Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 264

Wijziging van de Wet op de kansspelen in
verband met de instelling van de
kansspelautoriteit

Nr. 5

VERSLAG
Vastgesteld 17 februari 2010
De vaste commissie voor Justitie1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, heeft de eer als volgt verslag uit te brengen.
Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde vragen en gemaakte opmerkingen voldoende zullen zijn beantwoord, acht de commissie de openbare
behandeling van het voorstel van wet genoegzaam voorbereid.
Inhoudsopgave

1

Samenstelling:
Leden: Heerts (PvdA), De Pater-van der Meer
(CDA), voorzitter, C
q örüz (CDA), Gerkens (SP),
Van Haersma Buma (CDA), Joldersma (CDA),
Teeven (VVD), Van Velzen (SP), Griffith (VVD),
Verdonk (Verdonk), Pechtold (D66), Bouwmeester (PvdA), De Roon (PVV), Roemer (SP),
Thieme (PvdD), Van Toorenburg (CDA), Anker
(CU), Laaper-ter Steege (PvdA), Azough (GL),
De Krom (VVD), Timmer (PvdA), Van
Vroonhoven-Kok (CDA), Van der Staaij (SGP),
Arib (PvdA), ondervoorzitter en De Wit (SP).
Plv. leden: Yücel (PvdA), Aasted Madsen-van
Stiphout (CDA), Jager (CDA), Leijten (SP),
Sterk (CDA), Jonker (CDA), Van Miltenburg
(VVD), Ulenbelt (SP), Dezentjé HammingBluemink (VVD), Zijlstra (VVD), Koşer Kaya
(D66), Bouchibti (PvdA), Fritsma (PVV), Karabulut (SP), Ouwehand (PvdD), Smilde (CDA),
Slob (CU), Spekman (PvdA), Van Gent (GL),
Weekers (VVD), Dijsselbloem (PvdA), De Vries
(CDA), Van der Vlies (SGP), Besselink (PvdA)
en Langkamp (SP).

KST140927
0910tkkst32264-5
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2010

blz.

ALGEMEEN
1
1. Inleiding
1
2. Intensivering en vernieuwing van toezicht en handhaving
3
3. Preventie van kansspelverslaving
4
4. Positionering kansspeltaken
6
5. Kansspelautoriteit
7
6. Introductie bestuurlijke en strafrechtelijke handhavingsinstrumenten 10
7. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid
11
7.1. Doelgroepen en omvang
11
7.2. Handhavingsstructuur
11
7.3. Naleving
11
7.4. Oordeel uitvoerings- en handhavingsinstanties en ontvangen
adviezen
11
8. Europeesrechtelijke ontwikkelingen
12
9. Financiële gevolgen
12
ARTIKELSGEWIJS
13
ALGEMEEN
1. Inleiding
De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel. Al eerder heeft de regering op overtuigende wijze duidelijk gemaakt dat de instelling van een nieuw zelfstandig
bestuursorgaan hier gerechtvaardigd is. Met name het onafhankelijkheidsmotief en het tegengaan van de schijn van belangenverstrengeling zijn
daarbij relevant. Deze leden vinden het een goede zaak dat de handhaving
wordt geïntensiveerd en dat deze met de uitvoering en het toezicht in een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

1

hand komt te liggen. Dat maakt het mogelijk om bij vergunninghouders
en bij illegale kansspelen beter op te treden. Deze leden zijn er ook mee
ingenomen dat nu wettelijk wordt geregeld dat vergunninghouders maatregelen moeten treffen om kansspelverslaving te voorkomen. Deze leden
hebben nog een aantal vragen en kanttekeningen.
De leden van de PvdA-fractie hebben met interesse kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel en willen de regering nog enkele vragen en
opmerkingen voorleggen.
Deze leden zijn voorstander van het restrictief kansspelbeleid dat in
Nederland geldt. Mensen worden zo beschermd tegen gokverslaving en
illegale en criminele activiteiten worden voorkomen. Door het restrictieve
beleid hebben bedrijven als Holland Casino, de Staatsloterij en de Lotto
een monopolie voor hun deel van de markt. Dat is wat betreft deze leden
gerechtvaardigd als er op een juiste wijze beleid op gevoerd wordt. Dit
geldt vooral voor verslavingspreventie en vergunningverlening. Deze
leden menen dat er beter moet worden ingespeeld op nieuwe ontwikkelingen zoals bingo, poker en de professionalisering van de speelautomatenhallen. De instelling van een kansspelautoriteit kan hier aan bijdragen,
mits deze voldoende slagkracht krijgt en daadwerkelijk de huidige problematiek kan aanpakken.
Wel vragen de leden van de PvdA-fractie of het niet de voorkeur heeft om
in eerste instantie het kansspelbeleid op hoofdlijnen te bespreken. Op
deze manier kan het beleid worden meegenomen dat nu nog in de
toekomst ingetekend staat voor onderwerpen als bijvoorbeeld poker en
gokken via internet. Deze leden menen dus dat de volgorde van bespreking enerzijds logisch lijkt vanwege de breed levende wens naar een kansspelautoriteit, maar anderzijds wordt er ook al een paar jaar reikhalzend
uitgekeken naar een nieuwe Wet op de kansspelen die beter past bij hoe
de kansspelenmarkt in Nederland en Europa fungeert. Waarom is ervoor
gekozen om toch deze wetswijziging door te voeren en niet te wachten op,
of zelfs vaart te zetten achter de nieuwe Wet op de kansspelen?
De aan het woord zijnde leden merken op dat in de memorie van toelichting wordt gerefereerd aan de brief van 23 december 2008 (Kamerstukken
II 2008/2009, 24 557, nr.93) door middel van een opsomming van aanvullende wijzigingen die nog zullen worden aangebracht, zoals het vergroten
van het gelijke speelveld voor loterijen, een nader onderzoek naar invoering transparante gunningsprocedures voor meerjarige vergunningen,
consequenties van invoering van een kansspelautoriteit en onderzoek
naar de mogelijkheden voor kansspelen via internet. Zijn deze voorgenomen onderzoeken al gestart? Zo ja, wat is de stand van zaken en
wanneer kan er meer informatie over deze onderzoeken gegeven worden?
Hangt de aard en omvang van de bevoegdheden van de kansspelautoriteit
ook niet af van de nog te nemen politieke besluiten over de gunningprocedures?
De leden van de SP fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Zij hebben nog enkele vragen en opmerkingen.
Deze leden betreuren het dat de nieuwe Wet op de kansspelen ernstig
vertraagd is. Zij menen dat het restrictieve kansspelbeleid zoals dat wordt
gevoerd van kracht moet blijven en inmenging van de EU op dit punt
moet worden voorkomen. Deze leden willen geen open markt voor kansspelaanbieders, gelet op de grote maatschappelijke risico’s die daarmee
gepaard gaan. Zij steunen de regering in haar verdediging van het restrictieve kansspelbeleid. Voorts delen zij de mening dat er dringend behoefte
is aan een daadkrachtige toezichthouder op de kansspelsector. Deze
toezichthouder moet de strikte handhaving ter hand gaan nemen maar de
minister van Justitie blijft verantwoordelijk voor het voeren van een evenwichtig, samenhangend en consistent kansspelbeleid. Betekent dit dat het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

