan dat specifieke eisen in hoofdstuk 4
(emissie-eisen, maatregelen) voor inrichtingen type B voldoende
milieubescherming bieden. Waar dit onvoorzien niet het geval is, kan
gebruik worden gemaakt van de zorgplichtbepaling van artikel 2.1.
Daarnaast kan het bevoegd gezag voor inrichtingen type B eisen stellen

32

Richtlijn 2010/75/EU, considerans, onder (2).

Staatsblad 2015

337

115

aan de locatie en uitvoering van het emissiepunt, voor zover in hoofdstuk
4 daarover een bepaling is opgenomen.
In afdeling 2.3 wordt gerefereerd aan het begrip «in het belang van de
bescherming van het milieu». Allereerst gaat de afdeling over het
beschermen van de mens (gezondheid) en het milieu tegen luchtverontreiniging, en stof- en geurhinder. Maar indirect worden ook het oppervlaktewater, het grondwater en de bodem beschermd. Om die reden worden
ook stoffen die in het Ospar-Verdrag33 zijn opgenomen minimalisatieverplicht omdat deze zeer zorgwekkende stoffen via atmosferische depositie
in bodem en water terecht kunnen komen.
Bij maatwerkvoorschrift kan in sommige gevallen van de voorschriften
worden afgeweken op basis van een integrale afweging: hierbij kan het
gaan om maatregelen die in een concrete situatie een dusdanig energiegebruik geven of zeer veel afvalstoffen veroorzaken of de verontreiniging
afwentelen op het water, dat er in het belang van de bescherming van het
milieu een andere afweging wordt gemaakt. Voor een nadere toelichting
hierover wordt verwezen naar de artikelsgewijze toelichting bij artikel 2.7,
onder «integrale afweging».
In de hoofdstukken 3 en 4 wordt bij geurvoorschriften vaak de
mogelijkheid geboden om bij maatwerkvoorschrift specifieke eisen aan
geur te stellen. Tot nu toe werd hierbij verwezen naar het bepalen van het
aanvaardbaar niveau van geurhinder conform de NeR. De aspecten die bij
het bepalen daarvan door het bevoegd gezag meegewogen worden, zijn
met dit wijzigingsbesluit vastgelegd in artikel 2.7a. In de hoofdstukken 3
en 4 wordt nu naar dat artikel verwezen, en niet langer naar de NeR.
4.3. Regeling op,- overslag en distributie benzine milieubeheer
Inleiding
De Regeling op,- overslag en distributie benzine milieubeheer (hierna:
Benzineregeling) wordt in het kader van stroomlijning van regelgeving
ingebouwd in het Activiteitenbesluit en de Activiteitenregeling. De
Benzineregeling wordt ingetrokken. Deze regeling implementeerde
richtlijn 94/63/EG van het Europees Parlement en de Raad van
20 december 1994 betreffende de beheersing van de uitstoot van
vluchtige organische stoffen (VOS) als gevolg van de opslag van benzine
en de distributie van benzine vanaf terminals naar benzinestations (PbEG
1994, L 365) (hierna: richtlijn 94/63) in de Nederlandse regelgeving.
Aangezien richtlijn 94/63 betrekking heeft op de industriële activiteit van,
hoofdzakelijk grootschalige, op- en overslag van benzine en op de
bevoorrading van terminals en benzinestations met benzine, past opname
in het Activiteitenbesluit. Ook uit het oogpunt van eenvoud van regelgeving ligt opname in het Activiteitenbesluit, dat de milieuaspecten van
dergelijke bedrijfsmatige activiteiten regelt, voor de hand.
Richtlijn 94/63
Deze richtlijn heeft tot doel het voorkomen en zo veel mogelijk beperken
van emissies van vluchtige organische stoffen (ten minste 90%) afkomstig
van benzine die vrijkomen bij de opslag en distributie van benzine.

33

Verdrag inzake de bescherming van het mariene milieu in het noordoostelijk deel van de
Atlantische Oceaan, Trb. 1993, 141 en Trb. 1998, 169.

Staatsblad 2015

337

116

De richtlijn beoogt in de gehele keten van opslag en distributie van
benzine, al dan niet met additieven, te komen tot een dampdicht systeem.
Daarvoor stelt richtlijn 94/63 eisen aan de dampdichtheid van het ontwerp
van op- en overslagvoorzieningen voor benzine en aan de dampdichtheid
van koppelingen bij het overbrengen van benzine per tankauto, spoorwagon of (binnenvaart)schip. Richtlijn 94/63 is van toepassing op de
procedés, installaties, voertuigen en schepen die gebruikt worden voor de
opslag, het laden en het vervoer van benzine van de ene naar de andere
terminal of naar een benzinestation. Terminals en benzinestations zijn
inrichtingen in de zin van de Wm. Deze zijn op grond van de Wabo
vergunningplichtig voor milieuaspecten met uitzondering van luchtemissies.
Richtlijn 94/63 is voor wat betreft de regulering van het vervoer van
benzine in mobiele tanks, te weten binnenvaartschepen (lichters),
spoorwagons (ketelwagens) en tankwagens, omgezet in de Regeling
benzinevervoer in mobiele tanks 2006, gebaseerd op de Wet vervoer
gevaarlijke stoffen. Die regeling bepaalt dat de mobiele tanks dampdicht
dienen te zijn en niet ontgast mogen worden, terwijl de retourdamp uit de
opslaginstallatie moet kunnen worden opgevangen en opgeslagen. De
Regeling benzinevervoer in mobiele tanks 2006 blijft ongewijzigd van
kracht.
Hoofdlijnen van de wijziging
Sinds 31 december 1995 was richtlijn 94/63 op grond van de Wm
gedeeltelijk geïmplementeerd in de Benzineregeling. Bij de implementatie
is destijds op bepaalde punten afgeweken van de richtlijn als gevolg van
toen lopende nationale projecten en afspraken met de branche. Het
nationale project KWS 2000, waarvan het doel was om de emissies van
vluchtige organische stoffen in 2000 sterk te beperken en het zogenoemde
doelgroepenbeleid waarvan het beperken van emissies van vluchtige
organische stoffen onderdeel uitmaakte, behoren inmiddels tot het
verleden. Hierdoor werden enkele artikelen van de Benzineregeling
overbodig. In het kader van stroomlijning van regelgeving is besloten om
de Benzineregeling niet te wijzigen, maar om richtlijn 94/63 te implementeren in het Activiteitenbesluit en de Activiteitenregeling.
De betreffende artikelen zijn opgenomen in afdeling 5.2 (nieuw) van het
Activiteitenbesluit onderscheidenlijk de Activiteitenregeling. Op deze wijze
worden de emissies van benzinedampen van de op- en overslagbedrijven,
de industriële emissies van de inrichtingen waartoe een IPPC-installatie
behoort (afdeling 5.1) en de bepalingen over LPG-tankstations (paragraaf
5.3.1 in afdeling 5.3 (nieuw)) in één hoofdstuk bijeen gebracht. Vanwege
het industriële karakter van de grootschalige op- en overslag van benzine
is nauwe aansluiting bij afdeling 5.1 logisch. De Benzineregeling wordt
ingetrokken met de wijziging van de Activiteitenregeling.
Bij het vervoeren van benzine, al dan niet met additieven, worden
zodanig genormaliseerde vloeistofdichte koppelingen vereist dat bij het
overpompen van benzine van de ene tank naar de andere tank geen
benzinedampen vrijkomen. Dat overpompen kan van een mobiele tank
naar een vaste tank zijn of omgekeerd of tussen vaste of mobiele tanks
onderling.
Dampverwerking mag in een mobiele installatie plaatsvinden. Ook is
het mogelijk dat opslagtanks met een vast dak via balansleidingen worden
verbonden met een gashouder, die vervolgens is aangesloten op een
dampverwerkingseenheid, zodat zowel de ademverliezen van de tanks

Staatsblad 2015

337

117

met een vast dak als de vulverliezen bij de belading van schepen worden
bestreden.
Richtlijn 94/63 en daarmee dit wijzigingsbesluit hebben betrekking op
opslaginstallaties en overslaginstallaties voor benzine, al dan niet met
additieven. De term «benzine» betreft dus niet alleen de zuivere benzine
met de code UN 1203, maar ook andere lichte aardoliedestillaten die
worden vervoerd en op- of overgeslagen met gebruik van de code UN
1268 omdat die ook grotendeels vallen onder de definitie van «benzine»
volgens richtlijn 94/63. Door deze ruime omschrijving moet mogelijk een
grotere vloeistofstroom worden behandeld volgens de bepalingen van het
wijzigingsbesluit. In de praktijk zal de aansluiting op de definitie van
richtlijn 94/63 vrijwel geen gevolgen hebben, omdat soortgelijke
voorschriften op grond van de NeR als regel al in de bestaande milieuvergunningen waren opgenomen en voortaan in afdeling 2.3 van het
Activiteitenbesluit. Daarbij moet er wel rekening mee worden gehouden
dat de werkingssfeer beperkt blijft tot lichte aardoliedestillaten die voor
gebruik als brandstof voor motorvoertuigen zijn bestemd, met uitzondering van vloeibaar petroleumgas (LPG).
In het wijzigingsbesluit wordt een onderscheid gemaakt tussen de
«opslag van benzine» en de »overslag van benzine in mobiele tanks».
Conform de strekking van richtlijn 94/63 gelden de regels voor de opslag
van benzine dus ook voor olieraffinaderijen waar de distributie van
benzine niet via mobiele tanks, maar via een ondergronds pijpleidingennet plaatsvindt.
Verhouding tot bestaande regelgeving
Het is niet mogelijk gebleken om de op- en overslag van benzine
integraal onder algemene regels te brengen. Vanwege de diversiteit van
dergelijke op- en overslagbedrijven in zowel uitvoering van bedoelde
activiteit als in grootte, kunnen geen algemeen geldende regels voor de
andere milieuaspecten dan lucht worden opgesteld. Implementatie van
richtlijn 94/63 in hoofdstuk 5 ligt op grond van het onderdeel milieu van
de Wabo eveneens voor de hand aangezien de op- en overslag van
benzine, al dan niet met additieven, vanwege deze diversiteit vergunningplichtig is. Hoofdstuk 5 bevat niet integrale regels voor vergunningplichtige inrichtingen.
De bepalingen uit richtlijn 94/63 over het afleveren van benzine bij
benzinestations zijn wel al integraal in de hoofdstukken 3 van het
Activiteitenbesluit en de Activiteitenregeling opgenomen, samen met de
implementatie van richtlijn 2009/126/EG inzake fase II-benzinedampterugwinning34 tijdens het bijtanken van motorvoertuigen in benzinestations. Tegelijk met deze wijziging worden overigens de reeds in de
Activiteitenregeling opgenomen bepalingen uit de richtlijn voor benzinestations verplaatst binnen de Activiteitenregeling. Ten behoeve van de
inzichtelijkheid is in de onderstaande tabel zowel de implementatie in het
Activiteitenbesluit als in de Activiteitenregeling opgenomen.

34

Richtlijn 2009/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 inzake fase
II-benzinedampterugwinning tijdens het bijtanken van motorvoertuigen in benzinestations
(PbEU 2009, L 285).

Staatsblad 2015

337

118

Implementatietabel
Richtlijn 94/63/EG

Afdeling 5.2 Activiteitenbesluit en afdeling 5.6
Activiteitenregeling, tenzij anders aangegeven

Artikel 1

Behoeft geen implementatie omdat het enkel ziet op
het toepassingsbereik van de richtlijn.

Artikel 2
Onderdelen a, b, d, e, en i
Onderdeel c
Onderdelen f, k en l
Onderdelen g en h
Onderdelen j en o
Onderdeel m
Onderdeel n
Artikel 3
Eerste lid

Artikel 5.53 Activiteitenbesluit en artikelen 5.39 t/m
5.44 Activiteitenregeling
Behoeft geen implementatie omdat termijnen niet
meer relevant zijn.

Tweede lid
Artikel 4
Eerste lid jo. vierde lid, onder a
Tweede lid
Derde lid
Vierde lid met uitzondering van
onderdeel a
Vijfde lid
Artikel 5
Artikel 6
Eerste lid

Artikelen 5.54 t/m 5.63 Activiteitenbesluit en de
artikelen 5.45 tot en met 5.54 Activiteitenregeling
Behoeft geen implementatie omdat termijnen niet
meer relevant zijn.
Behoeft geen implementatie omdat termijnen niet
meer relevant zijn.
Behoeft geen implementatie
Behoeft geen implementatie omdat het over een
andere lidstaat gaat.
Regeling benzinevervoer in mobiele tanks 2006
Artikel 3.30, vierde lid, onder d, Activiteitenbesluit en
artikel 3.38a, eerste tot en met vierde lid,
Activiteitenregeling
Behoeft geen implementatie omdat termijnen niet
meer relevant zijn.
Artikel 3.38a, vijfde lid, Activiteitenregeling
Geen gebruik van gemaakt
Behoeft geen implementatie omdat termijnen niet
meer relevant zijn.
Behoeft geen implementatie omdat het over enkele
andere lidstaten gaat.
Behoeft geen implementatie omdat artikel naar aard
geen implementatie behoeft.
Behoeft geen implementatie omdat artikel naar aard
geen implementatie behoeft.
Behoeft geen implementatie omdat artikel naar aard
geen implementatie behoeft.
Behoeft geen implementatie omdat artikel naar aard
geen implementatie behoeft.
Behoeft geen implementatie omdat artikel naar aard
geen implementatie behoeft.
Activiteitenregeling
– Artikel 5.40
– Artikel 5.41
– Artikel 5.42
– Artikel 5.43
– Artikel 5.44

Tweede lid
Derde lid
Vierde lid
Vijfde lid
Zesde lid
Artikel 7
Artikel 8
Artikel 9
Artikel 10
Artikel 11
Bijlage I
– voorschrift 1
– voorschrift 2
– voorschrift 3
– voorschrift 4
– voorschrift 5
Bijlage II
– voorschrift 1
– voorschrift 2

Artikel 5.55 Activiteitenbesluit
Artikelen 5.56 en 5.57 Activiteitenbesluit
Artikelen 5.47, 5.48, 5,49 Activiteitenregeling
Artikel 5,46, eerste lid, Activiteitenregeling
Artikel 5.46, tweede lid, Activiteitenregeling
Artikel 5.46, derde lid, Activiteitenregeling
Artikel 5.60 Activiteitenbesluit

– voorschrift 3
– voorschrift 4
– voorschrift 5
Bijlage III
Bijlage IV
– voorschrift 1
– voorschrift 2
• voorschrift 2.1
• voorschrift 2.2

Staatsblad 2015

Artikel 5.51, tweede lid, Activiteitenbesluit
Artikel 5.52 Activiteitenbesluit
Behoeven geen implementatie omdat de begrippen
niet wordt gebruikt in het besluit.
Behoeven geen implementatie omdat termijnen niet
meer relevant zijn
Artikel 1.1 Activiteitenbesluit
Artikel 5.55
Artikel 5.54, eerste lid, Activiteitenbesluit

• Artikel 5.50 Activiteitenregeling
• Artikel 5.58 Activiteitenbesluit
• Artikel 5.59 Activiteitenbesluit

337

119

Richtlijn 94/63/EG

Afdeling 5.2 Activiteitenbesluit en afdeling 5.6
Activiteitenregeling, tenzij anders aangegeven

• voorschrift 2.3
- voorschrift 3
• voorschrift 3.1
• voorschrift 3.2
• voorschrift 3.3
• voorschrift 3.4
• voorschrift 3.5
– voorschrift 4
• voorschrift 4.1
• voorschrift 4.2
• voorschrift 4.3
- voorschrift 5
• voorschrift 5.1
• voorschrift 5.2

• Artikel 5.51 Activiteitenregeling
• Artikel 5.52 Activiteitenregeling
• Artikel 5.52 Activiteitenregeling
• Artikel 5.53 Activiteitenregeling
• Artikel 5.53 Activiteitenregeling
• Artikel 5.54 Activiteitenregeling
• Artikel 5.54 Activiteitenregeling
• Artikel 5.54 Activiteitenregeling
• Artikel 5.54 Activiteitenregeling
• Artikel 5.60 Activiteitenbesluit
• Artikel 5.61 Activiteitenbesluit

4.4. Besluit LPG-tankstations milieubeheer
Met dit wijzigingsbesluit wordt de inhoud van het Besluit LPG-tankstations milieubeheer (oud) (hierna: Besluit LPG-tankstations) in het
Activiteitenbesluit en de Activiteitenregeling opgenomen in respectievelijk
paragraaf 5.3.1 van het Activiteitenbesluit en paragraaf 5.7.1 van de
ActiviteitenregelingIn het Besluit LPG-tankstations werden delen van de
CPR 8-135 van toepassing verklaard. Deze CPR 8-1 is inmiddels
ingetrokken en de daarin opgenomen bepalingen zijn overgenomen in de
PGS 1636. Nu PGS 16 recentelijk is geactualiseerd, is de regelgeving
hierop aangepast en wordt aangesloten bij de meest recente ontwikkelingen in de techniek. Tevens zijn dubbele en tegenstrijdige voorschriften
verwijderd. In dit wijzigingsbesluit is een kapstokbepaling opgenomen die
in de Activiteitenregeling zal worden uitgewerkt, onder verwijzing naar, of
aansluitend bij, de geactualiseerde PGS 16. Omwille van de inzichtelijkheid zijn in de onderstaande tabel zowel de uitwerking in het Activiteitenbesluit als in de Activiteitenregeling opgenomen.
Transponeringstabel
Besluit LPG-tankstations
milieubeheer

onderwerp

Activiteitenbesluit

Artikel 1, eerste lid,
onderdeel b
Bijlage I
1.1, 1.2, 1.3, 3.12
1.1
1.3
1.1

reikwijdte

5.64

Installatie LPG-reservoir
Onderlinge koppeling reservoirs
Eisen aan bovengronds reservoir
op afstand bedienbare afsluiters en
noodstopvoorziening
Hekwerk rond het terrein waar een
reservoir is opgesteld
Plaatsing LPG-afleverinstallatie
(bescherming tegen mechanische
invloeden)
Uitvoering LPG-afleverinstallatie
t.a.v. stempelplaat en veiligheidskleppen, aanleg en installatie en
leidingen, elektrische installaties
en vulpunt en bijbehorende
leidingen
Keuring, controle en onderhoud
LPG-afleverinstallatie
Logboek en installatieboek
Toezichthoudende persoon

3.15
1.1. 1.2, 1.3, 3.16
(beplanting)
1.1, 1.2, 1.3

2.1 tot en met 2.8, 3.2
3.1
3.1

35
36

Activiteitenregeling
5.56
5.57
5.58
5.59
5.60
5.61

5.62

5.64
5.65
5.67

richtlijn van de Commissie voor de Preventie van Rampen met betrekking tot LPG Autogas.
Publicatiereeks Gevaarlijke Stoffen nummer 16, getiteld «LPG: Afleverinstallaties; Richtlijn
voor de brandveilige, arbeidsveilige en milieuveilige aflevering van LPG».

Staatsblad 2015

337

120

Besluit LPG-tankstations
milieubeheer

onderwerp

Activiteitenbesluit

3.1

Instructies, informatieblad en
verklaringen
Zicht toezichthoudende persoon
op afleveren LPG
Blustoestel
Verlichting bij afleverzuil en
losplaats
Verrichten van handelingen met
betrekking tot het LPG-reservoir
Waaraan mag LPG worden
afgeleverd
Verbod afleveren
Opschriften op afleverzuil
Aankoppelen afleverslang na
uitzetten motor en aanzetten motor
na afkoppelen afleverslang
Niet roken, geen vuur
Toezichthoudend persoon
beschikbaar
Uitvoering LPG-afleverinstallatie
bij tanken zonder direct toezicht
Registratie en verklaring afnemers,
registratie tankbeurten
In bedrijf stellen afleverinstallatie
Instellingen afleverautomaat
Buiten bedrijfstelling
afleverinstallatie
Interne veiligheidsafstanden
Afstanden opstelplaats van de
LPG-tankwagen

5.68

3.13
3.14
3.11
3.6, 3.7
3.8
3.9
–
3.9

3.10
–
–
–
–
–
–
4.1.0 t/m 4.4.1
4.5.1 t/m 4.5.5

5.69
5.70
5.71
5.72
5.73
5.74
5.75
5.76

5.77
5.79
5.80
5.81
5.82
5.83
5.84
5.86
5.87

Verhouding tot andere regelgeving
Op grond van bijlage I bij het Bor is een LPG-tankstation waarop dit
wijzigingsbesluit betrekking heeft een vergunningplichtige inrichting. Dat
betekent dat voor onderscheidenlijk het oprichten, veranderen, veranderen van de werking en het in werking hebben van een LPG-tankstation
een omgevingsvergunning milieu is vereist. De bepalingen van het
Activiteitenbesluit en de Activiteitenregeling gelden rechtstreeks, naast de
aan de omgevingsvergunning milieu verbonden voorschriften. Ingevolge
artikel 2.22, vijfde lid, van de Wabo kunnen de voorschriften die aan de
omgevingsvergunning worden verbonden in beginsel niet van de in het
Activiteitenbesluit opgenomen regels afwijken. Afwijking is slechts onder
de voorwaarden, genoemd in dat artikellid, toegestaan.
In het Bevi zijn onder andere voor LPG-tankstations milieukwaliteitseisen voor het plaatsgebonden risico opgenomen. Deze milieukwaliteitseisen werken door in de vergunningverlening op grond van de Wabo en in
de ruimtelijke planvorming. Het plaatsgebonden risico geeft de kans per
jaar weer dat een persoon, die onbeschermd en permanent op een
bepaalde plaats in de omgeving van een inrichting aanwezig is, komt te
overlijden als rechtstreeks gevolg van een ongewoon voorval met
gevaarlijke (afval)stoffen in die betreffende inrichting. De grens- en
richtwaarden voor het plaatsgebonden risico zijn voor LPG-tankstations
vertaald in vaste afstanden die zijn opgenomen in bijlage I bij de Regeling
externe veiligheid inrichtingen (hierna: Revi). Eveneens is daarin een
motiveringsplicht voor het bevoegd gezag opgenomen met betrekking tot
de acceptatie van het groepsrisico dat door de inrichting wordt veroorzaakt. Wanneer het groepsrisico in een gebied verandert, moet het
bevoegd gezag verantwoorden en onderbouwen waarom dit acceptabel
is.

Staatsblad 2015

337

121

Het groepsrisico drukt de kans per jaar uit dat een groep mensen van
een bepaalde omvang komt te overlijden als direct gevolg van hun
aanwezigheid in het invloedsgebied van een inrichting en een ongewoon
voorval met gevaarlijke (afval)stoffen in die inrichting.37 Bij het nemen van
een besluit hoeft het bevoegd gezag wat betreft het groepsrisico niet te
toetsen aan een grens- of richtwaarde zoals bij het plaatsgebonden risico,
maar geldt op grond van de artikelen 12 en 13 van het Bevi een verantwoordingsplicht. Voor het groepsrisico geldt een oriëntatiewaarde. In
tegenstelling tot de grenswaarde van het plaatsgebonden risico is dit een
ijkpunt en geen milieukwaliteitseis. Het doel van de verantwoordingsplicht
is juist om naast de omvang van het groepsrisico (en de verhouding tot
die oriëntatiewaarde) discussie te laten plaatsvinden over de veiligheid
van de bron, de interactie met de omgeving, de capaciteit van de
hulpverlening en de mogelijkheid tot zelfredzaamheid. Een afweging op
basis van deze aspecten biedt de basis voor de invulling van de verantwoordingsplicht. In de motivering van het te nemen besluit moet het
bevoegd gezag ingaan op het groepsrisico, het aantal personen in de
omgeving van de inrichting (het invloedsgebied), de zelfredzaamheid van
die mensen, de maatregelen ter preventie van een ongeval en de
bestrijding daarvan.
Het Warenwetbesluit drukapparatuur38 stelt, naast het Activiteitenbesluit, eisen aan de technische integriteit van installaties voor de
toepassing en opslag van gassen onder druk, waaronder LPG. Het besluit
bevat doelvoorschriften die het beoogde veiligheidsniveau beschrijven en
de technische integriteit waarborgen. De eisen zijn onder andere gericht
op de sterkte van drukapparatuur onder verschillende omstandigheden,
op veilige bediening, inspectiemiddelen, aftap- en ontluchtingsmiddelen,
corrosie, slijtage, samenstellen van verschillende onderdelen, vulinrichtingen, overvulbeveiliging en veiligheidsappendages. Met het besluit is de
Europese richtlijn voor drukapparatuur39 in Nederland geïmplementeerd.
De eisen van de Europese richtlijn voor ontwerp en nieuwbouw zijn nader
ingevuld in geharmoniseerde Europese normen.
Het Warenwetbesluit drukapparatuur bevat naast eisen ten aanzien van
de technische integriteit ook aanvullende (nationale) veiligheidseisen voor
de gebruiksfase van drukapparatuur. Deze regels hebben betrekking op de
hele LPG-installatie, inclusief leidingen, appendages en aflevertoestel.
De LPG-installatie en de omgeving daarvan moeten voldoen aan de
wettelijke eisen ten aanzien van explosieveiligheid in het Arbeidsomstandighedenbesluit. Het maken van een gevarenzone-indeling kan onderdeel
uitmaken van deze wettelijke eisen. In Bijlage I bij het Besluit LPG-tankstations was een aantal voorschriften opgenomen met betrekking tot
explosieveiligheid. Deze zijn echter achterhaald door gewijzigde Europese
wetgeving en komen in het wijzigingsbesluit niet terug.
In dit verband zijn twee Europese richtlijnen relevant, namelijk ATEX
9540 en ATEX 13741. ATEX 95 is geïmplementeerd in het Warenwetbesluit
explosieveilig materieel. De richtlijn heeft betrekking op de technische
integriteit van en bevat doelvoorschriften voor apparatuur en beveili37

Zie voor uitgebreide informatie de door VROM uitgegeven Handreiking Verantwoordingsplicht
Groepsrisico (definitief 2007) en de website www.groepsrisico.nl.
38
Stb. 1999, 311.
39
Richtlijn 97/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 mei 1997 inzake de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende drukapparatuur (Pb EG
1997, L 181).
40
Richtlijn 94/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 maart 1994 inzake de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende apparaten en
beveiligingssystemen bedoeld voor gebruik op plaatsen waar ontploffingsgevaar kan heersen
(PbEG 1994, L 100).

Staatsblad 2015

337

122

gingssystemen die worden gebruikt op plaatsen met ontploffingsgevaar.
ATEX 137 is geïmplementeerd in hoofdstuk 3, Inrichting Arbeidsplaatsen,
van het Arbeidsomstandighedenbesluit.
4.5. Besluit hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen milieubeheer
Het wijzigingsbesluit voorziet in het verwerken van de inhoud van het
Besluit hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen milieubeheer42 (oud)
(hierna: Besluit hefschroefvliegtuigen) in het Activiteitenbesluit. Het
betreft een beleidsneutrale overzetting. Bij inwerkingtreding van het
wijzigingsbesluit vervalt het Besluit hefschroefvliegtuigen, dat sinds
1 februari 2003 van kracht was. Dat besluit is tot stand gebracht omdat,
mede in relatie tot de brand in Volendam in de nieuwjaarsnacht van 2000
op 2001, bleek dat niet altijd duidelijkheid bestond over de mogelijkheden
om een traumahelikopter in te zetten, mede als gevolg van verschillen in
vergunningvoorschriften. Met het besluit werd voorzien in eenduidige
geluids- en gebruiksvoorschriften op zodanige wijze dat die voorschriften
geen belemmering vormden voor de inzet van traumahelikopters in het
kader van spoedeisende hulpverlening bij ongevallen. Tegelijkertijd werd
voorkomen dat in de omgeving van ziekenhuizen onnodige geluidsoverlast ontstond door het beperken van het gebruik van traumahelikopters voor doeleinden die niet medisch urgent zijn. De regels van dit
besluit werkten rechtstreeks. Hiervan afwijken bij vergunning was niet
mogelijk.
Nu ziekenhuizen onder de algemene regels in het Activiteitenbesluit
worden gebracht (paragraaf 2.11 van deze toelichting) is ervoor gekozen
ook de regels voor het gebruik van traumahelikopters bij ziekenhuizen
over te hevelen naar het Activiteitenbesluit, zodat alle algemene regels die
gelden voor ziekenhuizen in één besluit bij elkaar staan. Daarbij zijn de
regels niet inhoudelijk gewijzigd. Wel zijn enkele redactionele aanpassingen aangebracht om de bepalingen beter te kunnen inpassen in de
systematiek van het Activiteitenbesluit en zijn enkele van de eerdere
overgangsbepalingen uit het Besluit hefschroefvliegtuigen vervallen
omdat die niet langer relevant waren.
Transponeringstabel
Besluit hefschroefvliegtuigen

Activiteitenbesluit

Artikel 1
Artikel 2
Artikel 3
Artikel 4
Artikel 5
Artikel 6
Artikel 7, tweede lid
Artikel 8
Artikel 9

Artikel 1.1
Artikel 3.26l
Artikel 3.26m
Artikel 3.26n
Artikel 3.26o
Artikel 3.26p
Artikel 3.26q
–
–

41

Richtlijn 1999/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 betreffende minimumvoorschriften voor de verbetering van de gezondheidsbescherming en van de
veiligheid van werknemers die door explosieve atmosferen gevaar kunnen lopen (v(ftiende
b(zondere richtl(n in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtl(n 89/391/EEG) (PbEG 2000, L 23).
42
Stb. 2002, 657.

Staatsblad 2015

337

123

5. Reparatiepunten en overige wijzigingen
5.1. Inleiding
In het wijzigingsbesluit worden een aantal reparatiepunten en overige
wijzigingen van het Activiteitenbesluit meegenomen. In het onderstaande
komen aan de orde: ondergrondse opslagtanks (paragraaf 5.2) koelinstallaties (paragraaf 5.3) rechtsbasis tussenopslag autowrakken na
demontage (paragraaf 5.4) industriële emissies (paragraaf 5.5) een
aanpassing van het Bevi (paragraaf 5.6 van deze toelichting) en het
vervallen van verwijzingen naar vervallen normen voor olieafscheiders,
vetafscheiders en slibvangputten (paragraaf 5.7 van deze toelichting).
5.2. Ondergrondse opslagtanks
De reikwijdte van paragraaf 3.4.2 (Opslaan in ondergrondse opslagtanks
van vloeibare brandstof, afgewerkte olie, bepaalde organische oplosmiddelen of vloeibare bodembedreigende stoffen die geen gevaarlijke stoffen
of CMR-stoffen zijn) wordt verbreed naar betonnen opslagtanks die geheel
of gedeeltelijk ondergronds liggen. Door de wijziging wordt de opslag van
pekel of andere vloeibare bodembedreigende stoffen in een ingegraven
betonnen bak onder de werkingssfeer van de paragraaf gebracht. Tot nu
toe gold voor een dergelijke opslag de zorgplicht. Vooralsnog worden
betonnen opslagtanks nauwelijks toegepast.
Met het van toepassing worden van de voorschriften van paragraaf
3.4.2 wordt beoogd de toepassing van de betonnen opslagtank als
alternatief voor de klassieke opslagtank te vergemakkelijken. De
verwachting is dat deze constructie vaker toegepast zal gaan worden. De
wijziging maakt duidelijk onder welke voorwaarden de constructie kan
worden toegepast. Tevens wordt bepaald dat de eisen voor ondergrondse
opslagtanks (in de Activiteitenregeling) ook gelden voor deze betonnen
opslagtanks.
5.3. Koelinstallaties
De voorschriften voor koelinstallaties in paragraaf 3.2.6 zijn geactualiseerd. Door technologische ontwikkelingen worden in dergelijke installaties als koudemiddelen behalve ammoniak steeds vaker koolwaterstoffen (onder andere propaan) en kooldioxide gebruikt. De branche van
koelinstallatiebedrijven heeft in samenspraak met eigenaren en eindgebruikers het initiatief genomen om kwaliteitseisen aan installateurs en
onderhoudsbedrijven te stellen volgens een systeem van zelfregulering
door middel van certificatie. Daarnaast zijn enkele voorschriften
aangepast ter verbetering van de uitvoering en beperking van de
lastendruk voor het bedrijfsleven.
Voor koelinstallaties met natuurlijke koudemiddelen geldt voortaan een
jaarlijkse keuringsplicht. Een jaarlijkse keuring door een gecertificeerd
persoon is vanuit de F-gassen-regelgeving43 al meer dan twintig jaar
verplicht voor koelinstallaties met meer dan drie kilogram synthetisch
koudemiddel. Eigenaren zijn dus gewend aan dergelijke verplichte
keuringen. Daarbij komt dat aan koelinstallaties ten minste eenmaal per
jaar onderhoud wordt uitgevoerd uit het oogpunt van bedrijfszekerheid en
veilig functioneren. Als de in het Activiteitenbesluit genoemde keuringen
als integraal onderdeel van het jaarlijks onderhoud worden uitgevoerd zal
deze jaarlijkse keuring nauwelijks tot lastenverzwaring leiden. De tot nu
43

http://www.infomil.nl/onderwerpen/klimaat-lucht/stoffen/ozon-fgassen/overzicht-wet/,
waaronder het Besluit gefluoreerde broeikasgassen milieubeheer.

Staatsblad 2015

337

124

toe in het Activiteitenbesluit genoemde «onafhankelijke deskundige» is
vervangen door installatie- en onderhoudspersoneel met een vakbekwaamheidscertificaat in dienst bij het installatiebedrijf dat tevens het
onderhoud uitvoert. Verwacht mag worden dat er voor deze monteur
lagere tarieven gelden dan voor de onafhankelijke deskundige.
5.4. Rechtsbasis tussenopslag autowrakken na demontage
Om in de Activiteitenregeling ten behoeve van een doelmatig beheer
van afvalstoffen regels te kunnen stellen over de tussenopslag van
autowrakken na demontage ervan, dient een grondslag daartoe in het
Activiteitenbesluit te worden opgenomen. In de Activiteitenregeling was
voorgeschreven dat een autowrak na demontage door het demontagebedrijf uitsluitend rechtstreeks naar een inrichting met een shredderinstallatie moet worden afgevoerd. Met een wijziging van de Activiteitenregeling wordt tussenopslag, alvorens de wrakken worden afgevoerd naar
de shredderinstallatie, onder voorwaarden toegestaan.
5.5. Industriële emissies
Bij besluit van 13 oktober 201244 is de EU-richtlijn industriële emissies
onder meer in het Activiteitenbesluit geïmplementeerd. Met het onderhavige wijzigingsbesluit is de implementatie in het Activiteitenbesluit van
artikel 30 van de EU-richtlijn industriële emissies, in samenhang met
Bijlage V, deel 1, onderdeel 3, laatste alinea, bij die richtlijn over de
uitstoot van zwaveldioxide uit raffinaderijen onder meer op verzoek van
het bevoegd gezag en het bedrijfsleven verduidelijkt. Van de gelegenheid
is gebruik gemaakt een reparatie door te voeren in de artikelen 5.4 en 5.9.
In de artikelsgewijze toelichting worden deze wijzigingen nader toegelicht.
5.6. Aanpassing van het Besluit externe veiligheid inrichtingen
Deze aanpassing betreft onder andere een wijziging van artikel 10 van
het Bevi, waarmee duidelijkheid wordt gegeven over ruimtelijke
ordeningsbesluiten met betrekking tot gebieden waarvoor op grond van
artikel 14 van het Bevi een veiligheidscontour is vastgesteld. Met de
wijziging wordt duidelijk gemaakt dat beperkt kwetsbare objecten die
tijdens het vaststellen van de contour waren toegestaan, in een conserverend bestemmingsplan opnieuw dezelfde bestemming mogen krijgen.
5.7. Vervallen van verwijzingen naar vervallen NEN-normen
De verwijzingen in het overgangsrecht naar NEN-normen die reeds
geruime tijd niet meer van toepassing zijn, zijn geschrapt. Dit betreft de
NEN 7089 voor olieafscheiders en slibvangputten en NEN 7087 voor
vetafscheiders en slibvangputten. De oude norm voor olieafscheiders en
slibvangputten, NEN 7089, is op Europees niveau vervangen door
NEN-EN 858-1 en 2 die sinds 2003 beschikbaar is. NEN 7089 is op
2 november 2010 ingetrokken. De oude norm voor vetafscheiders en
slibvangputten, NEN 7087 is op 14 september 2004 ingetrokken en op
Europees niveau vervangen door NEN-EN 1825-1 en 2. De aangepaste
overgangsregeling leidt ertoe dat, indien voorafgaand aan het van
toepassing worden van dit besluit adequate afscheiders zijn geplaatst,
daarmee eveneens een adequate bescherming van het milieu wordt
44

Besluit van 13 oktober 2012, houdende wijziging van het Activiteitenbesluit milieubeheer, het
Besluit omgevingsrecht en enkele andere besluiten ten behoeve van de omzetting van
Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 november 2010 inzake
industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (herschikking
(PbEU 2010, L 334) (Stb. 2012, 552).

Staatsblad 2015

337

125

gerealiseerd. Gezien het feit dat de oude normen, NEN 7087 en NEN 7089
reeds geruime tijd zijn vervangen door nieuwe Europese normen, is
verwijzing naar deze oude normen niet meer nodig. Van bestaande vet- en
olieafscheiders en slibvangputten wordt aangenomen dat deze, via
handhaving adequaat zijn. Voor het lozen van afvalwater vanuit een
olieafscheider geldt daarenboven het doelvoorschrift van 200 milligram
per liter. Het vervallen van deze normen in het Activiteitenbesluit heeft
dus geen gevolgen voor de inrichtingen waarop de artikelen van
toepassing zijn. Het gaat bij NEN 7089 om de artikelen 3.23, vijfde lid,
3.23c, derde lid, 3.26c, derde lid, 3.26h, derde lid, 3.34, achtste lid, 4.71,
tweede lid, 4.75, vierde lid, 4.82, vijfde lid. Bij NEN 7087 gaat het om de
artikelen 3.131, zesde en zevende lid, 3.134, zesde lid, 3.139, achtste lid,
4.104a, vierde lid. Ook in artikel 2.3 zijn twee verwijzingen naar
NEN-normen geactualiseerd. De verwijzing naar NEN-EN-1483 inzake het
bepalen van het kwikgehalte in water is vervangen door een verwijzing
naar NEN-EN-ISO 12846. Bij de verwijzing naar NEN-EN-ISO 14430 en
analyses methodes ten aanzien van vrij cyanide in afvalwater is duidelijk
gemaakt dat deze norm uit twee delen bestaat. Deze aanpassingen
hebben geen inhoudelijke gevolgen.
6. Effecten
6.1. Milieu-effecten
Een groot deel van de aanpassingen die het wijzigingsbesluit aanbrengt
heeft geen gevolgen voor het milieu en is beleidsneutraal.
In het algemeen kan worden gesteld dat het vervangen van vergunningen door algemene regels geen effect heeft op het milieu omdat bij
vergunningverlening al een niveau van beste beschikbare technieken
wordt gehanteerd en die beste beschikbare technieken eveneens het
uitgangspunt zijn voor de inhoudelijke normstelling in de algemene
regels. Bij wijziging van de beste beschikbare technieken worden de
algemene regels daarmee in lijn gebracht.
Van de inbouw van de NeR en de voorschriften over zeer zorgwekkende
stoffen in afdeling 2.3 van het Activiteitenbesluit worden positieve
effecten verwacht. De verplichtingen, in het bijzonder die voor de zeer
zorgwekkende stoffen, zullen leiden tot positieve effecten met betrekking
tot het beschermen van mens (gezondheid en daarmee samenhangende
kosten) en milieu tegen luchtverontreiniging, stof- en geurhinder. Indirect
zullen ook oppervlaktewater, grondwater en bodem positieve effecten
ondervinden.
Het vervangen van de vergunningplicht door algemene regels, treft
1.500 inrichtingen. De aanpassing van de vergunningplichtige lijst heeft
geen gevolgen voor het beschermingsniveau, vergeleken met de
voorschriften in voorheen in de vergunning waren opgenomen. Door deze
wijziging worden die voorschriften geüniformeerd in algemene regels,
wat positief is voor de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid.

Staatsblad 2015

337

126

6.2. Bedrijfseffecten
6.2.1. Administratieve lasten
Voor het berekenen van de administratieve lasten als gevolg van een
OBM is uitgegaan van een onderzoek door Bont Consult45 waarbij een
nulmeting is gedaan voor de administratieve lasten als gevolg van de
OBM. Zie hierna onder «Lasten OBM».
Per activiteit waarvoor de plicht tot het hebben van een omgevingsvergunning milieu vervalt, is nagegaan wat daarvan de effecten op de
administratieve lasten zijn. Het afschaffen van de vergunningplicht levert
een lastenvermindering op. Daar staat een lastenverzwaring als gevolg
van een meldingsplicht en in twee gevallen ook van een OBM tegenover.
Onderstaande tabel bevat een overzicht van de gevolgen voor de
administratieve lasten door het vervallen van de vergunningplicht voor
specifieke activiteiten.
Tabel: Structurele effecten op de administratieve lasten als gevolg van vervallen vergunningplicht (omgevingsvergunning milieu)
en OBM
Activiteit

Aantal
vergunningen

Lasten vergunning

Lasten melding

Lasten OBM

Administratieve lasten

Doorlichting vergunningplichtige
lijst
Doorlichting vergunningplichtige
lijst

– 1.500

– 1.500 x € 3.500 = –
€ 5.250.000

+1.500 x € 300 =
€ 450.000
+750 x € 192 =
€ 144.000

–

– € 4.800.000
+ 31.500 à – € 118.500

Smelten en gieten van metalen

–150

– € 1.602.450

Watervergunningplicht voor
baggeren en andere
werkzaamheden
Schoonmaken drinkwaterleidingen binnen inrichtingen
Lozen als gevolg van calamiteitenoefening binnen inrichtingen
Buitenschietbanen KNSA1

–400

– € 180.000

+ 150 x € 328 =
€ 49.200
+400 x € 192=
€ 76.800

–750 x € 150
à € 350=
–€ 112.500 à
–€ 262.500
–
–

–€ 103.200

–600

– € 270.000

–

– € 154.800

–500

– € 225.000

–

– € 129.000

– 75

–

– € 215.250

Monovergisting

–100

– 75 x € 3.500 = –
€ 262.500
– € 240.000

+ 100 x € 30
à € 70 =
€ 3.000 à
€ 7.000

– € 217.000 à –€ 213.000

– 750

+ 600 x € 192 =
€ 115.200
+ 500 x € 192 =
€ 96.000
+75 x € 630 =
€ 47.250
+100 x € 200 =
€ 20.000

– Afname van € 7,3
miljoen à € 7,1 miljoen

TOTAAL – structureel

1

–€ 1.553.250

Koninklijk Nederlandse Schietsport Associatie

Ook voor de overige wijzigingen is nagegaan wat de effecten ervan zijn
op de administratieve lasten. Zie de cijfers in onderstaande tabellen voor
de eenmalige en de structurele gevolgen.
Tabel: Eenmalige effecten op de administratieve lasten door maatregelen anders dan
het afschaffen van de vergunningplicht
Maatregel

Administratieve lasten

Inbouw NeR (eenmalig)
Op,- overslaan en distribueren van benzine
(eenmalig)
Op,- overslaan en distribueren van benzine
(kennisname, eenmalig)

+€ 1.884.600 tot 4.946.700
+€ 50.000

45

+€ 80.000

Bont Consult, Onderzoek nulmeting administratieve lasten omgevingsvergunning met
beperkte milieutoets (OBM) – Eindrapport, Leiden, mei 2013.

Staatsblad 2015

337

127

Maatregel

Administratieve lasten

TOTAAL – eenmalig

Toename van € 2 miljoen à € 5,1 miljoen

Tabel: Structurele effecten op de administratieve lasten door maatregelen anders dan
het afschaffen van de vergunningplicht
Maatregel

Administratieve lasten

Op,- overslaan en distribueren van benzine –
structureel – structureel
Inbouw NeR – structureel
Energiebesparende maatregelen bedrijven:
Energiebesparende maatregelen overheden:
Schrappen van de verplichting een VOSboekhouding bij te houden
Wijzigingen n.a.v. de Evaluatie van het Bems:
Herinvoering van de eerste bijzondere
inspectie
Wijzigingen n.a.v. de Evaluatie van het Bems:
Extra kosten registratie
Koelinstallaties

+€ 164.000 tot € 1,4 miljoen

TOTAAL – structureel

Afname van –€ 37,3 miljoen à –€ 35,9 miljoen

+€ 70.300 tot € 274.000
– €1.632.000
– € 781.400
– € 36.000.000
+€ 750.000

+ € 90.000
Geen effect

Samenvattend is het totale beeld ten gevolge van het wijzigingsbesluit
een eenmalige toename van de administratieve lasten geraamd op € 2
miljoen à € 5,1 miljoen. Deze lastenverzwaring wordt hoofdzakelijk
veroorzaakt door de inbouw van de NeR, meer precies het aangepaste
beleid voor zeer zorgwekkende stoffen. De kosten komen voornamelijk
voort uit de aanpassing van de minimalisatieverplichting en het hieruit
voortkomende maatwerk.46 Daarnaast wordt er voor de structurele
administratieve lasten een afname van € 44,6 miljoen à € 43 miljoen
geraamd.
Tabel: Totaal structurele effecten op de administratieve lasten
Maatregel

Administratieve lasten

– Als gevolg van het vervallen van de
vergunningplicht
– Als gevolg van andere maatregelen

Afname van –€ 7,3 à –€ 7,1 miljoen

TOTAAL

Afname van –€ 44,6 à –€ 43 miljoen

Afname van –€ 37,3 à –€ 35,9 miljoen

Lasten OBM
Voor het berekenen van de administratieve lasten als gevolg van een
OBM is uitgegaan van een onderzoek door Bont Consult47, uitgevoerd in
opdracht van het Ministerie van Infrastructuur en Milieu, waarbij een
nulmeting is gedaan voor de administratieve lasten als gevolg van de
OBM. Uit het onderzoek blijkt dat de administratieve lasten ten gevolge
van een OBM minder bedragen dan tot nu toe werd aangenomen.
Bij de invoering van het instrument OBM is uitgegaan van een
gemiddelde administratieve last van € 2.525 per inrichting per OBM per
jaar. Dit bedrag is gebaseerd op de administratieve lasten van een
omgevingsvergunning milieu zoals berekend voor de sector sport en
46

SIRA, Effectmeting integratie NeR in Activiteitenbesluit voor Zeer Zorgwekkende Stoffen,
Onderzoek van het effect van de integratie van de Nederlandse emissierichtlijn Lucht in het
Activiteitenbesluit voor Zeer Zorgwekkende Stoffen op de administratieve lasten en nalevingskosten voor bedrijven, eindrapport v1.0, 8 november 2013.
47
Bont Consult, Onderzoek nulmeting administratieve lasten omgevingsvergunning met
beperkte milieutoets (OBM) – Eindrapport, Leiden, mei 2013.

Staatsblad 2015

337

128

recreatie. Met het jaarlijkse bedrag van € 2.525 per inrichting zijn
berekeningen van administratieve lasten gemaakt bij wijzigingen van het
Activiteitenbesluit voor diverse bedrijfstaken.
Een aantal inrichtingen voert activiteiten uit waarvoor eenmalig een
OBM moet worden aangevraagd. Uit het onderzoek blijkt dat de administratieve lasten circa € 160 tot € 250 bedragen als de inrichting zelf een
OBM aanvraagt en € 150 tot € 350 als de inrichting daarvoor een
adviesbureau inschakelt. Een aantal inrichtingen moet bij wijziging van de
aangewezen activiteiten een OBM aanvragen. De administratieve lasten
daarvoor bedragen circa € 30 tot € 50 per jaar als de inrichting zelf een
OBM aanvraagt en € 30 tot € 70 per jaar als de inrichting daarvoor een
adviesbureau inschakelt. Na de eerste 5 jaar kunnen deze lasten verminderen omdat de inrichtingen die meermalig een OBM nodig hebben geen
kennis meer hoeven te nemen van de betreffende regelgeving.
De hoogte van de administratieve lasten hangt per bedrijf af van een
aantal factoren: gebruik van een adviseur voor de aanvraag van een OBM
of dit zelf doen, vergunnings- of meldingsplichtigheid van de activiteit,
combinatie met een andere vergunningaanvraag, invulling van de rol van
het bevoegd gezag, frequentie van wijzigingen in de bedrijfsvoering en
kennis en kunde bij de inrichting. De hoogte van de administratieve lasten
varieert niet met de aard van de bedrijfstak of de soort activiteit.
Voor de twee typen nieuwe OBM’s die met het wijzigingsbesluit worden
ingevoerd, namelijk de OBM voor monovergisting en de OBM voor de
opslag van munitie in Defensie-inrichtingen wordt uitgegaan van deze
nieuwe inzichten. Dit betekent dat de lastenreductie als gevolg van de
invoering van een OBM in plaats van een omgevingsvergunning milieu
groter is dan tot nu toe werd aangenomen. Bij de administratieve
lastenberekeningen voor deze OBM-plichtige activiteiten is uitgegaan van
de nieuwe inzichten. Wanneer de bevindingen uit het onderzoek gehanteerd worden, leidt dit tevens tot het inzicht dat de bestaande OBM’s
minder administratieve lasten veroorzaken dan tot nu toe werd aangenomen.
Ten gevolge van het totaal van de al bestaande OBM’s bedragen de
totale jaarlijkse cumulatieve eenmalige administratieve lasten ruim
€ 32.000 voor 1.550 inrichtingen. De bestaande totale structurele
administratieve lasten bedragen ruim € 390.000 per jaar voor 9.500
inrichtingen. Tegenover die last voor de introductie van de OBM met
daarbij een last ten gevolge van de meldingsplicht voor deze inrichtingen
is sprake van een lastenvermindering door afschaffing van de omgevingsvergunning milieu. Na de eerste 5 jaar kunnen deze lasten verminderen
omdat de inrichtingen die meermalig een OBM nodig hebben geen kennis
meer hoeven te nemen van de betreffende regelgeving. Zoals gezegd was
tot nu toe uitgegaan van een bedrag van € 2.525 per OBM. Deze nieuwe
inzichten leiden niet tot een daadwerkelijke, want niet merkbare, lastenvermindering voor de inrichtingen ten opzichte van de oude situatie. Voor
de inrichtingen verandert er praktisch gezien immers niets. Wel kan
gesteld worden dat in het verleden is uitgegaan van een te zware
structurele administratieve last voor het bedrijfsleven van ruim € 23
miljoen.
6.2.2. Nalevingskosten
Als gevolg van de wijzigingen naar aanleiding van de evaluatie van het
Bems is sprake van een verlichting van de nalevingskosten van in totaal
€ 2,2 miljoen. Het betreft een vermindering van € 1,49 miljoen per jaar
door de verruimde 500-uursregeling. De inrichtingen waarop deze

Staatsblad 2015

337

129

regeling voortaan van toepassing is, hoeven hun installaties niet aan te
passen. Ten aanzien van de keuringsplicht wordt één lijn getrokken door
alle 500-uurs-installaties die onder paragraaf 3.2.1 vallen onder de
keuringsplicht te brengen dan wel te houden. De keuringsplicht voor de
«nieuwkomers» in de 500-uursregeling blijft dus bestaan, terwijl voor de
noodinstallaties de keuringsplicht wordt ingevoerd. Deze keuze is gemaakt
omdat het onderscheid tussen nood- en niet-noodinstallaties diffuus is, en
differentiatie tot veel discussie zou kunnen leiden. Daarnaast vereenvoudigt gelijkschakeling van de installaties de regelgeving. Voor de
noodinstallaties kan de keuring gecombineerd worden met het periodiek
onderhoud. Desondanks heeft dit een beperkte toename van de nalevingskosten ter grootte van € 690.000 per jaar tot gevolg.
De regeling voor kleine dieselmotoren in de EEZ heeft tot gevolg dat
een deel van de investeringen in dieselmotoren in de EEZ niet behoeft te
worden gedaan. Dit vermindert de nalevingskosten met € 1,4 miljoen.
Daartegenover staat overigens dat het vijfjaarlijkse onderzoek naar de
alternatieven voor dieselmotoren administratieve lasten met zich
meebrengt.
Op het terrein van lozingen waren de nalevingskosten (uitgedrukt als
investeringskosten) ten aanzien van artikel 3.33 (op- en overslag van
inerte stoffen) relatief hoog vanwege de eis van 300 mg/l onopgeloste
stoffen en een voorgeschreven adequate bemonsteringsvoorziening,
Dergelijke investeringen blijven met de aanpassing, vooral in het
buitengebied, achterwege waardoor de nalevingskosten aanmerkelijk
lager ten opzichte van de voormalige eisen uit het Activiteitenbesluit en
het Besluit lozen buiten inrichtingen worden. Dit is in lijn met de geringe
milieurelevantie van de lozing.
Op basis van 200 inrichtingen die op- en overslag uitvoeren zowel
binnen als buiten een inrichting en een investering voor twee lozingspunten van € 2.500 per lozingspunt, zou een totale eenmalige investering
van € 1.000.000 achterwege kunnen blijven.
Als gevolg van de aanpassing van de regels voor het sorteren van
gewassen wordt een toename van de nalevingskosten verwacht. Deze
toename wordt veroorzaakt door de zuiveringsstap voorafgaand aan de
lozing op het vuilwaterriool. Het gaat om de industriële sorteerders die
uitsluitend of in hoofdzaak sorteren voor derden en om de inrichtingen die
zowel eigen gewassen sorteren als voor derden. De nalevingskosten
nemen naar schatting toe met een bedrag van maximaal € 510.000 per
jaar.
De aanpassingen van de regelgeving door dit wijzigingsbesluit naar
aanleiding van de doorlichting van de vergunningplichtige lijst hebben
veelal geen effecten op de inhoudelijke nalevingskosten. Met name waar
sprake is van het afschaffen van de vergunningplicht voor een bepaalde
activiteit onder vervanging door algemene regels zal dit het geval zijn.
Voor de inhoudelijke nalevingskosten is namelijk bepalend hoe de
voorschriften zich verhouden tot wat er in de vergunning aan
voorschriften bepaald zou moeten zijn. Omdat voor de voorschriften van
het Activiteitenbesluit ook is uitgegaan van de beste beschikbare
technieken en de geldende Best Available Technique Reference
Documents (BREF’s)48 zullen in dat geval de inhoudelijke nalevingskosten
gelijk blijven.

