Qy

PubLieke Zaak
Bestuur

POSTADRES
Postbus 84500
2508 AM Den Haag
BEZOEKADRES
Carnegielaan 1
2517 KH Den Haag
TELEFOON
070 4] 60 600
FAX
070 -416 0690
INTERNET
www.rnijnvakbond.nl
-

Ministerie van Veiligheid en Justitie
Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid
—

denhaag(&nvpubIiekeaak.nt

Postbus 203fh
2500 EH Den Haag

AFDELING

Bestuur

PLAATS

Den Haag
DATUM

30juli2014
-1

BETREFT

Consultatie concept-besluiten

Naar aanleiding van schrijven d.d. 28 mei jI. inzake de wijzigingen in de concept
besluiten “Besluit Veiligheidsregi&sen “Besluit Personeel Veiligheidsregio’s’, laat ik
u hierbij weten akkoord te zijn met de herzieningen in beide besluiten.
Met vriendelijke groet.
CNVP ek Z ak

CMHF Sector Lagere Overheden
Ametisthorst 20
Postbus 91460
2509 EB Den Haag
Telefoon (070)419 19 44
Telefax (070) 419 1940
E-mail: lo@cmhf.nl
Website: www.cmhf.nl
BAN: NL83RAB00365934844
BIC: RABONL2U

Ministerie van Veiligheid en Justitie
Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en
Veiligheid

l’ostbus 20301
2500EH DEN HAAG

Onderwerp

Den Haag,

Consultatie concept-besluiten wijziging Besluit veiligheidsregio’s
En Besluit personeel veiligheidsregio’s

31 juli 2014

In antwoord op uw bovengenoemde brief, deel ik u hierbij mede dat de CMHF/Sector LO geen op- en of
aanmerkingen heeft op de ter consultatie aangeboden concept-besluiten wijziging Besluit veiligheidsregio’s
en Besluit personeel veiligheidsregio.
Wij geven hierbij tevens aan over genoemde concept-besluiten geen noodzaak tot overleg te zien.
In de verwachting u hiermede voldoende te hebben geïnformeerd,

ing. Pji.i.A. Leenders
Voorzitter Sector LO CMHF

Centrale van Middelbare en Hogere Functionarissen bij Overheid en Onderwijs, Bedrijven en instellingen
Aangesloten bij de MHP, Vakcentrale voor Professionals

Ç)

Aan:

Ministerie van Veiligheid en Justitie
Nitionaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid
Postbus 20301
2500 EH Den Haag

Betreft:
Datum:

Consultatie concept-besluiten wijziging Besluit veiligheidsregio’s en Besluit personeel
veilig heidsregio’s.
31juli 2014

In uw brief van 28 mei jl. biedt u wijzigingen ten behoeve van het Besluit veiligheidsregio’s en Besluit
personeel veiligheidsregio
s ter consultatie aan. Wij maken net als in 2008 volgaarne gebruik van deze
T
gelegenheid om onze zienswijze aan u kenbaar te maken.
1 uit 2008 nog eens te
Daarnaast geven wij u in overweging om onze nota van advies “Een veilig Besluit?”
bestuderen, vooral in relatie tot de uitstroom van zo’n 1250 Brandweer Vrijwilligers sinds 2010, het moment
van inwerkingtreding van de Besluiten. Brandweer Vrijwilligers, die hun voldoening halen uit de taakinhoud
en de lokale omgeving: Trots om hun medeburgers te mogen helpen die mogelijk de slechtste dag in hun
leven ervaren.
—

-

In de eerste tranche van deze herziening worden wijzigingen voorgesteld die knelpunten oplossen, maar
geen verstrekkende consequenties hebben in organisatorisch, administratief en/of financieel opzicht.
Wij kunnen instemmen met de voorgestelde wijzigingen in de eerste tranche.
Met het oog op de nog te starten tweede tranche en het feit dat de datum van inwerkingtreding van de
voorgestelde wijzigingen (1januari 2016) nog erg ver weg ligt, vragen wij uw aandacht voor een veelheid
aan verontrustende ontwikkelingen in het brandweerveld die hun oorsprong vinden in de vigerende
Besluiten, met name de afwijkingsbevoegdheden voor voertuigbezettingen en opkomsttijden. Een wirwar
aan ‘regionale oplossingen’ waaronder ook opleidingen en certificeringen, is het resultaat. Een vergelijkbaar
brandveiligheidsniveau in heel Nederland lijkt daarmee verder weg dan ooit. Deze aanname wordt nog eens
2 die een aantal regio’s onlangs hebben gemaakt over de
versterkt door de kritische opmerkingen
positioneri ng van het Vei ligheidsberaad en de vei ligheidsregio’s.
Tot slot spreekt de VBV de wens uit dat u als systeemverantwoordelijke de noodzaak inziet van het stellen
van duidelijke en eenduidige kaders.
Met vriendelijke groet,

Vakvereniging Brandweer Vrijwilligers
Marcel Dokter, voorzitter.

Vakvereniging Brandweer Vrijwilligers (VBV)

Bezoek: Lariksiaan 1
3833 AM Leusden
Post
: Postbus 290
3830 AG Leusden

Telefoon
Fax
Home
E-mail

:
:
:
:

033 -49 62 768
033 -49 62 777
www.brandweervrijwilligers.nl
info@brandweervrijwilligers.nl

Fiscaal
: 81.86.45.167
KvK-nummer
: 08168567
Bankrekening
: 61.37.43.415
CMHF verenigingsnummer 90
-

0 BD

1 ! l l lID IIllIl lI I !I[

Organlsatieonderdeel Staf Korpsleiding

Directie Operatin
Korpsstaf
ls.)

Bezoekadres Juliana van Stolbergiaan 4-10

2595 CL Den Haag
Telefoon
Postbus 17107, 2502 CC Den Haag

Aan de Minister van Veiligheid en Justitie
Coördinator Terrorismebestrijdinq e
Datum 4 augustus 2014
BljIage(n) 1

Pagina 1/2

Onderwerp

Postbus 20301
2500 EH Den Haag

concept-besluiten wijzigingen Besluit veiligheidsregio’s en Besluit personeel veiligheidsregio’s 1

Bij brief van 28 mei 2014 onder bovenstaand kenmerk heeft u de politie gevraagd om
een reactie te geven op concept-besluiten tot wijziging van het Besluit
veiligheidsregio’s en het Besluit personeel veiligheidsregio’s. De conceptvoorstellen
zijn binnen de politie bestudeerd en besproken. Aanleiding voor de voorgestelde
wijziging was uw voornemen om geconstateerde knelpunten bij de evaluatie van de
Wet veiligheidsregio’s en het stelsel van rampenbestrijding en crisisbeheersing in
lagere regelgeving aan te passen (TK2013-2014, 26956, nr. 181 p. 2).
De politie en de veiligheidsregio
Alvorens mijn adviezen te delen, wil ik graag het volgende opmerken met betrekking
tot de positie van de politie binnen de veiligheidsregio. Zoals aangegeven in mijn brief
van 16januari jI. aan het Bureau Veiligheidsberaad over de inbreng van de politie op
de Voorwaartse agenda en agenda op de veiligheidsregios (kenmerk KNP13001627),
is de juridische positie van de politie richting veiligheidsregio’s onvoldoende verankerd
in de Wet Veiligheidsregio’s. De evaluatiecommissie stelt dat er een meer
multidisciplinaire en intersectorale benadering van de veiligheidsregios noodzakelijk is
voor een betere voorbereiding op crises. De commissie geeft aan dat dit een
verschuiving vereist van een primair monodisciplinaire oriëntatie, naar het vinden van
een balans tussen monodisciplinaire en multidisciplinaire belangen. Naar mijn mening
kan die balans alleen tot stand komen als de positionering van de politie ten opzichte
van de veiligheidsregio recht doet aan de onvermijdelijke en cruciale rol die de politie
in de operationele zin uitvoert in de veiligheidsregio; dit onverlet de strikt juridische
positie van de politie in het veiligheidsdomein. De structurele positionering van de
politie in de Bestuurlijke Adviescommissie Crisisbeheersing is in dat opzicht een
uitstekend voorbeeld.
Met betrekking tot het concept-Besluit veiligheidsregios merk ik het volgende op:
Coördinatie

De voorgestelde wijziging dat bij meerdere commando’s het huidige ‘commando met
de coördinerende taak’ (2.1.1) vervalt en in plaats daarvan het regionaal operationeel
team (ROT) met de coördinatie wordt belast (2.1.4), roept de vraag op of het mogelijk
blijft per situatie ter plekke in te schatten of een ROT nodig is of dat (meerdere) COPI’s
volstaan.

«waaKzaam en dienstbaar»

r)

Datum 4augustus2014
Onderwerp concept-besluiten wijzigingen
Besluit veiligheidsregio’s en Besluit
personeel veiligheidsregio’s 1
Pagina 212

11

Officier van Dienst politie of Koninklijke Marechaussee
Zo geformuleerd als in artikel 2.1 .2d kan onduidelijkheid ontstaan omdat de officier van
Dienst politie en de Officier van Dienst Koninklijke Marechaussee taken uitvoeren
gebaseerd op de verschillende bevoegdheden van hun organisaties. Een verdere
verscherping van de rol door toevoeging van bijvoorbeeld Officier van Dienst politie op
civiel grondgebied of Officier van Dienst Koninklijke Marechaussee op militair
grondgebied’ kan dit verhelpen.
Uniform totaalbeeld
De voorgestelde wijziging van artikel 2.4.1 vloeit voort uit een meer kaderstellende
koers als het gaat om de in het Besluit zelf op te nemen concretisering van eisen aan
een bij te houden uniform totaalbeeld. Uit de tekst van de conceptnota van Toelichting
wordt niet op voorhand duidelijk welke randvoorwaarden gehandhaafd blijven. De
vraag rijst op welke wijze in het vervolg mede in het licht van de tevens juist
gewenste landelijke uniformering van standaarden (Kabinetsreactie commissie
Hoekstra 22 november 2013, kenmerk; 455450) wordt geborgd, dat alle
veiligheidsregio’s op dezelfde wijze inter- en bovenregionaal informatie kunnen
uitwisselen, ook met de samenwerkingspartners en de te vormen landelijke
meldkamerorganisatie.
—

—

Uniforme opschalingsprocedure
Uit de voorgestelde tekst van de Nota van Toelichting bij het nieuwe artikel 2.3.1 wordt
nu het referentiekader is vervallen (vgl. Stb 2010, 255, blz. 23) verwezen naar een
in het rapport Eenheid in verscheidenheid opgenomen aangepaste
opsehalingsprocedure (Gecoördineerde Regionale Incidentbestrijdings Procedure;
GRIP). Zoals aangegeven in mijn brief van 13 november 2013 aan het Bureau
Veiligheidsberaad (kenmerk KNP13001627) onderschrijf ik uw eerdere oordeel dat de
GRIP niet rigide moet worden toegepast. Zowel de GRIP als een Staf Grootschalig en
Bijzonder Optreden (SGBO) zijn geen doel op zich, maar hulpstructu ren ten dienste
van de aanpak van een (dreigende) ramp of crisis. Leidend criterium voor de keuze
van activering van welke hulpstructuur dan ook is het antwoord op de vraag welke
partijen noodzakelijk zijn voor, en kunnen bijdragen aan, een effectieve aanpak van de
specifieke (dreigende) situatie.
-

—

Verder adviseer ik de tekst aan te vullen met de opmerking dat voor het invoeren van
een uniforme opschalingsprocedure essentieel is dat voorafgaand (eerst) ook de
uniformering van de daaraan gekoppelde werkprocessen binnen de verschillende
disciplines gereed is.
Enkele tekstuele wijzigingen
De met de inhoudelijke voorstellen meegenomen tekstuele wijzigingen en herstel van
eerdere omissies zijn niet onlogisch. Bij het voorstel in artikel 2.3.2 lid 1 onder b is
echter niet op voorhand duidelijk wat de wijziging t.o.v. de huidige tekst behelst. Verder
is in de aanhef per abuis nog niet gewijzigd het per 1januari 2013 vervangen artikel 45
eerste lid van de Politiewet 1993 (oud).
Samenhang met overige wetgevingstrajecten
Gelet op de voorgestelde invoeringsdatum en het belangrijke, tegelijk lopende traject
om op grond van het gesloten Transitieakkoord per dezelfde datum te komen tot één
landelijke meldkamerorganisatie met maximaal tien locaties (Brief Minister 24
september 2013 TK 201 3-2014, 26956, nr 181 p. 2) adviseer ik in overweging te
nemen om de door te voeren wijzigingen tegelijk en in samenhang met andere
beoogde wijzigingen aan de Kamer aan te bieden.

