Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 396

Wijziging van de Wet op het primair onderwijs,
de Wet op de expertisecentra, de Wet op het
voortgezet onderwijs, de Wet educatie en
beroepsonderwijs, de Wet op het hoger
onderwijs en wetenschappelijk onderzoek en de
Wet medezeggenschap op scholen in verband
met de versterking van de positie van personeel
dat is belast met het geven van onderwijs

Nr. 6

VERSLAG
Vastgesteld 8 september 2010
De vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap1 , belast met
het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer als volgt
verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde
vragen en gemaakte opmerkingen voldoende zullen zijn beantwoord, acht
de commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel
genoegzaam voorbereid.
Inhoudsopgave
blz.

1
Samenstelling:
Leden: Albayrak, N. (PvdA), Fng voorzitter,
Slob, A. (CU), Ferrier, K.G. (CDA), Ham, B. van
der (D66), Dezentjé Hamming-Bluemink, I.
(VVD), Bosma, M. (PVV), Dijk, J.J. van (SP),
Ouwehand, E. (PvdD), Toorenburg, M.M. van
(CDA), Smits, M. (SP), Uitslag, A.S. (CDA),
Harbers, M.G.J. (VVD), Beertema, H.J. (PVV),
Dijkstra, P.A. (D66), Ziengs, E. (VVD), Braakhuis, B.A.M. (GL), Marcouch, A. (PvdA),
Jadnanansing, T.M. (PvdA), Steur, G.A. van
der (VVD), Dijkgraaf, E. (SGP), Çelik, M.
(PvdA), Klaveren, J.J. van (PVV) en Klaver, J.F.
(GL).
Plv. leden: Klijnsma, J. (PvdA), Ortega-Martijn,
C.A. (CU), Sterk, W.R.C. (CDA), Vacature (D66),
Elias, T.M.Ch. (VVD), Dille, W.R. (PVV),
Kooiman, C.J.E. (SP), Thieme, M.L. (PvdD),
Hijum, Y.J. van (CDA), Bommel, H. van (SP),
Atsma, J.J. (CDA), Broeke, J.H. ten (VVD),
Mos, R. de (PVV), Vacature (D66), Miltenburg,
A. van (VVD), Gent, W. van (GL), Dam, M.H.P.
van (PvdA), Jacobi, L. (PvdA), Burg, B.I. van
der (VVD), Staaij, C.G. van der (SGP), Hamer,
M.I. (PvdA), Gerbrands, K. (PVV) en Peters, M.
(GL).

kst-32396-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

I
–
–
–
–
–
–
II

ALGEMEEN
Algemeen
Afspraken in convenanten LeerKracht van Nederland
Het wetsvoorstel
Raakvlakken met andere wettelijke regelingen
Draagvlak
Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid
ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING

1
1
4
4
6
7
7
7

I ALGEMEEN
Algemeen
De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel tot Wijziging van de Wet op het primair onderwijs,
de Wet op de expertisecentra, de Wet op het voortgezet onderwijs, de Wet
educatie en beroepsonderwijs, de Wet op het hoger onderwijs en wetenñschappelijk onderzoek en de Wet medezeggenschap op scholen in
verband met de versterking van de positie van personeel dat is belast met
het geven van onderwijs.
De leden onderkennen het belang van zeggenschap van leraren in het
ontwikkelen en uitvoeren van het onderwijskundig- en kwaliteitsbeleid

