Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2019–2020

27 879

Versterking van de positie van de consument

26 643

Informatie- en communicatietechnologie (ICT)

Nr. 76

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKEN
EN KLIMAAT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 2 juli 2020
Online platforms zijn cruciale spelers in de wereldwijde, Europese en
Nederlandse economie geworden. Net zoals supermarktketens
halverwege de vorige eeuw een onmisbare schakel tussen consumenten
en voedselproducenten werden en daarmee een unieke positie ten
opzichte van de consument verwierven. Uit onderzoek dat ik recent heb
laten uitvoeren1, blijkt dat bijna driekwart van de Nederlandse consumenten producten en diensten zoekt, vindt, koopt, verkoopt, ruilt of deelt
via online platforms.2 De invloed van platforms groeit nog steeds hard. De
klassieke relatie tussen consument en bedrijf (offline en online) is
daarmee steeds vaker verworden tot een driehoeksrelatie tussen een
bedrijf (B), een online platform (P) en een consument (C). Sommige
platforms verkopen aan de ene kant hun eigen aanbod en bieden aan de
andere kant derden de mogelijkheid om producten en diensten aan te
bieden.
Consumenten profiteren op die platforms van een groot aanbod van vele
handelaren, dat op één plek samenkomt. Maar deze ontwikkeling heeft
ook een keerzijde. Bijna één op de acht consumenten heeft in het
afgelopen jaar problemen of onduidelijkheden ervaren bij een aankoop
via een online platform.3 Deze onduidelijkheid zit bijvoorbeeld in welke
partij verantwoordelijk is voor de verstrekte informatie, voor een goede
uitvoering van de overeenkomst, voor het oplossen van problemen en
welke partij aan te spreken is op de veiligheid van producten. De helft van
de consumenten spreekt dan het platform aan, de andere helft benadert
de verkoper.4 Maar als de verkoper niet thuis geeft, blijkt het platform vaak

1

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.
«Vertrouwen online platforms», Kantar (18 maart 2020), p. 4.
Ibidem, p. 5.
4
Ibidem, p. 5.
2
3

kst-27879-76
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 27 879, nr. 76

1

maar zeer beperkte verantwoordelijkheden richting de consument te
hebben, zelfs al heeft het een grote rol gespeeld bij de transactie.5
Ook krijg ik signalen van uw Kamer6, van ondernemers, van consumentenorganisaties7 en van onze toezichthouders, dat producten die via
directe import uit landen buiten de Europese Unie (EU) ons land binnenkomen vaak niet aan onze veiligheidseisen voldoen. Hierdoor kunnen
onveilige situaties ontstaan, bijvoorbeeld door verhoogd brandgevaar.
Dat de platformeconomie de consument veel voordelen heeft gebracht,
staat als een paal boven water. Maar daar hoort wat mij betreft bij dat
consumenten in alle gevallen een aanspreekpunt hebben, dat producten
veilig zijn en dat zij ervan verzekerd zijn dat zij bij problemen hun recht
kunnen halen. Consumenten verwachten, wat mij betreft terecht, dat zij in
dergelijke gevallen het platform kunnen aanspreken op hun verantwoordelijkheid. Daarom vind ik meer verantwoordelijkheid voor platforms op
zijn plaats.
Daarbij geldt wel dat het ene platform het andere niet is. In relatief korte
tijd is een grote diversiteit aan platforms ontstaan. Waar sommige de rol
vervullen van een virtuele «etalageruit», spelen andere juist een actieve
rol bij de totstandkoming en uitvoering van de overeenkomst tussen
consument en handelaar. Sommige platforms brengen twee particulieren
bij elkaar, andere een consument en een professionele handelaar. De
verschillen tussen platforms vergen een raamwerk van bijbehorende
verantwoordelijkheden, passend bij de rol die het platform ten opzichte
van de consument speelt.
Zoals toegezegd aan uw Kamer8 ga ik in deze brief uitgebreider in op mijn
aanpak rondom platforms en directe import. Allereerst ga ik in op de
verschillende stappen die al zijn gezet en vervolgens ga ik in op mijn
Europese inzet komende periode. Tevens geef ik invulling aan een aantal
moties die door uw Kamer op deze thema’s zijn aangenomen.
1. Nederlandse platforms werken aan consumentenvertrouwen
Nederlandse consumenten weten online platforms goed te vinden en hun
vertrouwen in Nederlandse platforms is relatief hoog. Onderzoek van
Kantar laat zien dat 50 procent van de Nederlandse consumenten aangeeft
(zeer) veel vertrouwen te hebben in Nederlandse platforms, tegen 31
procent uit de rest van Europa, 19 procent uit Westerse landen buiten
Europa en 9 procent uit Azië.9 Het is belangrijk dat Nederlandse consumenten van de voordelen van de digitale economie kunnen blijven
profiteren. Zoals aangekondigd in mijn brief van 7 november 201910 heb ik
de afgelopen tijd geïnvesteerd in het verder verstevigen van het consumentenvertrouwen in Nederlandse platforms.

