Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

34 525

Wijziging van de Tracéwet, de Wet milieubeheer
en de Wet geluidhinder in verband met de
verruiming van de mogelijkheid om fouten in
het geluidregister te herstellen en enkele
technische verduidelijkingen

Nr. 4

ADVIES AFDELING ADVISERING RAAD VAN STATE VAN HET
KONINKRIJK EN NADER RAPPORT1
Hieronder zijn opgenomen het advies van de Afdeling advisering van de
Raad van State van het Koninkrijk d.d. 19 oktober 2015 en het nader
rapport d.d. 24 augustus 2016, aangeboden aan de Koning door de
Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu. Het advies van de Afdeling
advisering van de Raad van State van het Koninkrijk is cursief afgedrukt.
Bij Kabinetsmissive van 24 augustus 2015, no.2015001402, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Infrastructuur en
Milieu, bij de Afdeling advisering van de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet tot wijziging van de Tracéwet, de
Wet milieubeheer en de Wet geluidhinder in verband met de mogelijkheid
van herstel van kennelijke fouten bij de vaststelling van geluidproductieplafonds en enkele technische verduidelijkingen, met memorie van
toelichting.
Het voorstel strekt ertoe dat tijdelijke bouwwerken worden uitgezonderd
van bescherming tegen geluidhinder op grond van hoofdstuk 11 van de
Wet milieubeheer (Wm) en op grond van de Wet geluidhinder (Wgh).
Verder beoogt het voorstel onder meer te regelen dat fouten in het
geluidregister met betrekking tot geluidproductieplafonds (hierna: gpp’s)
met een vereenvoudigde procedure kunnen worden gecorrigeerd.
De Afdeling advisering van de Raad van State adviseert het voorstel aan
de Tweede Kamer te zenden, maar acht op onderdelen een dragende
motivering of aanpassing van het voorstel aangewezen. Zij adviseert in te
gaan op de gevolgen van het voorstel om tijdelijke bouwwerken uit te
zonderen van bescherming tegen geluidhinder in relatie tot de gebruiksfunctie van die bouwwerken en te onderbouwen waarom het in alle
gevallen onevenredig zou zijn om geluidbeperkende of geluidwerende
maatregelen te treffen. Met betrekking tot de voorgestelde vereenvoudigde wijzigingsprocedure adviseert de Afdeling de verhouding tot het
1

kst-34525-4
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Afdeling advisering van de Raad van State is ter inzage gelegd bij het
Centraal Informatiepunt Tweede Kamer

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 525, nr. 4