48

Referentiedocumenten voor beste beschikbare technieken.

Staatsblad 2015

337

130

De regels voor LPG-tankstations veroorzaken een toename van de
inhoudelijke nalevingskosten met ongeveer € 1,4 miljoen. Deze toename
wordt veroorzaakt doordat de visuele controle van het bovengrondse deel
van de LPG-afleverinstallatie voor alle (ongeveer) 1.800 LPG-tankstations
maandelijks plaatsvindt in plaats van halfjaarlijks. Omdat het bedrijfsleven
het belang van de extra controles inziet en instemt met het verhogen van
de frequentie ervan, zijn de kosten, evenals de overige inhoudelijke
nalevingskosten, aan te merken als bedrijfseigen en worden zij niet als
zodanig als een lastenverzwaring gecategoriseerd.
Met betrekking tot de energiebesparende maatregelen is van belang dat
de maatregelen die worden voorgeschreven binnen 5 jaar of eerder weer
worden terugverdiend. Dit geldt zowel voor de huidige als de voorgenomen situatie. Daarom worden de nalevingskosten van die maatregelen
buiten beschouwing gelaten.
Als gevolg van de inbouw van de NeR in het Activiteitenbesluit wordt
een eenmalige toename van de nalevingskosten van € 70.000 veroorzaakt
vanwege de minimalisatieverplichting en het naleven van maatwerk. Ten
gevolge van de nieuwe afdeling 2.3 (Lucht en geur) wordt, naast effecten
op de administratieve lasten, verwacht dat er ook positieve effecten zullen
optreden voor de betrokken inrichtingen. Zo zal de minimalisatie van
emissies van stoffen leiden tot innovatie en zullen kostenbesparingen
optreden door het tegengaan van emissieverliezen van stoffen.
De overige wijzigingen van dit wijzigingsbesluit hebben geen wijziging
van de inhoudelijke nalevingskosten tot gevolg.
Het wijzigingsbesluit heeft een structurele afname van de inhoudelijke
nalevingskosten van € 1,3 miljoen tot gevolg. In het eerste jaar is de
afname iets lager vanwege eenmalige lastentoename voor kennisneming
van de nieuwe regels.
Tabel: Effecten op de structurele nalevingskosten
Maatregel

Nalevingskosten

Verruimde 500-uursregeling
Keuringsplicht noodinstallaties
Kleine dieselmotoren in de EEZ
Op- en overslag inerte stoffen
Sorteren van gewassen
LPG-tankstations

–€ 1,49 miljoen
€ 690.000
–€ 1,4 miljoen
–€ 1 miljoen
€ 510.000
€ 1,4 miljoen

TOTAAL

Afname –€ 1,3 miljoen

6.3. Bestuurlijke lasten
De bestuurlijke lastenreductie ten gevolge van het wijzigingsbesluit is
gering (ongeveer € 1,2 miljoen per jaar). De meeste wijzigingen hebben
geen effect op de bestuurlijke lasten. Al bij de vorige tranches van het
Activiteitenbesluit is geconstateerd dat de verschuiving van vergunningen
naar algemene regels bij het bevoegd gezag leidt tot een daling van de
inzet die nodig is voor vergunningverlening en aldus een daling van de
lasten voor het bevoegd gezag met zich meebrengt. Hier staat tegenover
dat de handhaving van de algemene normen meer capaciteit vergt
vanwege de verschuiving van preventief toezicht naar repressief toezicht.
Er wordt aangenomen dat deze verschuiving op macroniveau budgetneutraal verloopt. Het is vervolgens aan het individuele bevoegde gezag is
om prioritering in repressief toezicht en handhaving aan te brengen. De
reductie heeft in hoofdzaak betrekking op de inrichtingen van Defensie,
watergerelateerde activiteiten en energiebesparende maatregelen.

Staatsblad 2015

337

131

Met dit wijzigingsbesluit wordt de vergunningplicht voor 15 buitenschietbanen voor het schieten door Rijksdiensten, waaronder Defensie,
vervangen door algemene regels. Tevens wordt voor 35 Defensieinrichtingen (munitie-opslag), die onder het bevoegd gezag van de
minister van Infrastructuur en Milieu vallen, de vergunningplicht
vervangen door algemene regels. De vermindering van lasten als gevolg
van deze wijzigingen wordt als een vermindering van bestuurlijke lasten
gerekend. Het betreft een lastenreductie van ruim € 140.000. Hierdoor
ontstaat een vermindering van 35% van de vergunningplicht bij Defensie,
een substantiële vermindering van de administratieve lastendruk voor de
Defensie-organisatie als bedrijf49. Daarnaast zal voor de overblijvende
vergunningplichtige inrichtingen de vergunningverlening vereenvoudigd
worden omdat de algemene regels eveneens gelden als deze activiteiten
in een inrichting type C worden uitgevoerd. Een groot voordeel voor de
Defensieorganisatie ontstaat uit het feit dat er uniforme regels gaan
gelden voor deze activiteiten binnen Nederland. Afwijkingen vanwege
andersluidende vergunningvoorschriften komen niet meer voor.
Een belangrijker winstpunt van de algemene regels zit in de flexibiliteit
bij noodzakelijke wijzigingen vanuit operationeel of nationaal belang.
Door de tijdwinst kan Defensie beter aan haar (internationale) verplichtingen voldoen. Deze tijdwinst is niet te kwantificeren. Een derde voordeel
is dat het medegebruik van buitenschietbanen door andere overheden en
recreanten eenvoudiger kan worden geregeld. Door het gebruik van één
methodiek voor de bepaling van schietgeluid kan snel inzichtelijk gemaakt
worden wat de ruimte voor het medegebruik is. Dit was met de tot nu toe
gangbare praktijk van twee verschillende methodes om de belasting door
schietgeluid te bepalen niet mogelijk.
Voor decentrale overheden wordt de bestuurlijke lastenreductie ten
gevolge van de algemene regels voor energiebesparende maatregelen
geraamd op € 780.000. De bestuurlijke lastenreductie als gevolg van de
algemene regels met betrekking tot watergerelateerde onderwerpen
wordt geraamd op bijna € 340.000.
Vergeleken met voorgaande tranches van het Activiteitenbesluit bevat
dit wijzigingsbesluit voor een groter aantal activiteiten de mogelijkheid tot
het stellen van maatwerkvoorschriften. Als gevolg hiervan zullen de
bestuurlijke lasten in die gevallen hoger blijven, vooral in de periode
direct na inwerkingtreding van het wijzigingsbesluit. Het maatwerk dat uit
de vergunning volgt, blijft voor de handhaving namelijk nog drie jaar het
uitgangspunt, en moet in die periode worden beoordeeld en indien nodig
worden omgezet naar permanent maatwerk. Voor maatwerk bij geur geldt
daarbij een overgangstermijn van vijf jaar. De evaluatie van het Activiteitenbesluit heeft laten zien dat het bevoegd gezag zorgvuldig gebruik
maakt van maatwerkbevoegdheden. Verwacht mag worden dat bevoegde
overheden, net als nu het geval is, alleen maatwerk inzetten als dat nodig
is. Voorts wordt opgemerkt dat de toevoeging van de nieuwe activiteiten
wel degelijke een uniformerende werking in de praktijk tot gevolg heeft.
Een deel van de vergunningvoorschriften zal zes maanden na inwerkingtreding van de nieuwe regelgeving komen te vervallen, omdat zij niet aan
de voorwaarden van het overgangsrecht voldoen. Het merendeel van de
huidige vergunningvoorschriften wordt nog gedurende drie jaar als
maatwerk aangemerkt, waarna het bevoegd gezag de mogelijkheid heeft
om de voorschriften om te zetten in permanente maatwerkvoorschriften.
De praktijk heeft aangetoond dat slechts een beperkt deel wordt omgezet
naar permanente voorschriften, omdat deze voorschriften noch voor de
49

Omdat het de Rijksoverheid zelf betreft wordt deze feitelijke lastenreductie niet gerekend als
vermindering van de administratieve lasten voor bedrijven.

Staatsblad 2015

337

132

inrichting, noch voor het bevoegd gezag noodzakelijk blijken. De
inpassing van activiteiten in het Activiteitenbesluit leidt aldus tot een
algehele heroverweging van voorschriften, wat uiteindelijk tot uniformering leidt. Dit laatste geldt ook voor de bedrijfstakken waarvan
vermoed wordt dat de noodzaak tot het gebruik van maatwerk relatief
groot zal zijn. Het gaat dan met name om maatwerkvoorschriften die
gesteld worden met betrekking tot lozingen door ziekenhuizen. Met
betrekking tot het fokken, houden of trainen van vogels of zoogdieren en
de grote sport- en recreatie-inrichting is de noodzaak voor het treffen van
maatwerk direct gerelateerd aan de locatie van de inrichting. Op basis van
de gevoeligheid van de locatie bevatte de vergunning voor bepaalde
inrichtingen uit deze categorieën veel voorschriften, met name ter
voorkoming van geluidhinder of met betrekking tot de verkeersaantrekkende werking van de inrichting. Om de omgeving te kunnen blijven
beschermen is er bewust voor gekozen het bevoegd gezag de
bevoegdheid te geven tot het stellen van maatwerkvoorschriften voor
deze inrichtingen. Echter, een groot deel van de inrichtingen uit deze
categorieën ligt op minder gevoelige locaties, waardoor de inzet van
maatwerk niet noodzakelijk zal zijn. De afschaffing van de verplichte
VOS-boekhouding voor inrichtingen met een oplosmiddelenverbruik
onder de drempel heeft geen effect op de bestuurlijke lasten. Ook van de
overige wijzigingen wordt nauwelijks een effect verwacht op de bestuurlijke lasten. Wel is het zo dat de bestuurlijke lasten vooral in de eerste
periode na het overgaan van vergunningplichtige inrichtingen naar
algemene regels nauwelijks afnemen vanwege de mogelijkheden tot
maatwerk (zie paragraaf 7).
7. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid
Dit wijzigingsbesluit brengt hoofdzakelijk wijzigingen aan in het
Activiteitenbesluit en in bijlage I bij het Bor. Het Bor is met name gericht
tot het bevoegd gezag dat de vergunning verleent. Voor een aantal
categorieën van activiteiten vervalt de vergunningplicht. De wijziging van
het Activiteitenbesluit is primair gericht tot de drijver van de inrichting die
verantwoordelijk is voor de naleving van de voorschriften. De
voorschriften zijn opgesteld met oog op de uitvoerbaarheid door de
drijver van de inrichting, waarbij rekening is gehouden met consistentie
met de reeds bestaande regels van het Activiteitenbesluit vanwege de
consistentie van het stelsel als geheel. BenW en GS blijven bevoegd
gezag voor de inrichtingen die in het kader van dit wijzigingsbesluit onder
het Activiteitenbesluit worden gebracht en zijn op grond van artikel 5.2,
eerste lid, van de Wabo belast met de bestuursrechtelijke handhaving.
Voor zover sprake is van lozingen die onder de Waterwet vallen is de
waterbeheerder bevoegd gezag, die op grond van artikel 8.1 van de
Waterwet onder andere tot taak heeft zorg te dragen voor de bestuursrechtelijke handhaving van het bij of krachtens de Waterwet brengen van
stoffen in oppervlaktewateren.
De afgelopen jaren zijn twee evaluatierapporten over het Activiteitenbesluit verschenen. In 2013 is het rapport «Evaluatie Activiteitenbesluit
2008–2012» uitgebracht en in april van dit jaar is het rapport «Evaluatie
milieueffecten Activiteitenbesluit» aan de Kamer aangeboden.50 De in het
evaluatieonderzoek genoemde aanbevelingen richten zich op de volgende
verbeterpunten: de leesbaarheid en werkbaarheid van het Activiteitenbesluit, de informatievoorziening, de verwerking van richtlijnen in de
ministeriële regeling, de advisering door de werkgroep gelijkwaardigheid
en het kennisniveau van toezichthouders. Een ingrijpende aanpassing van
de structuur van het Activiteitenbesluit is gelet op de komende stelselher50

Kamerstukken II, 2014–2015, 29 383, nr. 214 respectievelijk nr. 237.

Staatsblad 2015

337

133

ziening onder de Omgevingswet bij deze wijziging niet opportuun. De
verbeterpunten die uit de evaluaties naar voren komen zullen dan ook
worden opgepakt en waar relevant worden verwerkt in de regelgeving
onder de Omgevingswet. Wel wordt continue getracht de toegankelijkheid
van het Activiteitenbesluit via digitale hulpmiddelen te bevorderen.
Ter ondersteuning van gebruikers van het Activiteitenbesluit is een
ICT-systeem ontwikkeld, de Activiteitenbesluit Internet Module (AIM). De
AIM is met de inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit uitgebreid met
de nieuwe activiteiten die onder het Activiteitenbesluit zijn gebracht. Ook
zijn de overige aanpassingen erin verwerkt. Tegelijkertijd is het
ICT-systeem voor de aanvraag van een omgevingsvergunning, het
OmgevingsLoket Online (OLO) aangepast vanwege het vervallen van de
vergunningplicht voor een aantal activiteiten door aanpassing van bijlage
I bij het Bor als gevolg van het doorlichten van de vergunningplichtige
lijst. Met de AIM wordt een ondernemer aan de hand van een digitale
vragenlijst begeleid bij het bepalen of een inrichting omgevingsvergunningplichtig is (de zogenaamde vergunningcheck) en welke activiteiten
worden verricht. De aangegeven activiteiten worden ingelezen in een
digitaal meldingsformulier. Hiermee kan de ondernemer een melding
doen bij het bevoegd gezag. Tevens ontvangt de ondernemer een lijst met
de voor hem relevante milieuvoorschriften. Ook het bevoegd gezag weet
dan precies welke voorschriften voor de betreffende inrichting gelden.
Vanuit de AIM volgt ook of er voor een activiteit een OBM noodzakelijk is.
Het opnemen van de nieuwe activiteiten die met de inwerkingtreding van
dit wijzigingsbesluit onder het Activiteitenbesluit gaan vallen heeft
nauwelijks gevolgen voor de complexiteit van de AIM.
Het vervangen van de vergunningplicht door algemene regels naar
aanleiding van de doorlichting van de vergunningplichtige lijst in bijlage I
bij het Bor heeft tot gevolg dat de voorschriften meer uniform worden,
hetgeen positief is voor de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid ervan. In
de praktijk zal er bij het houden van honden en vogels onduidelijkheid
kunnen bestaan over de vraag of er sprake is van een inrichting in de zin
van de Wm, vooral als het gaat om de beoordeling of een hondenkennel
of volière van een particulier een bedrijfsmatige omvang heeft gekregen.
Dit blijft, net als voorheen, een moeilijk punt voor de uitvoerbaarheid en
handhaafbaarheid. Net als voorheen zal bij klachten eerst vastgesteld
moeten worden of sprake is van een inrichting. Een voordeel is dat, als
het inderdaad een inrichting betreft, BenW rechtstreeks kan handhaven op
de geluidsvoorschriften.
Bij de opslag van asbest blijft het toezicht op de correcte verwijdering
van het asbest volgens de regels van het Asbestverwijderingsbesluit
onverminderd belangrijk. Het vervallen van de omgevingsvergunning
milieu voor een bepaalde stap in de keten is geen signaal dat het toezicht
minder belangrijk is. Dat geldt voor de overgang van inrichtingen van een
regime van vergunningplicht naar een regime van algemene regels in het
algemeen en voor asbest in het bijzonder. De regels voor de opslag van
verwijderd asbest gelden voor het opslaan van asbest dat een bedrijf op
locatie heeft verwijderd en voor de opslag van asbest bij de gemeentelijke
milieustraat. Overigens mag niet elk bedrijf asbest verwijderen. Het
Asbestverwijderingsbesluit is hierbij leidend. Als een bedrijf asbest
opslaat, volgt uit de specifieke asbestregelgeving dat het in principe een
gecertificeerd bedrijf moet zijn. Overigens blijft voor de opslag van asbest
op een andere locatie dan waar het verwijderd is een OBM vereist.
Bepaalde activiteiten worden weliswaar in het Activiteitenbesluit
geregeld maar blijven daarnaast vergunningplichtig. Dit geldt voor het
op-, overslaan en distribueren van benzine dat met dit wijzigingsbesluit in

Staatsblad 2015

337

134

hoofdstuk 5 van het Activiteitenbesluit wordt gereguleerd. Voor die
activiteit geldt dat de vergunningverlenende instanties belast zijn met de
bestuursrechtelijke handhaving van de algemene regels die op de
betreffende inrichtingen van toepassing zijn. De handhaving van het
Activiteitenbesluit vindt ook in dat kader plaats. Er zijn dan ook niet meer
financiële middelen nodig voor de handhaving. Voor de bestuursrechtelijke handhaving kunnen de sanctiemiddelen uit de Wabo worden
gebruikt.De strafrechtelijke handhaving vindt plaats volgens de gebruikelijke systematiek van strafbaarstelling via de Wet op de economische
delicten.
Voor LPG-tankstations geldt dat BenW van de gemeente op wiens
grondgebied het LPG-tankstation is gelegen het bevoegd gezag is en tot
taak heeft te zorgen voor de bestuursrechtelijke handhaving. Bij de
totstandkoming van de bepalingen over LPG-tankstations is overleg
gevoerd met vertegenwoordigers van zowel het bedrijfsleven als de
decentrale overheden. De gedane suggesties zijn daar waar mogelijk
meegenomen in de formulering van de voorschriften. De eisen gesteld bij
dit wijzigingsbesluit en de eisen die in de Activiteitenregeling worden
opgenomen zijn voor het overgrote deel de eisen zoals deze voorheen
gesteld werden in bijlage I bij het Besluit LPG-tankstations. Deze eisen zijn
reeds bekend bij de doelgroep en de verwachting is dat deze spontaan
zullen worden nageleefd. In dit verband zijn naar verwachting geen extra
handhavingsinspanningen van het bevoegd gezag nodig.
Specifiek voor de invoering van energiebesparende maatregelen geldt
dat de uitvoerbaarheid voor inrichtingen aanzienlijk wordt verbeterd door
het opnemen van erkende maatregelen. Inrichtingen kunnen op een
eenvoudige wijze nagaan welke maatregelen zij kunnen treffen om te
voldoen aan het Activiteitenbesluit.
De invoering van de erkende maatregelen voor energiebesparende
maatregelen maakt de handhaving van het doelvoorschrift uit het besluit
eenvoudiger. In veel gevallen kan het bevoegd gezag volstaan met een
eenvoudige controle op de naleving van erkende maatregelen. Discussies
tussen het bevoegd gezag en de drijver van de inrichting over de te treffen
energiebesparende maatregelen zullen minder vaak voorkomen.
Ten behoeve van de handhaafbaarheid en de uitvoerbaarheid is in
overleg met het bedrijfsleven en het bevoegd gezag een handreiking51
opgesteld.
8. Advisering
Het ontwerp van dit besluit is voorgelegd voor advies aan Rijkswaterstaat en aan de Inspectie voor de Leefomgeving en Transport. De
opmerkingen zijn, voor zover nodig, overgenomen.
9. Evaluatie
Voor in ieder geval drie onderwerpen die gereguleerd worden met dit
wijzigingsbesluit zal na verloop van tijd nader worden bezien of bijstelling
van de regels noodzakelijk is. Het gaat om het smelten en gieten van
metalen (paragraaf 4.5.13), de inbouw van de NeR (afdeling 2.3) en de
energiebesparende maatregelen (paragraaf 2.6). Ook zal bij de evaluatie
aandacht worden besteed aan de kosten/baten-aspecten bij de toepassing
van de bepalingen met betrekking tot zeer zorgwekkende stoffen.

51

PM nog op te stellen.

Staatsblad 2015

337

135

Bij het smelten en gieten van metalen kunnen stoffen als lood en nikkel
vrijkomen, in het bijzonder als deze metalen aan een legering worden
toegevoegd. Aan het toevoegen van lood zijn eisen gesteld in het
Activiteitenbesluit. Het toevoegen van nikkel leidt in beginsel niet tot
overschrijding van de grensmassastroom (artikel 2.5) of de vrijstellingsbepaling (artikel 2.6). Echter, door ontwikkelingen rond zeer zorgwekkend
stoffen (zie ook de nieuwe afdeling 2.3) kan het in de toekomst nodig zijn
om in overleg met de sector en het bevoegd gezag strengere eisen te
stellen met betrekking tot lood en nikkel.
De nieuwe afdeling 2.3 (Lucht en geur) zal uiterlijk 3 jaar na inwerkingtreding geëvalueerd worden. Bij deze evaluatie zal in ieder geval bekeken
worden of het toetsingskader voor nieuwe stookinstallaties opgenomen
moet worden in hoofdstuk 5 of in de regelgeving waarin het Activiteitenbesluit in de toekomst in het kader van de Omgevingswet naar
verwachting zal worden ingebouwd. In dat toetsingskader zijn voor
nieuwe stookinstallaties strengere normen opgenomen. Dit toetsingskader is aangewezen in de Regeling omgevingsrecht als informatiedocument over beste beschikbare technieken. De lopende herziening van de
BREF «grote stookinstallaties» kan effect hebben op de conclusies en de
minimumeisen in hoofdstuk 5. De adviesgroep industriële emissies zal
een belangrijke rol vervullen bij het monitoren van de uitvoering van de
inbouw van de NeR. De adviesgroep zal het Ministerie van Infrastructuur
en Milieu adviseren op die punten waar in de praktijk onbedoelde fricties
zijn ontstaan om recht te doen aan het uitgangspunt om de flexibiliteit en
maatwerkmogelijkheden uit de NeR te behouden.
Afdeling 2.6 met betrekking tot energiebesparing en de bijbehorende
wijziging van de Activiteitenregeling waarin erkende energiebesparende
maatregelen zijn beschreven, zal 2 jaar na inwerkingtreding van dit
wijzigingsbesluit worden geëvalueerd. Bij deze evaluatie zal in ieder geval
de behaalde energiebesparing worden betrokken en zal de werking van de
lijsten met energiebesparende maatregelen in de praktijk in beschouwing
worden genomen.
Het Activiteitenbesluit wordt met enige regelmaat gewijzigd, waarbij
indien nodig, de eisen worden aangepast aan het voortschrijdende
karakter van beste beschikbare technieken. Bij toekomstige wijzigingen
zullen in ieder geval de (overgangs)bepalingen die in hoofdstuk 5
opgenomen zijn voor de raffinaderijen, glycolfornuizen en de asfaltmenginstallaties opnieuw worden bekeken en zo nodig worden herzien. Dit
geldt mutatis mutandis ook in de verwachte toekomstige situatie waarbij
het Activiteitenbesluit zal zijn opgegaan in de op de Omgevingswet
gebaseerde regelgeving.
10. Voorhang, consultatie en inspraak
Bij brief van 30 juni 2014 is het onderhavige ontwerpbesluit conform de
wettelijk voorgeschreven voorhangprocedure van artikel 21.6, vierde lid,
van de Wet milieubeheer aan het parlement aangeboden.52 Deze
voorhangprocedure heeft geleid tot een vijftigtal vragen, onder meer over
de administratieve lastendruk, effect op de bescherming van natuur en
milieu en energiebesparende maatregelen. De vragen hebben niet tot
aanpassing van het ontwerpbesluit geleid, wel zijn een aantal onderdelen
nader toegelicht.53

52
53

Kamerstukken II, 2014–2015, 29 383, nr. 223.
Kamerstukken TK 29 383, nr. 230.

Staatsblad 2015

337

136

Ingevolge de Code interbestuurlijke verhoudingen is het ontwerpbesluit
voorgelegd aan de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG), het
Interprovinciaal Overleg (IPO) en de Unie van Waterschappen (UvW).
De VNG ziet in de voorgestelde wijzigingen geen nadelige effecten voor
de uitvoerbaarheid van de gemeentelijke taken en heeft om die reden
geen inhoudelijke reactie gegeven.
Van het IPO is een uitgebreide reactie ontvangen. Hoofdpunt daarin
betreft de inbouw van het normstellende deel van de NeR. Hierover wordt
gesteld dat het karakter van de NeR verandert van richtlijn in wetgeving,
en dat afwijken daarvan lastiger zal worden. Ook wordt gesteld dat op
enkele onderdelen (paragraaf 5.1.4) zwaardere eisen worden gesteld dan
in de overeenkomstig Europees vastgestelde BBT-conclusies, bijvoorbeeld
ten aanzien van rendementseisen voor zwavelterugwinningsinstallaties bij
raffinaderijen. Naar aanleiding van deze reactie en soortgelijke reacties
van andere insprekers zijn artikel 5.42 en de bijbehorende toelichting
aangepast, zodat het tweede lid van dat artikel recht doet aan bestaande
vergunningen. Als een bestaande vergunde situatie een lagere omzettingsgraad voor zwavelterugwinning vereist dan het voorschrift uit artikel
5.41, eerste lid (99,8%), geldt het soepeler vergunningvoorschrift.
De UvW verzoekt in haar reactie onder meer om aanpassing van de
bijlage bij de Activiteitenregeling met oppervlaktewateren die geen
bijzondere bescherming behoeven. Deze aanpassing waarover al langer
met het Ministerie van IenM werd gesproken, maar die abusievelijk nog
niet was opgenomen in de ontwerpregelgeving, wordt overgenomen in
de Activiteitenregeling.
Daarnaast heeft de Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu naar
aanleiding van de voorpublicatie van het ontwerpwijzigingsbesluit (Stcrt.
7 juli 2014, nr. 17509 ) en van de ontwerpregeling (Stcrt. 6 augustus 2014,
nr. 20654) in totaal ongeveer 70 reacties ontvangen. De reacties zijn
afkomstig van diverse gemeenten, een enkele provincie, omgevingsdiensten, brancheorganisaties, enkele milieuorganisaties, bedrijven en
particulieren.
De inspraakreacties betreffen grotendeels een zeer breed palet aan
specifieke onderdelen van het ontwerpbesluit of de ontwerpregeling; ze
zijn met zorg geanalyseerd. Waar dit leidt tot verbetering van het
ontwerpbesluit of de ontwerpregeling, zijn de inspraakreacties zoveel
mogelijk omgezet in aanpassingen van de tekst van het wijzigingsbesluit
of de nota van toelichting, respectievelijk de wijzigingsregeling of de
toelichting.
Ook zijn er vragen gesteld en zijn er voorstellen gedaan voor tekstuele
verbetering, verduidelijking en aanvulling. Waar passend zijn deze
overgenomen.
Een aantal reacties betreft wensen ten aanzien van het Activiteitenbesluit die echter buiten de reikwijdte van het wijzigingsbesluit vallen. Deze
worden om die reden terzijde gelaten.
Voorts betreft een aantal reacties wensen ter verbetering van de
inzichtelijkheid en de leesbaarheid van het Activiteitenbesluit. Dit is een
punt dat al langer de aandacht heeft en in diverse wijzigingsbesluiten zijn
maatregelen getroffen ter verbetering. Een voorbeeld in is het verplaatsen
van het speciale overgangsrecht vanuit hoofdstuk 6 naar de specifieke
onderdelen van het besluit waarin de betreffende activiteit wordt
gereguleerd, zoals wordt gerealiseerd met het wijzigingsbesluit. Het
wijzigingsbesluit betreft de laatste grote wijziging van het Activiteitenbe-

Staatsblad 2015

337

137

sluit waarbij nieuwe activiteiten worden toegevoegd. Daarna zal het
Activiteitenbesluit opgaan in de uitvoeringsregelgeving onder de
Omgevingswet. In dat kader zal verbetering van de inzichtelijkheid en
leesbaarheid van de regelgeving worden voortgezet.
Deze toelichting biedt geen ruimte om inhoudelijk in te gaan op alle
inspraakreacties. Op de inspraak zal, indien de betreffende inspreker
daartoe de wens heeft aangegeven, een op zijn inspraak gerichte reactie
worden gegeven. Enkele in het oog springende onderwerpen worden
hieronder kort toegelicht.
Energiebesparende maatregelen
Vanuit een aantal omgevingsdiensten zijn opmerkingen gemaakt over
de relatie tussen de EPC of het energielabel en de erkende maatregelen
voor energiebesparing. De oorspronkelijke tekst in de nota van toelichting
bleek aanleiding te geven tot misverstanden en is daarom verduidelijkt.
Met betrekking tot het treffen van energiebesparende maatregelen zijn
naar aanleiding van de inspraak in de toelichting op artikel 2.16 van de
Activiteitenregeling een aantal punten duidelijker geformuleerd. In bijlage
10, behorend bij dat artikel, zijn een groot aantal met name redactionele
wijzigingen aangebracht. Deze wijzigingen betreffen omschrijvingen van
maatregelen, concretiseringen van de condities bij de maatregelen of
samenvoegingen van condities. Tevens is duidelijker bij de sectoren
aangegeven dat er later ten aanzien van een aantal activiteiten nog
erkende maatregelen zullen volgen.
Er één maatregel toegevoegd. Het gaat in de sectoren kantoren, zorg en
onderwijs om de maatregel isolatie van leidingen en appendages. Tot slot
is de werking van de lijst voor kantoren uitgebreid naar de private sector;
het gaat daarbij met name om de financiële en zakelijke dienstverlening.
Inbouw NeR en zeer zorgwekkende stoffen (ZZS)
Voor het bepalen van ZZS is aangesloten bij de criteria van REACH,
artikel 57. Ook wordt verwezen naar andere Europese verordeningen en
lijsten van verdragen die dezelfde criteria als uitgangspunt hebben om
vast te stellen of een stof zeer zorgwekkend is. Dit gebruik van REACH
betreft echter geen kop op EU-regelgeving zoals een inspreker stelt;
REACH is namelijk bedoeld voor het op de markt brengen van stoffen; het
Activiteitenbesluit stelt emissie-eisen voor ZZS.
Voor IPPC-installaties geldt naast de BBT-conclusies ook afdeling 2.3 van
het Activiteitenbesluit. Om te verduidelijken dat voor IPPC-installaties,
waarvoor in BBT-conclusies de emissie-eisen zijn vastgesteld, geldt dat de
BBT-conclusies voorrang hebben op de eisen van afdeling 2.3 van het
Activiteitenbesluit, zijn de artikelen 2.3a en 2.4 aangepast. In het geval dat
de BBT-conclusies in een BREF-document geen betrekking hebben op de
betreffende activiteit of het productieproces, kunnen de emissie-eisen van
afdeling 2.3 wel van toepassing zijn.
De relatie tussen de afdelingen 2.3 en 2.11 voor oplosmiddelen is
verduidelijkt, door het nieuwe artikel 2.3a, zesde lid, van het besluit.
Over de inbouw van de NeR is opgemerkt dat er in het ontwerpbesluit
een brede bandbreedte voor NOxwordt gehanteerd en dat dit geen
beleidsneutrale overzetting van de NeR betreft. Voor de emissiegrenswaarden voor NOx in artikel 2.5, ingedeeld in klasse gA.5, gaf de NeR een
bandbreedte van 50 tot 500 mg/Nm3. In dit wijzigingsbesluit is gekozen

Staatsblad 2015

337

138

voor één algemene eis voor NOx van 200 mg/Nm3. Deze eis is in alle
gevallen technisch haalbaar door toepassing van nageschakelde
technieken (selective catalytic reduction (SCR) of selective non catalytic
reduction (SNCR)) en in veel gevallen door procesgeïntegreerde maatregelen zoals «low NOx branders». Daar waar het vanwege de lokale
luchtkwaliteit nodig is een strengere eis te stellen kan het bevoegd gezag
dat via een maatwerkvoorschrift op grond van artikel 2.7 doen.
Tevens is van de gelegenheid gebruik gemaakt om verwijzingen naar
vervallen normen voor olieafscheiders, vetafscheiders en slibvangputten
op te schonen. (Zie paragraaf 5.7 (nieuw)).
11. Notificatie
Het ontwerpwijzigingsbesluit is op 24 februari 2015 gemeld aan de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (notificatienummer
2015/0108) ter voldoening aan artikel 8, eerste lid, van Richtlijn 98/34/EG
van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 22 juni
1998 betreffende de informatieprocedure op het gebied van normen en
technische voorschriften en regels betreffende diensten van informatiemaatschappij (PbEG L 204), zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/48/EG van
20 juli 1998 (PbEG L 217). Het ontwerpwijzigingsbesluit is niet aan de WTO
gemeld, omdat het in dat kader geen significante gevolgen heeft.
12. Inwerkingtreding
Het streven is het wijzigingsbesluit met in achtneming van de nahang
en de gewenste publicatietermijn van 3 maanden met ingang van
1 januari 2016 inwerking te laten treden, met uitzondering van artikel I,
onderdeel Y: de aanpassing van artikel 2.15 inzake energiebesparende
maatregelen. Het streven is dit artikel per 1 december 2015 in werking te
laten treden. De bijbehorende onderdelen van de Actiteitenregeling,
artikel 2.16 en bijlage 10 waarin de concrete energiebesparende maatregelen zijn opgenomen, treden ook op dat moment in werking. In het kader
van het Energieakkoord is toegezegd de erkende maatregelsystematiek zo
spoedig mogelijk in te voeren. Inwerkingtreding per 1 december 2015 vult
die belofte binnen de mogelijkheden in en maakt het mogelijk nog in 2015
met uitvoering te beginnen. Dit is ook van belang om de besparingsdoelstelling van het Energieakkoord en de daaraan gekoppelde verplichte
Europese besparingsdoelstelling uit de Energie Efficientie Richtlijn te
realiseren.
II. Artikelsgewijs
Artikel I
Onderdeel A
Onder 1, onder a
In artikel 1.1, eerste lid, is een aantal nieuwe begrippen met bijbehorende begripsomschrijvingen opgenomen. Het betreft de volgende
begrippen.
Bs, dan
Het begrip «Bs,dan», staat voor de Beoordeling schietgeluid, dag-avondnacht. Dit beschrijft de geluidbelasting uitgedrukt als dag-avond-nachtwaarde voor het schieten op buitenschietbanen.

Staatsblad 2015

337

139

Buitenschietbaan
Een «buitenschietbaan» is een schietbaan of een combinatie van
schietbanen in de buitenlucht of in een gebouw of deel van een gebouw
zonder een gesloten afdekking. In het Activiteitenbesluit waren al een
definitie en voorschriften opgenomen voor een «binnenschietbaan». Bij
het schieten op buitenschietbanen zijn de milieuaspecten geluid, bodem
en externe veiligheid, relevant.
Buitenschietbaan met beperkte onveilige zone
Een «buitenschietbaan met beperkte onveilige zone» is een baan
waarbij een minimaal oppervlak als onveilige zone blijft bestaan, namelijk
het gebied van de baan zelf. Het gaat om het gebied tussen de standplaats
van de schutter en de kogelvanger.
Dampterugwinningseenheid
Een «dampterugwinningseenheid» is relevant bij de op- en overslag van
benzine. Voordat een tank wordt gevuld met vloeibaar product (benzine) is
deze in veel gevallen nog gevuld met een restproduct in de dampfase.
Deze damp wordt bij het vullen van de tank verdrongen door het product.
Een dampterugwinningseenheid is een technische installatie die deze
damp opvangt en terugvoert naar de tank waarbij de damp kan overgaan
in de vloeistoffase.
EU-richtlijn industriële emissies
Er is een definitie opgenomen van de «EU-richtlijn industriële
emissies». Er is voor gekozen om in de begripsomschrijving te verwijzen
naar de definitie zoals eerder al was opgenomen in het Bor. In de
begripsomschrijving van «oplosmiddeleninstallatie» wordt nu ook het
begrip «EU-richtlijn industriële emissies» gebruikt (wijzigingsonderdeel g)
en wordt een verduidelijking aangebracht door de installaties te koppelen
aan bepaalde activiteiten en processen die in die installaties plaatsvinden.
Gaszak
Voorheen viel een gaszak van meer dan 150 liter onder de definitie van
een opslagtank. Dat is niet wenselijk omdat een gaszak niet aan de eisen
kan voldoen die gelden voor een opslagtank. Het toevoegen van een
definitie van «gaszak» en het aanpassen van de definitie van «opslagtank», zorgt ervoor dat duidelijk is dat een flexibele opslagvoorziening
geen opslagtank is. Dat sluit ook aan bij het gangbare taalgebruik.
Helitraumacentrum
De definitie van «helitraumacentrum» is inhoudelijk ongewijzigd
overgenomen uit het Besluit hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen
milieubeheer (oud).
Kleiduiven
In de begripsomschrijving van «kleiduiven» wordt aangesloten bij het
begrip «kleiduiven» zoals bedoeld in artikel 1 van het Besluit kleiduivenschieten milieubeheer.

Staatsblad 2015

337

140

Kleiduivenbaan
Een «kleiduivenbaan» is een schietbaan, speciaal ingericht voor het
schieten met hagel. Als zodanig is deze baan goed herkenbaar en ook
alleen voor dat doel te gebruiken. Kleiduiven of vergelijkbare objecten
worden gepresenteerd door deze in de lucht of langs de grond voort te
laten bewegen, waarmee doelen voor de jacht worden voorgesteld. De
schutter schiet met hagel op deze bewegende doelen. Een kleiduivenbaan
is niet geschikt voor het op enigerlei wijze gebruiken voor het schieten
met kogels, onder meer door het ontbreken van een kogelvanger en
andere voorzieningen om de onveilige zone te beperken.
Laadportaal
Een «laadportaal» is een constructie op een terminal waar te allen tijde
benzine in een tankwagen kan worden geladen. Het is een (metalen)
constructie om de vularm gemakkelijk te leiden en te bevestigen. De
vularm wordt gebruikt bij het laden van een mobiele tank maar deze
behoeft geen onderdeel te zijn van het laadportaal. Een overslaginstallatie
voor tankwagen omvat een of meerdere laadportalen.
LPG
«LPG» is een mengsel dat gasvormig is bij een normale temperatuur en
druk en door middel van drukverhoging of temperatuurverlaging
vloeibaar kan worden gemaakt.
LPG-tankstation
Een «LPG-tankstation» is een inrichting voor het afleveren van LPG aan
motorvoertuigen voor het wegverkeer. In paragraaf 5.3.1 zijn bepalingen
opgenomen voor LPG-tankstations. Er zijn bemande en onbemande
LPG-tankstations. De onbemande LPG-tankstations worden afleverautomaten genoemd.
LPG-tankwagen
Een «LPG-tankwagen» is een voertuig waarmee LPG wordt vervoerd.
Voor de werking van paragraaf 5.3.1 zijn de LPG-tankwagens relevant die
LPG aanleveren bij LPG-tankstations. Van deze LPG-tankwagens zijn er
ongeveer 30 in Nederland.
Mobiel medisch team
Deze definitie is ongewijzigd overgenomen uit het Besluit hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen milieubeheer (oud).
Munitie-QRA
De kwantitatieve risicoanalyse die wordt opgesteld over de opslag van
munitie wordt aangeduid als «munitie-QRA» (quantitative risk
assessment). De munitie-QRA is in opzet anders dan wat binnen het
domein van de externe veiligheid onder QRA wordt verstaan. Primair
wordt bij een munitie-QRA gewerkt met effectafstanden van een
ontploffing. Binnen deze effectafstanden kan eventueel een risicobenadering toegepast worden op inbreuken.

Staatsblad 2015

337

141

Natuurlijk koudemiddel
De definitie van «natuurlijk koudemiddel» was opgenomen in artikel
3.16c en is verplaatst naar artikel 1.1. Deze definitie is verplaatst omdat in
de begripsomschrijving van inrichting type A (onderdeel f) sprake is van
een synthetisch koudemiddel en de definitie van natuurlijk koudemiddel
niet meer alleen relevant is voor paragraaf 3.2.6.
NEG
Het «netto explosief gewicht» (NEG) is de maat waarmee de explosieve
kracht van verschillende voorwerpen bij elkaar opgeteld kan worden. De
totale hoeveelheid netto explosief gewicht is de maat waarmee de
effectafstanden van die voorwerpen wordt berekend.
NTA
Een «NTA» is een Nederlandse technische afspraak. Het is een snelle
route voor het opstellen van specificaties binnen een beperkte kring. Een
NTA overbrugt de kloof tussen normen, voornormen, praktijkrichtlijnen
die op grond van een brede consensus tot stand komen en specificaties
die in beperkte kring door bedrijven, instituten of consortia worden
opgesteld. Een NTA kan eventueel doorontwikkeld worden tot een
NEN-norm.
Onveilige zone
De «onveilige zone» is een gebied waarin kogels of hagel of hierdoor
veroorzaakte scherven of andere rondvliegende delen kunnen voorkomen.
Zoals de naam aangeeft, is dit gebied gevaarlijk voor mensen tijdens het
houden van schietoefeningen. Enige menselijke aanwezigheid in deze
zone moet dan ook worden voorkomen tijdens het schieten.
Ziekenhuis
Voor het begrip «ziekenhuis» wordt aangesloten bij inrichtingen die zijn
genoemd in categorie 23.1, onderdeel a, onderdeel C, van bijlage I, bij het
Bor, namelijk algemene, academische of categoriale ziekenhuizen.
Onder 1, onder b
Afleverinstallatie
De begripsomschrijving van «afleverinstallatie» is aangevuld met de
onderdelen van de afleverzuilen, terwijl de tanks en kassa uit de begripsomschrijving zijn vervallen. Hierdoor is het duidelijk dat de afleverinstallatie bestaat uit de afleverzuilen met bijbehorende leidingen en appendages, waarvoor de eisen staan bij de activiteit «afleveren van vloeibare
brandstof» in paragraaf 3.3.1. De opslagtank behoort niet tot de afleverinstallatie. De eisen daarvoor staan bij de activiteit «opslaan van vloeibare
brandstof» in paragraaf 3.4.2. LPG-afleverinstallatie en aardgasafleverinstallatie zijn apart gedefinieerd. Ook de kassa en de betaalautomaten behoren niet tot de afleverinstallatie. Het is niet de bedoeling daar
eisen aan te stellen.

Staatsblad 2015

337

142

Onder 1, onder c
Digestaat
In de begripsomschrijving van «digestaat» was opgenomen dat het om
een «stabiel product» moest gaan. Het was bedoeld om aan te geven dat
de regels voor de opslag in paragraaf 3.4.6 alleen gelden voor de stabiele
vorm van digestaat. Met de nieuwe regels voor mestvergisting komt ook
niet stabiel digestaat in het besluit voor. De toevoeging «stabiel» in de
begripsomschrijving is daarom vervallen.
Onder 1, onder d
NeR
De definitie van «NeR» is vervallen omdat met dit wijzigingsbesluit de
inhoud van de NeR, voor zover relevant, is opgenomen in het Activiteitenbesluit. De verwijzingen naar de NeR in andere artikelen zijn ook
vervallen.
Onder 1, onder e
Nm3
Een «normaal kubieke meter» gas is de hoeveelheid gas die, bij 273,15
Kelvin en 101,3 kilo Pascal en betrokken op droge lucht, een volume van
één kubieke meter inneemt. Doordat emissiemetingen herleid worden
naar deze standaardomstandigheden zijn metingen met elkaar of in de tijd
vergelijkbaar. De temperatuur, druk en aanwezigheid van vocht hebben
namelijk invloed op de emissie die gemeten wordt.
Onder 1, onder f
In de begripsomschrijving van de «NRB» (Nederlandse Richtlijn
Bodembescherming) is «Agentschap NL» vervallen. De richtlijn is in
beheer bij Rijkswaterstaat Leefomgeving54.
Onder 1, onder h
opslagtank
In de begripsomschrijving van «opslagtank» is opgenomen dat het om
een vormvaste voorziening moet gaan. Dat sluit flexibele opslagen (zoals
een gas- of mestzak) uit. Deze aanpassing is nodig omdat bij mestvergisting gas wordt opgeslagen in een gaszak, die niet onder de definitie
van «opslagtank» moet vallen.
Tweede lid
Het tweede lid dat begripsomschrijvingen geeft van begrippen ten
aanzien van emissies naar de lucht is in zijn geheel vervangen. De
definities van «bron», «grensmassastroom», «ISO-luchtcondities» en
«meetmethode» zijn ongewijzigd. Enkele begrippen die toelichting
behoeven zijn:

54

http://www.rwsleefomgeving.nl/onderwerpen/bodem-ondergrond/nrb/

Staatsblad 2015

337

143

ERP
ERP staat voor «emissierelevante parameter». Bij ERP’s worden twee
categorieën onderscheiden.
De categorie A-ERP’s geven een kwantitatief beeld van de emissie en
kunnen de meting van een component vereenvoudigen of zelfs geheel
vervangen.
De categorie B-ERP’s geven een indruk van de werking van een techniek
of proces en daarmee een indicatie van de emissie.
maximaal toelaatbaar risiconiveau
Het «maximaal toelaatbaar risiconiveau» beoogt het ecosysteem en de
mens te beschermen tegen langdurige blootstelling aan een stof.
Aangenomen wordt dat dit doel wordt bereikt als ten minste 95% van de
soorten en processen binnen dat ecosysteem zijn beschermd.
Overschrijding van het maximaal toelaatbaar risico betekent dat mens of
ecosysteem onacceptabele, nadelige effecten kunnen ondervinden door
de immissie van een stof. De beoordeling van de aard en de effecten van
zeer zorgwekkende stoffen vindt plaats door de hoogte van de immissieconcentratie te vergelijken met het maximaal toelaatbaar risiconiveau.
Zeer zorgwekkende stof
Het begrip «zeer zorgwekkende stof» is de stofcategorie met drie
klassen, ERS, MVP1 en MVP2, en is een samenvoeging van die drie
klassen. Deze drie stofklassen zijn samen de stofcategorie zeer zorgwekkende stof.
Derde lid
Het derde lid (nieuw) is ingevoegd. Indien wetenschappelijke of
milieuhygiënische kennis er aanleiding toe geeft, kan bij ministeriële
regeling de indeling in categorieën en onderliggende klassen worden
aangepast. Ook kunnen stoffen in een andere klasse (en daarmee ook in
een andere categorie) ingedeeld worden.
Onderdeel B
In artikel 1.2 is de begripsomschrijving van «inrichting type A»
verduidelijkt in die zin dat het hier alleen om synthetische koudemiddelen
gaat. Synthetische koudemiddelen zijn alle koudemiddelen die niet onder
de definitie van «natuurlijk koudemiddel» in artikel 1.1 vallen. Voor
natuurlijke koudemiddelen gelden andere grenzen. Dat volgt uit artikel
3.16c, eerste lid. Die grenzen gelden voor alle typen inrichtingen.
Verder is de begripsomschrijving van «inrichting type A» met een
uitzondering aangevuld: inrichtingen waar geen gemotoriseerde
modelvliegtuigen, modelvaartuigen of modelvoertuigen in de open lucht
worden gebruikt. Vaak is op modelvliegterreinen het gebruik van
modelvliegtuigen de enige activiteit. Nu de vergunningplicht is vervallen
en het besluit geen specifieke voorschriften stelt, zouden dergelijke
terreinen inrichtingen type A worden. Dat is niet wenselijk omdat het
bevoegd gezag dan geen akoestisch onderzoek kan vragen. Dat kan alleen
bij inrichtingen type B en C.
Tot slot zijn aan de begripsomschrijving van «inrichting type A»,
onderdeel i (nieuw), twee activiteiten toegevoegd.
Op de eerste plaats «het in werking hebben van een acculader». Het
gaat hier om een activiteit die, vergeleken met een aantal andere

Staatsblad 2015

337

144

activiteiten in onderdeel i (nieuw), minder milieubelastend is, maar
waardoor de inrichting werd aangemerkt als een inrichting type B. Het is
daarom verdedigbaar ook deze activiteit uit te zonderen, zodat een
inrichting die deze activiteit uitoefent een inrichting type A is.
Op de tweede plaats het «op- en overslaan van inerte goederen die niet
stuifgevoelig zijn». In paragraaf 3.4.3 (opslaan en overslaan van goederen)
worden verschillende soorten goederen onderscheiden. Er gelden vooral
voorschriften voor goederen die bodembedreigend of stuifgevoelig
(bijlage 3, stuifklassen S1-S4) zijn. Voor het op- en overslaan van inerte
niet stuifgevoelige goederen geeft die paragraaf een vrijstelling voor het
lozen van regenwater als dat met deze goederen in contact is geweest. Er
bleken veel inrichtingen te zijn waar het op- en overslaan van deze
goederen de enige activiteit is, die de inrichting een inrichting type B
maakte en daarmee meldingsplichtig. Deze wijziging zorgt ervoor dat deze
inrichtingen inrichtingen type A zijn. Een melding kan achterwege blijven
omdat de milieubelasting van deze activiteit laag is.
Onderdeel D
Nu met dit wijzigingsbesluit in artikel 2.4 bepalingen ten aanzien van
zeer zorgwekkende stoffen zijn opgenomen, komt het Activiteitenbesluit
tevens te berusten op de artikelen 9.5.1 tot en met 9.5.3 van de Wm.
Tevens is 8.42a van de Wm als basis opgenomen. Dat was abusievelijk
eerder niet gedaan. Deze artikelen zijn aan artikel 1.3a zijn toegevoegd.
Onderdeel E
In artikel 1.5a zijn de artikelen 5.43 en 5.44 opgenomen als uitzondering.
Dit houdt in dat degene die een stookinstallatie voor de regeneratie van
glycol in werking heeft, aan deze artikelen moet voldoen en niet aan
paragraaf 3.2.1.
Onderdeel F
In artikel 1.5b (nieuw) is geregeld dat de regels over zeer zorgwekkende
stoffen in de artikelen 2.3b en 2.4 niet van toepassing zijn als die regels
strijdig zijn met internationale verdragen. De regels van die internationale
verdragen, zoals REACH, gaan in die gevallen voor.
Onderdeel G
In de opsomming van artikel 1.6, eerste lid, onderdelen a en b, zijn de
artikelen opgenomen van nieuwe activiteiten die met dit wijzigingsbesluit
zijn toegevoegd aan het Activiteitenbesluit. Het gaat om het lozen in een
oppervlaktewaterlichaam ten gevolge van ontgravingen of baggerwerkzaamheden in dat oppervlaktewaterlichaam (artikelen 3.6c en 3.6d
(nieuw)), het lozen in een oppervlaktewaterlichaam voor andere
werkzaamheden in opdracht van de beheerder van dat oppervlaktewaterlichaam (artikel 3.6e (nieuw)), het lozen ten gevolge van het schoonmaken
van drinkwaterleidingen (artikel 3.6f (nieuw)) en het lozen ten gevolge van
calamiteitenoefeningen (artikel 3.6g (nieuw)). Voor deze activiteiten is de
watervergunningplicht opgeheven en gelden de algemene regels zoals
opgenomen met dit wijzigingsbesluit.
Onderdeel H
In artikel 1.7, derde lid, is onderdeel b vervallen. Het derde lid bepaalde
dat regels gesteld worden over de bij de toepassing van het Activiteitenbesluit in acht te nemen tekst van onder andere de NeR. Aangezien de

Staatsblad 2015

337

145

NeR, voor zover mogelijk, is verwerkt in het Activiteitenbesluit is deze
wettelijke grondslag niet meer nodig.
Onderdeel I
Onder 1 en 5
Op grond van artikel 1.11, derde lid, onderdeel g, (nieuw) dienen
drijvers van inrichtingen zijnde een buitenschietbaan eveneens bij de
melding een akoestisch rapport te voegen. De reden hiervoor is dat er een
grotere kans is dat grenswaarden worden overschreden. Een onderzoek
vooraf waarin wordt aangetoond dat voldaan kan worden aan de
grenswaarden ligt dan voor de hand.
Aan het tiende lid, dat een grondslag geeft om bij ministeriële regeling
eisen te stellen aan het akoestisch onderzoek, zijn naast de windturbines
en binnenschietbanen ook buitenschietbanen opgenomen. Met deze
wijziging is de mogelijkheid geopend om een rekenmethodiek specifiek
voor geluid afkomstig van buitenschietbanen op te nemen.
Onder 2 en 3
Deze wijziging houdt verband met het verplaatsen van het overgangrecht van artikel 6.12 naar artikel 2.17a, eerste tot en met vijfde lid.
Onder 4
Op grond van artikel 1.11, derde lid, onderdeel c, moet bij de melding
van een zuiveringtechnisch werk een akoestisch rapport worden
overgelegd. Het achtste lid gaf aan dat dit rapport een beoordeling moest
bevatten van het langtijdgemiddelde beoordelingsniveau op de zonegrens
en op geluidgevoelige objecten binnen de zone. Met dit wijzigingsbesluit
vervalt de aanwijzing van de zuiveringtechnische werken als categorie
inrichtingen als bedoeld in artikel 41 van de Wet geluidhinder (artikel II,
onderdeel D, onder 5). Daarmee komt de zoneringsplicht voor geluid te
vervallen, waardoor de extra eis aan het akoestisch rapport zoals
omschreven in artikel 1.11, achtste lid, eveneens kan komen te vervallen.
Onderdeel J
De terminologie van artikel 1.13a is gelijkgetrokken met die van artikel
3.6b. Voor een toelichting wordt verwezen naar de toelichting op artikel
3.6b (onderdeel OO).
Onderdeel K
In artikel 1.17, vijfde lid, is de verwijzing naar de versie (2012) van NTA
9065 vervallen. De versie is, zoals gebruikelijk, opgenomen in de
Activiteitenregeling.
Onderdeel L
Met de wijziging van artikel 1.18 komen onder andere dierentuinen
onder het Activiteitenbesluit te vallen. Artikel 1.18 geeft de specifieke
meldingsvereisten voor veehouderijen. Deze vereisten gelden niet voor
kinderboerderijen, hertenkampen, dierentuinen en soortgelijke inrichtingen. Een moeilijk punt is dat dieren van dezelfde diersoort zowel in de
agrarische sector als op een kinderboerderij of in een dierentuin
gehouden kunnen worden. Om dat onderscheid beter tot zijn recht te
laten komen is in het eerste lid opgenomen dat dat lid alleen geldt voor