5

Het Europees Consumenten Centrum (ECC) meldt problemen van consumenten bij platforms
onder meer bij het boeken van vliegtickets. Bij vragen over bijvoorbeeld extra bagage
bijboeken, verwijzen luchtvaartmaatschappij en platform naar elkaar. Ook klagen consumenten
bij ECC en ACM ConsuWijzer onder meer dat de contactgegevens van een platform niet of
moeilijk te vinden zijn. Soms zijn ze alleen beschikbaar nadat een account is aangemaakt en de
consument dus persoonsgegevens moet opgeven.
6
Onder andere: Kamerstuk 35 251, nr. 8 en Kamerstuk 35 134, nr. 6; Aanhangsel Handelingen II
2019/20, nr. 209; Aanhangsel Handelingen II 2018/19, nrs. 2958 en 2484.
7
«Goedkoop shoppen buiten de EU: veel gevaarlijk spul», Consumentenbond, Consumentengids maart 2020, p. 10–13.
8
Kamerstuk 21 501-33, nr. 814.
9
«Vertrouwen online platforms», Kantar (18 maart 2020), p. 8.
10
Kamerstuk 27 879, nr. 73.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 27 879, nr. 76

2

Ik heb het initiatief genomen om met negen grote en kleinere Nederlandse
platforms11 goede en concrete praktijkvoorbeelden te inventariseren, die
consumentenvertrouwen in een online omgeving bevorderen. De
resultaten hiervan heb ik als bijlage meegestuurd bij deze brief12. De
voorbeelden zien op het bieden van een veilige omgeving, duidelijke
informatievoorziening, een actieve rol als de consument problemen
ervaart en duurzaamheid.13 In het kader van de motie van de leden
Aartsen en Palland14, die het kabinet oproept zich in te spannen voor
consument- en gebruiksvriendelijke voorwaarden voor digitale platforms,
zijn ook voorbeelden opgenomen over het gebruik van begrijpelijke en
consumentvriendelijke voorwaarden. Het is overigens goed om te
vermelden dat het document niet bedoeld is en niet gebruikt moet worden
om na te gaan of een platform zich aan de wet houdt. Die beoordeling is
aan de betreffende toezichthouder, zoals de Autoriteit Consument en
Markt (ACM, zie verder in paragraaf 3) en/of de Nederlandse Voedsel- en
Warenautoriteit (NVWA) en uiteindelijk aan de rechter.
Andere (startende) platforms kunnen zich door de verzamelde
voorbeelden in het document laten inspireren, maar wellicht hebben zij
zelf ook goede voorbeelden. Ik zal het document over een jaar met de
betrokken platforms evalueren, om de actualiteit en toegevoegde waarde
van de voorbeelden te waarborgen.
2. Voorlichtingscampagne
Het is belangrijk dat consumenten zich goed bewust zijn van de risico’s
van onveilige producten die gekocht zijn via webwinkels of platforms van
buiten de EU. Uit onderzoek blijkt echter dat slechts één op de vijf
Nederlanders zijn of haar consumentenrechten denkt te kennen bij
aanschaf via een online platform.15 Ik ben daarom in november 2019 de
online campagne «Laat je niet inpakken» gestart.16 De video’s, van onder
meer vloggers, zijn op sociale media ruim 17,5 miljoen keer weergegeven.
Hiermee hebben we met name de doelgroep 16- tot 24-jarigen bereikt,
waarin zij geïnformeerd zijn over de risico’s van directe import. Ik bezie
nog hoe deze campagne een vervolg kan krijgen.
3. Verbeterde regelgeving voor toezichthouders
Stevig en effectief toezicht is essentieel voor het vertrouwen van
consumenten in het doen van online aankopen. Sinds januari 2020 is de
herziene Europese verordening van toepassing die de samenwerking
tussen consumententoezichthouders versterkt en hen extra onderzoeksen handhavingsbevoegdheden toekent.17 Daarnaast is vanaf de zomer van
2021 een Europese verordening van toepassing die de samenwerking
tussen toezichthouders die toezien op productveiligheid verbetert.18 Deze
11

