Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

26 448

Structuur van de uitvoering werk en inkomen
(SUWI)

Nr. 413

BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 7 oktober 2009
Met deze brief beantwoord ik de vragen die tijdens het Algemeen Overleg
op 24 september 2009 gesteld zijn naar aanleiding van het door UWV in
juni 2008 stopzetten van het programma Wia. U heeft gevraagd naar de
reikwijdte van de opmerking van IWI dat de problemen bij UWV breder
van aard zijn dan het aspect ICT of het programma WIA en tot welke acties
dit heeft geleid. Verder heeft u gevraagd in hoeverre UWV nog zaken doet
met bij het programma Wia betrokken externe partijen. Alvorens deze
vragen te beantwoorden, ga ik in op de belangrijkste punten waarover ik u
in mijn eerdere brieven heb geïnformeerd (Kamerstukken 26 448, 361, 369,
371, 383, 386, 389 en 393).
UWV moest per begin 2006 de wet Werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wia) invoeren. Hiertoe heeft UWV als tijdelijke oplossing een
bestaand WAO-systeem aangepast. Tegelijkertijd is UWV gestart met het
ontwikkelen van de Definitieve voorziening Wia. Dit nieuwe ICT-systeem
was nodig omdat het aangepaste bestaande systeem op termijn onvoldoende mogelijkheden bood voor een flexibele, doelmatige en effectieve
wetsuitvoering. Daarnaast waren er onvoldoende mogelijkheden voor
uitgebreide sturingsen verantwoordingsinformatie en voor optimale
ondersteuning van de keten van werk en inkomen, met name met betrekking tot re-integratie. Verder wilde UWV de Definitieve voorziening Wia op
een zodanige manier bouwen dat ook de uitvoering van andere wetten op
eenvoudige wijze aan het systeem toegevoegd zou kunnen worden (de
multiwetgedachte).
In mijn brief van 11 april 2008 over het rapport «Invoering WIA» van de
Inspectie Werk en Inkomen (IWI), berichtte ik u dat het invoeren van de
Definitieve voorziening Wia was vertraagd (kamerstuk 26 448, 361). In
mijn brief van 17 juni 2008 berichtte ik u dat de Raad van Bestuur van
UWV tot de conclusie was gekomen dat het niet verantwoord zou zijn om
door te gaan met de ontwikkeling van de Definitieve voorziening Wia

KST135528
0910tkkst26448-413
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 26 448, nr. 413

1

(Kamerstuk 26 448, 369). Doorgaan zou steeds hogere kosten met zich
mee brengen zonder dat het resultaat daarmee zeker zou worden gesteld.
In mijn brieven van 17 juni en 26 september 2008 heb ik u bericht dat
uitkeringsgerechtigden en werkgevers geen hinder hebben ondervonden
van het besluit tot het stopzetten van het programma Wia (kamerstukken
26 448, 369 en 383). Het programma Wia heeft namelijk bij het invoeren
van de wet in 2006 volgens plan voorzien in een werkende oplossing. De
beslissing van UWV om de bouw van de Definitieve voorziening Wia stop
te zetten, had wel financiële consequenties. De kosten van de nieuwbouw
Wia zijn geraamd op € 89 miljoen.
Sinds juni 2008 is allereerst onderzoek gedaan naar de feitelijke gebeurtenissen in het programma Wia en de oorzaken van de ontstane situatie.
Vervolgens heeft UWV een actieplan opgesteld en in uitvoering genomen
om de ICT op een hoger niveau te brengen. Verder doet IWI onderzoek
naar de problemen, oorzaken en de maatregelen. Eind oktober 2009
verwacht ik de rapportage van IWI over de uitwerking van de maatregelen.
Uit de analyses van UWV in 2008 bleek nadrukkelijk dat de problemen zich
niet beperkten tot het programma WIA of het aspect ICT. Om die reden
strekken de verbetermaatregelen zich uit tot een breed terrein en zijn er
veel organisatieonderdelen van UWV bij betrokken. Het gaat hierbij onder
meer om zaken als planning, sturing, verantwoording en organisatie van
de ICT-functie. Verder richten de concrete maatregelen zich op het
vergroten van de interne deskundigheid op ICT-gebied en is er een
UWV-breed programma Houding en Gedrag (zie bijlage «Implementatieplan Herbezinning ICT» van 12 februari 2009 bij kamerstuk 26 448, 389).
De prestaties van UWV zoals vermeld in het jaarverslag UWV 2008 en de
daarbij verstrekte onderzoek- en toezichtinformatie geven echter geen
aanleiding om de problematiek te veralgemeniseren tot de gehele organisatie. Verder verwijs ik naar de opmerking van de inspecteur-generaal dat
UWV de problemen die geleid hebben tot het stopzetten van het
programma Wia, toereikend heeft geanalyseerd en dat de aangekondigde
maatregelen aansluiten bij de analyse van UWV (bijlage bij kamerstuk
26 448, 393).
Bij het programma WIA zijn diverse externe bureaus ingeschakeld om een
onpartijdig deskundigenoordeel te verkrijgen over de haalbaarheid van
het programma en de wenselijkheid om het programma voort te zetten. In
het algemeen kan worden gesteld dat deze bureaus UWV adequaat
hebben geadviseerd naar de kennis van dat moment. UWV heeft daarnaast contracten met externe partijen, waar het gaat om het systeembeheer en het afnemen van ontwikkeldiensten. Gegeven het feit dat het
mislukken van het programma WIA slechts in geringe mate aan de
betrokken partijen was toe te rekenen, was er geen reden om de samenwerking met die partijen te beëindigen of van nieuwe contracten met
UWV uit te sluiten. Wel was er uiteraard reden voor verbetermaatregelen
betreffende het leveranciersmanagement binnen UWV. Dit is door UWV
opgepakt.
Ik heb met de Raad van Bestuur van UWV afgesproken om mij periodiek
te informeren over de voortgang van de maatregelen. Op 1 oktober 2009
ontving ik van UWV een rapportage met een tussenbalans, die ik u hierbij

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 26 448, nr. 413

2

doe toekomen.1 In november 2009 stuur ik u met de reguliere tussentijdse
verslagen SUWI de rapportage van IWI over de uitwerking van de maatregelen en mijn oordeel daarbij.
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
J. P. H. Donner

1

Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 26 448, nr. 413

3