Staatsblad 2015

337

146

het houden van landbouwhuisdieren. Dit zijn dieren die voor productiedoeleinden in de agrarische sector worden gehouden of gefokt en om
paarden in maneges. Doordat het eerste lid expliciet van toepassing is op
landbouwhuisdieren is dit artikel niet van toepassing op kinderboerderijen, hertenkampen, dierentuinen en dergelijke. Het tweede lid geeft aan
dat bij het houden van kleine aantallen landbouwhuisdieren paragraaf
3.5.8 niet van toepassing is. De oorspronkelijke uitzondering voor
kinderboerderijen in het tweede lid is niet meer nodig: dieren op een
kinderboerderij zijn geen landbouwhuisdieren en vallen dus niet onder het
aangepaste eerste lid.
Onderdeel N
In artikel 1.21b (nieuw) is bepaald dat een munitie-QRA bij de melding
moet worden gevoegd ten aanzien van het opslaan of bewerken van
ontplofbare stoffen en voorwerpen bij de krijgsmacht of een wijziging
daarvan in bepaalde gevallen. De melding op grond van het Activiteitenbesluit wordt tegelijkertijd gedaan met de aanvraag om een OBM voor
deze activiteit als bedoeld in artikel 2.2a, zevende lid, van het Bor. De
munitie-QRA wordt tevens bij de aanvraag voor de OBM betrokken.
Onderdeel O
Artikel 2.1a, onderdeel b, is verduidelijkt in die zin dat afdeling 2.2
(lozingen) slechts op inrichtingen type C van toepassing is indien deze
inrichtingen een of meer activiteiten verrichten die in hoofdstuk 3 zijn
geregeld.
Onderdeel P
In de opsomming van artikel 2.2, eerste lid, onderdelen a en b, zijn de
artikelen 3.6f en 3.6g opgenomen waarmee nieuwe activiteiten zijn
toegevoegd aan het Activiteitenbesluit. Het gaat over het lozen ten
gevolge van het schoonmaken van drinkwaterleidingen (artikel 3.6f
(nieuw)) en over het lozen van afvalwater ten gevolge van calamiteitenoefeningen (artikel 3.6g (nieuw)). Voor deze activiteiten is de milieuvergunningplicht opgeheven en gelden de algemene regels zoals opgenomen
met dit wijzigingsbesluit.
Onderdeel R
Met dit onderdeel wordt afdeling 2.3 opnieuw vastgesteld. De afdeling
geeft voorschriften over lucht en geur.
Artikel 2.3a, eerste lid
Met deze bepaling is vastgelegd dat afdeling 2.3 geldt voor alle typen
inrichtingen. Voor inrichtingen type A en B gelden de bepalingen van deze
afdeling voor zover de activiteiten niet uitputtend zijn geregeld in de
hoofdstukken 3 of 4 van het Activiteitenbesluit. Voor inrichtingen type C
(zonder IPPC-installatie) gelden de bepalingen in plaats van de eisen die
voorheen werden gesteld in de vergunning. De eisen in het Activiteitenbesluit zijn van toepassing en hoeven niet in de vergunning opgenomen te
worden. Afwijken van de eisen van hoofdstuk 3 is voor inrichtingen type
A, B en C alleen mogelijk als het desbetreffende artikel ook de mogelijkheid geeft tot maatwerk. Dit is bijvoorbeeld niet het geval voor paragraaf
3.2.1 (kleine en middelgrote stookinstallaties) waarbij alleen voor
IPPC-installaties in specifieke gevallen een mogelijkheid bestaat om af te
wijken. Echter, mocht de activiteit niet uitputtend geregeld zijn in

Staatsblad 2015

337

147

hoofdstuk 3, dan stelt afdeling 2.3, als verdere invulling van de zorgplichtbepaling voor inrichtingen type A, emissiegrenswaarden.
Daarbij is het overigens niet zo dat altijd door het bevoegd gezag aan de
inrichting gevraagd kan worden om aan te tonen dat de grensmassastroom niet overschreden wordt. Indien de luchtemissies niet relevant
zijn, is dit niet aan de orde. Een verdere toelichting op onder meer dit punt
is ook te vinden in het Informatiedocument Industriële Emissies55
waarvan een overzicht van de maatwerkmogelijkheden in het Activiteitenbesluit deel uitmaakt.
Artikel 2.3a, tweede lid
De BBT-conclusies hebben voorrang op de eisen in afdeling 2.3, ook in
de situatie dat de BBT- conclusies soepeler zijn dan de eisen in afdeling
2.3. Dit volgt uit een Europees gelijk speelveld voor de industrie. Deze
uitzondering geldt alleen voor de stofemissies naar de lucht, waarvoor
BBT-conclusies zijn vastgesteld. In het geval dat de BBT-conclusies in een
BREF geen betrekking hebben op de betreffende activiteit of type
productieproces kunnen de emissie-eisen in afdeling 2.3 wel van
toepassing zijn.
Wel geldt in alle gevallen artikel 2.8 voor IPPC-installaties, omdat de
BBT-conclusies (nog) onvoldoende basis geven voor een goede
monitoring van de luchtemissies. Daarnaast is het minimalisatiebeginsel
met betrekking tot zeer zorgwekkende stoffen, vermeld in artikel 2.4,
tweede lid, altijd van toepassing op deze installaties. Dit vloeit voort uit de
implementatie van de EU-richtlijn industriële emissies.
Een uitzondering op artikel 2.3a, tweede lid, is paragraaf 5.1.4 die
strengere eisen stelt aan de ontzwaveling in clausinstallaties bij raffinaderijen.
De reden hiervoor is dat met artikel 5.40 de situatie in de reeds
bestaande vergunningen wordt vastgelegd (gecodificeerd).
Artikel 2.3a, derde lid
In het derde lid is bepaald dat de emissiegrenswaarden in de artikelen
2.5 en 2.6 niet van toepassing zijn op de emissies van stoffen voor zover
in hoofdstuk 3 en 4 emissiegrenswaarden zijn gesteld. De emissiegrenswaarden in de hoofdstukken 3 en 4 gaan voor op de emissiegrenswaarden
van hoofdstuk 2. Wel is de sommatiebepaling uit artikel 2.5, eerste, vierde
en vijfde lid, van toepassing op activiteiten in de hoofdstukken 3 en 4. Ook
geldt de vrijstellingsbepaling uit artikel 2.6.
Artikel 2.3a, vierde lid
In het vierde lid is bepaald dat artikel 2.7a, eerste, tweede en vierde lid,
niet van toepassing is op de emissies van stoffen voor zover in hoofdstuk
3 en 4 eisen aan geurhinder zijn gesteld. De eisen van de hoofdstukken 3
en 4 over geurhinder gaan voor op de eisen over geurhinder in hoofdstuk
2.
Artikel 2.3a, vijfde lid
In het vijfde lid van artikel 2.3a is de relatie tussen afdeling 2.3 en
hoofdstuk 5 vastgelegd. Zo zijn in hoofdstuk 5 specifieke monitoringsbepalingen opgenomen voor de activiteiten in de paragrafen 5.1.1 tot en met
5.1.3. Daarmee is artikel 2.8 niet van toepassing op die activiteiten. De
55

Te vinden op www.infomil.nl

Staatsblad 2015

337

148

paragrafen 5.1.4 tot en met 5.1.6 bevatten geen monitoringsbepaling. In
dat geval is de algemene monitoringsbepaling in artikel 2.8 wel van
toepassing. Afdeling 2.3 is derhalve van toepassing op activiteiten in
hoofdstuk 5, voor zover in dat hoofdstuk niet anders is vermeld.
Artikel 2.3a, zesde lid
In het zesde lid is de relatie tussen afdeling 2.3 en afdeling 2.11
vastgelegd. Als het om een oplosmiddeleninstallatie gaat dan gelden de
voorschriften uit afdeling 2.11. De emissiegrenswaarden, de sommatiebepaling, de vrijstellingsbepaling en de meetvoorschriften gelden dan niet
voor deze oplosmiddeleninstallaties. Artikel 2.7 is gekoppeld aan de
artikelen 2.5 en 2.6 en geldt daardoor ook niet. Afdeling 2.11 regelt niets
over geur. Daarom geldt wel artikel 2.7a voor oplosmiddeleninstallaties
die vallen onder afdeling 2.11. Ook geldt artikel 2.4 (zeer zorgwekkende
stoffen) voor oplosmiddeleninstallaties.
Artikel 2.3b
De Europese Unie heeft selectiecriteria opgesteld om te bepalen
wanneer een stof als een zeer zorgwekkende stof wordt beschouwd. Deze
criteria zijn opgenomen in artikel 57 van REACH. Het gaat hierbij om
stoffen met de volgende eigenschappen:
1) kankerverwekkend,
2) mutageen,
3) reprotoxisch,
4) persistent, bioaccumulerend en toxisch,
5) zeer persistent en zeer bioaccumulerend,
6) gelijke zorg als de stoffen genoemd onder 1 tot en met 5, zoals
hormoonverstorende stoffen.
Ten aanzien van onderdeel 6 kan worden opgemerkt dat in artikel 57f
van REACH ook wordt aangegeven dat stoffen met «gelijke zorg» ook als
zeer zorgwekkende stof aangemerkt kunnen worden. Dit zijn stoffen met
hormoonontregelende eigenschappen. In REACH worden ook stoffen met
persistente, bioaccumulerende en toxische eigenschappen of zeer
persistente en zeer bioaccumulerende eigenschappen, die niet aan de
criteria onder 1 en 5 voldoen, als zeer zorgwekkend aangewezen. Het gaat
om stoffen waarvan wetenschappelijke aanwijzingen worden gevonden
voor waarschijnlijke ernstige gevolgen voor de gezondheid van de mens
of voor het milieu die even zorgwekkend zijn als die van de stoffen die
onder 1 tot en met 5 zijn vermeld. Deze stoffen worden per afzonderlijk
geval volgens de procedure van artikel 59 van REACH vastgesteld en op
de kandidatenlijst geplaatst.
In dit artikel wordt aangesloten bij deze criteria. Om te bepalen wanneer
aan deze criteria wordt voldaan, wordt zoveel mogelijk aangesloten bij
bestaande indelingen in internationale regelingen en verdragen. In de
Activiteitenregeling zijn de zeer zorgwekkende stoffen aangewezen en zijn
nadere bepalingen opgenomen over de identificatie van een zeer
zorgwekkende stof.
Om de uitvoering van de voorschriften in afdeling 2.3 te faciliteren, zijn
de stoffen die op basis van de genoemde criteria voor de toepassing van
deze afdeling in ieder geval als zeer zorgwekkend worden aangemerkt,
opgenomen in een niet-limitatieve lijst in de Activiteitenregeling. Met deze
lijst wordt aangesloten bij artikel 57 van REACH en de bijlagen uit de
hierboven bedoelde wetgeving en verdragen56.

56

OSPAR-verdrag, POP-verordening en de Kaderrichtlijn water.

Staatsblad 2015

337

149

Ook is de drijver van de inrichting op basis van artikel 1.15 van het
Activiteitenbesluit verplicht om de juiste informatie aan te leveren aan het
bevoegd gezag.
Het is de taak van het bevoegd gezag om de aangeleverde informatie te
toetsen.
Artikel 2.4, eerste lid
In artikel 2.4, eerste lid, wordt afgeweken van de reikwijdte van afdeling
2.3 zoals opgenomen in artikel 2.3a. De bepalingen voor de zeer zorgwekkende stoffen zijn uitsluitend van toepassing op inrichtingen type C. Van
inrichtingen type A wordt aangenomen dat er geen relevante emissies
van zeer zorgwekkende stoffen optreden. Voor inrichtingen type B gelden
de bepalingen van de hoofdstukken 3 en 4 waar via het toepassen van de
beste beschikbare technieken de emissies zijn geregeld. Voor inrichtingen
typen A en B kan bij onvoorziene gevallen gebruik worden gemaakt van
de zorgplichtbepaling in artikel 2.1.De algemene zorgplichtbepaling van
artikel 2.1 zal voor type A -en type B-inrichtingen slechts relevant zijn als
vangnet voor de situatie dat er toch, onvoorzien, op basis van nieuwe
informatie die beschikbaar is gekomen, vanuit het oogpunt van milieubescherming ontoelaatbare emissies naar de lucht blijken plaats te vinden
van zeer zorgwekkende stoffen. In een dergelijke situatie zijn derhalve niet
alle aspecten geregeld en is maatwerk mogelijk. De aard van de zeer
zorgwekkende stoffen en ontwikkelingen bij het beschikbaar komen van
informatie over zeer zorgwekkende stoffen nopen daartoe.
Voor inrichtingen waartoe een IPPC-installatie behoort, gelden de
bepalingen in aanvulling op de BBT-conclusies uit de BREF’s, voor zover
deze niet of onvoldoende gekwantificeerd zijn of op een activiteit of type
productieproces geen BBT-conclusies van toepassing zijn. Indien en voor
zover er in BBT-conclusies emissieniveaus voor zeer zorgwekkende stoffen
zijn vastgesteld, gaan die BBT-conclusies voor. Op dit punt wijkt de
regeling voor zeer zorgwekkende stoffen niet af van de regeling voor de
overige stoffen.
Uit de artikelen 14 en 17 van de EU-richtlijn industriële emissies volgt
dat de bevoegde autoriteiten de beste beschikbare technieken moeten
bepalen als deze niet in de BBT-conclusies zijn vastgelegd. Waar de beste
beschikbare technieken voorheen, met betrekking tot emissies van zeer
zorgwekkende stoffen, in overeenstemming met de NeR in vergunningvoorschriften werden vastgelegd, wordt daar nu via algemene regels
invulling aan gegeven.
Artikel 2.4, tweede lid
Stoffen die als zeer zorgwekkende stoffen zijn aangemerkt, zijn zeer
gevaarlijk voor mens en milieu. Een zo laag mogelijke concentratie van
deze stoffen in de leefomgeving is noodzakelijk voor de gezondheid van
de mens en voor het milieu. De drijver van een inrichting waar deze
stoffen worden gebruikt, geproduceerd of geëmitteerd, moet ervoor
zorgen dat de uitstoot van deze stoffen tot een minimum wordt beperkt.
Wanneer stoffen zeer zorgwekkende stoffen worden dan is men ten
aanzien van deze stoffen per direct minimalisatieverplicht. Dit houdt in dat
drijvers van inrichtingen meteen moeten gaan nadenken of een dergelijke
stof noodzakelijk is voor hun proces (vermijding stof) en of er mogelijkheden zijn om de emissie van de stof te verminderen.
Na maximaal 5 jaar moet op grond van het derde lid informatie worden
geleverd aan het bevoegd gezag over de mate van emissies en mogelijkheden tot vermijding en reductie van emissie van de zeer zorgwekkende
stoffen.

Staatsblad 2015

337

150

Voor inrichtingen type C geldt een inspanningsverplichting om te
onderzoeken of, en zo ja, hoe een verdere emissiereductie gerealiseerd
kan worden. Dus ook wanneer beste beschikbare technieken zijn
toegepast en de immissieconcentratie voor een stof het maximaal
toelaatbaar risiconiveau (MTR) niet overschrijdt. Minimalisatie kan op
verschillende manieren worden gerealiseerd: door substitutie, door
nieuwe reinigingstechnieken of nieuwe productietechnieken, door
geoptimaliseerde en duurzame bedrijfsvoering. Door een minimalisatieverplichting in regelgeving op te nemen, wordt ook innovatie bevorderd.
Artikel 2.4, derde lid
Met het derde lid wordt een periodieke toetsing van de minimalisatieverplichting beoogd. Een onderzoeksplicht blijft gelden zolang de kwaliteit
van het milieu daartoe aanleiding geeft. Onderzoeksverplichting en
minimalisatieverplichting bestonden al in de NeR. In onderdeel a duiden
de woorden «de mate waarin» op een informatieplicht en niet zonder
meer op een meetverplichting voor alle zeer zorgwekkende stoffen. Ook
als bepaalde emissies theoretisch mogelijk zijn, kan het bedrijf motiveren
waarom die emissies niet waarschijnlijk zijn, bijvoorbeeld met behulp van
een massabalans.
Artikel 2.4, vierde lid
Het beleidsstreven voor zeer zorgwekkende stoffen is het verwaarloosbaar risico (VR). Dit is bevestigd in de brief57 van de Staatssecretaris
van Infrastructuur en Milieu aan de Tweede Kamer. Het bevoegd gezag
kan besluiten de onderzoeksplicht op te heffen wanneer een inrichting
haar activiteiten zodanig heeft ingericht dat de immissiewaarde voor een
zeer zorgwekkende stof minder is geworden dan bijvoorbeeld het VR
(onderdeel a).
In overleg met het bevoegd gezag kan een prioritering in het nemen van
de maatregelen naar de aard en omvang van emissies van zeer zorgwekkende stoffen worden ingebracht (onderdeel b).
Indien door een inrichting meerdere zeer zorgwekkende stoffen naar de
lucht worden uitgestoten, kan het bevoegd gezag, met het oog op de
beperking van de administratieve lasten, besluiten dat de aanlevering van
de informatie gefaseerd mag plaatsvinden. De drijver van de inrichting
moet dan wel een voldoende gemotiveerd voorstel tot fasering aanleveren. Aan het aanleveren van deze informatie gaat ook een onderzoek
vooraf, hetgeen ook lasten met zich meebrengt. De aan te leveren
informatie kan in een dergelijk geval, naar het oordeel van het bevoegd
gezag, in eerste instantie beperkt blijven tot die zeer zorgwekkende stoffen
die het meest relevant zijn omdat zij de hoogste overschrijding geven of
omdat zij de meest relevante zijn binnen een groep van stoffen met
hetzelfde emissiepatroon en emissiegedrag.
Artikel 2.4, vijfde lid
Het MTR van een bepaalde stof voor lucht beoogt het ecosysteem en de
mens te beschermen tegen langdurige blootstelling aan die stof.
Aangenomen wordt dat dit doel wordt bereikt als ten minste 95% van de
soorten en processen binnen dat ecosysteem zijn beschermd.
Het MTR is een immissieconcentratie. Overschrijding van het MTR
betekent dat de mens of het ecosysteem onacceptabele nadelige effecten
ondervinden door de immissie van een stof.

57

Kamerstukken II 2010/11, 27 801, nr. 77.

Staatsblad 2015

337

151

Het begrip MTR wordt in Nederland al jaren gebruikt en is beschreven
in de notitie «Omgaan met risico’s».58
Ook voor het bepalen van de bodem- en waterkwaliteit wordt een MTR
of een daarop gelijkende norm gebruikt.
Artikel 2.4, zesde lid
Op grond van het zesde lid worden in de Activiteitenregeling regels
gesteld ten aanzien van het MTR en de vaststelling daarvan en ten aanzien
van de bepaling van de immissieconcentratie.
Om te bepalen of een emissie van stoffen door een inrichting leidt tot
concentraties die het MTR overschrijden, wordt de immissie van een zeer
zorgwekkende stof uit een inrichting bepaald met modelberekeningen dan
wel metingen.
Voor berekeningen van immissiewaarden wordt aangesloten bij
methoden die reeds worden gehanteerd in de Regeling beoordeling
luchtkwaliteit 2007.
Artikel 2.4, zevende lid
Voor een aantal nieuwe zeer zorgwekkende stoffen is nog geen MTR
beschikbaar. Die MTR’s zullen worden afgeleid via een wetenschappelijke
methode en vervolgens in de activiteitenregeling worden opgenomen (op
grond van het zesde lid). Tot die tijd is er een vrijstelling om aan het MTR
te toetsen. Bedrijven hebben gedurende die tijd de mogelijkheid om,
indien nodig, maatwerk op basis van artikel 2.4, achtste lid, aan te vragen.
Artikel 2.4, achtste lid
Lokale omstandigheden kunnen een reden zijn voor het bevoegd gezag
om maatwerk toe te passen in geval van overschrijding van het MTR.
De toelichting bij deze bepaling moet worden gelezen in samenhang
met de toelichting op artikel 2.7. Daar waar artikel 2.7 rekening houdt met
de geografische ligging, de plaatselijke milieuomstandigheden of de
technische kenmerken van de betrokken installatie bij het toelaten van
maatwerk voor emissiegrenswaarden, werkt artikel 2.4, achtste lid, op een
vergelijkbare wijze ten aanzien van immissiewaarden. Het bereiken van
een gewenst immissieconcentratieniveau voor een zeer zorgwekkende
stof is echter leidend voor het bepalen van emissiegrenswaarden.
Een voorbeeld is de situatie waarin andere bronnen dan industriële
installaties (bijvoorbeeld scheepvaart of wegverkeer) een substantiële
bijdrage leveren aan de achtergrondconcentratie. In een dergelijk geval
kan de achtergrondconcentratie dichtbij of zelfs boven het MTR liggen. In
dit geval zal het nemen van extra maatregelen door de drijver van de
inrichting er niet voor kunnen zorgen dat de immissieconcentratie voor
die stof in de lucht onder het MTR komt.
Afhankelijk van de lokale omstandigheden kan het bevoegd gezag erop
sturen álle puntbronnen in een bepaald gebied aan te pakken, waarbij bij
maatwerkvoorschrift een strenge eis wordt opgelegd. Het bevoegd gezag
kan ook een puntbron als niet relevant aanmerken ten opzichte van het
totaal en ruimte boven het MTR bieden.
Het kan gebeuren dat ondanks het toepassen van de beste beschikbare
technieken de emissies vanuit de inrichting ertoe leiden dat het MTR
wordt overschreden. Eén van de volgende opties is dan mogelijk:

58

bijlage nr. 5 bij het Nationaal Milieubeleidsplan, Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer (Kamerstukken II 1988/89, 21 137, nr. 5).

Staatsblad 2015

337

152

1. de drijver van de inrichting geeft expliciet aan hoe het immissieniveau tot onder het vereiste niveau gebracht zal worden, rekening
houdend met kosten en baten. In de Leidraad voor emissies van zeer
zorgwekkende stoffen naar de lucht is een methodiek van kosten en baten
voor zeer zorgwekkende stoffen opgenomen59;
2. het bevoegd gezag geeft in het maatwerkvoorschrift gemotiveerd aan
waarom een emissiegrenswaarde wordt opgelegd, waarmee van de MTR
(immissie-eis voor zeer zorgwekkende stoffen) wordt afgeweken, of
3. de activiteit niet mag plaatsvinden.
De emissiegrenswaarden in artikel 2.5 zijn vooral bedoeld voor
zogenaamde gekanaliseerde emissies. Emissies via uitmondingen van
afzuigpunten en dergelijke moeten worden gezien als gekanaliseerde
emissies (puntbronnen). Voor diffuse stofemissies is een emissiegrenswaarde niet gebruikelijk. Het bevoegd gezag kan daarom op basis van
artikel 2.4, achtste lid, in een maatwerkbesluit maatregelen vastleggen om
diffuse stofemissies te beperken.
Artikel 2.4, negende lid
Indien maatwerk nodig is op basis van de technische kenmerken van de
installatie, in verband met de kosten en baten, zal de drijver van de
inrichting informatie moeten aanleveren om maatwerk mogelijk te kunnen
maken. De drijver van de inrichting zal dan ook een kosteneffectiviteitsberekening moeten maken, die het bevoegd gezag kan gebruiken als
onderbouwing van het maatwerkvoorschrift.
Voor de toepassing van de kosten- en batenafweging die rekening
houdt met de specifieke risico’s die met zeer zorgwekkende stoffen
gepaard gaan bij het nemen van maatregelen, zal in de toekomst een
handboek worden ontwikkeld voor het bevoegd gezag en de inrichtingen.
Artikel 2.4, tiende lid
In de Wm zijn luchtkwaliteitswaarden opgenomen voor fijn stof,
benzeen, lood, arseen, cadmium, nikkel en benzo(a)pyreen. De eisen die in
artikel 2.4 zijn opgenomen voor een luchtkwaliteitstoets, zijn daarom niet
op deze stoffen van toepassing.
Artikel 2.4, elfde lid
Bij het invoeren van de nieuwe systematiek moet het bedrijfsleven
voldoende tijd krijgen om onderzoeken te doen en vervolgens maatregelen te treffen. De aanvang van de termijnen bedoeld in het elfde lid zijn
daarop afgestemd.
Artikelen 2.5 en 2.6
De artikelen 2.5 en 2.6 zijn voornamelijk tekstueel gewijzigd om beter
aan te sluiten bij de terminologie van het Bor. De nota van toelichting bij
de totstandkoming van het Activiteitenbesluit (Stb 2007, 415) is voor de
uitleg van deze artikelen nog steeds relevant.
De kern van die nota van toelichting is, samen met het informatieve
deel van de NeR, omgeschreven naar een hulpmiddel bij het vaststellen
van de beste beschikbare technieken: het Informatiedocument Industriële
Emissies (IdIE). Dit nieuwe hulpmiddel is te vinden op www.infomil.nl.
Verder is er een inhoudelijke wijziging doorgevoerd in artikel 2.5. Om
het Activiteitenbesluit in lijn te brengen met de meest recente versie van
de NeR zijn de emissiegrenswaarden en de grensmassastroom van de
stofcategorieën S en sO (tweede lid) aan elkaar gelijk gesteld. De
59

Hier wordt aan gewerkt, moet nog worden vastgesteld.

Staatsblad 2015

337

153

stofcategorieën MVP1 en MVP2 blijven bestaan, zij het op basis van
geactualiseerde uitgangspunten. Zeer zorgwekkende stoffen worden in
principe aangewezen als MVP stoffen. Bij de artikelen 2.5 en 2.6 hoort een
stoffenlijst die aangeeft welke stoffen in welke klassen zijn ingedeeld. De
stoffenlijst wordt opgenomen in bijlage 12a bij de Activiteitenregeling.
De emissiegrenswaarden gelden voor de emissies zonder extra
verdunning met lucht. Dat betekent dat de concentraties in de afgassen
worden berekend op basis van alleen de luchtstroom die nodig is voor het
reguliere proces. Luchtstromen die ter verdunning, koeling of anderszins
met de betreffende afgasstroom worden gemengd dan wel via hetzelfde
emissiepunt worden afgevoerd, worden niet meegenomen bij de bepaling
van de afgasconcentratie. Als er sprake is van verdunning dan wordt de
bepaling van de concentratie in de afgassen hiervoor gecorrigeerd.
De emissiegrenswaarden in artikel 2.5 zijn vooral bedoeld voor
zogenaamde gekanaliseerde emissies. Zie verder hetgeen hierover bij de
toelichting op artikel 2.4, achtste lid, is opgemerkt.
Artikel 2.5, eerste lid, bevat de sommatiebepaling binnen de klasse. Dit
artikel is verduidelijkt en gecorrigeerd. Artikel 2.5, eerste lid, in combinatie
met het vierde lid is de sommatiebepaling binnen de categorie. De
emissiegrenswaarden uit artikel 2.5 zijn gericht op maatregelen bij
puntbronnen. Daarom geldt de sommatiebepaling uit het eerste en vierde
lid alleen voor emissies van puntbronnen. Bij de sommatiebepaling wordt
de emissiegrenswaarde en grensmassastroom uit tabel 2.5 toegepast.
Voor een aantal stoffen in de categorie ZZS gelden emissiegrenswaarden
en grensmassastromen die afwijken van die in tabel 2.5. Deze stoffen
staan in bijlage 12b van de Regeling. Het zesde lid regelt daarom dat voor
de sommatiebepaling de emissiegrenswaarden en de grensmassastroom
uit bijlage 12 worden gebruikt in plaats van de waarden uit tabel 2.5.
De sommatiebepaling in artikel 2.5, eerste en vierde lid, geldt niet voor
stoffen in de klasse gA. Door grote verschillen in chemische en fysische
eigenschappen tussen de verschillende gasvormige stoffen in de klasse
gA is het in de praktijk vaak niet mogelijk om de emissies van verschillende stoffen in klasse gA gelijktijdig in dezelfde reinigingsinstallatie af te
vangen. Daarom worden deze stoffen en de noodzakelijke bestrijdingsmaatregelen afzonderlijk per stof beoordeeld. Een omissie in de sommatiebepaling is gecorrigeerd. In het eerste lid zijn nu ook de categorieën
genoemd waarvoor de sommatiebepaling geldt. Het eerste lid is nu in
overeenstemming met de sommatiebepaling binnen de categorie zoals
vermeld in het vierde lid.
Het tweede tot en met vierde lid moeten gelezen worden in samenhang
met het eerste lid. Het gaat om alle bronnen binnen de inrichting, onder
normale procesomstandigheden. Ook hier dienen de beste beschikbare
technieken te worden toegepast. Zo kan er in het voorbeeld van stofklasse
S niet gekozen worden voor een techniek om op die manier onder de
massastroom te komen zodat minder strenge eisen van toepassing zijn.
Voor de emissiegrenswaarden voor NOx in artikel 2.5, ingedeeld in
klasse gA.5, gaf de NeR een bandbreedte van 50 tot 500 mg/Nm3. In dit
wijzigingsbesluit is gekozen voor één algemene eis voor NOx van 200
mg/Nm3. Deze eis is in alle gevallen technisch haalbaar door toepassing
van nageschakelde technieken (selective catalytic reduction (SCR) of
selective non catalytic reduction (SNCR)) en in veel gevallen door
procesgeïntegreerde maatregelen zoals «low NOx branders». Daar waar
het vanwege de lokale luchtkwaliteit nodig is een strengere eis te stellen
kan het bevoegd gezag dat via een maatwerkvoorschrift op grond van
artikel 2.7, doen.

Staatsblad 2015

337

154

De stofcategorie zeer zorgwekkende stoffen bestaat uit de stofklassen
ERS, MVP1 en MVP2.
Een stof wordt op basis van extreme toxiciteit, persistentie en bioaccumulatiegedrag gerekend tot de categorie extreem risicovolle stoffen
(ERS). Voor extreem risicovolle stoffen geldt dat moet worden gestreefd
naar een nulemissie. Op deze stoffen is de minimalisatieverplichting van
toepassing (zie ook de toelichting op artikel 2.4). Bij een emissievracht van
meer dan 20 mg per jaar geldt een emissie-eis van 0,1 nanogram
TEQ/Nm3. De uitworp wordt uitgedrukt in TEQ, Toxiciteits Equivalenten,
zoals bedoeld in artikel 5.19 van het Activiteitenbesluit en artikel 5.19,
vijfde lid, van de Activiteitenregeling.
De stofklasse ERS is toegevoegd aan tabel 2.6. De vrijstellingsbepaling
is, gezien de extreme toxiciteit, de persistentie en het bioaccumulatiegedrag van de ERS, gelijk aan de grensmassastroom. De indeling van
stoffen in verschillende klassen in de NeR kwam tot nu toe tot stand op
basis van de beschikbaarheid van technieken om de emissie te beperken
en beperkte toxiciteitsinformatie. Op basis daarvan werden stoffen
ingedeeld in de klasse MVP1, MVP2 of ERS met daarbij behorende
emissiegrens en grensmassastroom.
Op basis van gegevens uit REACH, zoals actuele toxiciteitscriteria, zijn
nieuwe criteria voor een nieuwe klassenindeling gedefinieerd voor de
categorieën MVP1 en MVP2. Hiermee vindt voor een aantal stoffen een
verschuiving plaats van bijvoorbeeld categorie gA2 naar MVP2. De
categorie ERS is ongewijzigd. De drempelwaarden en de vrijstellingsbepaling uit de NeR zijn op basis van de nieuwe criteria eveneens geactualiseerd. De grensmassastroom geeft voldoende bescherming om immissiegrenzen te waarborgen. Indien onder de grensmassastroom wordt
geëmitteerd zal naar verwachting het MTR niet worden overschreden. Zie
ook de toelichting op artikel 2.4. Meer informatie over dit onderwerp is te
vinden in het RIVM-rapport60.
Voor zeer zorgwekkende stoffen waarvan de emissie beneden de
grensmassastroom blijft, bestaat nog steeds een minimalisatieverplichting. Dit houdt in dat gekeken wordt of het gebruik of de uitstoot van
de stof kan worden vermeden dan wel of de uitstoot verder omlaag
gebracht kan worden. Van de verplichte informatie die het bevoegd gezag
hierover elke 5 jaar moet ontvangen kan bij maatwerkvoorschrift op grond
van artikel 2.4, door het bevoegd gezag worden afgezien. Zie de
toelichting bij 2.4, vierde lid. Het bevoegd gezag kan op basis van
geleverde informatie wel een emissiegrenswaarde voorschrijven om zo de
minimalisatie vast te leggen.
Emissiegrenswaarden veranderen overigens niet meteen wanneer een
stof een zeer zorgwekkende stof wordt. Die waarden worden pas na
overleg met de sector, bijvoorbeeld in de Adviesgroep industriële
emissies, over de technisch-economische haalbaarheid en na aanpassing
van de Activiteitenregeling ingevoerd. Voor anders ingedeelde stoffen, als
bedoeld in artikel 2.5, zesde lid, worden nog niet de strengere emissiegrenswaarden voorgeschreven die verbonden zijn aan de stofklasse, maar
blijft tot 1 januari 2025 de emissiegrenswaarde behorend bij de oorspronkelijke klasse nog van kracht. Dit is vastgelegd in de Activiteitenregeling.
In een bijlage bij de Activiteitenregeling is de lijst van deze stoffen
opgenomen.

60

601357014/2013 «Toxical evaluation of mass flow limits for air emissions of substances of very
high concern»

Staatsblad 2015

337

155

Artikel 2.7, eerste lid
In de inrichting dient ten minste de beste beschikbare techniek te
worden toegepast (2.14, eerste lid, onderdeel c, onder 1, van de Wabo). De
emissiegrenswaarden zoals genoemd in de artikelen 2.5 en 2.6 zijn met de
beste beschikbare technieken geassocieerde emissieniveau’s. Het
bevoegd gezag kan afwijken van de emissiegrenswaarden zoals genoemd
in de artikelen 2.5 en 2.6. Afwijken kan door andere emissiegrenswaarden
vast te stellen dan wel door de emissiegrenswaarden aan te vullen of te
vervangen door gelijkwaardige parameters of gelijkwaardige technische
maatregelen die een gelijkwaardig niveau van milieubescherming
garanderen Afwijken is mogelijk met een maatwerkvoorschrift dat goed
gemotiveerd moet worden. Daarbij is informatie afkomstig van de
inrichting altijd noodzakelijk en de inrichting is dan ook verplicht deze
informatie te leveren op grond van art. 1.15. Ook buiten de periode zoals
bedoeld in artikel 1.10 van het Activiteitenbesluit kan het bevoegd gezag
informatie opvragen over de emissies van de inrichting.
De afwijkingsmogelijkheid die dit lid biedt, is beperkt tot de gronden die
ook worden genoemd in de EU-richtlijn industriële emissies (en artikel 5.5,
zevende lid, van het Bor), namelijk de geografische ligging, de plaatselijke
milieuomstandigheden en de technische kenmerken van de installatie.
Afwijken met een maatwerkvoorschrift kan leiden tot strengere
emissiegrenswaarden, maar ook tot minder strenge grenswaarden.
Strengere voorwaarden dan haalbaar met de toepassing van de beste
beschikbare technieken moeten gesteld worden als de milieukwaliteitsnormen in het geding zijn. In het geval van minder strenge eisen kan dit
alleen het geval zijn als toepassing van de beste beschikbare technieken
tot buitensporig hoge kosten zou leiden, als gevolg van de geografische
ligging, plaatselijke milieuomstandigheden of technische kenmerken van
de betrokken installatie.
Geografische ligging
De geografische ligging biedt de mogelijkheid rekening te houden met
verschillen in landschap, klimaat en grondsoorten binnen de Europese
Unie. Binnen Nederland zullen er weinig gevallen zijn waarbij de
geografische ligging van de inrichting leidt tot een afwijkend niveau van
de beste beschikbare technieken. Toch kunnen bijvoorbeeld de beschikbaarheid van water en de mogelijkheid om water te lozen een rol spelen
bij het bepalen van de beste beschikbare technieken en de daarbij
behorende emissiegrenswaarde.
Plaatselijke milieuomstandigheden
Indien naar de mening van het bevoegd gezag de emissiegrenswaarde
strenger moet zijn om de lokale milieukwaliteit te kunnen borgen, dan
wordt dit gemotiveerd bij maatwerkvoorschrift gedaan. Zo kan de
nabijheid van bebouwing leiden tot een strengere emissienorm om mens
en milieu te beschermen. De plaatselijke milieuomstandigheden kunnen
geen reden zijn om minder strenge eisen te stellen.
Artikel 2.7, eerste lid, geldt niet voor de stofcategorie ZZS. De afwijkingsmogelijkheid voor deze stofcategorie is reeds geregeld in artikel 2.4.
De afwijkingsmogelijkheid in artikel 2.4 voor zeer zorgwekkende stoffen
biedt dezelfde mogelijkheid als artikel 2.7, eerste lid. De afweging voor het
opleggen van afwijkende eisen bij zeer zorgwekkende stoffen kan wel
strenger uitpakken vanwege de minimalisatieverplichting die geldt voor
ZZS.

Staatsblad 2015

337

156

Hoofdstuk 5 wordt niet genoemd in artikel 2.7, eerste lid. De activiteiten
in hoofstuk 5 zijn namelijk niet integraal geregeld. Indien bij een activiteit
in hoofdstuk 5 een emissiegrenswaarde voor een stof staat, dan geldt
deze emissiegrenswaarde en niet die van artikel 2.5. Afwijken van een
emissiegrenswaarde genoemd bij een activiteit in hoofdstuk 5 is alleen
mogelijk als in hoofdstuk 5 bij die activiteit een afwijkingsmogelijkheid is
geregeld.
Is voor een stof geen emissiegrenswaarde geregeld, dan gelden wel de
emissiegrenswaarden uit artikel 2.5. Dit blijkt uit artikel 2.3a, vijfde lid.
Voor de emissiegrenswaarden uit artikel 2.5 kan wel gebruik gemaakt
worden van de afwijkingsmogelijkheid die artikel 2.7 biedt.
De emissiegrenswaarden in artikel 2.5 zijn vooral bedoeld voor
zogenaamde gekanaliseerde emissies. Zie verder hetgeen hierover bij de
toelichting op artikel 2.4, achtste lid, is opgemerkt.
Diffuse emissies moeten zoveel mogelijk worden beperkt door middel
van «good housekeeping» en preventieve maatregelen. De diffuse
emissies die niet kunnen worden beperkt, moeten in overeenstemming
met de beste beschikbare technieken zoveel mogelijk worden afgevoerd
door middel van gerichte afzuiging. De emissies van die afzuiging worden
samen met de emissies van afblaaspunten van de ruimteventilatie
beschouwd als puntbronnen. Meer informatie over het minimaliseren van
diffuse emissies is vermeld in de volgende publicaties, die te vinden zijn
op www.infomil.nl:
– Rapportagereeks MilieuMonitor 15-Meetprotocol voor lekverliezen,
– Rapportagereeks MilieuMonitor 14-Diffuse emissies en emissies bij
op- en overslag -,
– Handboek emissiefactoren,
– Factsheets op- en overslag en bewerken.
Artikel 2.7, tweede lid
Technische kenmerken van de installatie
In sommige gevallen kunnen de technische kenmerken van de
installatie leiden tot een afwijkende emissiegrenswaarde. Bij het bepalen
van de afwijkende emissiegrenswaarden kunnen een afwijkend emissiepatroon, kosteneffectiviteit en een integrale afweging in relatie tot de
technische kenmerken van de installatie een rol spelen.
Afwijkend emissiepatroon
In sommige situaties is het emissieverloop dusdanig dat de emissiegrenswaarden in de artikelen 2.5 en 2.6 na toepassing van de beste
beschikbare technieken niet haalbaar zijn. In die gevallen kan van deze
eisen worden afgeweken en kunnen andere grenswaarden vastgesteld
worden. Het is aan de drijver van de inrichting om aan te tonen dat er
sprake is van een afwijkende emissiepatroon.
Dit afwijkende emissiepatroon is een gevolg van het gekozen product of
productieproces, zoals batchgewijze productie. Voor een aantal emissiesituaties zijn er bijzondere bepalingen: de middelingsbepaling en de
piekemissiebepaling.
Middelingsbepaling: de concentratie-eisen in de artikelen 2.5 en 2.6 zijn
van toepassing op de halfuurgemiddelde waarden. Als emissies zo sterk
variëren in de tijd dat het opleggen van algemene eisen voor halfuurgemiddelde concentraties niet realistisch is, kan de emissieconcentratie
worden gemiddeld over een langere periode. Dit zal met name kunnen
voorkomen bij discontinue, fluctuerende emissies. Een langere midde-

Staatsblad 2015

337

157

lingsduur dan de emissieduur is niet toegestaan. De maximale toegestane
middelingsduur is vier uur.
Piekemissiebepaling: met piekemissies worden incidentele hoge
waarden in de halfuurgemiddelde concentraties of in de emissievracht per
uur bedoeld.
Er worden drie frequentieniveaus onderscheiden:
1. Als in het emissieverloop regelmatig (enkele keren per dag) pieken
optreden, is het emissieverloop in te delen als een fluctuerend emissiepatroon. Ter beoordeling van het emissieniveau van de regelmatig optredende pieken kan het middelen over de emissieduur worden gehanteerd
(zie middelingsbepaling).
2. Voor pieken die af en toe optreden en een jaarvracht hebben van
meer dan 100 maal de grensmassastroom is ter beoordeling van de
emissieconcentratie of emissievracht maatwerk nodig vanwege het
bedrijfsspecifieke karakter van deze pieken. Op deze pieken is geen
bijzondere bepaling van toepassing.
3. Op pieken die af en toe optreden en een jaarvracht hebben die, naar
schatting, lager is dan 100 maal de grensmassastroom is de piekemissiebepaling van toepassing. Bij het vaststellen van het voorzieningenniveau
kunnen deze pieken buiten beschouwing worden gelaten.
Door de geringe jaarvracht is het opleggen van de algemene
concentratie-eisen in het algemeen niet redelijk. Voor deze pieken kunnen
wel aangepaste concentratieniveaus en een maximale frequentie van
voorkomen worden opgenomen in een maatwerkvoorschrift.
Bij de beoordeling van piekemissies zal rekening moeten worden
gehouden met de aard van de bronnen (stoffen met een minimalisatieverplichting) en de eventuele hinder. Zie hiervoor ook de toelichting op artikel
2.4, vierde lid, onderdeel a, als het gaat om zeer zorgwekkende stoffen.
Integrale afweging
Als gevolg van de technische kenmerken van de installatie kan een
emissie hoger uitvallen dan de eisen genoemd in de artikelen 2.5 en 2.6
omdat een andere emissie op een veel lager niveau uitkomt dan daar
wordt genoemd. Ook afwenteling naar een ander medium zoals water of
energieverbruik kan het bevoegd gezag meewegen bij het vaststellen van
de emissiegrenswaarden naar de lucht.
Zo kan bij het vaststellen van de emissiegrenswaarde voor stofklasse S
bij toepassing van een elektrostatisch filter rekening gehouden worden
met het energieverbruik van een dergelijk filter. Indien een reductie van de
stofemissie tot onder de normen van de artikelen 2.5 en 2.6 leidt tot een
aanzienlijk meerverbruik van energie, kan het bevoegd gezag een andere
emissiegrenswaarde opnemen.
Ook kan de combinatie van emissies in een specifiek geval leiden tot
een andere techniek dan de techniek waarmee de eisen uit de artikelen 2.5
en 2.6 gehaald kunnen worden. Zo kan bij een combinatie van bijvoorbeeld anorganische gassen en stoffen gekozen worden voor een natte
wasser, waarmee beide emissies gereduceerd worden. Het zal echter niet
in alle gevallen mogelijk blijken de eis van stofklasse S te halen met
behulp van een natte wasser.
Indien er een direct verband is tussen twee of meer emissies binnen de
installatie en gemotiveerd kan worden dat, alle emissies en hun effecten
in ogenschouw genomen, de leefomgeving er als geheel beter van wordt,
ondanks het feit dat de emissiegrenswaarden voor één of meer van de
emissies niet voldoen aan de artikelen 2.5 en 2.6, kan het bevoegd gezag
een afwijkende emissiegrenswaarde vaststellen. Dit mag in geen geval
leiden tot een vermindering van het beschermingsniveau voor de mens of
de natuur.

Staatsblad 2015

337

158

Een dergelijke afweging zal derhalve goed gemotiveerd moeten
worden, bijvoorbeeld onderbouwd met één van de methoden genoemd in
het IdIE.
Artikel 2.7, derde tot en met zesde lid
Kosteneffectiviteit
Als gevolg van de technische kenmerken van de installatie kan de
drijver van inrichting geconfronteerd worden met uitzonderlijke kosten
maar ook mogelijke baten als gevolg van het toepassen van de beste
beschikbare technieken, die niet meegenomen zijn bij het opstellen van de
artikelen 2.5 en 2.6 of bij de BBT-conclusies (hoewel deze maatregelen in
beginsel kosteneffectief zijn).
Met behulp van de kosteneffectiviteit-methode krijgt men inzicht in de
economische haalbaarheid (buitensporig hogere kosten in verhouding tot
de milieuvoordelen, in relatie tot de geografische ligging, de plaatselijke
milieuomstandigheden of de technische kenmerken van de betrokken
installatie) van een milieumaatregel om mede aan de hand daarvan te
kunnen bepalen of een afwijkend BBT-niveau gekozen moet worden. Er is
hierbij sprake van uitzonderlijke situaties, zoals ingrijpende bouwkundige
aanpassingen binnen de inrichting. In situaties waarbij een installatie
volledig nieuw wordt gebouwd (zogenaamde grass root situaties of green
field situaties) is er geen ruimte voor het instrument kosteneffectiviteit.
Bij het uiteindelijk vaststellen van milieumaatregelen kan kosteneffectiviteit worden gebruikt als één van de mee te wegen technische
kenmerken, in samenhang met andere elementen zoals de geografische
ligging, plaatselijke milieuomstandigheden of de resultaten van een
integrale afweging van de milieu-effecten van de installatie. Het is
uitdrukkelijk niet de bedoeling om uitsluitend op basis van een toets van
de kosteneffectiviteit te beslissen over het al dan niet nemen van een
emissiebeperkende maatregel. Omgekeerd is het echter ook niet de
bedoeling de inrichting te vragen een kosteneffectiviteit-berekening te
maken als de inrichting kan aantonen dat bijvoorbeeld de technische
kenmerken van een installatie toepassing van een specifieke techniek
onmogelijk maken.
Op grond van artikel 1.15 moet de drijver van de inrichting informatie
aanleveren om maatwerk mogelijk te kunnen maken. In de toelichting bij
artikel 2.7, eerste lid, wordt ook op deze verplichting gewezen. De drijver
van de inrichting zal dan ook een kosteneffectiviteitsberekening maken die
het bevoegd gezag vaststelt (artikel 2.7, derde lid).
Voor de afweging kan een toetsing worden uitgevoerd die is gebaseerd
op kostencurves. In een kostencurve is de kosteneffectiviteit weergegeven
als functie van de concentratie van de verontreiniging in de ongereinigde
afgassen (de ingangsconcentratie). Bij een hoge ingangsconcentratie
werkt een emissiebeperkende maatregel meestal efficiënt omdat er veel
verontreiniging wordt afgevangen, waardoor de kosteneffectiviteit gunstig
(lage waarde) is. Bij een lage ingangsconcentratie is het vaak kostbaar om
emissie af te vangen en is de kosteneffectiviteit dus ongunstig (hoge
waarde). In één curve kunnen ook de effecten van verschillende maatregelen met een verschillende kostprijs of verschillende efficiëntie worden
weergegeven.
Volgens deze benadering is een aantal kostencurves opgesteld
(Onderzoek kosteneffectiviteit in de NeR)61. Op basis hiervan zijn
bandbreedtes bepaald voor de toetsing van de kosteneffectiviteit (de
jaarlijkse kosten gedeeld door de jaarlijkse uitstoot) van emissiebeperkende maatregelen tegen vier luchtvervuilende stoffen: NOx, SO2, VOS en
61

IKC51189, 20 april 2010, te vinden op www.infomil.nl

Staatsblad 2015

337

159

stof (zie tabel 2.7 van dit wijzigingsbesluit). Met behulp van het bovengenoemde «onderzoek kosteneffectiviteit in de NeR» is het mogelijk ook
kostencurves voor andere dan de vier genoemde stoffen of andere
situaties op te stellen.
Artikel 2.7, vierde lid, geeft aan dat maatregelen waarvan de berekende
waarde lager is dan de laagste waarde van het afwegingsgebied kosteneffectief zijn. De waarde ligt immers onder het afwegingsgebied. Of de
maatregel daadwerkelijk uitgevoerd moet worden, is afhankelijk van
andere criteria genoemd in artikel 2.7.
Artikel 2.7, vijfde lid, geeft aan dat maatregelen waarvan de berekende
waarde hoger is dan hoogste waarde van het afwegingsgebied niet
kosteneffectief zijn. In beginsel is de maatregel te duur, maar is het
afhankelijk van de andere criteria (geografische ligging, plaatselijke
milieuomstandigheden of de technische kenmerken van de betrokken
installatie) die genoemd worden in dit artikel of de maatregel uitgevoerd
dient te worden.
Artikel 2.7, zesde lid, bevat het afwegingsgebied van de berekende
kosteneffectiviteit. Na weging van de inspraakreacties is er voor gekozen
om dit lid aan te passen. In het ontwerpbesluit waren maatregelen
waarvan de berekende waarde zich binnen het bereik bevindt, in beginsel
kosteneffectief. Er is voor gekozen om dichter bij de oorspronkelijke tekst
van de NeR te blijven. Voor maatregelen waarvan de berekende waarde
zich binnen het bereik bevindt, zal het bevoegd gezag de kosteneffectiviteit moeten vast stellen, zoals bedoeld in het derde lid. Op grond van
artikel 1.15 moet de drijver van de inrichting informatie aanleveren om
maatwerk mogelijk te kunnen maken. De drijver van de inrichting zal dan
ook een kosteneffectiviteitsberekening maken die het bevoegd gezag
vaststelt. In samenspraak met het bedrijf zal het bevoegd gezag bepalen
of de maatregel getroffen dient te worden, daarbij in ieder geval rekening
houdend met de in artikel 2.7, eerste lid, genoemde elementen.
Naast deze elementen kunnen andere overwegingen een rol spelen bij
het al dan niet verlangen van de maatregel, zoals de technische
levensduur van de installatie, het gegeven of de drijver van de inrichting
voornemens is te verhuizen en de omvang van de vracht. Indien de drijver
van de inrichting van mening is dat dergelijke argumenten van toepassing
zijn en in dit individuele geval de maatregel niet kosteneffectief is, dan zal
hij dit voldoende onderbouwd aan moeten geven bij het verzoek om een
maatwerkvoorschrift. Het bevoegd gezag kan niet gedwongen worden een
maatwerkvoorschrift op te stellen maar zal dan, gelet op het vermelde in
artikel 3.46 van de Algemene wet bestuursrecht, wel voldoende gemotiveerd moeten aangeven hoe de afweging van de kosteneffectiviteit heeft
plaatsgevonden.
Overigens dient nogmaals benadrukt te worden dat het instrument
kosteneffectiviteit slechts in een beperkt aantal gevallen extra informatie
verschaft. In verreweg de meeste gevallen zijn gangbare technieken
toepasbaar en kosteneffectief. In gevallen waarin deze technieken niet
kosteneffectief blijken, spelen ook andere technische kenmerken, zoals
een integrale afweging, maar ook de lokale omstandigheden vaak een rol.
De uitkomsten van een kosteneffectiviteitsberekening dienen dan ook
altijd in samenhang met de andere elementen van artikel 2.7 bekeken te
worden.
Ter illustratie zijn hieronder enkele voorbeelden over kosteneffectiviteit
opgenomen. Meer informatie en voorbeelden over kosteneffectiviteit zijn
vermeld in het Informatiedocument Industriële Emissies.

