Regeling van de Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat, van
nr. IENW/BSK-2021/267302, houdende vaststelling van regels voor subsidiëring
van initiatieven die bijdragen aan het versterken van de omgevingsveiligheid ten
aanzien van industriële activiteiten met gevaarlijke stoffen en risicovolle
processen 2022-2027 (Tijdelijke subsidieregeling versterking omgevingsveiligheid
industriële activiteiten 2022-2027)
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat,

Gelet op de artikelen 3, eerste lid, onderdeel b, 4, eerste en tweede lid, en 5 van
de Kaderwet subsidies I en M en de artikelen 2, eerste lid, 4, 6, zesde lid, 7,
derde lid, 8, 10, tweede lid, 13, 15, vijfde lid, en 22, tweede lid, van het
Kaderbesluit subsidies I en M;

BESLUIT:
Artikel 1. Begripsbepalingen
In deze regeling wordt verstaan onder:
branche: groep ondernemingen die soortgelijke activiteiten verrichten met
gevaarlijke stoffen of risicovolle processen;
brancheorganisatie: organisatie met rechtspersoonlijkheid die de belangen van de
branche behartigt;
branchesamenwerkingsverband: samenwerkingsverband bestaande uit in ieder
geval twee ondernemingen uit dezelfde branche;
cluster: groep ondernemingen gevestigd op eenzelfde locatie;
clustersamenwerkingsverband: locatiegericht samenwerkingsverband bestaande
uit in ieder geval twee ondernemingen die activiteiten verrichten met gevaarlijke
stoffen of risicovolle processen;
grote onderneming: onderneming als bedoeld in artikel 2, onderdeel 24, van de
algemene groepsvrijstellingsverordening;
kaderbesluit: Kaderbesluit subsidies I en M;
keten: twee of meer ondernemingen in een toe- of afleveringsketen die
activiteiten met gevaarlijke stoffen of risicovolle processen verrichten;
ketensamenwerkingsverband: samenwerkingsverband bestaande uit in ieder
geval twee ondernemingen in een keten;
kmo’s: kleine en middelgrote ondernemingen als bedoeld in artikel 2, onderdeel
2, van de algemene groepsvrijstellingsverordening;
Minister: Minister van Infrastructuur en Waterstaat;
omgevingsdienst: omgevingsdienst als bedoeld in artikel 1.1, eerste lid, van de
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht;
omgevingsveiligheid: veiligheidssituatie in de omgeving van activiteiten met
gevaarlijke stoffen of risicovolle processen;
onderzoeksorganisatie: organisatie voor onderzoek en kennisverspreiding als
bedoeld in artikel 2, onderdeel 83, van de algemene
groepsvrijstellingsverordening;

HOOFDDIRECTIE
BESTUURLIJKE EN
JURIDISCHE ZAKEN

project a: project inzake proces- en organisatie-innovatie als bedoeld in artikel 2,
onderdelen 96 en 97, en artikel 29 van de algemene
groepsvrijstellingsverordening dat leidt tot een toepassing van een nieuwe
organisatiemethode dan wel een nieuwe of sterk verbeterde productie- of
leveringsmethode;
project b: project inzake opleiding als bedoeld in artikel 31 van de algemene
groepsvrijstellingsverordening dat leidt tot kennisoverdracht;
project c: project inzake milieustudies als bedoeld artikel 49 van de algemene
groepsvrijstellingsverordening dat leidt tot het in beeld krijgen van de
investeringen die nodig zijn om een hoger niveau aan milieubescherming en in dit
geval omgevingsveiligheid te bereiken;
project d: project inzake advies voor een kmo als bedoeld in artikel 18 van de
algemene groepsvrijstellingsverordening, waarbij extern advies wordt gevraagd
voor de versterking van de interne veiligheidscultuur of de interne borging van de
veiligheid van de kmo;
projectdeelnemers: een of meer deelnemers aan een project die activiteiten
uitvoeren binnen dat project en daarmee aanspraak maken op subsidie;
RVO: Rijksdienst voor Ondernemend Nederland;
speerpunt: een door de Minister vastgesteld actueel onderwerp ter versterking
van de omgevingsveiligheid gericht op specifieke invulling van de thema’s
genoemd in artikel 3, eerste lid;
veiligheidsregio: veiligheidsregio als bedoeld in artikel 1 van de Wet
veiligheidsregio’s.
Artikel 2. Doel van de regeling
Deze regeling heeft als doel het ondersteunen van initiatieven die voldoende
bijdragen aan blijvende versterking van de omgevingsveiligheid in Nederland ten
aanzien van industriële activiteiten met gevaarlijke stoffen of risicovolle
processen.
Artikel 3. Thema’s en speerpunten
1. De Minister kan op aanvraag subsidie verstrekken voor de uitvoering van
projecten die beogen het in artikel 2 genoemde doel te bereiken en die betrekking
hebben op een of meer van de volgende thema’s:
a. veiligheidscultuur;
b. ketenverantwoordelijkheid;
c. duurzaam assetmanagement;
d. transparante sector;
e. veilige bedrijventerreinen en veilige clusters;
f. hoogwaardige kennis.
2. De Minister kan jaarlijks één of meerdere speerpunten vaststellen waaraan
invulling wordt gegeven in de in het eerste lid genoemde projecten. De Minister
maakt het speerpunt en de daarvoor geldende criteria bekend in de Staatscourant
voor aanvang van het kalenderjaar waarvoor het wordt vastgesteld.
3. In afwijking van het tweede lid maakt de Minister in 2022 het speerpunt
bekend in het kalenderjaar waarvoor het wordt vastgesteld.
Artikel 4. Subsidieplafond en wijze van verdelen

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

1. Het subsidieplafond voor projecten die kwalificeren als project a, project b of
project c bedraagt in 2022 € 1.950.000.
2. Het subsidieplafond voor projecten die kwalificeren als project d bedraagt in
2022 € 50.000.
3. De Minister stelt de subsidieplafonds voor de daaropvolgende jaren vast en
maakt die bekend in de Staatscourant voor aanvang van het tijdvak waarvoor de
subsidieplafonds worden vastgesteld.
4. De verdeling van de beschikbare gelden vindt plaats op volgorde van ontvangst
van de aanvragen.
5. Indien één van de subsidieplafonds, bedoeld in het eerste of tweede lid, niet
volledig wordt benut in het tijdvak waarvoor het is vastgesteld, kan de Minister
het resterende bedrag beschikbaar stellen voor aanvragen vallend onder het
andere subsidieplafond wanneer dit reeds voor het aflopen van het tijdvak
volledig is uitgeput.
Artikel 5. Aanvragers en aanvraagformulier
1. Een aanvraag voor de uitvoering van een project a, b of c kan worden
ingediend door een brancheorganisatie of een aanvrager die optreedt als
penvoerder van een branchesamenwerkingsverband, een
clustersamenwerkingsverband of een ketensamenwerkingsverband.
2. Indien in geval van een project a een grote onderneming deelneemt aan het
samenwerkingsverband dient sprake te zijn van een situatie als bedoeld in
artikel 29, tweede lid, van de algemene groepsvrijstellingsverordening.
3. Voor een project a, b of c geldt dat een onderzoeksorganisatie, een
omgevingsdienst of een veiligheidsregio deel kunnen uitmaken van het
samenwerkingsverband.
4. Deelname van omgevingsdiensten of veiligheidsregio’s aan een
samenwerkingsverband is slechts toegestaan indien de deelname in ieder geval
bijdraagt aan de kwaliteit van de uitvoering van hun wettelijke taak, zij hiermee
geen staatssteun verstrekken aan deelnemende ondernemingen, waardoor strijd
met de algemene groepsvrijstellingsverordening zou ontstaan en zij geen
penvoerder zijn van een samenwerkingsverband.
5. Voor de uitvoering van een project d kan een aanvraag uitsluitend worden
ingediend door een onderneming behorend tot de categorie kmo’s waarvan
industriële activiteiten met gevaarlijke stoffen of risicovolle processen onderdeel
van de bedrijfsvoering zijn.
6. Een aanvraag voor project d gaat vergezeld van een offerte of een
overeenkomst met betrekking tot het voorgenomen project die op het moment
van indiening van de aanvraag nog geen onherroepelijke verplichtingen bevat.
7. Een aanvraag wordt ingediend met gebruikmaking van een door de Minister
beschikbaar gesteld middel.
Artikel 6. Subsidiabele kosten en standaardberekeningswijze uurtarieven
1. Als subsidiabele kosten voor een project a worden uitsluitend de kosten,
bedoeld in artikel 29, derde lid, van de algemene groepsvrijstellingsverordening
beschouwd.
2. Als subsidiabele kosten voor een project b worden uitsluitend de kosten,
bedoeld in artikel 31, derde lid, van de algemene groepsvrijstellingsverordening
beschouwd.

