2
Vragenuur: Vragen Kuzu
Aan de orde is het mondelinge vragenuur, overeenkomstig
artikel 12.3 van het Reglement van Orde.
Vragen van het lid Kuzu aan de minister van Buitenlandse
Zaken over het bericht "Slachtoffers aardbeving moeten
weken wachten op Nederlands visum".
De voorzitter:
Aan de orde is het mondelinge vragenuur. Ik heet de
minister van Buitenlandse Zaken van harte welkom, net als
de woordvoerders, de mensen op de publieke tribune en
de mensen die op een andere manier het mondelinge vragenuur volgen.
Ik nodig de heer Kuzu van DENK uit om zijn vraag te stellen
aan de minister over het bericht "Slachtoffers aardbeving
moeten weken wachten op Nederlands visum". Het woord
is aan de heer Kuzu van DENK.

De heer Kuzu (DENK):
Voorzitter, dank u wel. Verwoestende aardbevingen hebben
een groot deel van Turkije en Syrië getroffen. Inmiddels
zijn er 50.000 doden te betreuren en een veelvoud aan
gewonden. Miljoenen mensen zijn dakloos geraakt. Ik heb
het vaker gezegd en er complimenten voor gemaakt: de
eerste reactie van het kabinet was adequaat. Veel Nederlanders die familie hebben in het rampgebied die helemaal
niets meer heeft, hebben gevraagd om hun familieleden
voor eventjes naar Duitsland, naar België, naar Oostenrijk
of naar Nederland te halen. De PvdA heeft daar ook schriftelijke vragen over gesteld.
Voorzitter. Tegen de politieke partijen die vrezen dat er een
grote migratiestroom op gang komt, zeg ik: wees gerust,
het gaat hier echt om een aantal honderden aanvragen die
zijn gedaan bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Het
gaat om mensen die alles zijn verloren, mensen die eventjes
op adem willen komen, mensen die even weg willen trekken
uit de stress en het trauma van de dag. Het kabinet heeft
aangegeven dat het in ieder geval de procedure eenvoudiger zou gaan maken, maar inmiddels luiden advocaten de
noodklok. De procedure is te bureaucratisch en duurt te
lang. Het komt dus niet op gang. Dat is een contrast met
datgene wat Duitsland doet. Duitsland heeft inmiddels 1.000
visa afgegeven.
De reactie van het kabinet en Buitenlandse Zaken is tot op
de dag van vandaag: we herkennen ons niet in het
geschetste beeld. Daarom is mijn eerste vraag aan het
kabinet hoeveel visa er de afgelopen maanden eigenlijk zijn
afgegeven.

Minister Hoekstra:
Voorzitter, dank u wel. Laat ik nog eens benadrukken wat
de heer Kuzu net zelf ook zei: het is een onvoorstelbaar leed
dat mensen rechtstreeks en ook indirect te verwerken hebben gekregen. Dat is ook precies de reden dat we vanuit