«waaiaaarn en dienstbaar»

Datum 4 augustus 2014
Onderwerp concept-besluiten wijzigingen

Besluit veiligheidsregio’s en Besluit
personeel veiligheidsregios 1
Pagina 3/3

PUH E

eii

Besluit personeel veiligheidsregio’s
De voorgestelde vooral terminologische actualisering en technische aanpassing in het
conceptbesluit personeel veiligheidsregio’s leiden voor de politie niet tot het maken van
opmerkingen.
Ik adviseer u om bovenstaande reactie en opmerkingen te betrekken bij de
voorbereiding van de op te stellen besluiten.
Na vaststelling van de besluiten zullen de wijzigingen op de gebruikelijke wijze binnen
het korps worden gecommuniceerd.

man

«waaxzaarn en dieiistbaar»

çc)

060

1\\\IHh1\

t,—’—,

Vereniging van
Nederlandse Gemeenten

Ministerie van Veiligheid en Justitie
Nationaal Coordinator Terrorismebestrijding en Veiligheid

0

4

Postbus 20301
2500 EH ‘S-GRAVENHAGE

bijlage(n)

datum

betreft

Consultatie concept besluiten
wijziging Besluit veiligheidsregios
en Besluit personeel veiligheid
-

2

20 augustus 2014

In antwoord op bovenvermeld consultatieverzoek van de minister van Veiligheid en Justitie delen wij u
mede dat de voorgestelde wijzigingen van het Besluit Veiligheidsregios en het Besluit personeel
veiligheidsregio’s ons geen aanleiding geven tot het maken van opmerkingen. Conform het
desbetreffende verzoek van de minister hebben wij ons ten behoeve van deze reactie verstaan met het
Nederlands Genootschap van Burgemeesters en de Vereniging van Gemeentesecretarissen.
Hoogachtend,
Vereniging van Nederlandse Gemeenten

VNG Postbus 30435. 2500 GK Den Haag Tet 070-373 83 93 www vn til

01

o BO

r Veiligheids
beraad

Veiligheidsberaad
Postbus 7010
6801 HA Arnhem
Kemperbergerweg 7B Arnhem
www.veiligheidsberaad.nl
info@ veiligheidsberariI
0263552499
,•

Ministerie van Veiligheid en Justitie
Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid
——

Postbus 20301
2500EH DEN HAAG

22 augustus 2014
veiligheidsregios en Besluit
Onderwerp Consultatie voorgenomen wijziging Besluit
personeel veiligheidsregio’s

Datum

Op 6 juni jl. ontving het Veiligheidsberaad uw verzoek voor consultatie over de
voorgenomen wijzigingen in het Besluit veiligheidsregio’s en het Besluit personeel
Naar aanleiding van uw verzoek bericht ik u het volgende.
veiligheidsregio’s.
Het Veiligheidsberaad kan grotendeels instemmen met de voorgenomen wijzigingen in
de zogenoemde l tranche van het wetswijzigingstraject. De voorgenomen wijzigingen
hebben, zoals u ook in uw brief aangeeft, geen verstrekkende gevolgen.
Bevolkingszorg
Een eerste aandachtspunt dat we in dit kader inbrengen richt zich op een aspect binnen
bevolkingszorg. Hoewel we content zijn met de voorgenomen aanpassing rondom
crisiscommunicatie, zien we nog andere inconsequenties wanneer we het rapport
Bevolkingszorg op orde naast de voorgenomen wetteksten leggen.
De termen Team Bevolkingszorg en Sectie Bevolkingszorg worden bijvoorbeeld beide
gebruikt, maar betekenen in onze beleving hetzelfde. Aangezien de principes in het
rapport Bevolkingszorg op orde door alle veiligheidsregio’s en door uw Minister omarmd
zijn verzoek ik u nog eens secuur naar de terminologie in het betreffende rapport te kijken
en de wettelijke termen daarop aan te passen.
Reacties managementraden
Het Veiligheidsberaad heeft gelijktijdig het LQCGS, de RBC, de Raad van directeuren
Publieke Gezondheid en de Raad van directeuren veiligheidsregio betrokken bij deze
reactie Behalve bovenstaande inhoudelijke opmerking heeft men geen bezwaren en/of
opmerkingen ten aanzien van de voorstellen in de eerste tranche. Wel lopen enkele
reacties vooruit op de onderwerpen die in de tweede tranche aan de orde komen. Deze
zullen we dan ook meenemen in het traject van de tweede tranche.

Veihgheids
beraad

Pagina

2/3

Wegvallen diplomavereiste
De grootste wijziging die voorgesteld wordt betreft het vervallen van de diplomavereiste
voor een aantal niet operationele brandweerfuncties. Te weten:
•
•
•
•
•
•
•
•
•
.

Manager veiligheid
Medewerker operationele voorbereiding
Medewerker opleiden en oefenen
Oefencoördinator
Operationeel manager
Ploegchef
Specialist operationele voorbereiding
Specialist opleiden en oefenen
Strategisch manager
Tactisch manager

Het wegvallen van de diplomavereisten voor deze functies stuit, mede gebaseerd op de
ontvangen reacties van genoemde managementraden, niet op bezwaren binnen het
Veiligheidsberaad. Wij pleiten voor een flexibele inrichting van de bedrijfsvoering voor alle
veiligheidsregio’s. Daarbij past dat niet-operationele functies op basis van bijvoorbeeld
kwalificatiedossiers, competenties en de regionale wensen worden bemenst. Zo geldt dat
immers voor de meeste functies in het publieke domein. Uiteraard laat dat onverlet dat de
branches het Veiligheidsberaad kunnen verzoeken landelijke modellen vast te stellen.
Een adequate kwaliteitsborging is immers van groot belang. Hierbij kan het project
Kwaliteit en Vergelijkbaarheid dat in het kader van de Strategische Agenda zal starten,
ook een rol spelen.
Aansluitend geef ik u in overweging dat bovenstaande functienamen niet uitsluitend zijn
voorbehouden aan de brandweer. Het zijn inmiddels generieke functienamen geworden
die in verschillende contexten voorkomen. Dit gezegd hebbende, kunnen wij ons zeer
goed voorstellen dat het wel of niet wettelijk benoemen van deze functies in het komende
traject aan de orde komt.
Tweede tranche
Andere voor ons relevante zaken voor de tweede tranche zijn: opkomsttijden (project
RemBrand), de wettelijke planvormen en de overgang van input naar output eisen.
Gezien de meer inhoudelijke aspecten die de tweede tranche behelst verzoek ik u
hiervoor een ruimere reactietermijn ter beschikking te stellen dan voor onderhavige
tranche. Dit in verband met de benodigde afstemming en raadpleging.

Veiligheids
beraad

Pagina

3/3

1’

Dat er op dit moment nauwelijks inhoudelijke opmerkingen zijn ten aanzien van de eerste
tranche, komt mede door het zorgvuldige voorbereidingstraject dat door uw ministerie is
georganiseerd. In de voorafgaande expertsessies zijn de stakeholders afdoende
betrokken. De geleverde inbreng is herkenbaar verwoord in de voorgenomen teksten.
Graag verzoek ik u dan ook dezelfde werkwijze te hanteren in het traject voor de tweede
tranche.

Tot slot
Ik hoop u met bovenstaande voldoende handvatten te geven om te komen tot een
succesvolle wijziging van het Besluit veiligheidsregio’s en het Besluit personeel
veiligheidsregio’s in deze eerste tranche.
Hoogachtend,

Mr. G.H. (Geke) Faber
Voorzitter Veiligheidsberaad

_provnçi.e.

Commissaris van de Koning

GELDERLAND
Bezoekadres
Huis der Provincie
Markt II
6811 CGArnhem

•

Postadres
Postbus 9090
6800 GX Arnhem

telefoonnummer (026) 359 9111
telefaxnummer (026) 359 94 60
e-mailadres post@gelderland.nl
internetsite www.gelderland.nl

••.

Ministerie van Veiligheid en Justitie
Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en
Veiligheid
Postbus 201301
2500EH DEN HAAG

datum

23 september 2014
onderwerp

Consultatie concept-besluiten wijziging Besluit
veiligheidsregios en Besluit personeel veiligheidsregio’s

Bij brief van 28 mei 2014, met als kenmerk 510314, heeft de Minister van Veiligheid en Justitie
aan ons de concept-besluiten tot wijziging Besluit veiligheidsregio’s en Besluit personeel
veiligheidsregio’s ter consultatie aangeboden.
Alhoewel in de brief wordt gevraagd om uiterlijk voor 1 augustus 2014 te reageren, hebben wij
via ambtelijk contact vernomen dat deze datum is verlegd naar 1 oktober 2014.
Wij hebben ten aanzien van de concept-besluiten geconstateerd dat de voorgenomen
herzieningen betrekking hebben op aanpassingen die aansluiten bij de bestaande praktijk sinds
de invoering van de Wet veiligheidsregio’s. Ook zijn enkele cosmetische’ aanpassingen
voorzien. De voorgenomen herzieningen geven voor onze kring dat ook geen aanleiding tot het
geven van inhoudelijke opmerkingen. Dit hebben wij enige tijd geleden ook al op ambtelijk
niveau gecommuniceerd.
Onze reactie is aan u geadresseerd, zoals in vorengenoemde brief gevraagd. Voor de goede
orde merk ik ten aanzien van de adressering van bovengenoemde brief van 28 mei 2014 op dat
ondergetekende doyen van de Kring van Commissarissen van de Koning is en dat CdK Polman
samen met CdK Smit de portefeuille Veiligheid binnen onze kring behartigt.
Hoogachtend,
namens de Kring van Commissarissen van de Koning,

C.G.A. Cornielje,
Doyen

BNG Bank Den Haag, rekeningnummer 28.50.10824
BAN-nummer: NL74BNGHO2B5O1 0824
B1C-code van de BNG: BNGHNL2G
btw-nummer: NLOO1 8251 00.B03
KvK-nummer: 51468751

donderdaq 4 september b14
consultatie wijzigingsbesluiten inz. veiligheidsregio’s

Onderwerp:

Eerder hadden wij telefonisch contact over de consultatie concept-besluiten wijziging Besluit veiligheidsregio’s en
Besluit personeel veiligheidsregio’s.
Ik heb begrepen dat u bij nader inzien liever een schriftelijke reactie wenst.
Over het besluit personeel veiligheidsregio’s heeft VNO-NCW geen nadere opmerkingen. Dit besluit betreft de
interne Organisatie van de veiligheidsregio en is voor het bedrijfsleven niet direct relevant.
De in de wijziging van het besluit veiligheidsregio’s gecreëerde mogelijkheid om het Copi, ROT en GBT uit te breiden
zien wij als een positieve verandering. Dit maakt het mogelijk dat bij incidenten ook vertegenwoordigers van de
relevante vitale sectoren deelnemen. Ook de voorziene uniforme opschalingsprocedure zien wij als een goede
ontwikkeling.
Mocht u nog vragen hebben, schroom niet mij te bellen/mailen.
Met vriendelijke groet,

Bedrijfsleven en Maatschappij
VNO-NCW MKB-Nederland
-

Website: www.vno-ncw.nI

-

www.mkb.nI

Bezuidenhoutseweg 12, 2594 AV Den Haag
Postbus 93002, 2509 AA Den Haag

0 BD

llI1 IIII

Instituut Fysie.ke Veiligheid
Bestuurs- en-.)

Instituut

XF

Postbus 70106801 HA Ar1[em
Kemperbergerweg 783, Arnhem
www.itv.nI
into@itv.nl
026 355 24 00

Fysieke

Veiligheid

Ministerie van Veiligheid en Justitie
Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid

Postbus 20301
2500 EH DEN HAAG

Datum
Onderwerp

21 augustus 2014
Consultatie voorgenomen wijzigingen Besluit veiligheidsregios en Besluit
personeel veiligheidsregios

1

Op 28 mei jI. ontving het bestuur van het Instituut Fysieke Veiligheid (IFV) de brief van de
Minister van Veiligheid en Justitie, waarin het IFV gconsulteerd wordt over de
voorgenomen wijzigingen in het Besluit veiligheidsregio’s en het Besluit personeel
1 bestuur graag enkele
veiligheidsregio’s. Via deze weg wil ik u namens het
aandachtspunten vanuit het IFV meegeven met betrekking tot de voorgenomen
wijzigingen.
Voorgenomen wijzigingen Besluit veiligheidsregio’s
De voorgenomen wijzigingen in het Besluit veiligheksregio’s worden door het 1EV positief
laats incident en het regionaal
beoordeeld. Het ruimte bieden aan het commando 9
operationeel team om andere partijen aan het overleg toe te voegen, kan meerwaarde
bieden bij de bestrijding van een incident. Ook het vornemen om te werken met een
uniforme opschalingsprocedure wordt als een verbetering ervaren en zal een impuls
geven aan de samenwerking.
Voorgenomen wijzigingen Besluit personeel veilgheidsregio’s
t personeel veiligheidsregio’s is
9
De belangrijkste voorgenomen wijziging in het Besl
het laten vervallen van de diplomavereiste voor een aantal brandweerfuncties, te weten:
• manager veiligheid
• medewerker operationele voorbereiding
• medewerker opleiden en oefenen
• oefencoördinator
• operationeel manager
• ploegchef
• specialist operationele voorbereiding
• specialist opleiden en oefenen
• strategisch manager
• tactisch manager.