1

achterliggende besluit en tot de reeds bestaande vereenvoudigde
wijzigingsprocedure nader uiteen te zetten.
Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 24 augustus
2015, nr. 2015001402, machtigde Uwe Majesteit de Afdeling advisering
van de Raad van State haar advies inzake het bovenvermelde voorstel van
wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen. Dit advies, gedateerd
19 oktober 2015, nr. W14.15.0270/IV, bied ik U hierbij aan.
Het voorstel geeft de Afdeling advisering van de Raad van State (hierna:
de Afdeling) aanleiding tot het maken van enkele inhoudelijke opmerkingen. Hieronder zal bij de bespreking van het advies de volgorde van de
opmerkingen, zoals de Afdeling deze hanteert, worden aangehouden.
1. Inleiding
Hoofdstuk 11 van de Wm bevat regels over gpp’s voor wegen in beheer
bij het Rijk en hoofdspoorwegen. Gpp’s geven de maximaal toegestane
geluidproductie aan die een weg in beheer bij het Rijk of hoofdspoorweg
mag veroorzaken op fictieve referentiepunten, die gelegen zijn aan
weerszijden van de hoofd(spoor)weg.2 Er is een openbaar geluidregister
dat gegevens bevat met betrekking tot de gpp’s. Tot die gegevens behoren
voor elke gpp het laatstelijk genomen besluit waarbij het gpp is vastgesteld of gewijzigd, de ligging van de referentiepunten en de brongegevens.3 De geluidbelasting vanwege regionale infrastructuur en
gezoneerde industrieterreinen valt niet onder de gpp-systematiek van de
Wm, maar wordt genormeerd door de Wgh.
Op 1 juli 2012 – de datum van inwerkingtreding van hoofdstuk 11 van de
Wm – zijn voor nagenoeg alle bestaande hoofd(spoor)wegen gpp’s gaan
gelden. Deze gpp’s zijn van rechtswege vastgesteld, waarbij als hoofdregel geldt dat de gpp’s de heersende geluidproducties zijn, vermeerderd
met 1,5 dB.4 Doordat de gpp’s voor bestaande situaties van rechtswege
tot stand komen, gaat er geen besluit vooraf aan het vastleggen van deze
gpp’s. Daarmee is het register bepalend voor de hoogte van de gpp’s.5
Wijziging van een hoofd(spoor)weg kan ertoe leiden dat de gpp’s
gewijzigd moeten worden.6 Als een nieuwe hoofd(spoor)weg wordt
aangelegd, moeten geheel nieuwe gpp’s worden vastgesteld. Dat gebeurt
bij het besluit – veelal een tracébesluit – waarmee de wijziging of aanleg
van de hoofd(spoor)weg mogelijk worden gemaakt. De nieuw of gewijzigd
vastgestelde gpp’s zijn de resultante van een besluitvormingsproces
waarvan bestuurlijke afwegingen over het al dan niet treffen van

