Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

33 149

Inspectie voor de Gezondheidzorg (IGZ)

Nr. 21

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 3 juli 2013
Op 14 maart 2013 heb ik met uw Kamer gesproken over de kabinetsreactie
op de onderzoeksrapporten van de heer Van der Steenhoven en mevrouw
Sorgdrager over de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ, Handelingen
II 2012/13, nr. 62, item 7, blz. 28–48). In dat debat heb ik toegezegd uw
Kamer vóór het zomerreces te informeren over de implementatie van de
maatregelen uit het verbetertraject, inclusief een planning en informatie
over de wijze waarop de voortgang van het verbetertraject toetsbaar
gemeten kan worden. Daarnaast heb ik toegezegd informatie te geven
over enkele andere onderwerpen, waaronder de integratie van toezichtmethoden, de waarden die de IGZ nastreeft, het instellen van een
visitatiecommissie en het opstellen van een zo compleet mogelijke lijst
met beroepsbeperkende afspraken die de IGZ in het verleden met
individuele zorgverleners heeft gemaakt. Met deze brief voldoe ik, mede
namens de Staatssecretaris van VWS, aan deze toezeggingen. Daarnaast
doe ik u met deze brief het Jaarbeeld 2012 en Werkplan 20131 van de IGZ
toekomen (door u te verwijzen naar deze stukken die digitaal beschikbaar
zijn op de website van de IGZ: www.igz.nl) en is een eerste evaluatierapport van de inzet van mystery guests bijgevoegd2.
In het debat over de kabinetsreactie heb ik, met u, vastgesteld dat er
binnen de IGZ een cultuuromslag nodig is in de manier van toezicht
houden en handhaven. De IGZ moet scherper toezien op veilige zorg en
strenger handhaven wanneer de zorg kwalitatief «door de bodem zakt» of
medische producten niet voldoen aan geldende eisen. Het is belangrijk
om daarbij te beseffen dat het verbetertraject omvangrijk, complex en op
sommige vlakken tijdrovend is (denk daarbij bijvoorbeeld aan het
verbeteren van het ICT-systeem) en dat de winkel tijdens de verbouwing
gewoon open moet blijven. Het implementeren van het volledige
1

Uw Kamer ontvangt dit werkplan later dan gebruikelijk, zodat de uitkomsten van de rapporten
van de heer Van der Steenhoven en het debat daarover verwerkt konden worden.
2
Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer

kst-33149-21
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

1

verbetertraject zal daarom zeker tot en met 2015 duren. Voor die tijd zullen
er echter al veel verbeteringen zichtbaar zijn. De eerste stappen die nu
genomen zijn hebben mij ervan overtuigd dat de IGZ tijdig meetbare
resultaten gaat boeken. Een vernieuwing van het management is gaande.
De maatregelen uit de kabinetsreactie worden onder leiding van het
nieuwe management verder uitgewerkt. Er vindt continue monitoring van
de implementatie van de maatregelen plaats zodat de voortgang goed
bewaakt wordt. Daarnaast zijn er nu bijvoorbeeld al nieuwe juristen
aangetrokken ten behoeve van de strengere handhaving en heeft er een
«Gateway Review» plaatsgevonden om vast te stellen hoe de IGZ tot een
optimale informatie-infrastructuur en daarbij passend ICT-systeem kan
komen (voor een nadere toelichting op de Gateway Review verwijs ik u
naar hoofdstuk 3).
In deze brief schets ik de belangrijkste maatregelen van het verbetertraject
van de IGZ, zoals ik die in het debat van 14 maart jl. met uw Kamer heb
besproken. Daarbij geef ik aan hoe de IGZ deze maatregelen implementeert en binnen welk tijdspad dat gebeurt. Bij sommige maatregelen
worden specifieke indicatoren genoemd om de voortgang toetsbaar te
kunnen meten. Voor andere maatregelen geldt dat deze nog nadere
uitwerking vragen, bijvoorbeeld omdat ik waarde hecht aan de mening
van veldpartijen daaromtrent of omdat ik de op te richten visitatiecommissie de mogelijkheid wil geven om te bepalen op basis van welke
indicatoren zij jaarlijks de voortgang van het verbetertraject meet. Zoals ik
ook tijdens het debat van 14 maart jl. heb toegezegd, stuur ik uw Kamer
jaarlijks een evaluatie over de voortgang van het verbetertraject. De
eerstvolgende evaluatie ontvangt u vóór de zomer van 2014. De bevindingen van de visitatiecommissie betrek ik daar uiteraard in. Aan het
einde van deze brief kom ik terug op de taak en de personele invulling van
de visitatiecommissie.
In aansluiting op de externe toetsing door de visitatiecommissie hecht ik
eraan de te bereiken effecten aan het eind van het verbetertraject ook
integraal te laten toetsen. Zoals ik hierboven al aangaf, zal het implementeren van het verbetertraject zeker tot en met 2015 duren. Daarom laat ik
deze integrale toetsing enkele jaren daarna, in 2017, uitvoeren. Ik geef
invulling aan de integrale toetsing door een stakeholdersonderzoek te
laten uitvoeren, waarin patiënten, zorgaanbieders, bedrijven en andere
belanghebbenden bevraagd worden over het functioneren van de IGZ. Dit
onderzoek zal afgerond zijn op 1 januari 2018.
Ik streef ernaar dat de IGZ 1 januari 2018 ook een gecertificeerd kwaliteitssysteem heeft, als middel voor het management van de IGZ om te sturen
op een zo hoog mogelijke kwaliteit. Ik zie een dergelijk systeem als
sluitstuk van het verbetertraject van de IGZ.
Hoofdstuk 1: Scherpere koers IGZ met nadruk op handhaving
Toezicht in dienst van patiënt en burger
Zoals de Staatssecretaris en ik in de brief «van systemen naar mensen»
van 8 februari jl. (Kamerstuk 32 620, nr. 78) aangaven, staan in onze visie
op de zorg niet systemen maar mensen centraal. Dat geldt ook voor het
toezicht en de handhaving in de zorg. De belangrijkste waarde van de IGZ
is het waarborgen van veilige zorg voor de patiënt (en cliënt) en het
voorkomen van schade door middel van scherp toezicht en strenge
handhaving. Daarvoor heeft de IGZ een uitgebreid scala van toezicht- en
handhavingsmiddelen tot haar beschikking dat zij, strenger dan in het
verleden, zal inzetten. Met name daar waar de risico’s het grootst zijn.
Maar risico’s veranderen continu, net zoals de samenleving zelf. Dit vergt
een wendbare organisatie die snel kan inspelen op thema’s die de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