Tweede Kamer

Vragenuur: Vragen Kuzu

het kabinet, uiteraard minister Schreinemacher en ikzelf
maar ook de minister van Justitie, de minister-president en
anderen, ons er zeer voor hebben ingespannen en betrokken
zijn en blijven om zo goed mogelijk, onder hele lastige
omstandigheden, te kijken wat we wel kunnen doen.
Dank ook voor de vraag van de heer Kuzu, want die geeft
mij de gelegenheid om toch ook te articuleren hoe we dit
in Nederland op een wat mij betreft verstandige manier
juist wel doen. Zijn vraag is hoeveel visa er op dit moment
zijn verstrekt. De stand van letterlijk vandaag is dat er 177
visa zijn verstrekt aan mensen, binnen de mogelijkheden
die er zijn. Dat is dus echt een versnelde procedure. Alle
Schengenlanden hebben gezegd: we hebben ons wel aan
Schengen te houden. We trekken daarin heel nauw op met
de Belgen, de Fransen, de Duitsers en de Oostenrijkers om
te vergelijken hoe je het kunt aanpakken. Bij een reguliere
visumaanvraag heb je te maken met een wachttijd van vier
tot zes weken. Daarna heb je nog een keer twee weken om
dan ook echt het visum te krijgen. Dat is inderdaad een hele
lange procedure. Op dit moment moeten de mensen die
aangeven bij de getroffene te horen, een paar dagen
wachten op een afspraak. Vervolgens zijn ze binnen een
week geholpen. Ze zijn dan binnen tien dagen geholpen.
Dat is veel sneller dan de reguliere procedure. Dat betekent
niet dat ze altijd een ja te horen krijgen, maar in heel veel
gevallen dus wel. Ik noemde net die 177. Dat zijn 173 mensen met de Turkse nationaliteit en 4 met de Syrische nationaliteit.
De heer Kuzu (DENK):
Het is goed om te horen dat in ieder geval 177 mensen een
visum hebben gekregen. De minister spreekt ook over de
versoepelde procedure, maar dat staat wel in contrast met
datgene wat de advocaten op dit moment zeggen. Zij hebben het erover dat het juist veel langer duurt. Ik zat ook een
beetje te kijken naar het proces, naar de berg informatie en
documenten die verzameld moet worden. Ik snap ook dat
dat in een normale procedure allemaal gedaan moet worden
en dat we een EU-visumcode hanteren. Onder normale
omstandigheden snap ik dat. Maar de minister moet het
toch met mij eens zijn dat dit een bijzondere omstandigheid
is, waardoor je de regels voor de visumcode tijdelijk net
iets lichter gaat toepassen dan daadwerkelijk het geval is?
Ik breng in herinnering dat we dat ook deden toen de hel
losbrak in Oekraïne. Toen was het binnen no time mogelijk
om af te wijken van alle procedures die we hadden afgesproken.
Voorzitter. Ik heb hier een lijstje van criteria waar je aan
moet voldoen. Daar staat bijvoorbeeld ook bij: bewijs van
woonplaats in het rampgebied voor de aanvrager. Ik vroeg
me af of de minister wel beseft dat er vaak geen sprake is
van een woonplaats, dat er vaak geen sprake is van een
postadres, dat wanneer je bijvoorbeeld een visum moet
afhalen in Ankara, in Antalya of in Istanbul, de afstand tussen Hatay en bijvoorbeeld Ankara niet de afstand is tussen
Rotterdam en Den Haag of zo. Weet de minister eigenlijk
wel hoeveel kilometers dat is?
Minister Hoekstra:
Het gaat om enorme afstanden, in ieder geval naar Nederlandse begrippen. Dat is ook de reden geweest dat we het
nu zo hebben geregeld dat je op zeven plekken — dus niet
alleen in Ankara en Istanbul, maar op zeven plekken — je

