Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

35 874

Wijziging van de Tijdelijke wet maatregelen
covid-19 in verband met regeling van het
vereiste van goedkeuring bij wet van een
koninklijk besluit tot verlenging als bedoeld in
artikel VIII, derde lid, van de Tijdelijke wet
maatregelen covid-19

Nr. 6

VERSLAG
Vastgesteld 1 juli 2021
De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport, belast met
het voorbereidend onderzoek van voorliggend wetsvoorstel, heeft de eer
als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen. Onder het
voorbehoud dat de in het verslag opgenomen vragen en opmerkingen
afdoende door de regering worden beantwoord, acht de commissie de
openbare behandeling van het wetsvoorstel voldoende voorbereid.
Inhoudsopgave

blz.

I.

Algemeen deel
1.
Inleiding en strekking van het wetsvoorstel
2.
Aanleiding en voorgeschiedenis
3.
Onderwerp van het wetsvoorstel
4.
Wat is het probleem?
5.
Hoofdlijnen van het wetsvoorstel
6.
Inhoud van het wetsvoorstel
7.
Consultatie

1
1
0
0
0
0
0
0

II.

Artikelsgewijze toelichting

0

I. Algemeen deel
De leden van de VVD-fractie hebben kennisgenomen van de wijziging
van de Tijdelijke wet maatregelen covid-19 (Twm) in verband met de
regeling van het vereiste van goedkeuring bij wet van een koninklijk
besluit tot verlenging als bedoeld in artikel VIII, derde lid, van de Tijdelijke
wet maatregelen covid-19. Zij hebben daarover nog een aantal en
opmerkingen.
De leden van de D66-fractie hebben kennisgenomen van dit
wetsvoorstel. Zij constateren dat er zowel in de Tweede als in de Eerste
Kamer duidelijke uitspraken liggen met betrekking tot de noodzaak van dit
wetsvoorstel. Deze leden vinden parlementaire controle bij de Tijdelijke

kst-35874-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 874, nr. 6

1

wet maatregelen covid-19 essentieel omdat deze maatregelen grondrechten kunnen raken. Ook de mogelijkheid om bij te sturen achten deze
leden van belang. Zij willen echter waken dat het staatsrechtelijke proces
te complex wordt en benadrukken de wens tot snelheid voor het geval er
sprake is van een acute crisis. Zij hebben kennisgenomen van het heldere
advies van de Afdeling advisering van de Raad van State (de Afdeling). Zij
hebben derhalve nog enkele vragen.
De leden van de SP-fractie hebben de het wetsvoorstel met instemming
gelezen en hebben hierover nog een enkele opmerking. Genoemde leden
hebben, zoals ook blijkt uit de begeleidende brief, eerder voorgesteld dat
ook de Eerste Kamer met een verlenging van de wet moet instemmen.
Deze leden vinden het positief dat dit nu wel het geval is, maar betreuren
dat het pas achteraf in de wet wordt opgenomen. Zij vragen of er
verwacht wordt dat de wet na september in zijn algemeenheid nog
verlengd moet worden.
De leden van de GroenLinks-fractie hebben met belangstelling
kennisgenomen van het voorliggende wetsvoorstel waarbij de parlementaire betrokkenheid bij een verlengingsbesluit van de Tijdelijke wet
maatregelen covid-19 wordt veranderd. Deze leden hebben over dit
wetsvoorstel en over de vermoedelijke verlenging een aantal vragen en
opmerkingen.
De leden van de ChristenUnie-fractie hebben kennisgenomen van het
voorliggende wetsvoorstel. Deze leden maken van de gelegenheid gebruik
om enkele vragen te stellen.
De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel. Zij hebben vanaf het begin van de coronacrisis
telkens aandacht gevraagd voor een deugdelijke juridische onderbouwing
van de coronamaatregelen. Het gaat immers om een ongekende inperking
van grondrechtelijke vrijheden. Voortdurend moet getoetst worden of een
dergelijke inperking noodzakelijk en proportioneel is. De Tijdelijke wet
maatregelen covid-19 mag niet langer van kracht zijn dan nodig is. Bij de
parlementaire behandeling van Twm is met name in de Eerste Kamer
uitgebreid gesproken over de betrokkenheid van het parlement bij een
eventuele verlenging van de wet. Met de nu voorgestelde wijziging van de
Twm wordt deze betrokkenheid verder versterkt. Overeenkomstig de door
de Eerste Kamer uitgesproken voorkeur in de motie-De Boer c.s. wordt dit
vormgegeven door in de Twm het vereiste op te nemen dat een koninklijk
besluit tot verlenging is onderworpen aan goedkeuring bij wet. Beide
Kamers krijgen zo bepalende zeggenschap over de verlenging van de
Twm. Mede gelet op de wens van de Eerste Kamer staan de leden van de
SGP-fractie welwillend ten opzichte van deze wetswijziging. Zij maken
graag van de gelegenheid gebruik om de regering hierover nog enkele
vragen te stellen.
1. Inleiding en strekking van het wetsvoorstel
De leden van de D66-fractie vragen de regering om te reflecteren op het
feit dat momenteel de infectiedruk van covid-19 aanzienlijk kleiner is dan
in het najaar van 2020, toen de Twm werd aangenomen. Is de regering
van mening dat met een lagere infectiedruk het ook begrijpelijk is om juist
de procedure ten aanzien van het verlengen van de Twm aan te passen,
omdat de proportionaliteit van enkele bepalingen juist ter discussie kan
komen? Of is de regering van mening dat de huidige procedure rondom
verlengen afdoende is?
Genoemde leden vragen de regering schematisch per stap, dus in
tabelvorm, weer te geven hoe het proces van de verlenging van de Twm

