Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2082
Vragen van de leden Smeets en Jacobi (beiden PvdA) aan de minister en de
staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie over de
rechtspositie van eigenaren van vakantiehuisjes. (Ingezonden 2 maart 2011).
Antwoord van staatssecretaris Bleker (Economische Zaken, Landbouw en
Innovatie) (ontvangen 4 april 2011).
Vraag 1
Bent u op de hoogte van het feit dat in het SER-voorwaardenoverleg
Recreatie weinig of geen vooruitgang wordt geboekt met het maken van een
aparte set RECRON-voorwaarden voor langkampeerders, in het bezit van een
vast recreatieverblijf, zoals zomerhuizen en chalets?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Is het u bekend dat om die aparte voorwaarden door uw ambtsvoorganger in
mei 2010 is gevraagd?
Antwoord 2
Ja.
Vraag 3
Hoe beoordeelt u in dat licht de stand van zaken bij het SERvoorwaardenoverleg?
Antwoord 3
Dat het vaststellen van de nieuwe voorwaarden iets langer duurt dan
verwacht, vind ik geen reden tot zorg. Ik heb vertrouwen in de voortgang van
het proces.
Vraag 4
Waarom vermelden de RECRON-voorwaarden 2003 dat deze voorwaarden
bedoeld zijn «voor vaste plaatsen voor verplaatsbare kampeermiddelen» en
beperken de RECRON-voorwaarden 2006 en 2008 zich vervolgens tot
voorwaarden «voor vaste plaatsen»?
1

ah-tk-20102011-2082
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2010–2011, nr. 712.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

Antwoord 4
Voor een toelichting op de RECRON-voorwaarden verwijs ik u naar de
RECRON zelf.
Vraag 5
Bent u ervan op de hoogte dat, naar een ruwe schatting van de ANWB, in de
afgelopen tien jaar ongeveer 25 000 langkampeerders zijn weggestuurd en
dat zij een vermogensverlies van 250 miljoen euro hebben geleden, verdeeld
over een vijftigtal recreatieparken? Wat is uw reactie op deze feiten?
Antwoord 5
Bij herstructurering van recreatieparken kan het voorkomen dat bestaande
huurovereenkomsten worden opgezegd en huurders hun vakantieverblijf van
de standplaats moeten verwijderen. Daarbij is echter niet in alle gevallen
sprake van vermogensverlies. De huurders kunnen immers een vervangende
standplaats aangeboden krijgen, of compensatie voor het verwijderen van
hun vakantieverblijf.
Vraag 6
Deelt u de mening dat zich hier een sociaal-maatschappelijk probleem
voordoet? Zo ja, wat is uw concrete inzet om dit probleem aan te pakken?
Antwoord 6
In hoeverre het verlies aan recreatiestandplaatsen en particulier vermogen als
een sociaal-maatschappelijk probleem aangemerkt kan worden, is niet aan
mij om te beoordelen. De betrokkenen hebben mogelijkheden om daar iets
tegen te doen. Indien de RECRON-voorwaarden van toepassing zijn op een
individuele situatie, kunnen recreatieondernemers daaraan worden gehouden
en kan het geschil worden voorgelegd aan de Geschillencommissie Recreatie.
In andere gevallen is het mogelijk om geschillen voor te leggen aan de
burgerlijke rechter.
Vraag 7
Hoe beoordeelt u een recent onderzoek van de Universiteit van Utrecht2 naar
de bescherming van de huurders van standplaatsen op campings en
recreatieparken, waarin tot een hiaat in wet- en regelgeving wordt geconcludeerd? Bent u bereid te onderzoeken of aanvullende wetgeving nodig is? Zo
nee, waarom niet?
Antwoord 7
De RECRON-voorwaarden zijn een vorm van zelfregulering, die specifieke
regels bevat in aanvulling op de reeds bestaande wettelijke bescherming.
Aanvullende wetgeving is zodoende niet aan de orde.
Vraag 8
Zou het te overwegen zijn een standaardregeling ex. artikel 6:214 BW te
ontwerpen, waardoor het verhuren van vaste standplaatsen met daarop (te
bouwen) vaste recreatieverblijven slechts mogelijk wordt, indien door de
verhuurder aan de huurder bijbehorende zakelijke rechten worden verleend
(opstalrechten, duurcontracten en erfpacht), tenzij verhuurder vooraf aan de
huurder kenbaar maakt, dat hij van deze standaardregeling wenst af te wijken
(BW 6:214.5)? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 8
Een dergelijke standaardregeling lijkt mij niet aan de orde zolang niet vast is
komen te staan dat de huidige wetgeving en privaatrechtelijke algemene
voorwaarden inzake het verhuren van vaste standplaatsen voor recreatieverblijven ontoereikend zouden zijn. Bovendien zou wetgeving het in gang
gezette zelfreguleringsproces doorkruisen.

2

Bijsterbosch, Y. De recreatiewoning, de opzegging van de standplaatsovereenkomst en de
bescherming van de huurder in het licht van afdeling 7.4.5 BW, september 2010. Kennispunt
Recht, Economie, Bestuur en Organisatie, Universiteit Utrecht. ISBN 978-90-5213-201-3.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2

Vraag 9
Onderkent u dat door een – kennelijke – leemte in de wetgeving projectontwikkelaars op goedkope wijze verhuurde recreatiegrond kunnen verwerven en
ontruimen met de bedoeling om daarop dure recreatiewoningen voor hogere
marktsegmenten te bouwen, de grond te verkavelen en uit te ponden? Zo
nee, waarom niet?
Antwoord 9
Rechten en plichten van huurder en verhuurder zijn vastgelegd in de wet en
in privaatrechtelijke huurovereenkomsten. Huurders die menen schade te
ondervinden van de handelwijze van een projectontwikkelaar hebben de
mogelijkheid om zich tot de burgerlijke rechter te wenden.
Vraag 10
Bent u bereid met de VNG en het IPO te overleggen over het specifieker
benoemen van de bestemming van recreatiegronden in gemeentelijke
beleids- en bestemmingsplannen, zoals door de gemeente Soest is gedaan na
problemen met de projectontwikkelaar die nu klaar staat het natuurpark De
Ridderhof te Lage Vuursche te ontmantelen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 10
Het specifiek benoemen van de functie van gebieden en terreinen is een taak
van de gemeente. Het feit dat de gemeente Soest de bestemming van
recreatiegronden zodanig heeft benoemd dat voldoende zekerheid voor de
huurders in het natuurpark kon worden bereikt, laat zien dat gemeenten het
inderdaad zelf kunnen oplossen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

3