Bestuurs- eri’

Instituut
Fysieke
Veiligheid

1F’

directeondteunng
Pagina

2/2

Deze wijziging doet recht aan de autonomie en verantwoordelijkheid van de
veiligheidsregio’s en maakt het mogelijk om meer flexibiliteit in de bedrijfsvoering van
veiligheidsregio’s te realiseren. Echter, vanuit het cogpunt van kwaliteitsborging ten
aanzien van deze functies en vergelijkbaarheid op !andelijk niveau voorziet het 1EV een
risico.
Op dit moment vormt het 1EV-examen de enige manier om de kwaliteit van deze
functionarissen te toetsen en op landelijk niveau tebewaken. Examinering borgt daarmee
het kwaliteitsniveau van deze wettelijke functies. Bij het wegvallen van het examen komt
deze kwaliteitsborging in het geding, omdat binnen de branche geen afspraken zijn
i. In het licht van de ontwikkelingen in
1
gemaakt over het vereiste vakbekwaamheidsniveai
het brandweeronderwijs, waarover herhaaldelijk in onderzoeken is geconcludeerd dat de
kwaliteit niet geborgd is, kan dit risico’s opleveren.
Het is de verantwoordelijkheid van de besturen vanide veiligheidsregio’s om zorg te
dragen voor voldoende gekwalificeerd en geoefend personeel. Het IFV is ervan overtuigd
dat er meerwaarde ligt in het gezamenlijk bepalen n handhaven van het
kwaliteitsniveau. Het IFV nodigt de veiligheidsregio’s dan ook van harte uit om hierin
gezamenlijk op te trekken.
-

Het loslaten van de diploma-eisvoor deze specifieké groep wettelijk&funöties imiiliceert
tevens dat deze functies niet langer beschermd zijn Iedereen in Nederland mag zich na
het wegvallen van de diploma-eis uitgeven als bijvoorbeeld specialist opleiden en
oefenen. Zolang er geen brancheafspraken zijn genaakt over het vereiste
kwaliteitsniveau en een eventuele branche-certificering, ligt ook hier een risico voor het
n dergelijke opleiding in het vervolg
9
verlies aan kwaliteit. Temeer omdat elke opleider e
kan
uitreiken, zonder landelijke
functietitel
bijbehorende
kan aanbieden en een
onafhankelijke examinering. De kwaliteit en waarde an deze opleidingen en diploma’s
kunnen zonder brancheafspraken over kwaliteitsvereisten niet geborgd worden.
Tot slot
Ik hoop u met bovenstaande voldoende handvatten e geven om te komen tot een
succesvolle wijziging van het Besluit veiligheidsregic ‘s en het Besluit personeel
veiligheidsregio’s in deze eerste tranche. Ik hoop va i harte dat u de overwegingen vanuit
het IFV meeneemt in de herziening.
Hoogachtend,

Mr. G.H. (Geke) Faber
Voorzitter bestuur Instituut Fysieke Veiligheid

ABVAKABO/

Ministerie van Veiligheid en Justitie
Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid
-.

—

—

41..
rOSLUUS
LJ4U 1

2500 EH Den Haag

—

CBB
Postadres
Postbus 3010
2700 KT Zoetermeer
Bezoekadres
Boertiaevelaan 1
2713 HA Zoetermeer
T

Datum

1 oktober 2014

F
1
E
Bijlage(n)

0900 2282522
(lokaal tarief)
0793536485
www.abvakabofriv.nI
post@abvakabo.nl

KvK 4041 06 96
ING NL681NGB0000292415

Hiermee bieden wij u onze reactie aan, naar aanleiding van uw brief, concept besluit wijziging van het
Besluit veiligheidsregio’s en het Besluit personeel veiligheidsregio’s.
De afgelopen jaren hebben ook wij ons ingezet om te komen tot borging van een kwalitatieve
brandweerzorg. Met het vervallen van de brandweerwet 1995 en de totstandkoming op 1 oktober
2010 van de Wet Veiligheidsregio’s (Wvr) brak een nieuw tijdperk aan. De wet heeft als belangrijkste
doel de rampenbestrijding en crisisbeheersing in Nederland te verbeteren. De wet beoogt een
efficiënte en kwalitatief hoogwaardige organisatie te realiseren van de brandweerzorg, geneeskundige
hulpverlening, rampenbestrijding en crisisbeheersing onder één regionale bestuurlijke regie.
Het instellen van veiligheidsregio’s is onderwerp van stevige politiek en bestuurlijke discussie
geweest. Er was met name kritiek op de keuze voor het instrumentarium van “verlengd lokaal
bestuur”, de democratische verantwoording zou onvoldoende geborgd zijn, In antwoord daarop heeft
de toenmalige Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) aan de Eerste Kamer
toegezegd dat de wet na twee jaar geëvalueerd zou worden “om te kunnen bezien hoe de wet in de
praktijk uitwerkt”.
Als Vakorganisatie vertegenwoordigen wij een deel van het spelersveld binnen de primaire en
secondaire processen van de brandweerzorg, gerieeskundige hulpverlening, rampenbestrijding en
crisisbeheersing. Veiligheid voor de burgers en eigen personeel, een van de belangrijkste kernwaarde
daarin. Vakbekwaam worden, zijn en blijven vormen de basis tot consistente kwaliteit, naast
arbeidsomstandigheden tot veilig optreden. Secondaire arbeidsomstandigheden maken het tot een
geheel van een excellerende organisatie. In het evaluatierapport van de Commissie Hoekstra vinden
wij maar weinig terug van onze inbreng, wat wij betreuren.
Het op 23januari 2013 uitgebrachte rapport RemBrand was een aanslag op opkomsttijden. Hoewel de
stellers meenden dat er geen wettelijke basis aan ten grondslag lag, moesten zij bakzeil halen en
doen nu nieuwe pogingen. Opkomsttijden zijn meer dan toetscriteria in tijd; het bepaalt mede de
kwaliteit van de mogelijkheden tot juist repressief optreden, volgens gestandaardiseerde methodieken
“Lessen uit het verleden”. Kwantitatief meer voertuigen sturen zal naast grote verkeerstechnische

2 van 2

risico’s de kwaliteit niet verhogen maar afbreuk doen aan slagkracht tijdens de offensieve binnen
aanval.
Tijdens het verloop van een incident komen processen samen, primaire en secondaire; bestrijden en
beperken zijn de basis en vormen (samen met de situatie rond het incident normaliseren) de bindende
factor tot operationele prestatie. Basis brandweerzorg en opschalingmodellen, peloton en compagnie,
de garantie tot eenheid. Samen optreden met overige (nood) hulp- en gemeente, provinciale en
overkoepelende landelijke diensten een waarborg binnen onze wettelijke kaders “veiligheid voor
iedere burger”.
Het vervallen van een diplomavereiste (conform voorgestelde aanpassingen) is naar ons oordeel een
slechte zaak. Iedere burger biedt de ander hulp als hij daarom vraagt of in redelijkheid mag worden
verwacht, daarvoor is geen diplomavereiste maar goed burgerschap slechts de basis. Professioneel
optreden daarentegen kan niet anders dan middels basisvaardigheden en specialisatie en proeve van
bekwaamheid worden, zijn en blijven, diploma’s een graadmeting. Ook het loslaten van Rijksdiploma’s
is naar onze mening een stap in de verkeerde richting en een risico voor het behoud van bestaande
kwaliteitsstandaarden.
Kwantitatief meer mensen in de kernbezetting van Commando plaats incident (COPI), het regionaal
operationeel team, team bevolkingszorg en het gemeentelijk beleidsteam zijn geen voorwaarden tot
excellerende organisatie. Kwalitatief, gediplomeerd personeel, goede en heldere protocollen en
afspraken, met ruimte voor gemotiveerd afwijken bevorderen juist wel het excelleren. Rampen en
crises zijn geen maatwerk scenario’s, anders waren ze te voorkomen.
Samengevat:
1.
2.
3.
4.
5.

l

Abvakabo FNV is tegen het loslaten van het diplomavereiste;
Abvakabo FNV is tegen de afschaffing van Rijksdiplomering;
Tegen het begrip gelijkwaardigheid diploma;
Abvakabo FNV wijst de aanpassing dat operationele functionarissen, met omschreven functie
commandant (van dienst) niet aan medische keuringseisen behoeven te voldoen, af;
En Abvakabo FNV is voor behoud basis brandweerzorg, de kwalitatieve eenheid en het meten
van operationele prestaties.

Hoogachtend,

1/0

!—

A.E. de Haas
Vakbondsbestuurder Abvakabo FNV

ABVAKABO

Abvakabo Zoetermeer

Ministerie van Veiligheid en Justitie
Nationaal Coördinator Terrorismebestriidina en VeiIiahiH

2700 KT Zoeterrneer

Postbus 20301
2600 EH DEN HAAG

Bezoekadres
Boert1aavelaan 1
27131-lA Zoetermeer
T
F
1
E

KvK 40 41 0696
ING NL681NGB0000292415

Datum

21 november2014

Dossier

Bijlage(n)

Naar aanleiding van onze eerdere brief d.d. 1 oktober 2014 briefnurnmer NKM-141001 -001
betreffende onze reactie op de wijzigingen van het concept Besluit Veiligheidsregio’s en het
concept Besluit personeel Veiligheidsregio’s delen wij u mee, dat wij met een
vertegenwoordiging van uw Ministerie op 28 oktober 2014 een constructief overleg hebben
gehad.
Dit overleg heeft bij ons het inzicht op een aantal kritiekpunten die wij hadden op het concept
besluit doen veranderen. Bij deze trekken wij de punten gesteld in de samenvatting 2 tot en
met 5 uit onze brief in.
Ten aanzien van punt 1, het loslaten van het dipiomavereiste, zijn wij van mening dat het
vervallen van het diplomavereiste voor ons op dit moment een stap te ver is. U stelt dat deze
10 functies voor de bovenregionale samenwerking niet van belang zijn ten tijde van brand,
ramp of crisis. Wij delen die mening, maar deze functies zijn wel van belang in de
procesvoering en de bedrijfsvoering in de regio’s. Zij hebben een grote invloed op het
maken van aanvaisplannen, veiligheidsaspecten, inzetprocedures, oefenprocedures, etc.
Wij denken dat een brandweerachtergrond met een daarbij passend brandweeropleidingsniveau onontbeerlijk is. Wij kunnen ons voorstellen dat het NIBRA diploma
daarvoor niet het geêigende instrument is. Wij kunnen ons voorstellen dat daar een
passende en meer op de functie toegesneden opleiding voor in de plaats komt. Zolang dat
nog niet is gerealiseerd zijn wij van mening dat de huidige diploma eis gehandhaafd moet
blijven.
Hoogachtend,

A.E. de Haas
Vakbondsbestuurder Abvakabo FNV

09002262522
(lokaal tarief)
079 35 36 485
www.abvakabofnv.nl
postabvakabo.nl

Raad voor de finandële verhoudingen

>

Retouradres Postbus 20011 2500 EA Den Haag

Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties

Raad voor de financiële
verhoudingen

Postbus 20011
2500 EA Den Haag

Korte Voorhout 7
2511 CW Den Haag
Postbus 20011
2500 EA Den Haag
www. rob-rfv. ni

Datum
Betreft

1 mei 2015
Groot onderhoud gemeentefonds 2016

Bij bovenvermelde brief vraagt u de Raad voor de financiële verhoudingen advies
over het groot onderhoud gemeentefonds 2016. De adviesaanvraag gaat over de
verdeelvoorstellen van de tweede fase van het groot onderhoud gemeentefonds.
De tweede fase groot onderhoud omvat de taakgebieden Werk en inkomen (W&I),
Brandweer & Rampenbestrijding (B&R, onderdeel van Openbare Orde en
Veiligheid) en Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Stedelijke Vernieuwing
(VHROSV, onderdeel van Infrastructuur en Gebiedsontwikkeling). Deze
(sub)clusters zijn in de eerste fase buiten beschouwing gebleven.
Onderwijshuisvesting (OHV, onderdeel Educatie) is opnieuw onderzocht. Aan de
Raad wordt ook advies gevraagd over de krimpmaatstaf in het gemeentefonds.
Daarnaast is in samenhang met het cluster B&R de verdeling van de brede
doeluitkering rampenbestrijding (BDuR) onderzocht. De omvang van deze
specifieke uitkering vanuit het ministerie van V&J behoorde niet tot het kader van
het onderzoek.
Samenvatting
De Raad acht het een logische keuze om in de tweede fase van het groot
onderhoud vast te houden aan uitgangspunten uit de eerste fase van het groot
onderhoud. Het zou niet juist zijn de spelregels halverwege te veranderen. Wel
merkt hij op dat deze tweede tranche bevestigt dat een meer fundamentele
benadering van de financiële verhoudingen noodzakelijk is. De Raad adviseert
daarom dat u als systeem verantwoordelijke voor de financiële verhoudingen direct
start met de voorbereiding voor een fundamentele herziening van de financiële
verhouding die recht doet aan de bestuurlijke, maatschappelijke en financiële
dynamiek.