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 874, nr. 6

2

momenteel is geregeld en hoe deze zou worden geregeld als dit
wetsvoorstel wordt aangenomen. Kan in het schema daarbij per stap de
indicatie van de tijdsduur worden gegeven van beide processen?
De leden van de D66-fractie lezen in de memorie van toelichting dat de
strekking is dat er, na invoering van dit wetsvoorstel, bij de verlenging van
de Twm gewerkt gaat worden met een goedkeuringswet en dat indien de
Tweede of de Eerste Kamer deze goedkeuringswet verwerpt, met vrijwel
onmiddellijke ingang alle bepalingen worden beëindigd. Klopt het dat met
deze nahangprocedure, middels een goedkeuringswet, er geen
mogelijkheid meer is om bepaalde bepalingen wel, en bepaalde
bepalingen niet door te laten gaan bij de verlenging – een mogelijkheid
die er wel is bij de voorhangprocedure? Zij lezen namelijk, ook in het
advies van de Afdeling, dat bij de huidige voorhangprocedure er wel
mogelijkheid is om als Tweede Kamer uitspraak te doen over welke
bepalingen wel en niet doorgang moeten vinden, maar dat bij de nieuwe
nahangprocedure middels de goedkeuringswet dit niet meer mogelijk is.
Kan de regering dit nader toelichten?
De leden van de D66-fractie vragen de regering opties op te sommen
waarmee de Tweede Kamer alsnog inzage krijgt in de gewijzigde
bepalingen alvorens de verlenging ingaat, en zo nodig hierbij kan
bijsturen. Of is een voorhangprocedure, zoals deze nu is geregeld maar
welke bij dit wetsvoorstel verdwijnt, de enige mogelijkheid?
Zij vragen welke mogelijkheden de regering heeft als vlak voor de
verlenging van de Twm plots toch bepalingen noodzakelijk zijn nadat een
goedkeuringswet is aangenomen. Met andere woorden: als bijvoorbeeld
in de goedkeuringswet reeds is besloten om de bepaling van de minimale
afstand te laten vervallen per 1 september, maar er vlak voor 1 september
blijkt dat het toch noodzakelijk is deze bepaling in de wet te behouden,
welk proces dient er dan gevolgd te worden en hoe snel kan dit worden
gedaan? Hoe verschilt dat met de huidige procedure van verlengen?
De leden van de D66-fractie vragen of dit wetsvoorstel de snelheid van
invoering van bepalingen binnen de Twm bespoedigt of juist niet.
De leden van de GroenLinks-fractie constateren dat de regering
voorstelt om een nahangprocedure in de wet op te nemen en de
voorhangprocedure te schrappen. Zij begrijpen deze wijziging, mede in
het licht van de aangenomen moties in de Eerste Kamer, waaronder die
van GroenLinks-senator De Boer. Deze leden vinden het, mede gelet op
het inmiddels langer voortdurende karakter van de Tijdelijke wet
maatregelen covid-19, begrijpelijk dat beide Kamers der Staten-Generaal
bepalende zeggenschap krijgen over een besluit tot verlenging van de
wet. Graag zouden deze leden van de regering een stroomschema
ontvangen waarin het gehele proces (inclusief de rol van de Afdeling
advisering van de Raad van State conform artikel 58t Wpg) van een
verlengingsbesluit en de daarop volgende goedkeuringswet wordt
toegelicht. Kan de regering zo’n schematisch overzicht aan de Kamer
doen toekomen?
2. Aanleiding en voorgeschiedenis
De leden van de VVD-fractie constateren dat een dergelijk voorstel tot
driemaal toe is afgewezen door de Tweede Kamer, door het verwerpen
van drie amendementen. Kan de regering daarom het nut en de noodzaak
van deze wetswijziging uitleggen en aangeven waarom de regering,
ondanks het verwerpen van drie amendementen, op dit onderwerp toch
met een wetswijziging komt en/of noodzakelijk acht?
De leden van de D66-fractie vragen de regering nader te reflecteren op
meerdere uitspraken van de Tweede Kamer om te werken met voorhangprocedures, zowel bij de verlenging met drie maanden als bij het wijzigen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 874, nr. 6