2

samenleving op dat moment als prioriteit ervaart. De Inspecteur-generaal
geeft de implementatie van deze wendbaarheid binnen de IGZ een
prominente plaats. Overigens is de implementatie van de veranderingen
uit het verbetertraject van de IGZ, meer dan in het verleden het geval was,
een belangrijk aandachtspunt. Binnen de IGZ moet een cultuur ontstaan
waarin het normaal is dat men elkaar aanspreekt en waarbij het gebruikelijk is om te leren van elkaars feedback, zoals dat ook binnen de zorg zelf
gebruikelijk is.
Scherper toezicht betekent dat de IGZ in haar handelen scherper, meer
dan in het verleden, oog houdt voor het perspectief van de burger. De IGZ
houdt immers voor de burger toezicht op de veiligheid en kwaliteit van de
zorg. Dat betekent dat de IGZ in haar handelen als toezichthouder de
belangen en behoeften van de burger centraal stelt, maar ook dat
inspecteurs de bijdragen van burgers als ervaringsdeskundigen betrekken
in hun toezicht. Patiënten en zorgverleners zijn waardevolle informatiebronnen als het gaat om het beoordelen van de kwaliteit van geleverde
zorg en het geven van waarschuwingen wanneer die kwaliteit in het
geding komt. Zoals mevrouw Sorgdrager aangeeft, moet het zich kunnen
verplaatsen in de behoeften van burgers en patiënten tot in de haarvaten
van de IGZ doorgedrongen zijn. Op de operationalisering hiervan kom ik
later in deze brief, met name in hoofdstuk 3, terug.
Daarnaast wil ik dat de patiënt niet alleen als ervaringsdeskundige
achteraf, maar ook als kritische zorggebruiker centraal staat in het
toezicht. De patiënt is immers gebaat bij informatie over de (gepercipieerde) kwaliteit van zorg. Zoals ik in de kabinetsreactie op de onderzoeksrapporten heb aangekondigd, heb ik advies gevraagd aan de Gezondheidsraad, het College Bescherming Persoonsgegevens en de Raad voor
Openbaar Bestuur over het direct openbaar maken van meldingen,
klachten en signalen over de zorg op de website van de IGZ. Daarnaast
heb ik hen, naar aanleiding van het debat op 14 maart jl., gevraagd advies
te geven over twee mogelijke alternatieven, namelijk enerzijds het
openbaar maken van door de IGZ geaccordeerde onderzoeksrapporten
over calamiteiten en anderzijds het publiceren van klachten op de website
van de zorgaanbieder op wie de klacht betrekking heeft. Ik verwacht het
gezamenlijke advies dit najaar te ontvangen. Ik zal daarna, op basis van dit
advies, zo spoedig mogelijk een besluit nemen over of en zo ja, hoe het
direct openbaar maken van meldingen, klachten en signalen over de zorg
op de website van de IGZ bijdraagt aan de gestelde doelen. Met het oog
op dit besluit zal ik ook bekijken wat deze openbaarheid betekent voor de
IGZ en in welke mate hier een rol is weggelegd voor het Zorgloket (en
eventueel het Kwaliteitsinstituut). Ik zal uw Kamer hierover informeren.
Dit besluit heeft consequenties voor de informatievoorziening van de IGZ
als kennisintensieve organisatie. Op dit moment zet de IGZ nieuwe
(sociale) media nog maar beperkt in en om aan de behoeften van
samenleving, zorginstellingen, fabrikanten en zorgverleners te voldoen,
dient de website verbeterd te worden. De IGZ werkt nu aan een nieuw
communicatieplan waarin ook expliciet aandacht is voor de inzet van
nieuwe media en alternatieve communicatiemiddelen. Hiermee moet de
informatieverstrekking in 2014 aanzienlijk zijn verbeterd.
Eind 2013 zal door de IGZ daarnaast een nieuwe «leidraad meldingen» zijn
opgesteld. Onderdeel hiervan is een gedragslijn over de omgang met
burgermelders (onder meer het horen van natuurlijke personen). De IGZ
zal hierover ook de Nationale ombudsman raadplegen. De implementatie
van deze leidraad zal in 2014 plaatsvinden. Voor wat betreft klokkenluiders
voert de IGZ een onderzoek uit om te zien in hoeverre de omgang van de
IGZ strookt met de klokkenluidersregelingen voor de zorgbranche en de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

