Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

30 519

Voorstel van wet van het lid Çörüz tot wijziging
van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek in
verband met de verruiming van de
aansprakelijkheid van ouders voor gedragingen
van minderjarigen vanaf de leeftijd van veertien
jaar

Nr. 10

AMENDEMENT VAN HET LID RECOURT
Ontvangen 29 juni 2012
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
I
In de beweegreden wordt «dat degene die het ouderlijk gezag of de
voogdij uitoefent over een minderjarige in de leeftijd van veertien tot
achttien jaar risicoaansprakelijkheid draagt voor de gedragingen van die
minderjarige» vervangen door: dat de regels voor aansprakelijkheid voor
minderjarigen worden aangepast.
II
Artikel I komt te luiden:
ARTIKEL I
Artikel 169 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek wordt als volgt
gewijzigd:
1. Na het eerste lid wordt, onder vernummering van het tweede lid tot
derde lid, een lid ingevoegd, luidende:
2. Voor schade, aan een derde toegebracht door een fout van een kind
dat de leeftijd van veertien jaren al wel maar die van zestien jaren nog niet
heeft bereikt, is degene die het ouderlijk gezag of de voogdij over het kind
uitoefent, aansprakelijk.
2. In het derde lid (nieuw) wordt de zinsnede «van veertien jaren al wel
maar die van zestien jaren» vervangen door: van zestien jaren al wel maar
die van achttien jaren.

kst-30519-10
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 30 519, nr. 10

1

Toelichting
Dit amendement beoogt, ten opzichte van het onderhavige
wetsvoorstel, de risicoaansprakelijkheid van ouders van kinderen van 16
en 17 jaar te beperken. In het geval deze ouders geen enkele reële invloed
meer hebben op hun 16 of 17 jarig kind dan wel deze ouders zich
aantoonbaar hebben ingezet de opzettelijke schade te voorkomen, is het
niet redelijk de schade op de ouders te verhalen. Het is evenmin leerzaam
voor de minderjarige als de ouders de schade dragen, daar waar de
minderjarige van 16 en 17 in staat moet worden geacht veruit de meeste
schades zelf te kunnen dragen met het verrichten van (tijdelijke) arbeid.
De mogelijkheid tot disculpatie van de ouders dient beperkt te blijven
tot de ouders die kunnen aantonen dat zij feitelijk geen invloed meer
hadden op de minderjarige, bijvoorbeeld als gevolg van uithuisplaatsing
of als gevolg van het zelfstandig wonen van de minderjarige. Of bijvoorbeeld in het geval ouders op een moment voorafgaand aan het ontstaan
van de schade door een orgaan van de overheid zijn aangesproken op het
gedrag van de minderjarige, dienen de ouders aan te tonen dat zij hierop
hebben gereageerd met zorg en/of maatregelen die de normale zorg voor
een minderjarige overstijgt. In het geval ouders geen enkel verwijt kan
worden gemaakt voor het handelen van het 16 of 17 jarig kind, is die
minderjarige slechts zelf aansprakelijk.
Daarnaast beoogt dit amendement de risicoaansprakelijkheid van
ouders voor hun 14 of 15 jaar oude kinderen, ten opzichte van de thans
geldende wet, te verruimen. Niet het 14 of 15 jarige kind, maar wel de
ouders dienen aansprakelijk te worden gehouden voor de schade die het
kind heeft toegebracht. De thans nog bestaande disculpatiemogelijkheid
voor 14 of 15 jarige kinderen dient derhalve te vervallen.
Indien dit amendement wordt aangenomen wordt in het opschrift «de
verruiming van de aansprakelijkheid van ouders voor gedragingen van
minderjarigen vanaf de leeftijd van veertien jaar» vervangen door:
aanpassing van de regels voor aansprakelijkheid voor minderjarigen.
Recourt

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 30 519, nr. 10

2