Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

32 847

Integrale visie op de woningmarkt

Nr. 214

BRIEF VAN DE MINISTER VOOR WONEN EN RIJKSDIENST
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 1 februari 2016
In mijn brief van 27 november 20151 heb ik u geïnformeerd over de zaken
met betrekking tot de huisvesting van vergunninghouders, voortvloeiend
uit het Bestuursakkoord Verhoogde Instroom, alsmede de uitvoering van
de nog liggende moties. Dat betrof tevens de motie van het lid Albert de
Vries2, inzake een indicatieve taakstelling voor gemeenten. Over de
uitvoering van deze motie wil ik u nu informeren.
Uitvoering motie De Vries
De motie verzoekt de regering in overleg met VNG en andere betrokken
partijen een indicatieve taakstelling voor gemeenten te introduceren van
extra tijdelijke en betaalbare woningen voor de sociale doelgroep, door
het beschikbaar stellen van voor ombouw geschikte gebouwen en door
verhuur van bouwrijpe kavels.
Het doel van deze motie is om gemeenten en corporaties aan te zetten tot
het uitbreiden van de voorraad goedkopere huurwoningen, onder meer
door transformatie van gebouwen, ontwikkeling van kavels indien
mogelijk met gebruik van de subsidieregeling tijdelijke huisvestingsvoorziening statushouders, zodat het eenvoudiger is om de doelgroep, die
passend gehuisvest moet worden, ook daadwerkelijk een woning met een
huur onder de aftoppingsgrens aan te bieden. Tevens kan meer ruimte
ontstaan voor groepen die snel in de knel komen zoals studenten,
jongeren, vergunninghouders en (andere) starters op de woningmarkt.
Ik ben voornemens deze motie als volgt uit te voeren. Allereerst zal ik
informatie verzamelen uit drie verschillende bronnen: een analyse van de
omvang van de doelgroep in relatie tot de omvang van de geschikte
woningvoorraad, een analyse van wachttijden voor sociale huurwoningen
en tot slot een analyse van de gemaakte prestatieafspraken tussen
1
2

kst-32847-214
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Kamerstuk 19 637, nr. 2083.
Kamerstuk 34 300 XVIII, nr. 15.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 32 847, nr. 214

1

gemeenten en corporaties. Vervolgens zal ik de resultaten met de
Vereniging Nederlandse gemeenten (VNG) en het Interprovinciaal Overleg
(IPO) bespreken.
Meer specifiek gaat het om het volgende.
Als eerste wordt een analyse gemaakt van de omvang van de doelgroep
van beleid (inkomens tot aan de huurtoeslaggrens) in relatie tot de
omvang van de woningvoorraad met een huur tot aan de aftoppingsgrens
(voorjaar 2016).
Ten tweede wordt een analyse van woonruimteverdelingsystemen in
Nederland en wachttijden en slaagkansen van verschillende type
huishoudens, regionaal gedifferentieerd opgesteld (voorjaar 2016). Gelet
op de verschillen in urgentie- en toelatingseisen bij inschrijving van
woningzoekenden en de mogelijkheid om je als woningzoekende in te
schrijven in meerdere regio’s en gemeenten, is het niet mogelijk voor heel
Nederland een betrouwbaar overzicht te maken van het aantal
ingeschreven (urgente) woningzoekenden per regio of gemeente. Wel zijn
er in een aantal regio’s woonruimteverdelingsystemen waaruit de
wachttijd- en zoekperiode van ingeschreven woningzoekenden kan
worden bepaald. Hieruit kan een aantal knelpunten worden afgeleid.
Tot slot zal het reeds bestaande wettelijke (Woningwet) systeem van
woonvisies en prestatieafspraken benut worden om tot een inventarisatie
van knelpunten te komen (voorjaar 2016). Dat behelst het volgende:
• De Woningwet veronderstelt dat gemeenten in de Woonvisie onder
meer opnemen hoeveel woningen er in de komende periode nodig zijn
en hoe die kunnen worden gerealiseerd.
• Vervolgens kunnen gemeenten daar in samenspraak met bouwers en
verhuurders invulling aan geven. Voor corporaties kan dat de vorm
hebben van prestatieafspraken, de Woningwet verplicht corporaties
hieraan mee te werken.
• Hieruit kan worden afgeleid welk deel van de woningbehoefte zij
hiervan vervolgens, vastgelegd in de prestatieafspraken, met huurders
en corporaties gaan realiseren.
• Op basis hiervan kan een overzicht van knelpunten (te zien als
gemeenten die een (veel) grotere woningbehoefte hebben dan waar
aan tegemoet gekomen gaat worden) opgesteld worden.
Op basis van deze gegevens zal een overzicht van knelpunten worden
opgesteld: gebieden waarvoor nog een opgave ligt zoals in de motie is
bedoeld. Op voorhand kan niet worden vastgesteld of dit overzicht
compleet zal zijn. Ik zal het overzicht, en de gegevens waarop dat
gebaseerd wordt, bespreken met VNG en IPO. Van belang is dan vooral op
welke wijze de resultaten door de gemeenten kunnen worden gebruikt bij
de herziening of vernieuwing van de prestatieafspraken met huurders en
corporaties. Het resultaat hiervan zal ik naar verwachting in de zomer van
dit jaar met uw Kamer delen.
Tot slot merk ik op dat, hoezeer ik ook instem met de doelstelling van de
motie, de verantwoordelijkheid voor het vaststellen van tekorten in (delen
van) de woningvoorraad en het treffen van maatregelen daarop, uitdrukkelijk op het lokale niveau ligt. Dat is in overeenstemming met de richting
die is gekozen met en vastgelegd in de recente herziening van de
Woningwet. Het Rijk kan hierbij signaleren en ondersteunen, maar deze
verantwoordelijkheid niet overnemen.
De hiervoor beschreven uitwerking van de motie van het lid Albert de
Vries kan worden betrokken bij de behandeling van het wetsvoorstel
wijziging Huisvestingswet 2014, als uitwerking van de motie van het lid

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 32 847, nr. 214

2

Van der Linde3, inzake het schrappen van de voorrangsbepaling voor
vergunninghouders uit de Huisvestingswet 2014. Ik verwacht dat ik dit
wetsvoorstel kort voor de zomer aan uw Kamer kan verzenden.
De Minister voor Wonen en Rijksdienst,
S.A. Blok

3

Kamerstuk 34 300 XVIII, nr. 40

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 32 847, nr. 214

3