3

rijksoverheid. De uitkomsten daarvan worden in de leidraad meldingen
verwerkt.
Patiëntveiligheid
In het notaoverleg Patiëntveiligheid van 17 juni jl. heb ik met uw Kamer
gesproken over mijn agenda patiëntveiligheid voor deze kabinetsperiode.
Voorafgaand aan dit overleg heb ik uw Kamer een brief gestuurd met een
overzicht van alle acties die ik in gang gezet heb en maatregelen die ik
nog ga treffen om de patiëntveiligheid in Nederland verder te verhogen.
Om te beginnen ga ik met de veldpartijen afspraken maken over het
vervolg van de veiligheidsprogramma’s «Zorg voor veilig» in de eerste
lijn, het VMS veiligheidsprogramma voor medisch specialistische zorg en
«veilige zorg, ieders zorg» voor de GGZ-zorg. Ik ga met de partijen uit
deze sectoren de komende jaren nadere afspraken maken over hoe zij hun
inzet om de patiëntveiligheid te vergroten gaan voortzetten, en ik ga hen
aan deze afspraken houden. Als er onnodig veiligheidsrisico’s worden
gelopen, dan moet dit consequenties hebben en moet de zorgaanbieder
of de zorgverlener op zijn verantwoordelijkheden kunnen worden
aangesproken. De komende periode worden de maatregelen, waartoe wij
in gezamenlijk overleg hebben besloten, verzilverd. Dit betreft onder meer
een betere positie voor de patiënt (bijvoorbeeld om zijn recht te halen en
om bij klachten over de zorgverlening begeleiding te ontvangen van het
Zorgloket), het scherper toezien op veilige zorg en actiever handhavend
optreden als de kwaliteit en veiligheid onder de maat is en het
aanscherpen van de regels inzake de kwaliteit van zorg. Dit in combinatie
met een uitgebreide meldplicht voor zorgaanbieders (bijvoorbeeld ten
aanzien van disfunctionerende beroepsbeoefenaren). Beleid, toezicht en
handhaving komen zo consequent in elkaars verlengde te liggen. Ik zal de
voortgang van de hierboven genoemde maatregelen scherp volgen en zal
– zoals ik u heb toegezegd in het debat van 14 maart jl. over de kabinetsreactie – u bij mijn jaarlijkse evaluatie over het verbetertraject van de IGZ
ook hierover informeren.
Strenger toezicht en handhaving
In uw Kamer constateerden we eerder dat de IGZ in het verleden niet altijd
scherp genoeg heeft toegezien op veilige zorg. Ik heb toegezegd dit te
verbeteren. Dit betekent dat de IGZ haar effectiviteit vergroot in het
achterhalen en aanpakken van zorgaanbieders waar de zorg onder de
maat is en haar responsiviteit ten opzichte van incidenten en signalen
verbetert. Om dit te bereiken zal de IGZ, zoals ik in het debat over de
kabinetsreactie al aangaf, haar toezichtmethoden herijken en de vijf
huidige toezichtmethoden inrichten rondom het risicotoezicht en het
incidententoezicht. Op verzoek van uw Kamer, schets ik hieronder de kern
van deze herijking.
• Binnen het risicotoezicht zal de IGZ haar toezichtcapaciteit daar
inzetten waar de risico’s op onveilige zorg het grootst zijn. Zoals ik in
de kabinetsreactie op de onderzoeksrapporten al aangaf, gaat de IGZ
voorrang geven aan toezicht op ernstige risico’s en op het aanpakken
van malafide, ondeskundige en disfunctionerende zorgaanbieders.
Hier zal ook toezicht gehouden worden op het functioneren van het
interne veiligheid- en kwaliteitssysteem van zorgaanbieders zoals het
VMS-systeem. De IGZ gaat grondiger volgen of zorgaanbieders en
producenten de beloofde beterschap daadwerkelijk waarmaken.
• Binnen het incidententoezicht zorgt de IGZ voor een tijdige en
adequate reactie op incidenten en toetst zij of de zorgaanbieder op de
juiste manier invulling geeft aan zijn verantwoordelijkheden. Waar de
zorgaanbieder onvoldoende invulling geeft aan zijn plichten op het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

4

gebied van incidentonderzoek en klachtbehandeling, zal de IGZ
handhavend optreden. Daarbij gebruikt de IGZ uit het risicotoezicht
verkregen informatie ten behoeve van het incidententoezicht.
Omgekeerd zijn de bevindingen over incidenten belangrijke input voor
het risicotoezicht.
Wanneer de kwaliteit van de zorg onder de maat is en één of meerdere
normen overtreden worden, zal de IGZ eerder en eenduidig gaan
handhaven. Hiertoe zal de IGZ eerder gebruik maken van haar handhavingsinstrumenten. En, indien de situatie dat vraagt, zullen eerder
zwaardere handhavingsinstrumenten toegepast worden (zoals verscherpt
toezicht of het opleggen van een bevel). Om dit te bereiken zal de IGZ de
juridische kennis van inspecteurs vergroten en zullen juristen van de IGZ
al in een vroeg stadium aanschuiven bij de multidisciplinaire inspectieteams om te anticiperen op een mogelijke juridische afhandeling van
geschillen. De extra handhavingsmogelijkheden die ik in mijn brief over
het tuchtrecht en de casus voormalig neuroloog Jansen Steur van januari
jl.3, heb aangekondigd en de recente eerste uitbreiding van de juridische
afdeling met 5 FTE ten opzichte van 2012, zijn investeringen die de koers
van strenger handhaven mede ondersteunen. Daarnaast zal de IGZ
geschillen zo nodig ook bestuurlijk escaleren, bijvoorbeeld door de inzet
van een zwaar bestuurlijk gesprek tussen het bestuur van een zorginstelling en de Inspecteur-generaal, bijvoorbeeld om hen aan te spreken op
hun verantwoordelijkheid voor kwaliteit van geleverde zorg. De integratie
van toezichtmethoden draagt eraan bij dat de IGZ sneller haar handhavingsinstrumentarium kan inzetten (ook in geval van ondermelding van
bijvoorbeeld mogelijke calamiteiten), met als doel de kwaliteit van de zorg
weer op het juiste niveau te krijgen en onveilige situaties niet te laten
voortbestaan. Wel merk ik daarbij op dat het strenger handhaven zijn
weerslag zal hebben in de beschikbare capaciteit. Juridische procedures
zijn tijdsintensieve trajecten die niet alleen juristen, maar ook inspecteurs
belasten.
Om zowel binnen het risicotoezicht als het incidententoezicht maximaal
effectief te zijn, moet de IGZ beter gebruikmaken van de beschikbare
informatie. Dit betreft naast de gegevens waar zorgaanbieders verplicht
over moeten rapporteren, ook signalen van patiënten, zorgprofessionals
en fabrikanten van medicijnen en hulpmiddelen in de zorg. De IGZ zal
deze informatie met behulp van dashboards standaard inzichtelijk maken
en benutten voor het inventariseren van risico’s op onveilige zorg. De IGZ
zal hiertoe het dashboardinstrument, dat ze begin 2013 als pilot heeft
ontwikkeld, de komende jaren verder uitbouwen naar de verschillende
toezichtgebieden, te beginnen met de ziekenhuiszorg in het najaar van
2013. Dit is een meerjarentraject waarbij risicoprofielen worden opgesteld
voor alle zorginstellingen in diverse sectoren.
De IGZ benut dit jaar om de herijking van de toezichtmethoden voor te
bereiden en te organiseren rondom het risico- en incidententoezicht. De
implementatie zal in 2014 plaatsvinden, zoveel mogelijk parallel aan de
benodigde verbeteringen in de bedrijfsvoering. Voor beide toezichtsmethoden zal de IGZ uitwerken hoe de inspecteurs in samenhang invulling
geven aan scherper toezicht en strengere handhaving. In 2015 is 100% van
de inspectiebezoeken onaangekondigd (of de bezoeken bevatten
onaangekondigde elementen). Ten behoeve van het doel om eenduidiger
te werken zal de IGZ daarbij een kader vaststellen met een beschrijving
van de instrumenten die de inspecteurs in voorkomende gevallen kunnen
inzetten, inclusief een beschrijving van de tijdsinzet die hiervoor nodig is.