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

3. Als subsidiabele kosten voor een project c worden uitsluitend de kosten,
bedoeld in artikel 49, tweede lid, van de algemene groepsvrijstellingsverordening
beschouwd.
4. Als subsidiabele kosten voor een project d worden uitsluitend de kosten,
bedoeld in artikel 18, derde lid, van de algemene groepsvrijstellingsverordening
beschouwd.
5. Als standaardberekeningswijze voor de berekening van uurtarieven kunnen
worden gehanteerd:
a. berekening op basis van integrale kostensystematiek;
b. berekening op basis van kosten per kostendrager vermeerderd met een
forfaitair vastgestelde opslag voor indirecte kosten; of
c. een forfaitair vastgesteld uurtarief voor loonkosten.
Artikel 7. Berekening subsidiabele kosten bij toepassing integrale
kostensystematiek
1. Bij het hanteren van uurtarieven die tot stand zijn gekomen met de
standaardberekeningswijze bedoeld in artikel 6, vijfde lid, onderdeel a, worden de
directe en indirecte kosten per kostendrager in een tarief per eenheid van deze
kostendrager berekend.
2. De subsidiabele kosten worden berekend door het aantal eenheden van de
kostendrager te vermenigvuldigen met het ingevolge het eerste lid berekende
tarief, vermeerderd met de aan derden betaalde kosten voor zover deze geen
deel uitmaken van het ingevolge het eerste lid vastgestelde tarief.
Artikel 8. Berekening subsidiabele kosten bij toepassing kosten per
kostendrager met opslag
1. Bij het hanteren van uurtarieven die tot stand zijn gekomen met de
standaardberekeningswijze bedoeld in artikel 6, vijfde lid, onderdeel b, worden de
directe loonkosten per uur vermenigvuldigd met het aantal uren dat direct bij de
subsidiabele activiteiten betrokken personen ten behoeve van deze activiteiten
hebben gewerkt.
2. De subsidiabele kosten worden berekend door het ingevolge het eerste lid
berekende bedrag te vermeerderen met:
a. vaste opslag voor indirecte kosten van 50% van de loonkosten;
b. kosten van het gebruik van apparatuur en de kosten van verbruikte materialen
en hulpmiddelen indien deze in de administratie te onderscheiden zijn;
c. aan derden betaalde kosten.
3. Voor zover er geen loonkosten worden gemaakt, maar niettemin arbeid wordt
verricht, wordt voor de berekening van de kosten van de arbeid uitgegaan van
€ 50 per uur.
Artikel 9. Berekening met forfaitair uurtarief loonkosten
1. Het forfaitaire uurtarief, bedoeld in artikel 6, vijfde lid, onderdeel c, bedraagt
€ 50.
2. De subsidiabele kosten worden berekend door het ingevolge het eerste lid
gehanteerde bedrag te vermenigvuldigen met het aantal uren dat de direct bij de
subsidiabele activiteiten betrokken personen ten behoeve van deze activiteiten
hebben gewerkt en te vermeerderen met:

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

a. kosten van het gebruik van apparatuur en de kosten van verbruikte materialen
en hulpmiddelen indien deze in de administratie te onderscheiden zijn;
b. aan derden betaalde kosten.
Artikel 10. Hoogte van de subsidie
1. De subsidie voor een project a bedraagt ten hoogste het percentage van de
subsidiabele kosten dat is opgenomen in artikel 29, vierde lid, van de algemene
groepsvrijstellingsverordening met een maximum van € 500.000.
2. De subsidie voor een project b bedraagt ten hoogste het percentage van de
subsidiabele kosten dat is opgenomen in artikel 31, vierde lid, van de algemene
groepsvrijstellingsverordening met een maximum van € 500.000.
3. De subsidie voor een project c bedraagt ten hoogste het percentage van de
subsidiabele kosten dat is opgenomen in artikel 49, derde en vierde lid, van de
algemene groepsvrijstellingsverordening met een maximum van € 500.000.
4. De subsidie voor een project d bedraagt ten hoogste het percentage van de
subsidiabele kosten dat is opgenomen in artikel 18, tweede lid, van de algemene
groepsvrijstellingsverordening met een maximum van € 10.000.
5. Wanneer subsidie wordt verstrekt voor een project dat geen betrekking heeft
op een speerpunt of niet voldoet aan de daarvoor geldende criteria worden de
genoemde percentages in het eerste, tweede en derde lid verlaagd met
15 procentpunten voor zover het minimale subsidiepercentage hierdoor niet lager
wordt dan 15%.
6. Wanneer de Minister geen speerpunt heeft vastgesteld worden in afwijking van
het vijfde lid de subsidiepercentages niet verlaagd.
7. Voor een onderzoeksorganisatie bedraagt de subsidie voor een project ten
hoogste 60% van de subsidiabele kosten.
8. Voor een omgevingsdienst of een veiligheidsregio bedraagt de subsidie voor
een project ten hoogste 15% van de subsidiabele kosten, onder aftrek van
andere ontvangen overheidsbijdragen voor hetzelfde project.
Artikel 11. Maximum subsidiebedrag per projectdeelnemer
Een projectdeelnemer komt per kalenderjaar voor maximaal € 200.000 subsidie in
aanmerking.
Artikel 12. Beoordelingscriteria
1. Project a, b en c voldoen in ieder geval aan de volgende criteria:
a. in voldoende mate bijdragen aan de versterking van de omgevingsveiligheid;
b. in voldoende mate bijdragen aan het blijvend effect van de te realiseren
versterking van de omgevingsveiligheid.
2. Per criterium zijn maximaal 2 punten te behalen. Een project moet minimaal 3
punten halen om in aanmerking te komen voor subsidie.
3. De beschrijving van de criteria en de wijze van toekenning van punten is
opgenomen in bijlage 1 bij deze regeling.
Artikel 13. Afwijzingsgronden
1. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 11 en 12 van het kaderbesluit,
wordt een subsidieaanvraag voor een project a, project b of project c, in ieder
geval afgewezen, indien:

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

a. het project strekt ter invulling van een wettelijke verplichting dan wel een
voorziene wettelijke verplichting;
b. reeds een subsidie is verstrekt op grond van deze regeling voor een soortgelijk
project;
c. het project onvoldoende punten scoort op de beoordelingscriteria genoemd
in artikel 12;
d. de uitvoering van een project naar verwachting langer zal duren dan twee jaar;
of
e. de subsidieverstrekking niet in overeenstemming is met het bepaalde in de
algemene groepsvrijstellingsverordening.
2. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 11 en 12 van het kaderbesluit,
wordt een subsidieaanvraag voor een project d, in ieder geval afgewezen, indien:
a. sprake is van een omstandigheid als genoemd in het eerste lid, onderdelen a, d
of e; of
b. op grond van deze regeling al eerder een subsidie is verstrekt voor project d
aan dezelfde aanvrager.
Artikel 14. Verplichting tot kennisdeling
1. De ontvanger van subsidie voor een project a, b of c is verplicht om:
a. een rapportage op te stellen in een door RVO ter beschikking gesteld format
over de resultaten van het project en deze rapportage te delen met de branche,
het cluster of de keten, of andere ondernemingen die de uitkomsten van het
project willen toepassen of verder ontwikkelen;
b. in geval van een subsidie vanaf € 100.000, een ingesproken beeldpresentatie
of korte videofilm over het project te maken van 1 tot 3 minuten en deze
audiovisuele presentatie voor een ieder beschikbaar te stellen op de website van
de penvoerder van het samenwerkingsverband en de website van het
kenniscentrum van Safety Delta Nederland.
2. In de in het eerste lid, onder b, bedoelde audiovisuele presentatie komen
a. in ieder geval de volgende onderwerpen aan de orde:
1°. de aanpak en de behaalde praktijkresultaten en bijvangsten, en
2°. de opgedane leerpunten of aanbevelingen, en
b. zo mogelijk de volgende onderwerpen aan de orde:
1°. het behaalde veiligheidseffect, en
2°. het replicatiepotentieel of opvolgingspotentieel van het project.
Artikel 15. Overige verplichtingen
Een onderneming die op het tijdstip van de verlening van de subsidie geen vaste
inrichting of dochterondernemingen in Nederland heeft, draagt er zorg voor dat
deze onderneming voor de eerste voorschotbetaling een vaste inrichting of
dochterondernemingen in Nederland heeft.
Artikel 16. Evaluatie
De Minister publiceert voor 1 januari 2027 een verslag over de doeltreffendheid
en de effecten van de subsidie in de praktijk.
Artikel 17. Inwerkingtreding en horizonbepaling

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

Deze regeling treedt in werking met ingang van 1 januari 2022 en vervalt met
ingang van 1 januari 2027, met dien verstande dat zij van toepassing blijft op
subsidies die voor de laatstgenoemde datum zijn aangevraagd.

