Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

34 228

Wijziging van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek
en de Uitvoeringswet huurprijzen woonruimte in
verband met de mogelijkheid voor verhuurder en
huurder een energieprestatievergoeding overeen
te komen

30 196

Duurzame ontwikkeling en beleid

Nr. 23

BRIEF VAN DE MINISTER VOOR WONEN EN RIJKSDIENST
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 27 juni 2016
Tijdens de plenaire behandeling van het wetsvoorstel inzake de energieprestatievergoeding (Kamerstuk 34 228, nr. 6) op 13 januari 2016 is door
verschillende leden gevraagd naar de mogelijkheden voor verbreding van
de mogelijkheid voor verhuurder en huurder een energieprestatievergoeding (EPV) overeen te komen. Daarbij was de vraag of de
EPV-systematiek kan worden uitgebreid naar woningen die niet volledig
nul-op-de-meter worden, maar die bijvoorbeeld wel voor een deel in
energieopwekking voorzien.
In het plenaire debat heb ik aangegeven dat ik later dit jaar met een
aanvullende reactie zou komen. Zoals ook toegezegd in het algemeen
overleg van 1 juni 2016 treft u met deze brief mijn reactie aan.
Tevens ga ik met deze brief in op de vraag of passend toewijzen niet
betrekking zou moeten hebben op de totale woonlasten in plaats van
alleen de kale huurprijs. Deze vraag kwam aan de orde tijdens de plenaire
behandeling van het wetsvoorstel inzake de energieprestatievergoeding
(Kamerstuk 34 228, nr. 6) op 13 januari 2016 maar ook in het algemeen
overleg van 1 juni 2016.
Daarnaast bericht ik u dat, conform de toezeggingen in het Algemeen
Overleg van 25 mei 2016 over de Staat van de Volkshuisvesting en in mijn
brief van 18 mei 2016 (Kamerstuk 30 196, nr. 457), de wijzigingen in de
STEP-regeling zijn gepubliceerd (Stcrt. 2016, nr. 27473).
Tenslotte bericht ik u dat ik u voor eind oktober zal informeren op welke
wijze de uitwerking van de motie van Albert de Vries c.s. (Kamerstuk
34 228, nr. 22) over de woonlastenwaarborg het beste vorm te geven is,
en of dat wijziging noodzaakt van de algemene maatregel van bestuur.
Labelsprongen
In mijn brief van 7 december 2015 (Kamerstuk 30 196, nr. 6) heb ik al een
aantal voor- en nadelen geschetst van een verdere verbreding van de

