Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2014–2015

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2
Vragen van het lid Helder (PVV) aan de Minister en Staatssecretaris van
Veiligheid en Justitie over het bericht «Extra bezuinigingen bij Justitie door
tegenvallers» (ingezonden 22 augustus 2014).
Antwoord van Minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) mede namens de
staatsecretaris van Veiligheid en Justitie (ontvangen 16 september 2014)
Vraag 1
Kent u het bericht «Extra bezuinigingen door tegenvallers» en klopt hetgeen
hierin wordt vermeld?1
Antwoord 1
Het bericht uit de Telegraaf is mij bekend. Verder, zie het antwoord op vraag 2
t/m 4.
Vraag 2, 3 en 4
Deelt u de mening dat na de forse bezuinigingen op zowel de Dienst
Justitiële Inrichtingen als het Openbaar Ministerie (OM) er absoluut niet nog
meer bezuinigd kan en mag worden op veiligheid? Zo nee, waarom niet?
Bent u bereid maatregelen te treffen teneinde ervoor te zorgen dat in de
strafrechtketen (politie, OM, rechterlijke macht en het gevangeniswezen) niet
verder bezuinigd zal worden? Zo nee, waarom niet?
Deelt u de mening dat het belang van niet (verder) bezuinigen op veiligheid
in Nederland zwaarder weegt dan het belang van het braafste jongetje van de
klas te willen zijn in de Europese Unie? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2, 3 en 4
Voor de budgettaire ontwikkelingen op de begroting van VenJ verwijs ik u
naar de (suppletoire) begrotingswetten van mijn ministerie. Op Prinsjesdag
2014 wordt de begroting van VenJ voor 2015 verzonden aan het parlement.
Hierin wordt ingegaan op de voorziene ontwikkelingen voor 2015, inclusief
eventueel bijgestelde ramingen, maatregelen en intensiveringen. Naast
doelmatigheidswinst op bijvoorbeeld de strafrechtketen, wat meer doen met
minder middelen betekent, intensiveert dit kabinet de uitgaven voor
veiligheid.

1

ah-tk-20142015-2
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2014

«Extra bezuinigingen bij Justitie door tegenvallers», Telegraaf d.d. 21 augustus 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