Artikel 18. Citeertitel
Deze regeling wordt aangehaald als: Tijdelijke subsidieregeling versterking
omgevingsveiligheid industriële activiteiten 2022-2027.

Deze regeling zal met de toelichting in de Staatscourant worden geplaatst.

DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN WATERSTAAT,

S.P.R.A. van Weyenberg

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

Bijlage 1. behorende bij artikel 12 van de Tijdelijke subsidieregeling
versterking omgevingsveiligheid industriële activiteiten 2022-2027
In gelijke mate bepalend voor de score op het criterium van de versterking van
de omgevingsveiligheid zijn:
−De additionaliteit van het project, blijkend uit een vergelijking met de actuele
(inclusief de aangekondigde) wet- en regelgeving waaraan ondernemingen in dit
verband zijn onderworpen alsmede uit het aantal projectdeelnemers of, bij een
aanvraag door een brancheorganisatie, de vermelde brancheleden en andere
ondernemingen die blijkens de aanvraag specifiek baat hebben bij het halen van
de projectdoelstelling;
−De effectiviteit en efficiëntie blijkend uit de omschrijving van het project voor
wat betreft inhoud en daaraan gerelateerde kosten;
−De specifiek omschreven beoogde projectresultaten en de innovatieve aspecten
hiervan;
−De omschreven bruikbaarheid van de beoogde projectresultaten, ook voor
andere bedrijven, om versterking van de omgevingsveiligheid te realiseren of bij
te dragen aan het zetten van vervolgstappen die leiden naar versterking van de
omgevingsveiligheid.
In gelijke mate bepalend voor de score op het criterium van het blijvend effect
van de te realiseren versterking van de omgevingsveiligheid zijn:
−De aantrekkelijkheid van de concrete projectresultaten (na afloop van het
project) voor blijvende toepassing, ook buiten de kring van de projectdeelnemers,
bij vermelde leden of segmenten van brancheorganisaties en ondernemingen of
organisaties uit andere branches, clusters of ketens blijkens de aanvraag;
−Het in de projectomschrijving beschreven draagvlak, inclusief eventuele
randvoorwaarden, dat voorafgaand aan of tijdens de projectuitvoering onderzocht
is of wordt bij projectdeelnemers, overige betrokken of belanghebbende
ondernemingen en organisaties of leden of segmenten van brancheorganisaties
blijkens de aanvraag;
−De gespecificeerde inzet van de projectdeelnemers en andere betrokkenen om
na afloop van (een succesvol) project bij te dragen aan brede toepassing ervan in
de branche, in de keten of in het cluster;
−De mate waarin de projectbevindingen in de praktijk worden getoetst op grond
van drie indicaties:

de omschreven toetsing in de praktijk in het projectplan;

de verhouding tussen het aantal deelnemende bedrijven die werken met
gevaarlijke stoffen of risicovolle processen en het totale aantal
projectdeelnemers;

de verhouding tussen de inspanningen van die bedrijven en de
inspanningen van alle projectdeelnemers.
Zowel op bijdrage aan versterking van de omgevingsveiligheid als op het
blijvende effect daarvan kunnen projecten scoren op drie niveaus:
Bijdrage versterking omgevingsveiligheid: matig(0), voldoende(1) en hoog(2);
Blijvend effect: laag(0), gemiddeld(1) en hoog(2).

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

TOELICHTING
Algemeen deel
1. Inleiding
Het doel van de Tijdelijke subsidieregeling versterking omgevingsveiligheid
industriële activiteiten 2022-2027 (hierna: subsidieregeling) is het versterken van
de omgevingsveiligheid ten aanzien van industriële activiteiten met gevaarlijke
stoffen en risicovolle processen.
De subsidieregeling betreft een gewijzigde voortzetting van de Subsidieregeling
versterking omgevingsveiligheid industriële activiteiten. Naar aanleiding van een
in 2020 uitgevoerde evaluatie1 is deze regeling op een aantal punten aangepast
en gewijzigd ten opzichte van de voormalige regeling.
De subsidieregeling geeft een kader voor het verlenen van subsidies aan
projecten die bijdragen aan de versterking van de omgevingsveiligheid. Voor deze
regeling is, net als in de voormalige Subsidieregeling versterking
omgevingsveiligheid industriële activiteiten, ervoor gekozen om de focus te
leggen op zes thema’s: verbeteren van de veiligheidscultuur,
ketenverantwoordelijkheid, duurzaam assetmanagement, transparante sector,
bevordering van veilige bedrijventerreinen en veilige clusters en hoogwaardige
kennis. Daarnaast kan de Minister ieder jaar één of meerdere speerpunten
vaststellen. Deze speerpunten betreffen een actueel onderwerp ter versterking
van de omgevingsveiligheid gericht op specifieke invulling van de hiervoor
genoemde thema’s.
2. Doel en achtergrond
De regeling is onderdeel van het beleid van het Ministerie van Infrastructuur en
Waterstaat om de omgevingsveiligheid van bedrijven die risicovol zijn voor de
omgeving te versterken. In rapporten van de Onderzoeksraad voor Veiligheid is
naar aanleiding van incidenten in de chemiesector in de periode 2011-2012
meermalen gewezen op de eigen verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven voor
de veiligheid van werknemers en omgeving. In reactie daarop heeft het kabinet
besloten om naast de verbetering en versterking van het stelsel van
vergunningverlening, toezicht en handhaving, ook de verantwoordelijkheid van
het bedrijfsleven te stimuleren. Daarvoor is onder andere de Subsidieregeling
versterking omgevingsveiligheid industriële activiteiten, die bij deze regeling is
voortgezet, in het leven geroepen. Met de in de regeling opgenomen projecten
wordt aan meerdere aanbevelingen in de hiervoor genoemde rapporten invulling
gegeven. Het doel van de regeling is, evenals het doel van de voormalige
Subsidieregeling versterking omgevingsveiligheid industriële activiteiten, het
ondersteunen van bovenwettelijke veiligheidsinitiatieven van het bedrijfsleven.
Samenwerking in de veiligheidsketen moet bijdragen aan blijvende versterking
van de omgevingsveiligheid in Nederland ten aanzien van industriële activiteiten
Zie het door SPPS opgestelde rapport ‘Evaluatie subsidieregeling omgevingsveiligheid
(SVO) van som der delen naar meer toegevoegde waarde’, van 5 oktober 2020 dat is
gevoegd bij de brief aan de Tweede Kamer van 12 februari 2021, Kamerstukken II, 20202021, 28 089, nr. 184.
1

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

met gevaarlijke stoffen of risicovolle processen. Het betreft het verbeteren van
veiligheidscultuur, ketenverantwoordelijkheid, duurzaam assetmanagement en
transparante sector en de bevordering van veilige bedrijventerreinen en veilige
clusters en hoogwaardige kennis. Binnen deze thema’s is er veel ruimte voor
bedrijven om met nieuwe veiligheidssamenwerkingsinitiatieven te komen. De
projecten die voortkomen uit de regeling worden ook wel Safety Deals genoemd.
De projecten kunnen ook onderdeel zijn van de programma’s van het ‘Safety
Delta Nederland convenant’.2 SDN wordt gezien als een platform waar kennis en
innovatie samenkomen en gedeeld kan worden. De opgedane kennis uit de Safety
Deals kan hier gedeeld worden met onder andere bedrijven en
brancheverenigingen om tot zogenaamde best practices te komen.
3. Hoofdlijnen
Met deze regeling wil de Minister in het bijzonder collectieve initiatieven
faciliteren. Samenwerkingsverbanden, hetzij in ketens (verticaal), in branches
(horizontaal), dan wel in clusters (lokaal), komen in aanmerking voor subsidie.
Ook brancheorganisaties en kleine- en middelgrote ondernemingen waarvan
industriële activiteiten met gevaarlijke stoffen of risicovolle processen onderdeel
van de bedrijfsvoering zijn komen in aanmerking voor subsidie. Tot slot komen
ook onderzoeksorganisaties, omgevingsdiensten en veiligheidsregio’s wanneer zij
deel uitmaken van een samenwerkingsverband in aanmerking voor subsidie. Met
deze groep ontvangers wordt gestreefd naar brede toepasbaarheid van de
verkende of bereikte veiligheidsverbeteringen en een maximale impact.
Er moet bij samenwerkingsverbanden tussen ondernemingen voor gewaakt
worden dat de mededinging verstoord wordt. Burgers mogen geen last
ondervinden van prijsafspraken. Dit is naar verwachting niet aan de orde, want de
inzet is het binnen de gehele sector verspreiden van de opgedane kennis in een
project. Naleving van de mededingregels is de verantwoordelijkheid van de
betrokken ondernemingen.
De doelstelling (versterking omgevingsveiligheid) van de regeling omvat de
hieronder genoemde 6 thema’s.
Veiligheidscultuur
Onder veiligheidscultuur wordt verstaan een hoog veiligheidsbewustzijn binnen
alle gelederen van een onderneming, dat veilig gedrag zeker stelt. Een
onderneming met een sterke veiligheidscultuur reageert proactief op
tekortkomingen. Met als basis een goed geïmplementeerd
veiligheidsbeheerssysteem is de onderneming met een hoogontwikkelde
veiligheidscultuur zich doorlopend bewust van risico’s en heeft het beheersen
daarvan volledig geïnternaliseerd in de bedrijfsvoering. Meldingen van
tekortkomingen worden in zo’n onderneming zowel zorgvuldig als in alle openheid
behandeld en, indien nodig, op de kortst mogelijke termijn van maatregelen
voorzien.