3

van de ministeriële regeling. Er is in de Tweede Kamer een voorkeur
uitgesproken voor deze procedure boven die van een goedkeuringswet.
Zij constateren namelijk dat een meerderheid in de Tweede Kamer tegen
de amendementen Hijink1 en Van Haga/Baudet2 stemde en dat een
meerderheid van de Tweede Kamer voor amendement Buitenweg c.s.3
stemde waarin werd aangegeven dat het wenselijk is dat de regering snel
kan handelen in zeer dringende omstandigheden, maar dat tegelijkertijd
de Tweede Kamer ook maatregelen kan terugdraaien indien dat gewenst
is. Gegeven deze uitspraken van de Tweede Kamer vragen deze leden
waarom een weg via een goedkeuringswet alsnog noodzakelijk wordt
geacht.
De leden van de GroenLinks-fractie lezen dat de regering nog steeds
voorstander is van een modaliteit waarbij de parlementaire betrokkenheid
middels zogenoemde toezeggingen wordt geregeld. Deze leden kunnen
zich voorstellen dat dit vanuit het oogpunt van de snelheid door de
regering als voorkeursvariant wordt gezien. Zij vinden het evenwel
lastiger te begrijpen waarom de regering nog steeds voorstander is van
deze variant, nu de pandemie en de daarmee samenhangende maatregelen een langduriger karakter hebben gekregen. Kan de regering daarom
reflecteren op hoe zij kijkt naar de werking en de verlenging van de
Tijdelijke wet in de afgelopen periode? Deelt de regering de mening van
de leden van de GroenLinks-fractie dat bij maatregelen die diep kunnen
ingrijpen op de grondrechten van burgers het per definitie gewenst is dat
het parlement een sterke betrokkenheid heeft en uiteindelijk ook een
bepalende zeggenschap toekomt? Zo nee, waarom niet?
3. Onderwerp van het wetsvoorstel
De leden van de D66-fractie vragen de regering welke zeggenschap voor
de Tweede Kamer juist vervalt met dit wetsvoorstel, bijvoorbeeld over de
keuze welke bepalingen wel of juist geen doorgang vinden bij verlenging.
4. Wat is het probleem?
De leden van de D66-fractie constateren dat reeds in de Twm is
opgenomen dat in een voorhangprocedure zowel de Tweede als de Eerste
Kamer inspraak kan hebben over het verlengingsbesluit. Zo constateren
deze leden dat er ook in de Eerste Kamer debatten zijn gevoerd over de
verlenging van de Twm. Welke staatsrechtelijke opties heeft de Eerste
Kamer tijdens dergelijke debatten? Deze leden vragen hoe de regering zou
handelen als er bij zulke debatten moties worden aangenomen om de
voorgestelde verlenging niet door te laten gaan. Daarbij, is er een
mogelijkheid voor de Eerste Kamer om de regering op te roepen bepaalde
bepalingen wel en bepaalde bepalingen niet te verlengen en dus selectief
te zijn? Zo ja, hoe zou de regering na dergelijke moties handelen?
De leden van de ChristenUnie-fractie hechten aan ordentelijke
wetgevingsprocedures met te onderscheiden verantwoordelijkheden van
de Tweede en de Eerste Kamer der Staten-Generaal. Zij zien dat dit
wetsvoorstel voortvloeit uit een uitspraak van de Eerste Kamer over
bepalende zeggenschap. Zij vragen de regering om nauwkeurig te
schetsen welke gevolgen dit wetsvoorstel heeft voor beide onderscheiden
Kamers.