3

Kamerstuk 31 016, nr. 37

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

5

Aan de hand van het uitgewerkte kader zal de IGZ daarbij op een
concreter niveau rapporteren over de inzet van instrumenten en de
geleverde producten. Gezien de ontwikkelingen in de zorg verwacht ik de
komende jaren een aanzienlijke toename van de inzet van (zwaardere)
handhavingsinstrumenten. Datzelfde verwacht ik ten aanzien van het
aantal zaken dat de IGZ aanhangig maakt bij de tuchtrechter en/of
waarover de IGZ aangifte doet bij het OM. Naast de monitoring door de
visitatiecommissie rapporteert de IGZ vanaf 2014 in het jaarbeeld over de
inzet van instrumenten en de geleverde producten in toezicht en
handhaving.
Op 1 juli 2014 zal de toegevoegde waarde van de inzet van mystery guests
zijn geëvalueerd en is een besluit genomen over de toekomstige inzet van
dit toezichtsinstrument. De eerste evaluatie heeft inmiddels plaats
gevonden en de resultaten daarvan zijn als bijlage bij deze brief gevoegd.
Professionalisering personeel
Naast het uniformeren van werkprocessen en het inzetten van specifieke
expertise vindt er deskundigheidsbevordering plaats van medewerkers.
Door het aanbieden van opleidingen en trainingen moeten zij aan de
nieuwe vereisten voor inspectiemedewerkers kunnen voldoen. Eén van de
nieuwe vereisten is dat inspecteurs zich meer als controlerende toezichthouder gaan opstellen en minder als adviseur. Daarom investeert de IGZ
nu in de doorontwikkeling van dié competenties (kennis, kunde en
gedrag) die nodig zijn om scherper toe te zien en strengere handhavingsmaatregelen op te leggen.
Daarnaast verbetert de IGZ de communicatievaardigheden, zodat
inspecteurs beter toegerust zijn om gesprekken te voeren met bijvoorbeeld burgers die betrokken zijn geweest bij een calamiteit. Ook worden
inspecteurs getraind in het voeren van bestuurlijke gesprekken en wordt
hun kennis van governancevraagstukken vergroot. Het is daarnaast
noodzakelijk dat inspecteurs op een eenduidige wijze optreden. Hiervoor
is een cultuurtraject gestart waarbij de leidinggevenden binnen de IGZ
een voorbeeldfunctie hebben.
Een aanscherping van het opleidingscurriculum van de IGZ versterkt dit
proces. Eind 2013 zijn alle opleidingsmodules bepaald die noodzakelijk
zijn voor de competentievergroting van de inspecteurs. Vervolgens
worden in 2014 met alle inspecteurs individuele opleidingsplannen
opgesteld waarin staat welke opleidingsmodules zij moeten volgen om
hun professionaliteit op peil te brengen en te houden. Het doel is om alle
inspecteurs vóór 2016 de voor hen noodzakelijke modules doorlopen te
laten hebben. Ik zie dit als een noodzakelijke voorwaarde om te komen tot
het gecertificeerde kwaliteitssysteem in 2018 dat ik in de inleiding van
deze brief al benoemde. Om te waarborgen dat alle veranderingen het
absorptievermogen van de IGZ niet te boven gaan, voert de IGZ in 2013
overigens een medewerkersonderzoek uit waarvan een werkdrukmeting
onderdeel uitmaakt.
Tot slot is de juiste inzet van personeel belangrijk. De heer Van der
Steenhoven heeft daartoe geadviseerd een mobiliteits- en flexibiliteitssysteem en vliegende brigades (al dan niet met externe expertise) in te
stellen. Omdat ik constateer dat langdurige relaties tussen inspecteurs en
ondertoezichtstaanden de scherpte in het toezicht niet ten goede komt, zal
op termijn jaarlijks een substantieel deel van de inspecteurs van ondertoezichtstaanden veranderen. Dat start in 2013. Ook start de IGZ in 2013 met
een flexibele schil van externe (zorg)professionals die de IGZ op basis van
hun expertise tijdelijk zal inzetten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

