Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2016–2017

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1982
Vragen van het lid Markuszower (PVV) aan de Staatssecretaris van Veiligheid
en Justitie over het bericht «Dief met enkelband opgepakt voor verkrachting»
(ingezonden 14 april 2017).
Antwoord van Staatssecretaris Dijkhoff (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
1 juni 2017). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2016–2017,
nr. 1796.
Vraag 1
Kent u het bericht «Dief met enkelband opgepakt voor verkrachting»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Deelt u de mening dat een enkelband in dit geval een ongeschikte straf is
geweest aangezien een vrouw is verkracht door een veroordeelde crimineel,
die zijn straf in de cel had moeten uitzitten?
Antwoord 2
Momenteel wordt de betrokkene verdacht van een (poging tot) verkrachting.
Een ernstig voorval dat ik ten zeerste betreur.
De enkelband is geen straf of een vervanger hiervan maar een ondersteunend
instrument waarmee de voorwaardelijk in vrijheid gestelde kan worden
gecontroleerd. Hiermee kan het toezicht in het algemeen effectiever worden
ingevuld. Dit past binnen het systeem van voorwaardelijke invrijheidstelling
(v.i.), omdat een gecontroleerde en gefaseerde resocialisatie aan het einde
van een detentie in belangrijke mate bijdraagt aan recidivevermindering. Aan
v.i. kunnen voorwaarden, zoals het locatieverbod of -gebod ter bescherming
van slachtoffers, worden verbonden. De naleving hiervan kan worden
gecontroleerd met behulp van de enkelband. In dit geval heeft het OM, mede
gebaseerd op adviezen van de reclassering en DJI, geoordeeld dat na twee
derde van zijn straf v.i. kon worden verleend met elektronische controle op de
naleving van het gestelde locatiegebod.

1

ah-tk-20162017-1982
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2017

https://www.rtlnieuws.nl/nederland/dief-met-enkelband-opgepakt-voor-verkrachting

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

1

Vraag 3
Hoe kon het gebeuren dat deze crimineel met enkelband iemand heeft
kunnen verkrachten? Werkte de enkelband niet?
Antwoord 3
In deze casus werd de enkelband ingezet om het naleven van het locatiegebod te controleren. Een locatiegebod houdt in dat de veroordeelde op
afgesproken tijden aanwezig moet zijn op een specifieke locatie, zoals zijn of
haar woonadres. Als een elektronisch gecontroleerd locatiegebod (of -verbod)
niet wordt nageleefd, geeft de enkelband een melding door aan een
meldkamer. Betrokkene heeft zijn locatiegebod niet overtreden, waardoor de
band geen signaal heeft gegenereerd.
Vraag 4, 5 en 8
Bent u bereid de Kamer te berichten over het functioneren van enkelbanden?
Deelt u de mening dat zolang niet duidelijk is of de enkelband werkt alle
veroordeelden met een enkelband hun straf in de cel moeten uitzitten? Zo
nee, waarom niet?
Deelt u de mening dat criminelen die veroordeeld zijn voor een verkrachting
of zedendelict nooit een enkelband mogen krijgen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4, 5, en 8
De inzet van een enkelband wordt per casus zorgvuldig bekeken. Daartoe
wordt door de reclassering een advies uitgebracht op grond waarvan de
rechter beslist om elektronische monitoring wel of niet in te zetten. De
elektronische enkelband kan worden ingezet om de naleving van de door de
rechter of het OM opgelegde vrijheidsbeperkende voorwaarden, die
recidivevermindering en het beschermen van slachtoffers of nabestaanden tot
doel hebben, te controleren. Dit is de reden dat de enkelband, ongeacht het
strafbare feit waarvan iemand wordt verdacht of waarvoor iemand is
veroordeeld, een passend ondersteunend middel kan zijn binnen een toezicht.
Er worden hoge eisen gesteld aan zowel de betrouwbaarheid als de
beveiliging van de enkelband. Gelet op de vele voordelen die de enkelband
biedt om toezicht te houden en het feit dat uit onderzoek2 is gebleken dat het
instrument afdoende robuust is om op brede schaal in te zetten, acht ik het
niet opportuun om met de enkelband te stoppen. Voorts verwijs ik naar mijn
brief over (doorgeknipte) enkelbanden, waarin ik stilsta bij de werking ervan.
Deze brief is gelijktijdig met deze set Kamervragen aan uw Kamer verzonden.
Vraag 6
Wanneer geeft u eens toe dat een celstraf volledig uitgezeten moet worden
en de voorwaardelijke invrijheidstelling, waardoor gevangen automatisch na
slechts tweederde van hun straf weer vrij rondlopen, afgeschaft moet
worden?
Antwoord 6
Op dit moment wordt, ingegeven door de motie-Van Oosten3, onderzocht hoe
het v.i.-systeem functioneert en of er aanleiding is tot het aanpassen van het
systeem. Aan de hand van het onderzoek wordt bepaald hoe de v.i. als
sluitstuk van de gevangenisstraf in de toekomst het beste kan worden
vormgegeven. De heroriëntatie richt zich op het vergroten van het maatschappelijke rechtvaardigheidsgevoel én een zo groot mogelijke reductie van
recidive.
Vraag 7
Kunt u de Kamer, gezien het feit dat in het bericht staat dat deze verkrachter
zeker twee weken vast zit, garanderen dat deze verkrachter vast blijft zitten tot
en met het vonnis zodat hij tot zijn veroordeling geen nieuwe slachtoffers kan
maken?

2
3

Kamerstuk 29 270, nr. 105
Kamerstuk 34 086, nr. 35.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

2

Antwoord 7
Of een verdachte in voorlopige hechtenis wordt gesteld en gehouden is
afhankelijk van de aard en ernst van het strafbare feit waarvan iemand wordt
verdacht en de omstandigheden van het individuele geval. Dit besluit is in
ons staatsbestel niet toebedeeld aan de regering, maar aan de rechter die
hiertoe bekwaam en bij wet bevoegd is.
Vraag 9
Deelt u de mening dat veroordeelden voor verkrachting minimaal tien jaar
onvoorwaardelijk in de cel zouden moeten doorbrengen? Zo ja, wanneer
komt u tot het heldere inzicht om minimumstraffen invoeren? Zo nee,
waarom niet?
Antwoord 9
Bij brief van 12 februari 20134 heeft mijn ambtsvoorganger uw Kamer op de
hoogte gesteld van de intrekking van het wetsvoorstel omtrent het invoeren
van minimumstraffen voor recidive bij zware misdrijven. Deze intrekking vond
plaats naar aanleiding van de afspraken die zijn gemaakt in het Regeerakkoord dat aan het huidige kabinet ten grondslag ligt. In lijn daarmee acht ik
het invoeren van minimumstraffen onwenselijk. Dit delict is vreselijk, maar
brengt mij er niet toe een ander standpunt in te nemen.

4

Kamerstuk 33 151, nr. 10.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

3