2

Een gpp werkt als bovengrens voor de geluidproductie en zegt op zichzelf niets over de
geluidskwaliteit van de leefomgeving. De geluidsbelasting op geluidgevoelige objecten wordt
uiteraard wel beïnvloed door het geluid dat de hoofd(spoor)weg produceert.
3
Artikel 11.25.
4
Artikel 11.45, eerste lid, van de Wm. Op grond van het tweede en derde lid wordt de hoogte
van het gpp voor een aantal specifieke gevallen op een andere van rechtswege voorgeschreven
hoogte vastgesteld. Tegen de vaststelling van gpp’s van rechtswege staat geen bezwaar en
beroep open.
5
Zie hierover ook de memorie van toelichting bij de Wet modernisering instrumentarium
geluidbeleid, geluidproductieplafonds, Kamerstukken II 2009/10, 32 252, nr. 3, blz. 30.
6
Bijvoorbeeld bij verbreding van een rijksweg of intensivering van de dienstregeling van het
spoor.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 525, nr. 4

2

geluidbeperkende maatregelen deel uitmaken.7 De aldus vastgestelde
gpp’s, alsmede de daaraan ten grondslag liggende brongegevens worden
in het geluidregister opgenomen. Het geluidregister is niet alleen voor
omwonenden van belang, maar ook voor de gemeenten. In het Reken- en
meetvoorschrift 2012 is op grond van de Wgh namelijk voorgeschreven
dat de gemeenten in het kader van de bouw van geluidsgevoelige
objecten in de nabijheid van de weg of spoorweg gebruik maken van de
brongegevens in het geluidregister.8 Met andere woorden, de gemeente
mag – en moet – op het register afgaan, en behoeft de juistheid van de
gegevens dus niet na te gaan. In zoverre is het geluidregister dus
bepalend voor de gpp’s, de formele rechtskracht van de vaststellingsbesluiten daargelaten.
2. Tijdelijke bouwwerken
Het voorstel strekt ertoe dat alle tijdelijke bouwwerken worden uitgezonderd van elke bescherming tegen geluidhinder op grond van de
gpp-systematiek van hoofdstuk 11 van de Wm (voor hoofd(spoor)wegen)
en op grond van de normering van de Wgh (voor regionale infrastructuur
en gezoneerde industrieterreinen). Wat betreft de betekenis van het begrip
tijdelijke bouwwerk is kortweg aansluiting gezocht bij de definitie van een
«tijdelijk bouwwerk» in het Bouwbesluit 2012: een bouwwerk dat bedoeld
is om voor een periode van ten hoogste vijftien jaar op een bepaalde
plaats aanwezig te zijn.
De toelichting vermeldt dat de bescherming van tijdelijke gebouwen en
gebruikers daarvan tegen geluidhinder niet opweegt tegen de kosten van
geluidbeperkende en geluidwerende maatregelen. Bovendien – zo stelt de
toelichting – is de levensduur van dergelijke maatregelen doorgaans
langer dan de termijn waarbinnen de tijdelijke bouwwerken aanwezig
(mogen) zijn. De voorgestelde wijzigingen van de Wm hebben dan ook als
doel om te voorkomen dat de beheerder van de hoofd(spoor)weg zich bij
wijziging van de hoofd(spoor)weg of bij nalevingsonderzoeken gesteld
ziet voor de plicht tot het onderzoeken en eventueel treffen van maatregelen voor deze tijdelijke objecten. De voorgestelde wijziging van de Wgh
dient hetzelfde doel: het voorkomen dat in een akoestisch onderzoek of
programma van maatregelen als bedoeld in de Wgh maatregelen zouden
moeten worden onderzocht en eventueel getroffen voor of aan tijdelijke
objecten. Met de voorgestelde wijziging van de Wgh wordt de regeling
voor regionale infrastructuur, alsmede voor gezoneerde industrieterreinen, gelijk getrokken aan de regeling voor wegen en spoorwegen
waarvoor gpp’s gelden.
De Afdeling kan zich voorstellen dat het treffen van geluidbeperkende of
geluidwerende maatregelen in de hier bedoelde gevallen kan leiden tot
een onbalans tussen daarmee gemoeide kosten en te dienen belangen.
Het in de toelichting bij het voorstel ingenomen standpunt komt er echter
op neer dat het treffen van dergelijke maatregelen voor een tijdelijk
bouwwerk in alle gevallen onevenredig duur is. De rechtvaardiging van
dat standpunt wordt gezocht in de enkele omstandigheid dat een gebouw
tijdelijk – dus gedurende ten hoogste vijftien jaar – aanwezig is. De
toelichting geeft er geen blijk van dat ten behoeve van het voorstel is

7

Artikelen 11.27 (vaststelling) en 11.28 (wijziging). Artikel 11.29 bepaalt dat de Minister bij de
voorbereiding van een besluit omtrent het vaststellen of wijzigen van een gpp een geluidbeperkende maatregel niet in aanmerking neemt, indien het treffen daarvan financieel niet doelmatig
is met betrekking tot het beperken van de geluidbelasting van een of meer geluidgevoelige
objecten, dan wel stuit op overwegende bezwaren van stedenbouwkundige, verkeerskundige,
landschappelijke of technische aard.
8
Artikelen 3.8, 4.9 en 5.7 van het Reken- en meetvoorschrift 2012.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 525, nr. 4