De Raad constateert dat de huidige methodiek om een kostengeoriënteerde
verdeling van het gemeentefonds te ontwikkelen, zijn grenzen bereikt heeft. De
Raad heeft twee belangrijke overwegingen die tot deze constatering leiden en die
de kern van zijn advies samenvatten.
•
Bij regionale samenwerkingen zoals de veiligheidsregio ‘s volgen de
Pagina 1 van 17

Raad voor de financiële verhoudingen

•

financiële verhoudingen de bestuurlijke verhoudingen niet meer.
Een langjarig beeld is noodzakelijk om een kostengeoriënteerde verdeling
voor de uitgavenclusters met een investeringskarakter te ontwikkelen. Dat
wil zeggen: langjarige gegevens per gemeente over uitgaven, inkomsten
en mutaties in reserves.

Datum
1 mei 2015

Het voorstel voor de nieuwe verdeling van VHROSV wordt naar het oordeel van
de Raad sterk beïnvloed door tijdelijke effecten. De kosten van grotere gemeenten
vertonen in de periodieke onderhoudsrapporten (POR ‘en) een grillig beeld. De
nieuwe ijkpuntverdeling doet daar geen recht aan. Ook over de kosten die ten
laste van de algemene middelen van gemeenten komen vanwege het wegvallen
de rijksmiddelen voor stedelijke vernieuwing (ISV) bestaat grote onzekerheid.
Doordat een longitudinaal beeld ontbreekt van inkomsten, uitgaven en mutaties in
reserves, vertonen de uitkomsten grote onzekerheden en risico’s. De Raad vindt
het onverstandig om aan het onderzoek vergaande conclusies te verbinden die tot
dergelijke grote herverdeeleffecten leiden. Voor een deel wordt dit ook erkend. Dit
is de reden om het voorstel om de herverdeeleffecten op dit cluster voor de
rechtstreekse ISV gemeenten op nul te zetten. De Raad is evenwel van mening
dat dit onvoldoende soelaas biedt. Het is voor een belangrijk deel een sigaar uit
eigen doos. De voorgestelde compensatiemaatregel komt onvoldoende tegemoet
aan de structurele kosten van gemeenten. De Raad wijst daarom het
herverdeelvoorstel af. De Raad dringt er daarom met klem op aan om op de kortst
mogelijke termijn een goed inzicht in de structurele kosten op basis van een
langjarig beeld van investeringsopgaven van gemeenten te ontwikkelen en op
basis daarvan te komen tot goed onderbouwd verdeelvoorstel.
Tegelijkertijd is de Raad van oordeel dat de achtereenvolgende POR’en vanaf 2007
voldoende aantonen dat kleine gemeenten tot nu toe onderbedeeld zijn in de
verdeling. Vanuit het principiële punt van kostenoriëntatie is dat ongewenst.
Daarom stelt de Raad voor om in afwachting van een structureel beeld van de
kosten op dit cluster in de tussentijd de verdeling zodanig aan te passen dat de
kleine gemeenten voor de komende drie jaar er maximaal € 18,- per inwoner op
vooruit gaan.
De nieuwe verdeling voor Brandweer en Rampenbestrijding en de BDuR kan
ingevoerd worden, maar er is een fundamentele herziening van de
financieringswijze nodig om de financiële verhoudingen weer gelijk te laten lopen
met de bestuurlijke verhoudingen. De Raad stelt voor de hybride financiering als
vertaling van het uitgangspunt van verlengd lokaal bestuur te laten vervallen en
over te gaan tot een rechtstreekse bekostiging van de veiligheidsregio’s. Indien
vastgehouden wordt aan de hybride bekostiging moet wel aan de daaraan
verbonden voorwaarden worden voldaan, dat wil zeggen een kostendekkende
vergoeding voor het regionale takenpakket via de BDuR.
De nieuwe verdeling voor Onderwijshuisvesting kan ingevoerd worden, maar er
moet vanaf nu gestart worden met het opstellen van een langjarige kwantificering
van de investeringsopgaven van gemeenten.
De nieuwe verdeling voor het cluster Werk en Inkomen kent geen bezwaar. De
Raad kan instemmen met het beperken van de maatstaf bijstandsontvangers in de
verdeling van de algemene uitkering.
Pagina 2 van 17

Raad z oor de financiële verhoudingen

De voorstellen met betrekking tot de krimp zijn nog onvoldoende uitgewerkt. Wel
onderschrijft de Raad dat de Krimpmaatstaf in zijn huidige vorm per 2016 kan
worden beëindigd. De Raad stemt in met het voornemen de aanpak te
concentreren op topkrimpregio’s met een substantiële daling van meer dan 3%.
De Raad acht bij een verdeling naar 8 topkrimpgemeenten de governance
onvoldoende geborgd. Hij bepleit een oplossing in breder regionaal perspectief.
Het is niet louter een verdelingsvraagstuk binnen het gemeentefonds.

Datum

1 mei 2015

2.
Wat aan de tweede fase groot onderhoud vooraf ging

De Raad handhaaft zijn pleidooi voor een fundamentele herziening van de
financiële verhoudingen, maar hecht voor dit moment aan de continuering van de
aanpak uit de eerste fase.
Vorig jaar heeft de Raad reeds een zeer uitgebreid en fundamenteel advies
uitgebracht over de eerste fase groot onderhoud gemeentefonds.’ Het nu
voorliggende verdeelonderzoek bouwt voort op de grondvesten daarvan. Het groot
onderhoud was teruggebracht tot een ogenschijnlijke technische exercitie. Binnen
dat kader kon de Raad instemmen met het handhaven van de bestaande
uitgangspunten.
De Raad liet zich echter kritisch uit over de verdeelvoorstellen omdat de opzet
voorbij ging aan de fundamentele keuzes over onder andere de verevening van de
kosten en de inkomstencapaciteit en de globaliteit van het verdeelstelsel. Tot slot
besprak de Raad de omvang en de voeding van het gemeentefonds in relatie tot
de omvang van het eigen belastinggebied. De Raad was van oordeel dat de
bestuurlijke ontwikkelingen zoals de drie decentralisaties, de gevolgen van
schaalvergroting en bestuurlijke samenwerking maar ook demografische
ontwikkelingen deze fundamentele keuzes in de nabije toekomst wel noodzakelijk
maken. Bij een meer fundamentele herziening van de verdeling moet de relatie
onderzocht worden tussen de mogelijkheden om eigen inkomsten te verwerven en
de kosten die gemeenten maken. Het gaat de Raad er om dat explicieter en meer
eenduidig rekening gehouden moet worden met de mate waarin (een deel van) de
uitgaven bekostigd kunnen worden met eigen inkomsten.
Verder betreurde de Raad dat door het groot onderhoud op te splitsen in twee
fases het integrale beeld van de herijking verloren ging.
Het voorstel bood wel een oplossing voor de belangrijkste scheefheden op de
uitgavenclusters, vooral onderwijshuisvesting en wegen, alsmede een acceptabele
oplossing voor de nieuwe woningtelling op basis van de Basisregistraties Adressen
en Gebouwen (BAG). Uit praktische overwegingen stemde de Raad daarom in met
het doorvoeren van de herverdeling per 2015.
De Raad acht het nu een logische keuze om in de tweede fase van het groot
onderhoud vast te houden aan uitgangspunten uit de eerste fase van het groot
onderhoud. Het zou niet juist zijn de spelregels halverwege te veranderen. Dat
neemt niet weg dat de kritische opmerkingen ten aanzien van de wijze waarop het
1

Rfv, Consultatie groot onderhoud gemeentefonds 2015 en 2016, 14 april 2014.
Pagina 3 van 17

Raad voor de financièie verhoudingen

groot onderhoud is vorm gegeven onverkort van toepassing zijn op de tweede
fase. De Raad adviseert daarom dat u als systeem verantwoordelijke voor de
financiële verhoudingen direct start met de voorbereiding voor een fundamentele
herziening van de financiële verhouding die recht doet aan de bestuurlijke,
maatschappelijke en financiële dynamiek. De Raad is bereid daar zijn bijdrage aan
te leveren.

Datum
1 mei 2015

3.
Belangrijkste bevindingen bij onderzoeksmethode tweede fase groot
onderhoud
De Raad constateert dat de huidige methodiek om een kostengeoriënteerde
verdeling van het gemeentefonds te ontwikkelen, zijn grenzen bereikt heeft. De
Raad heeft twee belangrijke overwegingen die tot deze constatering leiden en die
de kern van zijn advies samenvatten.
•
Bij regionale samenwerkingen zoals de veiligheidsregio’s volgen de
financiële verhoudingen de bestuurlijke verhoudingen niet meer. Dit maakt
een fundamentele beschouwing van de financiering van regionale taken
noodzakelijk.
•
De methodiek schiet tekort voor uitgaven die geen exploitatie- maar een
investeringskarakter hebben. Dit ondermijnt de kostenoriëntatie van de
verdeling. Een langjarig beeld is noodzakelijk om een kostengeoriënteerde
verdeling voor de uitgavenciusters met een investeringskarakter te
ontwikkelen. Dat wil zeggen: langjarige gegevens van een steekproef van
gemeenten over uitgaven, inkomsten en mutaties in reserves.
Het gemeentefonds kent een aantal clusters waarvoor de uitgaven een
investeringskarakter hebben; gemeenten financieren deze niet zozeer vanuit de
exploitatie, maar vanuit bestemmings- en algemene reserves. Dit geldt
bijvoorbeeld voor Onderwijshuisvesting (OHV) en Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Stedelijke Vernieuwing (VHROSV).

4.
Brandweer en Rampenbestrijding en Brede Doeluitkering
Rampenbestrijding (BDuR)
Bij regionaal uitgevoerde taken volgen de financiële verhoudingen de bestuurlijke
verhoudingen niet meer.
De bekostiging van de taken voor brandweer en rampenbestrijding vindt plaats uit
het (sub)cluster Brandweer en Rampenbestrijding (B&R) en via de specifieke
uitkering aan Veiligheidsregio’s, te weten de Brede Doeluitkering
Rampenbestrijding (BDuR). In verschillende adviezen heeft de Raad gewezen op
de consequenties voor de financiële verhoudingen van deze hybride financiering
2 Daarin constateerde de Raad al dat de hybride
van de veiligheidsregio’s.
financiering een wettelijke basis heeft: de lokale veiligheid is volgens de wet een
gemeentelijke taak, terwijl de Wet veiligheidsregio’s (Wvr) verplicht dat uitvoering
op regionaal niveau plaatsvindt. De hybride bekostiging zou een uitdrukking
2
Rfv, Advies financiële gevolgen Wet veiligheidsregio’s. 15 april 2010; Rfv, Advies bekosti
gingswijze veiligheidsregio, 31 oktober 2006.

Pagina 4 van 17

RaacJ voor de financiële verhoudingen

moeten zijn van het principe van verlengd lokaal bestuur.

