Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

21 501-31

Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid,
Volksgezondheid en Consumentenzaken

Nr. 607

BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 24 maart 2021
Bijgaand ontvangt u het verslag van de informele videovergadering van
de Raad WSBVC van 15 maart 2021. In het document is ook een tussentijdse voortgangsreportage t.a.v. het EU-voorstel Richtlijn toereikende
minimumlonen in de EU opgenomen.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
W. Koolmees

kst-21501-31-607
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 21 501-31, nr. 607

1

VERSLAG INFORMELE VTC RAAD WERKGELENHEID EN SOCIAAL
BELEID (WSBVC) 15 MAART 2021
Tijdens deze Informele VTC Raad vonden drie beleidsdebatten plaats.
Beleidsdebat «Werkgelegenheid- en sociaal beleid in het
Semester in de context van Recovery and Resilience plans»
De economische groei versnelt in de tweede helft van 2021. Volgens
onder andere de Europese Commissie breekt dan ook de tijd aan voor
verschuiving van «korte termijnhulp-COVID» naar structurele transitie.
Genoemd werd dat het Europees Semester een belangrijk instrument
voor coördinatie blijft. Veel lidstaten gaven in het debat een toelichting op
hun herstelplannen. Hierbij was veel aandacht voor training (om- en
bijscholing) voor werkenden met het oog op de transitie naar een andere,
groene economie. Ook noemden lidstaten de aansluiting onderwijs/
arbeidsmarkt, jongeren, herziening van pensioensystemen en langdurige
zorg.
Nederland heeft aangegeven dat veranderingen in het Semester op dit
moment onontkoombaar zijn om de efficiëntie van het Semester te
waarborgen maar dat deze aanpassingen tijdelijk moeten zijn en alleen
moeten voortduren zolang herstelplannen worden ingediend en beoordeeld. Ook heeft Nederland benadrukt dat het identificeren van structurele
beleidsuitdagingen van lidstaten en het monitoren van de uitvoering van
structurele hervormingen die voortkomen uit de landspecifieke aanbevelingen prioriteit moet blijven krijgen. De Recovery and Resilience Facilility
(RRF) biedt daarbij een kans om structurele hervormingen een extra
stimulans te geven. Tot slot heeft Nederland opgemerkt voornemens te
zijn een stevig en ambitieus plan in te dienen en het nieuwe kabinet het
definitieve besluit over het nationale herstelplan te laten nemen.
Beleidsdebat «Tijd om te leveren: het implementeren van het
Actieplan Europese Pijler van Sociale Rechten»
In het beleidsdebat werd het Actieplan Europese Pijler van Sociale
Rechten breed verwelkomd door de lidstaten. Genoemd werd dat de
sociale top in mei een krachtig signaal moet geven voor een sociaal en
weerbaar Europa. Een aantal lidstaten vroeg aandacht voor de bevoegdheidsverdeling tussen lidstaten en de EU. Ook waren er lidstaten die
aangaven geen voorstander te zijn van nieuwe Europese regelgeving,
maar wel van ondersteuning via best practices en/of betere uitvoering en
handhaving van bestaande initiatieven. Daarnaast was er steun voor het
stellen van doelen in de agenda-2030 en voor maatregelen uit de
Commissie-agenda in het algemeen.
Nederland heeft in het beleidsdebat aangegeven dat de principes van de
sociale pijler bijdragen aan een diepere en eerlijkere interne markt.
Blijvende inzet van lidstaten is echter nodig om de veerkracht van
economieën te versterken en de sociaaleconomische prestaties te
verbeteren en economieën naar elkaar toe te laten groeien. Nederland
heeft ingebracht dat het monitoren van strategische indicatoren kan
bijdragen aan deze doelstelling. Hierbij kan voortgebouwd worden op het
sociale scorebord dat ontwikkeld is met het afkondigen van de Sociale
Pijler. Het is daarbij van belang dat de bestaande bevoegdheidsverdeling
overeind blijft.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 21 501-31, nr. 607