3

bezien wat daarvan de gevolgen zouden kunnen zijn voor de gebruikers
van een dergelijk bouwwerk.
De omstandigheid dat een bouwwerk bedoeld is om voor een periode van
ten hoogste vijftien jaar op een bepaalde plaats aanwezig te zijn, brengt
op zichzelf geen beperking van mogelijke gebruiksfuncties met zich. Een
tijdelijk bouwwerk zou – uiteraard afhankelijk van het planologische
regime – bijvoorbeeld kunnen worden gebruikt als school of ziekenhuis.
Het voorstel zou er toe kunnen leiden dat in de nabijheid van een tijdelijk
gebouw dat bijvoorbeeld wordt gebruikt als school een rijksweg wordt
aangelegd, zonder dat ter bescherming van de personen in die school
tegen geluidhinder geluidbeperkende of geluidwerende maatregelen
worden gerealiseerd. In het geval van dit voorbeeld zou een leerling van
de school gedurende een aantal jaar – wellicht de gehele schooltijd – elke
schooldag aan een aanzienlijke geluidbelasting kunnen worden blootgesteld.
In de toelichting bij het voorstel zou nader moeten worden ingegaan op
de gevolgen daarvan in relatie tot gebruik van tijdelijke bouwwerken.
Onderbouwd zou moeten worden waarom het in alle gevallen onevenredig zou zijn om geluidbeperkende of geluidwerende maatregelen te
treffen voor tijdelijke bouwwerken. Overigens kan de Afdeling zich
voorstellen dat de veronderstelde onbalans ook zou kunnen worden
weggenomen door te regelen dat de omstandigheid dat een bouwwerk
tijdelijk aanwezig is, in samenhang bezien met de gebruiksfunctie van dat
bouwwerk, een rol moet spelen bij de in de Wm en de Wgh voorgeschreven maatregelenafweging.
De Afdeling adviseert de toelichting in het licht van het vorenstaande aan
te vullen en het voorstel zo nodig aan te passen.
2. Tijdelijke bouwwerken
De Afdeling geeft in haar advies aan dat het voorstel ertoe strekt dat alle
tijdelijke bouwwerken worden uitgezonderd van elke bescherming tegen
geluidhinder op grond van de gpp-systematiek van hoofdstuk 11 van de
Wet milieubeheer (voor hoofd(spoor)wegen) en op grond van de
normering van de Wet geluidhinder (voor regionale infrastructuur en
gezoneerde industrieterreinen). Het in de toelichting bij het voorstel
ingenomen standpunt komt er volgens de Afdeling op neer dat het treffen
van geluidbeperkende of geluidwerende maatregelen voor een tijdelijk
bouwwerk in alle gevallen onevenredig duur is. De rechtvaardiging van
dat standpunt wordt volgens de Afdeling gezocht in de enkele omstandigheid dat een gebouw tijdelijk – dus gedurende ten hoogste vijftien jaar
– aanwezig is. De toelichting geeft er geen blijk van dat ten behoeve van
het voorstel is bezien wat daarvan de gevolgen zouden kunnen zijn voor
de gebruikers van een dergelijk bouwwerk. Volgens de Afdeling zou
onderbouwd moeten worden waarom het in alle gevallen onevenredig
zou zijn om geluidbeperkende of geluidwerende maatregelen te treffen
ten aanzien van tijdelijke bouwwerken.
Met het voorstel werd beoogd dat geluidwaarden in relatie tot tijdelijke
bouwwerken niet van toepassing zouden zijn bij de vaststelling of
wijziging van een geluidproductieplafond ingevolge de Wet milieubeheer
of bij de bepaling van de geluidbelasting vanwege een industrieterrein,
weg of spoorweg ingevolge de Wet geluidhinder. Dit zou er toe moeten
leiden dat er ten aanzien van tijdelijke bouwwerken geen geluidbeperkende of geluidwerende maatregelen hoeven te worden getroffen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 525, nr. 4