1

Kamerstukken II 2020/21, 35 526, nr. 49.
Kamerstukken II 2020/21, 35 526, nr. 35.
3
Kamerstukken II 2020/21, 35 526, nr. 48.
2

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 874, nr. 6

4

5. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel
De leden van de VVD-fractie constateren dat de regering eerder een
brief heeft gestuurd met mogelijke modaliteiten voor het creëren van
parlementaire zeggenschap bij verlenging van de Twm. Welke modaliteiten waren daarvan voor de regering acceptabel en welk niet? Welke
modaliteiten waren voor de Eerste Kamer acceptabel en welke niet?
Genoemde leden zien graag ook aangegeven hoe de verhoudingen lagen
ten aanzien van de modaliteiten.
Zij lezen dat er ook een modaliteit 9 was: een politieke toezegging in
plaats van wettelijke regeling. Deze had de voorkeur van het Kabinet. Wat
waren de redenen van de Eerste Kamer om hier niet voor te zijn? Welke
verschillende geluiden waren daarover in de Eerste Kamer, ofwel hoe
lagen de verhoudingen daarover in de Eerste Kamer, welke partijen
wilden deze variant niet en welke wel?
De leden van de VVD-fractie ontvangen graag een uitgebreide uitleg over
het exacte verschil tussen modaliteit 9 (een politieke toezegging) en de
voorliggende wetswijziging qua effect, buiten het feit dat het een
wettelijke regeling is.
6. Inhoud van het wetsvoorstel
De leden van de VVD-fractie vragen in hoeverre het klopt dat de Tweede
Kamer in het nieuwe voorstel niet meer vooraf haar mening kenbaar kan
maken, en dus eventueel wijzigingen in de voorstellen kan aanbrengen.
Kan de regering uitleggen welke mogelijkheden de Tweede en Eerste
Kamer op dit moment hebben als het gaat om parlementaire zeggenschap? Welke hebben zij straks niet meer?
Genoemde leden begrijpen uit de memorie van toelichting dat de regering
onverwijld na de plaatsing van het koninklijk besluit tot verlenging in het
Staatsblad, een wetsvoorstel bij de Tweede Kamer moet indienen. Wat
betekent «onverwijld» in dit kader precies? Wat zegt dit over de duur van
de afhandeling van het wetsvoorstel?
Deze leden lezen dat verwerping van het goedkeuringswetsvoorstel
feitelijk tot gevolg heeft dat de Twm ophoudt te bestaan en er geen
wettelijke maatregelen meer kunnen worden getroffen ter bestrijding van
de epidemie van covid-19 of een directe dreiging daarvan. In hoeverre is
het mogelijk als de Tweede en Eerste Kamer dat willen, delen van de Twm
dan alsnog wel in stand te houden? Waarom is het «alles of niets» en wat
kunnen daarvan de gevolgen zijn?
De leden van de VVD-fractie lezen dat indien het goedkeuringswetsvoorstel wordt verworpen, de bepalingen of onderdelen daarvan met het
verlengingsbesluit worden verlengd vanaf de tweede dag hier (dus na het
verwerpen) en daarna komen te vervallen. Waarom is hierbij gekozen voor
de tweede dag en niet bijvoorbeeld direct of na meer dagen?
De regering heeft voorgesteld de Twm per 1 september 2021 met drie
maanden te verlengen. Indien de voorliggende wet wordt aangenomen,
welke gevolgen heeft dit dan? Wanneer wordt dan de wet voor het
verlengingsbesluit aan de Tweede Kamer voorgelegd?
De leden van de D66-fractie constateren dat de voorhangprocedure
rondom de verlenging van de Twm vervalt. Welke mogelijkheden heeft de
Tweede Kamer om, alvorens de wet wordt verlengd, enkele bepalingen
binnen de Twm te wijzigen of te beëindigen?
Deze leden constateren dat advisering van de Afdeling volgens artikel 58t
van de Wpg onverwijld van kracht blijft. Zij vragen de regering of het
mogelijk is dat er, tijdens een pandemie, onvoorziene omstandigheden
kunnen plaatsvinden tussen de advisering van de Afdeling over het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 874, nr. 6