2

‘Samen naar de top in veiligheid’, convenant tussen overheid, (petro)chemisch
bedrijfsleven en wetenschap, van 5 oktober 2020, Samen naar de top in veiligheid |
Convenant | Rijksoverheid.nl.

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

Nummer

Ketenverantwoordelijkheid
Onder ketenverantwoordelijk wordt verstaan de verantwoordelijkheid die een
onderneming heeft ten aanzien van de veiligheidsprestatie van de ondernemingen
waarmee het zaken doet. Ketenverantwoordelijkheid sluit nauw aan bij een sterke
veiligheidscultuur. Ketenverantwoordelijkheid uit zich er onder andere in dat
ondernemingen elkaar scherp houden en durven aan te spreken, elkaar
ondersteunen om veiligheidsprestaties in de keten te verbeteren en als laatste
stok achter de deur een contractuele relatie te beëindigen, indien de
veiligheidsprestaties onvoldoende blijven. Er ontstaat een effect van
ondernemingen in de keten die aan elkaar hoge eisen stellen met betrekking tot
veiligheid. Geen onderneming kan zich dan meer aan de dominante cultuur
onttrekken. Evenmin geldt dat een onderneming die zich aan die cultuur onttrekt,
nog deel kan uitmaken van de sector.
Duurzaam asset management
Duurzaam asset management heeft betrekking op inspectie, onderhoud en
vervanging van (petro-)chemische productie- en opslaginstallaties met als doel
het effect van veroudering op de veiligheid te beheersen.
Transparante sector
Onder transparante sector wordt verstaan een sector die bestaat uit
ondernemingen die kennis uitwisselen over best practices en (bijna-)incidenten
om daarvan te leren en die naar hun omgeving, burgers en overheden
transparant zijn over hun prestaties op het gebied van veiligheid.
Veilige bedrijventerreinen en clusters
Het gaat hier om zowel veiligheidscultuur als onderlinge samenwerking en
eventueel ook ketenverantwoordelijkheid. Enerzijds leidt clustering van
ondernemingen op locatie in het werken met gevaarlijke stoffen tot minder
activiteiten in gebieden waar veel mensen verblijven. Anderzijds kan synergie van
ondernemingen leiden tot verminderd gebruik en transport van gevaarlijke stoffen
en tot meer investeringen in maatregelen om effecten van incidenten te beperken
(bundeling van middelen).
Hoogwaardige kennis
Hoogwaardige kennis omvat zowel onderwijs als de ontwikkeling en borging van
kennis. Het gaat daarbij om de ontwikkeling en invoering van veiligheidscurricula
voor opleidingen op elk niveau voor de omgang met gevaarlijke stoffen en
risicovolle processen en om de ontwikkeling en toepassing van kennis die leidt tot
het gebruik van minder gevaarlijke of ongevaarlijke stoffen en van minder
risicovolle of niet-risicovolle processen.
Speerpunten
De jaarlijks door de Minister vast te stellen speerpunten betreffen actuele
onderwerpen ter versterking van de omgevingsveiligheid gericht op specifieke

IENW/BSK-2021/267302

invulling van de hierboven genoemde thema’s. De speerpunten worden
vastgesteld met daarbij behorende criteria. Wanneer een project a, b of c geen
betrekking heeft op een speerpunt en de daarbij behorende criteria wordt minder
subsidie verstrekt.
Het toepassen van speerpunten in deze regeling heeft als doel dat extra aandacht
wordt gegeven aan onderwerpen die actueel zijn binnen het bedrijfsleven en de
overheid op het gebied van versterking van de omgevingsveiligheid. Door de
focus op actuele onderwerpen die de omgevingsveiligheid versterken kan de
effectiviteit van de subsidieregeling verder worden verhoogd. In projecten zal via
verschillende invalshoeken die elkaar kunnen versterken en ondersteunen,
invulling worden gegeven aan de speerpunten. Hierdoor zullen naar verwachting
de variatie en impact van de ingediende projecten toenemen en zullen de
gerealiseerde veiligheidsverbeteringen bij meer bedrijven toegepast worden.
Tevens wordt hiermee beleidssturing vanuit het ministerie gegeven op de
versterking van de omgevingsveiligheid.
4. Wijzigingen ten opzichte van eerder geldende subsidieregeling
Deze subsidieregeling is ten opzichte van de Subsidieregeling versterking
omgevingsveiligheid industriële activiteiten op enkele punten aangepast. Nieuw is
dat de Minister ieder jaar speerpunten kan vaststellen en de verlaging van het
subsidiepercentage wanneer een project geen betrekking heeft op een speerpunt.
Hiervoor is reeds aangegeven wat het doel is van het vaststellen van
speerpunten. Daarnaast wordt meer aandacht geschonken aan de verplichting dat
ontvangers van subsidie de resultaten van een project beschikbaar moeten stellen
voor toepassing en verdere ontwikkeling hiervan. Dit zal de olievlekwerking
binnen de industrie ten goede komen. Voorts is om het beschikbare
subsidiebudget beter te verdelen onder bedrijven ervoor gekozen om een
maximumsubsidiebedrag in te voeren per projectdeelnemer. Ook is het maximale
subsidiebedrag voor project d verhoogd. In de praktijk is gebleken dat het eerder
vastgestelde bedrag niet altijd hoog genoeg was om een extern advies op te laten
stellen. Tot slot zijn de beoordelingscriteria aangescherpt om een bredere
toepassing van de projectresultaten te bewerkstelligen. Het streven is door een
brede toepassing en een groot draagvlak het bedrijfsleven te stimuleren tot het
ontwikkelen van best practices op het gebied van omgevingsveiligheid. Dit zorgt
voor een verbetering van het doelbereik (impact) van de regeling.
5. Verhouding tot bestaande regelgeving
In het kaderbesluit zijn procedureregels opgenomen die eveneens op de
uitvoering van deze regeling van toepassing zijn. Het gaat om de volgende
bepalingen: de artikelen 3 (aanvrager moet rechtspersoon of natuurlijke persoon
zijn), 5 (cumulatie van subsidies en verlaging van subsidie bij toepasselijkheid
van de Algemene groepsvrijstellingsverordening), 6 (gemaakte kosten), 10
(aanvraag), 11 en 12 (afwijzingsgronden), 14 tot en met 16
(subsidieverstrekking), 17 tot en met 20 (verplichtingen), 23 (betaling en
bevoorschotting) 24 (subsidievaststelling), 26 (samenwerkingsverbanden) en 27
(misbruik en oneigenlijk gebruik).
Ter illustratie: ten aanzien van het vaststellen van de subsidie is in artikel 24 van
het kaderbesluit bepaald dat de aanvraag tot vaststelling moet plaatsvinden
binnen 13 weken nadat de activiteiten waarvoor de subsidie is verstrekt zijn