2

huidige beleid onverminderd zal worden voortgezet en dat het niet aan de
kansspelautoriteit zal zijn om beleidsmatige wijzigingen toe te staan,
bijvoorbeeld door het niet optreden tegen door de minister van Justitie
ongewenst verklaarde ontwikkelingen? Hoe wordt dit voorkomen?
De leden denken in dit verband in het bijzonder aan Holland Casino dat in
woord en daad regelmatig heeft laten blijken zich van de mening van de
minister van Justitie weinig aan te trekken. De stelling van Holland Casino
dat zij de kansspelautoriteit verwelkomen omdat daarmee de minister van
Justitie op afstand wordt geplaatst spreekt boekdelen. Kan de regering
deze leden geruststellen dat er geen sprake zal zijn van gewijzigd beleid
jegens Holland Casino en dat ook na instelling van de kansspelautoriteit
onverminderd zal worden opgetreden tegen ongewenst gedrag van
Holland Casino zoals dat ook nu gebeurt?
De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van bovengenoemd wetsvoorstel. Zij zijn een voorstander van instelling
van de kansspelautoriteit, maar zij hebben nog wel de volgende vragen.
De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van het wetsvoorstel dat beoogt de Wet op de kansspelen te
wijzigen in verband met de instelling van de kansspelautoriteit. Zij zijn
verheugd dat met dit wetsvoorstel, vooruitlopend op de nieuwe Wet op de
kansspelen, de instelling van de kansspelautoriteit wordt gerealiseerd. Zij
onderschrijven de noodzaak te komen tot een daadkrachtige toezichthouder op de kansspelsector. Wel hebben deze leden met betrekking tot
de voorstellen nog enkele vragen. Daarbij willen zij ook graag vernemen
op welke termijn de Kamer het wetsvoorstel voor de nieuwe Wet op de
kansspelen tegemoet kan zien.
De leden van de SGP-fractie vinden het tegengaan van verslaving aan
kansspelen en zorgvuldige regulering en handhaving van de wettelijke
regels belangrijke aandachtspunten bij het kansspelbeleid. In dat licht
waarderen zij een verscherping van het toezicht op de handhaving van de
regels voor kansspelen. Wel vragen zij hoe de nieuwe regels zich precies
verhouden tot de bestaande. Zij vragen daarover verduidelijking.
Deze leden merken voorts op dat deze aanpassing los staat van de algehele herziening van de Wet op de kansspelen. Zij vragen welk tijdpad de
regering voor ogen heeft voor de algehele herziening.
2. Intensivering en vernieuwing van toezicht en handhaving
De leden van de PvdA-fractie merken op dat in de memorie van toelichting wordt gesteld dat momenteel bij zowel het College van toezicht op de
kansspelen als het ministerie van Justitie en de gemeenten een adequaat
en proportioneel instrument ontbreekt om te interveniëren en dat intensivering van het toezicht noodzakelijk is. De gemeenten blijven verantwoordelijk voor het toezicht op de door hen uitgegeven vergunningen, maar
kunnen zij hierbij ondersteuning krijgen vanuit de kansspelautoriteit?
Moeten houders van een gemeentelijke kansspelvergunning ook een
afdracht plegen aan de kansspelautoriteit?
De leden van de SP-fractie verwelkomen een intensivering van het
toezicht op illegale kansspelen. Zij constateren dat niet de opsporing maar
veeleer de handhaving het probleem is. Met name de kansspelen via
internet die worden aangeboden, behoeven nauwelijks opsporing omdat
er volop reclame voor wordt gemaakt, zowel via internet als via gedrukte
media en televisie. Hoe staat het met de aanpak van illegale kansspelen
via internet? Zijn de rekeningen van aanbieders van illegale kansspelen
inmiddels door banken opgezegd? Zo nee, waarom gebeurt dit nog steeds