14 maart 2023
TK 61

61-2-1

zogenaamde biometrische kenmerken kan afgeven. Omdat
ik echt elk misverstand zou willen voorkomen, wijs ik er
nogmaals op dat die termijn aanmerkelijk korter is voor de
mensen die voor deze noodprocedure in aanmerking
komen. Dat staat ook duidelijk op de website. Het kan
natuurlijk wel zo zijn dat iemand per ongeluk in de normale
procedure belandt en dan ook te maken krijgt met de normale periode. Maar mensen kunnen altijd aangeven "ik kom
uit het rampgebied en wil om die reden gebruikmaken van
die procedure".
Daarnaast heb je te maken met een aantal zaken waar ook
Nederland geen invloed op heeft. Ik vrees dat veel mensen
bijvoorbeeld hun paspoort zijn verloren. Dat betekent dat
mensen zelf, in Turkije, een nieuw paspoort moeten aanvragen. Dat gaat best snel, heb ik begrepen. Daar gaat over
het algemeen ongeveer een week overheen. Dat is iets wat
wij niet kunnen repareren. Wat wij kunnen doen, is zorgen
dat we een aanvraag die iemand bij ons doet, met redelijkheid en zo veel mogelijk snelheid behandelen. Als ik dat
vergelijk met andere landen, dan is die termijn van een dag
of tien behoorlijk scherp en behoorlijk snel.
De heer Kuzu (DENK):
Dat is theorie, maar we horen van die advocaten juist dat
het er in de praktijk net iets anders aan toegaat dan de
minister hier probeert te schetsen. De gastheer moet in
Nederland de garantstelling in orde maken. Er moeten
documenten verzameld worden. Ik zeg nogmaals dat ik
snap dat er allerlei administratieve procedures moeten
worden doorlopen. Maar beseft de minister dat het voor
die mensen wat lastiger is om documenten in orde te maken
met de Turkse autoriteiten of de Syrische autoriteiten, en
dat je daarom onder bepaalde omstandigheden best wel
wet soepeler zou kunnen omgaan met een aantal zaken?
Ook al kun je biometrische gegevens op een aantal andere
plaatsen verzamelen, dan is het nog steeds een heleboel
reizen en een heleboel rijden. De afstand tussen bijvoorbeeld Gaziantep en Antalya is al zes uur rijden als je normale wegen hebt die er nog goed aan toe zijn.
Voorzitter. Mijn voorstel is eigenlijk het volgende. Kan het
verzamelen van documenten in plaats van dat op twee
plaatsen te doen, namelijk zowel in Turkije of Syrië en in
Nederland, niet op één plaats gedaan worden? We hebben
bijvoorbeeld een visumbalie hier in Den Haag, aan de
Rijnstraat. Of laat alle gegevens verzameld worden op een
centraal punt ergens in Turkije. Dan is het enige wat mensen
nog moeten doen, afreizen naar een plek om een visum te
halen, waardoor ze snel kunnen reizen.
Minister Hoekstra:
Dat laatste heb ik ook specifiek gecheckt, want die vraag
kwam ook al bij me. Dat zal het niet versnellen, want je
moet nu eenmaal ... Dat geldt overigens ook voor de andere
landen die te maken hebben met een grote Turkse diaspora.
Ook zij vragen om die biometrische kenmerken. Ik heb nog
specifiek gevraagd naar de mogelijkheid om dat in Den
Haag te doen. Dan moet je dus eerst naar Den Haag om die
biometrische kenmerken af te geven. Ik vind het juist verstandig dat we hebben gezegd: laten we proberen om
mensen te ontlasten op het gebied van dat reizen en laten
we daarom naast de twee normale plekken, namelijk Ankara

Tweede Kamer

Vragenuur: Vragen Kuzu

en Istanbul, nog vijf plekken openen waar men dat kan
doen. Dat is juist om te zorgen dat men minder moet reizen.
Dan nog even over die kenmerken en gegevens. Ook dat
doen we op precies dezelfde manier als andere landen,
waarbij wij als Nederland overigens wel steeds nagaan wat
redelijk is. Stel dat mensen alle papieren verloren zijn, maar
bijvoorbeeld het paspoort is afgegeven in een specifieke
woonplaats, dan hoef je niet ook nog een energierekening
of andere documentatie mee te nemen. Er wordt dus
gewoon met redelijkheid gekeken naar de omstandigheden
van het geval. Tegelijkertijd hebben wij net als die andere
landen te maken met de visacode van Schengen. We kunnen dus niet zeggen: wij plaatsen als enige de helft daarvan
buiten werking. Dat gaat niet.
De voorzitter:
Dank u wel, meneer Kuzu. Er is een aantal vervolgvragen.
Allereerst de heer Van Dijk, SP.
De heer Jasper van Dijk (SP):
Dit lijkt een voorbeeld van een actie van de regering waarbij
de aankondigingswoorden "we gaan de zaken met voorrang
behandelen" hartstikke mooi klinken, maar er in de praktijk
vervolgens niks van terechtkomt. Die aardbevingen zijn
verschrikkelijk en het gaat hier om familieleden. Dit zijn een
paar honderd mensen; meer is het niet. Wat houdt die
voorrang nou concreet in? We moeten namelijk voorkomen
dat dit een lege huls is waar de mensen niks aan hebben.
Minister Hoekstra:
Ik geef daar toch nog een keer hetzelfde antwoord op. We
hebben 177 mensen een visum verstrekt. Dat is allemaal
binnen die termijn van een dag of tien gebeurd. Dat is dus
aanmerkelijk sneller dan acht weken. Vier plus vier tot zes
... Laat ik het op zes weken houden plus nog twee weken.
Het gaat dus aanmerkelijk sneller. Er zijn 43 aanvragen
geweigerd, dus je kan ook niet zeggen dat we proberen om
zo veel mogelijk mensen buiten de deur te houden. We
doen dit overigens wel conform de afspraken die we daarover gemaakt hebben. Dat doen overigens de andere landen
ook. Volgens mij is dat ook redelijk en is dat ook precies
zoals het aan de Kamer is beloofd. Ik vond de suggestie die
uit dat bericht kwam ook ongelukkig. Ik heb me namelijk
ook afgevraagd of daar dan iets verkeerd gaat, maar ik kan
me alleen maar voorstellen dat het verkeerd gaat als mensen per abuis in de reguliere procedure terechtkomen in
plaats van in de versnelde procedure; dat is het enige wat
ik kan bedenken. Deze getallen gelden namelijk voor
iedereen die de versnelde procedure heeft gevolgd. Maar
ik zal de Kamer toezeggen dat we met een hele update
komen, bijvoorbeeld aan het einde van deze maand. Dan
kan de Kamer namelijk ook al deze getallen tot zich nemen.
Mevrouw Mutluer (PvdA):
We wisten al dat er signalen zijn van problemen met de
tijdelijke visa-aanvragen, want twee weken terug tijdens
het debat over de aardbeving hebben we dat aangekaart
bij de collega van deze minister. We hebben aangegeven
dat er problemen zijn met reisdocumenten die onder het
puin liggen, dat er capaciteitsproblemen zijn bij het consulaat, dat de tarieven hoog zijn en dat gemeenten de aanvra-

