Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

26 485

Maatschappelijk verantwoord ondernemen

Nr. 216

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 1 februari 2016
De vaste commissie voor Economische Zaken heeft mij verzocht om een
reactie te geven op het artikel van Bont voor Dieren d.d. 9 november 2014
over het (niet) nakomen van de verplichting voor textielfabrikanten om te
melden of hun producten echt bont bevatten. Hierbij ontvangt u mijn
reactie.
Voor het etiketteren en merken van textielproducten in de Europese Unie
is de EU Verordening betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten van toepassing (hierna: Textielverordening 1007/2011).
Hoofdstuk 2 van de Textielverordening1007/2011 geeft voorschriften
betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en
merking van textielproducten wanneer deze op de markt worden
aangeboden. Zo dient op grond van artikel 5 bij textielproducten die
bestaan uit de vezelsoorten wol, haar of zijde dit op het etiket of merk te
worden vermeld volgens de textielvezelbenaming zoals vermeld in bijlage
I van de Textielverordening.
Artikel 12 geeft voorschriften met betrekking tot textielproducten met niet
uit textiel bestaande delen van dierlijke oorsprong. De aanwezigheid van
niet uit textiel bestaande delen van dierlijke oorsprong dient op het etiket
of het merk te worden vermeld met de uitdrukking «Bevat niet uit textiel
bestaande delen van dierlijke oorsprong». Deze uitdrukking is dus
verplicht voor kledingstukken die bont bevatten.
De verplichting tot etikettering en merking van textielproducten is
opgelegd aan fabrikanten wanneer deze textielproducten bestaande uit
ten minste 80% textielvezels in de handel brengen. Indien de fabrikant niet
in de Europese Unie is gevestigd, rust de verplichting op de importeur.
De Textielverordening is van toepassing met ingang van 8 mei 2012, maar
kende een overgangsbepaling voor producten die vóór 8 mei 2012 in de
handel zijn gebracht tot 9 november 2014. Vanaf 9 november 2014 moeten

kst-26485-216
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 26 485, nr. 216

1

alle textielproducten voldoen aan de eisen die in de Textielverordening
1007/2011 zijn gesteld.
De Stichting Bont voor Dieren heeft in 2014 een steekproef gedaan
waaruit volgens hen blijkt dat niet alle textielproducten die echt bont
bevatten, zijn gelabeld zoals de Textielverordening 1007/2011 voorschrijft.
Bont voor Dieren heeft van de door hen geconstateerde overtredingen
melding gemaakt bij de NVWA met behulp van het daartoe beschikbare
klachten-/meldingenformulier.
In navolging van de melding is het door de Bont voor Dieren aangegeven
bedrijf in Amsterdam begin 2015 door een inspecteur van de NVWA
bezocht. Op basis van de verklaring van de eigenaar van het bedrijf en de
waarnemingen van de inspecteur, is er een schriftelijke waarschuwing
opgemaakt voor de private label merken, omdat hierin de niet textiele
delen van dierlijke oorsprong niet als zodanig waren gelabeld. Tevens is er
een vervolginspectie ingesteld bij een toeleverancier van dit bedrijf. Ook
hier is een schriftelijke waarschuwing opgemaakt voor eenzelfde
overtreding.
Het doel van de Textielverordening is onder andere om consumenten in
staat te stellen bewuste keuzes te maken. Betwijfeld kan worden of de
huidige etiketteringsregels op grond van de Textielverordening 1007/2011
het beoogde effect hebben. De meeste consumenten kijken waarschijnlijk
niet op het etiket aan de binnenzijde van kleding. In het geval van bont is
een veelgehoord geluid dat mensen aannemen dat het bont nep is, en er
zelfs op vertrouwen dat het nep is. Winkeliers en hun personeel weten
overigens ook niet altijd of hun kleding echt of nepbont bevat. Verder is de
zinsnede «Bevat niet uit textiel bestaande delen van dierlijke oorsprong»
redelijk abstract geformuleerd.
In 2014 is dit reeds door mijn ministerie aangekaart bij de Europese
Commissie.
In 2014 vond er door de Commissie een evaluatie plaats van de Textielverordening op grond waarvan de Commissie zou besluiten om de Textielverordening al dan niet te wijzigen. Op grond van de binnengekomen
reacties van de lidstaten heeft de Commissie besloten de verordening niet
te wijzigen.
Een betere etikettering van textiel of kleding met producten van dierlijke
oorsprong acht ik wenselijk in het kader van transparantie en keuzevrijheid voor de consument. Consumenten behoren in de winkel eerlijk en
duidelijk te worden voorgelicht over nep en echt bont op kleding.
Daarom is het onderwerp etikettering ook aangekaart in de overleggen
met de brancheorganisaties van de textiel- en kledingsector. Met de
brancheorganisaties is de afspraak gemaakt dat zij met hun leden zullen
bekijken hoe zij consumenten beter kunnen informeren over het gebruik
van echt of nepbont en van angorawol (Kamerstuk 28 286, nr. 777, dd.
18 december 2014). Vanuit het ministerie is aangegeven dat het wenselijk
is dat voor een consument bij aankoop van een kledingstuk duidelijk en
direct zichtbaar is dat een kledingstuk bont, angorawol of een ander
dierlijk product bevat. Dit kan bijvoorbeeld door middel van een hang tag
zoals bedrijven dit doen om bijvoorbeeld biologische katoen aan te
prijzen. De gemaakte afspraak heeft tot op heden nog niet tot concrete
resultaten geleid. De brancheorganisaties hebben aangegeven eerst
winkeliers en hun personeel goed over dierenwelzijn te willen informeren.
Op dit moment zijn de brancheorganisaties bezig om samen met de
overheid, vakbonden en enkele NGO’s een convenant te sluiten over

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 26 485, nr. 216

2

Internationaal Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (Kamerstuk
26 485, nr. 212, dd. 10 juli 2015). Dierenwelzijn wordt ook onderdeel van
dit convenant. Mijn inzet is onder andere dat voor consumenten bij
aankoop van kleding of textiel duidelijk en direct zichtbaar moet zijn of er
bont, angorawol of andere product(en) van dierlijke oorsprong in zitten.
De Staatssecretaris van Economische Zaken,
M.H.P. van Dam

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 26 485, nr. 216

3