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 396, nr. 6

1

van de school. De praktijkervaring en deskundigheid van docenten kan
van grote waarde zijn om het onderwijsbeleid naar een hoger niveau te
tillen. Er zijn genoeg voorbeelden van scholen waar het onderwijskundig
beleid reeds tot stand komt in samenspraak met de leraren. Deze invloed
is echter veelal afhankelijk van de welwillendheid van zowel schoolleiding
als leraren om hier formele afspraken over te maken. Op veel scholen
ontbreken deze afspraken nog. De leden vinden het dan ook een goede
zaak dat dit wetsvoorstel scholen verplicht afspraken te maken met
leraren over zeggenschap inzake het onderwijskundig- en kwaliteitsbeleid.
De zeggenschap als zodanig wordt er niet door vergroot, maar het
onderwerp kan in elk geval niet onbesproken blijven.
Wel willen deze leden opmerken dat genoeg ruimte moet bestaan om in
alle vrijheid afspraken te maken op het niveau van de school. Met andere
woorden: het wetsvoorstel mag niet «gekaapt» worden door koepelorganisaties die vervolgens via professionele statuten de zeggenschapsvoorwaarden min of meer «dichtregelen». Tevens zijn de leden van mening dat
bij zeggenschap ook rekenschap hoort. Het onderhavige wetsvoorstel legt
het maken van afspraken over zeggenschap meer formeel vast, maar laat
het al dan niet maken van afspraken over de rekenschap vrijblijvend. Deze
leden zijn van mening dat de docent als professional inspraak verdient in
het onderwijskundig- en kwaliteitsbeleid, maar dat hij of zij dan ook
professioneel moet worden aangesproken en afgerekend op het eigen
functioneren. Dit gebeurt momenteel in teveel gevallen nog onvoldoende.
De leden vragen een reactie van de regering op bovenstaande algemene
zorgen en hebben verder aanleiding gezien tot het stellen van nadere
vragen.
De leden vragen of de regering meer specifieke cijfers kan noemen uit de
in 2009 onder leraren gehouden nulmeting zeggenschap. Graag willen de
leden per sector weten welk percentage van de leraren aangeeft dat de
zeggenschap over onderwijskundig beleid en kwaliteitsbeleid van de
school niet formeel is vastgelegd. Hebben docenten in dit onderzoek ook
aangegeven in hoeverre zij behoefte hebben aan inspraak? Zo ja, kan de
regering cijfers noemen, zo vragen de leden.
De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het onderhavige wetsvoorstel. Zij onderkennen dat het lerarenberoep
aantrekkelijk moet worden gemaakt, wil men voorkomen dat het
kwantitatieve en het kwalitatieve lerarentekort in de toekomst onaanvaardbare omvang krijgt. Dit is niet alleen een kwestie van een zak geld
voor lerarensalarissen, maar ook en vooral een kwestie van herstel van de
beroepstrots en de betrokkenheid. In dat verband is het noodzakelijk dat
onderwijzend personeel weer het gevoel krijgt dat het zijn vak terugkrijgt.
De leden zijn zich ervan bewust dat een gewenste attitude niet altijd via
wettelijke regels tot stand valt te brengen of valt af te dwingen. Binnen het
onderwijs moet men bereid zijn om eerst naar zichzelf te kijken voordat
men naar anderen wijst. Dat betekent open staan voor feedback,
analyseren, evalueren en kritisch naar het eigen handelen kijken om
zoveel mogelijk dienstbaar en behulpzaam te zijn. Goede regelgeving kan
natuurlijk helpen, maar ook zelfreflectie bij de schoolbesturen kan in
belangrijke mate ertoe bijdragen dat onderwijspersoneel het schoolbeleid
gaat ervaren als beleid dat recht doet aan de eigen keuzes. Deelt de
regering deze analyse, zo vragen de leden. De leden vinden dat het begrip
professionele ruimte niet alleen mag worden opgevat als de ruimte die de
docent in de school moet krijgen om zijn of haar taak goed uit te oefenen,
maar dat ook gedacht moet worden aan de professionele ruimte die de
docent (of diens vertegenwoordigers) krijgt om ook buiten de school en
op bovenschools niveau zijn of haar beroep goed te kunnen uitoefenen als
het gaat om vakinhoudelijke invloed uit te oefenen op de vaststelling van
de centrale examens, het ontwikkelen van leerplannen enzovoort. Hoe