14 maart 2023
TK 61

61-2-2

gen voor garantstelling niet tijdig kunnen verwerken. Hoe
kan het dat die motie destijds is ontraden? Herkent deze
minister deze problemen en erkent hij dat die er zijn? Hoe
gaat hij dat oppakken? Gaat hij bijvoorbeeld de capaciteit
uitbreiden?
Minister Hoekstra:
Daar wil ik even heel precies op reageren. We hebben al
gezegd dat we in de reguliere procedure door covid een
achterstand hebben opgelopen; dat debat hebben we hier
vaker gehad. Die achterstand zijn we overigens behoorlijk
snel aan het inlopen. Nog steeds zou ik overigens graag
willen dat we uiteindelijk op een lager getal uitkomen dan
die vier tot zes weken plus twee weken; dat is namelijk de
normale situatie. Maar we hebben nu juist gezegd, in mijn
waarneming met brede instemming van de Kamer, dat we
moeten zorgen dat deze groep boven op de stapel komt te
liggen, als ik dat even zo huiselijk mag zeggen. Die groep
behandelen we dus met voorrang. Daarom kan ik ook
daarvan zeggen dat we dat steeds in een dag of tien hebben
weten te regelen. Ik kan wel nog een keer checken of het
voldoende duidelijk is voor alle mensen en alle advocaten
dat ze dus niet de reguliere procedure hoeven te bewandelen. De reguliere procedure heeft namelijk nog steeds de
termijnen die ik net schetste. Die is niet ook opeens tien
weken geworden, maar die is nadrukkelijk niet bedoeld
voor mensen uit het rampgebied.

Mevrouw Den Haan (Fractie Den Haan):
Ik bedank de minister voor al zijn antwoorden tot nog toe.
Ik begrijp dat er op de ambassade en het consulaat heel
hard gewerkt wordt. Dat is fijn, maar ik begrijp ook dat het
voor mensen die in deze aanvraagprocedure zitten buitengewoon ingewikkeld is om al die formulieren aan te leveren.
Zij beseffen niet altijd dat dit wellicht niet hoeft. Als er
contact wordt opgenomen met de ambassade of het consulaat, wordt namelijk wél aangegeven dat dit noodzakelijk
is. Zou het nou ook niet een goed idee zijn om daar wat
voorlichting over te geven, zodat deze mensen ook begrijpen dat zij toch die aanvraag kunnen doen als die formulieren niet te achterhalen of aan te leveren zijn?

De heer Ceder (ChristenUnie):
Er is een maand verstreken sinds de verschrikkelijke aardbeving in Turkije en Syrië. Het bericht van gister vind ik
wrang. Ik hoor de minister net aangeven dat ze ongeveer
177 mensen inmiddels visa hebben verleend. Ik was wel
nog even benieuwd hoeveel aanvragen er momenteel
openstaan waarover nog niet is beslist.