Bol.com, Booking.com, Marktplaats, Peerby, Primephonic, Snappcar, Takeaway.com,
Ticketswap, Whoppah.
12
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.
13
De veiligheid van de betaalomgeving is de belangrijkste factor die van invloed is op consumentenvertrouwen bij platforms. 73% geeft aan dit (zeer) belangrijk te vinden. «Vertrouwen
online platforms», Kantar (18 maart 2020), p. 9.
14
Kamerstuk 35 134, nr. 10.
15
«Vertrouwen online platforms», Kantar (18 maart 2020), p. 3.
16
www.laatjenietinpakken.nl.
17
Verordening (EU) 2017/2394 van het Europees parlement en de Raad van 12 december 2017
betreffende samenwerking tussen de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor
handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming en tot intrekking van
Verordening (EG) nr. 2006/2004.
18
Verordening (EU) 2019/1020 van het Europees parlement en de Raad van 20 juni 2019
betreffende markttoezicht en conformiteit van producten en tot wijziging van Richtlijn
2004/42/EG en de Verordeningen (EG) nr. 765/2008 en (EU) nr. 305/2011.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 27 879, nr. 76

3

verordening verplicht onder andere een aanspreekpunt in de EU voor
producenten van buiten de EU, in diverse productcategorieën.
4. Directe import uit landen van buiten de EU
Specifieke aandacht is er vanuit uw Kamer voor platforms van buiten de
EU, met name waar sprake is van directe import. Dit is een aanzienlijke en
groeiende markt. Onderzoek toont aan dat Nederlandse consumenten in
de afgelopen twaalf maanden voor circa 972 miljoen euro hebben besteed
aan non-food producten die zij online buiten de EU hebben gekocht.19
Helaas is hierbij nog te vaak sprake van onveilige producten en
diensten.20 Overigens nemen sommige platforms hun verantwoordelijkheid met betrekking tot onveilige producten al vrijwillig (gedeeltelijk)
op zich, zoals de platforms die deelnemen aan de Product Safety Pledge
van de Europese Commissie.21 In Nederland heeft een aantal platforms
afspraken gemaakt met de NVWA over productveiligheid.22 Nederlandse
toezichthouders kunnen handhavend optreden door bijvoorbeeld boetes
op te leggen, maar voor de tenuitvoerlegging daarvan is de medewerking
nodig van de autoriteiten in het land waarin het platform of de webwinkel
is gevestigd.
Vorig jaar heb ik verschillende acties aangekondigd ten aanzien van het
onderwerp directe import.23 Deze acties zijn afgerond of in een vergevorderd stadium. In paragraaf 2 van deze brief ben ik al ingegaan op
voorlichting. Daarnaast heeft de SER op mijn verzoek advies uitgebracht
over directe import. Hierover meer in paragraaf 7 van deze brief. In
paragraaf 7 zal ik ook ingaan op meer verantwoordelijkheden voor
platforms, die een belangrijke rol spelen bij directe import.
5. Gesprek Alibaba
Naar aanleiding van de motie van de leden Aartsen en Van Haga24 heeft er
inmiddels een gesprek plaatsgevonden met AliBaba om hen te verzoeken
om voor hun producten de veiligheidseisen te hanteren zoals die in
Nederland gelden. In dit gesprek heeft mijn ministerie de zorgen van uw
Kamer overgebracht door Alibaba aan te spreken op het gegeven dat er
via het platform producten die niet aan de veiligheidsregelgeving voldoen
de Nederlandse markt opkomen. Alibaba heeft te kennen gegeven te
werken aan monitoring van hun platform en op verzoek van toezichthouders aanbod te verwijderen. Dit laatste is ook onderdeel van de
eerdergenoemde Product Safety Pledge, waar Alibaba aan deelneemt.
Afgesproken is om in dialoog te blijven over dit onderwerp.
6. Leidraad «Bescherming van de online consument»
Ook de ACM zet zich in voor een betrouwbare online omgeving voor
consumenten. Daarbij heeft zij geconstateerd dat er veel tactieken worden
gebruikt om het online koopgedrag van consumenten te beïnvloeden. Om
duidelijk te maken waar toegestane verleiding overgaat in verboden
misleiding, heeft de ACM op 11 februari 2020 haar leidraad «Bescherming
van de online consument» gepubliceerd. In deze leidraad toetst de ACM
bestaande online praktijken aan de consumentenregels.
19