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 396, nr. 6

2

staat de regering tegenover deze gedachte en wat gaat de regering op dit
punt ondernemen, zo vragen de leden.
De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het onderhavige wetsvoorstel. De leden kunnen zich in grote lijnen
vinden in dit wetsvoorstel dat voortgekomen is uit adviezen van de
commissie LeerKracht en de bevindingen van de commissie Dijsselbloem.
De leden hebben nog wel een aantal vragen die zij graag beantwoord
zouden zien.
De leden van de SP-fractie hebben met enige teleurstelling kennisgenomen van het wetsvoorstel. Na de grote maatschappelijke en politieke
discussie over de positie van de leraar en de conclusie dat deze fors
verbeterd moet worden, hadden zij een koersverandering verwacht. De
leden betwijfelen of onderhavig wetsvoorstel de positie van de leraar
versterkt.
De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. De leden sluiten zich aan bij het
toevoegen van de verplichting om vorm te geven aan interne zeggenschap van leraren op scholen, mits dit de vrijheid van richting en
inrichting in stand houdt. De leden sluiten zich ook aan bij het streven om
naast de financiële investering, die voortvloeit uit het Actieplan LeerKracht, ook meer verantwoordelijkheid aan leraren te geven in het
overdragen van kennis, het bereiken van leerrendement en het inhoudelijk
en didactisch onderhouden van hun vak.
De leden van de SGP-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel. Het is in hun ogen een onbetwistbaar uitgangspunt dat de leraar
een centrale rol speelt in het onderwijs. Het is hun echter nog onvoldoende duidelijk hoe dit wetsvoorstel in de bestaande onderwijsstructuur
tot praktische verbeteringen voor leraren zal leiden. Zij maken attent op
het risico dat deze maatregel toch weer in een administratieve exercitie
verzandt.
De leden vragen waarom de regering de vooronderstelling hanteert dat
een wetsvoorstel nodig is om de positie van de leraar te kunnen verbeteren. Deze leden vragen of de ontwikkeling van convenanten er bijvoorbeeld niet op wijst dat ook op andere manieren efficiënte prikkels kunnen
worden gecreëerd.
De leden vragen hoe de regering de stellige uitspraak onderbouwt dat de
convenanten en het wetsvoorstel de verhouding tussen het bevoegd
gezag en de leraar herstellen. Deze leden menen dat een dergelijke
algemene uitspraak impliceert dat in de bestaande systematiek een
onevenwichtigheid bestaat. Zij vragen of de regering het als een omissie
beschouwt dat de voorgestelde wettelijke bepalingen tot nog toe in de
onderwijswetgeving ontbreken. Wanneer deze uitspraak echter slechts op
de feitelijke situatie in het onderwijs slaat, vragen deze leden waarom de
regering veronderstelt dat een juridische maatregel die tot nog toe
onnodig bleek het geschetste probleem zal oplossen.
De leden vragen eveneens of de regering erkent dat niet ten aanzien van
alle scholen verondersteld mag worden dat de balans tussen bevoegd
gezag en leraren verstoord is. Zij vragen hoe de regering rechtvaardigt dat
deze scholen een nieuwe verplichting krijgen opgelegd, met de daarbij
behorende lasten, terwijl dit voor hen geen verbetering oplevert. Deze
leden vragen of de regering het wenselijk acht dat scholen die binnen hun
schoolcultuur de positie van leraren tot hun recht laten komen, gedwongen worden tot een formalisering. In dit licht vragen zij of het niet de
voorkeur verdient om de verplichting te schrappen dat formele regelingen
voor werkoverleg worden vastgesteld.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 396, nr. 6