Staatsblad 2015

337

160

Voorbeeld 1: Een inrichting heeft een maatregel om de emissie naar de
lucht te beperken doorgerekend. De maatregel lijkt kosteneffectief. Echter,
door de maatregel ontstaat een extra afvalwaterstroom die gereinigd
moet worden. Door de extra kosten komt de maatregel ruim boven de
bovengrens en wordt de luchtmaatregel als niet kosteneffectief (KE)
gezien.
Voorbeeld 2: Een inrichting draait nog maar weinig draaiuren per jaar,
gedurende een periode van 3 jaar. Daarna stopt de bedrijfsvoering. Totaal
zal de inrichting nog ongeveer 15.000 draaiuren maken. De maatregelen
geven een reductie van gemiddeld 50 kg NOx per uur (totale vermeden
emissie 750.000 kg per jaar) en kosten 13,5 miljoen euro voor 3 jaar,
inclusief bedrijfskosten en rente (=18 euro per kg). Omdat de levensduur
beperkt is kan in dit geval kan besloten worden de maatregel niet te
nemen.
Artikel 2.7, zevende lid
Op grond van artikel 1.15 van dit besluit moet de drijver van de
inrichting informatie aanleveren, zoals een kosteneffectiviteitsberekening,
om maatwerk mogelijk te kunnen maken (zie ook de toelichting bij artikel
2.7, eerste lid) indien het bevoegd gezag hierom verzoekt. Deze informatie
kan worden gebruikt voor het vaststellen of herzien van een maatwerkvoorschrift.
Uitgangspunt is dat wordt voldaan aan de eisen in artikel 2.5 en 2.6.
Ontwikkelingen in de bedrijfsvoering of in de beste beschikbare
technieken kunnen aanleiding zijn voor nieuwe maatregelen en daarmee
een herziening van het maatwerkvoorschrift.
Artikel 2.7, achtste en negende lid
Deze bepalingen waren bij het tot stand komen van het Activiteitenbesluit62 opgenomen als artikel 2.7, tweede en derde lid. De inhoud van nota
van toelichting bij deze eerste versie van het Activiteitenbesluit is op dit
punt nog steeds relevant.
Bij emissies van minimalisatieverplichte stoffen betekent deze bepaling
dat op grond van de aard van de emissies een controleregime overeenkomstig regime 4 van tabel 2.8 kan worden voorgeschreven, zoals dat
voorheen op grond van paragraaf 3.7 van de NeR plaatsvond.
Artikel 2.7a
Dit artikel regelt het aanvaardbaar niveau van geurhinder. Het bevoegd
gezag beoordeelt het aanvaardbaar niveau van geurhinder in de volgende
gevallen:
– inrichtingen waar geur relevant is: dat zijn inrichtingen type C,
inrichtingen type B waarvoor geur niet uitputtend is geregeld in de
hoofdstukken 3 en 4 of inrichtingen type A»;
– beoordeling van gelijkwaardigheid van een alternatieve maatregel op
basis van art 1.8 van het Activiteitenbesluit;
– opstellen van maatwerkvoorschriften bij activiteiten in hoofdstuk 3 en
4;
Het algemene beleidsuitgangspunt is het voorkomen en, indien niet
mogelijk, het zo veel mogelijk beperken van geurhinder. Dit beleidsuitgangspunt maakt sinds 1995 onderdeel uit van de NeR. De beoordeling
welke mate van geurhinder nog aanvaardbaar is, is aan het bevoegd
gezag. De drijver van de inrichting geeft informatie over de wijze waarop
geurhinder wordt voorkomen dan wel tot een aanvaardbaar niveau wordt
62

Stb. 2007, 415

Staatsblad 2015

337

161

beperkt. Indien het bevoegd gezag oordeelt dat de informatie die de
drijver van de inrichting levert onvoldoende is om te bepalen of een
aanvaardbaar niveau van geurhinder wordt gehaald, dan kan het bevoegd
gezag van de drijver van de inrichting een geuronderzoek vragen op
grond van het tweede lid. Ook buiten de periode als bedoeld in artikel 1.10
Activiteitenbesluit kan het bevoegd gezag deze informatie opvragen. Dit
geuronderzoek voldoet aan de eisen die de NTA 9065 Meten en rekenen
geur hieraan stelt.
Beoordeelt het bevoegd gezag de geur als onaanvaardbaar, dan kan het
bevoegd gezag hier eisen aan stellen in een maatwerkvoorschrift. Een
uitgebreide toelichting op het bepalen van het aanvaardbaar hinderniveau
is terug te vinden in de Handleiding geur: bepalen van het aanvaardbaar
hinderniveau van industrie en bedrijven (niet veehouderijen)63 (hierna:
Handleiding geur). Het bevoegd gezag kan ten behoeve van het opstellen
van dit maatwerk van de drijver van de inrichting een onderzoek naar
mogelijke maatregelen vragen (vijfde lid).Artikel 2.7a, derde lid, geeft aan
welke aspecten het bevoegd gezag ten minste meeweegt bij het bepalen
van het aanvaardbaar niveau van geurhinder. De aspecten genoemd in dit
lid zijn gebaseerd op het afwegingsproces bij de hindersystematiek zoals
opgenomen in de bovengenoemde Handleiding geur. Dit zijn dezelfde
aspecten die tot 2013 waren opgenomen in de NeR.
De genoemde aspecten worden meegewogen al naar gelang ze relevant
zijn. Zo zal voor een nieuwe inrichting geen «historie van de inrichting»
beschikbaar zijn en dus niet meegewogen worden. Er is rekening
gehouden met de genoemde aspecten wanneer het bevoegd gezag
motiveert waarom een aspect wel of niet is meegenomen. Zo verwijst de
activiteit «bereiden van voedingsmiddelen» voor het bepalen van het
aanvaardbaar hinderniveau bij maatwerk naar artikel 2.7a, derde lid. Bij
horecabedrijven is het bijvoorbeeld niet gebruikelijk om de geurbelasting
in kaart te brengen. Het bevoegd gezag heeft rekening gehouden met het
aspect «geurbelasting» als het bevoegd gezag motiveert waarom het in
kaart brengen van de geurbelasting niet nodig is voor het bepalen van het
aanvaardbaar hinderniveau. Ook is deze lijst niet uitputtend. Zo kan het
nuttig zijn, als het gaat om een nieuwe inrichting, om informatie op basis
van een vergelijkbare inrichting te betrekken bij het bepalen van het
aanvaardbaar hinderniveau.
De nationale en lokale geurbeleidskaders wegen hierbij zwaar. Dat wil
overigens niet zeggen dat de overige aspecten helemaal geen rol meer
spelen als dergelijke beleidskaders bestaan. Die overige aspecten kunnen
bijvoorbeeld van belang zijn indien het beleidskader geen invulling heeft
gegeven aan die aspecten.
a. de bestaande toetsingskaders, waaronder lokaal geurbeleid
In het Activiteitenbesluit wordt met bestaande toetsingskaders het
geurbeleid op internationaal of lokaal niveau bedoeld. Dit zijn:
– BREF’s en BBT-conclusies (Internationaal niveau)
– Provinciaal en gemeentelijk geurbeleid
Voor IPPC-installaties gelden de BBT-conclusies en BREF’s. In deze
documenten is over het algemeen weinig aandacht voor geur. Toepassing
van de BBT-maatregelen voor luchtemissies zorgt wel vaak voor het
wegnemen van een deel van de geurhinder, maar niet altijd. Wanneer het
geuraspect niet of onvoldoende terugkomt in de BBT-conclusies bepaalt
het bevoegd gezag het aanvaardbaar hinderniveau op basis van de
aspecten genoemd in artikel 2.7a, derde lid. Het bevoegd gezag kan deze
aspecten nader uitwerken in lokaal geurbeleid. In het Activiteitenbesluit
wordt het bevoegd gezag de vrijheid gegeven om lokaal invulling te
63

http://www.infomil.nl/onderwerpen/klimaat-lucht/geur/handleiding-geur/

Staatsblad 2015

337

162

geven aan het aanvaardbaar hinderniveau voor geur. Het bevoegd gezag
heeft dit in een aantal gevallen vastgelegd in lokaal beleid. In dat geval
toetst het bevoegd gezag het aanvaardbaar hinderniveau aan het lokale
beleid.
b. de geurbelasting ter plaatse van geurgevoelige objecten
Het aanvaardbaar hinderniveau wordt bepaald ter plaatse van geurgevoelige objecten nabij de geurrelevante activiteit. Het Activiteitenbesluit
verwijst voor de definitie van het «geurgevoelig object» naar artikel 1 van
de Wet geurhinder en veehouderij. Het bevoegd gezag moet deze definitie
aanhouden om te bepalen wat een geurgevoelig object is. Wel bepaalt het
bevoegd gezag zelf welke mate van geurhinder als aanvaardbaar wordt
beschouwd. Het bevoegd gezag kan bijvoorbeeld op een bedrijventerrein
een lager niveau van bescherming aanvaardbaar beschouwen dan in een
woonwijk. Ook betrekt het bevoegd gezag de lokale situatie bij het
afwegen van het aanvaardbaar hinderniveau. Zo kan in een gebied waar
veel bedrijven bij elkaar staan sprake zijn van cumulatie van geur
waardoor de geurbelasting ter plaatse van geurgevoelige objecten
onaanvaardbaar is. Het bevoegd gezag kan dan in maatwerkvoorschriften
van de individuele inrichting rekening houden met het cumulatie-effect.
c. de aard, omvang en waardering van de geur die vrijkomt bij de
betreffende inrichting
Aard, omvang en waardering geven inzicht in de mate van hinder die
ervaren wordt. Zo zal de geur van gebakken brood als minder hinderlijk
worden ervaren dan de geur van een rioolwaterzuiveringsinstallatie.
Inzicht in de aard, omvang en waardering van de geurhinder, ook wel
«hedonische waarde» genoemd, kan op een kwalitatieve (belevingsonderzoek, hinderenquête, klachtenregistratie etcetera) of kwantitatieve
manier (meetrapport) worden bepaald. De NTA9065 meten en rekenen
geur geeft een overzicht van kwalitatieve en kwantitatieve meet- en
berekeningsmethoden.
d. de historie van de betreffende inrichting en het klachtenpatroon met
betrekking geurhinder
De historie en het klachtenpatroon van de inrichting geven inzicht in
mogelijk eerdere knelpunten van geur. Als uit de historie van de inrichting
bijvoorbeeld blijkt dat een ontgeuringsinstallatie niet goed wordt
onderhouden, dan kunnen hieraan aanvullende eisen worden gesteld.
Geurklachten hoeven nog niet te betekenen dat er sprake is van een
onaanvaardbaar hinderniveau. Het bevoegd gezag bepaalt het niveau dat
nog als aanvaardbaar wordt beschouwd. Wel geeft het klachtenpatroon
inzicht in de mate van hinder die ervaren wordt door de omgeving. Om
die reden vormt het klachtenpatroon een aspect dat het bevoegd gezag
meeneemt in zijn afweging van het aanvaardbaar hinderniveau. De
Handleiding geur geeft een nadere toelichting op de geurklachten en
handhaving.
e. de bestaande en verwachte geurhinder van de betreffende inrichting
Bij het bepalen van het aanvaardbaar hinderniveau weegt het bevoegd
gezag de huidige en verwachte hinder af in zijn beoordeling. Indien bij de
melding van een nieuwe activiteit bijvoorbeeld bekend is dat in de
nabijheid van de nieuwe activiteit een woonwijk wordt gerealiseerd, dan
wordt rekening gehouden met de verwachte hinder ter plaatse van de nog
te realiseren woonwijk.

Staatsblad 2015

337

163

f. de kosten en baten van technische voorzieningen en gedragsregels in
de inrichting
Als gevolg van de technische of organisatorische maatregelen kan de
drijver van de inrichting geconfronteerd worden met uitzonderlijke kosten
maar ook mogelijke baten als gevolg van het toepassen van een
maatregel. Integrale afweging en kosteneffectiviteit spelen een rol bij het
inzichtelijk maken van de kosten en baten. Het bevoegd gezag kan hierbij
gebruik maken van de methodiek zoals voorgeschreven in artikel 2.7.
Artikel 2.8 regelt de verplichting om de emissies naar de lucht te
bepalen.
Artikel 2.8, eerste en tweede lid
Wanneer de drijver van de inrichting geen of andere maatregelen dan
de in de ministeriële regeling genoemde erkende maatregelen neemt,
moet hij eenmalig bepalen of de hoeveelheid van de emissies de
grensmassastroom die voor de uitgeworpen stoffen geldt niet
overschrijdt. Als ook een emissie-eis geldt, moet op verzoek van het
bevoegd gezag worden nagegaan of die eis niet wordt overschreden. Op
grond van het tweede lid geldt deze verplichting opnieuw bij veranderingen aan de installatie die naar verwachting zal leiden tot een significante toename van de emissie.
Artikel 2.8, derde en vierde lid
Het derde lid bepaalt dat de emissies van stoffen waarvoor eisen gelden
op grond van artikel 2.5 en artikel 2.6 met een bepaalde regelmaat moeten
worden gecontroleerd. Dit controleregime wordt afgeleid van de ernst van
mogelijke storingen. Dit wordt gedaan door de omvang van een mogelijke
emissie bij een storing van de emissiebeperkende maatregel om te
rekenen naar een storingsfactor. Hierbij zijn de definities van storingsemissies en storingsfactor in artikel 1.1, tweede lid, (nieuw) van belang. De
grootte van de storingsfactor is maatgevend voor het gewenste controleregime. Hierbij geldt dat het controleregime intensiever wordt naarmate
de gevolgen van een storing ernstiger kunnen zijn.
De controle van de emissie wordt uitgevoerd door de drijver van de
inrichting. De rapportages van deze controle worden, volgens het zevende
lid van dit artikel, vastgelegd in een rapport, dat op grond van artikel 1.15
op verzoek beschikbaar is voor het bevoegd gezag.
De emissies kunnen worden gecontroleerd via meting van concentraties
van de stoffen in de afgassen of op basis van metingen van emissierelevante parameters (ERP’s).
Aan het uitvoeren van metingen worden op grond van het achtste lid
nadere eisen gesteld in de Activiteitenregeling.
Artikel 2.8, vijfde lid
Voor zover de controlevorm een ERP voorschrijft moet de drijver van de
inrichting kunnen aantonen dat een ERP geschikt is om de emissies te
monitoren. De ERP’s staan in een bekende relatie tot de concentratie van
stoffen in de afgassen. Meer over ERP’s is te vinden in het Informatiedocument Industriële Emissies.
De drijver geeft ook aan binnen welke grenzen de waarde van de ERP
moet blijven. Deze informatie maakt deel uit van het rapport zoals bedoeld
in het zevende lid. Dit rapport moet voldoen aan de eisen die op grond
van het achtste lid in de Activiteitenregeling worden opgenomen.
Uiteraard is vooraf overleg tussen de drijver van de inrichting en het
bevoegd gezag zeer raadzaam.

Staatsblad 2015

337

164

Artikel 2.8, zesde lid
Het zesde lid bepaalt dat metingen door een geaccrediteerde instantie
moeten worden uitgevoerd. De accreditatie heeft tot doel om de kwaliteit
van de uitgevoerde metingen te bewaken. Door middel van de accreditatie
wordt gewaarborgd dat een meetinstantie beschikt over de juiste kennis
en instrumenten om de metingen volgens de geldende normen uit te
voeren. De accreditatie wordt in Nederland verstrekt door de Raad voor
Accreditatie64. Een meetinstantie die is geaccrediteerd door een buitenlandse accreditatie-instelling65 is in Nederland ook toegestaan.
Vooral in gevallen waarbij het gaat om grote emissiehoeveelheden of
om zeer gevaarlijke stoffen is het van belang dat emissies juist en volgens
de geldende normen worden bepaald.
Voor veel van de stoffen waarvoor emissie-eisen gelden, zijn inmiddels
nationale of internationale meetnormen opgesteld. Deze worden
genoemd in de Activiteitenregeling. In gevallen waarin voor een bepaalde
component geen meetnorm beschikbaar is en geen specifieke accreditatie
mogelijk is, heeft het de voorkeur dat de meetinstantie een accreditatie
heeft voor het meten van emissies van vergelijkbare stoffen.
In de Nederlandse praktijk worden veel metingen al uitgevoerd door
geaccrediteerde meetinstanties. Daarnaast geldt voor activiteiten die
onder de EU-richtlijn industriële emissies vallen al de verplichting om
emissies te meten volgens de internationale meetnormen. Daarmee
gelden voor instanties die deze metingen doen al dezelfde kwaliteitseisen
als voor geaccrediteerde instanties.
De verwachting is dat de verplichting tot accreditatie niet tot een
significante toename van administratieve lasten of van uitvoeringslasten
zal leiden.
Artikel 2.8, zevende lid
Het zevende lid stelt eisen aan de resultaten van emissiemetingen of de
controle van ERP’s. De resultaten moeten vastgelegd worden in een
rapport. De resultaten van emissiemetingen worden gerapporteerd bij
standaard luchtcondities voor temperatuur en druk, en bij droog afgas.
Het resultaat van een emissiemeting heeft een bepaalde meetonzekerheid (onderdeel c). Dit is het gevolg van mogelijke onnauwkeurigheden
bij de monsterneming, monsterbehandeling en analyse. De grootte van de
meetonzekerheid kan worden ontleend aan de gebruikte meetnorm of kan
worden geschat door de instantie die de metingen uitvoert. Bij het toetsen
van de gemeten waarde van de emissie aan de grenswaarde wordt de
gemeten waarde gecorrigeerd voor de meetonzekerheid. Dit gebeurt door
de gemeten waarde te verlagen met de grootte van de meetonzekerheid,
voordat wordt getoetst aan de grenswaarde. In de Activiteitenregeling is
opgenomen hoe de meetonzekerheid wordt vastgesteld. Onderdeel d
regelt dat emissies van verbrandingsprocessen worden herleid op afgas
met een bepaald volumegehalte aan zuurstof. Dit is 6% bij het stoken op
vaste brandstoffen en 3% bij het stoken op gasvormige of vloeibare
brandstoffen. Het bevoegd gezag kan hiervan gemotiveerd afwijken en in
een maatwerkvoorschrift het een afwijkend zuurstofgehalte vastleggen.
De onderdelen e, f en g regelen de manier waarop de gemeten
concentraties moeten worden getoetst aan de geldende emissiegrenswaarden.

64
65

Te vinden op http://www.rva.nl/
Te vinden op http://www.european-accreditation.org/

Staatsblad 2015

337

165

onderdeel e
Een afzonderlijke meting bestaat standaard uit drie deelmetingen. Dat
betekent dat drie monsters worden genomen van de emissies of drie
waarden worden bepaald. De resultaten van de deelmetingen worden
gemiddeld en dat gemiddelde geldt als het resultaat van de afzonderlijke
meting. Dit resultaat wordt gecorrigeerd voor de meetonzekerheid
(onderdeel c). Het resultaat van de afzonderlijke meting, na correctie voor
de meetonzekerheid, mag de grenswaarde zoals bedoeld in artikel 2.5 of
in de hoofdstukken 3 en 4 niet overschrijden.
Voor een verdere toelichting over de metingen wordt verwezen naar het
IdIE.
Artikel 2.8a
Dit nieuwe artikel bevat het overgangsrecht voor geurvoorschriften uit
de vergunning waarvoor nu afdeling 2.3 Lucht en geur gaat gelden. Dit
overgangsrecht merkt de vergunningvoorschriften voor geur aan als
maatwerkvoorschriften voor zover dit binnen de maatwerkmogelijkheid
van afdeling 2.3 Lucht en geur valt.Voor de termijn van vijf jaar is gekozen
mede wegens de inhoud van de inspraakreacties op het besluit. Een
periode van drie jaar werd door het bevoegd gezag in dit geval te kort
geacht voor het omzetten van vergunningvoorschriften in maatwerkvoorschriften. De belastende werking van deze termijn voor de betrokken
inrichtingen wordt beperkt geacht. Bestaande bedrijven zullen immers al
de maatregelen getroffen hebben om een aanvaardbaar hinderniveau te
bereiken.
Onderdeel S
Artikel 2.8a is vernummerd tot artikel 2.8b. Artikel 2.8b, eerste lid,
onderdeel b, is verduidelijkt in die zin dat afdeling 2.4 (bodem) slechts op
inrichtingen type C van toepassing is indien deze inrichtingen een of meer
activiteiten verrichten die in hoofdstuk 3 zijn geregeld.
Onderdeel V
Het opschrift van afdeling 2.5 is gewijzigd. Uit deze wijziging volgt dat
de afdeling naast afvalstoffenbeheer ook van toepassing is op de fase
voorafgaand aan afvalstoffenbeheer.
Onderdeel W
Artikel 2.12, eerste lid
Op grond van artikel 10.54a, eerste lid, van de Wm is het verboden
gevaarlijke afvalstoffen te mengen zonder omgevingsvergunning. Dat
verbod geldt voor activiteiten die vallen onder het begrip afvalstoffenbeheer (zie artikel 1.1 van de Wm). Van afvalstoffenbeheer is sprake vanaf
de inzameling. Inzameling wordt daarbij beschouwd als een actieve en
professionele handeling.
In artikel 2.12, eerste lid, is een verbod opgenomen voor het mengen
van gevaarlijke afvalstoffen dat van toepassing is op de situaties die niet
onder afvalstoffenbeheer vallen. Dit betreft dus de fase voorafgaand aan
inzameling. Zo heeft het eerste lid betrekking op handelingen met eigen
gevaarlijke afvalstoffen binnen de inrichting waar de afvalstoffen zijn
ontstaan. Ook op brengpunten, zoals detaillisten waar gevaarlijke
afvalstoffen worden ingeleverd zoals verzamelbakken voor batterijen in
supermarkten of brengpunten voor oude medicijnen bij de apotheker, is
het eerste lid van toepassing. Daarnaast is het lid ook van toepassing op

Staatsblad 2015

337

166

gevaarlijke afvalstoffen die ontstaan door werkzaamheden die een
inrichting buiten de eigen inrichting uitvoert en deze afvalstoffen nog niet
zijn meegenomen naar een inrichting.
Voor de toepassing van het mengverbod in het eerste lid is het van
belang om te weten wanneer sprake is van mengen. Er zijn drie vormen
van mengen te onderscheiden:
1. Het samenvoegen van afvalstoffen die behoren tot verschillende
categorieën van afvalstoffen die op grond van artikel 2.12, vijfde lid, zijn
aangewezen in de Activiteitenregeling.
2. Het samenvoegen van afvalstoffen die behoren tot dezelfde categorie
van afvalstoffen in de Activiteitenregeling, maar wel verschillend zijn.
3. Het samenvoegen van afvalstoffen met niet-afvalstoffen.
Hierbij is het van belang of sprake is van «verschillende categorieën van
afvalstoffen» of «dezelfde categorie van afvalstoffen» zoals genoemd in
de eerste en tweede mengvorm. Dit kan worden bepaald aan de hand van
de Activiteitenregeling. In de Activiteitenregeling is een lijst opgenomen
van verschillende categorieën van afvalstoffen. De lijst van verschillende
categorieën van afvalstoffen is erop gericht om aan te geven welke
afvalstoffen in principe wel en welke niet mogen worden samengevoegd.
Het mengverbod in het eerste lid is alleen van toepassing op de eerste
en derde mengvorm. Bij de eerste mengvorm gaat het om het samenvoegen van afvalstoffen die onder verschillende categorieën van
afvalstoffen in de Activiteitenregeling vallen. Zo vallen afgewerkte olie die
vrijkomt bij onderhoud aan voorzieningen of installaties en smeervet
onder verschillende categorieën van afvalstoffen in de Activiteitenregeling. Omdat beide afvalstoffen in verschillende categorieën van
afvalstoffen in de Activiteitenregeling vallen, wordt het samenvoegen
ervan als mengen beschouwd. Op grond van het eerste lid, is deze
menghandeling verboden.
Bij de derde mengvorm gaat het om het samenvoegen van afvalstoffen
met niet-afvalstoffen. Ook dit wordt als mengen beschouwd. Voor
gevaarlijke afvalstoffen geldt dat het op grond van het eerste lid,
verboden is om gevaarlijke afvalstoffen te mengen met niet-afvalstoffen.
Voor het mengen van niet-gevaarlijke afvalstoffen met niet-afvalstoffen
geldt geen verbod.
Het mengverbod in het eerste lid is niet van toepassing op de tweede
mengvorm. Bij de tweede mengvorm gaat het om het samenvoegen van
afvalstoffen die onder dezelfde categorie van afvalstoffen in de Activiteitenregeling vallen, maar wel verschillen van elkaar qua aard, samenstelling of concentratie. Het is dus toegestaan om gevaarlijke afvalstoffen
die binnen dezelfde categorie van afvalstoffen in de Activiteitenregeling
vallen, te mengen. Bijvoorbeeld lege ongereinigde verpakkingen van olie
en lege ongereinigde verpakkingen van verf. Beide afvalstoffen vallen
binnen dezelfde categorie van afvalstoffen in de Activiteitenregeling, maar
verschillen wel van aard. Het mengen hiervan valt niet onder het verbod
van het eerste lid.
Artikel 2.12, tweede lid
De verbodsbepaling in dit lid heeft betrekking op eigen, niet-gevaarlijke
afvalstoffen die tot verschillende categorieën van afvalstoffen in de
Activiteitenregeling behoren. Deze mogen niet worden gemengd als het
gescheiden houden redelijkerwijs kan worden gevergd. In hoofdstuk 14
van het Landelijk afvalbeheerplan 2009-2021 is aangegeven hoe kan
worden bepaald wanneer sprake is van het «redelijkerwijs gescheiden
kunnen houden» van afvalstoffen.

Staatsblad 2015

337

167

Artikel 2.12, derde lid
Het mengen van niet-gevaarlijke afvalstoffen van buiten de inrichting en
die behoren tot verschillende categorieën van afvalstoffen in de Activiteitenregeling mag in principe niet. Zo is het verboden om verpakkingsglas
te mengen met vlakglas omdat deze afvalstoffen in verschillende
categorieën van afvalstoffen in de Activiteitenregeling vallen. Er gelden
enkele uitzonderingen op het verbod. Een uitzondering betreft het
mengen van verschillende niet-gevaarlijke afvalstoffen tot biomassa. Deze
uitzondering is opgenomen in artikel 3.10n, tweede lid.
Daarnaast is een uitzondering opgenomen in artikel 3.156, tweede lid,
dat van toepassing is op gemeentelijke milieustraten ofwel de gemeentelijke afvalbrengstations.
Het mengverbod in het derde lid is niet van toepassing op het mengen
van niet-gevaarlijke afvalstoffen die onder dezelfde categorie van
afvalstoffen in de Activiteitenregeling vallen, maar wel van elkaar
verschillen. Bijvoorbeeld het mengen van schoon hout (a-hout) met
geverfd hout (b-hout). Deze menghandeling valt niet onder het verbod van
het derde lid.
Artikel 2.12, vierde lid
In het vierde lid is een uitzondering opgenomen op het mengverbod
van het eerste lid. Het is toegestaan om gevaarlijke afvalstoffen met
niet-gevaarlijke afvalstoffen die tot bepaalde verschillende categorieën
van afvalstoffen in de Activiteitenregeling behoren, te mengen in het
geval nog geen sprake is van afvalstoffenbeheer. In de Activiteitenregeling
is aangegeven welke categorieën van afvalstoffen het betreft. Het zijn de
categorieën van afvalstoffen in de Activiteitenregeling met hetzelfde
nummer maar met een toevoeging A of B. Dit zijn de gevallen waarin de
afvalstoffen zowel gevaarlijk als niet-gevaarlijk kunnen zijn, maar waar het
zowel vanuit het oogpunt van hoogwaardige verwerking van afval als
vanuit het risico op ongewenste wegmenging niet veel bezwaar bestaat
tegen het mengen. Brandblussers zijn een voorbeeld. Brandblussers
kunnen als gevaarlijke afvalstof of als niet-gevaarlijke afvalstof worden
geclassificeerd, afhankelijk van het blusmiddel. Gevaarlijke brandblussers
en niet-gevaarlijke brandblussers vallen onder verschillende categorieën
van afvalstoffen in de Activiteitenregeling, maar de categorieën hebben
wel hetzelfde nummer (en verschillen alleen in de toevoeging, A of B).
Het mengen van gevaarlijke brandblussers met niet-gevaarlijke
brandblussers is uitgezonderd van het mengverbod van het eerste lid van
dit artikel.
Onderdeel X
De uitzondering op het verbod van het verbranden van afvalstoffen voor
de inzet van biomassa als brandstof van artikel 2.14a, eerste lid, is
verplaatst naar artikel 3.10n.
Onderdeel Y
Artikel 2.15, eerste lid
Uit artikel 2.15, eerste lid, is de netto contante waarde als criterium voor
de vraag of een maatregel rendabel is, geschrapt. In de praktijk bleek het
werken met twee criteria verwarrend en ook overbodig. In de praktijk
geldt namelijk vrijwel altijd dat een maatregel met een positieve netto
contante waarde ook een terugverdientijd van vijf jaar of minder heeft.
Het heeft daarom vrijwel geen toegevoegde waarde om naast de
terugverdientijd ook de netto contante waarde als criterium te hanteren.

Staatsblad 2015

337

168

Artikel 2.15, tweede lid
Het bevoegd gezag kan al dan niet op verzoek van de drijver van de
inrichting gebruik maken van de mogelijkheid om bij maatwerkvoorschrift
een gefaseerde uitvoering vast te leggen. Hiertoe treedt het in overleg met
de drijver van de inrichting over de tijdstippen waarop de nog te nemen
energiebesparende maatregelen genomen moeten worden. Door deze
fasering mogelijk te maken ontstaat de mogelijkheid om rekening te
houden met de bedrijfseconomische omstandigheden van een inrichting.
Het kan daarbij gaan om de financiële situatie van een inrichting die
aantoonbaar fasering van de maatregelen noodzakelijk maken. Het
faseren kan niet gebruikt worden om het nemen van maatregelen telkens
vooruit te schuiven.
Ook kan om bedrijfseconomische redenen in de afspraken worden
aangesloten bij natuurlijke momenten van een inrichting zoals
investerings- en vervangingsmomenten of het reguliere onderhoud en
renovaties. De bedoelde bedrijfseconomische omstandigheden betreffen
dus niet omstandigheden die ontstaan door structureel slecht management.
Het tweede lid maakt het mogelijk dat het bevoegd gezag in de
toezichts- en handhavingsfase samen met de drijver van de inrichting
afspraken maakt over het stellen van redelijke termijnen. Het bevoegd
gezag legt deze termijnen bij beschikking vast en houdt vervolgens
toezicht op de naleving ervan.
Onderdeel Z
In artikel 2.16a is het overgangsrecht van artikel 6.9 (oud) overgenomen.
Onderdeel AA
De voormalige formulering van artikel 2.17, tweede lid, had een
ongewenst effect. De formulering leidde ertoe dat bij de combinatie van
een inrichting aan de grens van een gezoneerd industrieterrein, met een
geluidgevoelig object buiten dat industrieterrein maar op minder dan 50
meter afstand van de grens van die inrichting, het tweede lid niet meer
gold. De in het eerste lid in tabel 2.17a genoemde waarden golden dan
voor het gebouw of terrein gelegen op minder dan 50 meter afstand, maar
ook voor in andere richtingen gelegen objecten, vaak gelegen op veel
grotere afstand, bijvoorbeeld aan de andere zijde van het industrieterrein.
In die andere richtingen mocht de geluiduitstraling dan veel groter zijn. Dit
was een onbedoeld effect. Met het tweede lid was beoogd om de
geluiduitstraling in alle richtingen te beperken tot 50 dB(A) etmaalwaarde
op 50 meter. Met deze wijziging geldt de aanvullende eis van 50 dB(A) op
50 meter altijd, ongeacht of er een gevoelig object (buiten het industrieterrein) op minder dan 50 meter van de inrichting is gelegen. Hetzelfde
ongewenste effect had artikel 2.17, vierde lid, onderdeel d. Ook dat artikel
is aangepast zodat de eis van 50 dB(A) op vijftig meter altijd geldt als de
inrichting is gelegen op een gezoneerd industrieterrein.
Onderdeel BB
In artikel 2.17a, eerste tot en met vijfde lid, (nieuw) en in het zesde lid
(nieuw) is het overgangsrecht van artikel 6.12 (oud) onderscheidenlijk
artikel 6.15 (oud) opgenomen.

Staatsblad 2015

337

169

Onderdeel CC
De wijzigingen in artikel 2.18, eerste tot en met vierde lid, houden
verband met het verplaatsen van het overgangsrecht van artikel 6.12 (oud)
naar artikel 2.17a, eerste tot en met vijfde lid, en artikel 6.16 (oud) naar
artikel 2.19a, eerste tot en met derde lid. Het negende en tiende lid (nieuw)
bevatten het overgangsrecht dat voorheen was opgenomen in artikel 6.14
(oud). Artikel 6.15 (oud) verwees per abuis naar artikel 2.18 en is daarom
niet in artikel 2.18 overgenomen.
Onderdeel DD
Artikel 2.19a is een artikel waarin het overgangsrecht van artikel 6.16
(oud) is overgenomen. Gebleken is dat de formulering van artikel 6.16
(oud) tot misverstanden kan leiden. De bedoeling van dit artikel was om
inrichtingen gelegen in aangewezen concentratiegebieden wat meer
geluidruimte te geven. De mate waarin was met artikel 6.16, derde lid,
onderdeel a (oud), afhankelijk gemaakt van het referentieniveau. Een
letterlijke toepassing daarvan zou er echter toe leiden dat in die gevallen,
waarin het referentieniveau lager is dan de in artikel 2.17 bedoelde
waarden, de in het concentratiegebied gelegen inrichtingen juist aan
strengere geluideisen moeten voldoen dan reguliere inrichtingen. Dat is
niet de bedoeling. Daarom zijn in het nieuwe artikel 2.19a, derde lid.
onderdeel a, de in artikel 2.17 bedoelde waarden als ondergrens
opgenomen.
Onderdeel EE
Deze wijzigingen in artikel 2.20, eerste tot en met vierde lid, houden
verband met het verplaatsen van het overgangsrecht van artikel 6.12 (oud)
naar artikel 2.17a, eerste tot en met vijfde lid. In het achtste en negende lid
(nieuw) is artikel 6.13 (oud) overgenomen.
Onderdelen FF en GG, onder 1
Deze wijzigingen in het eerste lid van de artikelen 2.21 en 2.22 houden
verband met het verplaatsen van het overgangsrecht van artikel 6.12 (oud)
naar artikel 2.17a, eerste tot en met vijfde lid.
Onderdeel GG, onder 2
Door de toevoeging van «spoedeisende medische hulpverlening» aan
artikel 2.22 worden ambulances ten behoeve van medische hulpverlening
gelijk behandeld met andere speciale motorvoertuigen, waarvoor speciale
regels voor piekgeluiden gelden. Om de formulering van het tweede lid
gelijk te trekken met het eerste lid is aan het tweede lid toegevoegd «het
vrijmaken van de weg na een ongeval».
Onderdeel HH
In artikel 2.23a is de verwijzing naar artikel 3.29 aangepast vanwege de
wijzing van laatstgenoemd artikel.
Onderdeel JJ
In artikel 3.3, vierde lid, onderdeel b, wordt ten aanzien van het
algemeen weerbericht voortaan verwezen naar de Wet taken meteorologie en seismologie. De Wet op het Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut is ingetrokken.

Staatsblad 2015

337

170

In het zesde en zevende lid (nieuw) is het overgangsrecht van artikel
6.18 (oud) opgenomen. De formulering van het zesde lid is aangepast om
duidelijk te maken dat deze bepaling van toepassing is op zowel het lozen
dat plaatsvindt binnen een inrichting als op het lozen dat plaatsvindt via
een buis die van de inrichting naar een andere plek loopt, vanwaar het
water de bodem, het oppervlaktewater of het riool instroomt.
Onderdeel MM
De wijziging van artikel 3.5c houdt verband met het verplaatsen van het
overgangsrecht van artikel 6.19b, eerste tot en met het vijfde lid (oud),
naar artikel 3.5b, vierde tot en met het achtste lid.
Onderdeel NN
Abusievelijk ontbrak in paragraaf 3.1.6 inzake het lozen ten gevolge van
werkzaamheden aan vaste objecten een artikel met het toepassingsbereik
van deze paragraaf. Met artikel 3.6.1 is het toepassingsbereik toegevoegd.
Onderdeel OO
De redactie van artikel 3.6b, eerste lid, dat voorschriften geeft voor het
lozen in een oppervlaktewaterlichaam ten gevolge van sloop-, renovatieof nieuwbouwwerken, kon de indruk wekken dat het artikel slechts van
toepassing is bij uitbreiding van een al bestaand object en niet bij
nieuwbouw. Dat is niet de bedoeling. Met deze wijziging wordt verduidelijkt dat dit artikel ook van toepassing is op nieuwbouw van vaste
objecten.
Onderdeel PP
Met dit onderdeel worden drie paragrafen toegevoegd aan afdeling 3.1.
Paragraaf 3.1.7 betreft «handelingen in een oppervlaktewaterlichaam».
Baggerwerkzaamheden binnen inrichtingen, zoals bij jachthavens,
gemeentelijke havens en visafslagen waren vergunningplichtig, terwijl
baggerwerkzaamheden buiten de inrichting zijn geregeld in artikel 3.17
van het Besluit lozen buiten inrichtingen en daarmee onder algemene
regels vallen. Met dit wijzigingsbesluit worden ook de baggerwerkzaamheden binnen inrichtingen vrijgesteld van de watervergunningplicht
(artikel 3.6d (nieuw)). Hetzelfde geldt voor andere werkzaamheden in het
oppervlaktewater, die plaatsvinden door of vanwege de beheerder van dat
oppervlaktewater in het kader van het beheer (artikel 3.6e (nieuw)),
waarvoor in het Besluit lozen buiten inrichtingen artikel 3.18 is
opgenomen. De formulering van de artikelen 3.6d en 3.6e is dan ook
ontleend aan de tekst van het Besluit lozen buiten inrichtingen. In het
tweede lid van artikel 3.6d ontbreekt alleen het woord «redelijkerwijs» dat
in artikel 3.17 van het Besluit lozen buiten inrichtingen wel wordt gebruikt.
Hiermee is geen inhoudelijke wijziging beoogd, maar wordt aangesloten
bij de formulering die in het Activiteitenbesluit gebruikelijk is. Wellicht ten
overvloede wordt opgemerkt dat «andere werkzaamheden in het
oppervlaktewater» uiteraard niet ziet op de aanleg of het wijzigen van
rijkswaterstaatswerken als bedoeld in artikel 5.4 van de Waterwet. Omdat
de gevolgen voor de waterkwaliteit op dit moment nog niet helemaal
overzien kunnen worden is vooralsnog geen met artikel 3.19 van het
Besluit lozen buiten inrichtingen vergelijkbare bepaling opgenomen over
lozen in een oppervlaktewaterlichaam ten gevolge van het verplaatsen
van algen en bacteriën uit een ander oppervlaktewaterlichaam.

Staatsblad 2015

337

171

Paragraaf 3.1.8 betreft «lozen ten gevolge van schoonmaken drinkwaterleidingen».
In het Besluit lozen buiten inrichtingen is in artikel 3.22 het lozen van
schoonmaakwater ten gevolg van het schoonmaken van drinkwaterleidingen geregeld en dat lozen valt daarmee onder algemene regels. In de
praktijk is gebleken dat veel van deze lozingen plaatsvinden bij inrichtingen, waarop dat besluit niet van toepassing is, waardoor de voorkeursroute voor lozen vanuit inrichtingen, in het oppervlaktewater, vergunningplichtig was. Door eenzelfde artikel als artikel 3.22 van het Besluit lozen
buiten inrichtingen in artikel 3.6f (nieuw) van het Activiteitenbesluit op te
nemen vervalt die vergunningplicht. Daarmee wordt tevens verdere
invulling gegeven aan het onder algemene regels brengen van dergelijke
lozingen die voor het milieu zowel chemisch als ecologisch weinig
relevant zijn. Daarnaast zorgt het gelijktrekken van de regels in het
Activiteitenbesluit en het Besluit lozen buiten inrichtingen voor uniformering van deze besluiten, waardoor het samengaan van deze besluiten
in de toekomst wordt vereenvoudigd.
De hoeveelheid afvalwater die vrijkomt bij het schoonmaken en in
bedrijf nemen van de voorzieningen voor de opslag, het transport en de
distributie van drinkwater is afhankelijk van het betrokken traject in het
transport- en distributienet. Het transportnet kenmerkt zich door aanvoerleidingen met een grote diameter die het drinkwater over grote afstanden
transporteren. Het distributienet verdeelt de hoofdstroom naar de vele
eindgebruikers en kenmerkt zich door de vele vertakkingen en het verloop
van grotere naar kleinere diameters. Tegen lozingen van dit afvalwater dat
bij het schoonmaken van drinkwaterleidingen vrijkomt, bestaat, voor
zover het geen desinfecteermiddelen of andere chemicaliën bevat, geen
bezwaar, anders dan dat het geen overlast mag veroorzaken. In dit geval
heeft het direct terugvoeren van dit water in het milieu de voorkeur. Het
lozen op of in de bodem, in een oppervlaktewaterlichaam of in schoonwaterstelsels wordt daarom zonder beperkingen toegestaan (tweede en
derde lid). Het lozen op het vuilwaterriool is minder gewenst omdat de
werking van een zuiveringtechnisch werk ongunstig wordt beïnvloed door
toevoeging van een relatief grote hoeveelheid schoon water. Dit is alleen
een optie als anders lozen in redelijkheid niet mogelijk is (vierde lid). Als
er desinfecteermiddelen zijn gebruikt, is overleg met het bevoegd gezag
noodzakelijk om de meest geschikte oplossing voor het lozen van
afvalwater te vinden. Het bevoegd gezag kan het te lozen afvalwater op
grond van het vijfde lid toestaan, indien het belang van de bescherming
van het milieu zich daartegen niet verzet.
Paragraaf 3.1.9 betreft «lozen van afvalwater ten gevolge van calamiteitenoefeningen».
Calamiteitenoefeningen voert een inrichting uit om bij brand of een
andere calamiteit de schade tot een minimum te beperken. Het testen van
een brandbestrijdingsinstallatie valt binnen het begrip «calamiteitenoefening». Bij een calamiteitenoefening kan afvalwater vrijkomen. Zo zal een
oefening om een brand te bestrijden, gepaard kunnen gaan met het
gebruik van grote hoeveelheden bluswater, dat tijdens de oefening in de
bodem, rioolstelsels of het oppervlaktewaterlichaam stroomt. Om de
gevolgen voor het milieu tot een minimum te beperken, wordt daarbij
zoveel mogelijk gebruik gemaakt van oefenblusschuimen die geen
slecht-afbreekbare organische fluorverbindingen of andere halogeenverbindingen bevatten. Deze oefenblusschuimen hebben vergelijkbare
uitvloei-eigenschappen als echt blusschuim, maar bevatten niet de
schadelijke werkzame stof van blusschuimen. In navolging van artikel 3.24
van het Besluit lozen buiten inrichtingen is in artikel 3.6g nu ook een
voorschrift opgenomen voor calamiteitenoefeningen die binnen een
inrichting plaatsvinden en is de vergunningplicht opgeheven. De reden
hiervoor is tweeledig. Allereerst om vergunningplichtige activiteiten die

Staatsblad 2015

337

172

chemisch en ecologisch minder milieurelevant zijn onder algemene regels
te brengen. Dit is in lijn met de beleidsuitgangspunten. Daarnaast zorgt
het gelijktrekken van de regels van het Activiteitenbesluit met die van het
Besluit lozen buiten inrichtingen voor een uniformering van deze
besluiten, waardoor het samengaan van deze besluiten in de toekomst
wordt vereenvoudigd.
Om de oefeningen niet te belemmeren is het verbod tot lozen helemaal
opgeheven, waardoor alleen de zorgplicht van artikel 2.1 Activiteitenbesluit het regulerend kader is. Door betrokken partijen, waterbeheerders,
het bevoegd gezag, de brandweer en inrichtingen zal een handreiking
worden opgesteld waarmee nadere invulling wordt gegeven aan de
zorgplicht. Wellicht ten overvloede wordt opgemerkt dat de meldplicht
van artikel 1.10 Activiteitenbesluit ook geldt ten aanzien van deze
activiteiten. Bij de oprichting van een bedrijf moet dit lozen worden
gemeld. Als dit bij de oprichting niet is gedaan maar voor het eerst
oefeningen plaatsvinden is dit een verandering in het lozen die eveneens
moet worden gemeld.
Onderdeel QQ
Artikel 3.7 betreft het in werking hebben van een gasmotor, gasturbine,
ketelinstallatie of dieselmotor. Het eerste lid, onder b, staat bekend als de
500-uurs-regeling, die bepaalt dat emissienormen niet gelden voor
bepaalde stookinstallaties die ten hoogste 500 uur per jaar in gebruik zijn.
Deze vrijstelling was tot op heden beperkt tot noodvoorzieningen, maar is
nu verruimd. Bij ongewijzigd beleid zouden veel installaties die minder
dan 500 uur per jaar in bedrijf zijn, in 2017 of 2019 moeten worden
aangepast. Dit brengt hoge kosten met zich mee terwijl er slechts een
geringe emissiereductie tegenover staat.
In onderdeel b is bepaald dat de vrijstelling niet geldt voor dieselmotoren die worden gebruikt voor de opwekking van elektriciteit in gevallen
anders dan noodgevallen. Dieselmotoren zonder rookgasreiniging hebben
hoge emissies van NOx en stof. De 500-uursvrijstelling is niet bedoeld om
met dieselmotoren zonder rookgasreiniging het zogenoemde «pieken
scheren» uit economische motieven mogelijk te maken. De verruiming
van de 500-uursregeling is een uitvloeisel van de Evaluatie Bems66. Met
het vervallen van artikel 3.7, vierde lid, onderdeel b, wordt ten aanzien van
de keuringsplicht één lijn getrokken door alle 500-uurs-installaties die
onder paragraaf 3.2.1 vallen onder de keuringsplicht te brengen dan wel
te houden. Deze wijziging vloeit voort uit de aanpassing van het eerste lid.
Onderdeel RR
In artikel 3.9, eerste lid, zijn enkele verwijzingen aangepast vanwege de
aanpassing van afdeling 2.3 (lucht en geur). Verder is de formulering van
dit lid aangepast omdat de standaard gebruikte brandstoffen in stookinstallaties bekende emissies hebben die in paragraaf 3.2.1 geregeld
worden.
Onderdeel SS
Uit de Evaluatie van het Bems kwam naar voren dat de emissie-eisen
voor NOx voor ketelinstallaties, gestookt op biomassa in de grootte klasse
van 1 tot 5 MWth (artikel 3.10) aan de strenge kant waren. ECN67 gaf in
overweging deze norm te verruimen van 200 naar 230 milligram per
normaal kubieke meter. Uit nader overleg met stakeholders bleek ook
66
67

Kamerstukken II 2012–2013, 29 383, Nr. 211.
Evaluatie Besluit emissie-eisen middelgrote stookinstallaties, http://www.ecn.nl/publicaties/
ECN-E--13-025.

Staatsblad 2015

337

173

deze norm nog aan de strenge kant te zijn voor lokale klimaatprojecten die
bijvoorbeeld snoei- en dunningshout uit de eigen gemeente gebruiken.
Deze projecten worden van belang worden geacht in het kader van het
klimaatbeleid. De verruiming tot 275 is doorgevoerd in tabel 3.10 (artikel
3.10). Gezien het te verwachten aantal projecten (aanname 2 tot 5 per jaar)
en de beperkte verruiming zal de toename van de NOx-emissie zeer gering
zijn: naar schatting 3 tot 7 ton NOx ten gevolge van de bouw van nieuwe
installaties en ongeveer 16 ton doordat bestaande installaties in 2017 met
de verruimde grenswaarde te maken krijgen (artikel 3.10q, tweede lid).
Onderdelen SS, TT, UU en WW
De normen in het Activiteitenbesluit dienen een weergave te zijn van
het toepassen van de beste beschikbare technieken. Dit was niet het geval
voor de SO2-normen (zwaveldioxide) voor het stoken van aardgas,
propaan, butaan en LPG. Deze gassen bevatten nauwelijks tot geen
zwavel, zodat er ook geen SO2 van enige betekenis kan worden gevormd.
De SO2-emissienormen waren echter voor alle brandstoffen op 200
milligram per normaal kubieke meter bepaald vanuit het oogpunt van
vereenvoudiging van regelgeving. Materieel hadden deze normen voor
bedrijven overigens geen betekenis omdat het stoken van deze gassen
leidde tot een uitzondering op de meetverplichting (artikel 3.10j, tweede
lid).
In de tabellen die zijn opgenomen in de artikelen 3.10, 3.10a, 3.10d en
3.10f zijn de SO2-eisen voor deze gassen vervallen, zodat een en ander
niet langer op gespannen voet staat met het BBT-principe, terwijl hierdoor
de regelgeving ook nog enigszins is vereenvoudigd.
Vergistinggas kan, afhankelijk van de samenstelling van het vergiste
materiaal, grote hoeveelheden zwavelverbindingen bevatten. Daarom is
voor dit gas handhaving van de eis voor SO2wel opportuun. De nieuwe
opzet maakt het nodig vergistinggas apart te benoemen. Inhoudelijk zijn
de eisen voor SO2voor vergistinggas echter ongewijzigd. De «verschuiving» van vergistinggas in tabel 3.10 en tabel 3.10a heeft wel tot gevolg
dat voor de NOx-eis geen correctie behoeft te worden aangebracht voor
de verbrandingswaarde Voor vergistinggas varieert de verbrandingswaarde nogal. Dat betekent dat de drijver van de inrichting het gas op dat
punt steeds zou moeten analyseren. Voor de andere «brandstoffen in
gasvorm» hoeft dat niet. Dat zijn propaan en butaan en die hebben een
bekende en constante stookwaarde.
Dit betekent in de praktijk voor ketels die vergistinggas verstoken een
geringe versoepeling van de grenswaarde, namelijk van 63 milligram per
normaal kubieke meter naar 70 milligram per normaal kubieke meter.
Onderdeel VV
In artikel 3.10e, tweede tot en met vijfde lid, (nieuw) is een uitzondering
opgenomen voor dieselmotoren op platforms in de EEZ. Dit is vorm
gegeven door voor de betreffende dieselmotoren een maatwerkbevoegdheid voor het bevoegd gezag op te nemen om een ruimere
emissiegrenswaarde vast te stellen. Dit kan echter pas als uit een door de
aanvrager uit te voeren onderzoek blijkt dat alternatieven zoals wind- of
zonne-energie of een techniek op basis van gas niet mogelijk zijn. Als
criterium voor kosteneffectiviteit wordt aangehaakt bij de algemene
bepalingen hierover in artikel 2.7.
Naar schatting gaat het om 31 bestaande dieselmotoren die in 2019 nog
in bedrijf zijn en een onbekend aantal nieuwe dieselmotoren op platforms
waarvoor dit maatwerk kan gelden. Gezien de ontwikkelingen in de EEZ
zal het aantal nieuwe dieselmotoren op platforms gering zijn.