Minister Hoekstra:
Volgens mij wordt die voorlichting ook gegeven, maar ik
wil dat best nog wel even dubbelchecken. Daarbij is het
volgens mij wel belangrijk om beide piketpalen te schetsen.
De ene is dat je formeel volgens de Schengenvisumcode
gewoon een aantal documenten moet aanleveren. Ik kan
niet aan de voorkant zeggen: schuif nou de helft daarvan
even terzijde. De andere kant is dat men natuurlijk wel kijkt
wat redelijk is, naar ik begrepen heb; dat heb ik net nog
even nagevraagd op het ministerie. Het kan zijn dat iemand
alles kwijt is, maar dat de biometrische kenmerken kloppen,
er een paspoort is afgegeven door de Turkse staat en er
nog een aantal andere gegevens goed aangeleverd zijn.
Het kan zijn dat dan bijvoorbeeld het bewijs ontbreekt dat
iemand in plaats x woonachtig is, terwijl het paspoort is
afgegeven in de plaats die ook als de woonplaats wordt
aangegeven. Het kan zijn dat men daarvan denkt: dit is zo
aannemelijk; dat mag achterwege blijven. Dat vind ik dan
ook weer redelijk. Dus op die manier gaat men daarmee
om. Volgens mij is dat ook verstandig en kunnen zij dit ook
veel beter dan dat ik moet voorschrijven hoe zij in elke
specifieke casuspositie moeten handelen.

Minister Hoekstra:
Ik kan die twee getallen aangeven: 177 en 43. Ik kan ook die
uitsplitsing aangeven tussen Syriërs en mensen met een
Turkse nationaliteit. Voor mij onderstreept dat in ieder geval
dat het niet om duizenden of tienduizenden mensen gaat;
dat is conform wat de heer Kuzu net ook zei. Dan zou ik dat
namelijk zeker gehoord hebben. Als je dat afzet tegen
Duitsland, is dat ongeveer in proportie met de getallen waar
wij mee te maken hebben. Dat land is vier tot vijf keer zo
groot, met een Turkse gemeenschap van inmiddels 3,5
miljoen, denk ik; toen ik er woonde waren het er 3 miljoen.
Het is dus niet zo totaal uit het lood dat je denkt: hé, er klopt
iets niet aan die getallen.

Mevrouw Podt (D66):
De afgelopen maand is natuurlijk voor heel veel familieleden
hier in Nederland, voor Turkse en Syrische Nederlanders,
echt afschuwelijk geweest. Het is natuurlijk echt vreselijk
als je daar familie hebt en je eigenlijk niets kunt doen. Ik
hoor de minister net zeggen dat er 177 visa zijn uitgereikt.
Dat is natuurlijk heel fijn voor de mensen die dat betreft,
maar van die 177 zijn er slechts 4 gegaan naar Syriërs. We
weten natuurlijk allemaal dat de situatie voor veel Syriërs
afgrijselijk is, juist ook omdat de hulp daar zo slecht op
gang komt. Mijn vraag is waar het vandaan komt dat het
zo veel slechter gaat en wat we nou kunnen doen om Syriërs bij te staan om hun familie hierheen te halen.

De voorzitter:
De heer Ceder. O, uw microfoon staat niet aan. Kan de vraag
van de heer Ceder in de brief beantwoord worden?

Minister Hoekstra:
Dan zou ik echt inzicht moeten hebben in het aantal aanvragen. Een van de dingen waar je natuurlijk heel praktisch
mee te maken hebt, is dat die zeven locaties in Turkije zijn
en niet in Syrië. Ik kan me voorstellen dat dat sowieso maakt
dat het praktisch lastiger is om daar te komen, maar ik heb
geen inzicht in de totale instroom. Laat ik dat ook meenemen in de brief. Dan kunnen we op basis daarvan zeggen
of het ongeveer in lijn is met wat je had mogen verwachten
of dat het zorgwekkend veel of weinig is, en hoe het
eigenlijk zit als onderdeel van het totale palet. Dat zeg ik
nog toe aan de D66-fractie.

Minister Hoekstra:
Jazeker. Ik denk dat die brief dan de eerste helft van april
hier komt, met de cijfers tot en met maart. Dat lijkt mij een
redelijke afspraak. Het kan ook later, hoor, maar ik denk dat
dit een goed meetmoment zou zijn.