4

In het gewijzigde wetsvoorstel is de koppeling met het begrip «tijdelijk
bouwwerk» verlaten en is aansluiting gezocht bij de gevallen waarbij
wordt afgeweken van het bestemmingsplan en waarbij niet hoeft te
worden getoetst aan grenswaarden van de Wet geluidhinder. Ingevolge
de artikelen 49, 58 en 76a van de Wet geluidhinder en artikel 4.2 van het
Besluit geluidhinder hoeven de grenswaarden niet in acht te worden
genomen als het gaat om een afwijking van het bestemmingsplan
gedurende een periode van maximaal 10 jaar.
Net als in het geval van toepassing van de Interimwet stad- en milieubenadering een hogere geluidbelasting is toegestaan dan de maximumwaarde ingevolge de Wet geluidhinder – zie de artikelen 11.40 en 11.57,
tweede lid, van de Wet milieubeheer – is het ook in deze gevallen een
gemeentelijke afweging om op een bepaalde plek (vanuit geluidnormering bezien een suboptimale plek) toch een geluidsgevoelig object
(bijvoorbeeld een woning) te realiseren. De nu voorgestelde wijziging van
de artikelen 11.40 en 11.57, tweede lid, van de Wet milieubeheer en 1b van
de Wet geluidhinder voorkomt dat er geluidbeperkende of geluidwerende
maatregelen zouden moeten worden getroffen als gevolg van een
dergelijke beslissing van een gemeente om niet te toetsen aan de
geluidnormen van de Wet geluidhinder.
Voorts is aan de artikelen 11.38 en 11.64 van de Wet milieubeheer een lid
toegevoegd dat het mogelijk maakt om in bij algemene maatregel van
bestuur te bepalen gevallen te bepalen dat geluidwerende maatregelen
niet worden getroffen. Het is wenselijk om het mogelijk te maken dat,
naast de geluidsgevoelige objecten met een tijdelijke bestemming,
bepaalde andere geluidsgevoelige objecten (inclusief saneringsobjecten)
uit te sluiten van de mogelijkheid om gevelisolatie toe te passen. Hierbij
wordt vooral gedacht aan objecten die nog een korte resterende
levensduur zullen hebben en waarbij het niet doelmatig is die objecten te
voorzien van kostbare gevelisolatiemaatregelen. Het voornemen is om in
de uitwerking van deze nieuwe leden van de artikelen 11.38 en 11.64 aan
te sluiten bij het bepaalde in artikel 6.2, tweede lid, onder a, van het
Besluit geluidhinder en de daarin genoemde periode van vijf jaar.
Uit vele onderzoeken blijkt dat de meeste gezondheidseffecten van geluid
– anders dan hinder – niet direct optreden, maar zich na verloop van tijd
manifesteren. Uit studies is gebleken dat sprake is van een sterke
toename van hart- en vaatziekten na een blootstelling van ongeveer tien
jaar aan geluidniveaus vanaf 60 dB. Daarmee zijn de gevolgen van het
uitsluiten van voornoemde objecten voor bewoners en gebruikers naar
verwachting gering.
Daarbij wordt benadrukt dat geluidsgevoelige objecten met een tijdelijke
bestemming of een korte resterende levensduur zeker niet in alle gevallen
te maken zullen krijgen met (te) hoge geluidsbelastingen. Als de
beheerder van een rijksweg of spoorweg geluidbeperkende of geluidwerende maatregelen treft ten behoeve van andere geluidsgevoelige
objecten in de omgeving zullen geluidsgevoelige objecten met een
tijdelijke bestemming of een korte resterende levensduur daar namelijk
doorgaans ook van profiteren.
3. Vereenvoudigde wijzigingsprocedure geluidproductieplafonds
De wet voorziet er reeds in dat de Minister van rechtswege vastgestelde
gpp’s met een vereenvoudigde procedure kan wijzigen indien blijkt dat
onjuiste brongegevens in het geluidregister zijn opgenomen of het gpp