Staatsblad 2015

337

174

Onderdeel XX
Aan artikel 3.10n is een tweede lid toegevoegd, met daarin de
vrijstelling van het verbod van artikel 2.12 op het mengen van afvalstoffen.
Het mengen van biomassa die onder verschillende categorieën van
afvalstoffen in de Activiteitenregeling valt, is uitgezonderd van het
mengverbod in artikel 2.12, tweede en derde lid, als de biomassa
vervolgens wordt verbrand onder de aangegeven voorwaarden.
Een voorbeeld van biomassa die tot verschillende categorieën van
afvalstoffen in de Activiteitenregeling behoort, is biomassa die bestaat uit
groenafval en biomassa die bestaat uit schoon hout (a-hout). Het mengen
van dit groenafval met het a-hout valt onder de uitzondering van het
mengverbod.
De opties waar het om gaat bij het mengen van biomassa zijn beperkt,
aangezien uit de definitie van biomassa volgt dat biomassa uit een
beperkte opsomming van afvalstoffen kan bestaan.
Bij het mengen van biomassa kan het ook gaan om het mengen van
niet-gevaarlijke afvalstoffen met niet-afvalstoffen. Bijvoorbeeld het
mengen van groenafval met producten die bestaan uit plantaardig
landbouw- of bosbouwmateriaal. Ook die menghandeling is toegestaan
aangezien er geen verbod geldt op het mengen van niet-gevaarlijke
afvalstoffen met niet-afvalstoffen.
Voorafgaand aan deze wijziging stond de vrijstelling van artikel 2.14a,
eerste lid, in dat artikellid zelf. Er is voor gekozen de uitzondering bij de
specifieke activiteit op te nemen (i.c. artikel 3.10n).
Onderdeel YY
In deze nieuwe artikelen 3.10q tot en met 3.10u is het overgangsrecht
van de artikelen 6.20 tot en met 6.20d (oud) overgenomen.
Onderdeel ZZ
In artikel 3.12, eerste lid, is de eis dat een noodplan of veiligheidsbeheerssysteem fysiek in de inrichting aanwezig moet zijn, vervallen.
In het derde lid is de «regionale brandweer» vervallen en resteert het
bevoegd gezag. Toezending van het bedrijfsnoodplan of de wijzigingen
daarvan aan het bevoegd gezag wordt voldoende geacht. Het is aan het
bevoegd gezag het bedrijfsnoodplan door te sturen naar de voorzitter van
de veiligheidsregio.
In het vierde lid is de eis dat de onderhoudsschema’s periodiek moeten
zijn, vervallen. Dat betekent dat men ook voor andere onderhoudsstrategieën kan kiezen, zoals onderhoud dat afhankelijk is van de toestand van
de gasdrukmeet- en regelstations.
In het negende tot en met elfde lid (nieuw) is het overgangsrecht in
artikel 6.21 (oud) opgenomen.
Onderdeel AAA
In artikel 3.14a is de gebruikelijke uitzondering voor woningen op
gezoneerde industrieterreinen opgenomen. Deze zijn uitgezonderd van
toetsing (zie artikel 2.17).
Onderdeel CCC
Het toepassingsbereik van paragraaf 3.2.6 in artikel 3.16c is aangepast.
Door de opmars van andere natuurlijke koudemiddelen dan ammoniak
zijn de risico’s van een andere orde en is de maximale inhoud van de
koelinstallatie gekoppeld aan de gebruikte koudemiddelen. Op het

Staatsblad 2015

337

175

stempelplaatje van de koelinstallatie is vermeld hoeveel koelmiddel de
installatie bevat.
Onderdeel DDD
Artikel 3.16d, eerste en derde lid
Het gaat hier om de preventieve controle die jaarlijks moet worden
uitgevoerd. Op grond van het Warenwetbesluit drukapparatuur moet een
koelinstallatie (en andere stationaire drukapparatuur) volgens internationale normen worden gekeurd voordat de apparatuur in gebruik wordt
genomen. Daarnaast moet volgens een bepaalde frequentie een
herkeuring worden uitgevoerd. Het Warenwetbesluit drukapparatuur is
naast het Activiteitenbesluit van toepassing. Aanvullend hierop geldt op
grond van het tweede lid de eis dat de koelinstallatie jaarlijks moet
worden gecontroleerd op goed en veilig functioneren en moet preventief
onderhoud worden uitgevoerd. Voor koelinstallaties waarbij ammoniak
als koelmiddel wordt gebruikt, zijn de voorschriften 8.3.1 tot en met 8.3.5
van PGS 13 relevant. Voor koelinstallaties met koolwaterstoffen zijn de
voorschriften 8.3.1 tot en met 8.3.5 van NPR 7600 relevant en voor
installaties met kooldioxide de voorschriften 8.3.1 tot en met 8.3.5 van
NPR 7601. In de jaarlijkse preventieve controle- en onderhoudsbeurt
wordt beoordeeld of de koelinstallatie goed en veilig functioneert en of
onderhoud of reparatie nodig is. Op basis van voorschrift 9.2 van de PGS
13, respectievelijk paragraaf 9.2 van de NPR 7600 en paragraaf 9.2 van de
NPR 7601 moeten monteurs die aan koelinstallaties werken over
aangetoonde kennis en kunde beschikken in de vorm van een certificaat.
Deze certificeringsregeling is door de branche (Nederlandse Vereniging
van ondernemingen op het gebied van de Koudetechniek en Luchtbehandeling (NVKL) ondergebracht bij een geaccrediteerde certificerende
instelling. Door deze geaccrediteerde instelling wordt een register
bijgehouden van gecertificeerde personen dat geraadpleegd kan worden
(www.certcheck.nl). Het voorgaande betreft de stand van zaken per juli
2012. Een waarborgcommissie en een examencommissie maken
onderdeel uit van het certificeringstraject volgens NEN-EN-ISO/IEC-17024.
Andere geaccrediteerde certificerende instellingen hebben op basis van
deze norm in principe ook de mogelijkheid monteurs te certificeren.
In het derde lid is de eis opgenomen dat de preventieve controle alleen
mag worden uitgevoerd door monteurs die beschikken over een vakbekwaamheidscertificaat. Het vakbekwaamheidscertificaat is persoonsgebonden. Dergelijke personen krijgen alleen een vakbekwaamheidscertificaat als een certificerende instantie heeft geoordeeld dat de
vakbekwaamheid van de persoon getoetst is volgens de norm NEN-ENISO/IEC 17024 voor het betreffende natuurlijke koudemiddel.
Artikel 4.20, vijfde lid (oud), dat bepaalde dat als uit de keuring blijkt dat
onderhoud nodig is dat onderhoud binnen twee weken na de keuring
dient plaats te vinden, is niet goed uitvoerbaar gebleken en om die reden
vervallen. Het onderhoud en de reparaties worden altijd in overleg met de
eigenaar uitgevoerd. Dit zal altijd zo snel als mogelijk worden uitgevoerd,
want een onvoldoende functionerende koelinstallatie leidt tot inkomstenderving voor de eigenaar-gebruiker van de koelinstallatie. Het onderhoudsbedrijf beoordeelt ook op welke termijn de reparatie of het
onderhoud moet worden uitgevoerd om de koelinstallatie goed en veilig
te laten functioneren. Het is immers niet toegestaan dat het gebruik van
een koelinstallatie leidt tot een onnodig veiligheidsrisico. Als uit de
jaarlijkse preventieve controle blijkt dat de installatie leidt tot een onnodig
veiligheidsrisico, wordt deze (tijdelijk) uit bedrijf genomen. Ook in dat
geval zal de reparatie zo spoedig als mogelijk worden uitgevoerd, omdat
dit leidt tot inkomstenderving. De combinatie van de eisen voor de

Staatsblad 2015

337

176

jaarlijkse keuring zoals opgenomen in het Activiteitenbesluit en de eisen
voor (her)keuring zoals opgenomen in het Warenwetbesluit drukapparatuur vormen gezamenlijk met de verantwoordelijkheid van de eigenaargebruiker dat het gebruik van een koelinstallatie nooit mag leiden tot een
onnodig risicovolle situatie (op grond van de zorgplicht van artikel 2.1 van
het Activiteitenbesluit) een voldoende waarborg voor een veilig gebruik
van koelinstallaties. In de Activiteitenregeling is de eis opgenomen dat
een logboek van de koelinstallatie aanwezig is. De toezichthouder kan op
grond hiervan beoordelen of de verplichte (her)keuringen van het
Warenwetbesluit drukapparatuur (als basis voor de kwaliteit van de
technische integriteit van de koelinstallatie), het jaarlijks onderhoud en de
eventueel noodzakelijke reparaties zijn uitgevoerd. Als de toezichthouder
gerede aanwijzingen heeft dat de keuringen en/of reparaties onvoldoende
zijn uitgevoerd en sprake is van een reëel veiligheidsrisico, kan hij
handhavend optreden. In dergelijke situaties wordt van de toezichthouder
verwacht dat wordt samengewerkt met de Inspectie SZW in verband met
diens bevoegdheid voor het Warenwetbesluit drukapparatuur en omdat in
dergelijke situaties dan ook sprake is van een veiligheidsrisico voor de
werknemers.
Onderdeel EEE
Artikel 3.16q
In artikel 3.16q is het overgangsrecht van 6.21d (oud) overgenomen.
Onderdelen FFF en GGG
Het toepassingsbereik van afdeling 3.3 is uitgebreid met een paragraaf
3.3.6 (nieuw) over het gebruik van traumahelicopters bij ziekenhuizen.
In artikel 3.17, tweede lid staat abusievelijk «vaartuigen». De paragraaf
waar dit artikel in staat gaat over het afleveren van vloeibare brandstof en
gecomprimeerd aardgas aan motorvoertuigen voor het wegverkeer of het
afleveren van vloeibare brandstof aan spoorvoertuigen.
Onderdeel MMM
In artikel 3.23d, tweede lid, is de verwijzing naar de verplichte maatregel
in de Activiteitenregeling vervangen door het doelvoorschrift dat ten
minste 95% van de gewasbeschermingsmiddelen wordt verwijderd. De
maatregel staat nog steeds in de regeling maar nu als erkende maatregel.
Eenzelfde voorschrift is opgenomen in de artikelen 3.105 en 4.104c. In de
Activiteitenregeling is een erkende maatregel opgenomen. Aan het
zuiveringsrendement wordt in ieder geval voldaan als de zuiveringsvoorziening voldoet aan de eisen die zijn gesteld in de ministeriele regeling.
Onderdeel NNN
Met de toevoeging van «onverminderd» aan artikel 3.24 is duidelijk
gemaakt dat artikel 3.23d van toepassing is naast artikel 3.24. Hiermee is
een omissie hersteld, maar is geen inhoudelijke wijziging beoogd.
Onderdeel OOO
Dit voorschrift staat bij activiteiten in de hoofdstukken 3 en 4 waar
emissiegrenswaarden gelden voor emissies naar de lucht. Deze wijziging
verduidelijkt de relatie tussen de artikelen 2.5 en 2.6 enerzijds en de
voorschriften in de hoofdstukken 3 en 4 waar emissiegrenswaarden voor
lucht geregeld worden anderzijds. De emissiegrenswaarden en grensmassastroom genoemd in artikel 2.5 gelden in dat geval niet. Wel blijft de

Staatsblad 2015

337

177

sommatiebepaling (artikel 2.5, eerste, vierde en vijfde lid) en de vrijstellingsbepaling (artikel 2.6) van toepassing.
Onderdeel QQQ
Artikel 3.26f is vervallen. In dit artikel werden voorschriften gesteld ten
aanzien van olie en onopgeloste stoffen in het afvalwater dat vanuit een
parkeergarage met meer dan 20 parkeerplaatsen wordt geloosd in het
vuilwaterriool. Dit voorschrift is overbodig omdat onder normale
omstandigheden het afvalwater uit een parkeergarage geen olie bevat. De
in het artikel opgenomen norm van 20 mg olie per liter was daarom te
ruim. De eis van 300 mg per liter onopgeloste stoffen die in dit artikel was
opgenomen, hoeft niet expliciet te worden opgenomen. In de gangbare
praktijk zal deze waarde niet overschreden worden als onopgeloste
stoffen bezinken in de rioolkolk. Daarnaast geldt al vanuit de zorgplicht in
artikel 2.1 dat de hoeveelheid onopgeloste stoffen in het te lozen
afvalwater geen nadelige gevolgen voor het milieu mogen hebben. Bij
nader inzien hoeft een expliciete eis voor het lozen van afvalwater vanuit
een parkeergarage niet langer te worden opgenomen.
Onderdeel SSS
Artikel 3.26l
De werkingssfeer van afdeling 3.3 is uitgebreid met luchtvaartuigen ten
behoeve van de nieuwe paragraaf 3.3.6 over het gebruik van hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen. Dat komt tot uitdrukking in het opschrift van
de afdeling (3.3) en in artikel 3.26l. Deze paragraaf bevat geluids- en
gebruiksvoorschriften en is een beleidsneutrale omzetting van de regels
uit het Besluit hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen milieubeheer (oud).
Nu de geluidsvoorschriften van deze paragraaf van toepassing zijn, blijven
de geluidsvoorschriften van de artikelen 2.17 tot en met 2.22 buiten
toepassing.
Artikel 3.26m
Degene die het helitraumacentrum drijft, zorgt ervoor dat het geluidsvermogensniveau van traumahelikopters die hij inzet voor het vervoer van
mobiele medische teams niet hoger is dan 140 dB(A). Dat wil niet zeggen
dat een «bezoekende» helikopter ook aan die eis moet voldoen. Door deze
eis te stellen wordt bewerkstelligd dat ook inrichtingen, niet zijnde een
helitraumacentrum, te maken krijgen met bezoekende traumahelikopters
waaraan een beperking is gesteld aan het geluidsvermogensniveau.
Artikelen 3.26n en 3.26o
De separate definities van «neonaten» en »patiënten» uit het Besluit
hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen milieubeheer (oud) zijn vervallen.
Verder is, net als dat besluit, deze paragraaf alleen van toepassing op de
inzet van traumaheli’s voor het verlenen van spoedeisende medische
zorg. Het spoedeisende karakter is met het opnemen van de begripsomschrijvingen van beide begrippen direct vastgelegd in de artikelen 3.26n
en 3.26o.
Vanwege de bescherming van het milieu dient de inzet van traumahelikopters bij ziekenhuizen zo beperkt mogelijk te worden gehouden. Dit
betekent dat een traumahelikopter uitsluitend mag worden ingezet bij
spoedeisende medische hulpverlening, waarbij het gebruik ervan duidelijk
is geïndiceerd.

Staatsblad 2015

337

178

Het gebruik van de traumahelikopter ten behoeve van deze spoedeisende medische hulpverlening is niet aan een maximum aantal vliegbewegingen gebonden.
Op basis van artikel 3.26o, onderdelen a tot en met d, kunnen traumahelikopters bij een helitraumacentrum uitsluitend worden ingezet ten
behoeve van spoedeisende medische hulpverlening, zoals hierboven
omschreven, en ten behoeve van het vervoer van mobiele medische
teams, met inbegrip van apparatuur naar en van ongevallenlocaties.
Bovendien maakt onderdeel e van dit artikel het mogelijk dat de traumahelikopter plaats maakt voor een ander hefschroefvliegtuig dat ongevalslachtoffers, zieken of pasgeboren kinderen met een spoedeisende
medische zorgbehoefte, organen of transplantatieteams vervoert. Deze
situatie doet zich in de praktijk met een zekere regelmaat voor. In verband
met de beperking van de milieudruk is het gewenst dat de traumahelikopter zich uit de directe omgeving van het ziekenhuis verwijdert. Na
vertrek van de «vreemde» helikopter moet de traumahelikopter uiteraard
weer bij het helitraumacentrum kunnen terugkeren.
Ook hier is het gebruik van traumahelikopters ten behoeve van de
spoedeisende hulpverlening en het daaraan direct gerelateerd gebruik
niet aan een maximum aantal vliegbewegingen gebonden.
Zowel bij vluchten met een directe medische urgentie als bij niet
medisch noodzakelijk gebruik van de traumahelikopter zijn de vliegvoorschriften die in het kader van de luchtvaartwetgeving zijn opgesteld van
toepassing. Deze vliegvoorschriften hebben met name betrekking op het
veilig vliegen en het per locatie voorkomen van vermijdbare hinder.
Het ziekenhuis of helitraumacentrum is verantwoordelijk voor het juiste
gebruik van de traumahelikopter. Voor zover het over de medische
noodzaak van de inzet van de traumahelikopter gaat, zal men zich in de
regel laten adviseren door de medische staf.
De feitelijke inzet van medisch transport per traumahelikopter wordt in
de praktijk bepaald door de Centrale Post Ambulancevervoer op basis van
door de ziekenhuizen geaccordeerde inzetprotocollen.
Artikel 3.26q
In dit artikel is een overgangsbepaling opgenomen voor helitraumacentra die bestonden op 1 februari 2003 zodat de traumahelikopter niet
hoeft te worden vervangen omdat hij een te hoog geluidvermogensniveau
heeft. Deze overgangsbepaling is ongewijzigd ten opzichte van de
overgangsbepaling in artikel 7 van het Besluit hefschroefvliegtuigen bij
ziekenhuizen milieubeheer (oud).
Onderdeel TTT
De werkingssfeer van paragraaf 3.4.2 is opgenomen in artikel 3.29. De
begrenzing van de activiteit in dat artikel is gebaseerd op de grenzen voor
vergunningplicht voor de opslag van gevaarlijke stoffen in de categorieën
4.4, onderdelen d en i, en 5.4 onderdeel a, van onderdeel C, van bijlage I,
bij het Bor. De begrenzing van de activiteit in artikel 3.29 wordt echter ook
toegepast op vloeibare bodembedreigende stoffen die geen gevaarlijke
stoffen zijn. Voor de opslag van deze groep stoffen zijn geen grenzen voor
vergunningplicht opgenomen in het Bor. De begrenzing in artikel 3.29 kon
op drie manieren een opslagtank met vloeibare bodembedreigende
stoffen die geen gevaarlijke stoffen zijn uitsluiten van de werkingssfeer,
terwijl er ook geen vergunningplicht ontstond. De eerste manier is dat een
opslagtank groter dan 150 kubieke meter met vloeibare bodembedreigende stoffen die geen gevaarlijke stoffen zijn van de werkingssfeer was
uitgesloten. De tweede manier is dat een opslagtank met vloeibare
bodembedreigende stoffen die geen gevaarlijke stoffen zijn die niet

Staatsblad 2015

337

179

volledig ondergronds is gelegen, was uitgesloten van de werkingssfeer.
De derde manier is dat een opslagtank met vloeibare bodembedreigende
stoffen die geen gevaarlijke stoffen zijn van een ander materiaal dan
metaal of kunststof was uitgesloten van de werkingssfeer. Bij gevaarlijke
stoffen geldt dat afwijken van elk van deze drie criteria in principe leidt tot
vergunningplicht. Voor vloeibare bodembedreigende stoffen was dit niet
het geval. Hierdoor golden voor deze opslagtanks geen specifieke regels
en vielen ze terug op de zorgplicht. In de praktijk blijkt voor bijvoorbeeld
pekel een grote betonnen constructie op de markt te zijn gekomen, die wel
verdiept wordt aangelegd, maar niet is ingeterpt. Met deze aanpassing
zijn voorschriften voor dat type opslag in deze paragraaf opgenomen.
Onderdeel UUU
Met de aanvulling van artikel 3.30 geldt de grondslag voor een
ministeriële regeling ook voor regels voor een betonnen constructie voor
de opslag van vloeibare bodembedreigende stoffen. Voor die constructie
zijn ook eisen in de regeling opgenomen. Dat zijn eisen ter bescherming
van de bodem en het grondwater. De veiligheidseisen gelden uitsluitend
voor gevaarlijke stoffen.
Onderdeel d (nieuw) houdt verband met het afleveren van brandstof.
Het betreft benzinedampterugwinning (fase I-eis).
Onderdeel WWW, onder 1
Met de wijziging van artikel 3.31, zijn de voorschriften voor de opslag
van asbest in een aparte paragraaf 3.4.11 opgenomen. In artikel 3.31,
tweede en derde lid, waarin staat dat de opslagen die niet vallen onder
een opgesomde reeks paragrafen, onder paragraaf 3.4.3 vallen, is deze
nieuwe paragraaf daarom toegevoegd aan de opsomming.
Onderdelen WWW, onder 2 en 3 en XXX
De artikelen 3.31 en 3.32 zijn aangevuld met het zeven van grond.
Inrichtingen voor het breken, malen, zeven of drogen van de genoemde
stoffen als bedoeld in artikel 41 van de Wet geluidhinder zijn in onderdeel
D, van bijlage I, bij het Bor, aangewezen vanaf een bepaalde capaciteit
omdat ze in belangrijke mate geluidhinder kunnen veroorzaken. Onder die
capaciteitsdrempel vinden de meeste genoemde activiteiten in Nederland
niet plaats. De enige uitzondering is het zeven van zand en grind dat ook
kleinschalig plaatsvindt. Dit kan onder de algemene regels vallen, mits
daaraan voorschriften worden gesteld. De voorschriften uit de paragraaf
3.4.3 op- en overslag van goederen zijn hiervoor geschikt.
Onderdeel YYY
Voor de op- en overslag van inerte goederen was het verplicht een
bemonsteringsvoorziening te hebben (artikel 3.33, vierde lid, (oud). Uit
overleg met het bedrijfsleven uit het Rotterdamse havengebied blijkt dat
het aanleggen van dergelijke voorzieningen op bijvoorbeeld pontons of
andere werktuigen waarmee de activiteit wordt uitgevoerd, tot onevenredig hoge kosten leidt in verhouding tot de milieurelevantie van de
lozing. De lozing heeft namelijk geen invloed op de chemische kwaliteit
van het oppervlaktewater. Omdat een troebeling wel invloed kan hebben
op de ecologische kwaliteit is de grenswaarde voor onopgeloste stoffen
vervangen door het criterium «visuele verontreiniging».
In het buitengebied is meestal geen voorziening voor de inzameling of
het transport van afvalwater beschikbaar. Voor die gevallen waar wel een
dergelijke voorziening aanwezig is, geldt onverkort de eis dat een
adequate bemonsteringsvoorziening aanwezig moet zijn (vijfde lid).

Staatsblad 2015

337

180

Vanwege de uniformiteit wordt voor zowel het Activiteitenbesluit als
voor het Besluit lozen buiten inrichtingen de eis voor de op- en overslag
van inerte goederen gelijk getrokken. Dit betekent dat de bestaande
maatwerkmogelijkheid om voor onopgeloste stoffen een lagere emissiegrenswaarde vast te stellen, komt te vervallen. Lozen op de bodem wordt
toegestaan maar de eis dat bemonsterd moet kunnen worden, vervalt in
verband hiermee. Bemonstering is enkel voorgeschreven bij lozingen op
het schoon – en vuilwaterriool. Door dezelfde eisen te stellen in zowel het
Activiteitenbesluit als in het Besluit lozen buiten inrichtingen, wordt het
samengaan van deze besluiten in de toekomst vereenvoudigd.
Onderdeel ZZZ
In artikel 3.34, vijfde lid, is voor goederen, niet zijnde inerte goederen,
een soortgelijke eis opgenomen als in artikel 3.33, tweede lid, voor inerte
goederen. De emissiewaarde van ten hoogste 300 milligram per liter is
vervangen door een verbod op het ontstaan van visuele verontreiniging.
Hiermee kan een optimale reductie van de lasten worden bereikt.
Onderdeel AAAA
Om ook eisen aan de inrichting voor tussenopslag te kunnen stellen, is
met dit wijzigingsonderdeel in artikel 3.36, derde lid (nieuw), de
bevoegdheid voor de Minister van Infrastructuur en Milieu opgenomen
om over het opslaan van gedemonteerde autowrakken regels te stellen
ten behoeve van een doelmatig beheer van afvalstoffen.
In artikel 3.27f, vierde lid, van de Activiteitenregeling is bepaald dat een
autowrak waarvan bepaalde stoffen, preparaten of producten zijn afgetapt
of gedemonteerd, uitsluitend rechtstreeks vanuit het autodemontagebedrijf naar een inrichting, waarin zich een shredderinstallatie bevindt, moet
worden afgevoerd. In de Activiteitenregeling wordt nu een uitzondering
op deze verplichting opgenomen, waarin wordt bepaald dat een autodemontagebedrijf onder bepaalde voorwaarden een autowrak ook aan een
inrichting voor tussenopslag mag afgeven.
In de Activiteitenregeling is daarnaast het verbod voor de opslaginrichting opgenomen om demontagehandelingen met betrekking tot de
wrakken te verrichten of om handelingen te verrichten waardoor de
identiteit of de inhoud van de wrakken onherkenbaar wordt. Tevens zijn in
de Activiteitenregeling regels gesteld over het aantal autowrakken dat
tijdelijk mag worden opgeslagen.
Onderdeel CCCC
Artikel 3.40 is vervallen omdat de voorschriften voor de opslag van
asbest in een aparte paragraaf (3.4.11) zijn opgenomen.
Onderdeel DDDD
Artikel 3.46, tweede lid, (oud) bevatte een uitzondering voor het opslaan
van agrarische bedrijfsstoffen bij kinderboerderijen. Met dit wijzigingsbesluit vervalt de vergunningplicht voor het houden van een groot aantal
dieren buiten de landbouwsector. Het gaat om hondenkennels, dierentuinen, valkeniers en dergelijke. De uitzondering in het vierde lid (nieuw)
geldt voor het opslaan van vaste dierlijke meststoffen van alle nietlandbouwhuisdieren. Landbouwhuisdieren zijn dieren die voor productiedoeleinden in de agrarische sector worden gehouden.
Niet-landbouwhuisdieren zijn alle andere dieren, zoals gezelschapsdieren
en dierentuindieren. Het vierde lid (nieuw) is hiertoe aangepast.
In artikel 3.46, tweede en derde lid (nieuw), is het overgangsrecht van
6.24c (oud) overgenomen.

Staatsblad 2015

337

181

Onderdelen EEEE en GGGG
Met het opnemen van de eisen voor mestvergisting is de definitie van
digestaat aangepast. Paragraaf 3.4.6 (artikelen 3.50 tot en met 3.52) geeft
de regels voor de opslag van stabiel digestaat. De invulling van de term
«stabiel» is van de definitie naar de artikelen verplaatst.
Onderdeel FFFF
In artikel 3.51, vierde en vijfde lid (nieuw), is het overgangsrecht van
6.24d (oud) overgenomen.
Onderdeel HHHH
Paragraaf 3.4.10
Artikel 3.54e
Artikel 3.54e bevat het toepassingbereik van paragraaf 3.4.10 die van
toepassing is op ontplofbare stoffen en voorwerpen van de ADR klassen
1.1, 1.2, 1.3 of 1.4. Omdat dit stoffen en voorwerpen betreft met een
aanzienlijk extern risico zijn de algemene regels van toepassing nadat een
OBM is verleend voor de opslag van de ADR klassen 1.1, 1.2 of meer dan
50 kg 1.3. Voor kleinere hoeveelheden van de ADR klasse 1.3 of voor
opslag van de ADR klasse 1.4 zijn de minder vergaande regels opgesteld
in de regeling op grond van artikel 3.54g, vijfde lid.
Artikel 3.54f
Alle munitieopslagen en werkplaatsen van Defensie hebben al een
munitie-QRA overgelegd bij de aanvraag om een omgevingsvergunning
op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de Wabo. Aangezien de
eisen die aan een munitie-QRA zijn gesteld niet wijzigen, blijft de huidige
munitie-QRA geldig tot Defensie een wijziging in hoeveelheid of
bouwkundige staat aanvraagt en de OBM is verleend.
Artikel 3.54g
Het eerste lid heeft tot doel om te voorkomen dat er handelingen
worden uitgevoerd of opslagen ontstaan die een groter effect kunnen
hebben dan is vastgelegd in de munitie-QRA. Het betreft hier de meest
recente munitie-QRA die is gebruikt bij de omgevingsvergunning en die,
indien het een OBM is, moet worden toegevoegd aan de melding die is
voorgeschreven in het Activiteitenbesluit.
Een munitie-QRA bestaat feitelijk uit twee stappen die leiden tot het
vaststellen van veiligheidszones. De eerste stap houdt in dat effectafstanden worden berekend op grond van de hoeveelheden ontplofbare
stoffen of voorwerpen en het type opslaggebouw (lichte, medium of
zware constructie, wel of niet met zand overdekt). In de tweede stap
worden eventuele inbreuken binnen deze effectafstanden nader
beschouwd op basis van een risicoberekening. Bij de berekening worden
slechts de gevaarlijkste soorten ontplofbare stoffen beschouwd, namelijk
de ADR klassen 1.1, 1.2 en 1.3. De ADR klassen 1.4, 1.5 en 1.6 worden niet
in de munitie-QRA meegenomen. Er zijn diverse typen opslaggebouwen
die in NAVO-verband zijn gestandaardiseerd. Om te voorkomen dat door
wijzigingen in het gebouw de effectafstanden groter zouden kunnen
worden, is in onderdeel c vastgelegd dat de bouwkundige staat van de
oplegplaatsen of werkplaatsen gelijk moet blijven aan de gebruikte
typering in de munitie-QRA.

Staatsblad 2015

337

182

Uit de munitie-QRA ontstaan maximaal drie veiligheidszones (de A, B
en C cirkel). In de A cirkel treden de grootste effecten op, in de C cirkel de
minste.
In het tweede lid beoogt voor de gebruikers te allen tijden duidelijk te
maken welke hoeveelheden aanwezig mogen zijn.
Het derde en vierde lid geven de zogenoemde samenladingsregels aan.
Bij het gelijktijdig opslaan van de ADR klassen 1.1, 1.2 en/of 1.3 kunnen
effecten optreden die tot grotere effectafstanden leiden dan de afzonderlijke opslag van de genoemde klassen. Om deze grotere effecten uit te
sluiten, zijn deze samenladingsregels opgesteld waarbij steeds wordt
uitgegaan van het meest dominante effect.
Om de omgeving te beschermen tegen de effecten van het opslaan of
behandelen van ontplofbare stoffen of voorwerpen zijn op grond van het
vijfde lid in de Activiteitenregeling erkende maatregelen opgenomen.
Paragraaf 3.4.11
Artikel 3.54h
In afdeling 3.4 is een nieuwe paragraaf opgenomen over het op- en
overslaan van verwijderd asbest. «Een inrichting waar uitvoering wordt
gegeven aan titel 10.4 van de wet» (artikel 3.54h, onderdeel a) is een
gemeentelijke milieustraat. De formulering in onderdeel b ziet op asbest
bij een asbestverwijderingsbedrijf. De eisen aan het verwijderen zelf staan
in het Asbestverwijderingsbesluit en het Arbeidsomstandighedenbesluit.
Uit deze eisen volgt dat asbest op de verwijderingslocatie ook uitsluitend
in verpakking aanwezig mag zijn. De eisen in deze paragraaf zijn afgeleid
van artikel 7 van het Asbestverwijderingsbesluit. In het tweede lid is
bepaald dat (net als in artikel 7 van het Asbestverwijderingsbesluit) deze
eisen ook gelden voor verwijderde asbesthoudende producten.
Artikel 3.54i
Het «ten minste» in het eerste lid geeft aan dat dit artikel geen uitputtende regeling is. Voor asbest blijft de algemene zorgplicht als vangnet
gelden. Zaken die daaronder vallen zijn dat ervoor gezorgd moet worden
dat asbest in verpakking niet rondslingert en zo snel mogelijk in een
container wordt gedeponeerd en dat op een locatie waar vaak asbest
aanwezig is ook voorzieningen moeten zijn om beschadigde verpakkingen
te repareren.
Het tweede lid ziet op de gezondheid van mensen: de gezondheidsbedreigende stof van asbest is niet met het blote oog waarneembaar. Het
tweede lid gebruikt «zichtbaar stof» als indicatie dat er iets niet in orde is
en maatregelen nodig zijn. Bij zichtbaar stof is er namelijk ook onzichtbaar
stof.
Het derde lid geeft aan dat asbest alleen in verpakking en in een
container aanwezig mag zijn. Er is bewust gekozen voor het brede begrip
«aanwezig zijn» zodat duidelijk is dat dit altijd en voor alle op- en overslag
geldt. De verpakking en de container die worden genoemd in het derde lid
moeten op grond van de REACH-verordening voorzien zijn van een
asbestlogo.
Er is geen maximale termijn opgenomen voor het opslaan van asbest.
Wel geldt het algemene beginsel van artikel 2.14a, dat afvalstoffen
voorafgaand aan de verwijdering niet langer dan een jaar mogen worden
opgeslagen. In de praktijk is het voor een milieustraat of verwijderingsbedrijf reëel dat er een container staat voor het ingeleverde of meegenomen
asbest. Zodra deze container vol is, wordt hij zo snel mogelijk
omgewisseld en afgevoerd. Op een saneringslocatie moet het asbest op
grond van andere asbestregelgeving binnen twee weken worden
afgevoerd.

Staatsblad 2015

337

183

Het vierde lid verplicht asbestverwijderingsbedrijven bij te houden van
welke saneringslocaties het asbest in een specifieke container afkomstig
is. Gecertificeerde asbestverwijderingsbedrijven houden conform
voorschrift 7.17 van de SC 53068 al een register over de tussenopslag van
asbest bij. Dit register is belangrijk voor het ketentoezicht asbest. Door het
opnemen van dit voorschrift kan het bevoegd gezag (milieu) ook op dit
voorschrift handhaven. De hier gegeven verplichting geldt overigens ook
voor de niet gecertificeerde bedrijven.
Op grond van hoofdstuk 10 van de Wm moet de drijver van de
inrichting de gegevens bewaren van iedere partij afvalstoffen die uit de
inrichting wordt afgevoerd.
De vorm van de registratie wordt bewust in het midden gelaten. De
vorm van de registratie is geregeld in het Landelijk Asbestvolgsysteem
(LAVS). Hier is een eenduidig verband gelegd met de verplichte registratie
bij verwijdering van het asbest, de meldingen bij gemeenten, de
meldingen bij het Landelijk Meldpunt Afvalstoffen (LMA) en de stortlocatie. Alle gecertificeerde asbestverwijderingsbedrijven moeten verplicht
werken met het LAVS.
Het vijfde lid houdt in dat het vierde lid niet geldt voor een gemeentelijke milieustraat. Bij de gemeentelijke milieustraat moet het acceptatiebeleid (artikel 2.14b) ervoor zorgen dat alle asbest komt van particulieren
uit de gemeente.
Onderdelen UUUU en VVVV
In artikel 3.104 is de reikwijdte van artikel 3.105 uitgebreid met bedrijven
die uitsluitend of in hoofdzaak geteelde gewassen van derden sorteren.
In artikel 3.105 was al bepaald dat lozen op een oppervlaktewaterlichaam alleen is toegestaan indien het afvalwater afkomstig is van het
sorteren van biologisch geteelde gewassen en wordt voldaan aan de
eisen voor het gehalte aan onopgeloste bestanddelen, het biochemisch
zuurstofverbruik (BZV) en het chemisch zuurstof verbruik (CZV).
Verder was al bepaald dat afvalwater afkomstig van sorteren verspreid
mag worden over de bodem. Dat wil zeggen over land waar het gewas
van afkomstig is of een perceel waar gelijksoortig gewas is geteeld.
Daarbij moet, gelet op het lozingsverbod, voorkomen worden dat bij het
verspreiden over de bodem het te lozen afvalwater afstroomt naar een
oppervlaktewaterlichaam.
Lozen in een vuilwaterriool is alleen toegestaan indien de gewassen
afkomstig zijn van biologische teelt of, en dat is nieuw met dit wijzigingsbesluit, indien het te lozen afvalwater vooraf wordt geleid door een
zuiveringsvoorziening waarmee ten minste 95% van de gewasbeschermingsmiddelen uit het water afkomstig uit de sorteerinstallatie wordt
verwijderd. Daarbij geldt de eis van ten hoogste 300 mg/l onopgeloste
stoffen. Aan de eis van ten minste 95% zuiveringsrendement wordt in
ieder geval voldaan als de zuiveringsvoorziening voldoet aan de eisen die
zijn gesteld in de Activiteitenregeling. Deze eisen gelden ook voor de
zuiveringsvoorziening, bedoeld in de artikelen 3.23d en 4.104c.
Met dit wijzigingsbesluit wordt ook het lozen als gevolg van het
sorteren van gewassen die afkomstig zijn van derden geregeld. In artikel
3.105, zesde lid is voor bedrijven die uitsluitend of in hoofdzaak geteelde
gewassen van derden sorteren en die lozen op het vuilwaterriool, en ten
tijde van het in werking treden van dit wijzigingsbesluit nog niet voldoen
aan het vierde lid, een redelijke overgangstermijn opgenomen. Uiterlijk
1 januari 2017 dienen alle bedrijven te voldoen aan het vierde lid,
onderdeel b, op grond waarvan lozen in het vuilwaterriool slechts is

68

Werkveldspecifiek certificatieschema voor het Procescertificaat Asbestverwijdering (Stcrt. 2011
nr. 22513 22 december 2011).

Staatsblad 2015

337

184

toegestaan als ten minste 95% van de gewasbeschermingsmiddelen uit
het afvalwater wordt verwijderd.
Onderdeel WWWW
In artikel 3.108, vierde en vijfde lid (nieuw), is het overgangsrecht van
artikel 6.24q (oud) overgenomen.
Onderdeel XXXX
Met dit wijzigingsbesluit komen onder andere dierentuinen onder het
besluit te vallen. Paragraaf 3.5.8 geeft specifieke voorschriften voor
veehouderijen. De nieuwe paragraaf 3.8.5 geeft de regels voor kinderboerderijen, hertenkampen, dierentuinen, en soortgelijke inrichtingen. Een
moeilijk punt is dat dieren van dezelfde diersoort zowel in de agrarische
sector als in een kinderboerderij of dierentuin kunnen worden gehouden.
Artikel 3.111 geeft aan dat deze paragraaf (3.5.8) alleen geldt voor het
houden van landbouwhuisdieren. Het gaat om dieren die voor productiedoeleinden in de agrarische sector worden gehouden of gefokt en om
paarden in maneges. Omdat het artikel de paragraaf expliciet van
toepassing verklaart op landbouwhuisdieren vallen kinderboerderijen,
hertenkampen, dierentuinen en dergelijke niet onder dit artikel. Het
tweede lid geeft uitzonderingen voor specifieke diersoorten. De oorspronkelijke uitzondering voor kinderboerderijen in het tweede lid, onderdeel b,
is overbodig. Dieren op een kinderboerderij zijn geen landbouwhuisdieren
en vallen dus niet onder het eerste lid.
Onderdeel BBBBB
In artikel 3.125a (nieuw) is het overgangsrecht van artikel 6.24v (oud)
overgenomen. In dat overgangsrecht werd bepaald dat een meting naar
de emissiereductie van ammoniak moest worden verricht voor 1 juli 2015.
Deze datum zal voor inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit verstreken
zijn, maar met het oog op de handhaving is het van belang dat deze
datum toch in het artikel vermeld blijft.
Onderdeel CCCCC
Artikel 3.129c
De nieuwe paragraaf 3.5.10 bevat de voorschriften voor monovergisting. Dat is het vergisten van uitsluitend dierlijke meststoffen.
Hoofddoel van deze wijziging is monovergisting van de mest van de eigen
inrichting onder het Activiteitenbesluit te brengen. De drempel is hierbij
ruim gekozen en ook is geen beperking gelegd op de herkomst van de
mest. Voor de voorschriften maakt het namelijk niet uit of de dierlijke mest
van de eigen inrichting of van elders komt. Voor de ruimtelijke inpasbaarheid kan dit uiteraard wel verschil uitmaken. De ruime drempel is
gelegd op 25.000 kubieke meter per jaar, genoemd in categorie 7.4, van
onderdeel C, bijlage I, bij het Bor.
Ter illustratie: Een volwassen koe produceert 20–30 m3 drijfmest per
jaar. Voor een inrichting met 200 koeien is dat 4.000 m3 drijfmest (25.000
kubieke meter is mest van 6 bedrijven).
Een varken produceert 1,2 tot 1,3 m3 drijfmest per dierplaats per jaar.
Een inrichting met 2000 varkens produceert dan 2.500m3 drijfmest (25.000
kubieke meter is mest van ongeveer 10 bedrijven).

Staatsblad 2015

337

185

Een vergistingsinstallatie bestaat uit verschillende onderdelen. Niet alle
onderdelen vallen onder deze paragraaf. Het tweede lid geeft aan welke
onderdelen wel onder deze paragraaf vallen.
– Het biologisch behandelen van dierlijke meststoffen (bijvoorbeeld met
enzymen of micro-organismen) vindt plaats met als doel de mineralen in
de mest beter te scheiden, de zogenaamde mestraffinage. Alle biologische
behandelingen voor of na het vergisten vallen onder deze paragraaf.
– De opslag van de dierlijke mest voor het vergisten valt niet onder deze
paragraaf, maar onder paragraaf 3.4.5 (vaste dierlijke mest) of paragraaf
3.4.6 (drijfmest). De vergistingstank valt wel onder deze paragraaf. Als de
dierlijke mest de vergister verlaat, is het nog niet helemaal uitgegist.
Zolang de anaërobe organismen nog actief zijn, blijft deze paragraaf van
toepassing. Pas op het moment dat de dierlijke mest is uitgegist, is het
digestaat stabiel. De opslag van stabiel digestaat valt onder paragraaf
3.4.6.
– Het opslaan, bewerken en transporteren van biogas (vergistinggas
volgens artikel 1.1 van het Activiteitenbesluit) valt onder deze paragraaf.
Er zijn twee varianten van de opslag van vergistinggas: onder lichte
overdruk in een gaszak of gekoeld en verdicht tot vloeistof in een
opslagtank. Beide varianten vallen onder deze paragraaf. Het toepassen
van vergistinggas in een stookinstallatie valt onder paragraaf 3.2.1
(stookinstallaties). Het bewerken van het gas omvat het verwijderen van
componenten zoals waterstofsulfide en ammoniak, het verhogen van het
methaangehalte door het verwijderen van kooldioxide, het vloeibaar
maken van het gas door een combinatie van drukverhoging en koeling, en
het geschikt maken voor het invoeren in het openbaar net door drukverhoging, het geschikt maken als voertuigbrandstof door het op druk te
brengen en het toevoegen van geurstof.
Het scheiden van mest in een dikke en dunne fractie maakt een bedrijf
niet vergunningplichtig. De redenen voor vergunningplicht voor handelingen met dierlijke mest zijn te vinden in categorie 7.5, onderdeel C, van
bijlage I bij het Bor. Daar is onder andere opgenomen dat vergunningplicht geldt voor het verwerken van dierlijke mest. Mest scheiden in een
dikke en dunne fractie wordt gezien als het bewerken, niet verwerken van
mest. Er zijn geen specifieke voorschriften in het besluit opgenomen. Als
een inrichting type B naast monovergisting ook digestaat in een dikke en
dunne fractie gaat scheiden, blijft het een inrichting type B en is op de
scheiding de zorgplicht van toepassing
Artikel 3.129d
Vergistinggas bestaat hoofdzakelijk uit methaan en kooldioxide en bevat
daarnaast andere componenten, waarvan de voornaamste water,
ammoniak en waterstofsulfide zijn. Vergistinggas mag bij normaal gebruik
van de installatie niet vrijkomen. Met name het vrijkomen van methaan
(sterk broeikasgas en brandbaar), waterstofsulfide (giftig en sterk ruikend)
en ammoniak (verzurend) is milieuhygiënisch ongewenst.
Het eerste lid bepaalt daarom dat de installatie gasdicht moet zijn.
Essentieel voor de veiligheid is dat er een overdrukbeveiliging is. Een
overdrukbeveiliging blaast vergistinggas af als de druk in het systeem een
ingesteld maximum overschrijdt. Bij het vergisten is dit eigenlijk vanzelfsprekend. Het doel van het vergisten is immers het vergistinggas op te
vangen, en dat kan alleen als het systeem gasdicht is.
Ook het digestaat moet buiten de vergister gasdicht opgeslagen worden
totdat het voldoende stabiel is. Bij vergisting wordt anaërobe afbraak van
het organisch materiaal gestimuleerd. Zolang de micro-organismen die
verantwoordelijk zijn voor de anaërobe afbraak nog actief zijn in het
restproduct (het digestaat) blijft er vergistinggas vrijkomen. Zolang het
restproduct nog instabiel is (dus zolang de anaërobe micro-organismen

Staatsblad 2015

337

186

nog actief zijn) moet het restproduct ook gasdicht worden opgeslagen. Er
zijn verschillende manieren om het restproduct te stabiliseren.
1. Lange verblijftijd
Als de mest lang genoeg in de vergister en de na-opslag verblijft, is het
organisch materiaal uiteindelijk volledig verteerd en komen de microorganismen in de mest tot rust. Na een totale verblijftijd van 30 tot 40
dagen is het restproduct stabiel.
2. Hygiënisatie
Als het restproduct een behandeling ondergaat die de biologische
activiteit stopt, is het stabiel. Hygiënisatie is een goede methode hiervoor.
Bij hygiënisatie wordt het digestaat gedurende een bepaalde tijd
verwarmd tot 70°C. Hygiënisatie is verplicht om dierlijke mest naar
Duitsland te mogen exporteren.
3. Beluchten
Een derde methode om anaërobe afbraak te beëindigen, is het
beluchten van de mest. De micro-organismen die verantwoordelijk zijn
voor de anaërobe afbraak zijn hier kwetsbaar voor. Beluchten zal
zorgvuldig moeten gebeuren en heeft het risico dat de biologische
activiteit niet volledig is beëindigd. Het is dan ook noodzakelijk om na het
beluchten goed in de gaten te houden of het restproduct inderdaad stabiel
is.
Het tweede lid bepaalt dat het verboden is digestaat dat nog niet stabiel
is buiten de inrichting te brengen of te mengen met onvergiste dierlijke
mest. De enige plek waar instabiel restproduct gemengd mag worden, is
in de vergistingstank. Als een instabiel restproduct wordt getransporteerd
in een vrachtwagen bestaat het risico op gasvorming (drukopbouw) en
schuimvorming. Als het restproduct gemengd wordt met dierlijke mest
kan het vergistingsproces weer op gang komen, wat tot gas- en schuimvorming kan leiden. Dat heeft weer risico’s en milieuschade tot gevolg.
Het derde lid bevat een verbod op het afblazen van vergistinggas. Het
kan gebeuren dat de installatie zijn vergistinggas niet kwijt kan, bijvoorbeeld door een storing aan de gasopwerking. De druk in de installatie
loopt daardoor op, waardoor de installatie kan gaan afblazen via de
overdrukbeveiliging. Alleen bij incidenten mag de installatie afblazen en
dan alleen via de overdrukbeveiliging. Een voorzienbare gebeurtenis,
zoals regulier onderhoud, is geen incident, en mag dus niet leiden tot
afblazen. Afblazen is ook niet wenselijk bij een simpele storing aan een
van de installatie-onderdelen of bij een korte uitval van het openbare net.
Dat betekent dat de installatie een zekere buffercapaciteit aan moet
houden voor de opslag van vergistinggas, waarmee de gasproductie van
enkele uren kan worden opgevangen. In principe is het de verantwoordelijkheid van de drijver van d inrichting (en indirect van de leverancier) om
in het systeem voldoende buffercapaciteit aan te houden. In de kwaliteitsverklaring van de installatie (geregeld in de Activiteitenregeling) geeft de
leverancier aan wat de buffercapaciteit van het systeem is.
Het vierde lid schrijft voor dat de vergister en de installatie-onderdelen
waar het vergistinggas verblijft, zijn voorzien van een elektronisch
monitoringsysteem. Belangrijkste grootheden die het systeem moet
registreren zijn de druk en de stroming van het gas. De drijver van de
inrichting hoeft dit systeem niet zelf in de gaten te houden, dat kan ook de
leverancier of een andere deskundige partij zijn. Essentieel is wel dat het

Staatsblad 2015

337

187

systeem op tijd waarschuwt voor situaties die kunnen leiden tot emissie
van vergistinggas en die situaties ook registreert.
Het vijfde lid ten slotte geeft het bevoegd gezag de mogelijkheid bij
maatwerk eisen te stellen als in de praktijk blijkt dat de installatie vaak
afblaast. Vaak afblazen is een overtreding van het derde lid. De drijver van
de inrichting moet dat voorkomen. Als geen verbetering optreedt, heeft
het bevoegd gezag de mogelijkheid om bij maatwerk voor te schrijven dat
de installatie wordt voorzien van een fakkelinstallatie, zodat bij incidenten
het gas wordt vernietigd. Het derde lid is dan niet van toepassing op de
stroom die door de fakkel wordt behandeld.
Artikel 3.129e
Anaërobe afbraak van dierlijke mest vormt waterstofsulfide. Waterstofsulfide heeft een lage geurdrempel en is bij relatief lage doses ook giftig.
Het is daarom zowel voor de arbeidsveiligheid als voor de veiligheid voor
de omgeving belangrijk dat waterstofsulfide uit het vergistinggas wordt
gehaald. Hier zijn verschillende technieken voor geschikt.
1. Beluchten
Door een kleine hoeveelheid buitenlucht in de vergister te pompen,
ontstaat een kleine aërobe zone, die waterstofsulfide omzet in sulfaten.
Deze techniek werd begin deze eeuw toegepast bij de co-vergisting van
mest, maar wordt bij monovergisting minder vaak toegepast. Het
voordeel van de techniek is dat het de waterstofsulfide al in de vergister
verwijdert, waardoor de gehele installatie veiliger wordt. Het nadeel is dat
de aanwezigheid van lucht in het vergistinggas het gas ongeschikt maakt
voor invloeden op het gasnet of voor het vloeibaar maken.
2. Actief-koolfiltratie
Als het vergistinggas door een koolfilter stroomt, worden waterstofsulfide en andere componenten uit het gas geadsorbeerd aan het actief
kool. Het voordeel van deze techniek is dat het niet alleen waterstofsulfide
maar ook bijvoorbeeld ammoniak verwijdert. Het nadeel is dat het
waterstofsulfide pas na de vergister en de gasopslag verwijdert, waardoor
het vergistinggas in opslag relatief veel waterstofsulfide blijft bevatten.
3. Precipitatie
Door het toevoegen van bepaalde ijzerzouten aan de dierlijke mest
slaan de zwavelverbindingen neer en is er minder waterstofsulfide in het
vergistinggas. De zwavelverbindingen gaan mee met de mest en worden
opgenomen door de planten. Het voordeel is dat dit waterstofsulfide in de
vergister zelf verwijdert. Het nadeel is dat er een extra toeslagstof
aangevoerd moet worden voor deze techniek.
Met alle drie de technieken kan de concentratie waterstofsulfide beperkt
worden tot de concentratie in het eerste lid. 430 milligram waterstofsulfide per normaal kubieke meter komt overeen met 300 ppm. Bij dat
gehalte is bij incidenten rond de vergister de brandbaarheid van het gas
bepalend voor het risico, niet de giftigheid. Hetzelfde geldt voor het

Staatsblad 2015

337

188

transport van het gas via leidingen69. Met andere woorden: bij dat gehalte
aan waterstofsulfide is vergistinggas even gevaarlijk als gewoon aardgas.
Als het vergistinggas via een leiding uit de inrichting wordt getransporteerd, wordt een aanvullende eis gesteld aan het gehalte ammoniak. Om
het risico van condensvorming in de leidingen te voorkomen is het ook
belangrijk dat het gas niet te veel vocht bevat. Bij een dauwpunt van ten
hoogste min drie graden Celsius bij een druk van 8 bar is het gas in ieder
geval voldoende ontvochtigd. In de meeste gevallen gelden hier al eisen
voor op grond van transportvoorwaarden, waardoor de specifieke eis hier
achterwege kan blijven. Het vergistinggas moet maandelijks bemonsterd
en geanalyseerd worden. Als blijkt dat de gehaltes te hoog zijn, moet de
drijver van de inrichting maatregelen nemen. Het zesde lid geeft de
inrichtinghouder ruimte te kiezen voor continue registratie van het gehalte
waterstofsulfide in plaats van de analyse via monstername. Aangezien
deze methode van registreren duurder is, kan dit uitsluitend op initiatief
van de inrichtinghouder. Aangezien bij continuregistratie de wijze van
meten en de ligging van het registratiepunt invloed hebben op de
betrouwbaarheid van de meting, moet dit als maatwerk worden aangevraagd, zodat het bevoegd gezag kan beoordelen of het voorstel
voldoende betrouwbaar is. De uitgangspunten voor metingen in afdeling
2.3 kunnen helpen bij die afweging, maar zijn niet allemaal van toepassing
omdat het hier niet om een emissiemeting gaat maar om een analyse van
een gas onder lichte overdruk. Meetonnauwkeurigheid kan ontstaan
omdat het risico bestaat op een kruisgevoeligheid van de meters voor
onzuiverheden in het biogas. Hier moeten goede afspraken over worden
gemaakt tussen de drijver van de inrichting en het bevoegd gezag.
Artikel 3.129f
De risicocontour voor de opslag van biogas ligt op 50 meter van het
middelpunt van de opslag bij hoeveelheden tot 2.000 kubieke meter70.
Voor opslagen van 500 kubieke meter ligt hij op 30 meter. Onder die grens
is de risicocontour niet berekend. Bij monovergisting met een capaciteit
tot 25.000 kubieke meter mest per jaar zal de gasopslag naar verwachting
kleiner zijn dan 2.000 kubieke meter. Een veiligheidsafstand van 50 meter
is dus ruim voldoende voor dit type installatie.
De veiligheidseigenschappen van vloeibaar biogas zijn anders dan
biogas dat onder lichte overdruk in een gaszak wordt opgeslagen. De
berekeningen voor biogas kunnen niet op vloeibaar biogas worden
toegepast. Vloeibaar biogas (Liquefied BioGas of LBG) komt vanuit
veiligheidsoogpunt overeen met vloeibaar aardgas (Liquefied Natural Gas
of LNG). De berekening van de veiligheidsafstand voor opslag van LBG bij
een monovergister is gedaan met een methode die gebruikt wordt voor
LNG-tankstations. Uit die berekening volgt dat een veiligheidsafstand van
50 meter, zoals die ook voor de biogasopslag geldt, ook voldoet voor de
LBG opslag71. Bij plaatsing van een nieuwe installatie beoordeelt het
bevoegd gezag de ligging van de contour bij de beoordeling van de OBM.
Zie verder de toelichting bij artikel II, onderdeel A, onder 4 (artikel 2.2a,
achtste lid (nieuw) van het Bor).
Binnen de veiligheidscontour zijn overnachting en recreatief verblijf
door derden niet toegestaan. De milieuregels worden meestal niet
69

Heezen, P.A.M., Gooijer, L., Mahesh, S. (2011) Het veilig bouwen en beheren van
co-vergistingsinstallaties voor de productie van biogas. RIVM Rapport nr. 620013001/2011.
RIVM, Bilthoven.
Heezen, P.A.M. (2013) Voorbereiding QRA voor biogasleidingen. RIVM Briefrapport 20130022
VLH PH. RIVM Bilthoven.
70
Effect- en risicoafstanden bij de opslag van biogas, 3 maart 2008, RIVM, Centrum Externe
Veiligheid.
71
Onderbouwing veiligheidsafstand Activiteitenbesluit voor LBG-installaties in het kader van de
Green Deal Biogas XL», Rivm april 2015.

