AdoptieOudersOverleg

Scherpenzeel, 3 mei 2017
De organisaties die samenwerken in het AdoptieOudersOverleg blijven zich
verbazen dat het usance lijkt om de adoptieouders te negeren of zelfs negatief
neer te zetten wanneer er gevraagd en ongevraagd adviezen worden uitgebracht
over interlandelijke adoptie. Het feit dat staatssecretaris Dijkhoff interlandelijke
adoptie wil toestaan zolang er ook maar één kind is dat hier baat bij heeft wordt
door ons vanzelfsprekend met instemming begroet. Adoptieouders vinden het
van groot belang dat er ingezet wordt op een positief toekomstbeleid. Dat
kinderen die ergens op de wereld wachten op ouders kansen krijgen in een nieuw
gezin hier in Nederland. Het is daarbij logisch dat er op basis van recent
onderzoek permanent wordt geïnvesteerd in goede voorbereiding, begeleiding en
nazorg. Hiermee zijn de betrokken kinderen en hun gezinnen gebaat.
Als het ons ernst is aan deze kinderbeschermingsmaatregel invulling te blijven
geven dan is het hoog tijd dat er iets gedaan wordt aan de manier waarop deze
wordt gefinancierd. Interlandelijke adoptie is immers in de afgelopen jaren
verworden tot een manier van gezinsvorming die uitsluitend is voorbehouden aan
mensen die op zijn minst een inkomen hebben van 2x modaal of hoger. Door
deze hoge financiële drempel worden wensouders, die buitengewoon geschikt
zouden zijn voor het opnemen van een kind, simpelweg buitenspel gezet.
Kinderen die al ergens op de wereld leven en behoeftig zijn, hebben dan minder
kans op een leven in een liefdevol gezin. Hoog tijd dat de kosten die gepaard
gaan met interlandelijke adoptie weer worden beschouwd als buitengewone
lasten, die aftrekbaar worden in de belastingsfeer en/of met een andere regeling
worden gecompenseerd. Het inkomen zou immers niet als maatgevend criterium
moeten worden gebruikt voor de mogelijkheid een (buitenlands) kind op te
nemen.
Adoptieouders bevinden zich tijdens de procedure van aanvraag tot adoptie in
een zeer kwetsbare positie. Tijdens het screenings- en bemiddelingsproces wordt
buitengewoon veel privacy prijsgegeven en wordt een grote emotionele en
financiële investering geleverd gedurende meerdere jaren. Tot en met de
gerechtelijke procedure bestaan geen garanties vanuit de betrokken instanties
op een daadwerkelijke adoptie. Voor dit alles wordt door adoptieouders begrip
opgebracht aangezien de beslissing of kinderen baat hebben bij adoptie terecht
genomen wordt in de zendende landen en daar begrijpelijkerwijs inzage is
gewenst in wie voor het betreffende kind gaat zorgen. Genoemde kwetsbaarheid
kan echter wel worden verkleind. Daarbij is het in het belang van
adoptiekinderen dat adoptieouders niet financieel en emotioneel uitgeput starten
als gezin.
Verbetering kan door verhoogde transparantie, informatievoorziening en betere
samenwerking door/tussen de betrokken instanties. Het ter sprake brengen van
gevoelige onderwerpen tijdens de procedure is voor adoptieouders gezien hun
afhankelijkheid lastig. Ouderorganisaties leveren deze bijdrage echter graag en
zouden om die reden bij elke systeemverbetering dienen te worden
geconsulteerd.

AdoptieOudersOverleg

Al vele jaren ijveren de organisaties verenigd in het AdoptieOudersOverleg voor
de rechtsgelijkheid van interlandelijke adoptie met de andere mogelijkheden voor
gezinsvorming. Nog altijd is het medisch onderzoek van adoptiekinderen geen
onderdeel van de basisgezondheidszorg. Dit terwijl de medische wereld al
genoegzaam ondubbelzinnig heeft aangetoond en verkondigd dat de preventieve
werking die daar vanuit gaat hoge zorgkosten in de toekomst kan voorkomen. De
gezondheid van kinderen zou voorop moeten staan. Het belang van een periode
waarin adoptieouders kunnen wennen aan de gewijzigde omstandigheden, gelijk
aan de periode rond een geboorte, wordt door iedereen erkend. Toch is er geen
gelijkheid in de geboden verlofregelingen. De tijd is daar om hier nu stappen te
zetten.
Hetzelfde geldt voor de herziening van de Wet Opname Buitenlandse Kinderen
ter Adoptie. Door opeenvolgende staatsecretarissen en ministers is aan de
Tweede Kamer toegezegd deze herziening ter hand te gaan nemen. Er is nu een
situatie ontstaan waarbij gewerkt moet worden met een wet en talloze
aanvullende richtlijnen en instructies die het voor alle betrokkenen bijna
onmogelijk maakt om eenduidige beslissingen te kunnen nemen.
In het rapport ‘Bezinning op interlandelijke adoptie’ van de Raad voor
Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming wordt te idealistisch gedaan over het
alternatief voor interlandelijke adoptie. Het gaat ervan uit dat andere (minder
welvarende) landen de intentie hebben om en bereid zijn tot investeren, mensen
te trainen om een kinderbeschermingssysteem te ontwikkelen en in stand te
houden. Daarbij willen wij (als welvarend land) graag tot samenwerking komen.
Wij zijn van mening dat de praktijk weerbarstiger is en het maar de vraag is of
andere landen hieraan willen bijdragen. Door de vaak eenzijdige media aandacht
worden incidenten uitvergroot. Dat levert, behalve complicaties, niets op voor het
verbeteren van de situaties van behoeftige kinderen. Adoptie is geen ideaal maar
misschien wel één van de betere alternatieven in deze verre van ideale wereld.
Als wij als land ons zorgvuldig opgebouwd interlandelijk adoptiestelsel afbreken
dan kunnen we het ook niet meer gebruiken als daar in de toekomst weer of
meer noodzaak voor ontstaat.
Wij vertrouwen erop dat dit rondetafelgesprek een positieve bijdrage mag
leveren aan het realiseren van een toekomstbestendig proces van interlandelijke
adoptie en dat dit samen met ons gestalte kan krijgen.
AdoptieOudersOverleg
p/a Ereprijslaan 26
3925 RZ Scherpenzeel
info@aoo.nl