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

verricht. In artikel 24 staat welke eisen in ieder geval aan een dergelijke
aanvraag tot vaststelling gesteld worden. Ook is in artikel 24 opgenomen welke
stukken gevoegd moeten worden bij de aanvraag tot subsidievaststelling.
Het kaderbesluit maakt het verder mogelijk bepaalde verplichtingen of eisen te
stellen in de beschikking tot subsidieverlening. Zie bijvoorbeeld artikel 23 van het
kaderbesluit ten aanzien van het verlenen van voorschotten voor nog niet
vastgestelde subsidies.
Voor de subsidieontvanger is daarom niet alleen deze regeling van belang, maar
ook hetgeen is opgenomen in het kaderbesluit en in de beschikking tot
subsidieverstrekking.
Verder wordt in deze regeling gebruik gemaakt van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening. Dit betreft Verordening (EU) nr. 651/2014 van de
Commissie van 17 juni 2014 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de
artikelen 107 en 108 van het Verdrag met de interne markt verenigbaar worden
verklaard (‘de Algemene groepsvrijstellingsverordening’) (PbEU 26.6.2014, L
187/1). In de begripsbepalingen is verwezen naar het bepaalde in de Algemene
groepsvrijstellingsverordening.
Omdat op deze regeling de Algemene groepsvrijstellingsverordening van
toepassing is, is er sprake van geoorloofde staatssteun. Steunregelingen zijn
verenigbaar met de interne markt, in de zin van artikel 107, tweede en derde lid,
van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: VWEU) en
zijn vrijgesteld van een aanmeldingsverplichting van artikel 108, derde lid, van
het VWEU mits die steun voldoet aan alle voorschriften zoals gesteld in
hoofdstuk I van de Algemene groepsvrijstellingsverordening, en aan de
toepasselijke bepalingen uit hoofdstuk III van deze verordening. Met een
kennisgeving op basis van artikel 11 van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening wordt de Europese Commissie op de hoogte
gesteld van deze regeling. In het kaderbesluit en de regeling zijn vereisten
opgenomen om te voldoen aan hetgeen is bepaald in hoofdstuk I van de
Algemene groepsvrijstellingsverordening. Het gaat hierbij om bepalingen over
cumulatie, stimulerend effect, maximale steunbedragen, ondernemingen in
moeilijkheden, ondernemingen waartegen een terugvorderingsbesluit open staat
en eisen aan de aanvraag. Tevens wordt, zie hiervoor ook de artikelsgewijze
toelichting, aan de voorschriften van de artikelen 18, 29, 31 en 49 uit hoofdstuk
III van de Algemene groepsvrijstellingsverordening voldaan.
6. Uitvoering en handhaving
Deze regeling wordt uitgevoerd door de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland
(hierna: RVO), onderdeel van het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat.
Mandaat en machtiging daartoe is verleend in het Besluit mandaat, volmacht en
machtiging algemeen directeur Rijksdienst voor Ondernemend Nederland op het
terrein van het Ministerie van Infrastructuur en Milieu 2015.
RVO is betrokken geweest bij het opstellen van de regeling. De uitvoerbaarheid
en handhaafbaarheid van deze regeling is ook getoetst door RVO. RVO acht de
regeling uitvoerbaar en handhaafbaar.

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

Nummer

7. Regeldrukeffecten
De administratieve lasten voor aanvragers voor een project a, b of c bestaan in
de aanvraagfase uit het kennisnemen van de regeling, het invullen van het
aanvraagformulier, het opstellen van de projectbegroting, het activiteitenplan,
indien aan de orde de samenwerkingsovereenkomst, en het aanleveren van
overige bescheiden. In de uitvoeringsfase zijn de administratieve lasten beperkt
tot een eventueel verzoek tot wijziging, het voeren van een administratie en een
schriftelijk tussentijds verslag bij een projectduur van meer dan een jaar. De
bevoorschotting wordt in de beschikking opgenomen en vindt ambtshalve plaats.
In de vaststellingsfase zijn de lasten voor de subsidies aan een penvoerder of
projectdeelnemer van € 125.000,– en hoger een schriftelijke eindrapportage en
een controleverklaring (artikel 24 kaderbesluit). Voor subsidies lager dan dit
bedrag is naast een schriftelijke eindrapportage alleen een verklaring van de
subsidieontvanger vereist over de totaal gerealiseerde kosten en opbrengsten. Na
afloop van het project zijn er nog de lasten van het beschikbaar stellen van de
projectresultaten en voor subsidies van € 100.000 en meer het opleveren van een
audiovisuele presentatie. Voorts moet meegewerkt worden aan een
evaluatieonderzoek. Ook vloeien er lasten voort uit eventueel ingediende
bezwaar- en beroepschriften.
De totale lasten voor de projecten a, b en c zijn geschat op ca. € 150.000 voor 8
aanvragen met gemiddeld 3 tot 4 projectdeelnemers. Hierbij is de verplichting tot
het maken van een audiovisuele presentatie in geval van subsidies vanaf
€100.000 ook betrokken. Voor de audiovisuele presentatie is minimaal €600,- aan
kosten meegenomen in de lasten inschatting.
De totale last is 7,7% van het hiervoor beschikbare subsidiebudget van
€ 1.950.000.
De administratieve lasten voor aanvragers voor een project d bestaan uit het
kennis nemen van de regeling, het laten opstellen van een offerte en het invullen
van het aanvraagformulier. De totale lasten voor project d zijn geschat op ca.
€ 3.700. Dat is 7,4 % van het hiervoor beschikbare subsidiebudget van € 50.000.
De regeling is zodanig vormgegeven dat deze tot zo min mogelijk administratieve
lasten voor aanvragers zal leiden.
De regeling is aan het Adviescollege toetsing regeldruk (ATR) voorgelegd ter
toetsing. Het Adviescollege toetsing regeldruk (ATR) heeft het dossier niet
geselecteerd voor een formeel advies, omdat het naar verwachting geen
omvangrijke gevolgen voor de regeldruk heeft.
8. Voorbereiding
De subsidieregeling heeft van 16 juli tot en met 10 september 2021 open gestaan
voor openbare internetconsultatie. Hierop is één reactie ontvangen. In deze
reactie wordt naar voren gebracht dat de (voorwaarden tot) vergunningverlening
de veiligheid moeten afdwingen en dat met een subsidieregeling het paard achter
de wagen wordt gespannen.
In reactie hierop wordt opgemerkt dat de subsidieregeling is gericht op het
stimuleren van bedrijven om bovenwettelijke maatregelen te nemen ter

IENW/BSK-2021/267302

versterking van de omgevingsveiligheid. Deze subsidieregeling is een instrument
van het Ministerie van I en W naast het ‘VTH-stelsel’ (vergunning, toezicht en
handhaving).
Daarnaast is tijdens de consultatieperiode contact gezocht met de doelgroepen
van de subsidieregeling om de vernieuwde regeling onder de aandacht te brengen
en te polsen naar welke speerpunt onderwerpen de voorkeur uitgaat. Hiervoor
zijn twee workshops gegeven. Ook heeft een onafhankelijk bureau in opdracht
van IenW onderzocht welke speerpunten actueel zijn binnen de doelgroepen.
9. Voorhang
Op grond van artikel 4.10, zesde lid, van de Comptabiliteitswet is deze regeling
voor vaststelling schriftelijk ter kennis gebracht van de Tweede Kamer.
10. Evaluatie
Zoals hiervoor reeds is opgemerkt is deze regeling een voortzetting van de
Subsidieregeling versterking omgevingsveiligheid industriële activiteiten. Deze
regeling is in 2020 geëvalueerd. In het evaluatierapport zijn
- kort weergegeven - de volgende aanbevelingen gedaan:
- continueer de regeling in aangepaste vorm en
- vergroot de impact van de regeling door versterking van de governance van de
regeling en verhoging van de kennisdeling over de resultaten van de Safety
Deals.
Naar aanleiding van deze aanbevelingen is in de regeling:
- bepaald dat de Minister ieder jaar één of meerdere speerpunten kan vaststellen,
- de verplichting uitgebreid dat de ontvangers van subsidie de resultaten van een
project beschikbaar moeten stellen en
- een aanscherping van de beoordelingscriteria opgenomen.
Met deze wijzigingen is meer beleidssturing door de Minister mogelijk en wordt
een versnelde opschaling van de projecten beoogd. Deze hogere benutting van
het verbeterpotentieel zal de omgevingsveiligheid verder versterken. Daarnaast
zijn, zoals beschreven in de inleiding, nog andere wijzigingen aangebracht
waarmee de impact (doelbereik) van de subsidieregeling op de versterking van de
omgevingsveiligheid is vergroot.
Uit de evaluatie is ook naar voren gekomen dat gebruikers de regeling verder
vereenvoudigd zouden willen zien. Bezien is of de regeling verder vereenvoudigd
kan worden en dit is ook besproken met RVO. Aangezien de regeling het
minimale vereist om subsidie te verstrekken is tot de conclusie gekomen dat een
vereenvoudiging niet mogelijk is.
In 2027 wordt deze subsidieregeling (opnieuw) geëvalueerd.
11. Inwerkingtreding
Doordat is gekozen voor inwerkingtreding op 1 januari 2022 wordt aangesloten bij
een voor ministeriële regelingen geldend vast verandermoment. Van de vaste
invoeringstermijn van tenminste twee maanden wordt afgeweken. Reden daarvan
is het openbaar belang van veiligheid, dat gediend is met een zo snel mogelijke