Staatsblad 2015

337

189

gebruikt voor het beschermen van de drijver van de inrichting. Dat neemt
niet weg dat ook voor de boer en zijn familie geldt dat het niet verstandig
is onnodig in de contour te verblijven.
Artikel 3.129g
De enige structurele geurbron bij een monovergister is de pompput van
waaruit de mest naar de installatie wordt verpompt. Deze ligt meestal bij
de stal en zal dus vanwege de afstandseisen voor de stal al op enige
afstand van de omgeving liggen. De voorschriften om emissies te
voorkomen en de veiligheidsafstanden zullen ook structurele geurhinder
van de vergistingsinstallatie voorkomen. Als bij incidenten vergistinggas
vrijkomt, kan dat ook tot geurhinder leiden. Op grond van artikel 3.129d is
dit verboden en kan in probleemgevallen bij maatwerk een fakkel worden
voorgeschreven. Vandaar dat in artikel 3.129g alleen nog aanvullende
eisen gesteld worden voor de biologische behandeling van dierlijke mest
voor of na het vergisten. Het gaat dan om behandeling met enzymen of
micro-organismen in bakken. Hiervoor worden afstandseisen gesteld, net
als voor de opslag van vaste mest. Aanvullend is maatwerk mogelijk, net
als voor vaste mest (artikel 3.46, achtste lid).
Artikel 3.129h
Deze bepaling houdt in dat voor de milieuaspecten bodem, externe
veiligheid en verspreiding van emissies naar de lucht nog eisen in de
Activiteitenregeling worden gesteld. Uit de formulering volgt dat er geen
uitputtende regeling is beoogd. In bijzondere gevallen is er dus
aanvullend maatwerk mogelijk op grond van de zorgplicht (artikel 2.1,
vierde lid).
Onderdelen FFFFF tot en met HHHHH
De beperking «voor menselijke consumptie» bij het vervaardigen of
bewerken van voedingsmiddelen of dranken in paragraaf 3.6.3 is
vervallen. In artikel 3.137, eerste lid, onderdeel g (nieuw) is in plaats
daarvan opgenomen dat de paragraaf niet geldt voor de productie van
voedingsmiddelen voor landbouwhuisdieren. Daardoor gaat de paragraaf
gelden voor het vervaardigen van voedingsmiddelen voor huisdieren.
Deze wijziging vloeit voort uit het vervallen van de vergunningplicht voor
de petfood-industrie.
In artikel 3.139, achtste en negende lid, (nieuw) is het overgangsrecht
van artikel 6.24y (oud) overgenomen.
Onderdeel JJJJJ
Artikel 3.156, tweede lid, over de gemeentelijke milieustraat, is
gewijzigd om aan te sluiten bij de verschillende mengvormen die te
onderscheiden zijn zoals aangegeven in de toelichting op artikel 2.12,
eerste lid. Verder is het artikel inhoudelijk niet gewijzigd. Het mengen van
verschillende niet-gevaarlijke grove huishoudelijke afvalstoffen bij de
gemeentelijke milieustraat is toegestaan. Voorwaarde voor de uitzondering is dat op de gemeentelijke milieustraat alle inspanningen ten
behoeve van afvalscheiding zijn gerealiseerd. In de Activiteitenregeling is
aangegeven welke inspanningen dat zijn. Als aan de regeling wordt
voldaan, is het toegestaan afvalstoffen te mengen, ofwel deze in een
restcontainer in te zamelen. In de restcontainer mag in geen geval
gevaarlijk afval worden gedaan. Dit volgt uit artikel 10.54a van de Wm, dat
van toepassing is naast het Activiteitenbesluit. Zie verder voor de precieze
relatie met dat artikel de toelichting bij artikel II, onderdeel A, onder 2.

Staatsblad 2015

337

190

Onderdeel KKKKK
Artikel 3.157
De nieuwe paragraaf 3.8.3 over buitenschietbanen (artikelen 3.157 tot en
met 3.162) is van toepassing op banen zijn in beheer van Defensie en
worden gebruikt door Defensie, een bondgenootschappelijke krijgsmacht
en andere overheidsdiensten zoals politiediensten (onderdeel a). Deze
organisaties gebruiken wapens met grotere kalibers en automatische
wapens en zullen in het algemeen hun schietbanen intensiever gebruiken,
met meer onderhoud en zwaardere voorzieningen tot gevolg.
Er zijn enkele schietinrichtingen die zeer intensief worden gebruikt en
wel zodanig dat het aantal schoten op jaarbasis de 3 miljoen overschrijdt.
Voor dit type schietbaan geven de algemene regels een onvoldoende
beschermingsniveau waardoor een omgevingsvergunning noodzakelijk
blijft.
Verder is deze paragraaf van toepassing op buitenschietbanen voor
sportieve en recreatieve doeleinden waar met kogels wordt geschoten
(onderdeel b) en op kleiduivenbanen (onderdeel c).
Artikel 3.158
Artikel 2.9 van het Activiteitenbesluit is niet van toepassing verklaard
aangezien het schieten op buitenbanen per definitie een bepaalde mate
van bodemverontreiniging oplevert. Vanwege veiligheidsvoorschriften is
het niet mogelijk de baanzool te beschermen tegen het inschieten van
projectielen omdat de projectielen van een dergelijke bescherming
zouden afketsen (ricochetgevaar). Het voorschrift ter beperking van
bodemverontreiniging is in de Activiteitenregeling opgenomen en betreft
met name het beschermen van de bodemkwaliteit bij de kogelvanger.
Artikel 3.159
De geluidsartikelen van afdeling 2.8 (de artikelen 2.17 tot en met 2.22)
zijn niet van toepassing op buitenschietbanen. Anders dan bij windturbines is er hier voor gekozen de eenheid aan te passen in plaats van het
opnemen van een lagere Lden waarde.
Artikel 3.160
In het eerste lid is de geluidsnorm, een immissienorm, vastgesteld op
ten hoogste 50 dB Bs,dan.
Het afwijken daarvan is mogelijk in omstandigheden waarbij de
nationale belangen zoals training en voorbereiding van missies in het
geding komen of vanwege operationele omstandigheden waarbij met een
bepaald type wapen het beste op een bepaald type schietbaan geoefend
kan worden. Die afwijking zal in deze gevallen een verruiming van de
norm zijn van ten hoogste 55 dB Bs,dan.
In het overgangsrecht in het derde lid is bepaald dat de geluidbelasting
die is vastgesteld door middel van een akoestische berekening aan de
hand van het «rating sound level (Lr)» die als vergunningvoorschrift is
opgenomen in de omgevingsvergunning, nog ten hoogste 5 jaar van
kracht blijft na het van toepassing worden van de norm (50 Bs,dan) in
artikel 3.160.
Indien wijzigingen aan wapentype of de constructie van de buitenbaan
optreden, moet door middel van een nieuwe akoestische berekening op
basis van het rekenvoorschrift voor schietgeluid, de geluidbelasting op
basis van Bs,danvastgesteld worden. Indien de berekende geluidbelasting
afwijkt van de norm van 50 Bs,dan, ligt het voor de hand dat het bevoegd

Staatsblad 2015

337

191

gezag bij maatwerkvoorschrift op grond van het tweede lid die afwijkende
norm voorschrijven.
Ook zonder wijzigingen zal het bevoegd gezag naar aanleiding van een
nieuwe akoestische berekening een maatwerkvoorschrift opleggen indien
de berekende geluidbelasting niet overeenkomt met de norm van 50
Bs,dan. Dat zal bij een aantal bestaande schietbanen het geval zijn. In dat
geval geldt de overgangstermijn van ten hoogste 5 jaar ook niet.
Het ligt voor de hand dat dit maatwerkvoorschrift op verzoek van de
vergunninghouder door het bevoegd gezag zal worden opgelegd.
Indien na afloop van de 5 jaar na het van toepassing worden van het
eerste lid geen maatwerkvoorschrift is opgelegd, de activiteit niet is
veranderd of de schietbaan niet is aangepast, dan wordt de norm van 50
Bs,dan, genoemd in eerste lid, van kracht.
Artikel 3.161
In het eerste lid is een grondslag opgenomen voor het rekenvoorschrift
voor schietgeluid. Dat voorschrift is als bijlage bij de Activiteitenregeling
gevoegd. Voor een nadere toelichting wordt verwezen naar het algemeen
deel van de nota van toelichting.
Artikel 3.162
Dit artikel biedt een grondslag voor regels over externe veiligheid in de
Activiteitenregeling. De veiligheid buiten de inrichting wordt geborgd
door de constructie van de buitenschietbaan en de kogelvanger en door
het in acht nemen van een onveilige zone waarin zich geen personen
mogen bevinden tijdens het schieten. Hierbij wordt zoveel mogelijk
vermeden dat afgeschoten projectielen buiten de schietbaan terecht
komen. Door diverse maatregelen wordt de onveilige zone (het gebied
waar uittredende projectielen terecht kunnen komen) zo klein mogelijk
gehouden. Zo worden harde delen bijvoorbeeld afgewerkt met een zachte
houtsoort zodat de afwijkende kogel gestopt wordt, zonder risico’s voor
ricochet of uittreding.
Artikelen 3.163, 3.164 en 3.165
Met paragraaf 3.8.4 is aan afdeling 3.8 een nieuwe paragraaf toegevoegd, die ziet op het coaten of lijmen van planten of onderdelen van
planten, anders dan hout (artikel 3.163). Indien planten worden geverfd
met een nevelspuit kunnen stofemissies ontstaan. De artikelen 3.164 en
3.165 stellen dezelfde eisen aan deze emissies als de eisen die worden
gesteld aan het coaten van andere materialen in hoofdstuk 4, zoals het
coaten van hout, kunststof of textiel. Een nevelspuit is apparatuur
waarmee onder druk een stof, zoals lijm, verf of oplosmiddel wordt
verneveld. Een spuitbus valt dus niet onder het begrip nevelspuit.
Artikel 3.166
Artikel 3.166 verwijst voor vluchtige organische stoffen specifiek naar de
te nemen emissiereducerende maatregelen in de Activiteitenregeling. Ook
dit artikel is, evenals de artikelen 3.164 en 3.165, in lijn met de eisen die
worden gesteld aan het coaten van hout, kunststof of textiel.
Artikel 3.167
Naast de emissies van stof en vluchtige organische stoffen kunnen bij
het coaten nog andere emissies en geurhinder optreden. In artikel 3.167 is
aangegeven dat luchtmissies, stof- en geurhinder voorkomen of beperkt
moeten worden en dat een verwaarloosbaar bodemrisico gerealiseerd

Staatsblad 2015

337

192

moet worden. In de Activiteitenregeling zijn hiervoor maatregelen
opgenomen.
Artikelen 3.168 en 3.169
Deze nieuwe paragraaf 3.8.5 is van toepassing op het houden, fokken of
trainen van dieren buiten de landbouw. Op landbouwhuisdieren is
paragraaf 3.5.8 van toepassing. Paragraaf 3.8.5 geldt voor alle «andere»
dieren. Het kan gaan om hondenkennels, hondentraining, valkeniers,
volières, kinderboerderijen, hertenkampen, dierentuinen en dergelijke.
Het kan voorkomen dat dieren van een bepaalde diersoort bij een
inrichting wel als landbouwhuisdier worden gehouden en bij een andere
inrichting niet. Herten worden bijvoorbeeld in het ene geval voor het vlees
gehouden en in het andere geval voor de sier. In het eerste geval geldt
paragraaf 3.5.8 en in het tweede geldt geval paragraaf 3.8.5.
Besloten is alle inrichtingen die te karakteriseren zijn als kinderboerderij
onder deze paragraaf te laten vallen. Landbouwhuisdieren zijn dieren die
voor productie van vee, vlees of eieren gehouden worden. Bij kinderboerderijen gaat het vaak om dezelfde diersoorten, maar is het doel niet de
productie.
In deze paragraaf worden slechts beperkt voorschriften gesteld voor
deze dieren. Gevolgen voor de omgeving (met name geluid en geur) zijn
er wel. Voor het beoordelen van die gevolgen is het ruimtelijk ordeningsspoor echter leidend. Bij de locatiekeuze in het bestemmingsplan moet
rekening worden gehouden met de gevolgen voor de omgeving, met
name als de dieren in de buitenlucht worden gehouden of getraind.
Geluidhinder
Dieren in de buitenlucht zorgen voor een duidelijk hoorbaar geluid. Dat
kan verschillen per diersoort. In hoofdzaak zijn met name honden,
roofvogels en bepaalde siervogels het meest hoorbaar. Ook bepaalde
dierentuindieren (apen, olifanten, katachtigen) zijn duidelijk hoorbaar.
Voor een echt bedrijfsmatige activiteit met dit soort dieren zoals een
dierenasiel of dierentuin wordt de vraag of de inrichting past in de
omgeving beantwoord in het ruimtelijk ordeningspoor. Voorafgaand aan
dit wijzigingsbesluit werd bij vergunningverlening of beoordeling van de
melding getoetst of de omschreven bedrijfsvoering paste binnen de
geluidgrenswaarden. Hiervoor werd bij vergunningverlening regelmatig
een akoestisch onderzoek bij de aanvraag gevoegd.
Het Activiteitenbesluit biedt de mogelijkheid om op grond van een
melding een akoestisch onderzoek te vragen als aannemelijk is dat de
geluidgrenswaarden worden overschreden. Voor een aantal dieren in deze
paragraaf zal een akoestisch onderzoek relatief vaak aan de orde zijn, met
name voor hondenkennels, het houden van roof- en siervogels en
dierentuindieren.
Bij het toetsen aan de geluidgrenswaarden zijn onder andere soort en
ras, de duur van het buiten verblijven, het aantal dieren dat gelijktijdig
buiten verblijft en de afscherming van het buitenverblijf belangrijke
aspecten. Bekeken is of er een algemeen criterium geformuleerd kan
worden waarbij een akoestisch onderzoek in principe altijd noodzakelijk is.
Dit is niet mogelijk gebleken, om de volgende redenen:
– Een afstandscriterium is lastig toepasbaar vanwege de grote variaties
in bronvermogen, duur van het geluid, eventueel getroffen geluidbeperkende maatregelen en overdracht. Daarnaast kan een afstandscriterium
leiden tot meer onderzoeken voor kleine inrichtingen in bebouwd gebied
dan nu het geval is.
– Een criterium op basis van soort en aantal dieren dat tegelijkertijd
buiten verblijft, geeft geen goed beeld van de te verwachten geluidhinder.
Het aantal blaffen van een groep honden wordt bijvoorbeeld in de praktijk

Staatsblad 2015

337

193

vaak bepaald door het aantal rumoerige honden in de groep, niet door de
grootte van de groep. Ook voor bijvoorbeeld ara’s geldt dat het geluid
sterk afhankelijk is van de situatie waarin ze zich bevinden.
Op basis van de gegevens van onder meer de melding en de ligging
van de inrichting kan het bevoegd gezag per situatie beoordelen of een
akoestisch onderzoek nodig is.
Op basis van de melding en/of het akoestisch onderzoek zullen in veel
gevallen voorschriften gesteld worden voor technische voorzieningen en
gedragsregels. Artikel 2.20, vijfde lid, maakt dit mogelijk. Voor de
geluidgrenswaarden in de vergunning vindt vaak een gebiedsgerichte
afweging plaats. Hierdoor kunnen aan de vergunning voorschriften zijn
verbonden die afwijken van de algemene geluidnormen in het Activiteitenbesluit. In het Activiteitenbesluit kunnen door middel van maatwerk
andere geluidgrenswaarden worden gesteld (art 2.20, eerste lid). Het
overgangsrecht van drie jaar voor vergunningen is voldoende om tijdig
voorzieningen te treffen dan wel maatwerkvoorschriften te stellen.
Maatwerk zal in veel gevallen worden toegepast.
Geurhinder
Als de locatie goed is gekozen, kan worden volstaan met het algemene
beginsel uit artikel 2.7a (zie de toelichting bij onderdeel R op artikel 2.7a).
Voor de meeste dierenverblijven zijn geen specifieke geurvoorschriften
nodig. In de Activiteitenregeling zijn voor geurhinder nog enkele
aanvullende specifieke maatwerkmogelijkheden opgenomen.
Onderdeel LLLLL
Abusievelijk waren de CMR-stoffen niet in de aanhef van artikel 4a
opgenomen. Deze omissie is hiermee hersteld.
Onderdeel MMMMM
Om conflicterende regelgeving te vermijden worden de voorschriften
voor het opslaan van vuurwerk, pyrotechnische artikelen voor theatergebruik of andere ontplofbare stoffen in artikel 4.1a, tweede lid, uitgezonderd voor inrichtingen van Defensie. Paragraaf 3.4.10 regelt deze
opslag al uitputtend.
Onderdeel NNNNN
In artikel 4.5b, tweede lid, (nieuw) is het overgangsrecht van artikel
6.25a (oud) overgenomen.
Onderdelen OOOOO, PPPPP, QQQQQ, ZZZZZ, BBBBBB en HHHHHH
De artikelen 4.24, 4.30, 4.55, 4.94a, 4.94e en 4.103e zijn zodanig
aangepast dat de verplichting om een oplosmiddelenboekhouding te
voeren waarin het verbruik van vluchtige organische stoffen van minder
dan 1.000 kiligram per kilogram per jaar wordt geregistreerd, is vervallen.
Men moet het verbruik overigens nog wel steeds bijhouden. Dat gebeurt
vaak op een in- en verkoop balans. Het tonen daarvan kan in het kader van
de handhaving worden gevraagd. Immers, indien men meer dan 1.000
kilogram per jaar verbruikt, dient men emissiereducerende maatregelen te
treffen. Voor een verdere toelichting wordt verwezen naar paragraaf 3.4
van het algemeen deel.

Staatsblad 2015

337

194

Onderdeel SSSSS
In artikel 4.74.0 (nieuw) is het overgangsrecht van artikel 6.33 (oud)
opgenomen. Dit overgangsrecht is aangepast in die zin dat het ook kan
gaan om een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid,
aanhef en onder e, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht op
grond waarvan een lozing van afvalwater met een waarde die afwijkt van
de waarden van artikel 4.74 was toegestaan voor het van kracht worden
van het Activiteitenbesluit op de inrichting. Abusievelijk werd alleen de
vergunning op grond van artikel 1 van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren genoemd.
Onderdeel TTTTT
Artikel 4.74.1
Dit artikel geeft de reikwijdte van deze nieuwe paragraaf 4.5.13 aan. De
activiteiten in de onderdelen a tot en met f vormen een samenhangend
geheel, maar de inrichting hoeft niet al die activiteiten daadwerkelijk toe te
passen.
De metalen in onderdeel a worden, meestal in de vorm van
zogenaamde broodjes, in een smeltoven gedaan. De broodjes kunnen
bestaan uit één metaal, zoals aluminium, waarin wel kleine hoeveelheden
van andere metalen aanwezig kunnen zijn. Deze hoeveelheden zijn van
nature aanwezig of zijn het gevolg van recycling waarbij kleine hoeveelheden met elkaar vermengd kunnen raken. Door edelmetalen uit te
zonderen, is deze paragraaf niet van toepassing op het smelten van deze
metalen en is deze activiteit ook een activiteit die een inrichting tot een
inrichting type A maakt. Het gesmolten metaal wordt in een vorm gegoten
(onderdeel b). Eenmalige vormen worden vaak gemaakt uit chemisch
gebonden zand (kwartszand waar een chemisch hardend bindmiddel aan
toegevoegd is) of kleigebonden zand (zand met een aandeel klei, zoals
betoniet). Daarnaast wordt, zeker bij chemisch gebonden zand, vaak een
coating aangebracht op de vorm. Deze coating is meestal oplosmiddelhoudend en leidt tot emissies van vluchtige organische stoffen. Om
bedrijfseconomische redenen en vanwege de arbeidsomstandigheden
wordt deze coating zo spaarzaam mogelijk aangebracht en daarmee
worden de emissies geminimaliseerd. Er worden in het Activiteitenbesluit
dan ook geen eisen gesteld aan de emissies van vluchtige organische
stoffen.
Naast zand en klei kunnen materialen zoals gips, waterglas of keramiek
worden gebruikt voor eenmalige vormen. Een eenmalige vorm van
bijvoorbeeld keramiek kan gemaakt worden met de verloren was-methode
(onderdeel f). Bij deze methode wordt gesmolten was in een mal van
bijvoorbeeld metaal gegoten. Na het afkoelen vormt de gestolde was een
positief van het uiteindelijke product. De was wordt in meerdere lagen
bekleed met een keramisch materiaal. Nadat de keramische vorm is
uitgehard, kan de was grotendeels worden verwijderd. De keramische
vorm (negatief) wordt vervolgens in een oven verhit waardoor de
keramische laag sintert en de achtergebleven resten van de was grotendeels smelten. Een klein deel verbrandt.
Op basis van metingen gedaan in opdracht van de Koninklijke
Metaalunie, de FME en het Ministerie van Infrastructuur en Milieu blijkt
dat de emissies als gevolg van het verbranden van de was onder de
vrijstellingsbepalingen van artikel 2.5 en 2.6 blijven als jaarlijks niet meer
dan 500 kilogram was wordt verbruikt. Het jaarlijks verbruik blijkt uit de
inkoop van de drijver van de inrichting. De aanwezige hoeveelheid was
kan echter groter zijn omdat de was grotendeels wordt verwijderd en
hergebruikt voordat de keramische vorm de oven in gaat. Het gieten
waarbij meer dan 500 kilogram was per jaar wordt verbruikt, blijft op

Staatsblad 2015

337

195

grond van categorie 12.3, onderdeel b, onderdeel C, bijlage I, bij het Bor,
vergunningplichtig omdat de emissies dan een bedrijfsspecifieke aanpak
vragen.
Een laatste methode om eenmalige vormen te maken is de zogenaamde
lost-foammethode. Omdat deze methode kan leiden tot emissies die een
bedrijfsspecifieke benadering vragen, is gebruik van de lost-foammethode
op grond van categorie 12.3, onderdeel b, onderdeel C, Bijlage I, bij het
Bor, vergunningplichtig.
Naast eenmalige vormen kan gegoten worden in zogenaamde
duurvormen die meermalig kunnen worden gebruikt en die bijvoorbeeld
zijn gemaakt van kunststof, ijzer of staal.
De keuze tussen eenmalige vormen of duurvormen is van een groot
aantal factoren afhankelijk. Eenmalige vormen zijn beter geschikt voor
grote gietstukken en kleine oplages (van 1 stuk tot enkele tientallen),
terwijl duurvormen geschikter zijn voor een meer seriematige productie.
Ook bijvoorbeeld de soort metaal en de grootte van de werkstukken
spelen een rol.
Om (deels) holle werkstukken te kunnen maken wordt een kern
aangebracht in de vorm (onderdeel c). Veel gebruikte methoden om
kernen te maken zijn het croning-procédé en het coldbox-procédé.
Nadat het werkstuk uitgebroken is en ontzand (onderdeel d), hetgeen
uiteraard alleen plaatsvindt bij verloren vormen uit chemisch of kleigebonden zand, kan het zand geregenereerd (onderdeel e) worden. De
brokken vorm worden gebroken, gezeefd en zo nodig bevochtigd. Het
zand kan vervolgens gebruikt worden voor een nieuwe vorm.
Artikel 4.74.2
Op grond van artikel 4.74.2, eerste lid, worden in de Activiteitenregeling
eisen gesteld aan de metalen die worden ingezet. Doordat de metalen
«schoon» zijn, wordt gegarandeerd dat het smelten van de metalen niet
leidt tot ongewenste emissies van dioxines en polycyclische aromatische
koolwaterstoffen (PAK’s). In beginsel zullen metalen in de vorm van
broodjes voldoen aan de eisen zoals deze zijn gesteld in de Activiteitenregeling, zoals ook moet blijken uit de productspecificaties die geleverd
worden bij de geleverde metalen. Metaal dat vrijkomt na nabewerking van
gietstukken (de zogenaamde «omloop») wordt weer ingezet als grondstof
en zal, mits vrij van bijvoorbeeld metaalbewerkingsvloeistoffen, in
beginsel voldoen aan de eisen die zijn gesteld in de Activiteitenregeling.
Het tweede lid ziet op lood- en loodverbindingen die kunnen vrijkomen
bij het smelten van verschillende metalen. Lood kan van nature dan wel
door «verontreiniging» van het metaal bij de recycling in kleine hoeveelheden aanwezig zijn in het te smelten metaal. Daarnaast wordt lood ook
toegevoegd aan andere metalen om de giet- en producteigenschappen te
beïnvloeden.
Lood heeft een relatief laag smeltpunt (327,5 °C). Het smelten van lood
(bij iets hogere temperatuur dan het smeltpunt, om tussentijdse stolling
van het metaal te voorkomen) geeft slechts zeer lage loodemissies, zo
blijkt uit metingen gedaan in opdracht van de Koninklijke Metaalunie, de
FME en het Ministerie van Infrastructuur en Milieu. Echter, lood dat wordt
toegevoegd aan gesmolten metalen met een hoger smeltpunt (zoals koper
of aluminium) zal voor een deel «verdampen» en tot luchtemissies leiden.
In de Activiteitenregeling zijn erkende maatregelen opgenomen voor het
smelten van legeringen waaraan lood wordt toegevoegd (of is toegevoegd door de leverancier).

Staatsblad 2015

337

196

Artikel 4.74.3
Dit artikel stelt eisen aan het maken en coaten van zandvormen op basis
van harsen die het zand chemisch binden, zoals furaanhoudende harsen
en kleigebonden vormen (zie ook de toelichting bij artikel 4.74.1 onder b).
Het maken van zandvormen kan leiden tot stofemissies.
Artikel 4.74.4
Bij het maken van croning- en coldbox-kernen (zie ook de toelichting bij
art 4.74.1, onderdeel c) kunnen stof en emissies van amines optreden.
Vanuit milieuoogpunt maar ook vanuit bedrijfseconomisch perspectief
worden deze emissies bij voorkeur gezamenlijk aangepakt. Een erkende
maatregel die in de Activiteitenregeling op grond van dit wijzigingsbesluit
is opgenomen, is een gaswasser. Een gaswasser is echter niet altijd in
staat de algemene stofeis van 5 mg stof/Nm3 te halen. Voor de gecombineerde reiniging van stof en amines geldt daarom een afwijkende stofeis
van 20 mg/Nm3 (of 50 mg/Nm3 bij een vracht van minder dan 200
gram/uur). Deze afwijkende eis maakte als bijzondere regeling onderdeel
uit van de NeR en is overgenomen in het Activiteitenbesluit (artikel 4.74.4,
onderdeel a).
Artikel 4.74.5
Het verwijderen van eenmalige vormen van zand (zowel chemisch
gebonden als kleigebonden) leidt tot stofemissies. De hoeveelheid stof is
mede afhankelijk van de grootte van het werkstuk en de temperatuur van
het gegoten metaal (hoe heter het gegoten metaal, hoe meer water er
verdampt uit de vorm). In beginsel moeten werkstukken worden uitgebroken en ontzand in afgesloten kasten, uitbreekstations, straalgangen
etc. Het afgas van de gesloten installatie wordt in beginsel door een
doelmatige filterende afscheider geleid. Deze erkende maatregel wordt
opgenomen in de Activiteitenregeling.
Grote of zware werkstukken met het vormzand eraan zijn echter niet of
slecht te verplaatsen. In dergelijke gevallen mogen de werkstukken buiten
een gesloten installatie worden uitgebroken, maar moet verspreiding van
stof naar de omgeving zoveel mogelijk worden voorkomen. In de
Activiteitenregeling zijn (erkende) maatregelen opgenomen om aan deze
eis te kunnen voldoen.
Artikel 4.74.6
Het zand dat van de vorm is verwijderd, wordt gebroken, gezeefd en zo
nodig bevochtigd. Het zand kan vervolgens worden gebruikt voor een
nieuwe vorm. Op grond van dit wijzigingsbesluit is alleen zogenaamde
koude zandregeneratie mogelijk. Thermische zandregeneratie kan leiden
tot emissies die bedrijfsspecifiek zijn en daarmee minder geschikt voor
regulering door middel van algemene regels.
Artikel 4.74.7
Onderdeel a biedt een basis voor het stellen van eisen aan de
doelmatige verspreiding van de emissies in de buitenlucht, die verder zijn
uitgewerkt in de Activiteitenregeling.
Onderdeel b biedt een basis voor het stellen van eisen aan het bereiken
van een verwaarloosbaar bodemrisico. Het gaat hier om een verwaarloosbaar bodemrisico in de giethallen: de eisen voor het buitenterrein
(waar vaak de opslag plaatsvindt van grondstoffen) zijn gesteld in
paragraaf 3.4.3. Vormzand is geen vaste bodembedreigende stof maar kan
verontreinigd zijn met bodembedreigende stoffen.

Staatsblad 2015

337

197

Onderdeel WWWWW
In artikel 4.77, tweede en derde lid, is de formulering aangepast aan de
wijziging van het begrip «afleverinstallatie». De opslagtank en het
bijbehorende vulpunt zijn geen onderdeel van de afleverinstallatie. Deze
moeten wel worden genoemd, omdat de afstand van 20 ook geldt vanaf
het vulpunt. In het vijfde en zesde lid (nieuw) is het overgangsrecht van
artikel 6.33b (oud) opgenomen.
Onderdeel CCCCCC
De artikelen 4.96 tot en met 4.100 stelden eisen aan de immissieconcentratie van PER bij het reinigen of wassen van textiel en stelden regels over
het meten daarvan. Deze artikelen zijn vervallen. De richtlijn industriële
emissies stelt geen eisen aan de immissie van PER, wel aan de emissie
van PER. Om daarbij aan te sluiten zijn de PER emissie-eisen opgenomen
in afdeling 2.11. Het reinigen of wassen van textiel valt in die afdeling
onder activiteit 11, Chemisch reinigen. De emissie van PER wordt niet
gemeten, maar berekend aan de hand van de vanuit afdeling 2.11
verplichte oplosmiddelenboekhouding (artikel 2.28). De Handleiding
Oplosmiddeleninstallaties72, die te vinden is op de website van InfoMil
geeft een toelichting op wijze waarop kan worden voldaan aan de
emissie-eisen voor textielreiniging. Een toelichting op het uitvoeren van
immissiemetingen van PER is opgenomen in een informatiedocument
over luchtemissies, waarin ook het informatieve deel van de Nederlandse
emissierichtlijn (NeR) is opgenomen (IdIE).
Onderdelen DDDDDD tot en met HHHHHH
Aan paragraaf 4.7a.5 is het veredelen van textiel, leer en bont en het
lijmen en coaten van leer en bont toegevoegd.
Voor het lozen van afvalwater bij textielveredeling is een stoffenbeoordeling nodig. Stoffen met een saneringsinspanning A mogen niet worden
geloosd. De meest eenvoudige manier om dat te bereiken is door deze
stoffen niet te gebruiken. Dit is geregeld in artikel 4.103da, tweede lid.
Hiervoor wordt verwezen naar het BBT-informatiedocument over het
beoordelen van stoffen en preparaten voor de uitvoering van het
emissiebeleid water, aangewezen krachtens artikel 5.4, tweede lid, van het
Bor.
Onderdeel IIIIII
In artikel 4.103f, onderdeel d, (nieuw) is een basis opgenomen om ten
behoeve van het beperken van het lozen van hulpstoffen bij ministeriële
regeling regels te stellen. Bij het veredelen van textiel, bedoeld om de
kwaliteit van textiel te vergroten en aan het textiel bepaalde eigenschappen te geven, worden hulpstoffen gebruikt. Het is belangrijk dat die
hulpstoffen worden beoordeeld op het belastend zijn voor het milieu en
dat lozing van deze hulpstoffen zoveel mogelijk wordt beperkt. In de
Activiteitenregeling zijn hieraan voorschriften gesteld.
Onderdeel KKKKKK
Voor een toelichting op de wijziging van artikel 4.104c, tweede en derde
lid, onder b, wordt verwezen naar de toelichting op onderdeel MMM.

72

http://www.infomil.nl/onderwerpen/klimaat-lucht/stoffen/vos/artikel/5-voldoen/5-4-regime-4/

Staatsblad 2015

337

198

Onderdelen MMMMMM en NNNNNN
Met het nieuwe artikel 4.118a en de wijziging van artikel 4.119 wordt
enerzijds aan dierencrematoria specifiek een eis aan stofemissies gesteld
en anderzijds aan humane crematoria specifiek een eis aan kwikemissies.
De eis voor kwikemissies (artikel 4.119) gold al voor de humane crematoria. Bij een crematorium voor mensen kan kwik vrijkomen uit de
vullingen van tanden en kiezen. Bij dierkadavers is dit niet aan de orde.
Om te kunnen voldoen aan de eis voor kwikemissies zijn humane
crematoria voorzien van dure technieken waarmee ook veel stof wordt
verwijderd. Daarom was er geen reden om een specifieke stofeis te stellen
aan humane crematoria. Voor dierencrematoria is in artikel 4.118a een eis
voor stofemissies opgenomen. Een crematieoven voor dieren zal meestal
de massastroom niet overschrijden, zodat vooral de stofeis van 50 mg per
normaalkubieke meter relevant is. Een moderne, goed gedimensioneerde
en goed onderhouden oven kan voldoen aan deze stofeis.
Onderdelen QQQQQQ tot en met SSSSSS, VVVVVV en XXXXXX
Artikel 5 is opnieuw vastgesteld. In de paragrafen 5.4 tot en met 5.7 is
sprake van installaties die niet in alle gevallen inrichtingen type C zijn of
als installatie als bedoeld in de EU-richtlijn industriële emissies worden
aangemerkt. Daarom was een nieuw toepassingsbereik en daarmee een
nieuw artikel 5 nodig, waarin dit onderscheid is aangebracht.
Onderdelen TTTTTT en UUUUUU
Met onderdeel TTTTTT is de implementatie van artikel 30 van de
EU-richtlijn industriële emissies, in samenhang met Bijlage V, deel 1,
onderdeel 3, laatste alinea, bij die richtlijn verduidelijkt. Deze alinea, ziet
op de emissie van zwaveldioxide van bepaalde bestaande stookinstallaties, die gassen met een lage calorische waarde gebruiken, verkregen
door vergassing van raffinaderijresiduen. Deze bepaling overlapt deels
met het in artikel 5.9, derde lid, geïmplementeerde artikel 40, derde lid,
van de EU-richtlijn industriële emissies, in samenhang met Bijlage V, deel
7, bij die richtlijn en was daarom niet expliciet geïmplementeerd in de
Nederlandse regelgeving. De residugassen met lage calorische waarde
vallen namelijk ook onder de destillatie en omzettingsresiduen bedoeld in
Bijlage V, deel 7, bij die richtlijn. Het onderscheid tussen de implementatie
van Bijlage V, deel 7, en van Bijlage V, deel 1, onderdeel 3, laatste alinea,
bij die richtlijn leidde echter tot vragen73.
Daarom is met deze wijziging Bijlage V, deel 1, onderdeel 3, laatste
alinea, alsnog expliciet geïmplementeerd. Aangezien deze alinea,
tekstueel ziet op stookinstallaties in het algemeen, en niet alleen op
raffinaderijen, is besloten de tekst in plaats van in artikel 5.9, in artikel 5.4
van het Activiteitenbesluit op te nemen.
Er zijn twee specifieke onderwerpen die een nadere toelichting
behoeven, namelijk de verhouding tussen het eerste lid en tweede lid van
artikel 5.4 en de emissiegrenswaarde van 500 mg/Nm3.

73

Zie onder meer uitspraak van de Rechtbank Den Haag van 5 maart 2014 in de zaaknummers
SGR 12/6042, 12/6065 en 12/6066.

Staatsblad 2015

337

199

Verhouding tussen het eerste en tweede lid van artikel 5.4 van het
Activiteitenbesluit
Uit de Richtlijn industriële emissies volgt dat het uitgangspunt voor
bedrijven en het bevoegd gezag de beste beschikbare technieken als
beschreven in de BBT-conclusies moeten zijn.74 Ook is in deze richtlijn
bepaald dat algemeen verbindende voorschriften gebaseerd moeten zijn
op de beste beschikbare technieken.75 Bij de formulering van de emissiegrenswaarden in het Activiteitenbesluit is daarom rekening gehouden met
de emissieniveaus uit de BBT-conclusies. De emissiegrenswaarden in het
Activiteitenbesluit overschrijden dan ook nergens de emissieniveaus uit
de BBT-conclusies.76 Artikel 5.4, eerste lid, omvat aldus emissiegrenswaarden die de emissieniveaus uit de BBT-conclusies niet overschrijden.
In artikel 15, vierde lid, van de EU-richtlijn industriële emissies is
bepaald dat onder voorwaarden de bevoegde autoriteit in specifieke
gevallen minder strenge emissiegrenswaarden mag vaststellen.
Een dergelijke afwijking is enkel toegestaan indien uit een beoordeling
blijkt dat het halen van emissieniveaus die samenhangen met de beste
beschikbare technieken zoals beschreven in de BBT-conclusies zou leiden
tot buitensporig hogere kosten in verhouding tot de milieuvoordelen. Dit
betekent dat er altijd een gemotiveerd oordeel van het bevoegd gezag
nodig is alvorens een dergelijke afwijking is toegestaan.
Ook staat in artikel 15, vierde lid, van de EU-richtlijn industriële emissies
dat de soepelere emissiegrenswaarden niet hoger mogen zijn dan de
eventueel toepasselijke, in de bijlagen bij die richtlijn vastgestelde
grenswaarden.77 Bijlage V bij de EU-richtlijn industriële emissies omvat
aldus plafonds die niet overschreden mogen worden indien het bevoegd
gezag minder strenge emissiegrenswaarden vaststelt.
Met de implementatie van Bijlage V, deel 1, onderdeel 3, laatste alinea,
bij de EU-richtlijn industriële emissies wordt aldus een plafond als
bedoeld in artikel 15, vierde lid, van die richtlijn opgenomen. Zoals gezegd
volgt uit artikel 15, vierde lid, van de EU-richtlijn industriële emissies dat
er altijd een gemotiveerd oordeel van het bevoegd gezag nodig is
alvorens afgeweken kan worden van de emissieniveaus die samenhangen
met de beste beschikbare technieken zoals beschreven in de BBTconclusies. Daarom is in het tweede lid van artikel 5.4 bepaald dat «bij
vergunningvoorschrift» kan worden afgeweken van het eerste lid.
Overigens is het mogelijk dat een emissieniveau dat afwijkt van het
emissieniveau dat samenhangt met de beste beschikbare technieken zoals
beschreven in de BBT-conclusies, in een specifiek geval de beste
beschikbare techniek is.
Op de op te stellen vergunningvoorschriften is overigens artikel 5.6 van
het Bor van overeenkomstige toepassing. Dit betekent dat ook de naleving
van gelijkwaardige parameters kan worden voorgeschreven. Van
gelijkwaardige parameters wordt bijvoorbeeld gebruikgemaakt bij
«bubbelen», zoals bij raffinaderijen en de chemische industrie gebruikelijk
is. In dat geval vraagt de drijver van de inrichting aan dat het gemiddelde
van alle emissiepunten, in plaats van ieder emissiepunt afzonderlijk, aan
de toepasselijke emissiegrenswaarde of samenstel van toepasselijke

74

Zie overwegingen 15 en 16 bij de EU-richtlijn industriële emissies, artikel 11 in samenhang
met artikel 14, eerste lid, aanhef, van de EU-richtlijn industriële emissies en de artikelen 14,
vijfde lid, 15, tweede, derde en vierde lid, en 17, tweede lid, van de EU-richtlijn industriële
emissies.
75
Zie artikel 17, tweede lid, van de EU-richtlijn industriële emissies.
76
Zie ook nota van toelichting bij het implementatiebesluit (Stb. 2012, 552).
77
Zie ook overweging 16 van de EU-richtlijn industriële emissies.

Staatsblad 2015

337

200

emissiegrenswaarden voldoet. Ingevolge artikel 5.6 van het Bor is voor
intern salderen of bubbelen altijd een nadere invulling in de vergunning
nodig.
De bovenstaande toelichting op waarom afwijken van de algemeen
geldende norm via vergunningvoorschrift dient te geschieden is van
overeenkomstige toepassing op de reparatie van in artikel 5.9, derde lid,
(onderdeel UUUUUU) waarin artikel 40, derde lid, van de EU-richtlijn
industriële emissies, in samenhang met Bijlage V, deel 7, bij die richtlijn is
geïmplementeerd. Ook hier geldt dat er sprake is van een plafond
waaraan niet aan toe kan worden gekomen zonder een beoordeling van
het bevoegd gezag. Daarom is in artikel 5.9, derde lid, aanhef, toegevoegd
dat enkel bij vergunningvoorschrift van het eerste lid kan worden
afgeweken.
Emissiegrenswaarde 500 mg/Nm3
In Bijlage V, deel 1, onderdeel 3, laatste alinea, bij de EU-richtlijn
industriële emissies is een plafond opgenomen van 800 mg/Nm3. In artikel
5.4, tweede lid, is in afwijking daarvan een plafond opgenomen van 500
mg/Nm3.78 Dit plafond sluit beter aan bij de bestaande Nederlandse
praktijk.
Onderdeel WWWWWW
In artikel 5.23, eerste lid, is de verwijzing naar paragraaf 6.9 (oud)
geschrapt. De bepalingen uit paragraaf 6.9 (oud) zijn overgenomen in
paragraaf 3.2.1.
Onderdeel YYYYYY
Met dit onderdeel worden in afdeling 5.1 (nieuw) vier paragrafen
opgenomen.
Paragraaf 5.1.4
De installaties waarop deze paragraaf betrekking heeft, worden in de
BBT-conclusies voor het raffineren van aardolie en gas79 aangeduid als
zwavelterugwinningseenheden, in het Engels sulphur recovery units of
SRU. De in artikel 5.40 bedoelde installatie voor de productie van zwavel
volgens het Clausproces of modificaties daarvan is een SRU als bedoeld
in die BBT-conclusies. In deze installaties worden fracties van geconcentreerd waterstofsulfide (H2S) omgezet in elementaire zwavel. Paragraaf
5.4.1, die scherpere eisen stelt aan de ontzwaveling in Clausinstallaties bij
raffinaderijen, is een uitzondering op artikel 2.3a, tweede lid. Met andere
woorden: deze paragraaf is een uitzondering op de hoofdregel dat
BBT-conclusies voorrang hebben boven het Activiteitenbesluit.
In de BBT-conclusies wordt voor nieuwe installaties een omzettingsgraad van 99,5% – 99,9% voorgeschreven en voor bestaande installaties
een omzettingsgraad van ten minste 98,5% (als maandgemiddelde). De in
artikel 5.41 opgenomen norm van een omzettingsgraad van ten minste
99,8% bevindt zich aan de bovenkant (strenge kant) van de BBT-conclusies
voor nieuwe en bestaande installaties. Deze norm was al opgenomen in
de bijzondere regeling E6 van de NeR met een afwijkende regeling voor
bestaande installaties. Raffinaderijen zijn verantwoordelijk voor ongeveer
78

Toegestaan op grond van artikel 193 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese
Unie.
79
BBT-conclusies voor het raffineren van aardolie en gas, paragraaf 1.17BBT-conclusies voor
zwavelbehandeling van afgassen, BBT 54 en tabel 17 (PbEU 2014 L307).

Staatsblad 2015

337

201

de helft van de uitstoot van zwaveloxiden in Nederland, zodat een
verdergaande omzettingsgraad noodzakelijk was en is om verzuring van
de leefomgeving tegen te gaan en naleving van de emissieplafonds voor
zwaveloxiden, die gelden op grond van de internationale afspraken, te
waarborgen80. De Nederlandse overheid heeft de verdergaande omzettingsgraad als afwijkende mening (split view) laten opnemen in het
BBT-referentiedocument voor het raffineren van aardolie en gas81. Ook
het in bedrijf zijn volgens ontwerp (tweede lid) maakt onderdeel uit van de
BBT-benadering. De rest van de BBT-conclusies blijft overigens onverkort
van toepassing.
Vóór inwerkingtreding van paragraaf 5.1.4 werd de omzettingsgraad bij
vergunningverlening bepaald, waarbij het bevoegd gezag rekening hield
met de bijzondere regeling E6 van de NeR, maar daar wel gemotiveerd
van mocht afwijken. De bijzondere regeling E6 van de NeR gold voor
installaties die voor 1 januari 1996 in gebruik waren genomen met een
omzettingsgraad van 99%. Uit zienswijzen op de voorpublicatie is
gebleken dat bij twee van de vijf raffinaderijen het bevoegd gezag in het
verleden gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid om af te wijken.
Aangezien met de toevoeging van paragraaf 5.1.4 aan het Activiteitenbesluit geen aanscherping is beoogd, is artikel 5.42, eerste lid, aangepast
aan de bestaande vergunde situaties: Als de omgevingsvergunning voor
een bestaande installatie een lagere omzettingsgraad voorschrijft, geldt
deze lagere omzettingsgraad en niet de eis 99,8% uit artikel 5.41, eerste
lid. Omdat de werkelijke uitstoot niet toeneemt, zijn er geen gevolgen
voor de luchtkwaliteit en de emissieplafonds voor zwaveloxiden. De
afwijking van artikel 5.42, eerste lid, doet niets af aan de (Europese)
verplichtingen dat de omgevingsvergunning ten minste de beste
beschikbare technieken in acht neemt en dat het bevoegd gezag regelmatig de actualiteit van de vergunningvoorschriften toetst en deze zo
nodig aanpast. Een lagere omzettingsgraad in de omgevingsvergunning
geldt daarom niet onbeperkt (artikel 2.14, 2.30 en 2.31 Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht).
De soepeler omzettingsgraden voor bestaande installaties uit artikel
5.42, eerste lid, blijven ingevolge artikel 5.42, tweede lid, gelden zo lang
de verwerkingscapaciteit van totale inrichting niet met meer dan 50%
wordt verhoogd. Indien de verwerkingscapaciteit van de totale inrichting
met meer dan 50% wordt verhoogd, geldt voor het totale H2S-aanbod,
met in begrip van de bestaande
installaties een omzettingsgraad van ten minste 99,8%. Op die manier
zal bij een dusdanige uitbreiding van de verwerkingscapaciteit de
algemene hoofdregel van artikel 5.41, eerste lid, gaan gelden. Een
bepaling met dezelfde strekking was opgenomen in de bijzondere regeling
E6 van de NeR. Naar aanleiding van zienswijzen is de tekst van artikel
5.42, tweede lid, verduidelijkt en is nauwer aangesloten bij de oorspronkelijke regeling.
Paragraaf 5.1.5
In de bijzondere regeling E11 van de NeR waren eisen opgenomen voor
glycolregeneratiefornuizen. Glycolfornuizen komen voor bij de gaswinning.
80

Richtlijn 2001/81 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake
emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen (PbEU 2001, L 309) en Verdrag
betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over de lange afstand (Trb. 2013 nr.
197).
81
Tabel 7.2 van het BBT-referentiedocument voor het raffineren van aardolie en gas
(http://eippcb.jrc.ec.europa.eu/reference/).

Staatsblad 2015

337

202

Sinds het van kracht worden van de bijzondere regeling in de NeR in
1996 was voor de emissies van stikstofoxiden naar de lucht een eis
opgenomen van 150 mg/Nm3 (bij 3% zuurstof). Uit onderzoek82 dat is
uitgevoerd als onderdeel van de evaluatie van het Besluit emissie-eisen
middelgrote stookinstallaties (Bems), dat inmiddels in paragraaf 3.2.1 is
opgenomen, blijkt dat dergelijke fornuizen in veel gevallen lagere
emissies van stikstofoxiden kunnen halen.
Glycolfornuizen stoken vaak «ruw» aardgas dat kort daarvoor
gewonnen is. In de meeste gevallen is de in het onderzoek voorgestelde
emissiegrenswaarde van 80 mg NOx/Nm3 voor installaties op het land en
gelegen in de Nederlandse exclusieve economische zone («offshore»)
haalbaar. Echter, in sommige aardgasvelden kunnen fluctuaties in de
samenstelling van het gewonnen aardgas plaatsvinden. Hierdoor kan de
stookwaarde van het gas variëren en daarmee de emissie van stikstofoxiden. Het bevoegd gezag kan in dat geval een maatwerkvoorschrift
opnemen voor een hogere emissiegrenswaarde tot een maximum van
150 mg/Nm3 (tweede lid).
Ook worden vaak zogenoemde organic vapours (organische dampen)
meegestookt of wordt een fornuis in zijn geheel bedreven op deze
dampen. Het doel hiervan is meerledig. Enerzijds worden de dampen
verbrand om te voorkomen dat zij in het milieu komen, anderzijds wordt
de energie-inhoud van de dampen nuttig aangewend om het proces aan
te drijven en wordt hiermee energie bespaard. Deze fornuizen zijn van een
ander type dan de hierboven vermelde glycolfornuizen. Van deze
zogenoemde OVC’s (organic vapour combustor installaties) is niet zeker
dat zij in alle gevallen met behoud van de garantie van de leverancier
kunnen voldoen aan de waarde van 150 mg/Nm3 bij 3% zuurstof. Naast de
hierboven aangegeven fluctuaties en variaties in de brandstof gaat het
ook om een andersoortige brandstof. Daarom is voor deze categorie in het
derde lid extra ruimte gegeven in de emissiegrenswaarde.
Naast de genoemde elementen speelt ook de restlevensduur van het
gasveld hierbij een rol. Dit komt tot uiting in de berekening van de
kosteneffectiviteit (vierde lid).
Paragraaf 5.1.6
In de bijzondere regeling C5 van de NeR waren eisen opgenomen voor
asfaltmenginstallaties. Dat zijn installaties voor de productie van asfalt
met of zonder hergebruik van oud asfalt.
Voor alle installaties voor de productie van asfalt geldt, gezien de aard
van het proces en de grondstoffen, een soepelere eis voor de emissie van
vluchtige organische stoffen (artikel 5.46, eerste lid, onderdeel e) Er is een
direct verband tussen de emissies van vluchtige organische stoffen en de
branderafstelling. De overige bepalingen van paragraaf 3.2.1, waaronder
die van keuring en onderhoud, blijven dan ook onverkort van toepassing.
Door de aard van het proces en de gebruikte grondstoffen is het niet
zonder meer mogelijk te voldoen aan de eisen die zijn opgenomen in de
artikelen 2.5 en 2.6. Dit geldt in het bijzonder voor installaties die voor
1 januari 2009 in bedrijf zijn genomen met betrekking tot de emissies van
stikstofoxiden en zwaveloxiden naar de lucht. Hiervoor is in artikel 5.48
overgangsrecht opgenomen.
Paragraaf 5.1.7
Deze paragraaf stelt eisen aan de op- en overslag van vloeistoffen in
tanks van meer dan 150 kubieke meter tankvolume waarbij emissies van
vluchtige organische stoffen zijn te verwachten (artikel 5.49). Dit artikel
82

ECN, Evaluatie Besluit emissie-eisen middelgrote stookinstallaties, ECN E–13-025, 2013 (te
vinden op www.ecn.nl).

Staatsblad 2015

337

203

ziet op de opslag in combinatie met overslag. Overslag zonder opslag is
niet geregeld in dit artikel. Hierbij gaat het om verticale cilindrische
opslagtanks met intern of extern drijvende dekken die vooral voorkomen
bij de sectoren raffinaderijen, chemie en onafhankelijke tankopslag. De
ondergrens van het tankvolume van 150 kubieke meter sluit aan bij
andere regelgeving, de Publicatiereeks Gevaarlijke Stoffen (PGS) en bij de
praktijk. De gestelde eisen betreffen binnen het milieuthema lucht alleen
het onderdeel vluchtige organische stoffen.
Voor deze installaties gelden, evenals bij afdeling 2.3, de bepalingen
slechts in aanvulling op de BBT-conclusies voor raffinaderijen, indien en
voor zover deze niet of onvoldoende gekwantificeerd zijn of niet
toepassing zijn.
Voor de op- en overslag van benzine in vergelijkbare tanks gelden de
voorschriften van afdeling 5.2.
Voor opslag in tanks van maximaal 150 kubieke meter zijn de
voorschriften in paragraaf 3.4.2 van het besluit relevant.
Artikel 5.50 bepaalt dat de algemene emissiegrenswaarden voor
stofklasse gO uit hoofdstuk 2 op deze installaties niet van toepassing zijn.
Dit zou voor deze installaties niet kosteneffectief of technisch haalbaar
zijn. De andere emissiegrenswaarden uit hoofdstuk 2, zoals voor
MVP-stoffen, zijn wel van toepassing.
Voor vloeistoffen met een dampdruk van meer dan 1 kPa zijn maatregelen opgenomen in de Activiteitenregeling. Deze systematiek en de
maatregelen waren voorheen opgenomen in hoofdstuk 3.4 van de NeR en
vinden hun oorsprong in het project KWS2000. De maatregelen zijn
ongewijzigd overgenomen in besluit en regeling.
Onderdeel ZZZZZZ
Met dit onderdeel worden twee afdelingen aan hoofdstuk 5 toegevoegd.
Afdeling 5.2. Op- en overslag van benzine en afdeling 5.3 Overige
installaties, waarvan een paragraaf over LPG-tankstations deel uitmaakt.
Afdeling 5.2. Op- en overslag van benzine
Benzine
In de praktijk worden, afhankelijk van het doel, meerdere definities van
«benzine» gehanteerd in Nederland. Zo wordt er bij transportregelgeving
verwezen naar UN codes en in het Activiteitenbesluit naar de Accijnswet.
Ook binnen de Europese regelgeving worden meerdere definities
gehanteerd. Mede vanwege de onduidelijkheid rond de diverse definities
is er bij inwerkingtreding van het Activiteitenbesluit voor gekozen aan te
sluiten bij een definitie die aansluit bij de financiële administratie van de
ondernemer, namelijk die van de Wet op de accijns. De Accijnswet spreekt
echter niet van «benzine», maar van «lichte olie». Lichte olie is een van de
vloeibare brandstoffen (zie definitie van «vloeibare brandstof» in artikel
1.1, eerste lid).
Door de term «lichte olie» te vervangen door «benzine» in het gehele
Activiteitenbesluit, zou het voor kunnen komen dat een bepaalde
mengsmering (voor brommers) en benzine met biobrandstoffen niet
onder het begrip «benzine» zoals gedefinieerd in richtlijn 94/63 vallen.
Daarom is ervoor gekozen niet aan te sluiten bij het begrip «lichte olie»
dan wel «vloeibare brandstof» of om deze term te vervangen door de
term «benzine» maar om het begrip «benzine» zoals gedefinieerd in de
richtlijn slechts voor de toepassing van deze titel te hanteren.