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 525, nr. 4

5

niet aansluit bij de brongegevens.9 Daarbij kan toetsing aan de normering
achterwege blijven, is nader akoestisch onderzoek niet vereist en is de
uniforme openbare voorbereidingsprocedure niet van toepassing. De
wetgever heeft deze regeling verantwoord geacht omdat het corrigeren
van deze gpp’s voor de bij de invoering al bestaande woningen geen
nadelige gevolgen heeft, nu de beoogde bescherming, overeenkomend
met een plafond van de bij de invoering werkelijk bestaande geluidwaarde, vermeerderd met 1,5 dB, niet wordt aangetast.10 De Minister kan
de beheerder van de desbetreffende hoofd(spoor)weg in dat geval
overigens wel verplichten om alsnog geluidbeperkende of geluidwerende
maatregelen te treffen indien de gemeente door een onjuist gpp bij het
projecteren van geluidgevoelige objecten uit is gegaan van een te lage
geluidbelasting.11
Het voorstel beoogt te regelen dat ook nieuw of gewijzigd vastgestelde
gpp’s – althans de vermeldingen daarvan in het geluidregister, met
inbegrip van alle brongegevens – met een vereenvoudigde procedure
kunnen worden gewijzigd in geval van onjuistheden in het geluidregister.12
a. Verhouding tot het achterliggende vaststellingsbesluit
De voorgestelde regeling is vergelijkbaar met de bestaande regeling voor
de correctie van van rechtswege vastgestelde gpp’s, in die zin dat toetsing
aan de normering en een maatregelenafweging achterwege blijft,
akoestisch onderzoek op woningniveau niet is vereist en de uniforme
openbare voorbereidingsprocedure niet van toepassing is. De toelichting
verantwoordt het voorstel in de kern met de stelling dat het slechts gaat
om administratieve correcties zonder akoestische gevolgen voor de
omgeving, daar het de correcte vastlegging van bestaande gegevens uit
eerdere inventarisaties dan wel onderzoeksrapporten betreft. Volgens de
toelichting wijzigt het beschermingsniveau voor omwonenden dan ook
niet. Naar analogie van de bestaande regeling is er in voorzien dat de
Minister de beheerder van de hoofd(spoor)weg kan verplichten om alsnog
geluid beperkende maatregelen te nemen ten behoeve van geluidgevoelige objecten die na het oorspronkelijke vaststellingsbesluit zijn
geprojecteerd.
De voorgestelde regeling is bedoeld om fouten die zijn gemaakt bij het
overnemen van de gegevens uit een vaststellingsbesluit in het geluidregister – brongegevens, maar ook de hoogte van een gpp – op eenvoudige
wijze te kunnen herstellen. Het gaat er dus niet om dat het onderliggende
vaststellingbesluit – of de daaraan ten grondslag liggende gegevens –
wordt gewijzigd. Dat laatste kan alleen met gebruikmaking van de
reguliere wijzigingsprocedure.13 Uit de tekst van het voorstel, in
samenhang bezien met de toelichting, komt dit evenwel onvoldoende
duidelijk naar voren. Niet is uitgesloten dat het voorstel, in samenhang
bezien met de toelichting, zo kan worden begrepen dat er ruimte is om
niet alleen de vermelding van gpp’s in het geluidregister, maar ook de
achterliggende vaststellingsbesluiten te wijzigen.
9

Artikel 11.47, eerste lid. Deze mogelijkheid bestaat alleen voor gpp’s die met toepassing van de
hoofdregel van rechtswege zijn vastgesteld. Tegen de correctie van gpp’s staat bezwaar en
beroep open.
10
Memorie van toelichting bij de Wet modernisering instrumentarium geluidbeleid, geluidproductieplafonds, Kamerstukken II 2009/10, 32 252, nr. 3, blz. 30.
11
Artikel 11.47, tweede en derde lid.
12
Het voorgestelde artikel 11.28a, eerste lid. De voorgestelde regeling geldt ook voor gpp’s die
weliswaar van rechtswege, maar niet met toepassing van de hoofdregel van 11.45, eerste lid,
zijn vastgesteld.
13
Artikel 11.28.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 525, nr. 4