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

3

niet? heeft de Nederlandse Vereniging van Banken inmiddels volledige
medewerking toegezegd en wordt hier in de praktijk ook uitvoering aangegeven? Hoe staat het met de creditcardmaatschappijen? Hebben die
inmiddels het meewerken aan transacties bij illegale kansspelen gestaakt?
Deze leden wijzen er op dat zij al jaren de mededeling krijgen van de regering dat er gesprekken plaatsvinden. Zij menen dat er nu daadwerkelijk
moet worden opgetreden.
Het valt de leden van de SGP-fractie op dat de regering van mening is dat
het huidige toezicht te weinig slagkracht heeft. Deze leden vragen op
welke punten het toezicht in de praktijk niet adequaat en proportioneel
blijkt te zijn. Op welke punten ontbreekt het het huidige College van
toezicht op de kansspelen aan daadkracht?
Deze leden menen dat wanneer het toezicht niet adequaat is, ook zou
kunnen worden overwogen om de bestaande taken van het College van
toezicht op de kansspelen tegen het licht te houden en te bezien op welke
punten die taken niet voldoende worden uitgevoerd. Kan een overzicht
gegeven worden van de overeenkomsten en verschillen tussen de
bevoegdheden van het College van toezicht op de kansspelen en de kansspelautoriteit? Op welke punten zijn de taken van de kansspelautoriteit
uitgebreider? Kan voor die verschilpunten worden aangegeven waarom
die taken niet toegevoegd kunnen worden aan de taken van het College
van toezicht op de kansspelen?
Voornoemde leden merken op dat de regering intensivering van het
toezicht in verband met de maatschappelijke, technologische en internationale ontwikkelingen nodig acht. Deze leden delen die opvatting maar
willen wel graag vernemen op welke ontwikkelingen de regering precies
doelt. Wordt hierbij alleen gedacht aan de illegale kansspelen op internet
of betreffen die ontwikkelingen een breder spectrum?
3. Preventie van kansspelverslaving
De leden van de CDA-fractie zijn ingenomen met het regelen van de zorgplicht voor vergunninghouders om kansspelverslaving te voorkomen. Wel
vragen zij of de zorgplicht alleen de preventieve taak betreft of ook de
aanpak van verslaafden als zodanig. Het stoort deze leden dat gokverslaafden nog te gemakkelijk hun verslaving kunnen voeden in door de
overheid toegestane kansspelgelegenheden. De deskundige betrokkenheid van verslavingszorg of een verplichting doorverwijzing naar verslavingszorg is daarbij wenselijk. Gaat dit gebeuren? Deze leden hebben
behoefte aan een beter landelijk beleid tegen kansspelverslaving. Ook zijn
er bindende afspraken nodig over bijvoorbeeld verslaafden die nergens
meer toegang krijgen in een gokhal of casino. Is daar middels dit wetsartikel ook in voorzien? Is daar niet voorts een specifieke taak weggelegd
voor de Kansspelautoriteit mede gelet op het advies van de Raad van
State of wordt dit door het Ministerie van Justitie tot de eigen beleidsverantwoordelijkheid gerekend? In dit licht vragen deze leden of er ook
inzicht bestaat in de opbrengsten van gokautomaten in cafés. Klopt het
dat de inkomsten van gokautomaten sterk zijn afgenomen en wordt ook
de gemiddelde kroegbaas met een gokautomaat geacht preventief op te
treden rond kansspelverslaving?
De leden van de PvdA-fractie hebben al vaak van de gelegenheid gebruik
gemaakt om op het belang van preventie van kansspelverslaving te
wijzen. Het verheugt deze leden dan ook dat in het onderhavige wetsvoorstel een zorgplicht tot het voeren van een effectief preventiebeleid op het
gebied van kansspelverslaving wordt opgenomen. De regering geeft aan
dat deze plicht nader zal worden uitgewerkt in lagere regelgeving en per
soort kan verschillen. Als voorbeeld wordt genoemd dat organisatoren
van casinospellen en exploitanten van speelhallen zwaardere maatregelen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

4

zullen moeten treffen dan die in de horeca. Bij de laatste zou dan gedacht
moeten worden aan het plaatsen van foldermateriaal. Is het bewezen dat
in de horeca het plaatsen van foldermateriaal voldoende effectief is? Moet
niet juist ook in de horeca personeel getraind worden op het herkennen
van en omgaan met signalen van gokverslaving? Hoe wordt er gedefinieerd wat effectief preventiebeleid is? Hoe ver reikt de zorgplicht voor
vergunninghouders om een een effectief preventiebeleid te voeren? Wie
kunnen er bezwaar maken tegen schending ervan en waar kan dat worden
gedaan? Welke middelen kan de kansspelautoriteit inzetten? Hoe ziet het
toezicht eruit? Leidt het overtreden van de zorgplicht tot het intrekken van
de vergunning? Hoe gaat de kansspelautoriteit er op toezien of aan de
eisen wordt voldaan? Is het hebben staan van een rek met folders
voldoende of gaat er daadwerkelijk gemeten worden of het preventiebeleid effectief is en welke aanpak werkt? Kortom, deze leden vragen of er
nu echt werk van preventie gemaakt wordt.
De leden van de SP-fractie hechten grote waarde aan een actief en uitgebreid verslavingsbeleid om kansspelverslaving te voorkomen. Zij verwelkomen een wettelijke plicht voor aanbieders om verslavingsbeleid te
voeren. Dat moet dan geen papieren beleid zijn. Het enkel voorhanden
hebben van folders achten deze leden onvoldoende wanneer bijvoorbeeld
in een gelegenheid ook daadwerkelijk de mogelijkheid wordt geboden om
op speelautomaten te spelen,zoals in de horeca.
De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat in het wetsvoorstel
voor bepaalde vergunninghouders die kansspelen aanbieden waaraan
bijzondere verslavingsrisico’s zijn verbonden, zoals casinospelen en kansspelautomaten, de verplichting wordt opgenomen een beleid op het
gebied van preventie van kansspelverslaving te voeren. Die plicht wordt
nader uitgewerkt in lagere regelgeving en kan per soort spel verschillen.
Deze leden verzoeken de regering nader toe te lichten waaruit die
verplichtingen zullen bestaan. Daarbij vragen zij de regering tevens in te
gaan op de vraag waarom in het voorgestelde artikel 4a is gekozen voor
de formulering dat er maatregelen worden genomen om verslaving
«zoveel mogelijk» te voorkomen. Hoe verhoudt deze formulering zich tot
de meer absoluut geformuleerde toelichting bij het artikel, waarin is
gesteld dat in het nieuwe artikel 4a een zorgplicht opgenomen voor de
organisator van een kansspel om maatregelen en voorzieningen te treffen
die nodig zijn om kansspelverslaving te voorkomen. Zullen de nader te
stellen regels ter voorkoming van kansspelverslaving verder gaan dan de
reeds bestaande bepalingen in bijvoorbeeld de vergunningen voor landelijke kansspelen en de beschikking casinospelen 1996, nu er ondanks die
bestaande bepalingen nog altijd 40 000 kansspelverslaafden zijn?
Naast het hierboven genoemde aantal kansspelverslaafden blijkt uit
onderzoek voorts dat er daarnaast nog 76 000 risicospelers zijn. Hoofddoel
van het kansspelbeleid is door middel van een gereguleerd aanbod van
kansspelen excessen, zoals witwassen en kansspelverslaving, te voorkomen. Deze leden verzoeken de regering nader toe te lichten waarom het
tegengaan van verslaving dan niet expliciet als taak aan de kansspelautoriteit is opgedragen. Hoe verhoudt dit zich tot de uitspraken van de
minister van Justitie tijdens het algemeen overleg met de vaste
commissie voor Justitie van de Tweede Kamer op 19 maart 2009 (Kamerstukken II 2008/2009, 24 557, nr.97), waarbij hij aangaf de kansspelautoriteit een taak te willen geven in het tegengaan van kansspelverslaving?
De leden van de fractie van de ChristenUnie verzoeken de regering nader
toe te lichten of met het wetsvoorstel ook een wettelijke basis wordt
geboden voor door de Kansspelautoriteit toe te passen regeling waarbij
(vrijwillige) bezoekbeperkingen ten aanzien van casino’s en speelhallen
worden gekoppeld, zoals aangekondigd in de brief d.d. 6 november 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