«Online aankopen non-food producten buiten de EU», Kantar (7 mei 2020), p. 15.
Zie noot 6.
21
Zie: https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/voluntary_commitment_document_ 4signatures3web.pdf.
22
Zie: https://www.nvwa.nl/nieuws-en-media/nieuws/2019/05/01/nvwa-en-bol.com-pakkenverkoop-verboden-artikelen-samen-aan.
23
Kamerstuk 27 879, nr. 73.
24
Kamerstuk 35 300 XIII, nr. 28.
20

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 27 879, nr. 76

4

Met haar leidraad maakt de ACM door middel van praktische voorbeelden
en uitleg aan bedrijven duidelijk hoe zij in haar toezicht de consumentenregels toepast op veel voorkomende beïnvloedingstechnieken in online
beslisomgevingen. Op deze manier weten bedrijven welke grenzen
consumentenregelgeving stelt aan online handelspraktijken en kunnen zij
hun praktijken hierop aanpassen. De ACM draagt de regels uit de leidraad
actief uit richting de relevante delen van het bedrijfsleven, zoals online
marketingbedrijven, via optredens in de media en op (online) congressen.
Ook gaat de ACM in gesprek met verschillende bedrijven en brancheverenigingen om hen op de normen en hun verantwoordelijkheden te wijzen
en om te bekijken tegen welke problemen bedrijven aanlopen bij naleving.
Ook informeert de ACM via het loket ACM ConsuWijzer consumenten over
hun rechten. Consumenten kunnen daar hun klachten melden, die de
ACM weer gebruikt als signalen voor haar toezicht.
7. Productveiligheid en consumentenbescherming op platforms
Advies SER-CCA
Op mijn verzoek heeft de Commissie voor Consumentenaangelegenheden
(CCA) van de Sociaal-Economische Raad (SER) advies uitgebracht25 over
directe import. Ik dank de CCA voor haar uitgebreide en praktische advies,
dat ik als bijlage bij deze brief aan uw Kamer stuur26. Ik heb de CCA onder
meer gevraagd om te adviseren over welke rol en welke (wettelijke)
verantwoordelijkheid platforms (zouden moeten) hebben als zij rechtstreekse verkoop door handelaren aan consumenten faciliteren. Ook heb
ik de CCA gevraagd om te onderzoeken op welke manier consumentenorganisaties en het bedrijfsleven kunnen bijdragen om de consumentenrechten, de productveiligheid en het gelijke speelveld tussen ondernemers
te bevorderen als het gaat om directe import, naast het informeren van
consumenten hierover.
In haar advies gaat de CCA diepgravend in op de problematiek en doet zij
een reeks aanbevelingen aan het kabinet, die deels nationaal, maar voor
een groot deel op Europees of wereldwijd niveau hun beslag moeten
krijgen. Ik vind het goed om te merken dat de partijen in de CCA expliciet
daarbij aangeven ook zelf bereid te zijn om zich hiervoor in te zetten. In
haar advies gaat de CCA onder meer in op:
• De wenselijkheid van (extra) verantwoordelijkheden voor platforms
voor de naleving van de regels rond productveiligheid en consumentenbescherming, onder meer op het gebied van informatievoorziening
en transparantie en het verwijderen van en waarschuwen voor
onveilige producten;
• Het bevorderen van een gelijk speelveld voor Nederlandse ondernemers, bijvoorbeeld door de vrijstelling van invoerrechten voor online
gekochte producten tot een waarde van € 150 af te schaffen;
• Het uitbreiden van toezichts- en handhavingsmogelijkheden van onze
nationale toezichthouders en het inzetten op verbeterde samenwerking
in Europa en wereldwijd, bijvoorbeeld door het uitwisselen van data
en inspectieresultaten;
• Meer voorlichting aan ondernemers uit derde landen, bijvoorbeeld
door de website Ondernemersplein.nl (het Product Contact Point in
Nederland) en de Europese website Your Europe (de online praktische
gids voor zakendoen in Europa) onder de aandacht te brengen;
• Een meldpunt waar consumenten non-conforme, via directe import
gekochte producten kunnen melden, zodat toezichthouders gerichter
25