Staatsblad 2015

337

204

Benzinedebiet
Mede door het gebruik van het begrip «benzine» in deze afdeling is ook
besloten om de definitie van «benzinedebiet» in dit artikel op te nemen.
Het «debiet van lichte olie» is reeds gedefinieerd in artikel 1.1, eerste lid.
Voor het begrip «benzinedebiet» is een iets andere, kortere formulering
gekozen dan de omschrijving van «debiet» in de richtlijn. Inhoudelijk
stemt die formulering echter met de richtlijn overeen. Beide zien op de
hoeveelheid benzine die van een opslaginstallatie is overgeslagen in een
mobiele tank of vanuit de mobiele tank naar een benzinestation.
Mobiele tank
Een «mobiele tank» wordt in richtlijn 94/63 omschreven als een over de
weg, per spoor of over het water vervoerde tank die wordt gebruikt voor
het overbrengen van benzine van een terminal naar een andere terminal
of naar een benzinestation. In de praktijk zijn dit de vrachtwagens,
tankwagons of schepen waarin benzine wordt vervoerd.
Terminal
De term «terminal» duidt op een inrichting of een gedeelte daarvan
voor de op- of overslag van benzine in mobiele tanks. Met andere
woorden een terminal is de gehele overslagplaats waar de overslagactiviteiten plaatsvinden. Aangezien het hier in alle gevallen gaat om «inrichtingen» waarvoor krachtens de Wm algemene regels kunnen worden
gesteld, is in de begripsomschrijving de term «inrichting» gebruikt.
Artikel 5.52
Een opslaginstallatie bestaat hoofdzakelijk uit een aantal tanks (met
leidingen en pompen ertussen) die zijn voorzien van een drijvend of vast
dak. De emissiereductievoorziening voor vluchtige organische stoffen bij
een opslaginstallatie bestaat als regel uit een drijvend dak. Dat is een dak
dat op de vloeistof in de tank drijft en dat meebeweegt met het vloeistofniveau aan de binnenkant van de tank.
Drijvende daken worden onderscheiden in inwendig en uitwendig
drijvende daken. Bij een inwendig drijvend dak zit er ook een vast dak
bovenop de tank. Dat vaste dak is gefundeerd op poten op een fundering
in de grond. Het geheel bestaat dus uit twee daken. De tussenruimte moet
afhankelijk van de vloeistof geventileerd worden. Er is sprake van een
uitwendig drijvend dak als er geen vast dak is. Het uitwendig drijvend dak
met afdichtingen, ofwel seals, is dus de enige afdichting van de vloeistof
naar de lucht.
In afdeling 5.2 wordt een onderscheid gemaakt tussen een overslaginstallatie en een opslaginstallatie. Met een overslaginstallatie wordt het
gedeelte van de terminal bedoeld dat de dampen verwerkt die vrijkomen
bij het overhevelen van benzine. Met een opslaginstallatie wordt
overeenkomstig richtlijn 94/63 een vaste tank bedoeld die op een terminal
voor de opslag van benzine wordt gebruikt.
Artikel 5.53
Artikel 5.53 biedt een grondslag om bij ministeriële regeling nadere
eisen te stellen aan opslaginstallaties Dat zijn onder meer voorwaarden
aan tanks met een uitwendig drijvend dak.

Staatsblad 2015

337

205

Artikel 5.54
Een terminal kan bestaan uit meerdere overslaginstallaties. Met een
overslaginstallatie wordt bedoeld een installatie op een terminal waar
benzine in mobiele tanks kan worden overgeslagen. Het betreft het geheel
van steigers met pompen en installaties voor het transporteren van
benzine van en naar mobiele tanks of van de ene opslagtank naar de
andere. De dampterugwinningseenheid en het laadportaal zijn onderdeel
van de overslaginstallatie.
Ingevolge artikel 5.54, tweede lid, hoeven bepaalde kleine terminals,
met een debiet minder dan 10.000 ton per jaar, niet te voldoen aan
paragraaf 5.2.2 omdat het toepassen van dampterugwinning niet
kosteneffectief zijn.
Artikel 5.55
Eerste lid
De teruggewonnen dampen kunnen weer als brandstof worden
gebruikt.
Tweede lid
In de praktijk kan het vullen langs de bovenzijde echter wel voorkomen
en dat is dan ook toegestaan.
Derde lid
Om spatten tijdens het vullen te voorkomen moet het uiteinde van de
vularm bij vullen langs de bovenzijde onderin de mobiele tank wordt
gehouden. Dit dient dus te gebeuren bij het vullen van zowel een
tankwagen, een tankwagon, als een tankschip.
Vierde lid
Het vierde lid betreft situaties waarbij het niet goed mogelijk of zelfs
onmogelijk is om de benzine, die kan worden teruggewonnen uit de
vrijkomende damp (retourdamp), toe te voegen aan het overgeslagen
product. Dit is bijvoorbeeld het geval bij de tankverhuurbedrijven die geen
eigenaar zijn van de benzine en waar de opslag van benzine niet continu
plaatsvindt. Hierdoor zullen die bedrijven onder economisch en technisch
ongunstigere omstandigheden opereren dan bedrijven die in de reguliere
benzinedistributieketen opereren. Bij de tankverhuurbedrijven wordt
veelal een breed scala aan producten opgeslagen en afgevoerd per schip.
Hierdoor moet ook een breed scala aan productdampen worden
afgevoerd naar de dampterugwinnings- of dampverwerkingsinstallatie. De
combinatie van verschillende producten leidt er in bepaalde gevallen toe
dat vanuit technische en veiligheidsoverwegingen geen dampterugwinning maar dampverbranding plaatsvindt. De in deze gevallen geringe
bezettingsgraad van dampretourinstallaties en de mogelijk langere
perioden gedurende welke ook de dampretourinstallatie niet wordt
gebruikt, alsmede de combinatie van producten die in dezelfde installatie
teruggewonnen dan wel verwerkt moeten worden, brengt een additioneel
veiligheidsrisico met zich. In dat geval kan het meer voor de hand liggen
of zelfs noodzakelijk zijn dat wordt gekozen voor een installatie voor het
verbranden van de damp in plaats van voor een dampterugwinningsinstallatie.

Staatsblad 2015

337

206

Bij de toepassing van een installatie voor het verbranden van de
vrijkomende dampen is het van belang om rekening te houden met de
veiligheidsrisico’s die dit met zich mee kan brengen.
De beoordeling van de veiligheidsrisico’s kan gebeuren op basis van
informatie uit de veiligheidsstudie (Hazard and Operability (HAZOP)) die
voor dergelijke installaties nodig is.
Vijfde lid
Bij terminals met heel beperkte benzineoverslag (een debiet van minder
dan 25.000 ton per jaar) is om economische redenen in het vijfde lid
bepaald dat de benzinedampen niet direct teruggewonnen hoeven te
worden. Deze dampen mogen tijdelijk in een aparte tank worden
opgeslagen. Voor deze voorlopige dampopslag worden geen dampbeheersingsvoorzieningen geëist omdat het om beperkte hoeveelheden
dampen gaat die maar gedurende beperkte tijd in een tank met een vast
dak worden opgeslagen. Bij scheepsbelading mag de damp in bepaalde
gevallen worden verbrand in plaats van teruggevoerd naar de tanks van
het schip.
Voor terminals met een kleine doorzet zijn de kosten voor een dampverwerkingsinstallatie relatief hoog. Deze dampen dienen te worden
afgevoerd door middel van de mobiele containers waarmee de terminal
wordt bevoorraad. De afgevoerde damp dient dan op een andere locatie
alsnog te worden verwerkt in een dampterugwinningsinstallatie.
Artikel 5.56
Voor de vaststelling van de Benzineregeling is onderzocht tot welke
emissieniveaus het toepassen van de stand der techniek op dat moment
leidde. Uit dat onderzoek bleek dat het emissieniveau bij het beladen van
tankwagens over het algemeen aanzienlijk lager was dan het niveau
vastgelegd in de richtlijn. Dit gold ook voor het beladen van spoorwagons
en van schepen. Daarom is in voorschrift 5.1, van bijlage II, bij de
Benzineregeling afgeweken van voorschrift 2, van bijlage II, bij richtlijn
94/63. Met de opname van de Benzineregeling deels in het Activiteitenbesluit en deels in de Activiteitenregeling is besloten om de richtlijn als
leidraad aan te houden. Artikel 5.56 is eveneens van toepassing op een
dampverbrandingseenheid. Aan deze eisen kunnen de betreffende
installaties ruimschoots voldoen.
Artikel 5.58
In artikel 5.58 is een maximum van 2.500 liter per minuut vastgesteld
voor het normale laaddebiet van benzine per vularm bij laadportalen van
overslaginstallaties. Het gewenste debiet per vularm bedraagt 2.300 liter
per minuut. Dit laaddebiet van benzine betreft de hoeveelheid per minuut
(liter per minuut). Dat moet niet verward worden met het in artikel 1.1
reeds gedefinieerde debiet van lichte olie dat de jaarlijks aan tankstations
geleverde hoeveelheid lichte olie betreft.
Artikel 5.59
Dit artikel bepaalt de maximale druk van het systeem van dampopvang
bij het beladen van een tankwagen. Hierbij is de tekst van de richtlijn
aangehouden. Zie voor een toelichting op het begrip dampopvangadapter
de toelichting bij het betreffende artikel van de Activiteitenregeling.

Staatsblad 2015

337

207

Artikel 5.62
Het gaat hier om regels voor het vullen van tankwagens langs de
onderzijde. In de Activiteitenregeling zijn onder meer voorwaarden
gesteld aan de vularm en aan de bedieningseenheid van het laadportaal.
Artikel 5.64
Ten opzichte van het Besluit LPG-tankstations milieubeheer (oud) wordt
de reikwijdte van paragraaf 5.3.1 LPG-tankstations in beperkte mate
opgerekt. Voorheen was bepaald dat onder een LPG-tankstation wordt
verstaan een inrichting die dient tot het afleveren van LPG aan motorvoertuigen voor het wegverkeer, voor zover de doorzet van LPG meer
bedraagt dan 50 m3 per jaar en de opslag van LPG niet meer bedraagt dan
80 m3. De doorzet van LPG is het aantal kubieke meters dat wordt
afgenomen. Vanuit het bedrijfsleven kwam het verzoek om de grens voor
de opslag van LPG aan te laten sluiten bij het Besluit risico’s zware
ongevallen 1999 (hierna: Brzo).
Het Brzo heeft tot doel het voorkomen en beperken van ongevallen met
gevaarlijke stoffen door inrichtingen die werken met grote hoeveelheden
gevaarlijke stoffen. Dit kan derhalve ook betrekking hebben op
LPG-tankstations, al vallen tankstations voor het wegverkeer met een
LPG-installatie vanwege de opslagcapaciteit meestal niet onder de
werking van het Brzo. De drempelwaarde van het Brzo ligt voor LPG op 50
ton. Dit is ongeveer gelijk aan 110 m3. Dat betekent dat LPG-tankstations
met een opslag tussen de 80 m3 en 110 m3, niet onder de reikwijdte van
het Besluit LPG-tankstations milieubeheer (oud) vielen, maar ook niet
onder de reikwijdte van het Brzo. Vanuit externe veiligheidsoogpunt was
dit niet wenselijk.
Derhalve is besloten om de grens voor de opslag van LPG op te trekken
tot 50 ton. Omdat het Brzo spreekt over 50 ton (in plaats van 110 m3) en
de dichtheid kan wisselen, is ervoor gekozen om ook de eenheid aan te
passen. Het verleggen van deze grens zal gevolgen hebben voor slechts
een klein aantal LPG-tankstations.
Ten overvloede wordt nog opgemerkt dat de inhoud van de
LPG-tankwagen niet wordt meegerekend bij het bepalen van het volume
voor de opslag van LPG.
Artikel 5.65
Artikel 5.65 is gericht tot degene die een LPG-tankstation drijft. Het
artikel biedt een grondslag om bij ministeriële regeling regels te stellen
met betrekking tot de LPG-afleverinstallatie, de opstelplaats van de
LPG-tankwagen, de afstanden tussen die opstelplaats en andere onderdelen van het LPG-tankstation en de aflevering van LPG aan een afnemer.
De ter uitwerking hiervan in de Activiteitenregeling milieubeheer
opgenomen regels zijn grotendeels afkomstig uit het Besluit LPG-tankstations milieubeheer (oud) en PGS 16.
Bij of krachtens dit wijzigingsbesluit worden geen eisen gesteld aan de
LPG-tankwagens. De veiligheidseisen aan een LPG-tankwagen zijn
vastgelegd in het ADR (Accord européen relatif au transport international
de marchandises Dangereuses par Route) en zijn op sommige punten
verder uitgewerkt in de Regeling vervoer over land van gevaarlijke
stoffen.
Onderdelen AAAAAAA en BBBBBBB
Zie voor een toelichting over het verplaatsen van het overgangsrecht
paragraaf 3.8 van het algemeen deel van de toelichting.

Staatsblad 2015

337

208

Het overgangsrecht van artikel 6.24o2 (oud) is niet overgenomen.
Artikel 6.24o2 (oud) was abusievelijk met het wijzigingsbesluit van
6 januari 2014 (Stb. 2014, 20) in het Activiteitenbesluit opgenomen.
In enkele gevallen was het opschrift van een verder lege paragraaf
blijven staan. Die opschriften zijn met onderdeel BBBBBBB ook vervallen.
Onderdelen CCCCCCC tot en met FFFFFFF
Met deze onderdelen wordt voorzien in de intrekking van een aantal
artikelen waarin tijdelijk overgangsrecht is opgenomen. De intrekking
krijgt effect met ingang van het moment waarop het overgangrecht niet
meer geldt. Voor artikelen waarvan het overgangsrecht na 2020 vervalt, is
dit niet geregeld. Naar verwachting zal het Activiteitenbesluit dan zijn
opgegaan in een besluit op grond van de toekomstige Omgevingswet.
Onderdeel GGGGGGG
Aan artikel 6.43 zijn twee besluiten toegevoegd die met artikel VI
worden ingetrokken. De inhoud van beide besluiten is opgenomen in het
Activiteitenbesluit.
Onderdeel HHHHHHH
Bijlage 2
Standaardberekeningswijze van de kosteneffectiviteit
De essentie van de methodiek kosteneffectiviteit is de standaardisatie
van de berekening van kosten en effecten van milieumaatregelen,
onafhankelijk van de interne kosten die door een inrichting zelf worden
berekend. De methode heeft zijn waarde voornamelijk in een vergelijking
van berekende kosteneffectiviteit met het referentiekader en in een
onderlinge vergelijking van maatregelen.
De methodiek is in eerste instantie ontwikkeld om kosteneffectiviteit te
berekenen van «nageschakelde» maatregelen voor bestrijding van VOS-,
stof-, NOx en SO2-emissies naar de lucht.
De berekening wordt uitgevoerd op basis van een verkennend ontwerp
van een geselecteerde maatregel. Het verkennend ontwerp moet alle
informatie leveren die benodigd is voor de kosteneffectiviteitsberekening.
Bij het verkennend ontwerp wordt in beginsel uitgegaan van maatregelen
die de knelpunten met de (niet wettelijke) richtlijnen op het gebied van de
beste beschikbare technieken kunnen oplossen. Het verkennend ontwerp
wordt in principe door de drijver van de inrichting aangeleverd en
getoetst door het bevoegd gezag. De berekening van de kosteneffectiviteit
kan zowel door de drijver van de inrichting als vergunningverlener
worden uitgevoerd. De kosten in een verkennend ontwerp kunnen
eventueel ook volgen uit een eigen berekening van een vergunningverlener.
Voor bijzondere situaties die niet worden beschreven in de methode
wordt verwezen naar het Informatiedocument Industriële Emissies.
Bijlage 3
Stuifklassen
De indeling in stuifklassen is afkomstig uit de Nederlandse Emissie
Richtlijn, bijlage 4.6. De indeling is grotendeels gebaseerd op het
handboek Modelvoorschriften Luchtverontreiniging, SDU uitgeverij,
’s-Gravenhage, 1980, Hoofdstuk 3 Op- en overslag. De goederen zijn

Staatsblad 2015

337

209

destijds ingedeeld door middel van expert judgement. Indien een product
niet is ingedeeld, kan de stuifklasse worden bepaald bijvoorbeeld door
middel van Lundgren-testmethode (Vertical Flow Dust Chamber) of
methode EPA-microwindtunnel. Belangrijke factoren die stuifgevoeligheid
van goederen beïnvloeden zijn de deeltjesgrootte, de vorm en het
vochtgehalte van de stof.
Uitgaande van de stuifgevoeligheid van goederen en de mogelijkheid
tot bevochtiging van deze goederen wordt de volgende klassenindeling
gehanteerd:
S1 sterk stuifgevoelig, niet bevochtigbare goederen,
S2 sterk stuifgevoelig, wel bevochtigbare goederen,
S3 licht stuifgevoelig, niet bevochtigbare goederen,
S4 licht stuifgevoelig, wel bevochtigbare goederen,
S5 nauwelijks of niet stuifgevoelige goederen.
Het begrip bevochtigbaarheid is branche- of toepassingsafhankelijk. Het
is mogelijk dat een product op technische gronden bevochtigbaar is maar
dat bevochtiging niet is toegestaan binnen een bepaalde branche of voor
een specifieke toepassing. Het is dan aan het bevoegd gezag om afweging
te maken welke stuifklasse (S1 of S2 resp. S3 of S4) toepasbaar is voor de
specifieke situatie.
Artikel II
Onderdelen A, onder 1, en D, onder 3, onder b
Met de toevoeging van categorie 32.5, van onderdeel D, van de bijlage
bij het Besluit milieueffectrapportage in artikel 2.2a, eerste lid, onderdeel
a, wordt de omgevingsvergunning milieu voor het assembleren van
automobielen vervangen door een OBM. De voorschriften voor de
activiteit (met name metaalbewerking en verfspuitactiviteiten) staan al in
het Activiteitenbesluit. Omdat op de activiteit de richtlijn nr. 85/337/EEG
van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 27 juni 1985
betreffende milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PbEG, L 175/40) van toepassing is, blijft een toestemming
vooraf nodig. Om die reden wordt de OBM van toepassing verklaard.
Categorie 32.5 is tevens toegevoegd aan onderdeel 1, onder b, van
onderdeel B, van bijlage I, waardoor de plicht voor een omgevingsvergunning milieu voor die activiteiten vervalt.
De grote bedrijven in deze sector vallen onder de Richtlijn industriële
emissies en blijven inrichtingen type C. De wijziging van de omgevingsvergunning milieu, bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de Wabo,
naar de OBM geldt voor naar schatting 10 bedrijven, met name assemblagebedrijven in de metaalsector en enkele bedrijven in de carrosseriebouw.
Categorie 13.3, onderdeel a, van onderdeel C, van bijlage I, geeft ook
een grens voor deze sector. Boven de daar genoemde grens van 10.000
vierkante meter productieoppervlak krijgt Gedeputeerde Staten bevoegdheden. Door het overschrijden van de grens in categorie 13.3 onderdeel a,
ontstaat geen vergunningplicht (omgevingsvergunning milieu). Voorheen
ontstond daardoor ook geen plicht tot het hebben van een omgevingsvergunning milieu. Het kan dus voorkomen dat een inrichting die door dit
wijzigingsbesluit een inrichting type B wordt boven deze grens zit.
Met dit wijzigingbesluit is de omgevingsvergunning milieu vervallen
voor het veredelen van textiel. Dit is een activiteit waarvoor beoordeeld
moet worden of een milieueffectrapport moet worden gemaakt. Daarom
is voor deze activiteit een OBM vereist en is categorie 41.1 toegevoegd
aan artikel 2.2a, eerste lid, onderdeel a. De plicht voor het hebben van een
omgevingsvergunning milieu voor die activiteiten vervalt en daarom is
deze categorie ook aan onderdeel 1, onder b, van onderdeel B, van bijlage
I, toegevoegd.

Staatsblad 2015

337

210

Onderdeel A, onder 2
Artikel 2.2a, tweede lid, onderdeel a, is gewijzigd vanwege de verbodsbepaling in artikel 10.54a, eerste lid, van de Wm. Die verbodsbepaling
houdt in dat het verboden is om zonder omgevingsvergunning gevaarlijke
afvalstoffen te mengen tijdens het afvalstoffenbeheer.
Inrichtingen die uitvoering geven aan titel 10.4 van de Wm, zoals een
gemeentelijke milieustraat, zijn voor het mengen van gevaarlijke
afvalstoffen met andere gevaarlijke afvalstoffen of met niet-gevaarlijke
afvalstoffen uitgezonderd van de vergunningplicht (omgevingsvergunning
milieu). Deze uitzondering is opgenomen in onderdeel 36° van categorie
28.10, van onderdeel C, van bijlage I.
Wel is voor deze activiteit een OBM nodig. De aanwijzing voor de OBM
is in artikel 2.2a, tweede lid, onderdeel a, opgenomen. Met deze OBM is
het mogelijk om ontheffing te verlenen van het mengverbod in artikel
10.54a, eerste lid, van de Wm. Dat is geregeld in artikel 10.54a, tweede lid.
De aanwijzing voor de OBM geldt voor het mengen van gevaarlijke
afvalstoffen met afvalstoffen die tot een andere categorie behoren. Dit
kunnen gevaarlijke of niet-gevaarlijke afvalstoffen zijn.
De verschillende categorieën worden aangewezen in de Activiteitenregeling. Gevaarlijke elektrische apparaten en niet-gevaarlijke elektrische
apparaten behoren bijvoorbeeld tot verschillende categorieën van
afvalstoffen in de Activiteitenregeling. Voor het mengen van gevaarlijke
en ongevaarlijke elektrische apparaten is daardoor een OBM vereist. Bij
het mengen van gevaarlijke afvalstoffen kan het ook gaan om het mengen
van afvalstoffen die behoren tot dezelfde categorie afvalstoffen, maar
vanwege de aard, samenstelling of concentratie van elkaar verschillen. Zo
vallen een oude koelkast waarbij cfk’s als koudemiddel zijn toegepast en
een koffiezetapparaat met een warmhoudplaatje dat uit asbest bestaat
binnen dezelfde categorie van de Activiteitenregeling. Maar vanwege de
aard, samenstelling en concentraties verschillen de afvalstoffen van
elkaar. Het samenvoegen van beide afvalstoffen wordt daardoor
beschouwd als mengen, maar hiervoor is geen omgevingsvergunning
nodig.
Het kader voor de beoordeling van de aanvraag voor OBM is
opgenomen in hoofdstuk 18 van het Landelijk afvalbeheerplan 2009-2021.
Hierin staan de uitgangspunten die gelden bij vergunningverlening.
De OBM was in artikel 2.2a, onderdeel b, ingevoerd omdat bij afvalstoffen van de gezondheidszorg bij mens en dier en van gebruikte
hygiënische producten van buiten de inrichting sprake was van verwijderingshandelingen in de zin van de Kaderrichtlijn Afvalstoffen. Het
verbranden van medisch en hygiënisch afval in een afvalverwerkingsinstallatie (AVI) wordt inmiddels niet meer gezien als verwijderingshandeling, maar als handeling gericht op nuttige toepassing op voorwaarde
dat de afvalstoffen grotendeels uit organisch materiaal bestaan. De
OBM-plicht voor de stromen die naar de AVI gaan en waarvan aangenomen mag worden dat ze grotendeels uit organisch materiaal bestaan,
kan dus komen te vervallen. Dit geldt bijvoorbeeld voor medicijnen die bij
apothekers worden ingeleverd. De OBM-plicht blijft bestaan voor
afvalstoffen waarbij het LAP aangeeft dat deze verwijderd moeten worden
zoals cytostatische en cytotoxische geneesmiddelen en infectueuze
afvalstoffen uit de gezondheidszorg.
Door de toevoeging van een nieuw onderdeel h aan het tweede lid is
een OBM van toepassing op de opslag van verwijderd asbest bij een
asbestverwijderingsbedrijf. De noodzaak voor deze OBM volgt uit de
Kaderrichtlijn afvalstoffen. De OBM is eenmalig nodig om de activiteit uit
te kunnen voeren. Bij latere wijzigingen (die beneden de grens van 50 ton
blijven) volstaat een melding op grond van het Activiteitenbesluit. Bij de

Staatsblad 2015

337

211

verlening van de OBM wordt de activiteit beoordeeld op «doelmatig
beheer van afvalstoffen». Als een inrichting het asbest volgens de regels
van het Asbestverwijderingsbesluit en de Arbeidsomstandighedenwet
verwijdert, verpakt en vervoert, en opslaat volgens de regels die met dit
wijzigingsbesluit in het Activiteitenbesluit worden opgenomen, kan de
OBM worden verleend. Stel dat een inrichting asbest wil opslaan,
afkomstig van een sanering die niet aan de regels voldoet dan moet de
OBM worden geweigerd.
Onderdeel A, onder 3
Met dit wijzigingsbesluit vervalt de aanwijzing van de rioolwaterzuiveringsinstallaties als categorie inrichtingen als bedoeld in artikel 41 van de
Wet geluidhinder (zie onderdeel D, onder 5, onder f). Daarmee vervalt
tevens de noodzaak voor een OBM en melding in het kader van de
beoordeling aan de grenswaarden voor geluid die voortvloeien uit de Wet
geluidhinder. Deze toets vervalt dan met dit wijzigingsbesluit.
Op grond van artikel 1.11, derde lid, onderdeel c, van het Activiteitenbesluit, moet bij de melding van een zuiveringtechnisch werk een akoestisch
rapport worden overgelegd. Het achtste lid gaf aan dat dit rapport een
beoordeling moest bevatten van het langtijdgemiddelde beoordelingsniveau op de zonegrens en op geluidgevoelige objecten binnen de zone.
Met dit wijzigingsbesluit vervalt de aanwijzing van de zuiveringtechnische
werken als categorie inrichtingen als bedoeld in artikel 41 van de Wet
geluidhinder (artikel II, onderdeel D, onder 5). Daarmee komt de
zoneringsplicht voor geluid te vervallen, waardoor de extra eis aan het
akoestisch rapport zoals omschreven in artikel 1.11, achtste lid, van het
Activiteitenbesluit, kon komen te vervallen. Ingevolge artikel 2.2a, derde
lid, onderdeel a, was op deze inrichtingen een OBM van toepassing die
met toepassing van artikel 5.13b, derde lid, geweigerd moest worden
indien de activiteit niet voldeed aan de grenswaarden voor geluid die
voortvloeien uit de Wet geluidhinder. Met het vervallen van de zoneringsplicht voor deze categorie van inrichtingen vervalt ook de noodzaak van
deze specifieke OBM voor geluid voor deze categorie. Op grond van
artikel 2.2a, eerste lid, onderdeel a, blijft een OBM wel nodig voor
oprichting, wijziging of uitbreiding van een rioolwaterzuiveringsinstallatie
(categorie 18.4, van onderdeel D van de bijlage bij het Besluit milieueffectrapportage).
Onderdeel A, onder 4
Het nieuwe zevende lid bepaalt dat bij het opslaan of bewerken van de
ADR klasse 1.1, 1.2 of meer dan 50 kg van de klasse 1.3 bij een inrichting
als bedoeld in artikel 1.1, derde lid, van de Wm, die in gebruik is bij de
Nederlandse of een bondgenootschappelijke krijgsmacht, een OBM
noodzakelijk is. Ook voor het bouwkundig wijzigen van de opslagvoorzieningen zodanig dat de grondslag van de risicoberekening verlaten wordt,
dient een OBM te worden aangevraagd.
Het nieuwe achtste lid wijst een OBM aan voor monovergisters. De
OBM is nodig voor het oprichten van de vergistingsinstallatie. Ook bij
latere wijzigingen is een OBM nodig, maar alleen als de verwerkingscapaciteit wordt uitgebreid of als de opslag of bewerking van het vergistinggas
verandert. De OBM is alleen vereist bij een verwerkingscapaciteit tot
25.000 kubieke meter per jaar. Daarboven is een omgevingsvergunning
milieu nodig. Voor een toelichting op de beoordeling van deze OBM wordt
verwezen naar in de toelichting bij onderdeel C (de wijziging van artikel
5.13b).

Staatsblad 2015

337

212

Onderdeel B
Artikel 3.3, tweede lid, wijst de Minister van Infrastructuur en Milieu aan
als het bevoegd gezag voor vergunningplichtige inrichtingen of milieuactiviteiten binnen inrichtingen van Defensie. De bevoegdheid voor milieuaspecten van inrichtingen van Defensie lag reeds bij de minister en is als
zodanig ongewijzigd. Aangezien de minister nog geen beslissingsbevoegdheid had voor een OBM, dat wil zeggen een omgevingsvergunning
als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onderdeel i, van de Wabo, is deze
bevoegdheid in artikel 3.3, tweede lid, onderdeel b, (nieuw) opgenomen.
Daarnaast is de redactie van het artikel aangepast aan de nieuwe redactie
van categorie 29 van bijlage I bij het Bor (onderdeel D, onder u). Voor de
aanwijzing van de bevoegdheid van de Minister van Infrastructuur en
Milieu voor vergunningplichtige inrichtingen van Defensie verwijst artikel
3.3, tweede lid, onderdeel a, (nieuw) nu rechtstreeks naar de categorieën
vergunningplichtige inrichtingen in categorie 29.3 van bijlage I, onderdeel
C, bij het Bor. Voor de niet-vergunningplichtige inrichtingen van Defensie
in categorie 29.1 die onder de algemene regels van het Activiteitenbesluit
vallen, volgt de bevoegdheid van de minister uit artikel 1.2, onderdeel a,
van het Activiteitenbesluit in samenhang met artikel 3.3, tweede lid,
onderdeel a, van het Bor. In artikel 1.2, onderdeel a, van het Activiteitenbesluit is immers bepaald dat het bevoegd gezag voor een inrichting onder
het Activiteitenbesluit het bestuursorgaan is dat bevoegd zou zijn een
omgevingsvergunning voor de betrokken inrichting te verlenen – indien
daarvoor een omgevingsvergunning milieu voor benodigd zou zijn. Het
bevoegd gezag voor omgevingsvergunningen voor het bouwen, kappen,
slopen en het brandveilig gebruik van gebouwen bij niet-vergunningplichtige inrichtingen van Defensie komt toe aan burgemeester en
wethouders.
Onderdeel C
Vanwege de samenhang tussen externe veiligheid en de ruimtelijke
ordening bij het opslaan of bewerken van ontplofbare stoffen en
voorwerpen bij de krijgsmacht is de weigeringsgrond van artikel 5.13b,
tiende lid (nieuw), het ontstaan van een nieuwe inbreuk op de veiligheidszones of het vergroten van het risico bij een bestaande inbreuk.
In het Besluit algemene regels ruimtelijke ordening is bepaald dat
rondom munitieopslagplaatsen veiligheidszones worden aangewezen. In
bijlage 13 bij de Regeling algemene regels ruimtelijke ordening (Rarro)
zijn deze veiligheidszones vastgelegd. De eisen waaraan een kwantitatieve
risicoanalyse (de munitie-QRA als bedoeld in artikel 1.1, eerste lid, van het
Activiteitenbesluit) moet voldoen om inzicht te geven in de veiligheidssituatie zijn opgenomen in artikel 2.2 van de Rarro. Met deze informatie
kan het bevoegd gezag de kwaliteit toetsen en de afweging maken. Als de
kwantitatieve risicoanalyse onvoldoende inzicht geeft in de veiligheidssituatie dan neemt de minister de aanvraag van een OBM niet in behandeling. De kwantitatieve risicoanalyse is een indieningsvereiste bij de
aanvraag om een OBM.
Biedt die analyse wel voldoende inzicht dan kan de OBM alleen
geweigerd worden als het opslaan of bewerken van ontplofbare stoffen en
voorwerpen bij de krijgsmacht of een wijziging daarvan leidt tot een
nieuwe inbreuk op de veiligheidszones, of het vergroten van het risico bij
een bestaande inbreuk. Van een inbreuk op de veiligheidszone is sprake
als er een bestaand object in de zone ligt. Bij het vaststellen van de
veiligheidszones zijn er een paar van dit soort bestaande inbreuken. Voor
de bestaande munitiedepots zijn in de Rarro veiligheidszones vastgesteld.
Bij een paar van die depots komt het voor dat een bestaand object binnen
de in de Rarro vastgestelde zone ligt. De norm voor deze bestaande
inbreuken is vastgelegd in de Rarro. Als er iets verandert bij het depot

Staatsblad 2015

337

213

mag het risico bij een bestaande inbreuk niet groter worden, en mocht de
veiligheidscontour verschuiven, dan mag er geen nieuwe inbreuk
ontstaan.
Indien een wijziging leidt tot het verkleinen van de veiligheidszones dan
kan de OBM zonder meer verleend worden.
Het nieuwe elfde lid geeft de weigeringsgrond aan voor de OBM voor
monovergisters. De beoordeling laat enige ruimte aan het bevoegd gezag
maar geeft wel aan welke factoren het bevoegd gezag in ieder geval bij de
beoordeling moet betrekken.
De eerste factor (de ligging van de risicocontour) is belangrijk voor de
beoordeling. Uit de voorschriften in het Activiteitenbesluit volgt dat er een
bepaalde afstand moet zijn tussen de gasopslag en de kwetsbare en
beperkt kwetsbare objecten in de omgeving. Deze afstanden zijn
gebaseerd op de ligging van de risicocontour. In nieuwe situaties heeft het
de voorkeur dat de risicocontour in zijn geheel binnen de inrichting ligt.
De ligging is onderdeel van de beoordeling van de OBM. Ligt de risicocontour geheel binnen de inrichting dan kan het bevoegd gezag de OBM
in beginsel verlenen. Ligt de risicocontour over de grens van de inrichting
dan is een aanvullende beoordeling nodig of dit aanvaardbaar is. Als het
redelijkerwijs niet te voorkomen is dat de contour buiten de inrichting ligt,
is het belangrijk te kijken waar de contour komt te liggen. Het is bijvoorbeeld minder problematisch als de contour komt te liggen op de akkers of
weilanden van dezelfde drijver van de inrichting dan wanneer de contour
komt te liggen over de openbare weg of een andere voor publiek
toegankelijke plaats.
Een tweede factor bij de beoordeling is het effect van risicovolle
activiteiten in de omgeving. Activiteiten in de omgeving zijn risicovol als
ze de kans op incidenten bij de monovergister vergroten of het effect van
een incident bij een monovergister vergroten. Als een monovergister
bijvoorbeeld dicht bij een windturbine staat, kan het scenario dat er een
rotorblad afbreekt en de biogasopslag raakt, invloed hebben op de ligging
van de risicocontour. Als de monovergister dicht bij een propaantank
staat, zou een incident bij de vergister een incident bij de propaantank
kunnen veroorzaken en andersom. Door voldoende afstand tussen de
vergister en dergelijke activiteiten aan te houden kan de drijver van de
inrichting een dergelijke wederzijdse invloed voorkomen. Als de wederzijdse invloed niet voorkomen kan worden, is het belangrijk te kijken of de
ligging van de risicocontour erdoor op een onwenselijke manier
verandert. Het maakt daarbij niet uit of de andere activiteiten wel of niet
tot dezelfde inrichting horen.
Ten slotte is een factor bij de beoordeling wat de gevolgen zijn van
incidenten bij de installatie voor de leefomgeving en dan met name de
bodem en het oppervlaktewater, maar ook voor activiteiten in de
omgeving. Het gaat dan om incidenten waarbij de inhoud van de vergister
of de na-opslag in één keer vrij zou kunnen komen. In dat geval is het de
vraag of het effect van een dergelijk incident op de gekozen locatie
aanvaardbaar is.
Onderdeel D, onder 1
Bij besluit van 29 november 2013, houdende vaststelling van het tijdstip
waarop artikel 1.2a van het Activiteitenbesluit milieubeheer en enkele
artikelen van het Besluit omgevingsrecht (vvgb)83 vervallen, is artikel 6.7
van het Bor met ingang van 1 januari 2014 vervallen. Dit artikel hield in
83

Stb. 2013, 521.

Staatsblad 2015

337

214

dat voor bepaalde aangewezen activiteiten met betrekking tot een
inrichting de omgevingsvergunning niet werd verleend dan nadat
gedeputeerde staten van de provincie waar het project geheel of in
hoofdzaak zou worden of werd uitgevoerd, hadden verklaard dat zij
daartegen geen bedenkingen hadden. Het betrof een tijdelijke
bevoegdheid. Omdat de decentrale overheden en het Rijk in de package
deal (2009) hadden afgesproken dat de tijdelijke bevoegdheden voor
gedeputeerde staten zouden vervallen op het moment waarop er een
landsdekkend netwerk van omgevingsdiensten (regionale uitvoeringsdiensten) zou zijn, en deze afspraak inmiddels was nagekomen, is artikel
6.7 met ingang van 1 januari 2014 vervallen. Aan de verwijzing naar dit
artikel in diverse onderdelen van bijlage I bij het Besluit omgevingsrecht
kwam daarmee sindsdien geen betekenis meer toe. Ten einde onduidelijkheden hieromtrent te voorkomen, is nu in de betrokken onderdelen die
verwijzing geschrapt.
Onderdeel D, onder 2
Met de wijziging van categorie 2.7, van onderdeel C, van bijlage I,
vervalt de vergunningplicht voor de opslag van vergistinggas in een
gaszak. Op dit moment valt een gaszak van meer dan 150 liter onder de
definitie van een opslagtank. Dat is niet wenselijk omdat een gaszak niet
aan de eisen kan voldoen die gelden voor een opslagtank. Het toevoegen
van een definitie van «gaszak» (wijzigingsonderdeel a) en het aanpassen
van de definitie van «opslagtank» (wijzigingsonderdeel b) in onderdeel A
van bijlage I, zorgen ervoor dat duidelijk is dat een flexibele opslagvoorziening geen opslagtank is. Dat sluit ook aan bij het gangbare taalgebruik.
Onderdeel D, onder 3, onder a
Onderdeel B van bijlage I (wijzigingsonderdeel a) houdt in dat het
Besluit hefschroefvliegtuigen bij ziekenhuizen milieubeheer (oud) niet
meer wordt genoemd in de lijst met besluiten die een inrichting vergunningplichtig maken. De inhoud van dat besluit wordt met dit wijzigingsbesluit opgenomen in het Activiteitenbesluit en het besluit zelf vervalt.
Hetzelfde geldt voor het Besluit LPG-tankstations milieubeheer (oud)
met dien verstande dat dit geen gevolgen heeft voor de vergunningplicht.
LPG tankstations vallen namelijk ook onder het Besluit externe veiligheid
inrichtingen en dat blijft in onderdeel B staan.
Het wijzigingsonderdeel b is hiervoor toegelicht (onderdeel A, onder 1,
en onderdeel D, onder 3 onder b).
Onderdeel D, onder 4
Met dit wijzigingsonderdeel wordt onderdeel C van bijlage I gewijzigd.
Onder a
In categorie 1.4 vervalt onderdeel e. De vergunningplicht voor het in
werking hebben van een dierencrematorium vervalt en de regels daarvoor
zijn opgenomen in paragraaf 4.8.9 van het Activiteitenbesluit.
Onder b
Een deel van de wijzigingen van categorie 2.7 heeft tot doel het opslaan
van vergistinggas bij monovergisting vrij te stellen van de omgevingsvergunning milieu. Als gevolg van de wijzigingen gaat de vrijstelling gelden
voor de opslag in een gaszak. Vergistinggas in een gaszak heeft een lichte
overdruk ten opzichte van de atmosfeer. De risico’s van deze opslag zijn
daardoor beperkt. Om die reden is geen maximum gesteld aan de

Staatsblad 2015

337

215

vrijstelling voor vergistinggas in een gaszak. Vergistinggas wordt
uitsluitend in een opslagtank opgeslagen in vloeibare toestand. De
vrijstelling hiervoor is maximaal 20.000 liter.
De invoeging in onderdeel l (nieuw) van «van metaal of kunststof» is
nodig omdat met dit wijzigingsbesluit categorie 4.4, onderdeel i, alleen
gaat gelden voor de opslag van vloeibare en vaste stoffen. De vergunningplicht voor het gebruiken van een opslagtank van een ander materiaal
dan metaal of kunststof voor de opslag van gassen is hierdoor
opgenomen in onderdeel l van categorie 2.7.
Het komt voor dat koeltechnische installatiebedrijven gasflessen
afvullen met koelgassen. Dit zijn verstikkende gassen. De problemen die
zich hierbij voordoen, zijn in principe gerelateerd aan de arbeidsomstandigheden. Het vullen van gasflessen met verstikkende gassen valt onder
het Activiteitenbesluit en hier hoeven geen voorschriften aan gesteld te
worden. In onderdeel n (nieuw), onder 2° is de uitzondering hierop
aangepast.
Met de uitzonderingen in de onderdelen 4° en 5° (nieuw) wordt het
vullen van kleine draagbare units met zuurstof onder algemene regels
gebracht. Het doel van deze activiteit is de mobiliteit van patiënten die een
zuurstofkuur volgen te vergroten. Deze activiteit komt voor in ziekenhuizen, zorginstellingen, huisartspraktijken en in de thuiszorg. Het gaat
om twee verschillende vormen van deze activiteit:
Bij de eerste vorm wordt een gasfles met een inhoud van maximaal 2
liter met zuurstof gevuld vanuit een concentrator. Een concentrator is een
apparaat waarmee zuurstof kan worden onttrokken aan de (buiten)lucht.
De uit de lucht gewonnen zuurstof wordt met behulp van een kleine
compressor in een draagunit met een maximale inhoud van 2 liter
geperst.
Bij de tweede vorm wordt diep gekoelde vloeibare zuurstof vanuit een
moedervat met een inhoud van maximaal 60 liter overgetapt in een
draagunit met een inhoud van maximaal 3 liter. Dit gebeurt bij een lage
druk. De moedervaten worden door de gasleverancier aangeleverd bij de
zorginstelling.
Onder c
Om te voorkomen dat munitieopslagen van het Ministerie van Defensie
(zowel de specifieke munitiecomplexen zoals genoemd onder categorie
29.1, onder e, als de opslagen binnen inrichtingen die daar niet in
hoofdzaak voor bedoeld zijn) op grond van de aanwijzing in categorie 3.6
toch weer vergunningplichtig worden, is een uitzondering opgenomen in
een nieuwe categorie 3.7. Door de gekozen formulering vallen alle
opslagen voor ontplofbare stoffen of voorwerpen bij de krijgsmacht onder
de algemene regels.
Onder d, 1°
Met dit wijzigingsbesluit worden de redenen voor vergunningplicht
voor de opslag van gassen volledig geregeld in categorie 2.7 (zie de
toelichting bij wijzigingsonderdeel b). Categorie 4.4 onderdeel i, geldt
alleen voor de opslag van vloeibare en vaste stoffen.
Onder d, 2° en 3°
Categorie 4.4, onder n, vervalt. Met het onderhavige besluit vervalt de
omgevingsvergunning milieu voor de naar schatting 10 tot 20 inrichtingen
waar bloemen en planten voor een decoratief effect worden geverfd of

Staatsblad 2015

337

216

voorzien van een glans- of waslaag. Het betreft zowel bedrijven waar dit
coaten de enige activiteit is als bedrijven die bijvoorbeeld ook bloemen
telen. Het Activiteitenbesluit wordt met dit wijzigingsbesluit uitgebreid
met de nieuwe activiteit «coaten of lijmen van planten of onderdelen van
planten» (paragraaf 3.8.4). Hieronder valt het verven van bloemen.
Onder e
De aanduiding «hars» in categorie 6.3 wordt gebruikt voor een
natuurproduct maar ook voor bepaalde kunstharsen. De meest gebruikte
zijn polyesterhars en epoxyhars. De opslag en verwerking van die
kunstharsen valt sinds 1 januari 2013 volledig onder het Activiteitenbesluit.
Met categorie 6.3 is natuurhars bedoeld. Het staat immers in een
opsomming met plantaardige en dierlijke oliën en vetten. Natuurhars
wordt nog steeds toegepast in onder andere cosmetica, voor muziekinstrumenten en als bindmiddel in natuurverven. Handballers gebruiken
natuurhars om hun handen stroef te maken. De productie van natuurhars
vindt vooral plaats in landen met veel naaldbomen, maar het bewerken
(voor verwerking tot natuurcosmetica) kan incidenteel ook in Nederland
voorkomen. Omdat de milieubelasting minimaal is, kan deze activiteit
onder de zorgplicht vallen.
Onder f
Deze wijziging van categorie 7.5, onderdeel h, heft de plicht tot het
hebben van een omgevingsvergunning milieu op voor monovergisting.
Monovergisting is het vergisten van uitsluitend dierlijke meststoffen. Voor
vergisting van dierlijke mest in combinatie met andere producten
(co-vergisting) blijft de omgevingsvergunning milieu vereist.
De vrijstelling is gekoppeld aan een capaciteit van 25.000 kubieke meter
per jaar. Die grens voor het hebben van een omgevingsvergunning milieu
is ontleend aan de grens waarbij gedeputeerde staten bevoegd gezag
werden (zie categorie 7.4). Dit is een ruime grens. De monovergisters
zoals die op de markt gebracht worden, hebben een veel kleinere
capaciteit. Onder de grens van 25.000 kubieke meter per jaar is een OBM
verplicht. Dit is toegelicht in de toelichting op wijzigingsonderdeel A,
onder 4. Bij de kleinschalige mestvergisting horen ook andere activiteiten
zoals het bewerken van vergistinggas. Die worden hier niet genoemd,
maar vallen ook niet onder de vergunningplicht. De grenzen voor de
vergunningplicht voor het opslaan van vergistinggas zijn opgenomen in
categorie 2.7.
Bij mestvergisting kan ook bewerking van het digestaat plaatsvinden.
De grenzen voor de vergunningplicht voor deze technieken zijn hetzelfde
als voor gewone dierlijke mest. De belangrijkste reden hiervoor is dat er
vergunningplicht ontstaat zodra er sprake is van het verwerken van
dierlijke mest. Het bewerken van mest en digestaat maakt een bedrijf niet
vergunningplichtig. In de praktijk is niet altijd per techniek duidelijk wat
als bewerking en wat als verwerking gezien moet worden. De volgende
technieken worden gezien als bewerking, en maken een inrichting dus niet
vergunningplichtig:
• Het fysisch scheiden van een dikke en dunne fractie bijvoorbeeld door
een filterpers, schroefpers, vijzelpers, zeefbandpers, rotatiefiltratie,
borstelfiltratie of een decanter.
• Hygiënisering, uitgevoerd conform de voorschriften in EG-verordening

Staatsblad 2015

337

217

dierlijke bijproducten84.
• Precipitatie van fosfaten zoals het maken van struviet (magnesiumammoniumfosfaat) om fosfaten en ook stikstof voor een aanzienlijk deel
af te scheiden in korrels (toevoegen magnesiumzout).
• Het afscheiden van een vloeibaar stikstofconcentraat door middel van
het strippen van ammoniak en vervolgens het regenereren van
ammoniak. Het is daarbij van belang dat de samenstelling van de mest of
het digestaat niet wijzigt, behalve de eliminatie van stikstofverbindingen,
en dat de mest of het digestaat nog steeds in dezelfde categorie van de
Meststoffenwet valt.
• Ultrafiltratie, elektrodialyse of omgekeerde osmose om mineralen te
concentreren en (helder) water af te scheiden dat op het riool kan worden
geloosd of kan worden gebruikt als spoelwater of beregeningswater.
• Beluchting om digestaat te stabiliseren.
• Eutectisch vriezen van digestaat (ook wel vriesdrogen genoemd) om
water af te scheiden.
Onder g
De formulering «het kweken van ongewervelde dieren» in categorie 8.3,
onderdeel d, leidde tot veel onduidelijkheid, bijvoorbeeld bij imkers,
terwijl voor hen geen enkele aanleiding is voor vergunningplicht. De
huidige formulering is vervangen door twee specifieke bepalingen. De
eerste in onderdeel a is bedoeld voor bepaalde delen van het oppervlaktewater zoals mosselbanken, die mogelijk een inrichting zijn in de zin van de
Wm. Daarvoor blijft vergunningplicht gelden. Verder blijft vergunningplicht gelden voor het kweken van maden van vliegende insecten
(onderdeel b). De vergunningplicht vervalt voor bijvoorbeeld het kweken
van wijngaardslakken en wormen. Hiervoor gelden geen specifieke
voorschriften. Wel wordt in de Activiteitenregeling een voorschrift gesteld
aan de opslag van dierlijke bijproducten voor het kweken van wormen.
Het verwerken van leer en bont in (be)kleding (onderdeel n (nieuw))
vindt met dezelfde technieken plaats die ook gebruikt worden voor textiel.
De vergunningplicht vervalt grotendeels en de voorschriften voor leer en
bont worden gelijk getrokken met die voor het verwerken van textiel.
Het looien van leer komt op industriële schaal in Nederland bijna niet
meer voor. Er is één leerlooierij die onder de EU-richtlijn industriële
emissies valt. Het is een activiteit met een specifieke milieubelasting (m.n.
geur en afvalwater). Vandaar de keuze om voor looien de vergunningplicht te laten bestaan voor eventuele bedrijven die onder de
IPPC-drempel vallen.
Onder h, onder 1°
Met de wijziging van het Activiteitenbesluit (derde tranche)85 is de
voedingsmiddelenindustrie tot aan de IPPC-drempel onder dat besluit
gebracht. De vergunningplicht is gebleven voor de productie van
diervoeders (categorie 9.4, onderdeel a). Dit was vooral bedoeld voor de
mengvoederindustrie. De petfood-industrie is in principe vergelijkbaar
met de humane voedingsmiddelenindustrie en kan onder dezelfde
voorwaarden onder het besluit vallen. Afhankelijk van de activiteit en de
84

Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees parlement en de Raad van 21 oktober 2009
tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie
bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot intrekking van Verordening (EG)
nr. 1774/2002 (verordening dierlijke bijproducten) (PbEU 2009, L 300).
85
Besluit van 31 oktober 2012 tot wijziging van het Activiteitenbesluit milieubeheer en het
Besluit omgevingsrecht en enkele andere besluiten (nieuwe activiteiten, integratie Besluit
emissie-eisen middelgrote stookinstallaties milieubeheer, vereenvoudigingen en reparaties in
het Activiteitenbesluit milieubeheer) (Stb. 2012, 558).