5

voorgenomen koninklijk besluit tot verlenging, volgens artikel 58t van de
Wpg, en het moment dat de goedkeuringswet in de Kamer ligt. Zo ja, is
het dan niet toch wenselijk dat de Afdeling een toelichting kan geven op
hun eerdere advies indien zij dat noodzakelijk achten of indien de regering
de eerdere adviezen van de Afdeling onvoldoende heeft meegenomen
richting het goedkeuringswetsvoorstel?
De leden van de GroenLinks-fractie begrijpen, ook in het licht van het
advies van de Afdeling Advisering van de Raad van State, de keuze van de
regering om de voorhangprocedure te schrappen. Wel hebben deze leden
zorgen over hoe de parlementaire betrokkenheid bij de inhoud van het
verlengingsbesluit gewaarborgd wordt. Bij de huidige voorhangprocedure
kan het parlement wensen kenbaar maken over de inhoud van het besluit.
Zo kan bijvoorbeeld aan de regering worden verzocht om delen die niet
meer nodig zijn alvast te schrappen. Of juist om door de regering
voorgestelde geschrapte onderdelen alsnog te verlengen. Bij een
nahangprocedure waarbij alleen «ja» of «neen» gezegd kan worden tegen
het wetsvoorstel, is dit lastiger. Hoe gaat de regering waarborgen dat de
parlementaire betrokkenheid ook vooraf mogelijk blijft, teneinde te
voorkomen dat een van beide Kamers alleen nog maar tegen de wet kan
stemmen als een fundamenteel onderdeel niet wenselijk wordt geacht,
maar het parlement wel andere, minder vergaande, maatregelen zou
willen verlengen?
Tot slot op dit punt hebben de leden van de fractie van GroenLinks nog
enkele vragen naar aanleiding van de stand van zakenbrief van de
regering van 18 juni 2021. In die brief schrijft de regering dat zij op basis
van het Outbreak Management Team (OMT)-advies het gerechtvaardigd
acht om de Tijdelijke wet na 1 september met drie maanden te verlengen.
Nu de regering er met het voorliggende wetsvoorstel voor kiest om de
voorhangprocedure te laten vervallen en het parlement daarmee vooraf
minder invloed heeft op de precieze inhoud van het verlengingsbesluit,
ontvangen de leden van de GroenLinks-fractie graag een nader wegingskader hoe de regering precies gaat beoordelen welke elementen uit de
Tijdelijke wet wel en welke niet verlengd worden. Kan de regering hierbij
ook het proportionaliteitsbeginsel expliciet betrekken?
De regering heeft, zo lezen genoemde leden, ervoor gekozen om de
Afdeling advisering van de Raad van State alleen via de route van
artikel 58t van de Wpg te laten adviseren en haar geen advies te laten
uitbrengen voor de goedkeuringswet. Deze leden hebben hier moeite
mee. Zij vinden dat de Raad van State terecht opmerkt dat dit voorbij gaat
aan de uit de wetsgeschiedenis blijkende terughoudendheid om van deze
mogelijkheid gebruik te maken. Graag ontvangen deze leden een nadere
toelichting van de regering op de vraag hoe deze terughoudendheid
volgens de regering zou moeten worden gelezen. De leden van de
GroenLinks-fractie zijn op dit punt voorts van mening dat de regering
onnodige belemmeringen toekent aan een doublure van een advies van
de Afdeling advisering van de Raad van State. In zo’n geval kan de Raad
van State immers een blanco advies uitbrengen. Waarom zou dit volgens
de regering problematisch zijn? Daarnaast hebben genoemde leden
geconstateerd dat de Afdeling advisering van de Raad van State
gedurende de gehele covid-19 pandemie telkens zeer spoedig adviezen
heeft afgeleverd. Zij zijn daarom niet bevreesd dat een «extra» advies van
de Afdeling advisering tot onnodige vertraging zou leiden. Deelt de
regering deze opvatting? Zo nee, waarom niet?
De leden van de SGP-fractie constateren dat het met de voorgestelde
wetswijziging mogelijk blijft om de wet niet alleen in zijn geheel te
verlengen of te laten vervallen, maar ook op het niveau van bepalingen of
onderdelen daarvan. Zij hebben hierover de volgende vraag. Welke
juridische mogelijkheden heeft het parlement om bij de behandeling van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 874, nr. 6