5

over de hoofdlijnen van de nieuwe wet op de kansspelen (Kamerstukken II
2008/2009, 24 557, nr.92).
De leden van de SGP-fractie vinden het zeer belangrijk dat er een duidelijk
en effectief beleid is ten opzichte van kansspelverslaving. Tegelijkertijd
geldt dat de bewoordingen van het wetsvoorstel op dit onderdeel zeer
algemeen zijn. Kansspelaanbieders zullen immers vaak wat anders
verstaan onder maatregelen en voorzieningen die nodig zijn om verslaving te voorkomen dan de verslavingszorg. Dat blijkt reeds uit het
gegeven dat zij vaak de grenzen van het restrictieve beleid opzoeken.
Deelt de regering de opvatting van deze leden dat het vreemd zou zijn
wanneer de aanbieders volledig zelf mogen bepalen hoe zij verslaving aan
de door hen georganiseerde kansspelen denken te voorkomen? Kan de
regering concreet maken welke maatregelen kansspelaanbieders dienen
te nemen? Kan voorts worden aangeven op welke wijze kansspelaanbieders nu invulling geven aan hun zorgplicht om te voorkomen dat mensen
verslaafd raken aan kansspelen? Gelden op dit moment alleen regels voor
Holland Casino en speelautomatenhallen? Waarom geldt er nog geen
vergelijkbare verplichting voor andere kansspelaanbieders?
De aan het woord zijnde leden merken op dat er op dit moment al een
gedrags- en reclamecode is voor kansspelen. Hoe verhoudt dit wetsvoorstel tot deze gedragscode op het terrein van preventie? Komen daar
dezelfde zaken in te staan?
4. Positionering kansspeltaken
De leden van de PvdA-fractie vragen of de uitvoerende taak wordt
bedoeld het verlenen van vergunningen. Zo ja, is het dan niet beter dit
aan te duiden als de regulerende taak? Welke ’Chinese muren’ worden er
opgeworpen? Blijft belangenverstrengeling niet bestaan nu de minister
van Justitie feitelijk het beleid bepaalt en daarmee dus de kansspelautoriteit aanstuurt? Zijn er voldoende checks en balances ingebouwd om
ervoor te zorgen dat de minister van Justitie de verantwoordelijkheid kan
dragen voor het kansspelbeleid inclusief de doelstellingen van dit kansspelbeleid? Hoe wordt de situatie voorkomen dat de situatie gaat ontstaan
dat de slager zijn eigen vlees keurt? Voorts wordt in de memorie van
toelichting vermeld dat om te voorkomen dat toezicht en handhaving door
elkaar gaan lopen binnen de kansspelautoriteit een functioneel onderscheid tussen deze taken zal worden aangebracht. Deze leden willen graag
weten op welke manier deze scheiding van functies nader wordt ingevuld.
De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering nader toe te lichten
hoe het precies zit met de gevolgen van de opheffing van het College van
toezicht op de kansspelen. Welke kosten zijn daar bijvoorbeeld aan
verbonden en wat gebeurt er met het personeel dat niet mee overgaat
naar de kansspelautoriteit?
De leden van de SGP-fractie merken op dat in de memorie van toelichting
wordt gesproken over de schijn van belangenverstrengeling, waardoor
het goed zou zijn om van de kansspelautoriteit een zelfstandig bestuursorgaan te maken. Deze leden constateren dat in de praktijk blijkt dat de staat
door staatsdeelnemingen en via de kansspelbelastingen belanghebbende
is bij de opbrengsten van kansspelen. Hoe verhoudt zich dit volgens de
regering tot het beleid dat uitgaat van preventie tegen verslaving? Zou de
schijn van belangenverstrengeling juist geen reden kunnen zijn om de
staatsdeelnemingen af te stoten?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