Datum
1 mei 2015

De Raad stelt echter vast dat dit in cle huidige situatie leidt tot een disbalans in de
bekostiging: de uitgaven worden voor bijna 9Q% gedaan door de regio’s, terwijl
de bekostiging voor bijna 90°h op gemeentelijk niveau plaatsvindt.
Deze disbalans gaat verstorend werken op het moment dat er geen heldere
afbakening is tussen gemeentelijke en (strikt) regionale taken. Door deze diffuse
afbakening van taken zijn de geldstromen niet meer goed toe te rekenen, laat
staan te verdelen. Bovendien wordt de geldstroom waarmee het leeuwendeel van
de regionale uitgaven wordt gefinancierd, namelijk de gemeentelijke, op basis van
lokale kenmerken verdeeld. Daarom constateert de Raad dat de financiële
verhouding geen afspiegeling meer is van de bestuurlijke verhouding.
Het bovengenoemde effect zal zich in een iets andere vorm ook voordoen door de
decentralisaties in het sociale domein, waarmee gemeenten voor ongeveer C 10
miljard aan extra taken hebben gekregen. Deze taken voeren gemeenten voor een
groot deel ook uit in regionale samenwerkingsverbanden. Er kunnen veel
verschillende vormen van samenwerking zijn, van gemeenschappelijke regeling
tot uitvoering door (en bekostiging van) een centrumgemeente. De
uitgavenpatronen zullen in veel gevallen niet meer alleen door gemeentelijke,
maar door regionale kenmerken bepaald worden.
Dan is het de vraag in hoeverre het uitgangspunt van kostenoriëntatie op het
niveau van gemeenten nog wel te handhaven is, des te meer daar deze
geldstromen als communicerende vaten werken. Tekorten op de BDuR worden
opgevangen vanuit de algemene middelen van gemeenten.
De Raad benadrukt dat niet de hybride financiering zelf het probleem is, maar wel
het gebrek aan een duidelijke afbakening van de zaken die uit de respectievelijke
geldstromen worden gefinancierd. Idealiter zou de verdeling van de BDuR immers
gericht moeten zijn op de zaken die op het niveau van de veiligheidsregio’s
verschillen en de verdeling van het gemeentefonds op zaken die onderscheidend
zijn voor gemeenten.
De kostenverschillen tussen gemeenten worden echter voor een groot deel
veroorzaakt door de regio waarin ze liggen. Twee gemeenten met dezelfde
kenmerken kunnen als gevolg van de regio waarin ze liggen toch met
verschillende kosten te maken hebben. De gemeentespecifieke kosten blijken niet
meer uit de gemeentelijke begrotingen omdat de kosten zijn vertaald in een
verdeelsleutel die voor alle gemeenten in die regio geldt. Het grootste deel van de
kosten kan eigenlijk alleen nog op regionaal niveau worden vastgesteld. De grens
van wat nog kan op het gebied van verdeelonderzoek is dus overschreden.
De voornoemde diffuse afbakening wordt nog problematischer door het feit dat er
een grote disbalans is tussen de toekenning van middelen (86% op gemeentelijk
niveau) en de aanwending daarvan (89°k op regionaal niveau). Hoewel het
ontstaan van deze disbalans zoals gezegd een wettelijke basis heeft, werkt deze
bij een onheldere afbakening verstorend. Daarom constateert de Raad dat de
financiële verhouding geen afspiegeling meer is van de bestuurlijke verhouding.
Er zijn drie mogelijke benaderingen van dit probleem.
Paqina 5 van 17

Raad zoor de finmciële verhoudingen

1) De bekostiging van de veiligheidsregio in zijn geheel onder de BDuR brengen
Het cluster B&R zou dan gedeeltelijk of geheel overgeheveld worden naar de
BDuR, die hiermee maximaal 10 keer zo groot wordt. De commissie-Hoekstra
3 In theorie hoort de afweging van
noemt deze variant ook, maar wijst deze af.
kosten en baten immers op lokaal niveau plaats te vinden, vanwege de
democratische legitimiteit en de wettelijke verantwoordelijkheid van de
burgemeester. Bovendien is de BDuR een specifieke uitkering, wat de vrijheid van
integrale afweging door gemeenten beperkt. De afweging dreigt zich dan te
beperken tot de wijze van aanwending en niet meer over het gewenste niveau.

Datum
1 mei 2015

Toch is de Raad van oordeel dat veel voor deze bekostigingswijze pleit, vanwege
de geconstateerde disbalans, de diffuse afbakening en het feit dat de kosten
grotendeels regionaal bepaald worden. Daarom zou de BDuR kostendekkend
dienen te worden voor alle taken. De verdeling van de BDUR kan dan worden
gebaseerd op regionale kenmerken.
2) De kosten van de veiligheidsregio onderbrengen in het gemeentefonds
Dit is de logische consequentie van het principe van verlengd lokaal bestuur.
Bovendien zal deze afschaffing van hybride financiering weer duidelijkheid
scheppen. Nadeel is echter dat er bepaalde landelijke beleidsprioriteiten zijn en
het Rijk systeemverantwoordelijkheid draagt. Het Rijk stelt immers specifieke
eisen aan de veiligheidsregio’s. Het Rijk zal een financieringsinstrument willen
houden om deze waar te maken. Deze variant sluit aan op het bestuurlijke
uitgangspunt van verlengd lokaal bestuur, maar wringt met de
systeemverantwoordelijkheid op rijksniveau. Bovendien kan een gemeente meer
4 Dit zou dan
kosten moeten maken, puur omdat hij in een risicovolle regio ligt.
kenmerken.
gemeentelijke
vertaald moeten worden in
3) Behoud hybride financiering
De keuze kan ook zijn om vast te houden aan hybride financiering. Om de
financiële en bestuurlijke verhouding weer in evenwicht te brengen is het volgens
de Raad dan wel noodzakelijk om een heldere verantwoordelijkheidsverdeling te
formuleren en de omvang en de verdeling van de geidstromen hierop aan te
passen. Dit houdt in dat uit de BDuR in ieder geval die taken worden bekostigd die
strikt op regionaal niveau liggen, zoals verhoging van kwaliteitsniveaus die door
het Rijk opgelegd worden. Ten tweede moet de erkenning dat veel veiligheids- en
dienstverleningsniveaus op regionaal niveau bepaald worden vertaald worden in
een andere verdeling in geidstromen. Dat betekent dat de balans hersteld moet
worden door meer geld via de BDuR te verdelen, omdat de meeste
kostenverschillen ontstaan door verschillen tussen regio’s en niet door verschillen
tussen gemeenten. De BDuR verevent dan verschillen tussen regio’s.
Op basis van de feitelijke kostenverhouding en bovenstaande overwegingen komt
de Raad tot de conclusie dat rechtstreekse bekostiging van de veiligheidsregio ‘s
door het Rijk het meest aangewezen is. Indien u wenst vast te houden aan de
hybride bekostiging dan moet u wel aan de daaraan verbonden voorwaarden
voldoen, dat wil zeggen een kostendekkende vergoeding voor het regionale
takenpakket via de BDuR.
Evaluatiecommissie Wet veiligheidsregio’s en het stelsel van Rampenbestrijding en Crisis-

beheersing, Eindrapportage, 18 september 2013
“Vergelijk bijvoorbeeld een kleine gemeente in het Rijnmondgebied met een gemeente in
Drenthe

Pagina 6 van 17

Raad voor de financiële verhoudingen

Gebruik van weinig onderscheidende maatstaven
De nieuwe verdeelformule voor het gemeentefondsciuster Brandweer en
Rampenbestrijding (B&R) bevat de maatstaven ‘oppervlakte binnenwater’ en
‘oppervlakte buitenwater’, waarmee echter zeer weinig geld verdeeld wordt. Dit
ligt alleen in de rede als deze voldoende differentiëren tussen gemeenten en
aansluiten op de kosten. Als dit allebei niet zo is, dan staat dit op gespannen voet
met de globaliteit van het verdeelstelsel. Hetzelfde geldt voor het kleine bedrag
dat in de voorgestelde nieuwe verdeling van de BDuR met de maatstaf ‘kernen’
verdeeld wordt.

Datum
1 mei 2015

De Raad stelt dan ook voor om deze te schrappen, tenzij aangetoond wordt dat
het gebruik van deze maatstaf voldoende onderscheidend is. Dat wil zeggen: voor
een aantal gemeenten een omvangrijk budgettair effect heeft dat bovendien
objectiveerbaar te herleiden is tot een gemeenschappelijk kenmerk, in dit geval de
aanwezigheid van binnen- en buitenwater.

5.
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Stedelijke Vernieuwing
(VHROSV)

De Raad wijst het verdeelvoorstel voor dit cluster af vanwege de grote
onzekerheden en het ontbreken van een langjarig beeld, maar stelt in plaats
daarvan een tussentijdse compensatie voor om kleine gemeenten tegemoet te
komen in de gestegen kosten. De Raad dringt erop aan dat zo snel mogelijk de
langjarige lasten en dekkingsmogelijkheden van gemeenten in beeld gebracht
moeten worden. Dit advies is gebaseerd op drie constateringen.
De eerste constatering van de Raad is dat de POR’en aantonen dat de kleine
gemeenten met de oude verdeling structureel onderbedeeld zijn.
Uit de achtereenvolgende POR’en Gemeentefonds zijn de volgende getalsmatige
effecten af te leiden voor kleine respectievelijk grote gemeenten.
Tabel 1 Samenvatting Periodieke Onderhoudsrapporten VHROSV

IJkpunt minus feitelijke uitgaven. Bedragen in € per inwoner.

Grootte (mw)
alle
<20.000
>50.000

2007
-5
-18
-2

2008
-5
-17
+3

2009
-3
-18
+4

2010
-5
-17
0

2011
-2
-21
+10

2012
-4
-20
+6

2013
-5
-23
+10

2014
-12
-28
-2

Hoewel de onderbedeling van kleine gemeenten duidelijk is, is het lastig een
eenduidige conclusie te trekken uit het wisselende beeld bij grote gemeenten en
de plotse verdere daling bij kleinere gemeenten.
Enerzijds concludeert de Raad op basis van de POR’en dat het beeld voor de kleine
gemeenten overeenkomt met het resultaat van het verdeelonderzoek. Gelet op
hun structuurkenmerken ontvangen ze te weinig. Vanuit een kostengeoriënteerde
verdeling is er dan ook aanleiding om hier aan tegemoet te komen.
Pagina 7 van 17

Raad voor de financiële verhoudingen

Het verdeelonderzoek komt echter op een veel groter verschil uit dan het langjarig
gemiddelde uit de POR’en. Dat is toe te schrijven aan het feit dat het jaar 2014 als
basisjaar in het onderzoek is gebruikt, maar dat blijkt uit voornoemde tabel een
uitzonderlijk jaar te zijn. Naast een structureel effect voor de kleine gemeenten
lijkt er dus sprake te zijn van een tijdelijk effect. Dit tijdelijk effect is mogelijk toe
te schrijven aan de inhaalslag die kleine gemeenten moesten maken ten aanzien
van de bestemmingsplannen.

Datum
1 mei 2015

De Raad kan daarom de verschuiving van grote naar kleinere gemeenten
begrijpen, maar niet de grote omvang van het effect (bijna € 30 per inwoner). Zo
vallen de herverdeeleffecten van meer dan € 30 positief per inwoner opvallend
vaak bij de nieuwe fusiegemeenten met een plattelandskarakter, waarbij niet
onderbouwd is dat juist deze gemeenten structureel in die mate extra kosten zijn
gaan maken. Dit gaat ten koste van gemeenten met een stapeling van sociale en
fysieke opgaven, die hiervoor in de nieuwe verdeling onvoldoende gecompenseerd
worden. Zo vallen herverdelingen van meer dan € 20 per inwoner negatief vaak bij
.
5
dit type gemeenten
Naar het oordeel van de Raad valt de omvang van het positieve herverdeeleffect
voor de kleine gemeenten dan ook hoger uit dan mocht worden verwacht.
Het positieve herverdeeleffect voor kleine gemeenten wordt naar het oordeel van
de Raad overdreven door tijdelijke effecten. Omdat de omvang van de
verschuiving niet onderbouwd is, is het niet mogelijk om de grootte van dit
tijdelijk effect te schatten. Pia usibel echter, op grond van het langjarig beeld uit de
POR’en, zijn herverdelingen van maximaal C 18,- per inwoner naar kleine
gemeenten.
Anderzijds is het beeld voor de (middel)grote gemeenten instabiel. Dit leidt tot de
tweede constatering.
Ten tweede stelt de Raad vast dat de uitkomsten niet robuust zijn vanwege het
ontbreken van een Iangjarig beeld. Bovendien wordt hierdoor geen recht gedaan
aan het investeringskarakter van uitgaven op dit cluster.
Omdat een langjarig beeld ontbreekt en de onderzoeksresultaten niet stabiel zijn
, is het niet goed mogelijk om te beoordelen of de
6
gebleken in de tijd
kostenoriëntatie van de voorgestelde verdeling op de middellange termijn geborgd
is. De onderzoekers stellen wel dat naar meerdere jaren is gekeken, maar er is
alleen een kwalitatief beeld gegeven. Voor een oordeel over de stabiliteit van de
uitkomsten zijn gegevens nodig over de omvang van de fluctuaties over meerdere
jaren. Verder dienen voor een inschatting van de risico’s deze fluctuaties
verbijzonderd te worden naar grootteklasse en geduid te worden naar het type
opgave waar bepaalde gemeenten voor staan.
De veronderstelling van de onderzoeksmethode was dat dergelijke onzekerheid in
de tijd opgevangen kan worden door het nemen van een grote steekproef. Als
gemeenten voldoende divers zijn en zich dus op verschillende tijdstippen in de
niet alleen de G4, maar ook bijvoorbeeld Delft, Leiden en Schiedam
In het verdeelonderzoek uit 2010 met betrekking tot dit cluster werd nog een tekort voor
grote gemeenten geconcludeerd.