6

Een goede registratie van zorgaanbieders
Op dit moment bestaat er nog geen volledig en actueel overzicht van het
aantal (nieuwe) zorgaanbieders in Nederland. Als gevolg daarvan kan de
IGZ niet alle zorgaanbieders in Nederland aan haar toezicht onderwerpen.
Ik wil dat zo snel mogelijk veranderen, omdat ik het belangrijk vind dat de
IGZ bij álle zorgaanbieders in Nederland scherp toeziet op veilige zorg en
waar nodig handhavend optreedt, zodat de kans op onveilige zorg
afneemt. Daarnaast leidt een goede registratie van zorgaanbieders tot
betere keuze-informatie voor consumenten en tot informatie die zorgverzekeraars kunnen gebruiken bij de zorginkoop.
Daarom heb ik in art. 12 van het voorstel van Wet kwaliteit, klachten en
geschillen zorg (Wkkgz), dat momenteel halverwege parlementaire
behandeling in de Staten-Generaal is, het landelijk register zorgaanbieders opgenomen. Dat register beschrijft in ieder geval de naam, de
rechtsvorm, het Handelsregisternummer, het adres per vestiging van
waaruit de zorgverlening plaats vindt en de vormen van zorg. Dit register
is gebaseerd op het (basisregister) Handelsregister. Vooruitlopend op de
aanvaarding en inwerkingtreding van dit wetsvoorstel heb ik met de
Kamers van Koophandel (KvK), het College voor zorgverzekeringen (CVZ),
de NZa, de IGZ, de Brancheorganisaties Zorg en Zorgverzekeraars
Nederland afgesproken om al in 2013 de kwaliteit van de registraties van
zorgaanbieders in het Handelsregister aanzienlijk verbeterd te hebben om
daadwerkelijk deze registratie te gebruiken als basisregistratie. Op dit
moment hebben het CVZ, de NZa en de IGZ hun businessplan gereed
voor het gebruik van het register in de loop van 2013. Over de rol die een
goede registratie specifiek speelt bij de toelating van nieuwe zorgaanbieders zal ik u verder informeren in de brief goed bestuur die ik na de
zomer aan uw Kamer zal toezenden.
Om de kwaliteit van de registraties van zorgaanbieders in het Handelsregister al in 2013 aanzienlijk te verbeteren, heeft de KvK een site
(http://www.kvk.nl/vestigingenzorgsector) opgericht die zorgaanbieders
eenvoudig in staat stelt om zich goed en volledig te registreren. Ik ben,
mede namens de Kvk en ZN, begonnen met het aanschrijven van de
zorgaanbieders om hen te wijzen op de wettelijke plicht en het belang van
een goede en volledige registratie in het Handelsregister. Met de
Brancheorganisaties Zorg heb ik afgesproken dat zij zorgen voor een
goede communicatie richting hun achterban over de nut en noodzaak van
een actueel en betrouwbaar Handelsregister.
Disfunctionerende beroepsbeoefenaren uit het verleden
In het debat naar aanleiding van de casus Jansen Steur op 28 maart jl.
heb ik toegezegd uw Kamer te informeren over de manier waarop ik tot
een zo compleet mogelijke lijst met zorgverleners wil komen waarmee de
IGZ in het verleden beroepsbeperkende afspraken heeft gemaakt. Zoals ik
in dit debat duidelijk heb aangegeven, kan ik nooit garanderen dat dit een
volledige lijst zal zijn, aangezien de IGZ beroepsbeperkende afspraken
destijds niet structureel heeft geregistreerd. Daarnaast zijn de (digitale)
archieven van de IGZ onvolledig, met name voor de periode tot het jaar
2005. Dit maakt dat de IGZ bij het opstellen van een zo compleet mogelijke
lijst beperkt is tot het onderzoeken van die informatie die wel geregistreerd is. Binnen die informatie maakt de IGZ kruisverwijzingen om zoveel
mogelijk beroepsbeperkende afspraken boven tafel te krijgen. Als eerste
stap daartoe is een groslijst bij het CIBG opgevraagd met namen van
zorgverleners die vanaf 2000 (vrijwillig) uit het BIG-register zijn
geschreven. Dit kan het gevolg zijn van een actief uitschrijvingverzoek van
de beroepsbeoefenaars zelf (al dan niet in het kader van een beroepsbe-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

7

perkende afspraak met de IGZ) of van het verlopen van de registratie.
Inspecteurs controleren deze lijst en gaan na of er namen op staan van
zorgverleners met wie (mogelijk) een beroepsbeperkende afspraak is
gemaakt. Namen van zorgverleners waarvan met zekerheid vastgesteld
kan worden dat er geen sprake is geweest van een beroepsbeperkende
afspraak, verdwijnen van de lijst. In de archieven controleert de IGZ
vervolgens de namen op de lijst en kijkt of er mogelijk dossiers van
betreffende zorgverleners zijn om vast te stellen of er een beroepsbeperkende afspraak is gemaakt. Dit is een arbeidsintensieve en tijdrovende
klus waaraan niet altijd continu gewerkt kan worden als gevolg van
actuele toezicht- en handhavingsacties die voorrang moeten krijgen. Op
basis van het huidige tempo verwacht ik uw Kamer in het late najaar te
kunnen berichten over de resultaten van het onderzoek en de eventuele
vervolgstappen.
Hoofdstuk 2: Versterking behandeling klachten in de zorg
Oprichting van het Zorgloket
In de kabinetsreactie op de onderzoeksrapporten en het debat daarover
heb ik aangekondigd een integraal Zorgloket te openen. De afgelopen
maanden zijn de eerste stappen gezet voor de inrichting van dit loket dat
buiten de IGZ geplaatst wordt. Het Zorgloket wordt hét klachtenmeldpunt
in de zorg waar burgers (patiënten, cliënten, familie, nabestaanden etc.)
terecht kunnen voor begeleiding en ondersteuning wanneer ze een klacht
hebben over de zorg. Zorgaanbieders en fabrikanten moeten er hun
verplichte (calamiteiten)meldingen doen. Deze (calamiteiten-) meldingen
zal het Zorgloket direct na registratie doorleiden naar de IGZ, omdat deze
meldingen essentiële input zijn voor de IGZ om haar toezicht uit te voeren.
Om dezelfde reden wordt ook de informatie uit de klachten en signalen
van burgers dagelijks (geaggregeerd) doorgeleid naar de IGZ. Deze
informatie is nodig opdat de IGZ effectief kan toezien en handhaven.
Daarnaast levert het Zorgloket een belangrijke bijdrage aan het vergroten
van de transparantie in de zorg door jaarlijks een klachtbeeld samen te
stellen en te publiceren. In dit klachtbeeld worden naast de klachten en
signalen van burgers ook de (calamiteiten)meldingen van zorgaanbieders
en fabrikanten betrokken.
Zoals ik in de kabinetsreactie op de onderzoeksrapporten al schreef,
informeert het Zorgloket alle betrokkenen indien de afhandeling van een
melding of klacht lang duurt. Gelijktijdig schaalt de procesregie en de
termijnbewaking binnen de IGZ op. Bij de verbeterslag van de informatieinfrastructuur van de IGZ en bij het opzetten van het ICT-systeem van het
Zorgloket zal ervoor worden gezorgd dat de techniek hieraan ondersteunend is.
Activiteiten die de komende maanden verricht zullen worden ten behoeve
van de oprichting van het Zorgloket hebben bijvoorbeeld betrekking op de
huisvesting, het bouwen van een informatie-infrastructuur en een effectief
ICT-systeem (dat goed is aangesloten op de systemen van de IGZ), het
vastleggen van goede afspraken over de uitwisseling van personeel en
informatie met de IGZ en het aanstellen van gekwalificeerde medewerkers. Tijdens de inrichtingsfase van het Zorgloket heb ik periodiek overleg
met verschillende partijen om actief gebruik te kunnen maken van hun
expertise en ervaringen. Ook worden de ervaringen vanuit het huidige
meldpunt van de IGZ meegenomen en is er regelmatig overleg met de
Nationale ombudsman om relevante ontwikkelingen te bespreken.
Inmiddels hebben verschillende veldpartijen al nuttige input geleverd
voor de inrichting van het Zorgloket, waarvoor ik hen erkentelijk ben.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