kst-34228-23
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 228, nr. 23

1

mogelijkheid van een EPV voor labelstappen. Daarbij heb ik aangegeven
dat de mogelijkheid van een vergoeding voor energieopwekking dient te
passen in de systematiek van de huurwetgeving.
In het huurrecht in het Burgerlijk Wetboek wordt woningverbetering, dus
ook isolatie, meegenomen in de huurprijs, zijnde het bedrag dat de
huurder betaalt voor het enkele gebruik van de woning. Daarvan afgeleid
wordt deze ook betrokken in het Woningwaarderingstelsel (WWS).
Dit betekent dat geen EPV mogelijk is voor een woning waarbij energetische verbeteringen uitsluitend hebben geleid tot isolatie. Een uitbreiding
van de EPV voor deze situaties vergt een te ingrijpende wijziging van de
systematiek van de huurwetgeving en het Burgerlijk Wetboek.
Alleen energieopwekking kan onder omstandigheden als EPV in rekening
worden gebracht, naast de huurprijs. Wanneer daar invulling aan wordt
gegeven, moet voorkomen worden dat de energieopwekking ook
onderdeel uitmaakt van het WWS. De verhuurder zou dan immers zowel
een hogere maximale huurprijs kunnen hanteren als ook een EPV in
rekening kunnen brengen.
Daarom is in het ontwerp van het Besluit energieprestatievergoeding huur
dat op 22 februari 2016 (Kamerstuk 34 228, nr. 16) bij uw Kamer is
voorgehangen, een aanpassing aangebracht in het WWS. Voor woningen
die voldoen aan de eisen van dit ontwerpbesluit is de hoeveelheid
duurzame energie die de woning opwekt precies gedefinieerd en dient
deze gemeten en gegarandeerd te worden. In die gevallen was de
aanbeveling van Atrivé Consulting om niet de Energie-Index (EI) van de
woning te herbepalen maar om het aantal punten van een (gemiddelde)
eengezinswoning af te toppen op 36 en het aantal punten van een
meergezinswoning op 32. In het ontwerpbesluit is uitgegaan van een
aftopping van 32, respectievelijk 28 punten, omdat bij grotere woningen
een grotere aftopping nodig is dan bij een gemiddelde woning. Zo wordt
de aftopping eenvoudig en begrijpelijk gehouden voor huurders. Deze
methodiek betekent dat er geen aparte controle per geval nodig is en dat
volstaan kan worden met de vaststelling dat een energieprestatievergoeding is overeengekomen. Dit heb ik u ook bericht in mijn antwoorden
op uw vragen op het ontwerpbesluit (Kamerstuk 34 228, nr. 17).
Wanneer de mogelijkheid van een EPV ook voor andere gevallen (voor
niet volledige nul-op-de-meter woningen) van toepassing zou worden, zou
een verdere aanpassing in het WWS nodig zijn om dubbeltellingen te
voorkomen.
Door onderzoeksbureau Atrivé is vorig jaar onderzocht of voor woningen
die net niet voor een EPV in aanmerking komen compensatie gevonden
zou kunnen worden in het WWS. De conclusies van dit onderzoek blijken
bij nadere beschouwing ook relevant voor de vraag of een EPV voor
labelstappen mogelijk is. Bijgevoegd rapport geeft inzicht hoe deze
aanpassing in het WWS vormgegeven kan worden in het geval energieopwekking via een EPV in rekening zou kunnen worden gebracht1. Atrivé
onderzocht of er een verschil optreedt tussen enerzijds EPV-woningen en
anderzijds woningen met zonnepanelen, welke niet voor een EPV in
aanmerking komen. Hiervoor onderzocht Atrivé of en hoe energielevering
bij het gebruik van zonnepanelen nu meetelt in het WWS. Zonnepanelen
vormen immers bij huurwoningen de meest gebruikelijke methode om
duurzame energie te leveren.
Uit het rapport van Atrivé blijkt dat een meer algemene correctie in het
WWS voor alle opwek van energie op de woning complex is. Atrivé geeft
aan dat de EI van de woning dan op een andere manier zou moeten
worden bepaald. De EI zou dan zodanig vorm gegeven moeten worden
1