3

De leden vragen of dit wetsvoorstel een oplossing voor de juiste
problemen biedt. Deze leden constateren dat in veel gevallen niet zozeer
behoefte is aan nieuwe regelingen, als wel aan helderheid over de
organisatie rond besluitvormingsprocessen. Deze leden hadden daarom
verwacht dat allereerst aan een oplossing voor dit probleem zou worden
gewerkt.
Afspraken in convenanten LeerKracht van Nederland
De leden van de VVD-fractie merken op dat de in de sectorale convenanten LeerKracht van Nederland staat dat professionele ruimte voor
docenten ook behelst dat men rekenschap geeft over de kwaliteit van het
werk. Hoe wordt deze passage in de praktijk toegepast? Is de regering van
mening dat leraren momenteel voldoende worden beoordeeld, beloond
en afgerekend op hun individuele prestaties? Zo ja, waarom?
Heeft de regering overwogen ook in wetgeving op te nemen dat scholen
afspraken moeten maken over rekenschap? Zo ja, wat waren hier de
afwegingen en waarom is uiteindelijk niet voor wetgeving gekozen? Zo
neen, waarom niet, zo vragen de leden.
De leden van de ChristenUnie-fractie benadrukken dat het toekennen van
meer professionele ruimte aan leraren samengaat met de verantwoordelijkheid van de leerkracht om inhoudelijk en didactisch hun vak te
onderhouden. Op welke manier krijgt deskundigheidsbevordering een
plaats in dit wetsvoorstel, zo vragen de leden.
Het wetsvoorstel
De leden van de VVD-fractie vragen in hoeverre momenteel op docentenopleidingen aandacht wordt besteed aan onderwijskundig- en kwaliteitsbeleid van scholen. Acht de regering docenten voldoende in staat over dit
beleid mee te praten, of zou meer aandacht hiervoor op docentenopleiding nodig of wenselijk zijn?
Signaleert de regering een spanning tussen het enerzijds baseren van
onderwijskundig- en kwaliteitsbeleid op «evidence based» kennis ten
aanzien van onderwijs en anderzijds op de opvatting van docenten in de
school? Zo ja, hoe wordt voorkomen dat inspraak van docenten leidt tot
een slechter onderwijskundig- en kwaliteitsbeleid?
De regering stelt dat het in dit wetsvoorstel gaat om de interne zeggenschap als leraar in een team, in plaats van interne zeggenschap van de
leraar als solist. Het wetsvoorstel regelt daarom de zeggenschap op het
niveau van het lerarenteam. Is de regering het met de leden eens dat ook
ruimte moet bestaan voor afwijkende opvattingen van individuele
docenten en de invloed van een docent op het onderwijskundig beleid
niet volledig afhankelijk mag zijn van «de groepsmening»? Zo ja, hoe
wordt ruimte voor individuele zeggenschap gewaarborgd? Zo neen,
waarom niet, zo vragen de leden.
Over de regeling voor het werkoverleg waarin afspraken moeten worden
gemaakt over interne zeggenschap bestaat instemmingsrecht via het
personeelsdeel van de medezeggenschapsraad. Betekent dit dat ook
niet-onderwijskundig personeel kan meebeslissen over de regeling inzake
inspraak van het onderwijskundig personeel? Zo ja, waarom is hiervoor
gekozen?
Het wetsvoorstel adresseert het bevoegd gezag en leraren, niet de sector.
Waarom acht de regering het dan toch nodig dat sectorale afspraken
worden gemaakt over zeggenschap? Zou dit niet louter moeten fungeren
als leidraad, in plaats van te worden overgenomen volgens het principe
«comply or explain»? Zo ja, waarom krijgt de sector dan toch de ruimte
het professioneel statuut het karakter te geven van een «comply or
explain» regeling, zo vragen de leden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 396, nr. 6