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

inwerkingtreding van de regeling. De regeling geldt voor een periode van vijf jaar
en vervalt op 1 januari 2027. Zij blijft van toepassing op de afhandeling van de
vóór dat tijdstip ontvangen subsidieaanvragen.
Artikelsgewijs
Artikel 1. Begripsbepalingen
De meeste definities die relevant zijn voor de verstrekking van subsidies in het
kader van deze regeling zijn opgenomen in artikel 1 van het kaderbesluit. Denk
bijvoorbeeld aan de definitie van aanvrager, penvoerder of
samenwerkingsverband. Alleen aanvullende definities die van belang zijn voor
deze regeling zijn in artikel 1 opgenomen.
Omdat deze regeling gebruik maakt van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening wordt bij de definitie van de te subsidiëren
projecten daarbij aangesloten.
Project a betreft proces- en organisatie-innovatie zoals bedoeld in artikel 2,
onderdeel 96 en 97, en artikel 29 van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening. Organisatie-innovatie is als volgt gedefinieerd in
de Algemene groepsvrijstellingsverordening: ‘de toepassing van een nieuwe
organisatiemethode in de bedrijfsvoering, in de organisatie op de werkvloer of in
de externe betrekkingen van een onderneming, maar met uitsluiting van
veranderingen die zijn gebaseerd op organisatiemethoden die reeds in gebruik
zijn in de onderneming, veranderingen in de managementstrategie, fusies en
acquisities, het niet meer gebruiken van een procedé, eenvoudige vervangingsen uitbreidingsinvesteringen, veranderingen die louter het gevolg zijn van
prijswijzigingen voor productiefactoren, aanpassingen op maat, lokalisatie,
gebruikelijke, seizoens- en andere cyclische veranderingen, het verhandelen van
nieuwe of sterk verbeterde producten’. En procesinnovatie als ‘de toepassing van
een nieuwe of sterk verbeterde productie- of leveringsmethode (daaronder
begrepen aanzienlijke veranderingen in technieken, uitrusting of software), maar
met uitsluiting van geringe veranderingen of verbeteringen, verhogingen van de
productie- of dienstverleningscapaciteit door de toevoeging van productie- of
logistieke systemen die sterk gelijken op die welke reeds in gebruik zijn, het niet
meer gebruiken van een procedé, eenvoudige vervangings- en
uitbreidingsinvesteringen, veranderingen die louter het gevolg van
prijswijzigingen voor productiefactoren zijn, aanpassingen op maat, lokalisatie,
gebruikelijke seizoens- en andere cyclische veranderingen, het verhandelen van
nieuwe of sterk verbeterde producten’.
Een voorbeeld van een project a is onderzoek en ontwikkeling van een platform
voor data-uitwisseling over locatie, aard en hoeveelheid van gevaarlijke stoffen
voor onder andere routering en inzet van hulpdiensten of een systeem dat
informatie direct vertaalt naar de burgers en hulpdiensten in geval van een
incident (e-nose). Hierdoor kunnen de gevolgen beperkt gehouden worden. En
andere voorbeelden zijn track and trace van transport van gevaarlijke stoffen
over spoor en het ontwikkelen en invoeren van best practices voor zover dit
proces-en/of organisatie-innovatie betreft, bijvoorbeeld voor de opslag en het
transport van gevaarlijke stoffen.

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

Een project b, zoals bedoeld in artikel 31 van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening, behelst een opleiding die leidt tot
kennisoverdracht. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan de inzet van
zogenoemde buddy’s. Het gaat hierbij om kennisontwikkeling, kennisoverdracht
en kennisverspreiding gericht op versterking van de veiligheidscultuur. Goed
presterende bedrijven gaan een buddyschap aan met minder presterende
bedrijven waardoor de veiligheid van de gehele sector naar een hoger niveau kan
worden gebracht.
Een project c, zoals bedoeld in artikel 49 van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening, behelst een milieustudie om in beeld te krijgen of
een bepaalde milieu-investering, zoals genoemd in deel 7 van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening, het gewenste doel kan bereiken. Hierbij kan
gedacht worden aan studies en risico-analyses van product- en procesketens,
gericht op preventie van majeure incidenten, met als doel concrete voorstellen te
kunnen doen voor investeringen ten behoeve van de verbetering van de
veiligheidsprestatie van ondernemingen die industriële activiteiten uitvoeren met
gevaarlijke stoffen en risicovolle processen en hun ketenpartners. Een ander
voorbeeld is het onderzoeken welke veiligheidsinvesteringen er nodig zijn bij de
introductie van nieuwe (milieuvriendelijkere) grond- of brandstoffen (zoals
waterstof) in een (productie)proces.
Project d, zoals bedoeld in artikel 18 van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening, betreft een advies voor kmo’s (kleine en
middelgrote ondernemingen als bedoeld in artikel 2, onderdeel 2, van de
Algemene groepsvrijstellingsverordening) over de versterking van de interne
veiligheidscultuur of de interne borging van de veiligheid van een kmo, dat is
onderbouwd en uitgebracht door externe consultants. Hierbij kan bijvoorbeeld
gedacht worden aan onderzoek naar hoe de veiligheidscultuur kan worden
verbeterd.
Artikel 2. Doel van de regeling
Voor wat betreft het doel van de regeling wordt verwezen naar het algemene deel
van de toelichting.
Artikel 3. Thema’s en speerpunten
De doelstelling van de regeling omvat de zes in het eerste lid van artikel 3
genoemde thema’s. Deze thema’s kunnen verder worden ingevuld aan de hand
van de door de Minister jaarlijks vast te stellen speerpunten. Voor een toelichting
op deze thema’s en de speerpunten wordt verwezen naar het algemene deel van
de toelichting.
Artikel 4. Subsidieplafond en wijze van verdelen
Er worden jaarlijks twee subsidieplafonds vastgesteld. Eén gezamenlijk plafond
voor de projecten a, b en c en één plafond voor project d. Indien één van deze
plafonds in de periode waarvoor het plafond is vastgesteld niet is uitgeput, kan
het resterende bedrag worden toegevoegd aan het andere plafond als dat wel is
uitgeput.

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

Er is gekozen voor een verdeling van de middelen op volgorde van ontvangst van
de aanvragen. Hierbij is het bepaalde in artikel 8 van het kaderbesluit van
toepassing.
Een aanvrager kan in het jaar waarvoor er subsidiebudget beschikbaar is een
aanvraag indienen. Een aanvraag voor subsidie zal worden afgewezen op het
moment dat het subsidieplafond bereikt is.
Artikel 5. Aanvragers en aanvraagformulier
In het eerste lid is bepaald dat een aanvraag om subsidie voor een project a, b of
c kan worden ingediend door een brancheorganisatie of een penvoerder van één
van de genoemde samenwerkingsverbanden. Hiermee komt tot uitdrukking dat
de regeling primair bedoeld is voor initiatieven uit het bedrijfsleven.
Brancheorganisaties kunnen zelf subsidie aanvragen voor projecten die ten goede
komen aan hun leden. Wanneer leden van de brancheorganisatie in deze
projecten een actieve rol vervullen, wordt de subsidieaanvraag ingediend door
een samenwerkingsverband van de brancheorganisatie en ondernemingen. Een
brancheorganisatie kan geen subsidie ontvangen voor haar leden. Om aanspraak
te maken op subsidie voert een partij activiteiten uit binnen het project en sluit
een samenwerkingsovereenkomst met de andere projectdeelnemers. Alle
projectdeelnemers voeren activiteiten uit binnen het project en maken daarmee
aanspraak op subsidie.
Wanneer een aanvraag wordt ingediend door een samenwerkingsverband is ook
het bepaalde in de artikelen 1 en 26 van het kaderbesluit van belang. In artikel 1
is de definitie van een samenwerkingsverband is opgenomen. In artikel 26 van
het kaderbesluit is bepaald dat een penvoerder namens het
samenwerkingsverband een subsidie indient en dat er bij de aanvraag een
samenwerkingsovereenkomst gevoegd moet worden.
In het tweede lid van artikel 5 wordt met een situatie als bedoeld in artikel 29,
tweede lid, van de Algemene groepsvrijstellingsverordening bedoeld dat grote
ondernemingen in een samenwerkingsverband alleen voor subsidie in aanmerking
wanneer ook kmo’s aan het samenwerkingsverband deelnemen en tenminste
30% van de in aanmerking komende kosten dragen.
Uit het derde lid volgt dat onderzoeksorganisaties, omgevingsdiensten en
veiligheidsregio’s ook deel kunnen uitmaken van een samenwerkingsverband.
In het vierde lid zijn de voorwaarden opgenomen waaronder omgevingsdiensten
en veiligheidsregio’s deel kunnen nemen aan een samenwerkingsverband. De
voorwaarde dat omgevingsdiensten en veiligheidsregio’s door deelname geen
staatssteun verstrekken aan deelnemende ondernemingen is opgenomen om
ervoor te zorgen dat kan worden voldaan aan de voorwaarden die in de Algemene
groepsvrijstellingsverordening zijn gesteld aan het verstrekken van steun.
Wanneer omgevingsdiensten en veiligheidsregio’s wel steun verstrekken, zouden
de drempelbedragen en steunpercentages van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening overschreden kunnen worden. Steun kan gegeven
worden in de vorm van geld, maar ook in natura.