6

de goedkeuringswet wijzigingen aan te brengen op het besluit van de
regering? Stel dat de regering besluit om de gehele Twm te verlengen,
maar een Kamermeerderheid wenst een bepaling of onderdeel van de
Twm te laten vervallen, hoe kan dit dan kenbaar worden gemaakt? Kan er
bij de behandeling van de bekrachtigingswet hierover dan een
amendement worden ingediend, of is het slechts mogelijk om voor of
tegen het voorstel te stemmen om het besluit van de regering te
bekrachtigen? Nu de regering wil afstappen van de modaliteit «politieke
toezegging» lijkt het niet voldoende om slechts bij motie uit te spreken dat
de Kamer een wijziging van het verlengingsbesluit wil. Hoe kijkt de
regering hiernaar?
De leden van de SGP-fractie lezen dat de goedkeuringswet «onverwijld»
bij het parlement wordt ingediend. Zij vragen de regering te preciseren
wat zij verstaat onder «onverwijld»? De leden van de SGP-fractie
herinneren eraan dat bij de door de regering gekozen route om de
avondklok in te voeren op basis van de Wet buitengewone bevoegdheden
burgerlijk gezag (Wbbbg) ook «onverwijld» een soortgelijke wet bij het
parlement moest worden ingediend. Dit liet destijds echter om onduidelijke redenen dagenlang op zich wachten. Welke garantie kan de regering
bieden dat dit in het geval van verlenging van de Twm niet gebeurd?
Waarom heeft de regering niet voor gekozen om inzake de goedkeuringswet een concrete tijdseenheid in het wetsvoorstel op te nemen,
bijvoorbeeld uiterlijk één dag na plaatsing van het koninklijk besluit in het
Staatsblad? De leden van de SGP-fractie kunnen zich namelijk goed
voorstellen dat de bekrachtigingswet zeer kort na het koninklijk besluit kan
worden ingediend bij de Staten Generaal. Het koninklijk besluit en de
bekrachtigingswet kunnen immers gelijktijdig worden gemaakt, en de
inhoud staat al volledig vast, zoals de regering zelf aangeeft. Het besluit
en het wetsvoorstel bevatten dezelfde argumentatie en overwegingen en
er is ook al advies ingewonnen bij de Raad van State op basis van
artikel 58t. Het lijkt de leden van de SGP-fractie dan ook dat de wet
onmiddellijk na verschijning in het Staatsblad bij het parlement kan
worden ingediend. Zou het wellicht gepast zijn om in plaats van «onverwijld» in de wet het woord «onmiddellijk» op te nemen? Kan de regering
hierop reflecteren?
De leden van de SGP-fractie vragen of de regering de opvatting deelt dat
het wenselijk is om de behandeling van de goedkeuringswet door het
parlement af te ronden vóór de datum waarop de Twm eigenlijk zou
komen te vervallen. Kan de regering toezeggen dat het moment van het
koninklijk besluit en indiening van de goedkeuringswet dusdanig zal zijn
dat een goede parlementaire behandeling altijd mogelijk is? Voor een
ordelijk wetgevingsproces is het volgens de regering namelijk van belang
dat de verwerping van het goedkeuringswetsvoorstel ná het verstrijken
van de termijn waarop het verlengingsbesluit ziet, zónder gevolgen blijft.
Als het parlement treuzelt bij de besluitvorming kan de regering daar
uiteraard niets aan doen. Maar in theorie zou de regering zeer kort voor de
vervaldatum van de Twm een koninklijk besluit kunnen publiceren om de
wet te verlengen, waardoor het niet meer mogelijk is om de goedkeuringswet op tijd te behandelen en het parlement buitenspel staat. De
leden van de SGP-fractie zou dit zeer onwenselijk vinden. Zij vragen de
regering hoe dit kan worden voorkomen en of de wet hiervoor niet nog
aanscherping behoeft.
De leden van de SGP-fractie begrijpen de redenering dat het wenselijk is
dat de regering vóór het koninklijk besluit advies ontvangt van de Raad
van State over eventuele verlenging van de Twm. Het ligt dan niet in de
rede om bij de bekrachtigingswet opnieuw advies bij de Raad van State in
te winnen, het wetsvoorstel heeft immers exact dezelfde inhoud als het
koninklijk besluit. Het argument dat advisering door de Raad van State
vertragend zou werken, vinden de leden van de SGP-fractie overigens
weinig overtuigend. Zij kunnen zich voorstellen dat om de samenhang te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 874, nr. 6