6

5. Kansspelautoriteit
De leden van de CDA-fractie willen graag weten waarop de inschatting
van 30–35 fte is gebaseerd. Hoeveel medewerkers heeft het huidige
College van toezicht en waarom is het nodig bij de kansspelautoriteit een
veelvoud aan medewerkers te realiseren? Hoeveel fte zal er vanwege het
instellen van de kansspelautoriteit wegvallen bij het Projectbureau kansspelen van het Ministerie van Justitie? Welke bestaande instituten/
organisaties worden opgeheven bij de instelling van de kansspelautoriteit?
De aan het woord zijnde leden vragen of er taken van Verispect bij de
kansspelautoriteit komen te liggen? Ook wanneer de kansspelautoriteit
toegroeit naar een organisatie met 30 tot 35 fte lijkt het deze leden overdreven om te werken met een raad van bestuur van drie personen. De
span of control van een dergelijke organisatie rechtvaardigt niet een
dergelijk (duur) driemanschap. Waarom wordt de raad van bestuur niet
beperkt tot ten hoogste twee personen, waaronder een voorzitter?
Voornoemde leden waarderen het dat handhaving, uitvoering en toezicht
in een hand komen te liggen bij de Kansspelautoriteit. Dat maakt een
effectiever optreden mogelijk. Wel vragen deze leden of zij goed hebben
begrepen dat de minister van Justitie toezicht houdt op de Kansspelautoriteit. Op welke manier krijgt dat toezicht gestalte? Bestaat ondanks de
toezichtsrol van de minister van Justitie toch niet het risico dat de
toezichtstaak van de Kansspelautoriteit ertoe leidt dat zij zichzelf moet
controleren, bijvoorbeeld op hoe het vergunningenbeleid wordt uitgevoerd? Ook is er een risico dat het Ministerie van Justitie gaat fungeren
als raad van toezicht van de raad van bestuur van de kansspelautoriteit. Is
het wel gebruikelijk om met alleen een raad van bestuur te werken en
geen raad van toezicht. Deze leden wijzen ook naar het advies van de
Raad van State op dit punt.
De leden van de CDA-fractie achten een goede taakafbakening tussen de
Kansspelautoriteit en het Ministerie van Justitie noodzakelijk. Dat geldt
ook ten opzichte van andere instanties zoals De Nederlandsche Bank en
de aandeelhouders van Holland Casino. Zij vragen waarom hiervoor nu
weer een convenant nodig is. Deze leden willen juist af van de convenantencultuur. Zijn er geen andere mogelijkheden om tot een goede taakafbakening te komen en op welke wijze wordt de Kamer op de hoogte gesteld
van de gemaakte afbakening? De aan het woord zijnde leden vinden dat
het aantal regels en soorten regelgeving zoveel mogelijk moet worden
beperkt. Zij zijn dan ook enigszins beducht voor het fenomeen «beleidsregels» waarmee aan de Kansspelautoriteit wordt aangegeven hoe de taakuitoefening moet plaatsvinden. De voorbeelden van beleidsregels die
worden genoemd, hebben volgens deze leden te maken met de nieuwe
Wet op de kansspelen en de wijze waarop sturing en het gelijke speelveld
vorm krijgen. Loopt de regering hier inderdaad vooruit op de nieuwe wet
en is het nodig nu al beleidsregels te maken over zaken die nu nog in de
wet zijn geregeld?
De leden van de CDA-fractie vinden het een goede zaak dat de Belastingdienst intensief betrokken is bij de opsporing en handhaving rond illegale
kansspelen. Zij zouden het betreuren wanneer die intensieve betrokkenheid af zou nemen omdat de Kansspelautoriteit deze taak van de belastingdienst gaat overnemen of wanneer er een domeindiscussie ontstaat.
Kan de regering nader toelichten waarom het beter is dat de coördinerende taak bij de Kansspelautoriteit komt te liggen? Deze leden willen
verder graag de bevestiging dat een overdracht van de taak niet zal leiden
tot een afnemende betrokkenheid van de Belastingdienst. Ook de samenwerking tussen de Kansspelautoriteit en het Openbaar Ministerie (OM) bij
de aanpak van illegale spelen achten deze leden van belang. Waarom is
het nodig die samenwerking weer via een handhavingsarrangement vorm

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

7

te geven en wat komt daarin te staan dat niet op een andere manier valt te
regelen?
De leden van de PvdA-fractie vragen hoe de kansspelautoriteit de mogelijke toekomstige aanbestedingsprocedures gaat regelen. Is de kansspelautoriteit hiervoor voldoende toegerust om vergunningverlening te
kunnen organiseren?
De aan het woord zijnde leden vragen hoe de vergunningverlening van
een organisatie als Holland Casino straks verloopt. Is het mogelijk dat als
één vestiging de regels zo zwaar overtreedt dat de vergunning ingetrokken moet worden, alle vijftien vestigingen dicht moeten? Of is er
sprake van vijftien losse vergunningen waarbij elke vestiging van Holland
Casino bij overtreding de eigen vergunning in gevaar brengt? Is hierbij
ook een rol weggelegd voor de gemeente waar een Holland Casino gevestigd is?
Deze leden vragen voorts hoe het toezicht op de speelautomaten vorm
gaat krijgen. Is hetgeen door het College van toezicht op de kansspelen
gesteld wordt juist, namelijk dat Verispect toezichthouder blijft? Hoe
beoordeelt de regering de mening van het College van toezicht op de
kansspelen dat het onjuist en ongewenst is dat een externe marktpartij
belast blijft met de inspectie ter plaatse en dat deze overheidstaak eigenlijk tot het takenpakket van de kansspelautoriteit toehoort?
Voornoemde leden maken uit de memorie van toelichting op dat het
toezicht op de kansspelen naast de Kansspelautoriteit ook zal worden
uitgeoefend door gemeenten, de Consumentenautoriteit, de Reclame
Code Commissie, het Commissariaat voor de Media, de Belastingdienst
en het OM. De taakafbakening zal onder meer plaatsvinden door convenanten. Hierbij wordt gestreefd naar een effectief en helder toezicht. Kan
het niet eenvoudiger en minder versnipperd over zoveel organisaties
worden georganiseerd? Werkt een dergelijke versnippering ondoorzichtigheid niet juist in de hand? Hoe wordt, als ook externe partijen verantwoordelijk blijven voor het toezicht, ervoor gezorgd dat binnen de kansspelautoriteit voldoende technische know-how en expertise beschikbaar is, iets
wat kennelijk momenteel ontbreekt volgens het College van toezicht op de
kansspelen?
De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering het niet aangewezen
acht om, nu de kansspelautoriteit vergelijkbaar is met bestaande markttoezichthouders, af te zien van de vernietigingsbevoegdheid van besluiten
van de kansspelautoriteit? In de memorie van toelichting bij de Kaderwet
zelfstandige bestuursorganen is aangegeven dat de vernietigingsbevoegdheid van de minister van (bepaalde) besluiten van (bepaalde) onafhankelijke markttoezichthouders niet wenselijk is (Kamerstukken II 2000/
2001, 27 426, nr. 3, p. 6). Is het niet beter ook hier artikel 22 van de
Kaderwet zelfstandige bestuursorganen niet van toepassing te verklaren,
juist nu het onafhankelijkheidsmotief doorslaggevend is voor de instelling
van de kansspelautoriteit?
De leden van de PvdA-fractie zijn van mening dat het advies van de Raad
van State opgevolgd moet worden om een raad van toezicht in te stellen
boven de raad van bestuur in de nieuwe kansspelautoriteit. Hierdoor
wordt voorkomen dat de raad van bestuur alleen maar een toezichthoudende rol op de directie heeft en het interne toezicht wordt versterkt. Juist
dit zal bijdragen aan het versterken van de slagkracht van de nieuw te
vormen autoriteit. Is niet een belangrijke reden voor het instellen van een
raad van toezicht dat deze verschillende belangen kan behartigen, waardoor ook draagvlak kan worden bevorderd voor de taakuitoefening door
de kansspelautoriteit? Is een alternatief denkbaar, vergelijkbaar met het
maatschappelijk overleg, zoals dat is gecreëerd bij de Consumentenautoriteit?
Voornoemde leden hebben nog enkele vragen over de personele invulling
van de kansspelautoriteit. Als het College van toezicht op de kansspelen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