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

In het vijfde lid is bepaald dat een subsidieaanvraag voor een project d alleen kan
worden ingediend door een kmo waarvan industriële activiteiten met gevaarlijke
stoffen of risicovolle processen onderdeel van de bedrijfsvoering zijn. Wat betreft
project d focust de regeling op kmo’s. Hiermee wordt voldaan aan één van de
voorwaarden die in de Algemene groepsvrijstellingsverordening worden gesteld
voor het brengen van consultancysteun onder deze verordening. Op grond van
artikel 18, eerste lid, van de verordening kan namelijk alleen subsidie worden
verstrekt voor consultancysteun aan kmo’s.
Een andere voorwaarde uit de Algemene groepsvrijstellingsverordening is dat de
steun een stimulerend effect dient te hebben. Van een stimulerend effect wordt
uitgegaan indien de subsidieaanvraag is ingediend voordat met de
werkzaamheden is aangevangen, dus voordat een onherroepelijke verplichting
daartoe is aangegaan (artikel 6 juncto artikel 2, onderdeel 23, van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening). Om hieraan te voldoen is in het zesde lid bepaald
dat een aanvraag voor een project d vergezeld gaat van een offerte of een
overeenkomst met betrekking tot het voorgenomen project die op het moment
van indiening van de aanvraag nog geen onherroepelijke verplichtingen bevat.
De aanvrager die ervoor kiest bij de aanvraag al een overeenkomst te voegen,
moet ervoor zorgen dat de overeenkomst op dat moment nog niet definitief is. Dit
kan bijvoorbeeld door in de overeenkomst een voorwaarde op te nemen dat de
overeenkomst eerst na de indiening van de subsidieaanvraag in werking treedt.
Een andere mogelijkheid is dat de aanvrager in de overeenkomst bedingt dat het
doorgaan van de overeenkomst afhankelijk is van het ontvangen van subsidie.
Voor project a, project b en project c geldt eveneens dat voorafgaand aan de
uitvoer van de activiteiten een aanvraag om subsidieverstrekking moet zijn
ingediend.
Ten aanzien van een aanvraag bevat artikel 10 van het kaderbesluit reeds een
aantal eisen ten aanzien van onder andere de vereiste bescheiden.
Artikel 6, 7, 8 en 9. Subsidiabele kosten en de berekening daarvan met
gebruikmaking van de standaardberekeningswijze uurtarieven en de
toepassing daarvan
De op grond van artikel 29, derde lid, van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening in aanmerking komende kosten voor een project a
zijn:
−personeelskosten;
−kosten van apparatuur en uitrusting, gebouwen en gronden voor zover
en zolang zij worden gebruikt voor het project;
−kosten voor contractonderzoek, kennis en octrooien die op arm’s length
worden verworven bij of waarvoor een licentie wordt verkregen van
externe bronnen;
−bijkomende algemene kosten en andere exploitatiekosten, waaronder
die voor materiaal, leveranties en dergelijke producten, die rechtstreeks
uit het project voortvloeien.
De op grond van artikel 31, derde lid, van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening in aanmerking komende kosten voor een project b
zijn:

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

−personeelskosten van de opleiders, voor de uren dat de opleiders aan de
opleiding deelnemen;
−rechtstreeks met het opleidingsproject verband houdende operationele
kosten van opleiders en deelnemers aan de opleiding, zoals reiskosten,
materiaal en benodigdheden die rechtstreeks met het project verband
houden, de afschrijving van werktuigen en uitrusting voor zover deze
uitsluitend voor het opleidingsproject worden gebruikt.
Accommodatiekosten zijn uitgesloten, met uitzondering van de minimaal
noodzakelijke accommodatiekosten voor aan de opleiding deelnemende
werknemers met een handicap;
−kosten van adviesdiensten met betrekking tot het opleidingsproject;
−de personeelskosten van de deelnemers aan de opleiding en algemene
indirecte kosten (administratieve kosten, huur, algemene vaste kosten),
voor de uren dat de deelnemers de opleiding bijwonen.
De op grond van artikel 49, tweede lid, van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening in aanmerking komende kosten voor een project c
zijn de kosten van de studie.
De op grond van artikel 18, derde lid, van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening in aanmerking komende kosten voor een project d
zijn de door externe consultants verrichte consultancydiensten.
Gelet op artikel 7 van het kaderbesluit dient vastgesteld te worden welke
standaardberekeningswijzen voor de berekening van uurtarieven kunnen worden
gehanteerd. Ten aanzien van de standaardberekeningswijze voor uurtarieven
wordt het de aanvragers toegestaan zelf een keuze te maken uit de drie
beschikbare mogelijkheden uit het kaderbesluit. Ter uitwerking van deze bepaling
is in artikel 7 opgenomen hoe de standaardberekeningswijze voor de berekening
van uurtarieven met behulp van de integrale kostensystematiek moet worden
toegepast en hoe vervolgens de subsidiabele kosten kunnen worden berekend. In
artikel 8 is opgenomen hoe de standaardberekeningswijze voor de berekening van
uurtarieven op basis van de kosten per kostendrager met forfaitaire opslag moet
worden gehanteerd en hoe daarmee de subsidiabele kosten kunnen worden
berekend. In artikel 9 is de standaardberekeningswijze opgenomen voor zover
gebruik wordt gemaakt van een forfaitair vastgesteld uurtarief loonkosten van
€ 50 per uur. In dit bedrag zijn zowel de directe loonkosten als daaraan
toegerekende indirecte kosten begrepen. Ook is in dit artikel opgenomen hoe in
dit geval de subsidiabele kosten kunnen worden berekend.
Artikel 10. Hoogte van de subsidie
Hieronder zijn de subsidiepercentages per project opgenomen zoals die uit de
Algemene groepsvrijstellingsverordening voortvloeien. Uit het vijfde lid volgt dat
wanneer subsidie wordt verstrekt voor een project dat geen betrekking heeft op
een speerpunt of niet voldoet aan de daarvoor geldende criteria, de genoemde
percentages in het eerste, tweede en derde lid worden verlaagd met
15 procentpunten voor zover het minimale subsidiepercentage hierdoor niet lager
wordt dan 15%. Hiermee is beoogd te stimuleren dat projecten invulling geven
aan het vastgestelde speerpunt.