7

onderstrepen tussen het advies van de Raad van State over het verlengingsbesluit, het koninklijk besluit en de goedkeuringswet, alle drie
tegelijkertijd worden gepubliceerd c.q. ingediend bij de Staten Generaal.
Zij vragen de regering hierop te reageren.
7. Consultatie
De leden van de VVD-fractie begrijpen uit de reactie van de Raad van
State dat zij geen voorstander is van het schrappen van de adviserende
rol bij de goedkeuringswet. De Raad van State adviseert voorafgaand aan
het verlengingsbesluit en in het voorliggende wetsvoorstel dus niet meer
daarna over de goedkeuringswet om doublures te voorkomen, volgens de
regering. Kan de regering aangeven waarom niet is gekozen voor het
opnemen van beide mogelijkheden? Wat betekent het opnemen van een
advies bij de goedkeuringswet voor de (lengte van de) procedure?
II. Artikelsgewijze toelichting
Artikel I
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen om voorbeelden op
andere plaatsen in de Nederlandse wetgeving van het gebruik van deze
gekozen juridische constructie tot goedkeuring, zoals in artikel 4 en 5
wordt beschreven. Zij vragen of in dat geval ook door een van beide
Kamers materieel invulling is gegeven aan de nahangprocedure.
Artikel II
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering om expliciet te
bevestigen dat ondanks het schrappen van de zinsnede «elke drie
maanden», de Afdeling advisering van de Raad van State nog steeds bij
elk verlengingsvoorstel voorafgaand aan het besluit wordt gehoord.
De leden van de SGP-fractie vragen of het schrappen van de zinsnede
«elke drie maanden» een louter technische wijziging betreft, of dat hieruit
kan worden opgemaakt dat de regering zinspeelt op verlenging van de
Twm voor een kortere periode van drie maanden. Tot nu heeft de regering
immers de Twm telkens met drie maanden verlengd.
De fungerend voorzitter van de commissie,
Agema
De adjunct-griffier van de commissie,
Bakker

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 874, nr. 6

8