6

De Afdeling adviseert de toelichting op dit punt te verduidelijken.
b. Verhouding tot de bestaande vereenvoudigde wijzigingsprocedure
Het valt de Afdeling op dat de voorgestelde regeling voor de vereenvoudigde wijzigingsprocedure voor nieuw of gewijzigd vastgestelde gpp’s
anders is geredigeerd dan de bestaande regeling voor van rechtswege
vastgestelde gpp’s. Waar in de bestaande regeling wordt gesproken van
wijziging van een gpp omdat «onjuiste brongegevens (...) zijn opgenomen
in het geluidregister of het geluidproductieplafond niet overeenkomt met
de brongegevens», staat in het voorstel: «wijziging van een geluidproductieplafond ter herstel van een kennelijke fout in het geluidregister». Het
verschil in redactie is niet toegelicht. Voorts is de voorgestelde regeling zo
geformuleerd dat van rechtswege vastgestelde gpp’s die met toepassing
van de bestaande regeling kunnen worden gewijzigd, eveneens binnen de
werkingssfeer van de voorgestelde regeling lijken te vallen zodat in
zoverre een doublure in de regelgeving ontstaat.
De Afdeling adviseert in de toelichting op het vorenstaande in te gaan en
het voorstel zo nodig aan te passen.
3. Vereenvoudigde wijzigingsprocedure geluidproductieplafonds
De Afdeling geeft aan dat de voorgestelde regeling is bedoeld om fouten
die zijn gemaakt bij het overnemen van gegevens uit een vaststellingsbesluit in het geluidregister op eenvoudige wijze te herstellen en dat het er
niet om gaat dat het onderliggende vaststellingsbesluit wordt gewijzigd.
De Afdeling merkt op dat niet uitgesloten is dat het voorstel, in
samenhang bezien met de toelichting, zo kan worden begrepen dat er
ruimte is om niet alleen de vermelding van geluidproductieplafonds in het
geluidregister, maar ook de achterliggende vaststellingsbesluiten te
wijzigen. De Afdeling adviseert de toelichting op dit punt te verduidelijken.
De Afdeling merkt voorts op dat de voorgestelde regeling voor de
vereenvoudigde wijzigingsprocedure anders is geredigeerd dan de
bestaande regeling voor van rechtswege vastgestelde geluidproductieplafonds en dat er in deze procedures een doublure ontstaat.
Naar aanleiding van het advies van de Afdeling heeft de regering besloten
het voorstel voor de nieuwe vereenvoudigde wijzigingsprocedure (het
voorgestelde artikel 11.28a) te schrappen. Hiermee wordt bevestigd dat
als sprake is van fouten in het geluidregister die samenhangen met een
besluit tot vaststelling of wijziging van een geluidproductieplafond als
bedoeld in artikel 11.27 of 11.28 van de Wet milieubeheer, die fouten
moeten worden hersteld door middel van de bestaande procedures van
afdeling 11.3.3 van de Wet milieubeheer.
Wel wordt voorgesteld de reikwijdte van de bestaande vereenvoudigde
wijzigingsprocedure (artikel 11.47 van de Wet milieubeheer) in twee
opzichten te verruimen.
In de eerste plaats wordt in het gewijzigde wetsvoorstel door wijziging
van het opschrift van § 11.3.4.2 tot uitdrukking gebracht dat de wijzigingsprocedure kan worden toegepast op alle geluidproductieplafonds die van
rechtswege zijn vastgesteld. Net als bij geluidproductieplafonds die tot
stand zijn gekomen met toepassing van artikel 11.45, eerste lid, van de
Wet milieubeheer is er bij geluidproductieplafonds die tot stand zijn
gekomen met toepassing van artikel 11.45, tweede of derde lid, van de
Wet milieubeheer sprake van een grote hoeveelheid gegevens die in het
geluidregister moest worden ingevoerd en zijn er onjuistheden in het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 525, nr. 4

7

geluidregister geslopen die op eenvoudige wijze moeten kunnen worden
hersteld.
In de tweede plaats wordt voorgesteld de procedure van artikel 11.47 van
de Wet milieubeheer te verbreden. De procedure is niet alleen van
toepassing als er sprake is van een onjuist geluidproductieplafond of
onjuiste brongegevens, maar ook als er sprake is van onjuiste overige in
het geluidregister opgenomen gegevens. Het geluidregister bevat
namelijk ook andere dan brongegevens die worden gebruikt om de
hoogte van geluidproductieplafonds te berekenen. Het betreft modelleringsgegevens, zoals bijvoorbeeld weghoogtes en maaiveldhoogtes, en
uitkomsten uit reken- en meetvoorschriften. Ook dergelijke gegevens
moeten op eenvoudige wijze kunnen worden hersteld.
4. Overige wijzigingen
Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om, naast de hiervoor beschreven
wijzigingen, enkele redactionele verbeteringen aan te brengen in het
wetsvoorstel en in de memorie van toelichting.
De Afdeling advisering van de Raad van State geeft U in overweging het
voorstel van wet te zenden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal,
nadat met het vorenstaande rekening zal zijn gehouden.
De vice-president van de Raad van State,
J.P.H. Donner
Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde (gewijzigde) voorstel van wet
en de (gewijzigde) memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der
Staten-Generaal te zenden.
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
S.A.M. Dijksma

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 525, nr. 4

8