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 228, nr. 23

2

dat opwek van energie op de woning buiten de EI wordt gehouden. Met
de huidige vormgeving van de EI is dit niet mogelijk.
Er is door Atrivé ook onderzocht of een correctie plaats zou kunnen vinden
op het aantal WWS-punten wanneer de opwek van energie middels
zonnepanelen op de woning via een EPV in rekening wordt gebracht.
Atrivé constateert dat het aantal zonnepanelen dat benodigd is om een
sprong in de EI-klasse te maken (wat bepalend is voor het aantal
WWS-punten) verschillend is per EI-klasse. Hiermee rekening houden zou
dus een complex correctiemechanisme vergen.
Gelet op deze conclusies acht ik een aanpassing van het WWS waarbij het
stelsel geschoond wordt van energieopwekking en overheveling van de
opwek van energie door de woning plaatsvindt naar de EPV op korte
termijn geen begaanbare weg.
Dat neemt niet weg dat ik voor de langere termijn wil bezien hoe vormen
van energieopwekking (op de woning dan wel collectief nabij de woning)
via een EPV in rekening kunnen worden gebracht. Daartoe is het echter
wel noodzakelijk dat er gelijktijdig zicht is op de gevolgen van de
benodigde aanpassingen in het WWS.
Ik ben bereid om te verkennen of aanpassing van de EI en het gebruik van
die aangepaste EI binnen het WWS mogelijk is. Dit is geen makkelijke
opgave omdat er verschillende financiële regelingen op nationaal en
regionaal niveau zijn gekoppeld aan de EI en dezelfde bepalingsmethode
ook gebruikt wordt voor de minimumeisen (EPC) en energielabels.
Bovendien moet rekening worden gehouden met nieuwe regelgeving van
de Europese Unie op het gebied van energiebesparing. In 2017 wordt naar
verwachting de besluitvorming rond de herziening van de Europese
EPBD-richtlijn afgerond. Ook wordt naar verwachting in het komend jaar
een Europese bepalingsmethode vastgesteld, waarmee de EU-lidstaten
rekening dienen te houden.
Ik verwacht dan ook dat deze verkenning daarvan niet eerder dan in de
loop van 2017 tot conclusies zal leiden. Daar zal ik Uw Kamer tegen die
tijd over berichten.
Alternatieve technieken binnen het wetsvoorstel
Zoals eerder in deze brief geschetst is geen EPV mogelijk voor een woning
waarbij energetische verbeteringen uitsluitend hebben geleid tot isolatie.
Dit neemt niet weg dat het ontwerpbesluit energieprestatievergoeding
huur voor de energieprestatievergoeding de ruimte biedt om, binnen de
in de AMvB aangegeven kaders, bij ministeriële regeling ook een
energieprestatievergoeding toe te staan voor nieuwe technologische
ontwikkelingen en/of gebruik van ook andere dan duurzame energie in
combinatie met de opwek van duurzame energie op de woning. Ik
onderzoek thans de mogelijkheden daartoe en ben daarover met partijen
in gesprek waarbij ik verwacht dat dit leidt tot reële en uitvoerbare
voorstellen. Ik vertrouw erop dat dit daarna kan leiden tot een snelle
uitwerking bij ministeriele regeling. Daarmee kan flexibel ingespeeld
worden op nieuwe technologieën hetgeen bij een thema als energiebesparing bij uitstek wenselijk is.
Passend toewijzen van woningen op basis van de totale
woonlasten.
De met de herziene Woningwet opnieuw ingevoerde passendheidsnorm
heeft een directe relatie met de aftoppingsgrenzen die van toepassing zijn
in het kader van de huurtoeslag. Binnen de huidige systematiek dient de
norm om betaalbaar wonen voor huishoudens met de laagste inkomens
te waarborgen, maar ook om de huurtoeslaguitgaven beheersbaar te
houden. Deze norm kan dan ook niet worden losgezien van het huurtoe-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 228, nr. 23

3

slagbeleid. Op dit moment neemt de huurtoeslagregelgeving voor het
bepalen van de hoogte van de huurtoeslag de kale huurprijs als basis,
tezamen met enkele servicekostenposten voor gemeenschappelijke
ruimten. De energielasten van de individuele woonruimte en ook de EPV
blijven voor de huurtoeslag buiten beschouwing.
Momenteel wordt voor de passendheidsnorm uitgegaan van de kale
huurprijs van een woning. Bezien is wat de gevolgen voor deze systematiek zouden zijn als in plaats daarvan de passendheidsnorm geënt zou
worden op de woonlasten.
Als door het omvormen van de passendheidsnorm een woning met een
hoge huur en lage energielasten net zo passend zou worden als een – qua
totale woonlasten even dure – woning met een lage huur en hoge
energielasten, zou dat leiden tot steeds hogere huurtoeslaguitgaven naar
mate de energieprestatie van de woningvoorraad toeneemt. Dat past niet
in mijn streven naar beheersing van de huurtoeslaguitgaven.
Ik zie daarom op dit moment geen aanknopingspunten om voor de
passendheidsnorm uit te gaan van een norm gebaseerd op de totale
woonlasten in plaats van de kale huurprijs, zonder een gelijktijdige
herziening van het huur- en huurtoeslagbeleid.
In het rapport van het interdepartementaal beleidsonderzoek sociale huur,
dat u dit najaar zult ontvangen, zal nader in worden gegaan op de
beheersbaarheid en houdbaarheid op langere termijn van de huurtoeslag.
De Minister voor Wonen en Rijksdienst,
S.A. Blok

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 228, nr. 23

4