6

Pagina 8 van 17

Raad voor de financiële verhoudingen

cyclus van investeringen en afschrijvingen bevinden, dan kan met een
representatieve groep gemeenten toch een langjarig beeld geconstrueerd worden.
Uit het onderzoek blijkt echter dat dit probleem niet met de omvang van de
steekproef opgevangen kon worden. De onzekerheden en verschillen konden niet
systematisch in beeld worden gebracht en er kon geen zekerheid gegeven worden
over het voortbestaan van herstructureringsopgaven van grote(re) gemeenten bij
wegvallende Rijksmiddelen.

Datum
1 m& 2015

Die laatste constatering duidt op een algemener effect: (Rijks)beleid wordt voor
alle gemeenten tegelijk ingezet, waardoor gemeenten als het ware allemaal op
hetzelfde punt in de investeringscyclus starten. Dit effect kan alleen gecorrigeerd
worden door naar een langere periode te kijken.
Dit raakt aan het punt dat uitgaven binnen dit cluster niet exploitatie- maar
investeringsgefinancierd zijn. Dit is naar de aard der zaak een langjarig proces.
Daarom is naar het oordeel van de Raad een langjarig beeld nodig voor dit type
verdeelonderzoek. Voorts zijn de uitgaven zijn conjunctuurgevoelig en
gekarakteriseerd door (landelijke) beleidsprioriteiten. Daarom is voor een goede
analyse dus geen grotere steekproef, maar een langjarige periode nodig.
Kortom: De Raad is van oordeel dat de analyse op één jaarschijf tot onzekere
uitkomsten heeft geleid, die geen recht doen aan het langjarige
in vesteringskarakter van de uitgaven.
In samenhang hiermee stelt de Raad ten derde vast dat de voorgestelde verdeling
risico’s inhoudt voor middelgrote en grote gemeenten.
Aan het investeringskarakter van het cluster is geen recht gedaan omdat in het
onderzoeksrapport de financiering vanuit reserves en de bijdragen van derden
gesaldeerd is weergegeven. Zo is niet duidelijk of het verschil tussen bruto en
netto lasten gedekt wordt door derden, door reserveringen of door grote beroepen
op de reserves. In combinatie met de andere onderzoeksresultaten geeft het
rapport wel concrete aanleiding tot zorg. Het gaat om de volgende tabel uit het
onderzoeksrapport.
Tabel 2 Bruto en netto lasten gebiedsontwikkeling in 2014 voor
steekproefgemeenten gegroepeerd naar grootteklasse (exclusief G4).

Bedragen in € per inwoner. N.B.: de laatste kolom is een toevoeging van de Raad.
Grootteklasse (mw)

1 <20.000
II 20.000 -50.000
III 50.000—100.000
IV 100.000+

bruto lasten
Gebiedsontwikkeling
(1)
17
24
40
42

baten DU’s
Gebiedsontwikkeling
(2)
0
0
4
11

netto lasten
Gebiedsontwikkeling
(3)

gedekt door
reserves

4

13

(4)=(1)—(3)(2)

6

18

4

32

7

24

Een duiding van het verschil tussen bruto en netto lasten ontbreekt, noch is er een
langjarig beeld van onttrekkingen en toevoegingen aan reserves. Daardoor is het
niet duidelijk of gemeenten met een hoog bedrag in kolom (4) veel geld
beschikbaar hebben gekregen van derden of veel gereserveerd hebben in het
Pagina 9 van 17

Raad voor de financiële verhoudingen

verleden. Het belangrijkste is echter dat niet duidelijk is juist die gemeenten een
grote aanslag op hun reserves moeten doen.

Datum
1 mei 2015

Met andere woorden; hebben met name de middelgrote gemeenten (groep III)
hoge uitgaven gedaan omdat het geld beschikbaar was (vanuit derden) of hebben
zij grote opgaven waarvoor zij grote inspanningen moeten doen? Dit is het aloude
kipei probleem.
Het onderzoek geeft geen uitsluitsel over deze vraag. Daarom moet de Raad op
basis van het onderzoek vaststellen dat de voorgestelde verdeling voor de
middelgrote gemeenten (50.000 tot 100.000 inwoners) een groot risico inhoudt,
omdat zij op basis van wat van het onderzoeksmateriaal gepresenteerd is een
veel groter beroep moeten doen op de eigen reserves dan andere gemeenten,
zonder dat duidelijk is of zij in eerdere jaren hiervoor reserveringen hebben
gedaan c.q. hebben kunnen doen.
—

—

Daar komt de grote onzekerheid bij over de gevolgen van het wegvallen van de
15V-gelden voor de bekostiging van herstructureringsopgaven van grote
gemeenten. De kosten voor stedelijke vernieuwing zijn onvoldoende onderbouwd
voor een toekomstbestendigde verdeling.
Voor centrumgemeenten met een opgave op het gebied van stedelijke
vernieuwing constateert de Raad dat met de wegvallende middelen (ISV en
voorgestelde vermindering van de uitkering uit het gemeentefonds) onduidelijk is
wat de resterende kosten zijn die voor rekening van de algemene middelen van
gemeenten blijven. De verwachting is dat, hoewel de rijksmiddelen vervallen, een
deel van de opgave bij de gemeenten blijft bestaan. Een groot deel van deze
gemeenten wordt in dit voorstel geconfronteerd met een fors negatief
herverdeeleffect.
Op deze manier ontstaat een dubbel nadeel voor gemeenten met een stedelijke
vernieuwingsopgave. De Raad wil met deze constatering niet pleiten om
vooruitlopend op veronderstelde kosten de verdeling van de algemene uitkering
aan te passen. Maar hij is wel van oordeel dat, op basis van de kostenontwikkeling
van de afgelopen jaren en de mutaties in de reserves, in beeld gebracht kan
worden wat de kosten voor gebiedsontwikkeling (herstructurering in stedelijke
gebieden) zijn.
Het onderzoek leidt tot een ijkpuntverdeling met grote herverdeeleffecten voor de
(middel) grote gemeenten. Deze brengen echter risico’s met zich mee, gezien de
grote fluctuaties in de tijd. Dit geldt zeker voor gemeenten met een opgave op
het gebied van stedelijke vernieuwing. Daarom vindt de Raad het niet
verantwoord om de nieuwe verdeling in te voeren.
Voor een deel erkent u de onzekerheden voor grote gemeenten, blijkens uw
voorstel om de herverdeeleffecten op dit cluster voor de rechtstreekse 15Vgemeenten op nul te zetten. De Raad is evenwel van mening dat dit onvoldoende
soelaas biedt. Het is voor een belangrijk deel een sigaar uit eigen doos. Bovendien
komt de voorgestelde compensatiemaatregel onvoldoende tegemoet aan de
structurele kosten van gemeenten en introduceert deze een nieuwe scheefheid.

Pagina 10 van 17

Raad voor de financiële verhoudingen

U stelt voor niet de ijkpuntverdeling op basis van het verdeelonderzoek te volgen
maar voor de rechtstreekse ISV-gemeenten het negatieve herverdeeleffect op nul
te zetten. Dit laatste vanwege de grote negatieve herverdeeleffecten, het nietstructurele beeld bij de grotere gemeenten en de onzekerheden over de
toekomstige kostenontwikkeling, mede door het wegvallen van de ISV-middelen.
Dit gebeurt dan door middel van een decentralisatie-uitkering, die voor die
gemeenten het herverdeeleffect op het hele cluster neutraliseert.

Datum

1 mei 2015

De Raad zet vraagtekens bij de voorgestelde oplossing, die in feite een ‘sigaar uit
7 De betrokken gemeenten worden maar ten dele geholpen. Het
eigen doos’ is.
eerste bezwaar is dat de compensatie zich over het hele cluster uitstrekt, terwijl
de opgave alleen betrekking heeft op het onderdeel ‘gebiedsontwikkeling’. Dat
betekent dat gemeenten die geen opgaven meer hebben op het gebied van
stedelijke vernieuwing, maar voor de andere onderdelen (zoals ruimtelijke
ordening) een nadeel ondervinden, toch een compensatie krijgen. Dit leidt tot het
tweede bezwaar, namelijk dat het een nieuwe scheefheid in de verdeling
introduceert.
Op grond van de bovenstaande principiële constateringen (het ontbreken van een
langjarig beeld, waardoor de uitkomsten onzeker zijn; de risico s voor gemeenten;
het ontbreken van een onderbouwing van de omvang van de herverdeling) wijst
de Raad het voorstel voor de herverdeling en de compensatie af.
In plaats daarvan dringt de Raad erop aan dat u binnen de kortst mogelijke
termijn start met het ontwikkelen van een goed inzicht in de structurele kosten op
basis van een langjarig beeld van investeringsopgaven van gemeenten. Op grond
van dit inzicht kan dan over drie tot vijf jaar een nieuw voorstel voor een verdeling
worden gedaan, dat veel minder onzekerheden en risico’s kent.
In de tweede plaats is de Raad zich ervan bewust dat in de tussentijd een
oplossing voor de kleine(re) gemeenten ingevoerd moet worden. Uit vele POR’en
blijkt immers dat zij met de oude verdeling in grote mate benadeeld worden. De
oude verdeling handhaven is dus in strijd met het principiële punt van de
kostenoriëntatie. De Raad stelt daarom voor om de oude verdeling aan te passen
met enkele inzichten uit de nieuwe verdeling, of de nieuwe verdeling stapsgewijs
in te voeren.
Dit bouwt voort op de eerste constatering van de Raad, die de scheefheid van de
verdeling tussen grote en kleine gemeenten op grond van de POR’en als
vaststaand feit beschouwt. Een tussentijdse reparatie van maximaal € 18,- per
inwoner voor de kleine gemeenten is dan te rechtvaardigen.
Een concreet voorstel is gebaseerd op het feit dat in de voorgestelde verdeling de
grootste compensatie voor kleine en/of landelijke gemeenten gevormd wordt door
de maatstaven ‘oppervlakte bebouwd binnen kom’ en ‘oppervlakte bebouwd
buiten kom’. Meewegen van deze maatstaven in de nu nog van kracht zijnde
verdeelformule, in combinatie met de voorgestelde verhoging van het ijkpunt, zou
dan soelaas kunnen bieden. Een tentatief voorbeeld kan dit illustreren.

De invoering van deze DU verlaagt de uitkeringsfactor, waardoor de grote gemeenten die
deze DU krijgen zelf relatief een groot deel meebetalen aan deze oplossing.
Pagina 11 van 17

Raad voor de financiële verhoudingen

Tabel 3 Illustratief aanpassen oude verdeling met nieuwe inzichten
Maatstaf oude verdeling
Lage inkomens

bebouwd in kom
Oppervlakte bebouwd buiten kom

Oppervlakte

Woonruimten
Omgevingsad ressend

ichtheid

Overige gewichten

Datum
1 mei 2015

17,6%

Aandeel illustratieve
tussenoplossing Rfv
%
7

0%

20%

Aandeel huidige
(oude) verdeling

0%

%
5

47,1%

37
%
1 3%

21 ,5%
ongeveer hetzelfde houden

In dit voorbeeld, dat uitdrukkelijk niet letterlijk moet worden genomen, gaan de
gemeenten tot 20.000 inwoners er circa €15,- per inwoner op vooruit en de
gemeenten tussen 20.000 en 50.000 inwoners ongeveer €10,- per inwoner. De
overige groepen gemeenten gaan licht vooruit of blijven gelijk.
Een andere mogelijkheid is de nieuwe ijkpuntverdeling gedeeltelijk in te voeren.
Dit alles in afwachting van een verdeling die gebaseerd is op een beter
onderbouwd en meer structureel beeld van de kosten van gemeenten op dit
cluster.