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

% subsidie

grote onderneming

middelgrote onderneming

kleineNummer
onderneming

project a

15

50

50

project b

50

60

70

project c

50

60

70

project d

0

0

50

Onder kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) worden verstaan
ondernemingen als bedoeld in artikel 2, onderdeel 2, van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening en artikel 2, eerste en tweede lid, van bijlage I bij
deze verordening. Onder grote ondernemingen worden verstaan ondernemingen
als bedoeld in artikel 2, onderdeel 24, van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening.
De aanvrager moet inzichtelijk maken wat de totale subsidiabele kosten zijn van
een project en welk deel voor rekening van de aanvragers komt, om na te kunnen
gaan of aan het bepaalde in de Algemene groepsvrijstellingsverordening wordt
voldaan.
Omdat ten aanzien van een onderzoeksorganisatie in beginsel een volledige
subsidiëring mogelijk zou zijn, maar dit gelet op de beschikbaarheid van middelen
en de relatie tot andere partijen in een project niet gewenst is, wordt het
subsidiepercentage voor onderzoeksorganisaties in het zevende lid gemaximeerd
tot 60% van de subsidiabele kosten.
Op grond van het achtste lid is, gelet op de beschikbaarheid van middelen en de
relatie tot andere partijen in een project het subsidiepercentage voor
omgevingsdiensten en veiligheidsregio’s gemaximeerd tot 15% van de
subsidiabele kosten. Die maximering heeft ook als reden dat omgevingsdiensten
en veiligheidsregio’s voor het uitvoeren van hun wettelijke taak ook geld
ontvangen van de Rijksoverheid, provincies en gemeenten. Het
subsidiepercentage is daarom lager dan het subsidiepercentage voor
ondernemingen en onderzoeksorganisaties die deel kunnen uitmaken van
hetzelfde samenwerkingsverband.
Artikel 11. Maximum subsidiebedrag per projectdeelnemer
In artikel 11 is een maximum subsidiebedrag per projectdeelnemer van
€ 200.000 vastgesteld. Hiermee is beoogd het beschikbare subsidiebudget zo
goed mogelijk te verdelen over de aanvragers van subsidie.
Artikel 12. Beoordelingscriteria
De beoordelingscriteria hebben tot doel om te wegen of een project in voldoende
mate bijdraagt aan het doel van de regeling. De subsidie moet fungeren als een
vliegwiel dat een project steun in de rug geeft, maar dat gedragen door de
partijen in het veld tot wasdom komt en ook blijvend effect heeft. Aan de hand
van de criteria wordt de kwaliteit van het project, respectievelijk uitgedrukt in
bijdrage aan de versterking van de omgevingsveiligheid en het blijvend effect van
die bijdrage, beoordeeld. Een project moet minimaal 3 punten scoren om positief

IENW/BSK-2021/267302

beoordeeld te worden. Dit betekent dat een aanvraag die op één van de twee
criteria matig/ laag scoort niet in aanmerking komt voor subsidie. Hiervoor is
gekozen om zeker te stellen dat de toegekende projecten over een hoge kwaliteit
op zowel de versterking van de omgevingsveiligheid als het blijvend effect
daarvan beschikken.
In bijlage 1 is invulling gegeven aan de beoordelingscriteria. Deze invulling is met
enkele graadmeters aangescherpt ten opzichte van de Subsidieregeling
versterking omgevingsveiligheid industriële activiteiten.
Wat betreft het criterium van de versterking van de omgevingsveiligheid zijn de
volgende graadmeters toegevoegd:
- De innovatieve aspecten van de specifiek omschreven beoogde
projectresultaten;
- De omschreven bruikbaarheid van de beoogde projectresultaten, ook voor
andere bedrijven, om versterking van de omgevingsveiligheid te realiseren of bij
te dragen aan het zetten van vervolgstappen die leiden naar versterking van de
omgevingsveiligheid.
Wat betreft het criterium van het blijvend effect van de te realiseren versterking
van de omgevingsveiligheid is de volgende graadmeter toegevoegd:
- De mate waarin de projectbevindingen in de praktijk worden getoetst op grond
van drie indicaties:

de omschreven toetsing in de praktijk in het projectplan;
 de verhouding tussen het aantal deelnemende bedrijven die werken met
gevaarlijke stoffen of risicovolle processen en het totale aantal
projectdeelnemers;

de verhouding tussen de inspanningen van die bedrijven en de
inspanningen van alle projectdeelnemers.
Met deze aanvullingen is beoogd, dat projecten nog sneller opschalen en de
projectbevindingen grootschalig worden toegepast bij andere bedrijven die
werken met gevaarlijke stoffen of risicovolle processen.
Artikel 13. Afwijzingsgronden
De afwijzingsgronden genoemd in artikel 13 zijn dwingend. Wanneer aan één van
deze gronden wordt voldaan, wordt de subsidie afgewezen.
Projectaanvragen die ertoe strekken om bestaande of voorziene wet- en
regelgeving in te vullen vallen niet onder deze regeling. Een onderneming is
verplicht om de wet na te leven. Sectorale projecten die tot doel hebben het
invulling geven aan wettelijke verplichtingen te uniformeren en te faciliteren
(zowel voor bedrijven als toezichthouders) zijn wel toegestaan. Het moet in
projecten gaan om additionele en te plegen inspanningen, die verder gaan dan de
wettelijke verplichtingen.
Daarnaast wordt subsidie geweigerd wanneer de subsidie niet in
overeenstemming is met het bepaalde in de Algemene
groepsvrijstellingsverordening. Ten gevolge van deze afwijzingsgrond kan
bijvoorbeeld geen subsidie worden verleend aan een onderneming in
moeilijkheden. Dit volgt uit artikel 1, vierde lid, onderdeel c, van de Algemene
groepsvrijstellingsverordening.

Nummer
IENW/BSK-2021/267302

Nummer

Aanvragen voor projecten a, b en c die soortgelijk zijn aan een project dat al
eerder subsidie heeft ontvangen onder deze regeling worden niet gehonoreerd.
De regeling richt zich op innovatieve, nieuwe initiatieven die met een steun in de
rug versneld van de grond kunnen komen.
Daarnaast is in dit artikel bepaald dat op grond van de regeling slechts één keer
subsidie kan worden verstrekt voor een extern advies over veiligheid aan een
kmo (project d).
Artikel 14. Verplichting tot kennisdeling
De resultaten van het gehele project moeten ter beschikking worden gesteld aan
de branche, de keten of het cluster, of andere ondernemingen die de uitkomsten
van het project willen toepassen of verder ontwikkelen. Op deze manier kunnen
zij kennisnemen van de resultaten van een project en van de geleerde lessen.
Initiatieven die na afronding commercieel geëxploiteerd worden, vallen niet onder
deze regeling.
De verplichting in het eerste lid, onder a, van dit artikel dat de resultaten van een
project a, b of c ingevuld moeten worden in een format, leidt ertoe dat de
geplande en ongeplande resultaten en leerpunten van een project inzichtelijker
worden gemaakt. Dit zorgt ervoor, dat deze projectbevindingen laagdrempelig
beschikbaar komen voor andere bedrijven die werken met gevaarlijke stoffen of
risicovolle processen.
Ook de verplichting in het eerste lid, onder b, dat in geval van een subsidie vanaf
€ 100.000 een audiovisuele presentatie over het project gemaakt moet worden,
leidt ertoe dat de resultaten van een project laagdrempelig beschikbaar komen en
dat meer risicovolle bedrijven hiervan kennis nemen en geïnspireerd raken dit
Safety Deal voorbeeld te volgen.
In het tweede lid is benoemd welke onderwerpen in ieder geval aan de orde
komen in de audiovisuele presentatie en welke onderwerpen zo mogelijk aan de
orde komen.
Wat betreft ‘de aanpak en de behaalde praktijkresultaten en bijvangsten’ onder a,
sub 1, zou kunnen worden vermeld hoe het project is uitgevoerd, wat wel of niet
goed is gelukt en welke aanpassingen nodig waren om de beoogde
veiligheidsresultaten te realiseren. Ook is het voor andere bedrijven mogelijk
interessant welke ongeplande of onbedoelde resultaten de gevolgde aanpak naast
de geplande resultaten in de praktijk heeft opgeleverd.
Wat betreft ‘de opgedane leerpunten of aanbevelingen’ onder a, sub 2, zou
kunnen worden toegelicht wat goed en wat niet goed ging en vooral wat nog
beter zou kunnen.
Wat betreft ‘het behaalde veiligheidseffect’ zoals genoemd onder b, sub 1, zou het
geplande en uiteindelijk verwachte veiligheidseffect van het project benoemd
kunnen worden en waar mogelijk en relevant inclusief verklarende toelichting op
eventuele verschillen daartussen.
Wat betreft ‘replicatiepotentieel of opvolgingspotentieel van het project’ onder b,
sub 2, zou nader kunnen worden verklaard waarom en hoe de bevindingen van
het project ook relevant en bruikbaar kunnen zijn voor andere ondernemingen die
werken met gevaarlijke stoffen of risicovolle processen.

IENW/BSK-2021/267302

Nummer

Artikel 17. Inwerkintreding en horizonbepaling
Deze regeling treedt in werking op een vast verandermoment. Wel is afgezien van
bekendmaking twee maanden voor inwerkingtreding. Voor een toelichting hierop
wordt verwezen naar het algemeen deel van de toelichting onderdeel 10.

DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN WATERSTAAT,

S.P.R.A. van Weyenberg

IENW/BSK-2021/267302