Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2016–2017

34 550 XVI

Vaststelling van de begrotingsstaten van het
Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport (XVI) voor het jaar 2017

Nr. 32

AMENDEMENT VAN DE LEDEN LEIJTEN EN VAN GERVEN
Ontvangen 10 november 2016
De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
I
Aan het opschrift wordt na «2017» toegevoegd: en wijziging van de Wet
publieke gezondheid.
II
Na artikel 3 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 3a
De Wet publieke gezondheid wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel 2, tweede lid, wordt onder vervanging van de punt aan het slot
van onderdeel h door een komma een onderdeel toegevoegd, luidende:
i. het verzorgen van openbare geestelijke gezondheidszorg.
B
In artikel 15, eerste lid, vervalt aan het slot van onderdeel d «en», wordt
de punt aan het slot van onderdeel vervangen door « en,» en wordt een
onderdeel toegevoegd, luidende:
f. openbare geestelijke gezondheidszorg.
Toelichting
Middels dit amendement willen de indieners regelen dat de Openbare
geestelijke gezondheidszorg (OGGz) weer een wettelijke gemeentelijke
taak wordt. De indieners constateren dat door de vele veranderingen in de
zorg de OGGz uit het stelsel verdwenen is. De gemeentelijke gezondheids-

kst-34550-XVI-32
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 550 XVI, nr. 32

1

dienst heeft geen plek meer om mensen te helpen die in een kwetsbare
positie verkeren. Ze kunnen geen zorg inzetten als ze vermoeden dat er
overlast voor de mens, omstanders of familie kan worden voorkomen. Er
moet immers eerst een indicatie aanwezig zijn, om zorg vergoed te
krijgen. Of door de zorgverzekeraar of via de gemeente. Naar mening van
de indieners is het noodzakelijk om te voorkomen dat kwetsbare mensen
afglijden en een langere weg naar herstel moeten bewandelen. Juist de
OGGz bevat preventieve zorg voor risicogroepen en zorg voor kwetsbare
personen die zelf geen hulp zoeken zoals verwarde personen, dak- en
thuislozen en zorgmijders. Indieners wijzen op de noodzakelijkheid om de
OGGz wettelijk te verankeren. Indieners willen de OGGz regelen in de Wet
publieke gezondheid, gezien het preventieve karakter van deze wet en de
uitvoering van de OGGz beleggen bij de GGD. Gezien de noodzakelijke
relatie met politie, OM en reclassering op gebied van OGGz en de relatie
met het «bevorderen van psychosociale hulp bij rampen» (art.2.2 lid g)
dienen gemeenten de OGGz-taak uit te voeren op de schaal van de
veiligheidsregio, zoals ook geldt voor de geneeskundige hulpverlening bij
ongevallen en rampen. De afstemming tussen Nationale Politie vanuit de
lokale driehoek en het lokale zorgveld (voor de politie is 7x24 uur toegang
tot de zorg noodzakelijk) is van groot belang en bij uitstek de taak van
gemeenten. Gemeenten hebben conform artikel 2.2 lid 1 al de taak om
publieke gezondheid en curatieve gezondheidszorg op elkaar af te
stemmen en de geneeskundige hulpverlening bij ongevallen en rampen
op elkaar af te stemmen. Ook omdat niet alle kwetsbare, verwarde
burgers psychiatrische problematiek hebben (ongeveer 1/3) ligt de
uitvoering van de OGGz-taak bij de GGD voor de hand. Door deze taak
wettelijk bij de gemeenten te beleggen en de uitvoering bij de GGD’en,
zijn gemeenten in de positie om ontwikkelingen op OGGz-gebied te
monitoren.
Het amendement bevat geen wijziging in de departementale begrotingsstaat. In het kader van de aanpak van verwarde personen en het
programma suïcidepreventie is budget beschikbaar dat gemeenten
kunnen gebruiken om de koppeling tussen politie en zorgverlening te
organiseren. In 20 van de 25 GGD-regio’s zijn al meldpunten zorg en
overlast. Ze hebben alleen geen wettelijke basis. Indieners vinden het
belangrijk dat de OGGz eerst wettelijk wordt geborgd. Indien extra budget
nodig is dient dit verder uitgewerkt te worden met betrokken partijen en in
kaart worden gebracht hoeveel budget nodig is om de OGGz-taak
adequaat te kunnen uitvoeren.
Leijten
Van Gerven

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 550 XVI, nr. 32

2