6.
Onderwijshuisvesting

Noodzaak aanpassing verdeling niet aangetoond
Bij het subcluster Onderwijshuisvesting gaat het om een herhaling van het
onderzoek van Fase 1. De omvang van het subcluster bedraagt circa € 1,2 miljard
Er is onderzocht of de aanpassingen in het subcluster Onderwijshuisvesting nog
actueel zijn op basis van recentere cijfers. Het onderzoek heeft het beeld van de
herverdeling van 2015 bevestigd. Conform de verwachtingen levert het onderzoek
geen nieuwe inzichten ten aanzien van de verdeling op. De Raad stemt in met de
bevindingen van het onderzoek. Hij plaatst wel een paar kanttekeningen bij de
aard van de uitgaven binnen dit cluster, de wijze waarop de uitgaven zijn
onderzocht en de bevindingen die daaruit voortvloeien.
Investeringskarakter van kosten is voor dit cluster van belang
De Raad merkt op dat het binnen dit cluster in hoofdzaak gaat om
investeringsuitgaven. Het karakter van investeringsuitgaven houdt in dat de
uitgaven in hoofdzaak bestaan uit rente en aflossingen op bestaande
investeringen. De uitgaven liggen voor individuele gemeenten voor het overgrote
deel vast in kapitaallasten die op korte termijn nauwelijks zijn aan te passen. Voor
een individuele gemeente treden daar alleen grote fluctuaties op in het jaar van
nieuwbouw of grootschalige renovatie van het onderwijsgebouwen. Over een
reeks van jaren nemen de lasten daarvan langzaam af. Binnen het totaal van de
gemeentelijke begroting brengt dit met zich mee dat deze qua omvang van jaar
op jaar macro gezien een redelijk stabiel beeld te zien geeft. Gemeenten gaan niet
in enig jaar meer of minder aan onderwijshuisvesting uitgeven als gevolg van
wijziging in de omvang van de algemene uitkering. Per saldo zal het relatieve
gewicht van de kosten voor onderwijshuisvesting stijgen bij een krimpend budget
en krimpen bij een groeiend budget. Dat dit nu bij een krimpende algemene
uitkering niet het geval is, wordt geweten aan de lage rentestand. Ontwikkelingen
Pagina 12 van 17

Raad voor de financiële verhoudingen

in de marktrente sijpelen langzaam door in de omslag rentes die gemeenten
hanteren. Aangezien de marktrente de laatste jaren gestaag is gedaald, ligt het
voor de hand dat ook de omslagrente bij gemeenten zal blijven dalen, met een
drukkend effect op de netto lasten. Voor een individuele gemeente betekent dit
dat de uitgaven niet direct hoeven aan te sluiten bij het ijkpunt.

Datum
1 mei 2015

Meerjarig perspectief is daarom noodzakelijk
Het ijkpunt is gebaseerd op een langjarig structurele vergoeding. Dit kan tot
afwijkingen leiden voor individuele gemeenten, met name als een gemeente
afwijkt van de gemiddelde leeftijdsopbouw van de gebouwenvoorraad en de
daarmee gepaard gaande investeringen. Het gaat uiteindelijk dus veel meer om
een planning van de verdeling van lasten over de jaren binnen het cluster. Voor
een ander deel kunnen afwijkende rentetarieven die gemeenten hanteren een
verklaring bieden voor een afwijking met het feitelijke uitgavenniveau ten opzichte
van het ijkpunt. Daarbij kent het goed in beeld brengen van de kosten voor
onderwijshuisvesting specifieke problemen. Niet in alle gevallen zijn de kosten van
gemeenten voor de onderwijshuisvesting af te leiden uit de uitgaven van een
jaarschijf. Dat heeft te maken met onttrekkingen en toevoegingen aan de
reserves. Er kan sprake zijn van verborgen lasten omdat in het verleden
investeringen direct uit de lopende uitgaven zijn gedaan en niet wordt
afgeschreven op de bestaande gebouwen. Het signaleren van verborgen lasten is
een aandachtspunt voor de toekomst, evenals de vraag of een gemeente hier te
zijner tijd bij de vervanging van betreffende schoolgebouwen last van heeft.
Een andere onderzoeksmethodiek is nodig
Dit alles pleit volgens de Raad voor een andere benaderingswijze voor het in beeld
brengen van de onderwijshuisvestingskosten van gemeenten. In de eerste plaats
zou veel meer moeten worden uitgegaan van een meerjarige onderzoeksperiode.
De lasten van schoolgebouwen moeten over een langere termijn goed gevolgd
worden. Het is onmogelijk (en ook onwenselijk) om in het gemeentefonds met de
individuele leeftijdsopbouw (en timing van investeringsbeslissingen) van
gemeenten rekening te houden. Het bewaken van de omvang van de
kapitaallasten voor schoolgebouwen vanuit een lange termijn planning van de
financieringsbehoefte is de verantwoordelijkheid van gemeenten zelf en niet van
de beheerders van het gemeentefonds.

7.
Werk en Inkomen
Uitkomsten van het onderzoek
Het gaat bij Werk en Inkomen om twee subclusters: minimabeleid en overig
(uitvoeringskosten inkomensdienstverlening en reïntegratie naar werk of naar
participatie). De omvang bedraagt circa € 1,9 miljard. Binnen het cluster zijn de
uitgaven voor het minimabeleid gestegen en nemen de uitvoeringskosten af door
efficiënter werken. De voorgestelde herverdeling sluit aan bij eerdere
constateringen. Namelijk dat kleine gemeenten in de huidige verdeling worden
gecompenseerd voor schaalnadelen die zij zelf al hebben ondervangen door het
aangaan van samenwerkingsverbanden en door automatisering.
De Raad is van oordeel dat het vermoeden van een perverse prikkelwerking van
de maatstaf bifstandontvangers niet gestoeld is op de feitelijke gang van zaken bij
Pagina 13 van 17

Raac voor de financiële verhoudingen

gemeenten. Het rapport biedt een oplossing waarmee elk vermoeden van een
dergelijke prikkelwerking uitgesloten kan worden. Daarom kan hij instemmen met
het beperken van de maatstaf bijstandontvangers in de verdeling van de
algemene uitkering.

Datum
1 mei 2015

Per saldo treedt er een herverdeling van de kleinere naar de grotere gemeenten
op. De veronderstelling dat van de bestaande maatstaf bijstandontvangers een
perverse prikkel die het voor gemeente minder aantrekkelijk zou maken het
beroep op de bijstand te beperken wordt gewogen tegen de principes van
globaliteit en kostenoriëntatie. De kosten van een bijstandsuitkering zijn echter
veel hoger dan de vergoeding van de uitvoeringskosten. Wel is het gewicht van de
maatstaf bijstandontvangers teruggebracht naar het huidige niveau van de
uitvoeringskosten en wordt voortaan een meerjarig gemiddelde voor de
8 Voordeel
bijstandontvangers gehanteerd, waardoor kostenoriëntatie geborgcl is.
is een stabielere maatstaf. Ook is de maatstaf bijstandontvangers is in het
subcluster Minimabeleid geschrapt, omdat er weinig samenhang bleek te zijn met
het bijstandsvolume van een gemeente.
Met het oog op het nieuwe instrument in de Participatiewet, de
loonkostensubsidie, is deze ook in de nieuwe verdeelformule opgenomen, tegen
hetzelfde bedrag als de maatstaf bijstandontvangers. Daarmee worden eventuele
belemmeringen tegen het inzetten van het nieuwe instrument weggenomen.

8.
Positie G4
De wijze waarop gepoogd is de onderbouwing van de vaste bedragen van de G4 te
object/veren overtuigt niet.
De Raad heeft in het verleden al aandacht gevraagd voor een objectivering van de
vaste bedragen voor de G4. Dit vaste bedrag speelt met name een rol bij het
cluster VHROSV. De Raad stelt vast dat deze niet-objectieve, willekeurige
afwijking ook in de nieuwe verdeling voor een belangrijk gedeelte blijft bestaan.
het onderzoek is echter zeer summier over de uitkomsten voor de G4 en kent
geen kwantificering. Dit wekt de indruk dat er onvoldoende serieuze pogingen zijn
gedaan om deze vaste bedragen te objectiveren.

9.
Globaliteit
Het ontbreekt aan een deugdelijke rechtvaardiging voor maatstaven met een
gering en beperkt onderscheidend karakter.
De Raad heeft herhaaldelijk aangedrongen op een globaler verdeelstelsel.
Vermindering van het aantal maatstaven is echter geen doel op zich: een maatstaf
die voor het geheel van gemeenten slechts weinig geld verdeelt, kan aan de orde

Ook in cluster Maatschappelijke ondersteuning is de maatstaf bijstandontvangers voortaan
gebaseerd op het driejarig gemiddelde.
Pagina 14 van 17

Raad voor de financiële verhoudingen

.
9
zijn als deze maatstaf voldoende onderscheidend IS

Datum

1 n,ei 2015

De Raad constateert echter dat de nieuwe verdelingen per cluster enkele
maatstaven kennen die slechts een klein bedrag verdelen, zonder dat de keuze
onderbouwd is. In het bijzonder ontbreekt de afweging of de mate van
onderscheidendheid voldoende is om de keuze voor een dergelijke maatstaf te
rechtvaardigen. Dit speelt met name bij Brandweer en Rampenbestrijding en de
BDuR; hier is dit advies bij het betreffende cluster nader op ingegaan. De
uitkomsten van het groot onderhoud vormen voorde Raad aanleiding zijn eerdere
onderzoek naar mogelijke vereenvoudiging van de verdeling te herhalen.

10.
Krimp

Evaluatie krimpproblematiek sluit aan op eerdere bevindingen van de Raad.
Uit de evaluatie van de maatstaf blijkt dat over het geheel genomen de verdeling
van het gemeentefonds goed rekening houdt met de kosten van krimpgemeenten;
zij ontvangen per inwoner meer uit het gemeentefonds dan groeigemeenten.
Uitzondering daarop vormen de kosten in het (sub)cluster Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Stedelijke Vernieuwing (VHROSV). Krimpgemeenten
hebben bovendien gemiddeld een iets hoger lokaal lastenniveau. Het rapport stelt
verder dat het beschikbare bedrag te versnipperd is. Een aantal gemeenten
ontvangt een relatief klein bedrag.

°
1
De Raad heeft zich eerder kritisch uitgesproken over de huidige krimpmaatstaf.
De Raad erkende de behoefte om krimpgemeenten- in de vorm van een tijdelijke
overbrugging- tegemoet te komen in de extra kosten die zij hebben, maar wees
om meerdere redenen een introductie van een krimpmaatstaf in het
gemeentefonds ten principale af. De introductie van een krimpmaatstaf in het
gemeentefonds is in strijd met het uitgangspunt dat de verdeling van de algemene
uitkering de kosten dient te volgen en geen sturingsinstrument is. Zoals ook nu
weer is vastgesteld gaf de Raad aan dat de verdeling van de algemene uitkering
goed aansloot op de structurele kosten van gemeenten met dalende
bevolkingsaantallen. Hij erkende wel dat er reden zijn te veronderstellen dat
krimpgemeenten te maken hebben met grote opgaven die onevenredig zwaar
drukken op de begroting en dat er uit dien hoofde aanleiding is voor een
(tijdelijke) tegemoetkoming door het Rijk. Hij achtte het daarom passender om
krimpgemeenten gericht te ondersteunen via een specifieke uitkering die vooral
gericht is op de maatschappelijke kosten verbonden met de
herstructureringsopgaven.
Een afgerond oordeel over het honoreren van kosten van krimp is nog niet
mogelijk. Op basis van het de contouren van het voorstel wil de Raad wel reeds
een paar richtinggevende uitspraken doen.

De Raad kan instemmen met het voorstel om de krimpmaatstaf in zijn huidige
vorm per 2016 te beëindigen en de middelen via een decentralisatie-uitkering toe
te kennen. Ook het voornemen de aanpak te concentreren op topkrimpregio’s met
Dat wil zeggen: voor een groep gemeenten een collectief, objectiveerbaar kostenverhogend
effect kwantificeert.
10
Rfv, Advies tijdelijke krimpmaatstaf gemeentefonds, april 2010.

Pagina 15 van 17

Raad voor de financiële verhoudingen

een substantiële daling van meer dan 3% heeft zijn instemming. Dit voor
voorkomt versnippering van de gelden.