8

en het projectbureau Kansspelen van het Ministerie van Justitie opgeheven worden, gaan dan alle medewerkers automatisch over naar de
nieuwe kansspelautoriteit? Wordt de Kansspelautoriteit gezien als een
nieuwe organisatie? Zo ja, is het dan niet noodzakelijk dat de bemensing
van deze nieuwe instantie zodanig wordt ingericht dat recht wordt gedaan
aan de nieuwe positionering van de autoriteit in het veld, te weten effectief, slagvaardig en niet bureaucratisch? Is de benoeming van de ambtelijke top van de Kansspelautoriteit straks een zaak van de raad van
bestuur, of van de minister?
De leden van de PvdA-fractie merken op dat ingevolge artikel 18 het jaarverslag aan de minister van Justitie en de Tweede Kamer wordt gezonden.
Welke mogelijkheden heeft de Tweede Kamer om, naast het voeren van
overleg met de minister van Justitie, rechtstreeks in overleg te treden met
het bestuur van de kansspelautoriteit? Wordt de Tweede Kamer daartoe in
de gelegenheid gesteld?
De aan het woord zijnde leden vragen op welke wijze de samenwerking
tussen de Consumentenautoriteit en de kansspelautoriteit zal worden
geborgd. Op welke wijze wordt de consumentenbescherming geregeld en
waar kunnen burgers die bijvoorbeeld klachten hebben over agressieve
verkooptechnieken terecht? Gaat de kansspelautoriteit ook over de zaken
die stichting Loterijverlies aanhangig heeft gemaakt?
Deze leden merken op dat een nieuwe kerntaak van de kansspelautoriteit
de opsporing en bestrijding van illegale kansspelen is. De huidige kosten
van het toezicht worden opgebracht door het Ministerie van Justitie. De
nieuwe kansspelautoriteit zal gefinancierd worden door de legale kansspelaanbieders, via leges en bestemmingsheffingen. Betekent dit dat de
legale kansspelen moeten gaan betalen voor de bestrijding van de illegale
loterijen? Hoe gaat de bestrijding van illegale kansspelen vorm krijgen en
op welke wijze zal de controle op de effectiviteit van deze bestrijding
gemonitord gaan worden?
De leden van de SP-fractie willen van de regering de garantie dat de
ruimte van de raad van bestuur van de kansspelautoriteit niet zal betekenen dat de kansspelautoriteit naar eigen inzicht van het beleid van de
minister van Justitie af kan wijken. Kan de regering toezeggen dat zij niet
zal aarzelen om gebruik te maken van de in artikel 4a voorziene mofgelijkheid om in te grijpen indien zich ongewenste ontwikkelingen voordoen?
Deze leden willen geen kansspelautoriteit die afbreuk doet aan het restrictieve kansspelbeleid en geen minister van Justitie die, wanneer zich dit
voordoet, te kennen geeft er niet over te gaan.
De leden van de VVD-fractie vragen de regering nader toe te lichten hoe
de toezichthoudende taken van de kansspelautoriteit op Holland Casino
zich tot andere instanties verhouden zoals de Nederlandsche Bank, het
Ministerie van Financiën als aandeelhouder van Holland Casino, de raden
van commissarissen en externe accountants.
Voornoemde leden vragen daarnaast welke prioriteit de (strafrechtelijke)
handhaving heeft van illegaal online kansspelaanbod en op welke wijze
dit zal worden gehandhaafd.
Deze leden vernemen graag op welke wijze het jaarplan van de kansspelautoriteit wordt vastgesteld. Wat is daarin de rol van de minister van
Justitie en de Tweede Kamer en welke speerpunten zal het eerste jaarplan
bevatten?
De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat het toezicht op speelautomaten in handen blijft van Verispect. Zij verzoeken de regering nader
toe te lichten waarom inspectie van kansspelautomaten ter plaatse niet bij
de kansspelautoriteit wordt ondergebracht teneinde te komen tot een
eenduidige toezichtstructuur.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

9

De leden van de SGP-fractie willen graag meer inzicht in het aantal
mensen dat op dit moment betrokken is bij de handhaving van de regels
rond kansspelen. Hoeveel fte heeft het College van toezicht op de kansspelen? Hoeveel mensen zijn bij de Belastingdienst direct betrokken bij de
handhaving op het gebied van illegale kansspelen? Hoeveel mensen zijn
dat bij het Ministerie van Justitie? Betekent de 30–35fte bij de kansspelautoriteit een uitbreiding van de formatie rond het toezicht?
Voornoemde leden merken op dat de gedachte achter de kansspelautoriteit is dat de handhaving meer in één hand komt te liggen. Deze leden
krijgen de indruk dat er ook in de toekomst nog evenveel instanties
betrokken zijn bij de handhaving van de Wet op de kansspelen. Welke
instanties zijn niet meer betrokken in de toekomst?
De aan het woord zijnde leden vinden het belangrijk dat ook gemeenten
de regels handhaven. Welke regels gelden voor gemeenten rond de handhaving? Op welke wijze vindt er afstemming plaats tussen gemeenten en
de kansspelautoriteit? De regering stelt dat gemeenten beter toegerust
worden voor de handhaving. Wat gaat hiervoor concreet gebeuren? Was
er tot op heden nog geen sprake van overleg tussen gemeenten en de
kansspelautoriteit?
De leden van SGP-fractie constateren dat de Belastingdienst bij de handhaving een belangrijke rol heeft. Hoewel die taken nu overgenomen
worden door de kansspelautoriteit, vinden deze leden het een verarming
als de Belastingdienst minder alert zou zijn op illegale kansspelen. Wat is
na invoering van deze wet de precieze betrokkenheid van de Belastingdienst? Welke taken zal de Belastingdienst ook in de toekomst blijven
vervullen?
Deze leden merken op dat strafrechtelijke handhaving één van de
middelen is waarop de Wet op de kansspelen in de praktijk wordt gehandhaafd. De leden van de SGP-fractie vragen of meer inzicht is te geven in
de verhouding tussen de bestuurlijke en strafrechtelijke handhaving. Vindt
er, zo snel als er signalen zijn dat er sprake is van verwevenheid met
criminele activiteiten, altijd overleg plaats met het OM? Wordt in dat geval
automatisch gekozen voor een strafrechtelijke aanpak in plaats van
bestuurlijke handhaving?
6. Introductie bestuurlijke en strafrechtelijke handhavingsinstrumenten
De leden van de CDA-fractie vinden het een goede zaak dat gemeenten nu
ook voor wat betreft de kansspelen gebruik kunnen maken van het instrument van de bestuurlijke boete. De bestuurlijke boete biedt de mogelijkheid eerder op te treden dan bij de ultieme intrekking van de vergunning.
Wel willen zij graag weten wanneer gemeenten het instrument van de
bestuurlijke boete kunnen inzetten, gelet op de gekozen mengvorm tussen
model A en model B. Betreft het hier overigens een «kan»-bepaling of een
«moet»-bepaling? Bestaat de kans dat gemeenten het instrument van de
bestuurlijke boete zeer verschillend inzetten?
De leden van de PvdA-fractie constateren dat bij overtreding van reclameregels in de toekomst snel kan worden opgetreden en worden verdere
uitzendingen van ongewenste reclame-uitingen tegengegaan door het
opleggen van een dwangsom. Hoe verhoudt zich het toepassen van deze
nieuwe instrumenten met de al bestaande en onlangs vernieuwde
gedragscode met betrekking tot het aanbieden van kansspelen en het
maken van reclame voor kansspelen?
De leden van de SP-fractie verwelkomen de introductie van meer handhavinginstrumenten. Gebleken is dat met name het strafrechtelijk handhaven slechts zeer terughoudend is toegepast. Deze leden verwijzen
hierbij naar de belspellen waar in het begin geen aandacht aan werd