Tweede Kamer

Vragenuur: Vragen Kuzu

14 maart 2023
TK 61

61-2-3

De heer Amhaouch (CDA):
Ten eerste ben ik wel blij met de vragen van de heer Kuzu,
die dit aan de orde stelt, en met de antwoorden van de
minister. Ik ben er wel degelijk voorstander van dat we de
mensen die daar al veel aan hun hoofd hebben niet zo veel
laten reizen, dat die zeven punten er zijn. Laten we dan kijken naar het perspectief of de context. Duitsland, noem ik
dan. Duitsland heeft er — dat neem ik aan van de heer Kuzu
— 1.000 opgenomen. Als je dan kijkt wat wij hebben gedaan
met onze Turkse familiediaspora hier, dan is dat inderdaad
niet zo'n verschil. We hebben elke keer als CDA gezegd,
ook tegen mevrouw Schreinemacher, de minister: heb
aandacht voor de menselijke maat en een stukje barmhartigheid. Ik vraag aan de minister om in de huidige visumcriteria, die hele lijst, voldoende ruimte te geven om die
barmhartigheid en die menselijke maat toe te passen, want
je kunt niet altijd op papier stellen wanneer wel en wanneer
niet.
Minister Hoekstra:
Nee, dat is echt mijn indruk. Dat was ook mijn antwoord
net aan mevrouw Den Haan. Nogmaals, ik denk dat men
dat daar veel beter kan, dat men daar veel beter kan
inschatten wat redelijk is dan dat ik dat kan. Ook als je naar
die aantallen kijkt, die 147 of 177 om 43, suggereert dat niet
dat we daar bruut de meerderheid zitten af te wijzen. Integendeel zelfs.
De heer Brekelmans (VVD):
Volgens mij vindt iedereen dat wat er gebeurd is in Turkije
en Syrië even verschrikkelijk. De beelden van mensen die
in het puin liggen, van kinderen in het puin, staan ons allemaal natuurlijk nog scherp op het netvlies. Nu is het alleen
wel zo dat er 23 miljoen mensen getroffen zijn en dat de
oplossing gewoon niet kan zijn dat we een heel groot deel
van die mensen hiernaartoe halen. De minister noemt
gelukkig aantallen die inderdaad te overzien zijn, maar wel
een inwilligingspercentage van 80%. Ik zou de minister
willen vragen of hij scherp blijft monitoren dat die aantallen
behapbaar zijn en ook, daaraan gekoppeld, of mensen binnen 90 dagen echt weer terugkeren en zich bijvoorbeeld
niet vervolgens in Ter Apel melden en asiel aanvragen.
Minister Hoekstra:
Daar heb ik nu verder geen data over of waarneming van.
Wat wij met elkaar hebben afgesproken, ook met de verschillende Schengenlanden, is dat de normale criteria gelden. Er wordt bijvoorbeeld altijd gekeken — dat is een van
de criteria — of het aannemelijk is dat men hier terechtkan,
of er een band is, en of de aanname is dat men vervolgens
weer teruggaat. Maar ik heb daar verder op dit moment
geen informatie over. Als de heer Brekelmans daar meer
informatie over zou willen hebben, ga ik proberen om ook
dat mee te nemen in de brief. Er is dan overigens vermoedelijk nog niemand die al zes weken in Nederland is
geweest, dus misschien leent zich dat meer voor een latere
reportage. Zou dat zo zijn, dan zeg ik zeg dat toe voor op
een later moment.