4

De leden van de PvdA-fractie zien een verband tussen schaalgrootte en
gevoelens bij het onderwijspersoneel dat zij niet meer over hun eigen vak
gaan. Dit kan ook betekenen dat afspraken die op bestuurs- of instellingniveau worden gemaakt over de interne zeggenschap, heel anders
worden ervaren bij een kleine dorpsschool dan bij een enorm regionaal
opleidingencentrum. Moeten er telkens uniforme afspraken gelden voor
de gehele instelling of kan er ook per vestiging van een instelling een
zekere differentiatie plaatsvinden? Welke overwegingen liggen daaraan
ten grondslag, zo vragen de leden.
De leden van de CDA-fractie hebben steeds benadrukt dat ruimte voor de
leraar van wezenlijk belang is voor de kwaliteit van onderwijs. Dit geldt
ook voor de betrokkenheid van ouders. Op alle niveaus zou, zo menen
deze leden, meer sprake moeten zijn van coöperatie.
De vraag daarbij is natuurlijk hoe die ruimte wordt begrensd. Zij kan, zo
menen de leden, niet grenzeloos zijn, want het wordt begrensd door de
bepalingen van artikel 23 van de Grondwet en zaken als kerndoelen en
referentieniveaus. Bovendien maakt de leraar altijd deel uit van een team.
In die zin vragen de leden waarom er niet voor gekozen is de zeggenschap
vast te leggen op het niveau van lerarenteams, terwijl wel de keuze is
gemaakt om de zeggenschap van leraren in een apart wetsvoorstel vast te
leggen. In de memorie van toelichting wordt aangegeven dat het niveau
van de lerarenteams het meest aangewezen niveau is, maar toch wordt er
niet voor gekozen om het vast te leggen om recht te doen aan de verschillen tussen scholen. De leden vragen wat op scholen dan het meest
geëigende niveau is, indien dit niet het lerarenteam is. Verder vragen deze
leden wat de betekenis is van dit wetsvoorstel voor de positie van het
onderwijsgevend personeel. Het mag nooit zo zijn dat een docent zich
allereerst uitvoerder van opdrachten voelt, zo menen de leden.
Het wetsvoorstel geeft een spanningsveld, dat ook naar voren komt in
onder andere het advies van de Raad van State. De leden zijn het eens
met het niet volledig afbakenen van de mate van zeggenschap van
docenten. Die ruimte moet er voor iedere school zijn en blijven. Maar hoe
wordt voorkomen dat de wet hiermee een papieren tijger wordt? Er
worden immers geen minimumnormen vastgelegd in de wet waarover de
zeggenschap van de docenten gaat. Wat is, zo vragen deze leden, de
reden dat geen ondergrens wordt aangegeven.
De leden van de SP-fractie merken op dat de zeggenschap van leraren
minimaal binnen een team wordt georganiseerd, zo wordt voorkomen dat
er zeggenschap van de «leraar-als-solist» tot stand komt. Op welke wijze
leidt het wetsvoorstel dan tot een centralere positie en een meer
professionele ruimte voor de individuele leraar, zoals ook de Raad van
State opmerkt, zo vragen de leden.
Wat voor visie heeft dit kabinet op zeggenschap van leraren binnen een
school? Waarom is ervoor gekozen geen minimum te stellen aan de
zeggenschap die de leraar in een school zou moeten hebben? Deze
constructie heeft de schijn tegen dat de leraar op zijn school moet
knokken voor extra inspraak. In hoeverre kan een leraar of lerarenteam het
curriculum vaststellen? Kan een leraar of het lerarenteam beslissingen
maken over de leermiddelen? Kunnen zij beslissen over beoordelingen?
Bepaalt het lerarenteam hoe vaak en hoe lang wordt vergaderd over
welke onderwerpen?
In de memorie van toelichting wordt gesteld dat het vanzelfsprekend is
dat de zeggenschap van de leraar zich afspeelt binnen de (wettelijke)
kaders. Waarom is er niet voor gekozen deze kaders te verbreden, zodat
met er significant meer inspraak georganiseerd kan worden?
Er zijn geen bepalingen opgenomen over het niveau waarop de zeggenschap wordt georganiseerd. Bij grote besturen ligt het risico dat de
zeggenschap ver van scholen en lerarenteams wordt georganiseerd.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 396, nr. 6