Datum
1 mei 2015

Kosten van krimp moeten in breder regionaal perspectief worden bezien. De
governance bij toedeling middel aan 8 topkrimpgemeenten is niet goed geborgd.
Krimp is niet louter een verdelingsvraagstuk binnen het gemeentefonds.
Het kabinet heeft in 2010 besloten voor de periode 2011 tot en met 2015 een
tijdelijke maatstaf in het gemeentefonds op te nemen vanwege de mogelijke
transitiekosten waarmee krimpgemeenten geconfronteerd worden als gevolg van
de bevolkingsdaling. Met de tijdelijke maatstaf wordt jaarlijks circa
€ 10 miljoen verdeeld over gemeenten met bevolkingsdaling in Groningen,
Limburg en Zeeland.
De Raad beveelt aan de oplossing van de kosten die met krimp te maken hebben
in een breder regionaal perspectief aan te pakken. Het dient te gaan om het
bevorderen van een regionale en integrale aanpak. Het is niet louter een
verdelingsvraagstuk binnen het gemeentefonds. Er ligt ook een taak en
verantwoordelijkheid voor de provincies die met krimpregio’s te maken hebben.
De provincie is niet alleen de bovenlokale bestuurslaag maar heeft ook in het
kader van haar taak en verantwoordelijkheid voor de ruimtelijke ordening. De
provincies zouden in deze meer moeten worden aangesproken op hun
verantwoordelijkheid voor de coördinatie van de aanpak in plaats dit over te laten
aan de aangewezen gemeenten binnen een regio. De provinciale
verantwoordelijkheid dient ook tot uitdrukking te komen in financiële
betrokkenheid en verantwoordelijkheid.
Het voornemen om deze decentralisatie-uitkering toe te kennen aan 8 gemeenten
binnen de door het kabinet aangewezen topkrimpregio’s acht de Raad te weinig
doordacht. Als een gemeente het geld ontvangt en daar geacht wordt de kosten
die samenhangen met regionale krimpproblematiek mee te betalen, levert dat
problemen op met de governance op. Het levert allerlei complicaties ten aanzien
van de afstemming, beheersing en besteding van die gelden op.

11.
Overgangsregeling

Een integrale overgangsregeling voor de herverdeeleffecten uit het groot
onderhoud tweede fase en de herverdee/effecten uit het sociale domein is
noodzakelijk.
De Raad wijst op de samenloop tussen de herverdeling van het gemeentefonds
van de decentralisatie in het sociale domein (Wmo 2015, jeugd en Participatie).
Dit heeft te maken met de cumulatie de herverdeeleffecten maar ook met de wens
om al in 2018 over te gaan tot een overheveling van de budgetten uit het sociale
domein naar de algemene uitkering en de tijd die nodig is voor het evalueren van
de werking van de objectieve verdeelmodellen.
Om de herverdeeleffecten te kunnen opvangen moet er een overgangsregeling
komen. Het ligt voor de hand de herverdeeleffecten groot onderhoud
gemeentefonds in samenhang te bezien met herverdeeleffecten uit het sociale
Pagina 16 van 17

Raad voor de financiële verhoudingen

domein en te beoordelen. Bij de inrichting van de overgangsregeling tweede fase
zullen dan overigens ook de resterende effecten van de overgangsregeling van de
eerste fase moeten worden betrokken.

Datum
1 mei 2015

Een korte ingroeiperiode en een uniforme einddatum zijn noodzakelijk om de door
de Raad voorgestelde fundamentele herbezinning op het stelsel van de financiële
verhoudingen vorm te geven.
Voordat tot inpassing van de budgetten uit het sociale domein in de algemene
uitkering kan worden overgegaan is het noodzakelijk de verdeelmodellen te
evalueren en zo nodig aan te passen. De huidige objectieve verdeelmodellen voor
de Wmo 2015 en de Jeugd zijn voor dit moment weliswaar de best haalbare maar
doen onvoldoende recht aan de dynamiek van de uitgaven en zijn niet
toegesneden op de gewenste toekomstige ontwikkelingen.
De Raad pleit daarom voor een korte ingroeiperiode en het hanteren van één
uniforme einddatum voor het overgangsregime. Er is daarbij geen absolute
noodzaak om in 2018 al over te gaan tot een volledige integratie van de
budgetten uit het sociale domein naar de algemene uitkering. Dit biedt de
mogelijkheid om tegelijk met de integratie van de budgetten uit het sociale
domein de door de Raad voorgestelde fundamentele herbezinning op het stelsel
van de financiële verhoudingen vorm te geven. Daarbij dient naast de bestuurlijke
ontwikkelingen ook de omvang en de voeding van het gemeentefonds in relatie tot
de omvang van het eigen belastinggebied te worden meegenomen.

Hoogachtend,

De Raad voor de financiële verhoudingen,

Mr. M.A.P. van Haersma Buma, voorzitter

Dr. C.J.M. Breed, secretaris

Pagina 17 van 17

Veiligheids
b eraad

Veiligheidsberaad
Postbus 7010
6801 HA Arnhem
Kemperbergerweg 783, Arnhem
www.veiligheidsberaad.nI
info@veiligheidsberaad.nl
026 355 24 99

Ministerie van Veiligheid en Justitie
Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid
Postbus 20301
2500 EH DEN HAAG

Datum
Onderwerp

18 mei 2015
Herijking BDUR

Met uw brief van 27 maart 2015 (kenmerk 630073) verzoekt u mij te reageren op de voor
genomen nieuwe verdeling van de Brede Doeluitkering Rampenbestrijding (BDUR). Aan
dat verzoek wil ik graag voldoen. Om tot deze reactie te komen heb ik het onderzoeks
rapport van Cebeon en de voorgestelde aanpassing van bijlage 2 van het Besluit veilig
heidsregio’s, ter consultatie voorgelegd aan de voorzitters van de veiligheidsregio’s en de
managementraden. Hieronder volgen puntsgewijs mijn opmerkingen.
Algemene opmerkingen over het onderzoek
In meerdere reacties wordt aangegeven dat men de insteek van het onderzoek te cijfermatig en kosten georiënteerd vindt. Gepleit wordt voor een nadere validatie van de ge
hanteerde onderzoeksmethode en van de bij de regio’s en gemeenten verzamelde gege
vens. Hierdoor zouden we in staat zijn om een meer gefundeerd oordeel te kunnen vor
men over de resultaten van het herijkingsonderzoek.
Herverdeeleffecten BDUR
Uit het rapport van Cebeon blijkt dat de herverdeeleffecten voor regio’s variëren tussen
een bandbreedte van minus € 0,70 per inwoner tot plus € 1,70 per inwoner. In het rapport
wordt op grond daarvan de conclusie getrokken dat het gaat om beperkte herverdeelef
fecten en dat daarom geen overgangsmaatregelen noodzakelijk zijn. Uitgedrukt in totale
bedragen per regio komen de negatieve herverdeeleffecten neer op wijzigingen ter
grootte van enkele tienduizenden euro’s tot wel € 0,7 mln. Op macroniveau lijken de ef
fecten beperkt te zijn. Afgezet echter tegen het volume van de BDUR zelf kan binnen in
dividuele regio’s sprake zijn van een substantiële verlaging van de uitkering. Ook voor on
derdelen binnen de veiligheidsregio’s (bv. GHOR en Bevolkingszorg) kan de herverdeling
een substantiële wijziging inhouden. Zelfs beperkte wijzigingen kunnen van de regio’s en
deelnemende gemeenten maatregelen vragen die leiden tot transitie- en frictiekosten.
Uit de ontvangen reacties wordt duidelijk dat binnen veel regio’s de begroting voor 2016
inmiddels is opgesteld en zeer binnenkort wordt voorgelegd aan de regiobesturen. Be
sluitvorming hierover zal de komende periode plaatsvinden. Een wijziging die wordt inge
voerd met ingang van 1januari 2016 betekent een verstoring in het planning & control
proces binnen de regio’s.

Veiligheids
beraad

Pagina

2/3

Gelet op het bovenstaande wil ik u dan ook in overweging geven om met name ten be
hoeve van de regio’s die met de grootste negatieve effecten geconfronteerd worden, een
overgangsmaatregel te treffen. Onderdeel hiervan kan zijn om de uitvoering van de her
verdeling met 1 jaar op te schorten.
Vermenging financieringsstromen BDUR en gemeentefonds
In het onderzoeksrapport worden de herschikkingen van de BDUR en het subcluster bin
nen het gemeentefonds met elkaar in verband gebracht. In een overzicht in het rapport
worden de herverdeeleffecten van zowel BDUR als het gemeentefonds gesaldeerd ge
presenteerd. Dit wekt ten onrechte de indruk dat negatieve effecten op de BDUR uitke
ring zonder meer één op één gecompenseerd zullen worden vanuit de gemeentelijke bij
dragen aan de veiligheidsregio’s. Dat is geenszins het geval. De veiligheidsregio’s ken
nen een stelsel van hybride financiering. Dit stelsel met twee gescheiden financierings
stromen (BDUR en gemeentelijke bijdragen) doet het meest recht aan het stelsel van ver
lengd lokaal bestuur en is door het VB onderschreven in zijn bestuurlijke reactie op het
rapport van de commissie Hoekstra (brief van 11 oktober 2013 met kenmerk Uit 2013
0062). Gemeenten zijn derhalve zelfstandig bevoegd waar het gaat om het verstrekken
van bijdragen aan de veiligheidsregio’s en zijn niet verplicht de wijzigingen in de clusters
van het gemeentefonds door te vertalen.
Integratie BTW compensatiedeel binnen de BDUR
Binnen de BDUR kent het BTW compensatiedeel tot op heden een eigen verdeelformule.
Met de voorgenomen herijking van de BDUR zal dit BTW compensatiedeel in de nieuwe
verdeelsystematiek worden geïntegreerd. Om de herverdeeleffecten van de BDUR inclu
sief het BTW compensatiedeel inzichteljk te maken, adviseer ik u om in de junicirculaire
van de BDUR per veiligheidsregio aan te geven wat het financiële effect is op de uitkerin
gen aan de regio’s ten opzichte van voorgaande jaren. Daarbij zou het BTW deel apart
kunnen worden benoemd. Een dergelijk overzicht biedt de regio’s praktische informatie
die in het planning & control proces behulpzaam kan zijn.
Daarnaast geven een aantal regio’s aan graag inzicht te willen krijgen in de BTW compo
nent van de kostengegevens. Dit stelt de regio’s in staat om zich een oordeel te kunnen
vormen over de verhouding tussen de toegekende BTW compensatie en het volume van
de BTW binnen de totale lasten van de regio’s.
Heroriëntatie op nieuwe verdeelmaatstaven
In het onderzoeksrapport wordt nog steeds uitgegaan van de verdeelmaatstaven zoals
die tot op heden zijn gehanteerd. De herverdeling van de BDUR is tot stand gekomen
door aan de verschillende bestaande verdeelmaatstaven minder, dan wel meer gewicht
toe te kennen in de verdelingsformule. Een aantal regio’s geeft aan twijfels te hebben
over het huidige stelsel van gehanteerde maatstaven. Dit stelsel doet geen recht aan de
bestaande risicoprofielen binnen deze regio’s. Een voorbeeld hiervan is de regio Gronin
gen waar aardbevingen een belangrijke factor zijn binnen het huidige risicoprofiel. Ook
voor grensregio’s geldt dat vaak sprake is van grensoverschrijdende risico’s die onder
deel zijn van het profiel, maar die in het huidige stelsel niet worden meegewogen.

Veiligheids
beraad

Pagina

3/3

Ik wil u in overweging meegeven om bij toekomstige herijkingsoperaties ook het stelsel
van verdeelmaatstaven zelf tegen het licht te houden. Hiermee zou men kunnen komen
tot een nieuwe verdeelsystematiek waarin ook andere maatstaven worden gehanteerd
zodat meer recht wordt gedaan aan het risicoprofiel van de verschillende veiligheidsre
gb’s.
Landeliike meidkamerorganisatie
In het rapport worden de effecten die de overgang van meldkamers naar de LMO met
zich meebrengen buiten beschouwing gelaten. Het onderzoeksrapport geeft aan dat het
totale volume van de BDUR ongewijzigd blijft. Desondanks wordt in een aantal reacties
zorgen geuit over de effecten die een eventuele uitname uit de BDUR met zich mee
brengt als gevolg van deze overdracht van taken en middelen.
Ten slotte
Ik verzoek u hierbij om bovenstaande reacties te betrekken bij uw voorgenomen besluit
om te komen tot een nieuwe verdeling van de BDUR.

Hoogachtend,

Mr. G.H. (Geke) Faber
Voorzitter Veilig heidsberaad