8

Wanneer mensen een klacht hebben of een signaal willen afgeven over
ontoereikende zorg, vinden zij een luisterend oor bij het op te richten
Zorgloket. Het Zorgloket zal via internet en telefoon voor burgers
bereikbaar zijn.
Ik verwacht het Zorgloket in de zomer van 2014 formeel te kunnen starten.
Een jaar daarna zal het Zorgloket het eerste klachtbeeld publiceren en zal
het eerste evaluatierapport verschijnen. Uiteraard worden beide
documenten dan aan uw Kamer toegestuurd.
Overige verbeteringen in de klachtafhandeling in de zorg
In de kabinetsreactie op de onderzoeksrapporten en het debat daarover
heb ik aangegeven dat zorgaanbieders binnen zes weken moeten
reageren op een klacht en dat deze reactie meer moet zijn dan een
ontvangstbevestiging. Ik heb daarom in de Wkkgz opgenomen dat een
zorgaanbieder zo spoedig mogelijk, maar in ieder geval binnen zes weken
na indiening van de klacht, een schriftelijke mededeling stuurt aan degene
die de klacht heeft ingediend. In deze schriftelijke mededeling moet staan
tot welk oordeel het onderzoek van de klacht heeft geleid, welke beslissingen de zorgaanbieder over en naar aanleiding van de klacht heeft
genomen en binnen welke termijn de maatregelen waartoe is besloten,
zullen zijn gerealiseerd. In gevallen waarin het onderzoek van de
zorgaanbieder binnen zes weken niet haalbaar is, kan de zorgaanbieder de
termijn met ten hoogste vier weken verlengen. In zo’n geval moet de
zorgaanbieder de klager hierover schriftelijk informeren vóór het
verstrijken van de zes wekentermijn.
Een andere maatregel om de transparantie in de zorg te vergroten is dat
zorgaanbieders in de Wkkgz verplicht worden incidenten te melden aan de
cliënt en daarvan aantekening te maken in het cliëntendossier. Daarmee
zijn zorgaanbieders automatisch verplicht de betreffende cliënt (of diens
wettelijk vertegenwoordiger) te informeren wanneer hij bij de IGZ melding
doet van een (vermeende) calamiteit. De IGZ zal er in het kader van de
Wkkgz op toezien dat zorgaanbieders cliënten hierover goed informeren.
Wanneer zorgaanbieders dit niet doen, zal de IGZ handhavend optreden.
Naast het versnellen van de klachtafhandeling regel ik in de Wkkgz dat
zorgaanbieders verplicht aangesloten moeten zijn bij een geschilleninstantie die bindende en openbare uitspraken doet en die bevoegd is om
een vergoeding voor geleden schade toe te kennen. De hoogte van een
dergelijke vergoeding is maximaal € 10.000,–. Bij algemene maatregel van
bestuur kan dit bedrag verhoogd worden naar een bedrag van ten
hoogste € 25.000,–.
Hoofdstuk 3: Aanpassen organisatie en interne werkprocessen
IGZ
Verbeteren van werkprocessen, informatie-infrastructuur en ICT-systeem
Vanwege de eerder genoemde integratie van toezichtmethoden richt de
IGZ haar werkprocessen opnieuw in. Daarbij wordt er nadrukkelijk voor
gewaakt dat nieuwe werkprocessen uniform en consistent in de hele
organisatie worden geïmplementeerd en dat de interne richtlijnen
compacter worden. Om de werkprocessen te laten voldoen aan de
uitgangspunten van scherper toezien op veilige zorg zullen de kennisintensieve processen van de IGZ optimaal ondersteund moeten worden. Bij
de herinrichting is daarom nadrukkelijk aandacht voor de informatiebehoefte van de inspectie en de ondersteuning daarvan.
Zoals ik eerder aan uw Kamer heb gemeld, is het verbeteren van de
ICT-systemen en de informatie-infrastructuur van de IGZ één van mijn

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

9

grootste prioriteiten en tegelijkertijd één van de grootste uitdagingen
binnen het verbetertraject. Naar aanleiding van de suggestie van het lid
Bruins-Slot in het debat van 14 maart jl. heeft inmiddels een externe audit
in de vorm van een «Gateway Review» plaatsgevonden op het concept
plan van aanpak voor de informatievoorziening van de IGZ. Deze Gateway
Review bevestigt onze vermoedens dat er ingrijpende maatregelen nodig
zijn en er nog een lange weg te gaan is. De resultaten hiervan zullen
verwerkt worden in een definitief plan van aanpak. Een tijdspad, dat zich
over een periode van drie tot 5 jaar zal uitstrekken, zal onderdeel zijn van
dit plan en in samenwerking met de visitatiecommissie zal een aantal
mijlpalen benoemd worden die de voortgang inzichtelijk maken. Omdat
dit een traject voor de langere termijn is, zal de IGZ voor de periode
tussen de huidige situatie en de voltooiing van het verbetertraject
tijdelijke voorzieningen treffen om op korte termijn de zwakste plekken te
versterken. Dat is eind 2013 gerealiseerd. Naast de optimalisatie van het
risicotoezicht en het incidententoezicht zal de nieuwe ICT-infrastructuur
leiden tot een vermindering van de administratieve lasten voor zowel
inspecteurs van de IGZ als zorgaanbieders (bijvoorbeeld door de
uniformering, vereenvoudiging en automatisering van rapportages).
Organisatie van IGZ
In de kabinetsreactie op de onderzoeksrapporten heb ik de uitgangspunten voor de nieuwe organisatiestructuur van de IGZ weergegeven. De
eerste aanpassingen zijn hiertoe inmiddels in gang gezet. Zo zijn er
nieuwe mensen voor de top van de IGZ aangetrokken en is een tijdelijke
werkorganisatie ingericht. In het licht van goed werkgeverschap en
arbeidsrechtelijke voorwaarden, kan de IGZ de nieuwe organisatiestructuur niet volledig van de ene op de andere dag realiseren. Totdat de
nieuwe organisatiestructuur volledig staat en draait, zal de IGZ werken
met de tijdelijke werkorganisatie. Deze zal alle noodzakelijke veranderingen doorvoeren, op een manier waarbij de uitvoering van de dagelijkse
werkzaamheden gedurende het verbetertraject gewaarborgd wordt. De
IGZ werkt nu aan een invulling van de organisatiestructuur die dit jaar
wordt vastgesteld. De reorganisatie (inclusief de bemensing) is uiterlijk
2014 volledig afgerond. Het uitgangspunt is een slanke top met een
directe sturing op en verbinding met het primaire proces, een versterking
van de juridische functie en het bureau opsporing en de centralisering van
de bedrijfsvoering.
De huidige regionale kantoren van de IGZ staan de beoogde centrale
aansturing en interdisciplinaire samenwerking in teams in de weg.
Hoewel inspecties zich in het primair werkproces van zorgaanbieders en
bedrijven afspelen, is het belangrijk dat er één centraal kantoor is waar
inspecteurs een werkplek hebben om elkaar te ontmoeten, om de vele
duizenden meldingen te bespreken en op basis van de informatie ten
behoeve van risicotoezicht hun optreden te kunnen afstemmen. Dit
bevordert de uniforme werkwijze waarvan ik het belang eerder in deze
brief heb beschreven. Daarom zorgt de IGZ voor een versnelde invoering
van de reeds ingezette centralisering van de huisvesting in Utrecht. De
planning is dat dit begin 2015 gerealiseerd is. Om de inspecteurs die
overal in het land op inspectiebezoek gaan de mogelijkheid te bieden om
ergens voor korte tijd gebruik te maken van een werkplek (bijvoorbeeld
om een rapportage van een werkbezoek te schrijven), zal de IGZ van
zogenaamde «aanlandplekken» gebruik maken.
Ik wil benadrukken dat de IGZ opereert in een dynamische omgeving met
onder andere patiënten, zorgaanbieders, producenten en groothandelaren
van medische producten, de rechterlijke macht, andere inspecties en
bevoegde autoriteiten in Nederland en andere landen. Daarom vind ik een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