5

Waarom is ervoor gekozen dat dit minimaal op schoolniveau wordt
georganiseerd, zo vragen de leden.
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen nadere toelichting op het
niveau waarop de zeggenschap van leraren is belegd. Aangezien de
wettelijke kaders, zoals vrijheid van inrichting, de autonomie van de leraar
begrenzen, is het ook de vraag in hoeverre het beleggen van invloed op
onderwijskundig beleid op het laagst mogelijke niveau mogelijk is. In
hoeverre is het beleggen van zeggenschap op een zo laag mogelijk niveau
van de onderwijsinstelling van invloed op de vrijheid van inrichting?
Voorts vragen de leden naar de invloed van artikel 23 van de Grondwet
voor leraren op de werkvloer. Welke invloed heeft voorliggend wetsvoorstel? In de praktijk zal voor de leraar immers niets wijzigen aan
statuten en afgesproken onderwijsbeleid, zo stellen de leden.
De leden van de SGP-fractie vragen de regering om een motivering voor
de keuze van het woord zeggenschap. Deze leden merken op dat het
woord zeggenschap een nog sterkere lading heeft dan het woord
medezeggenschap, immers zeggenschap houdt in: het recht om over iets
te beslissen. Deze leden vragen hoe de zeggenschap van de leraar over
het onderwijskundig beleid te verenigen is met artikel 23 van de
Grondwet, op grond waarvan de verantwoordelijkheid voor en zeggenschap over de organisatie van het onderwijs berust bij het bevoegd gezag.
Deze leden constateren echter dat zeggenschap niet op twee plaatsen
tegelijk kan liggen. Zij vragen daarom om een toelichting van de regering
op deze conflicterende regeling. Wanneer het woord zeggenschap wordt
gehandhaafd, menen deze leden dat in de wettekst moet worden gesteld
dat leraren beschikken over zeggenschap binnen de onderwijskundige
kaders van de school.
De leden vragen de regering om een aantal concrete voorbeelden dat
illustreert op welke wijze dit wetsvoorstel tot praktische verbeteringen in
de positie van de leraar leidt.
Raakvlakken met andere wettelijke regelingen
De leden van de CDA-fractie willen meer duidelijkheid over de begrenzing
tussen de wet medezeggenschap scholen en dit wetsvoorstel. Waar liggen
nu precies de verschillen? Waarom is er voor gekozen dit wetsvoorstel op
te stellen en niet bijvoorbeeld de wet medezeggenschap op scholen1 aan
te passen aan de nieuwe bepalingen? Gaarne ontvangen deze leden een
nadere toelichting.
Zeggenschap van docenten is niet het enige waardoor kwaliteit van
onderwijs verbeterd en gewaarborgd kan worden. De mate waarin hun
professionaliteit gewaarborgd wordt, speelt hierin ook mee. Wat dat
betreft kan er gedacht worden aan het belang van het bijhouden van het
professionele niveau. Hoe verhoudt zich zeggenschap tot bredere
waarborgen van de professionaliteit van docenten? Dit is des te belangrijker omdat in de nog te behandelen aangepaste wet op het onderwijstoezicht2 juist die bredere kwaliteit en professionaliteit van docenten
onderdeel wordt van het onderzoek van de inspectie van het onderwijs.

1
2

Kamerstuk 30 414.
Kamerstuk 32 193.

De leden van de SGP-fractie vragen welke meerwaarde dit wetsvoorstel
biedt boven de reeds bestaande regelingen en bevoegdheden. Zij noemen
bijvoorbeeld de instemmingbevoegdheid van de medezeggenschapsraad
ten aanzien van de vaststelling van het schoolplan. In het schoolplan
komen juist de elementen aan bod die met het wetsvoorstel worden
beoogd, namelijk het onderwijskundig beleid en de kwaliteit van het
onderwijs.
De leden vragen waarom de regering niet besloten heeft deze maatregel
een plaats te geven binnen de wet medezeggenschap op scholen. Deze