2

Beleidsdebat «Gelijkheid, non-discriminatie en diversiteit in de
EU»
Tijdens het beleidsdebat was er brede steun van de lidstaten voor de
aanpak van de Unie om discriminatie en ongelijke behandeling te
bestrijden. Daarbij was er ook veel aandacht voor de noodzaak om bij het
herstel na COVID-19 aandacht te hebben voor de gevolgen van de crisis
op het gebied van discriminatie en ongelijkheid. De lidstaten benoemden
enkele zaken in het debat waar belang aan wordt gehecht. Zo kwamen het
belang van coherent beleid, een horizontale aanpak, het aanpakken van
grondoorzaken, het beschermen van de bevoegdheidsverdeling en het
belang van financiële steun vanuit de EU aan bod.
Nederland heeft aangegeven dat het belangrijk is dat we het eens zijn
over de definities van de Europese kernwaarden gelijkheid, non-discriminatie en diversiteit. Europese wetgeving is duidelijk: het gaat om
gelijkheid voor allen en non-discriminatie voor alle mede-Europeanen,
ongeacht wie ze zijn, wat hun geslacht is, van wie ze houden of waarin ze
geloven. Daarnaast heeft Nederland ingebracht de voorgestelde Richtlijn
gelijke behandeling buiten arbeid te steunen en dat de EU, haar instellingen en de lidstaten zich moeten concentreren op het mainstreamen van
de strijd tegen discriminatie op alle beleidsterreinen.
Tussentijdse voortgangsreportage t.a.v. het EU-voorstel Richtlijn
toereikende minimumlonen in de EU (COM, 2020, 682)
Op 17 december 2020 heeft uw Kamer mij de informatieafspraken doen
toekomen (Kamerstuk 35 639, nr. 2), zoals vastgesteld in het Algemeen
Overleg van 1 december jl. (Kamerstukken 21 501-31 en 22 112, nr. 593)
over o.a. het voorstel van een richtlijnvoorstel van de Europese
Commissie voor toereikende minimumlonen in de EU1. Onderstaand ga
ik, in het kader van deze informatieafspraken, nader in op recente
ontwikkelingen.
Het kabinet heeft in het BNC-fiche2 aangegeven aanvullende vragen te
zullen stellen over de rechtsbasis, om te waarborgen dat de bevoegdheidsverdeling tussen de EU en de lidstaten gerespecteerd wordt.
Derhalve heeft het kabinet, net als verschillende andere lidstaten, verzocht
om een opinie van de Juridische Dienst van de Raad (JDR).
Zoals reeds gedeeld in de beantwoording op de schriftelijke vragen ter
voorbereiding op de Raad WSBVC van 15 maart jl. is de opinie van de
Juridische Dienst van de Raad (JDR) op 9 maart jl. verschenen in de vorm
van een limité-document. Dit betekent dat de opinie niet openbaar
beschikbaar is. Kamerleden kunnen de opinie wel inzien via het delegates
portal (documentnummer 6817/21). Gezien de limité-status van het
document kan ik niet ingaan op de details van de opinie.
De Commissie baseert de bevoegdheid voor het voorstel op Artikel 153,
lid 1, onder b en Artikel 153, lid 2, onder b van het VWEU. Artikel 153 lid 1
b geeft de EU de bevoegdheid om het optreden van de lidstaten op het
gebied van de arbeidsvoorwaarden te ondersteunen en aan te vullen. De
Commissie stelt dat de toegang tot toereikende minimumlonen onderdeel
uitmaakt van de arbeidsvoorwaarden. Artikel 153, lid 2, onder b geeft het
Europees parlement en de Raad de mogelijkheid om onder meer op het
gebied van arbeidsvoorwaarden door middel van richtlijnen minimumvoorschriften vast te stellen die geleidelijk van toepassing zullen worden,
1
2

Kamerstuk 35 639, nr.1
Kamerstuk 22 112, nr. 2978

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 21 501-31, nr. 607

3

met inachtneming van de in elk van de lidstaten bestaande omstandigheden en technische voorschriften.
Het kabinet onderschrijft, zoals verwoord in het genoemde BNC-fiche, de
door de Commissie gekozen rechtsbasis omdat het voorstel ziet op
arbeidsvoorwaarden. Het kabinet ziet zich gesteund door de JDR-opinie,
die op 9 maart jl. is verschenen, in haar opvatting dat de hoogte van het
minimumloon een nationale competentie is en zal daar zeker gebruik van
maken in het vervolg van de onderhandelingen over dit dossier.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 21 501-31, nr. 607

4