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

10

gegeven en aangiftes van het Kamerlid de Wit die terzijde werden
geschoven. Voornoemde leden vragen of er in de toekomst sneller en
directer zal worden opgetreden tegen overtredingen. Zal er worden opgetreden tegen banken en creditcardmaatschappijen wanneer zij, zoals nu al
jaren het geval is, bewust volharden in het faciliteren van illegale kansspelen? Kan de regering op dit punt een toezegging doen?
7. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid
7.1. Doelgroepen en omvang
De leden van de SGP-fractie ontvangen graag een overzicht van de duur
van de vergunningen die in de memorie van toelichting genoemd worden.
Voor hoeveel jaar wordt een monopolie toegekend? Waarom is de vergunning voor de Staatsloterij en de casinospelen in de praktijk voor onbepaalde duur? Zou het niet goed zijn ook op dit punt het monopolie slechts
voor bepaalde duur toe te kennen?
7.2. Handhavingsstructuur
De leden van de SGP-fractie merken op dat voor lichte overtredingen een
vast tarief geldt van € 370. Als voorbeeld wordt in de memorie van
toelichting genoemd het verbod voor minderjarigen om aanwezig te zijn.
Deze leden vragen waarom – mede in het licht van het preventiebeleid –
niet is gekozen voor een zwaardere sanctie.
7.3. Naleving
De leden van de CDA-fractie willen graag een nadere toelichting op de
naleving van de kansspelwetgeving. Zij zijn met name benieuwd naar wat
de regering bedoelt met de opmerking over de niet grote bereidheid om
zich a priori te conformeren aan datgene wat de overheid opdraagt. De
grenzen van het restrictieve beleid zouden bewust worden opgezocht.
Zegt dit iets over de vergunninghouders, over het Ministerie van Justitie
of over de eenduidigheid van de beleidsregels die blijkbaar ook bepaalde
handelingsvrijheid bieden? Deze leden zijn een beetje verbaasd over het
in een memorie van toelichting aantreffen van dergelijke opmerkingen.
Beleid en naleving is een kwestie van goede en rijke interactie tussen de
betrokken stakeholders. Is het dan niet zo dat het bestaande beleid blijkbaar niet aan die goede interactie heeft bijgedragen?
7.4. Oordeel uitvoerings- en handhavingsinstanties en ontvangen
adviezen
De leden van de PvdA-fractie merken op dat uit de brief van het College
van toezicht op de kansspelen en uit diverse verzoeken om gehoord te
worden van bijvoorbeeld de speelautomatenbranche en de goede doelenloterijen, blijkt dat de in de consultatieronde waarover gesproken wordt in
de memorie van toelichting niet door alle partijen brede steun gegeven is.
In hoeverre wijkt de tekst van het wetsvoorstel voor de nieuwe Wet op de
kansspelen die breed verspreid is ter consultatie af van het hier voorliggende voorstel ter instelling van de kansspelautoriteit? Het lijkt de PvdA
dat de partijen die hier in hun bedrijfsvoering mee te maken zullen krijgen
toch ook gehoord moeten worden om eventuele problemen met de invoering voor te kunnen zijn. Waarom is dit niet gebeurd?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