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 396, nr. 6

6

leden constateren dat deze maatregel vooral een uitbreiding betekent van
de bestaande medezeggenschap. Zij vragen of de wet medezeggenschap
op scholen onder druk kan komen te staan wanneer nieuwe vormen van
zeggenschap afzonderlijk in de diverse sectorwetten worden geregeld. Zij
vragen welke legitimatie er is om tegen te gaan dat op termijn ook
inspraak van andere betrokkenen in sectorwetten wordt verankerd,
wanneer daar op een gegeven moment behoefte aan bestaat.
Draagvlak
De leden van de VVD-fractie merken op dat de regering ten aanzien van
het draagvlak stelt dat er een gesprek heeft plaatsgevonden met
(ex-)leraren van het jaar. De leden achten deze groep niet representatief
voor de lerarenpopulatie in Nederland. Heeft de regering enig idee in
hoeverre sprake is van draagvlak voor dit wetsvoorstel onder leraren en
instellingen in het algemeen, zo vragen de leden.
De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering kan reageren op de
stelling van de Raad van State en de Algemene Onderwijsbond dat het
wetsvoorstel als zodanig niet leidt tot een centralere positie en meer
professionele ruimte voor de individuele leraar. Deelt de regering het
oordeel van de Algemene Onderwijsbond dat het wetsvoorstel pas
waarde en zeggingskracht krijgt wanneer het ondubbelzinnig aangeeft dat
daadwerkelijk het primaat ligt bij de leerkracht? Zo neen, waarom niet?
Voor het draagvlak verwijst de regering naar de ondertekening van
convenanten door vakbonden en werkgevers en naar het positieve
oordeel van een groep (ex-)leraren van het jaar. De leden vragen in
hoeverre zo’n groep docenten, die de Stichting Beroepskwaliteit Leraren
tot leraren van het jaar heeft uitgeroepen, voldoende zegt over de manier
waarop mensen die in de dagelijkse onderwijspraktijk staan erover
denken. Een belangrijke component van het leraarschap is ook de
vakinhoud. Waarom werden vakinhoudelijke verenigingen niet geraadpleegd?
Kan de regering verduidelijken ten opzichte van wie leraren professionele
ruimte kunnen uitoefenen: de vakgroep/het team, de werkgever/het
management of ouders/leerlingen/deelnemers/studenten, zo vragen de
leden.
De leden van de SP-fractie waarderen het dat er over dit wetsvoorstel is
gesproken met leraren van het jaar. Is er met nog meer leraren
gesproken? Zo neen, waarom niet? Is overlegd met de verschillende
vakbonden? Zo neen, waarom niet? Hun inbreng lijkt deze leden van
belang. Zo ja, wat was hun mening over het wetsvoorstel, zo vragen de
leden.
Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid
De leden van de VVD-fractie merken op dat de inspectie van het onderwijs
toezicht zal gaan houden op de «kwaliteit van onderwijspersoneel» waar
zeggenschap een deel van uit maakt. Wat betekent dit voor de belasting
van de inspectie van het onderwijs, zo vragen de leden.
II ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING
De leden van de PvdA-fractie vragen welke overwegingen eraan ten
grondslag liggen dat in artikel 29a, over deskundigheid en verantwoordelijkheid in het derde lid, anders dan bij het tweede lid, sprake is van «na
overleg met de leraren»? Hoeft het bevoegd gezag volgens de regering
geen overeenstemming te bereiken met de leraren over de organisatie
van hun professionele zeggenschap, zo vragen de leden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 396, nr. 6

7

De leden van de SGP-fractie vragen welke noodzaak ten grondslag ligt aan
de formulering in de diverse artikelen dat «ten minste» de genoemde
elementen aan bod moeten komen. Waarom heeft de regering niet
gekozen voor een limitatieve opsomming, zo vragen zij.
Fungerend voorzitter van de commissie,
Albayrak
Adjunct-griffier van de commissie
Bošnjaković- van Bemmel

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 396, nr. 6

8