«Directe import van buiten de EU: gelijke bescherming en gelijk speelveld», SER-CCA (22 juni
2020).
26
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 27 879, nr. 76

5

kunnen onderzoeken bij welke producten de veiligheidsrisico’s het
grootst zijn en wat de herkomst van de onveilige producten is.
Meer verantwoordelijkheid voor online platforms
Ik voel mij in mijn inzet voor meer verantwoordelijkheid voor online
platforms gesteund door de aanbevelingen van de CCA. Dat het advies
gedragen wordt door zowel de Consumentenbond als VNO-NCW en
MKB-Nederland, laat zien dat er onderling begrip en maatschappelijk
draagvlak is voor het nemen van maatregelen op dit vlak. Ook uw Kamer
heeft mij in de motie van de leden Aartsen en Palland27 gevraagd om in
Brussel te pleiten om webwinkelplatforms zoals AliBaba ook zelf
verantwoordelijk en aansprakelijk te maken voor de producten die zij
aanbieden, zodat zij voldoen aan de consumentenregels voor productveiligheid. Het CCA-advies is voor mij belangrijke input voor de verdere
vormgeving van die verantwoordelijkheden op het gebied van productveiligheid en consumentenbescherming.
De komende periode ga ik mij hier dan ook verder hard voor maken. Mijn
uitgangspunt daarbij is dat consumenten in een online omgeving erop
moeten kunnen vertrouwen dat ze een partij kunnen aanspreken zoals ze
in fysieke winkel of bijvoorbeeld de supermarkt kunnen, dat zij hun
rechten kunnen effectueren en dat er waarborgen zijn dat partijen zich ook
aan de regels en gemaakte afspraken houden. Vanwege het internationale
karakter van de platformeconomie en de noodzaak van een gelijk
speelveld is het belangrijk dat dergelijke verantwoordelijkheden van
online platforms op Europees en zo mogelijk internationaal niveau verder
worden geregeld en gelden ongeacht waar het platform is gevestigd en
ongeacht waar het product of de dienst vandaan komt (gelijk speelveld).
Dat houdt in dat eventuele maatregelen moeten gaan gelden voor
Nederlandse platforms, voor platforms in de EU én voor platforms van
buiten de EU die zich richten op de Nederlandse of Europese markt en
waar consumenten vaak ook rechtstreeks van de fabrikant producten
kunnen kopen (directe import).
Ik pleit er daarbij voor om onderscheid te maken tussen verantwoordelijkheden van platforms, naar gelang de rol die ze spelen in het verkoopproces. Daarbij denk ik onder meer aan het onderscheid tussen enerzijds
platforms waar de consument producten of diensten van meerdere
aanbieders kan vergelijken, maar voor de aankoop alleen wordt doorgestuurd naar de website van de aanbieder (vergelijkingswebsites) en
anderzijds platforms die een grotere rol in de transactie vervullen, als de
plek waar de overeenkomst wordt gesloten en waarbij zij eventueel ook
diensten aanbieden om de overeenkomst tussen consument en handelaar
te faciliteren, zoals een betaalmogelijkheid, de bezorging of het innemen
van retourzendingen.
Met betrekking tot vergelijkingswebsites zijn consumenten geholpen als
deze platforms verantwoordelijk zijn voor de informatie over de
producten, diensten en handelaren die op dit platform te vinden zijn en
hoe de consument eenvoudig contact op kan nemen met de betreffende
handelaar. Voor platforms die een grotere rol hebben bij de overeenkomst
denk ik daar bovenop aan een verantwoordelijkheid voor het platform zelf,
naast die van de aanbieder op het platform. De invulling daarvan is in
overleg met marktpartijen, toezichthouders en consumentenorganisaties
nog nader vorm te geven en is onderdeel van Europese onderhandelingen. Ik stel mij daarbij voor dat de consument, net als in de offline