1

De overheid is verder gebonden aan de afspraken die zijn vastgelegd in het
Stabiliteits- en Groeipact, evenals aan de Wet Houdbare overheidsfinanciën
(Wet Hof).
Vraag 5
Bent u bereid, indien blijkt dat er sprake is van (een) financiële tegenvaller(s)
op de begroting van het Ministerie van Veiligheid en Justitie deze op te
vangen door te stoppen onnodige strafwetgeving uit de Europese Unie te
implementeren om op deze manier kosten te besparen? Zo nee, waarom
niet?
Antwoord 5
Zoals bij alle voorstellen voor nieuwe Europese regelgeving, beoordeelt
Nederland ook ieder voorstel voor een richtlijn op het terrein van de
strafrechtelijke samenwerking op noodzakelijkheid, proportionaliteit en
subsidiariteit. Daarbij is van groot belang of het voorstel bijdraagt aan
belangen waaraan Nederland hecht, zoals een effectieve opsporing en
vervolging van grensoverschrijdende criminaliteit. Ook de mogelijke
financiële gevolgen van het voorstel worden in kaart gebracht en bij de
onderhandelingen is de inzet erop gericht deze zoveel mogelijk te beperken.
Als een richtlijn eenmaal door de Raad en het Europese parlement is
aanvaard, rust op Nederland de verplichting deze binnen de geldende
implementatietermijn om te zetten in nationale regelgeving. De suggestie te
stoppen met implementatiewetgeving van vastgestelde richtlijnen zal dan ook
niet worden gevolgd.
Vraag 6
Deelt u de mening dat van het bestaan van een wachtlijst bij Reclassering
Nederland een totaal verkeerd signaal uitgaat naar de maatschappij,
aangezien dit betekent dat er blijkbaar steeds meer taakstraffen worden
opgelegd en er dus lichter wordt gestraft aangezien de criminaliteit is
verhard? Zo nee, waarom niet? Zo ja, bent u bereid maatregelen te treffen,
door onder andere wetgeving aan te passen om aan deze trend een einde te
maken?
Antwoord 6
Nee, deze mening deel ik niet. Wetenschappelijk onderzoek uit binnen- en
buitenland wijst erop dat werkstraffen effectiever zijn dan (korte) gevangenisstraffen. Naar mijn oordeel is de werkstraf een nuttige straf voor naar
verhouding lichte delicten. Met het opleggen van een werkstraf wordt aan de
ene kant tot uitdrukking gebracht dat het gepleegde feit door de samenleving
niet wordt geaccepteerd en dat de schuldige hiervoor dient te worden
gestraft. Aan de andere kant kan door het opleggen van de werkstraf worden
voorkomen dat de veroordeelde uit de samenleving wordt gehaald en wordt
hij gedwongen zich nuttig te maken voor de samenleving die hij door zijn
handelen schade heeft toegebracht. Een werkgestrafte kan zijn straf ondergaan zonder daarbij zijn baan en woning te verliezen. Het niet hebben van
arbeid/inkomen en huisvesting zijn immers criminogene factoren.
In dit kader merk ik wel op dat ik van mening ben dat de werkstraf alleen
dient te worden opgelegd voor delicten waarbij dit passend is. Voor delicten
die een grote impact hebben op de samenleving is de werkstraf mijns inziens
geen geschikt middel. Om die reden is op 1 januari 2012 de mogelijkheid tot
het opleggen van een werkstraf dan ook beperkt. Sinds die datum is het niet
langer mogelijk om een werkstraf op te leggen bij ernstige zeden- en
geweldsmisdrijven die een «ernstige aantasting van de lichamelijke integriteit» ten gevolge hebben.
Een snelle executie van taakstraffen is een van mijn beleidsprioriteiten. Zoals
ik reeds uiteen heb gezet in mijn brief van 1 september 20142 komt deze
prioriteit door de stijgende vraag onder andere werkstraffen, onder druk te
staan. Mede om deze reden heb ik in de voornoemde brief ook maatregelen

2

Beantwoording schriftelijke vragen van de vaste commissie Veiligheid en Justitie over de brief
inzake de voortgang van het Masterplan DJI en zijn reactie op vragen over de verdwijning van
honderden banen in het gevangeniswezen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

2

aangekondigd waarmee ik verwacht het (verder) oplopen van wachtlijsten te
voorkomen.
Vraag 7
Bent u bereid maatregelen te treffen inhoudende de samenvoeging van de
drie reclasseringsorganisaties, aangezien dit ook kosten bespaart? Zo nee,
waarom niet?
Antwoord 7
Zoals ik in antwoord op schriftelijke vragen van het lid Oskam (CDA) heb
aangegeven, hebben de drie reclasseringsorganisaties op mijn verzoek in
2013 een plan van aanpak opgesteld voor de verdere verbetering van de
onderlinge samenwerking (Kamerstukken II 2013–2014, Aanhangsel Handelingen, nr. 955). Zoals ik heb aangegeven in antwoord op schriftelijke vragen
van het lid Oskam (CDA) over een mogelijke nieuwe speler op de reclasseringsmarkt, wordt momenteel een verkenning uitgevoerd naar alternatieven
voor het huidige stelsel van de volwassenenreclassering (Kamerstukken II
2013–2014, Aanhangsel Handelingen, nr. 955). Een vorm van (gecontroleerde)
marktwerking met meerdere aanbieders is daarbij één van de alternatieven,
evenals het bij één organisatie concentreren van de uitvoering van reclasseringstaken. Ik zal de Tweede Kamer hier vóór de begrotingsbehandeling
nader over informeren.
Vraag 8
Bent u bereid deze vragen uiterlijk op 16 september 2014 te beantwoorden?
Antwoord 8
Ja.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

3