Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2008–2009

2080901280
Vragen van het lid Koşer Kaya (D66)
aan de minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid over discriminatie
van alleenstaanden in pensioen.
(Ingezonden 29 september 2008)
1
Heeft u kennisgenomen van het
onderzoek waaruit blijkt dat
alleenstaande werknemers minder
profijt hebben van een
pensioenregeling dan werknemers
met een partner, ook al kunnen zij een
opgebouwd partnerpensioen uitruilen
voor een hoger
ouderdomspensioen?1
2
Is het u bekend dat de verplichting
voor alleenstaande werknemers om
deel te nemen aan een collectieve
regeling betreffende een
partnerpensioen gefinancierd op
risicobasis voor deelnemers met een
partner, een inperking is van de
reikwijdte van het in 1994
toegevoegde artikel 2b PSW (thans
artikel 60 Pensioenwet), waarin de
verplichting was opgenomen tot
gelijkwaardige keuzemogelijkheden
tussen nabestaandenpensioen,
ongeacht burgerlijke staat, of een
hoger dan wel eerder ingaand
ouderdomspensioen?
3
Deelt u de opvatting, dat de
verplichte deelname van
alleenstaande werknemers aan een
risicogefinancierd partnerpensioen,

0809tkkvl2080901280
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2008

2

Vragen gesteld door de leden der Kamer

waarvan de deelname is
uitgezonderd van het keuzerecht, niet
voldoet aan het beginsel van gelijk
loon voor gelijkwaardige arbeid?2
4
Herinnert u zich het arrest van de
Hoge Raad van 7 mei 1993, rek.nr.
8152 (NJ 1995/259), inzake het
betalen van een lager salaris aan een
ongehuwde werknemer dan aan een
gehuwde werknemer die dezelfde
arbeid verricht? Klopt het dat de Hoge
Raad (HR) oordeelde dat dit in strijd is
met artikel 7 van het Internationaal
Verdrag inzake economische, sociale
en culturele rechten (ECOSOC) dat
beoogt «een gelijke beloning voor
werk van gelijke waarde zonder
onderscheid van welke aard ook» te
waarborgen? Kunt u bevestigen dat
de HR tevens strijdigheid
constateerde met artikel 26 van het
Internationaal Verdrag inzake
burgerlijke en politieke rechten
(BUPO), dat een verbod behelst van
discriminatie wegens ondermeer
«status», waaronder, naar het oordeel
van de HR, begrepen het al of niet
gehuwd zijn.
5
Herinnert u zich uw uitspraak in uw
brief van 25 maart 2008 aan de
Tweede Kamer3 dat de verschuiving
in de financiering van het
nabestaandenpensioen van
opbouwbasis naar risicobasis te
maken heeft onder andere met het
feit dat de zorgplicht voor de partner
nu een individuele

verantwoordelijkheid is, waar
voorheen sprake was van een
collectieve verantwoordelijkheid?
6
Kunt u uitleggen hoe deze laatste
uitspraak valt te rijmen met de feiten
zoals hierboven weergegeven in de
eerste vragen?
7
Kunt u uitleggen waarom het
onderscheid, door de verplichte
deelname van alleenstaande
werknemers aan een niet-uitruilbaar
partnerpensioen voor deelnemers
met een partner, wèl geoorloofd zou
zijn, terwijl het onderscheid door het
hanteren van verschillende franchises
voor alleenstaanden en gehuwden
zoals het geval was in de Abp-wet tot
1995 niet meer geoorloofd was?
8
Bent u bereid de Pensioenwet
zodanig aan te passen, dat wordt
voldaan aan gelijkwaardige
keuzemogelijkheden, zoals in 1994 in
artikel 2b PSW was bepaald,
respectievelijk aan het beginsel van
gelijke beloning?
1

Iedereen wint, maar sommigen meer dan
anderen, door drs. K. Aarssen AAG en drs.
B.J. Kuipers (in Kosten en baten van
collectieve pensioensystemen, red. S.G. van
der Lecq en dr. O.W. Steenbeek, Kluwer 2006).
2
MvA, Eerste Kamer 2000/2001, 26 711,
nr. 14a, pag. 2.
3
Kamerstuk 30 413, nr. 108, vergaderjaar
2007–2008.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Vragen