27

Kamerstuk 35 251, nr. 8.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 27 879, nr. 76

6

wereld, het platform zo nodig kan aanspreken. In de uitwerking kijk ik naar
consumentenrechten en productveiligheid.
Europees kader
Ik ben blij dat ook de Europese Commissie pleit voor specifieke verantwoordelijkheden en regels voor online platforms.28 De Commissie vindt
ook dat consumenten zouden moeten kunnen vertrouwen op de regels
met betrekking tot consumentenbescherming en productveiligheid als zij
producten kopen via directe import (via platforms) uit derde landen, zo
blijkt uit de recent verschenen Digitaliseringstrategie.29
Er zijn verschillende Europese trajecten die mogelijkheden bieden om het
vraagstuk rond de verantwoordelijkheid van platforms te adresseren.
Eén mogelijkheid is om de verantwoordelijkheid van platforms EU-breed
te regelen, bijvoorbeeld in de context van de Digital Services Act
Package30 en de herziening van de richtlijn Algemene Productveiligheid31.
Op deze manier zal de verantwoordelijkheid van platforms in alle lidstaten
op eenzelfde wijze gelden. Een andere optie zou kunnen zijn om de
rechtsbescherming van consumenten in de platformeconomie te borgen
via een specifiek daarop gericht horizontaal instrument «Platform-toConsumer (P2C)», waarin de relatie tussen platforms en consumenten
specifieker wordt gereguleerd, parallel aan de reeds bestaande «platformto-business» verordening.32
8. Conclusie
Online platforms zijn niet meer weg te denken uit onze economie.
Consumenten plukken daar dagelijks de vruchten van. Maar om daadwerkelijk een volwassen rol in de economie te spelen, moeten platforms de
verantwoordelijkheid dragen die daarbij hoort, zowel wat betreft het
naleven van de consumentenrechten als het waarborgen van de productveiligheid. Consumenten verwachten dat en uw Kamer verwacht dat. Er is
op dat vlak al veel in gang gezet, maar er moet nog meer gebeuren. Daar
ga ik mij voor inzetten. Uiteraard zal ik uw Kamer op de hoogte houden
van de voortgang.
De Staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat,
M.C.G. Keijzer

28

Mededeling (EU) COM/2020/67 van de Commissie aan het Europees parlement, de Raad, het
Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s: De digitale toekomst
van Europa vormgeven, p.6. Te benaderen via: https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/
communication-shaping-europes-digital-future-feb2020_en_4.pdf.
29
Ibidem, p. 5.
30
Ibidem.
31
Annex 1 bij Mededeling (EU) COM/2020/440 van de Commissie aan het Europees parlement,
de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s:
Aangepaste Werkprogramma van de Europese Commissie voor 2020. Te benaderen via:
https://eur-lex.europa.eu/resource.html?uri=cellar%3Af1ebd6bf-a0d3-11ea-9d2d01aa75ed71a1.0006.02/DOC_2&format=PDF.
32
Verordening (EU) 2019/1150 van het Europees parlement en de Raad van 20 juni 2019 ter
bevordering van billijkheid en transparantie voor zakelijke gebruikers van onlinetussenhandelsdiensten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 27 879, nr. 76

7