10

Raad van Advies die zorgt voor regelmatige externe advisering, toetsing
en reflectie, zeer zinvol. Deze raad zal de Inspecteur-generaal adviseren
over maatschappelijke thema’s en patiëntenbe-langen, maar ook over
inhoudelijke onderwerpen en over de vraag hoe de IGZ tot betere
resultaten kan komen. Uiterlijk eind 2013 is de Raad van Advies ingesteld.
Verdeling van de aanvullende financiële middelen
Met het amendement van de leden Bouwmeester en Mulder is structureel
€ 7,8 miljoen aan het budget van de IGZ is toegevoegd en kan het
verbetertraject van de IGZ financieel worden ondersteund. De IGZ zal in
aanvulling hierop extra middelen vrijmaken, rekening houdend met een
reallocatie van middelen als gevolg van bijvoorbeeld een efficiëntere
organisatie en het beperken van het thematoezicht.
De met het amendement van de leden Bouwmeester en Mulder vrijgemaakte middelen gebruik ik voor de investeringen in het ICT-systeem en
de informatie-infrastructuur, voor de uitvoering van het Actieplan Dalli en
de benodigde extra capaciteit voor het Zorgloket. Het definitieve plan van
aanpak voor de ICT zal meer inzicht verschaffen in de precieze investeringsbehoefte. Overige (extra) structurele middelen komen zoveel
mogelijk ten goede aan het primaire proces (inclusief de juridische
ondersteuning), namelijk het inspecteren in het veld en in het bijzonder op
die plekken waar de risico’s het grootst zijn.
In 2014 en 2015 zullen extra FTE’s beschikbaar komen door het efficiënter
organiseren en het stoppen met taken die niet meer van toepassing zijn
(zoals afzonderlijk thematoezicht). Over de exacte verdeling van de
middelen over de IGZ en het Zorgloket zal ik uw Kamer informeren door
middel van jaarlijkse toezending van het IGZ werkplan en het IGZ
jaarbeeld.
Hoofdstuk 4: Het bestuurlijk kader van de IGZ
Ruggensteun voor de IGZ
De heer van der Steenhoven concludeerde in zijn onderzoek dat de IGZ
niet al haar bevoegdheden effectief inzette als gevolg van een (te) strikte
interpretatie van mijn beleidsregels. Dit vind ik onwenselijk. Daarom heb
ik toegezegd te zullen bezien hoe de interpretatieruimte in de beleidsregels over het inzetten van bevoegdheden en handhavingsinstrumenten
verkleind kan worden. De IGZ moet immers ongehinderd kunnen toezien
op veilige zorg en kunnen handhaven wanneer de kwaliteit van zorg te
wensen overlaat. Zoals ik eerder heb aangegeven, zal ik de IGZ daartoe
ruggensteun geven en haar bijvoorbeeld faciliteren met nieuwe instrumenten als die nodig blijken te zijn. Medewerkers van de IGZ en andere
delen van het Ministerie van VWS bekijken momenteel de beleidsregels
en inventariseren waar extra ruggensteun voor de IGZ nodig is. Op basis
daarvan zal het komende jaar worden bezien hoe ik de IGZ extra kan
faciliteren om haar het toezicht en de handhaving goed te laten uitvoeren.
In mijn brief die ik uw Kamer deze zomer stuur over het tuchtrecht, kom ik
inhoudelijk terug op de huidige knelpunten in de handhavingspraktijk van
de IGZ, zoals ik die heb benoemd in mijn brief over het tuchtrecht en de
casus voormalig neuroloog Jansen Steur van januari jl.4. Wel kan ik u
alvast het volgende melden:

4

Kamerstuk 31 016, nr. 37

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

11

•

•

•

Handelen in strijd met schorsing: De consultatie over de mogelijkheid
voor de IGZ om beroepsbeoefenaren die handelen in strijd met een
opgelegde schorsing effectief aan te pakken, rond ik na de zomer af.
Voorlopige voorziening: De consultatie over de voorlopige voorziening
dat de IGZ de beroepsbeoefenaar tegen wie een ernstig vermoeden is
gerezen van een handelen of nalaten waardoor het algemeen belang
zeer ernstig wordt geschaad of dreigt te worden geschaad, op non
actief kan stellen, rond ik na de zomer af. Daarin betrek ik hetgeen
tijdens de behandeling van de Wkkgz in uw Kamer is besproken over
de mogelijkheid om de IGZ nu al direct te laten ingrijpen tegen
individuele zorgverleners die een gevaar zijn voor de veiligheid van de
zorg of dat dreigen te worden.
Absoluut beroepsverbod en uitbreiding strafrechtelijk beroepsverbod:
In de brief over tuchtrecht en de casus voormalig neuroloog Jansen
Steur (Kamerstuk 31 016, nr. 37) heb ik aangegeven te onderzoeken of
er mogelijkheden zijn om een absoluut beroepsverbod op te leggen,
inhoudende dat de betrokkene in het geheel niet meer in een één op
één relatie mag optreden als zorgverlener (oftewel: geen enkel beroep
in de individuele gezondheidszorg meer mag uitoefenen). Een dergelijk
verbod kan nu uitsluitend worden opgelegd door de strafrechter of
bestuursrechter en niet door een tuchtcollege. Over het beroepsverbod
voer ik momenteel overleg met mijn ambtgenoot van Veiligheid en
Justitie. Daarnaast voer ik met hem overleg over het uitbreiden van de
mogelijkheden voor de strafrechter om een beroepsverbod op te
leggen, zoals aan de orde is gekomen in het debat van 14 maart jl. over
de kabinetsreactie.

In het debat van 14 maart jl. over de kabinetsreactie is daarnaast een
mogelijke verplichting van intercollegiaal toezicht tussen beroepsbeoefenaren onderling aan de orde gekomen. Ik kom hier in de eerder genoemde
tuchtbrief op terug. Verder is in het debat van 14 maart jl. gesproken over
het feit dat artsen verplicht zouden moeten worden om melding te maken
van een disfunctionerende collega-arts en verplicht zouden moeten
worden om hier de raad van bestuur en/of raad van toezicht van op de
hoogte te stellen. In reactie hierop meld ik dat artikel 9 van de Wkkgz
verplicht tot het hebben van een regeling die het mogelijk moet maken
om via het melden van incidenten in de organisatie problemen aan de
orde te stellen en daaraan aandacht te laten geven. Via deze systematiek
wordt het voor de zorgaanbieder ook inzichtelijk als een incident is
ontstaan wegens disfunctioneren. Als de zorgaanbieder dit noodzakelijk
acht, kan hij maatregelen treffen. Mocht dit leiden tot een ontslag wegens
disfunctioneren, dat wordt de zorgaanbieder met de Wkkgz verplicht om
hiervan melding te maken bij de IGZ. Wanneer er sprake is van een
disfunctionerende medewerker, dan is het nu al de verantwoordelijkheid
van de bestuurders van een zorgaanbieder om, in het kader van het
leveren van verantwoorde zorg, na te gaan welke patiënten van deze
disfunctionerende medewerker zorg hebben ontvangen en na te gaan of
aanvullende acties nodig zijn.
Daarnaast heb ik in de kabinetsreactie op de onderzoeksrapporten
toegezegd dat de IGZ en andere delen van het Ministerie van VWS samen
werken aan een eenduidige omgang met het inzagerecht in patiëntendossiers en de behandeling van verzoeken op grond van de Wet
openbaarheid van bestuur (Wob). Voor wat betreft de eenduidige omgang
met het inzagerecht geldt dat momenteel nader wordt bezien in welke
situaties en in welke wetgeving de IGZ de bevoegdheid zou moeten
hebben om zonder expliciete toestemming inzage te mogen hebben in
patiëntendossiers.
Voor wat betreft de behandeling van Wob-verzoeken kan ik u melden dat
per 1 maart 2013 alle Wob-taken van het Ministerie van VWS zijn

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

12

geconcentreerd bij de directie Wetgeving en Juridische Zaken. Er is een
Wob-eenheid opgericht die alle Wob-verzoeken – waaronder ook die
gericht aan de IGZ – behandelt. Ik vertrouw erop dat deze acties de
knelpunten wegnemen die de heer Van der Steenhoven en mevrouw
Sorgdrager aantroffen gedurende hun onderzoeken.
Onderzoek naar centrale organisatie voor geneesmiddelen en medische
hulpmiddelen
In de kabinetsreactie op de onderzoeksrapporten heb ik toegezegd
onderzoek te doen naar de vormgeving van een centrale organisatie voor
de registratie en toetsing van kwaliteit van geneesmiddelen en medische
hulpmiddelen. Dit onderzoek zal in drie fasen plaatsvinden, met de
mogelijkheid van een «go- no go»-beslissing tussen de fasen. Ik informeer
de Kamer over de uitkomsten van de eerste fase voor het einde van dit
jaar.
Tot slot
Om te voorkomen dat het verbetertraject vastloopt of stokt, zoals de heer
Van der Steenhoven en mevrouw Sorgdrager eerdere verandertrajecten
zagen sneuvelen, hecht ik zeer aan een extra veiligheidsklem. In het
verbetertraject van de IGZ zie ik derhalve een belangrijke rol weggelegd
voor de op te richten visitatiecommissie. Deze commissie krijgt als taak
om jaarlijks onafhankelijk de voortgang van het verbetertraject te toetsen.
Daarbij maakt de visitatiecommissie onder andere gebruik van de
indicatoren en mijlpalen die ik in deze brief heb verwoord. Maar, zoals ik
aan het begin van deze brief al aangaf, geef ik haar ook expliciet de
mogelijkheid om zelf te bepalen op basis van welke indicatoren zij jaarlijks
de voortgang van het verbetertraject meet.
Ik ben blij uw Kamer te kunnen melden dat ik mevrouw Sorgdrager bereid
heb gevonden de visitatiecommissie van de IGZ voor te zitten. Zij heeft
een bijzondere staat van dienst in het volgen van de IGZ. Gezien het
grondige onderzoek dat zij naar de IGZ heeft gedaan, heb ik er alle
vertrouwen in dat zij ook haar rol in de visitatiecommissie goed zal
vervullen. In afstemming met mevrouw Sorgdrager worden de komende
periode de overige (maximaal) vier leden van de visitatiecommissie
aangesteld. Gezamenlijk zullen zij in het voorjaar van 2014 hun eerste
bevindingen aan de IGZ kenbaar maken.
Zoals ik in het debat over de kabinetsreactie heb toegezegd, stuur ik uw
Kamer jaarlijks een evaluatie over de voortgang van het verbetertraject.
De eerstvolgende evaluatie ontvangt u vóór de zomer van 2014. De
bevindingen van de visitatiecommissie betrek ik daar uiteraard in.
De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
E.I. Schippers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 149, nr. 21

13