Staatsblad 2015

337

218

toegepaste apparatuur is paragraaf 3.6.1, 3.6.2 of 3.6.3 van het Activiteitenbesluit van toepassing.
Onder h, onder 2°
De voorschriften voor het bereiden van voedingsmiddelen zijn afdoende
voor inrichtingen voor het vervaardigen van meel en bloem, met
uitzondering van wind- en watermolens (de meelfabrieken) (categorie 9.4,
onderdeel b). Bij de wijziging «derde tranche» was abusievelijk nagelaten
de vergunningplicht voor deze inrichtingen te laten vervallen.
Bij de opslag van ruwe cacao (categorie 9.4, onderdeel c) speelt het
probleem van de brandveiligheid en de moeilijk te bestrijden cacaobrand.
Ruwe cacao is brandbaar maar het is geen gevaarlijke stof De brandveiligheid is geregeld in het Bouwbesluit 2012 (voorheen het Besluit
brandveilig gebruik bouwwerken). Over de opslag van ruwe cacao vinden
nog discussies plaats over het begassen met bestrijdingsmiddelen. Hierop
zijn de regels van de Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden van
toepassing zodat ook dit geen reden voor vergunningplicht is. Met het
vervallen van onderdeel c zijn de voorschriften van paragraaf 3.3.6 van het
Activiteitenbesluit van toepassing (deze zien voornamelijk op lozingen en
bodembescherming).
Onder i
Categorie 11.4, onderdeel k, is aangepast in die zin dat het winnen van
mergel, zand, grind, kalk, steenkolen of andere mineralen is verplaatst van
onderdeel l naar k.
Het breken, malen, zeven of drogen van de genoemde stoffen valt onder
de Wet geluidhinder vanaf een bepaalde capaciteit. Beneden die capaciteitsdrempel vinden de meeste genoemde activiteiten in Nederland niet
plaats. De enige uitzondering is het zeven van zand en grind, dat ook wel
kleinschalig plaatsvindt. Dit kan onder algemene regels vallen, mits
daaraan voorschriften worden gesteld. De voorschriften uit de paragraaf
3.4.3 opslaan en overslag van goederen van het Activiteitenbesluit zijn
hiervoor geschikt.
Onder j
Het smelten en gieten van andere metalen dan aluminium, lood, zink,
tin en koper (categorie 12.3 onderdeel b) kan leiden tot emissies naar het
milieu, die vragen om een bedrijfsspecifieke aanpak. Een dergelijke
aanpak past niet bij het uitgangspunt van algemene regels en daarom is
het smelten en gieten van de overige metalen en legeringen, waaronder
ijzer en ijzerlegeringen op grond van categorie 12.3 vergunningplichtig.
Bij de verloren wasmethode (onderdeel c) wordt gesmolten was in een
mal van bijvoorbeeld metaal gegoten. Na afkoelen vormt de gestolde was
een positief van het uiteindelijke product. De was wordt in meerdere lagen
bekleed met een keramisch materiaal. Nadat de keramische vorm is
uitgehard, kan de was grotendeels worden verwijderd. De keramische
vorm (negatief) wordt vervolgens in een oven verhit waardoor de
keramische laag sintert en de achtergebleven resten van de was grotendeels smelten. Een klein deel verbrandt.
Op basis van metingen is gebleken dat de emissies als gevolg van het
verbranden van de was onder de vrijstellingsbepalingen van artikel 2.5 en
2.6 van het Activiteitenbesluit blijven als jaarlijks niet meer dan 500
kilogram was wordt verbruikt. Het jaarlijks verbruik blijkt uit de inkoopgegevens van de drijver van de inrichting. Het gieten waarbij meer dan 500
kilogram was per jaar wordt verbruikt, blijft op grond van categorie 12.3,

Staatsblad 2015

337

219

onderdeel c, vergunningplichtig, omdat de emissies dan een bedrijfsspecifieke aanpak vragen.
De lost foam methode (onderdeel d) kan leiden tot emissies die om een
bedrijfsspecifieke benadering vragen. Daarom is gebruik van de lost foam
methode op grond van categorie 12.3, onderdeel d, vergunningplichtig.
Thermische zandregeneratie (onderdeel e) kan leiden tot emissies die
bedrijfsspecifiek zijn en daardoor minder geschikt zijn voor algemene
regels.
De onderdelen f en g zijn de onderdelen c en d (oud) en zijn
ongewijzigd.
Onder k
Bij zeegaande veerdiensten (categorie 13.4, onderdeel d) is een aantal
milieuaspecten van belang: geluid, luchtkwaliteit en veiligheid.
De geluidbelasting van een dergelijke veerdienst kan complex zijn, maar
is op zichzelf onvoldoende reden voor vergunningplicht. De locatiekeuze
van de veerterminal wordt door het bestemmingsplan bepaald en het
besluit biedt hetzelfde instrumentarium als de vergunning.
Verschillende bronnen bij een zeegaande veerdienst hebben een
negatief effect op de luchtkwaliteit. Het gaat om de emissies van het
verkeer van en naar de inrichting (zowel het wegverkeer van en naar de
veerterminal als de emissies van de veerboten zelf). Verder is het
stationair draaien van de scheepsmotor om de stroomvoorziening aan
boord gaande te houden een bron van emissies. Dit kan voorkomen
worden door af te spreken of voor te schrijven dat het schip gebruik maakt
van walstroom. Daar zijn echter kosten aan verbonden. Ten slotte kunnen
kleine bronnen binnen de inrichting zoals heftrucks en transportwagens
een bijdrage de luchtkwaliteit beïnvloeden.
De risico’s van een zeegaande veerdienst hangen samen met het
transport van gevaarlijke stoffen. Veel zeegaande veerdiensten transporteren ook vrachtwagens met gevaarlijke stoffen. Op grond van de
onderdelen f en g (nieuw) van categorie 13.4 geldt al vergunningplicht
voor inrichtingen waar vrachtwagens met gevaarlijke stoffen langer dan
24 uur geparkeerd worden en voor inrichtingen waar tegelijk meer dan 3
vrachtwagens met gevaarlijke stoffen geparkeerd worden. Als op het
opstelterrein van een grote veerdienst meer dan 3 vrachtwagens met
gevaarlijke stoffen worden geparkeerd, blijft de vergunningplicht gelden.
Onder l en s, onder 9°
De productie van spaanplaten, triplexplaten, fineerplaten en vezelplaten
(categorie 15.2, onderdeel b (oud)) heeft in het verleden voor problemen
gezorgd omdat hierbij formaldehyde gebruikt werd. Het gebruik hiervan is
inmiddels aan normen gebonden. De activiteiten bij de verwerking van
houtvezels (categorie 15.2, onderdeel a (oud)) zijn al in het Activiteitenbesluit geregeld. De onderdelen a en b (oud), konden derhalve vervallen. In
categorie 28.10, onderdeel 22, is een grens opgenomen waarboven nog
wel vergunningplicht bestaat, namelijk het opslaan en verkleinen van
hout, voor zover geen sprake is van geïmpregneerd hout of anderszins
van gevaarlijke afvalstoffen en met een maximale opslagcapaciteit van
10.000 ton. Dit volgt uit de Kaderrichtlijn afvalstoffen.
Onder m
De vergunningplicht voor het veredelen van textiel (categorie 16.4,
onderdeel a (oud)) kwam voort uit het besluit op grond van artikel 1,
tweede lid, en artikel 31, vierde lid, van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren, dat tot 22 december 2009 een aantal bedrijven vergunningplichtig maakte op grond van die wet in geval van een lozing op het

Staatsblad 2015

337

220

vuilwaterriool. Dit gold ook voor het lozen door textielveredelingsbedrijven op het vuilwaterriool. Het veredelen van textiel is een verzamelnaam voor activiteiten die bedoeld zijn om de kwaliteit van textiel te
vergroten en aan het textiel bepaalde eigenschappen te geven.
Voorbeelden daarvan zijn het brandwerend of krimpvrij maken van textiel.
Het is belangrijk dat de hulpstoffen die hierbij worden gebruikt, worden
beoordeeld op de belasting voor het milieu en dat het lozen van deze
hulpstoffen zoveel mogelijk wordt beperkt. Nu hieraan voorschriften
worden gesteld in het Activiteitenbesluit kan de vergunningplicht voor
deze activiteit vervallen. Overigens zal dit in de praktijk niet voor veel
verandering zorgen omdat de vergunningplicht voor de grote lawaaimakers in de sector blijft bestaan. Indien het gaat om «het vervaardigen
van textiel of producten hiervan waar 50 of meer mechanisch aangedreven weefgetouwen aanwezig zijn» blijft de vergunningplicht bestaan
(categorie 16.4, onderdeel a (nieuw)).
De omschrijving van de categorie 16.4, onderdeel e (oud) «het
zelfklevend maken van materialen, met uitzondering van het aanbrengen
van lijmlagen en lamineren samenhangend met drukprocessen» bleek tot
verwarring te leiden. De omschrijving is nu beperkt tot de productie van
plakband of zelfklevend tape (onderdeel d (nieuw). Het gaat om het
aanbrengen van de (zelfklevende) lijmlaag.
Onder n
Om te voorkomen dat militaire schietinrichtingen (zowel de specifieke
schietinrichtingen zoals die genoemd onder categorie 29.1 onderdeel g,
als de schietbanen op inrichtingen die daar niet in hoofdzaak voor
bedoeld zijn) op grond van de aanwijzing in categorie 17.3 toch weer
vergunningplichtig worden, is categorie 17.3 gewijzigd.
Door de gekozen formulering vallen alle schietbanen van Defensie
onder de algemene regels van het Activiteitenbesluit. Dit geldt tevens
voor banen die ten behoeve van overige openbare diensten gebruikt
worden.
Ook zijn met dit wijzigingsbesluit de buitenschietbanen voor sportief en
recreatief gebruik, waaronder kleiduivenbanen, niet langer vergunningplichtig. In het Activiteitenbesluit zijn ook voor deze banen algemene
regels opgenomen.
Onder o
In categorie 19.2 zijn motorcrossterreinen aangewezen waarvoor
gedeputeerde staten het bevoegd gezag zijn. In onderdeel D van bijlage I
zijn deze inrichtingen onder de zoneringsplicht van de Wet geluidhinder
gebracht. Daarbij gaat het om het gebruik door gemotoriseerde
voertuigen. Inmiddels zijn er in ons land enkele motorcrossterreinen
waarop alleen met stille, elektrische motorvoertuigen wordt gereden. Met
dit wijzigingsbesluit is deze categorie zodanig beperkt dat daardoor de
vergunningplicht en zoneringsplicht van toepassing zijn op terreinen
waarop (ook) met voertuigen met verbrandingsmotoren wordt gereden.
Onder p, onder 1°
Categorie 19.4, onderdeel a, is beperkt tot openlucht attractieparken.
Onder attractieparken vallen pretparken, themaparken en amusementsparken. Door het beperken van de activiteit tot alleen openluchtattractieparken vervalt de vergunningplicht voor een aantal grote recreatievoorzieningen zoals megabioscopen en grote sport- en recreatiecomplexen die
500.000 bezoekers per jaar of meer trekken. Naast de openlucht attractieparken blijft de vergunningplicht bestaan voor het in de buitenlucht

Staatsblad 2015

337

221

beoefenen van wedstrijdsport met meer dan 6.000 bezoekers en het geven
van muziekuitvoeringen in de buitenlucht met meer dan 5.000 bezoekers
(categorie 19.4 onderdelen c en d (nieuw)).
Het stemgeluid van bezoekers op het open terrein van een inrichting
voor sport- of recreatieactiviteiten wordt uitgezonderd van toetsing in het
Activiteitenbesluit. Omdat dit stemgeluid juist bij attracties als achtbanen
in de buitenlucht een belangrijke geluidbron is, blijft voor deze inrichtingen de vergunningplicht bestaan. De grens van 500.000 bezoekers per
jaar is ongewijzigd. Bezoekersaantallen kunnen van jaar tot jaar wisselen.
Als een inrichting meer dan 500.000 bezoekers wil ontvangen, zal de
drijver een vergunning moeten aanvragen en in de aanvraag moeten
specificeren dat het om de capaciteit gaat waarbij meer dan 500.000
bezoekers worden ontvangen. Daardoor wordt voorkomen dat het feitelijk
aantal bezoekers bepalend is, waardoor de vergunningplicht van jaar tot
jaar kan veranderen.
De milieuaspecten die in het bijzonder een rol spelen bij grote recreatievoorzieningen zoals megabioscopen en grote sport- en recreatiecomplexen met meer dan 500.000 bezoekers zijn: geluid, energie, water- en
afvalpreventie, luchtkwaliteit, en het komen en gaan van bezoekers.
Geluid
Vaak zijn de standaardgrenswaarden van het Activiteitenbesluit
afdoende. Technische voorzieningen en gedragsregels kunnen met
maatwerk worden vastgelegd. Het Activiteitenbesluit biedt hiervoor
voldoende ruimte.
Bij de inrichtingen waar muziek ten gehore wordt gebracht, speelt
geluid een belangrijke rol. Artikel 1.11 tweede lid, van het Activiteitenbesluit geeft de mogelijkheid om in dat geval een akoestisch onderzoek te
vragen.
Energie
In artikel 2.15 van het Activiteitenbesluit zijn energiebesparende
maatregelen voorgeschreven. Op basis van dat artikel kan het bevoegd
gezag ook een energiebesparingsonderzoek vragen.
Water- en afvalpreventie
In een vergunning wordt ook vaak een afval- of een waterbesparingsonderzoek gevraagd. Dit is in de systematiek van het Activiteitenbesluit niet
mogelijk. Omdat dit ook geldt voor andere inrichtingen onder het
Activiteitenbesluit met een in omvang vergelijkbaar waterverbruik en
afvalproductie zijn aanvullende voorschriften voor deze specifieke
categorie niet logisch.
Luchtkwaliteit
De emissies naar de lucht die relevant zijn voor de luchtkwaliteit in de
omgeving worden met name veroorzaakt door het komen en gaan van
bezoekers. Bij wijzigingen van inrichtingen die «in betekende mate»
bijdragen aan de luchtkwaliteit in de omgeving is een toets aan de
grenswaarden voor luchtkwaliteit gewenst. Op basis van de zorgplicht kan
een onderzoek naar de effecten op de luchtkwaliteit gevraagd worden. Bij
nieuwe inrichtingen en grote wijzigingen zal over het algemeen ook een
ruimtelijke ordeningsprocedure nodig zijn. In de ruimtelijke ordeningsprocedure moet eveneens de luchtkwaliteit worden beschouwd.

Staatsblad 2015

337

222

Het komen en gaan van bezoekers
Een ander belangrijk milieuaspect is indirecte hinder door het verkeer
van bezoekers van en naar de inrichting. Hiervoor kan de zorgplicht
(artikel 2.1, tweede lid, onderdeel k) worden ingezet. Voorwaarde is dat de
gemeente daarvoor beleid heeft ontwikkeld of dat zich bijzondere
omstandigheden voordoen die maatwerk rechtvaardigen. Hierbij kan ook
het geluid en de luchtkwaliteit van het komen en gaan van bezoekers
worden betrokken. Bij nieuwe inrichtingen of grote wijzigingen van
bestaande inrichtingen zal vaak ook een ruimtelijke ordeningsprocedure
doorlopen moeten worden. Hierbij wordt verkeer en vervoer ook in de
afweging betrokken.
Uit het voorgaande blijkt dat aanpassing van de voorschriften van het
Activiteitenbesluit voor deze groep niet nodig is.
Onder p, onder 2°
Door het vervallen van categorie 19.4, onderdeel b, vervalt de vergunningplicht voor inrichtingen voor het gebruiken van modelvoer-, -vaar- en
-vliegtuigen. De modelvliegtuigen zijn het meest milieurelevant.
Bij inrichtingen voor modelvliegtuigen zijn geluid, veiligheid van
personen in de vliegcirkel en natuur belangrijke aspecten. Voor geluid
waren de gestelde grenswaarden bij de afgegeven vergunningen vaak
lager dan de standaardgrenswaarden van het Activiteitenbesluit.
Daarnaast waren veel aanvullende voorschriften gesteld over bijvoorbeeld
het aantal vliegtuigen en de vliegduur, het motortype, de geluidmetingen
aan vliegtuigen en het bijhouden van logboeken. In veel gevallen zal
maatwerk worden toegepast.
De Wet luchtvaart stelt regels voor de veiligheid van personen vanwege
vliegverkeer. In de vergunning konden aanvullende voorschriften gesteld
worden over bijvoorbeeld het vliegen in nabijheid van derden en konden
eisen worden gesteld aan de veiligheid van het vliegtuig en de ervaring
van de bestuurder. Het risico is niet zodanig dat die voorschriften altijd
gesteld moeten worden. Met behulp van de zorgplicht (art 2.1, tweede lid,
onder l, van het Activiteitenbesluit) kan hier in bijzondere gevallen
invulling aan worden gegeven.
De natuurbescherming vindt plaats in het kader van de Natuurbeschermingswet en de Flora- en faunawet. Overigens geldt voor alle drie de
milieuaspecten dat de locatiekeuze heel belangrijk is. De afweging
hierover moet primair in het bestemmingsplan plaatsvinden.
De milieubelasting van inrichtingen voor het gebruiken van modelvaarof voertuigen speelt alleen geluidhinder.
Er is derhalve geen reden de vergunningplicht handhaven.
Met deze wijziging vervalt de vergunningplicht voor buitenschietbanen
waar met vuurwapens wordt geschoten. In 19.4, onderdeel f, (oud) werd
ook vergunningplicht ingesteld voor het schieten met wapens op
luchtdruk of gasdruk. De vergunningplicht hiervoor komt ook te vervallen.
De milieubelasting van het schieten met luchtdruk- of gasdrukwapens is
zo gering dat hieraan geen specifieke voorschriften gesteld hoeven te
worden.
Onder q
De formulering van categorie 20.6 kon leiden tot een misverstand. De
bedoeling is dat de inrichtingen die genoemd zijn in onderdeel 20.1,
onderdeel a, onder 2° en 3°, en de inrichtingen die genoemd zijn in
onderdeel 20.1, onderdeel b, vergunningplichtig zijn. Alleen bij de
inrichtingen die genoemd zijn in onderdeel 20.1 onderdeel a, onder 2° en
3°, moet rekening worden gehouden met onderdeel 20.3. De formulering
is in overeenstemming gebracht met de beschreven bedoeling.

Staatsblad 2015

337

223

Onder r
Met het vervallen van categorie 23.3 komt de vergunningplicht voor
ziekenhuizen te vervallen.
De activiteiten die binnen ziekenhuizen worden uitgevoerd zijn al in het
Activiteitenbesluit geregeld. Uiteraard kunnen ziekenhuizen wel vergunningplichtig blijven omdat zij over de grenzen gaan van andere categorieën van bijlage I.
Onder s, onder 1°
Categorie 28.10, onderdeel 2°, was niet duidelijk en riep veel vragen op.
Door de term «lozen» uit te schrijven, voor de term »voorzieningen voor
het beheer van afvalwater» naar het Activiteitenbesluit te verwijzen en de
opsomming beter te structureren is de bepaling duidelijker geworden.
Met deze aanpassing is geen inhoudelijke wijziging beoogd.
Onder s, onder 2°
De uitzondering in onderdeel 4° is opgesplitst in de onderdelen 4a° en
4b°. Deze uitzondering is opgesplitst vanwege de nieuwe uitzondering in
onderdeel 36°. De uitzondering in onderdeel 36° houdt in dat het mengen
van afvalstoffen binnen de uitzonderingscategorieën 1° tot en met 33° niet
onder de vergunningplicht valt. Door het opsplitsen van de uitzondering
in onderdeel 4° in de onderdelen 4a° en 4b° worden de afvalstoffen die
worden genoemd in de onderdelen 4a° of 4b° als aparte uitzonderingscategorieën beschouwd, als bedoeld in de uitzondering in onderdeel 36°.
Het mengen van afvalstoffen binnen onderdeel 4a° is uitgezonderd van de
vergunningplicht. Hetzelfde geldt voor het mengen van afvalstoffen
binnen onderdeel 4b°. Het mengen van afvalstoffen die vallen in
onderdeel 4a° met afvalstoffen die vallen in onderdeel 4b° is niet
uitgezonderd van de vergunningplicht.
Onder s, onder 3°
Met dit wijzigingsbesluit wordt een aantal metaalgietprocessen
vrijgesteld van de vergunningplicht. In categorie 12.3 staan in de
onderdelen b tot en met g de gietprocessen waarvoor de omgevingsvergunning milieu blijft gelden. Het metaal dat gegoten wordt, is vaak een
afvalstof, zodat ook uit 28.10 aanhef een vergunningplicht volgt. Om die
op te heffen wordt het gieten van metalen in die gevallen die vrijgesteld
zijn van de vergunningplicht ook hier uitgezonderd. De vrijgestelde
gevallen zijn de gietprocessen die niet onder de aanwijzing van de
vergunningplicht in 12.3 vallen.
Onder s, onder 4°
De uitzondering in onderdeel 10° is opgesplitst in de onderdelen 10a°,
10b° en 10c°. Deze uitzondering is opgesplitst vanwege de nieuwe
uitzondering in onderdeel 36°. De uitzondering in onderdeel 36° houdt in
dat het mengen van afvalstoffen binnen de uitzonderingscategorieën 1°
tot en met 33° niet onder de vergunningplicht valt. Door het opsplitsen
van de uitzondering in onderdeel 10° in de onderdelen 10a°, 10b° en 10c°
worden de afvalstoffen in de onderdelen 10a°, 10b° of 10c° als aparte
uitzonderingscategorieën beschouwd, als bedoeld in de uitzondering in
onderdeel 36°. Het mengen van afvalstoffen binnen onderdeel 10a°, zoals
het mengen van gevaarlijke en ongevaarlijke batterijen, is daardoor
uitgezonderd van de vergunningplicht. Hetzelfde geldt voor het mengen
van afvalstoffen binnen onderdeel 10b°, zoals het mengen van verschillen

Staatsblad 2015

337

224

soorten spaarlampen, of binnen onderdeel 10c°, zoals het mengen van
inktcassettes met tonercassettes.
Het mengen van afvalstoffen die bijvoorbeeld in de onderdelen 10a° en
10b° voorkomen, is niet uitgezonderd van de vergunningplicht. Zo valt het
mengen van batterijen met spaarlampen niet onder de uitzondering van
vergunningplicht in onderdeel 36°.
Onder s, onder 5°
Als een automobilist de verkeerde brandstof tankt, wordt de brandstoftank leeg gehaald en de inhoud meegenomen door de hulpverlener.
Het kan ook gaan om brandstof die verontreinigd is geraakt. De verontreinigde of gemengde brandstof wordt in verpakking meegenomen en
opgeslagen op de locatie van waaruit de hulpdienst werkt. Het is in
principe gevaarlijk afval dat wordt afgevoerd naar een erkende verwerker.
Op de opslag zijn de voorschriften van paragraaf 4.1.1 van het Activiteitenbesluit van toepassing. Dit geldt voor categorie 28.10, onderdeel 12°,
onderdelen a en b.
In het algemeen draagt het mee terugnemen van zogenaamd «karweiafval» (afval van werkzaamheden op locatie) bij aan doelmatig beheer van
afvalstoffen, mits de stromen daarbij gescheiden worden gehouden. Vaak
kunnen stromen dan namelijk gescheiden worden die anders bij het
restafval terecht zouden zijn gekomen. De verbreding van de vrijstelling
voor niet gevaarlijk karweiafval maakt categorie 28.10, onderdeel 12°, iets
minder complex. De bestaande vrijstelling voor gemengd bouw- en
sloopafval (categorie 28.10, onderdeel 12°, onderdeel b, onderdeel 2°
(oud)) blijft de enige variant voor gemengd afval van buiten de inrichting
die is vrijgesteld van de vergunningplicht (categorie 28.10, onderdeel 12°,
onderdeel c (nieuw)).
Voor de duidelijkheid is aan categorie 28.10, onderdeel 12°, onder a,
aanhef, toegevoegd dat het hier in principe om gevaarlijk afval gaat.
Onder s, onder 6° en 7°
Lege ongereinigde verpakkingen van professionele gebruikers zijn een
categorie afvalstoffen die moeilijk kan worden ingezameld (categorie
28.10, onderdeel 12a° (nieuw) en onderdeel 14°). De indruk is dat veel
verpakkingen bij het gewone bedrijfsafval terecht komen. De inzameling
van de verpakkingen via de leverancier van de gevaarlijke stoffen kan
helpen ervoor te zorgen dat meer verpakkingen ingezameld en verwerkt
worden zoals de bedoeling is.
In PGS15, dat voorschriften geeft over veiligheid, wordt aangegeven dat
lege verpakkingen van gevaarlijke stoffen moeten worden beschouwd als
volle verpakkingen. Dat betekent dat de distributiecentra van de leveranciers in principe de voorzieningen hebben om de verpakkingen veilig op te
slaan.
Onder s, onder 8°
Bij Defensie-inrichtingen wordt munitie of epxlosievenafval opgeslagen.
Het gaat meestal om blindgangers. Deze opslag leidt niet tot vergunningplicht (categorie 28.10, onderdeel 17a° (nieuw)). Overigens is het niet de
bedoeling dat blindgangers overal worden opgeslagen. Bij schietbanen
worden de eigen blindgangers opgeslagen. Dit valt al onder de vrijstelling
onder onderdeel 1° (opslaan voorafgaand aan inzameling op de plaats van
productie). Blindgangers die worden opgeruimd kunnen tijdelijk worden
bewaard bij een munitiedepot. De voorschriften voor de opslag van
explosieven bij Defensie in het Activiteitenbesluit zijn ook van toepassing
op de opslag van blindgangers.

Staatsblad 2015

337

225

Onder s, onder 9°
Dit onderdeel is toegelicht bij de toelichting op «onder l».
Onder s, onder 10°
Het uitsluitend opslaan van groenafval is bij de gemeentelijke milieustraat alsnog vaak een reden voor vergunningplicht. Met dit voorstel komt
die vergunningplicht te vervallen (categorie 28.10, onderdelen 28a°, 28b°
en 28c° (nieuw)). Dit kan zonder verdere wijzigingen omdat de opslag
milieuhygiënisch geen probleem is indien het binnen twee weken wordt
afgevoerd of wordt verwerkt op een composteerplaats. Die eis is
opgenomen in de Activiteitenregeling. Voor het composteren van
materiaal van derden blijft de vergunningplicht bestaan.
Onder s, onder 11°
Met de uitbreiding van de activiteiten in paragraaf 4.7a.5 van het
Activiteitenbesluit (o.a. met bont en leer) mogen ook in de vrijstelling voor
hergebruik meer materialen worden toegepast (categorie 28.10, onderdeel
29.
Onder s, onder 12°
De formulering van de uitzondering in categorie 28.10, onderdeel 31°, is
in lijn gebracht met de formulering van de uitzondering in onderdeel 29°.
In beide uitzonderingen betreft het de inzet van afvalstoffen in een
productieproces. De uitzondering voor het mengen van afvalstoffen zoals
dat was opgenomen in de uitzondering in onderdeel 31°, is nu opgenomen in de uitzondering in onderdeel 36°.
Onder s, onder 13°
Het nieuwe onderdeel 33° houdt verband met een nieuw initiatief dat
ziet op de inzameling van frituurvet en -olie via supermarkten, sportclubs
en scholen. Het terugnamesysteem heeft als doel om frituurvet en -olie
gescheiden in te zamelen en om het later in de keten te verwerken tot
bijvoorbeeld biobrandstof.
Onder s, onder 16°
In de uitzondering van onderdeel 36° wordt het mengen van afvalstoffen binnen de erboven genoemde uitzonderingscategorieën dan wel
-subcategorieën uitgezonderd van de vergunningplicht. Voor de
toepassing van deze uitzondering is het van belang om te weten wanneer
sprake is van mengen en wanneer sprake is van binnen de erboven
genoemde uitzonderingscategorieën. Voor de vraag wanneer sprake is
van mengen wordt verwezen naar de toelichting bij onderdeel W. Een
«binnen de erboven genoemde uitzonderingscategorieën» is bijvoorbeeld
de categorie in onderdeel 9°, in onderdeel 10a° of in onderdeel 4a°. Zo is
het mengen van elektrische apparaten die onder de producentenverantwoordelijkheid zijn ingenomen uitgezonderd van de vergunningplicht
omdat die elektrische apparaten in de categorie in onderdeel 9° vallen.
Maar zo is het mengen van afvalstoffen die in categorie in onderdeel 10a°
en in onderdeel 10b° voorkomen niet uitgezonderd van de vergunningplicht. Er is dan immers geen sprake van mengen binnen de erboven
genoemde uitzonderingscategorieën, maar sprake van het mengen van
afvalstoffen die behoren tot twee verschillende uitzonderingscategorieën.
Zo valt het mengen van batterijen (categorie in onderdeel 10a°) met

Staatsblad 2015

337

226

spaarlampen (categorie in onderdeel 10b°) niet onder de uitzondering van
vergunningplicht.
Verder kan, ondanks dat een bepaald geval van mengen is uitgezonderd
van de vergunningplicht, er toch een omgevingsvergunning milieu vereist
zijn. Bijvoorbeeld doordat de opslaghoeveelheid boven een bepaalde
grens komt en daardoor vergunningplicht ontstaat.
Het samenvoegen van afvalstoffen met niet-afvalstoffen (onderdeel 37°)
wordt ook als mengen beschouwd (zie de toelichting bij onderdeel 36° en
bij onderdeel W). Het mengen ervan is uitgezonderd van de vergunningplicht met als voorwaarde dat het om niet-gevaarlijke afvalstoffen gaat.
Bijvoorbeeld bij de vervaardiging van kunststof waarbij kunststofgranulaat wordt gebruikt. Het kunststofgranulaat kan als afvalstof of als
niet-afvalstof worden geclassificeerd. Het samenvoegen van beide typen
(afvalstof met niet-afvalstof) valt onder de definitie van mengen. Het
mengen ervan is uitgezonderd van de vergunningplicht met als
voorwaarde dat het om niet-gevaarlijke afvalstoffen gaat. Een ander
voorbeeld is biomassa. Biomassa kan als afvalstof of als niet-afvalstof
worden beschouwd. Het mengen van biomassa die een niet-gevaarlijke
afvalstof is met biomassa die geen afvalstof is, valt ook onder deze
uitzondering.
Daarnaast geldt als voorwaarde bij de uitzondering in onderdeel 37° dat
het om afvalstoffen moet gaan die in de erboven genoemde uitzonderingscategorie (1°–33°) en binnen de in die categorieën aangegeven
grenzen worden genoemd. Het mengen van gevaarlijke afvalstoffen met
niet-afvalstoffen blijft vergunningplichtig.
Onder t
Categorie 29.1 waarin de inrichtingen worden aangewezen die nadelige
gevolgen kunnen hebben voor het milieu en die in hoofdzaak worden
gebruikt door de Nederlandse of een bondgenootschappelijke krijgsmacht
is al geruime tijd niet aangepast terwijl de benaming van activiteiten
binnen de Defensieorganisatie is gewijzigd. Met de onderhavige wijzigingen is de beschrijving in overeenstemming gebracht met de huidige
praktijk.
De term «militaire luchthavens» die nu in onderdeel b is opgenomen,
komt rechtstreeks uit de Wet luchtvaart. Militaire luchthavens zijn duidelijk
herkenbaar omdat voor elke militaire luchthaven een apart luchthavenbesluit wordt genomen. De wijzigingen in de onderdelen d en e over het
transport en de opslag van brandstoffen enerzijds en munitiecomplexen
anderzijds hebben een betere beschrijving tot doel.
De wijzigingen in onderdeel g over de schietinrichtingen sluiten beter
aan bij de terminologie zoals die momenteel gebruikt wordt binnen
Defensie. Daarnaast is de praktijk dat de Minister van Infrastructuur en
Milieu het gezag uitoefent over het springterrein Schaijk en enkele
afzonderlijke handgranaatbanen.
Onderdeel h is vervallen. Er zijn geen afzonderlijke landelijke brandweer
oefenplaatsen en een dergelijke inrichting wordt ook niet voorzien.
Zouden deze er wel zijn dan vallen ze in ieder geval onder categorie 26.1.
De enige landelijk oefenplaats die er momenteel is, ligt op de vliegbasis
Woensdrecht, een inrichting die is aangewezen in onderdeel b en daarom
al onder het bevoegd gezag van de minister van Infrastructuur en Milieu
valt. Categorie 29 is ook bedoeld om de minister van Infrastructuur en
Milieu als bevoegd gezag aan te merken. Ook onderdeel i is vervallen. De
huidige spoorwegemplacementen van Defensie (drie raccordementen)
lijken niet meer een dusdanig landsbelang te hebben dat het noodzakelijk
is dat de Minister van Infrastructuur en Milieu bevoegd gezag is. Deze
vielen in ieder geval onder categorie 14.1, waarvoor Gedeputeerde Staten
het bevoegd gezag is.

Staatsblad 2015

337

227

De spoorwegemplacementen vallen met dit wijzigingsbesluit onder het
bevoegd gezag van Gedeputeerde Staten op grond van categorie 26.1.
Onder u
In categorie 29.3 werden enkele soorten inrichtingen van Defensie
aangewezen als niet vergunningplichtig. Om beter aan te sluiten bij de
systematiek van het Bor is besloten om uitsluitend de vergunningplichtige
activiteiten aan te wijzen zoals dat ook gebeurt bij de categorieën 1 tot en
met 27. De meeste inrichtingen (met uitzondering van die genoemd in
categorie 29.1, onderdelen a en b) kunnen in principe onder algemene
regels vallen. De vergunningplicht bij diverse inrichtingen waar explosieven worden verbruikt, is wel wenselijk vanwege de complexe geluidssituatie. Uiteraard kan op grond van een andere categorie activiteiten
genoemd in onderdeel C, van bijlage I, een inrichting toch vergunningplichtig worden (bijvoorbeeld omdat meer dan 150 m3 vloeibare brandstoffen in bovengrondse tanks wordt opgeslagen zoals bedoeld in
categorie 5.4, onderdeel b). Naast het feit dat slechts de vlootbases,
vliegbases, grote schietterreinen, het afwerpen van explosieve
voorwerpen uit vliegtuigen, de springterreinen en de handgranatenbanen
vergunningplichtig moeten blijven, blijken ook enkele activiteiten niet
meer onder het bevoegd gezag van de minister van Infrastructuur en
Milieu te hoeven vallen.
Onder v
Zie voor een toelichting de toelichting op onderdeel D, onder 1.
Onderdeel D, onder 5
De onderhavige wijziging van onderdeel D, van bijlage I ziet op het
schrappen van de zoneringsplicht in het kader van de Wet geluidhinder
voor bepaalde categorieën van inrichtingen die zijn opgenomen in
onderdeel C, van bijlage I. Op de achtergrond van deze wijziging is in
paragraaf 3.7 van het algemeen deel ingegaan.
Onder a
Categorie 1.3, onderdeel a: Inrichtingen waar een of meer elektromotoren of verbrandingsmotoren aanwezig zijn met een totaal geïnstalleerd
motorisch vermogen van 15 MW of meer.
In de praktijk blijkt dat een inrichting met een totaal geïnstalleerd
motorisch vermogen van 1,5 MW of meer niet in alle gevallen een
zogenaamde «grote lawaaimaker» is. Een belangrijke rol speelt hierbij het
tegelijkertijd in bedrijf zijn van het totaal geïnstalleerde motorisch
vermogen. Met name bij continubedrijven kunnen installaties in reserve
staan om onderhoud aan de overige installaties mogelijk te maken. Ook
wordt gebruik gemaakt van noodstroomaggregaten of sprinklerpompen,
die in de representatieve bedrijfssituatie niet in bedrijf zijn, maar
uitsluitend tijdens incidenten of tijdens het kortstondig (maandelijks)
testen van de installaties. Voor deze categorie is voor de zoneringsplicht
met dit besluit het voorbehoud gemaakt dat alle motoren gelijktijdig in
gebruik dienen te zijn, zodat met de bovenstaande omstandigheden
rekening wordt gehouden.
Onder b
Categorie 6.2, onderdeel b: Inrichtingen voor het vervaardigen van
vetzuren of akanoliën uit dierlijke of plantaardige oliën of vetten met een
capaciteit ten aanzien daarvan van 50.000.000 kg per jaar of meer.

Staatsblad 2015

337

228

De bedrijven die onder deze categorie vallen hebben een relatief
beperkte geluidemissie. Met dit wijzigingsbesluit wordt daarom voor de
zoneringsplicht de capaciteit van 50.000.000 kg per jaar verhoogd tot
250.000.000 kg per jaar. Deze waarde komt overeen met de grens die in de
VNG-publicatie «Bedrijven en milieuzonering» op deze bedrijven wordt
toegepast: in bijlage 1 bij deze publicatie is namelijk aangegeven dat de
bedrijven met SBI-code 1541, 1542 en 1543 onder een hogere categorie
vallen indien de grens van 250.000 ton per jaar wordt overschreden.
Onder c
Categorie 9.3, onderdelen f en j: Inrichtingen voor het opslaan of
overslaan van veevoeder met een verwerkingscapaciteit ten aanzien
daarvan van 500.000 kg per uur of meer en het opslaan of overslaan van
granen, meelsoorten, zaden, gedroogde peulvruchten, maïs, of derivaten
daarvan met een verwerkingscapaciteit ten aanzien daarvan van 500.000
kg per uur of meer.
In het verleden werden bovengenoemde producten door middel van
relatief luidruchtige elevatoren overgeslagen. Thans wordt ook gebruik
gemaakt van (drijvende) kranen met grijpers waardoor een significant
lagere geluidemissie optreedt. Met dit wijzigingsbesluit is nu geregeld dat
deze categorie van inrichtingen alleen zoneringsplichtig is als wordt
gewerkt met pneumatische elevatoren.
Onder d
Categorie 11.3, onderdeel c, onder 6°: Inrichtingen voor het vervaardigen van cokes uit steenkool met een capaciteit ten aanzien daarvan van
100.000.000 ton per jaar of meer.
De cokesproductie komt alleen nog voor in Nederland bij Tata Steel
(voorheen Hoogovens). Deze inrichting is ook om andere redenen al
zoneringsplichtig. Met dit wijzigingsbesluit vervalt daarom de zoneringsplicht voor deze categorie van inrichtingen.
Onder e
Categorie 13.3, onderdeel b: Inrichtingen voor het bouwen, onderhouden, repareren of het behandelen van de oppervlakte van metalen
schepen met een langs de waterlijn te meten lengte van 25 m of meer.
Onder bovenstaande omschrijving vallen ook bedrijven die een kade
hebben voor het bevoorraden van schepen en waar tevens verfwerkzaamheden of ander klein onderhoud plaatsvindt. De aard van deze werkzaamheden en de bijbehorende geluidproblematiek is te beperkt om deze
bedrijven onder de zoneringsplicht te laten vallen. De verwijzing in
onderdeel D, onder 1, onderdeel j, is met dit wijzigingsbesluit daarom
zodanig aangepast dat alleen bedrijven met een relevante geluidproductie
onder deze categorie vallen. Daarbij is ervoor gekozen om metaalbewerkende activiteiten die in de openlucht plaatsvinden zoals lassen, slijpen,
hameren en gritstralen als zoneringsplichtige activiteiten aan te merken.
Onder f
Categorie 27.3: Inrichtingen voor het reinigen van afvalwater door
middel van waterstraal- of oppervlaktebeluchters met een capaciteit van
120.000 of meer vervuilingseenheden als bedoeld in artikel 7.3, tweede lid,
onderdeel a, van de Waterwet.
In de praktijk blijkt dat de geluidproductie van deze inrichtingen relatief
beperkt is. Dit wordt mede veroorzaakt doordat de geluidbronnen worden
afgeschermd door maatregelen voor de benodigde reductie van de
stankemissie. Nagenoeg alle inrichtingen uit deze categorie zijn in het

Staatsblad 2015

337

229

laatste decennium van dergelijke maatregelen voorzien. Daarom is
besloten de zoneringsplicht voor deze categorie van inrichtingen te laten
vervallen.
Artikel III
Onderdeel A
In artikel 2, eerste lid, onderdeel e, van het Besluit externe veiligheid
inrichtingen (Bevi) is de verwijzing naar een LPG-tankstation aangepast.
Het Besluit LPG-tankstations milieubeheer is met dit wijzigingsbesluit
vervallen. Verwezen wordt naar paragraaf 5.3.1 van het Activiteitenbesluit.
Het Bevi is slechts van toepassing boven de grenzen die in artikel 5.64 van
het Activiteitenbesluit staan.
Onderdelen B en D
In de oude situatie golden voor ammoniak-koelinstallaties met een
inhoud van minder dan 10.000 kg ammoniak vaste afstanden. In de
Regeling externe veiligheid inrichtingen (Revi) is daarvoor een tabel
opgenomen met verschillende afstanden voor installaties met een
leidingdiameter kleiner of gelijk aan 50 DN (Nominale Diameter) en 50 DN
tot 80 DN. In de prakrijk is gebleken dat er ammoniak-koelinstallaties
bestaan met een inhoud van minder dan 10.000 kg ammoniak, maar met
een leidingdiameter groter dan 80 DN. Met de wijziging van de artikelen 4
en 15 van het Bevi is geregeld dat het risico voor leidingen met een
diameter groter dan 80 DN berekend moet worden.
Onderdeel C
Vanaf de inwerkingtreding van het Bevi op 24 oktober 200486 mochten
op grond van artikel 14 van het Bevi bij het vaststellen van een veiligheidscontour binnen die contour geen kwetsbare of beperkt kwetsbare
objecten zijn gelegen, die geen functionele binding hadden met risicovolle
inrichtingen binnen de contour of het gebied waarvoor de contour werd
vastgesteld. Bij de vorige wijziging van het Bevi87 is artikel 14 zodanig
gewijzigd dat deze eis van functionele binding niet meer geldt voor
beperkt kwetsbare objecten. Een veiligheidscontour mag sinds die
wijziging zodanig worden vastgesteld, dat binnen de contour beperkt
kwetsbare objecten liggen die geen functionele binding hebben met
(bedrijven binnen) het gebied.
De voornoemde wijziging van artikel 14 leidde in combinatie met artikel
10 van het Bevi tot onduidelijkheid. In artikel 10 zijn regels gesteld met
betrekking tot ruimtelijke besluiten voor gebieden die zijn gelegen binnen
een veiligheidscontour. In het artikel was bepaald dat de bouw of
vestiging van kwetsbare objecten en beperkt kwetsbare objecten binnen
de veiligheidscontour niet toegelaten mocht worden, tenzij er, kort
gezegd, een functionele binding aanwezig was.
De bedoelde onduidelijkheid had betrekking op ruimtelijke besluiten
waarmee een bestaande situatie opnieuw werd vastgelegd. Ten aanzien
van een beperkt kwetsbaar object dat bij het vaststellen van de contour
was toegelaten, was het niet duidelijk of het bij het nemen van een nieuw
ruimtelijk besluit dezelfde bestemming mocht krijgen. Om duidelijk te
maken dat gronden in een dergelijk geval dezelfde bestemming mogen
krijgen, is artikel 10, tweede lid, onderdeel b, nu zo gewijzigd dat alleen
het creëren van nieuwe mogelijkheden voor de realisatie van een beperkt
kwetsbaar object, zonder functionele binding, binnen een veiligheids86
87

Stb. 2004, nr. 250.
Stb. 2008, nr. 380, in werking getreden op 13 februari 2009.

Staatsblad 2015

337

230

contour wordt uitgesloten. Bestaande (fysiek aanwezige) beperkt
kwetsbare objecten binnen de contour mogen daarmee opnieuw als
beperkt kwetsbare objecten bestemd worden. Geprojecteerde beperkt
kwetsbare objecten worden als bestaand beschouwd en mogen daarmee
in principe opnieuw geprojecteerd worden. Wel is het juist om in
dergelijke gevallen eerst te bezien of de desbetreffende geprojecteerde
bestemming nog wel actueel is. Zowel uit een oogpunt van risicobeperking als uit een oogpunt van een goede ruimtelijke ordening is het
immers juist niet-actuele situaties niet zondermeer opnieuw te
bestemmen. Ten aanzien van kwetsbare objecten zonder functionele
binding verandert het artikel niet. Deze zijn binnen een veiligheidscontour
niet toegestaan.
Onderdeel E
In het Besluit LPG-tankstations milieubeheer (oud) waren afstanden
opgenomen die moesten worden aangehouden tussen het vulpunt
respectievelijk het reservoir van het LPG-tankstation enerzijds en
kwetsbare objecten anderzijds. In artikel 17, vijfde lid, van het Bevi was
bepaald dat de afstanden die op grond van het Bevi zijn vastgesteld
golden in afwijking van de afstanden uit het Besluit LPG-tankstations
milieubeheer (oud). De afstanden uit het Besluit LPG-tankstations
milieubeheer komen niet terug in het Activiteitenbesluit, zodat het niet
langer nodig is om in het Bevi andere afstanden buiten toepassing te
stellen.
Onderdeel F
In artikel 19 van het Bevi werd nog verwezen naar artikel 40, eerste lid,
van de Woningwet. Dat artikel is met de inwerkingtreding van de Wabo
vervallen, waarbij het vereiste voor een bouwvergunning is opgenomen
in artikel 2.1, eerste lid, onderdeel a, van die wet. Artikel 19 van het Bevi is
daarop aangepast. In artikel 1.2 van de Invoeringswet Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht is bepaald dat een vergunning als bedoeld in
artikel 40 van de Woningwet die onmiddellijk voor het tijdstip van
inwerkingtreding van de Wabo van kracht en onherroepelijk was,
gelijkgesteld wordt met een omgevingsvergunning voor de betrokken
activiteit.
Artikel IV
Onderdelen A, C en G, onderdeel 2
Voor een toelichting op de wijziging van de artikelen 1.1, 1.5, derde lid
en 3.13 vijfde en zesde lid, van het Besluit lozen buiten inrichtingen wordt
verwezen naar de toelichting op de wijziging van artikel 1.1 van het
Activiteitenbesluit (Paragraaf 4.2 van het algemeen deel en artikel I,
onderdeel A, onder 1, onder d).
Onderdeel B
Artikel 1.3, onderdeel f, vervalt. Dit onderdeel is eerder abusievelijk niet
vervallen. Het bevat een vrijstelling van het verbod van artikel 10.30 van
de Wm. Dat wetsartikel is met ingang van 25 april 2013 vervallen met het
permanent van kracht worden van de Crisis- en herstelwet88. Het
lozingsverbod van het voormalige artikel 10.30 van de Wet milieubeheer
was inmiddels opgenomen in artikel 2.2, eerste lid, onderdeel b, van het

88

Stb. 2013, 144.

Staatsblad 2015

337

231

Besluit lozen buiten inrichtingen. Daarin was met een verwijzing naar
artikel 3a.2 ook de vrijstelling van artikel 1.3, onderdeel f, al opgenomen.
Onderdeel D
Artikel 2.2, derde lid, van het besluit lozen buiten inrichtingen bevat, in
tegenstelling tot artikel 2.2, derde lid, van het Activiteitenbesluit abusievelijk geen mogelijkheid om bij maatwerkvoorschrift lozen in een
schoonwaterriool (voorziening voor de inzameling en het transport van
afvalwater niet zijnde een vuilwaterriool) toe te staan. Met deze wijziging
wordt deze omissie hersteld.
Onderdeel E
Voor een toelichting op de wijziging van artikel 3.4, vierde lid, onderdeel
b, van het Besluit lozen buiten inrichtingen wordt verwezen naar de
toelichting op de wijziging van artikel 3.3, vierde lid, onderdeel b, van het
Activiteitenbesluit (Artikel I, onderdeel JJ).
Onderdeel F
Voor een toelichting op de wijziging van artikel 3.11, eerste lid, van het
Besluit lozen buiten inrichtingen wordt verwezen naar de toelichting op de
wijziging van artikel 3.6b, eerste lid, van het Activiteitenbesluit (Artikel I,
onderdeel OO).
Onderdeel G
Voor een toelichting op de wijziging van artikel 3.13 van het Besluit
lozen buiten inrichtingen, met uitzondering van de wijziging van het vijfde
en zesde lid, wordt verwezen naar de toelichting op de wijziging van
artikel 3.33 van het Activiteitenbesluit (Artikel I, onderdeel YYY).
Onderdeel H
Artikel 3.19 van het Besluit lozen buiten inrichtingen bood de
mogelijkheid om algen en bacteriën afkomstig uit het beheersgebied van
een andere waterbeheerder te lozen in het oppervlaktewater. Met de
wijziging van dit artikel wordt slechts beoogd te regelen dat de waterbeheerder, in het kader van het beheer van het oppervlaktewater, algen en
bacteriën naar eigen inzicht in het eigen beheersgebied kan verplaatsten.
In de nieuwe formulering van het artikel komt dit duidelijker naar voren.
Artikel V
Voor een toelichting op de wijziging van voorschrift 1.2.1 van de bijlage
behorende bij artikel 3 van het Besluit mobiel breken bouw- en sloopafval
wordt verwezen naar de toelichting op de wijziging van artikel 1.1 van het
Activiteitenbesluit (Paragraaf 4.2 van het algemeen deel en artikel I,
onderdeel A, onder 1, onder d)
Artikel VI
Het eerste lid regelt overgangsrecht voor de situatie dat er vóór het
tijdstip van inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit een omgevingsvergunning (milieu) is verleend op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder e,
van de Wabo, die op dat tijdstip van kracht en onherroepelijk was. Het
tweede en derde lid betreffen de situatie dat er vóór het tijdstip van
inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit een aanvraag om een
omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de

Staatsblad 2015

337

232

Wabo, is ingediend maar op die aanvraag op dat tijdstip nog niet
onherroepelijk is beslist.
Dit overgangsrecht is nodig indien een verleende of aangevraagde
omgevingsvergunning de activiteit betreft die in dit wijzigingsbesluit
wordt aangewezen als activiteit waarvoor een OBM, dat wil zeggen een
omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de
Wabo, is vereist (opslag van gevaarlijke stoffen binnen Defensieinrichtingen en monovergisting). Die aanwijzing vindt plaats met artikel II,
onderdeel A, onder 1, onder 2, onder d, en onder 4, van dit wijzigingsbesluit. Het gaat om de activiteiten van de categorieën 32.5 en 41.1, van
onderdeel D, van de bijlage bij het Besluit milieueffectrapportage, bedoeld
in artikel 2.2a, eerste lid, onder a, (onder 1), de activiteit van artikel 2.2a,
tweede lid, onderdeel h, (nieuw) (onder 2, onder d) en de activiteiten van
artikel 2.2a, zevende en achtste lid, (nieuw) (onder 4) van het Bor.
Het eerste lid betreft de situatie dat er vóór het tijdstip van inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit een omgevingsvergunning is verleend op
grond van artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de Wabo, die op dat tijdstip
van kracht en onherroepelijk was. Dit overgangsrecht is van toepassing
indien de omgevingsvergunning de activiteit betreft die met ingang van
dat tijdstip in artikel 2.2a, zevende en achtste lid, (nieuw) van het Bor is
aangewezen als een activiteit waarvoor een omgevingsvergunning op
grond van artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de Wabo, is vereist. Voor deze
activiteit zijn met ingang van die datum regels gesteld in het Activiteitenbesluit. De omgevingsvergunning voor die activiteit die vóór het tijdstip
van inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit is verleend op grond van
artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de Wabo, en van kracht en onherroepelijk was, vervalt van rechtswege. Indien de oorspronkelijk verleende
omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de
Wabo verschillende activiteiten betrof, waaronder de activiteit die wordt
aangewezen in artikel 2.2a, zevende of achtste lid, (nieuw) van het Bor,
dan vervalt die vergunning voor zover die vergunning die activiteit betreft.
In deze situatie verricht de vergunninghouder de desbetreffende activiteit
vanaf de inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit zonder vereiste
omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de
Wabo. Dit zou betekenen dat voor de desbetreffende activiteit opnieuw
een omgevingsvergunning – ditmaal op grond van artikel 2.1, eerste lid,
aanhef en onder i, van de Wabo – moet worden aangevraagd. Dit is vanuit
een oogpunt van rechtszekerheid voor de vergunninghouder een
ongewenste situatie. Voor die activiteit was immers al een omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de Wabo,
verleend. Het eerste lid voorziet er daarom in dat de omgevingsvergunning die is verleend op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder e, van
de Wabo en die van kracht en onherroepelijk is geworden vóór de
inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit, gelijk wordt gesteld met een
omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de
Wabo, indien deze een activiteit betreft die na die inwerkingtreding is
aangewezen als activiteit waarvoor een omgevingsvergunning als
bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de Wabo, is vereist. De
eventueel aan de op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de
Wabo verleende omgevingsvergunning verbonden voorschriften voor die
activiteit blijven op grond van artikel 6.1, eerste of vierde lid, van het
Activiteitenbesluit gedurende een daarin bepaalde termijn van toepassing
als maatwerkvoorschriften. Benadrukt wordt dat het niet gaat om
voorschriften die zijn verbonden aan de omgevingsvergunning als
bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de Wabo. Op grond van
artikel 5.13a van het Bor mogen aan een omgevingsvergunning als
bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de Wabo, geen voorschriften
worden verbonden.

Staatsblad 2015

337

233

Het tweede en derde lid bevatten overgangsrecht voor de situatie
waarin een aanvraag om een omgevingsvergunning op grond van artikel
2.1, eerste lid, onder e, van de Wabo, is ingediend vóór het tijdstip van
inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit en op die aanvraag voor dat
tijdstip nog niet onherroepelijk is beslist. Met deze leden wordt
voorkomen dat een ingediende aanvraag (voor een omgevingsvergunning
op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de Wabo) voor een
activiteit die met ingang van dat tijdstip in artikel 2.2a, zevende of achtste
lid, (nieuw) van het Bor is aangewezen als een activiteit waarvoor een
omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de
Wabo, is vereist, vervalt vanwege het vervallen van de grondslag van de
ingediende aanvraag. De aanvraag zal, voor zover die een activiteit betreft
die met dit wijzigingsbesluit in artikel 2.2a, zevende en achtste lid, (nieuw)
van het Bor wordt aangewezen, worden behandeld volgens het recht
zoals dat gold voor de inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit. Dit
betekent dat de reeds in gang gezette procedure voor een omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de Wabo, wordt
voortgezet. Op het moment dat deze omgevingsvergunning voor de
betrokken activiteit is verleend en onherroepelijk is geworden, zal deze
vergunning worden gelijkgesteld met een vergunning voor de betrokken
activiteit op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de Wabo.
Het tweede lid houdt voor een aanvraag of het deel van de aanvraag dat
betrekking heeft op activiteiten waarvoor na het tijdstip van inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit een omgevingsvergunning als bedoeld in
artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de Wabo, is vereist, een aanvulling in op
artikel 6.4, derde lid, van het Activiteitenbesluit. Uit artikel 6.4, derde lid,
volgt dat een aanvraag om een omgevingsvergunning op grond van
artikel 2.1, eerste lid, onder e, van de Wabo, waarop nog niet is beslist op
het moment dat de activiteiten waarvoor die vergunning is aangevraagd
onder de algemene regels komen te vallen, wordt aangemerkt als een
melding overeenkomstig artikel 1.10 van het Activiteitenbesluit. Voor
activiteiten waarvoor een omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1,
eerste lid, onder e, van de Wabo, is aangevraagd en waarvoor na het
tijdstip van inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de Wabo, is
vereist, wordt de aanvraag na gelijkstelling van de onherroepelijk
geworden omgevingsvergunning met een omgevingsvergunning als
bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de Wabo, ook als melding
aangemerkt. Ook deze activiteiten komen onder algemene regels te vallen.
Dit komt overeen met de situatie waarin na de inwerkingtreding van dit
wijzigingsbesluit een aanvraag wordt ingediend voor een omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de Wabo. Ook in
dat geval moet naast een melding overeenkomstig artikel 1.10 van het
Activiteitenbesluit, een omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1,
eerste lid, onder i, van de Wabo worden aangevraagd indien men
activiteiten wil verrichten die zijn aangewezen in artikel 2.2a van het Bor.
Op grond van het derde lid, eerste volzin, wordt in gevallen als bedoeld
in het tweede lid, een omgevingsvergunning op grond van artikel 2.1,
eerste lid, onder e, van de Wabo op het moment dat die vergunning
onherroepelijk is geworden, gelijkgesteld met een omgevingsvergunning
op grond van artikel 2.1, eerste lid, onder i, van de Wabo. Op grond van de
tweede volzin blijven de aan die omgevingsvergunning verbonden
voorschriften gedurende een bepaalde termijn van toepassing als
maatwerkvoorschriften zoals in artikel 6.1, eerste of vierde lid, van het
Activiteitenbesluit is bepaald.
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
W.J. Mansveld

Staatsblad 2015

337

234