11

8. Europeesrechtelijke ontwikkelingen
De leden van de SP-fractie wachten de verdere ontwikkelingen af over
Europese jurisprudentie maar zien in de jurisprudentie tot nu toe een
bevestiging van de handhaving van het nationale restrictieve kansspelbeleid. Zij roepen de regering op om geen gehoor te geven aan de uitgebreide en onbeschaamde lobby van grote kansspelaanbieders via internet.
Het Nederlandse kansspelbeleid dient in het teken te staan van het
beheersen van het aanbod en voorkomen van verslaving. De markt
openen voor ongelimiteerd aanbod staat daar haaks op en deze leden
wijzen daarbij nogmaals op de ernstige risico’s van met name kansspelen
via internet.
9. Financiële gevolgen
De leden van de CDA-fractie vinden het van belang dat de kansspelautoriteit een kleine organisatie blijft. De inschatting van de jaarlijkse kosten van
5,5 tot 6 miljoen euro vinden zij zeer hoog en de gekozen financiering zeer
merkwaardig. Deze leden vinden het vreemd dat alle kosten van de kansspelautoriteit zouden moeten worden opgebracht door de sector. Bovendien betekent dat voor de staatsdeelnemingen dat zij minder belasting
kunnen betalen, waardoor de overheid indirect toch weer de kosten
betaalt. Wat zijn de verwachte inkomsten van de verwachte op te leggen
boetes? Graag horen voornoemde leden waar besparingen in de
bestaande organisaties van het College van toezicht en het projectbureau
te verwachten zijn en in welke omvang.
De leden van de PvdA-fractie vinden in de memorie van toelichting in het
kader van de op te leggen heffingen het principe dat de vervuiler betaalt.
Zij vragen hoe dit zich verhoudt dit tot eerdere uitgangspunten bij het
doorberekenen van kosten, zoals het kader in het rapport «Maat houden:
een kader voor doorberekening van toelatings- en handhavingskosten»?
De daarin opgenomen uitgangspunten voor doorberekening van kosten
zijn in 1996 door het toenmalig kabinet overgenomen (Kamerstukken II
1995/96, 24 036, nr. 22). Deelt de regering de opvatting dat handhaving
van wet- en regelgeving in beginsel uit algemene middelen moet worden
gefinancierd en dat kosten voor toelating of post-toelating kunnen worden
doorberekend? Is het niet wenselijk ook bij de kansspelautoriteit een
scheiding aan te brengen tussen verschillende kosten, bijvoorbeeld voor
de handhaving, inclusief het bestrijden van illegale ondernemingen?
De leden van de PvdA-fractie merken op dat in de memorie van toelichting wordt vermeld dat de kosten voor uitvoering van de kansspelen iets
toenemen en dat het wetsvoorstel geen extra administratieve lasten voor
het bedrijfsleven met zich mee zal brengen. Het College van toezicht op de
kansspelen betwijfelt dit en ook het Nederlands Kansspel Platform heeft
aangegeven een toename van de administratieve lasten te zien als
gekozen wordt voor afzonderlijke leges en afzonderlijke bestemmingsheffingen. Waarom is de voorgestelde werkwijze niet ter toetsing voorgelegd
aan het Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal)? Het College
van toezicht op de kansspelen heeft geadviseerd om de kansspelbelasting
te verhogen met 1%. Met deze verhoging is de gehele kansspelautoriteit
te financieren. Dit komt ook tegemoet aan de vrees dat de integriteit in het
gedrang komt bij het heffen van afzonderlijke leges en heffingen omdat bij
financiering via leges en heffingen een afhankelijkheidsrelatie ontstaat
tussen toezichthouder en het niet echt grote aantal vergunninghouders.
Deelt de regering deze opvatting? Zo nee, waarom niet?
De leden van de VVD-fractie vragen waarom ter financiering van de kansspelautoriteit gekozen is voor de invoering van een kansspelheffing en

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

12

waarom hier voor niet de recent verhoogde kansspelbelasting voor speelcasino’s en speelautomatenhallen voor wordt ingezet.
Verder merken zij op dat de bestemmingsheffing jaarlijks ongeveer tussen
de € 4,3 en € 4,8 mln. moet opbrengen. Zij vernemen graag van de regering hoe en waarom deze bestemmingsheffing ten laste wordt gebracht
bij de kansspelaanbieders.
De leden van de VVD-fractie vragen of er mogelijkheden zijn verkend om
lastendruk binnen de kansspelsector gelijk te houden. Zo ja, welke zijn dat
en waarom zijn deze verworpen? Zo nee, waarom zijn deze mogelijkheden
niet onderzocht?
Ten slotte willen deze leden benadrukken dat de schijn van vooringenomenheid moet worden weggenomen door vooral geen ambtenaren van
het projectbureau Kansspelen in dienst te laten treden bij de nieuw te
vormen kansspelautoriteit.

ARTIKELSGEWIJS
Artikel I
B,D,F
De leden van de CDA-fractie willen graag weten waarom steeds wordt
gesproken over ’de raad van bestuur, bedoeld in artikel 33a’ en niet over
de kansspelautoriteit als zodanig. Waarom wordt die bevoegdheid steeds
toebedeeld aan de raad van bestuur?
C
De leden van de CDA-fractie willen graag weten of met het zoveel mogelijk voorkomen van verslaving aan de georganiseerde spelen ook wordt
bedoeld het optreden tegen kansspelverslaving. Valt onder het voorkomen van verslaving ofwel preventie ook het optreden tegen gokkers die
al verslaafd zijn of is het nodig daar een aparte passage c.q. apart lid aan
te wijden? Omvat de zorgplicht tot preventie zowel de universele, de
selectieve, de geïndiceerde als de terugvalpreventie?
De leden van de SGP-fractie constateren dat de regering de mogelijkheid
heeft om regels te stellen ten aanzien van preventie. Zij vragen op welke
wijze de regering hier invulling aan gaat geven. Wordt op elk van de
genoemde onderdelen van artikel 4a, vierde lid, regelgeving overwogen?
Wordt er nog aan meer thema’s gedacht waarvoor regels noodzakelijk
zijn?
Als concreet voorbeeld wordt foldermateriaal genoemd. Wordt ook overwogen om verplichte betrokkenheid van de verslavingszorg te regelen?
DD
De leden van de CDA-fractie willen graag weten waarom de raad van
bestuur uit maximaal drie leden moet bestaan en waarom dit niet tot twee
kan worden gereduceerd.
De leden van de CDA-fractie willen graag weten of de heffingssystematiek
alleen de bestaande wijze van heffen een wettelijke grondslag biedt of dat
er ook nieuwe elementen aan zijn toegevoegd en wat dan deze nieuwe
elementen zijn.
De leden van de VVD-fractie merken op dat artikel 33b stelt dat de raad
van bestuur onder andere tot taak heeft het toezicht op de naleving van de
toepasselijke wet- en regelgeving en de vergunningen. Deze leden willen
graag weten welke toepasselijke wet- en regelgeving en vergunningen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

13

hier concreet mee worden bedoeld. Verder vragen zij waarom de geformuleerde taken in dit artikel niet nader gespecificeerd zijn.
De leden van de SGP-fractie constateren dat in artikel 33b wordt
gesproken over «diverse vormen van kansspelen». Waarom wordt hier
niet gesproken over «de diverse vormen»?
De voorzitter van de commissie,
De Pater-van der Meer
Adjunct-griffier van de commissie,
Van Doorn

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 264, nr. 5

14