weken geleden in de Kamer werd besproken. Toen werd
er niet gesproken over versoepeling, maar over vereenvoudiging en ik zie daar eigenlijk niet heel veel van terechtkomen. Eén heel concreet punt dan misschien. Bij een aantal
documenten geldt een schriftelijkheidsvereiste, dus dan
moeten brieven met de post gestuurd worden. Is de
minister bereid om in ieder geval te kijken, en in de brief
die hij gaat sturen mee te nemen, of het mogelijk is dat dat
niet per brief moet, maar via de mail kan?
Minister Hoekstra:
Ik wil daar best schriftelijk op reageren, maar ik wil nu juist
proberen te voorkomen dat ik vanaf hier, vanaf dit spreekgestoelte, de illusie ga wekken dat ik het eigenlijk beter kan
dan wat onze mensen met keihard werken doen op de
consulaten en op die verschillende andere plekken. Dus ik
wil me hier best in verdiepen en daar dan schriftelijk een
antwoord op geven, maar wil het beoordelen wat redelijk
en wat niet redelijk is echt dáár laten. Daar moet men
beoordelen waar je zegt: negen uit tien is goed genoeg. En
waar zeg je: maar acht uit tien is te weinig? Vergeef me het
rekenkundige voorbeeld, want misschien klopt zelfs dat
niet.
De heer Kuzu (DENK):
Ik heb niet de indruk proberen te wekken dat er niet hard
wordt gewerkt op de ambassades en de consulaten. Integendeel.
Ik heb nog een tweede vraag. Alles valt of staat met de
Schengenvisumcode. We noemen het niet voor niets een
"code". Dat betekent dat je ervan kunt afwijken als er sprake
is van bijzondere omstandigheden. Dit is een bijzondere
omstandigheid. Zou de minister met de ministers die verantwoordelijk zijn in andere Schengenlanden ervoor willen
pleiten om de code misschien iets soepeler na te leven dan
nu gebeurt?
Minister Hoekstra:
Ik heb daarover nou juist het idee dat de manier zoals we
het doen, juist een verstandige en redelijke manier is. Ook
als je naar die aantallen en die inwilligingspercentages kijkt,
zie je daar hetzelfde beeld uit opdoemen. Het overleg met
de collega's uit andere landen, door BZ en overigens ook
door de staatssecretaris van Justitie en zijn collega's, laat
zien dat er breed draagvlak is voor juist deze aanpak, de
aanpak die wij in Nederland ook hebben. Ik denk dat we
het íets sneller dan gemiddeld doen met die tien dagen,
maar ook andere landen doen het volgens mij behoorlijk
snel. En ik denk dat dat ook de manier is waarop we
eigenlijk verder zouden moeten procederen.

De heer Kuzu (DENK):
Ik wil de minister bedanken voor de antwoorden die hij
heeft gegeven. Het staat wel in contrast met hetgeen vier

Mevrouw Kröger (GroenLinks):
Ik zou ook nog aandacht willen vragen voor een specifieke
groep, die wellicht meer onder de minister van JenV valt,
maar wellicht kan deze minister in zijn brief er wel aan
refereren. Ik doel op mensen die ook het slachtoffer zijn
geworden van de nareismaatregel, die uiteindelijk is ingetrokken. Het gaat dus om mensen die langer vastzitten in
Turkije of Syrië, die eigenlijk allang naar Nederland hadden
kunnen komen onder de nareismaatregel, en die wellicht
nu ook in het aardbevingsgebied getroffen zijn. Zouden we

Tweede Kamer

14 maart 2023
TK 61

Vragenuur: Vragen Kuzu

61-2-4

niet juist deze mensen met spoed en voorrang moeten
helpen?
Minister Hoekstra:
Dat vind ik ingewikkeld. Dan gaan we namelijk twee binnenlandse politieke aangelegenheden met elkaar vermengen.
Ik zou ervoor zijn om juist de hoofdlijn te hanteren, en te
zeggen: we behandelen op de consulaten iedereen met
voorrang die getroffen is en die zich bevond in het aardbevingsgebied. Volgens mij is dat redelijk. Dat betekent volgens mij dat als mensen misschien ook nog onder een
andere regeling vielen, waar we in Nederland al met elkaar
een dialoog over hadden, die eerste titel voldoende is.
Volgens mij hebben we die tweede niet nodig en maken
we het daarmee politiek, maar ook inhoudelijk, te complex.
Volgens mij moeten we aan die twee hoofdroutes vasthouden. Je hebt een normale, reguliere visumaanvraagprocedure, en een versnelde voor mensen die met deze verschrikkelijke omstandigheden te maken hebben.
De voorzitter:
Dank u wel. Ik wil de minister van Buitenlandse Zaken van
harte danken voor zijn beantwoording in onze zaal.

Tweede Kamer

Vragenuur: Vragen Kuzu

14 maart 2023
TK 61

61-2-5