3
Vragenuur: Vragen Alkaya
Vragen van het lid Alkaya aan de staatssecretaris Fiscaliteit
en Belastingdienst over het bericht "Rechter kan fiscus niet
dwingen iedereen te compenseren voor vermogenstaks".
De voorzitter:
Dan gaan we naar de tweede mondelinge vraag. Dat is de
vraag van de heer Alkaya van de SP aan de staatssecretaris
van Financiën, die ik ook van harte welkom heet. Het is een
vraag over het bericht "Rechter kan fiscus niet dwingen
iedereen te compenseren voor vermogenstaks". Het woord
is aan de heer Alkaya, SP.

De heer Alkaya (SP):
Voorzitter, dank u wel. De overheid, met al haar grote en
invloedrijke instellingen, hoort eerlijk en betrouwbaar te
handelen. Ik vind dat mensen daar blind van uit moeten
kunnen gaan. Mijn partij, de SP, vindt dat mensen daar
blind van uit moeten kunnen gaan. Maar het lijkt helaas
steeds minder vanzelfsprekend te worden. Zo zou je denken
dat als de regering toegeeft dat zij in het verleden onjuist
heeft gehandeld en besluit om mensen rechtsherstel aan
te bieden, iedereen die onjuist is behandeld rechtsherstel
krijgt, en niet alleen mensen die indertijd bezwaar hebben
gemaakt. Maar precies dit is nu helaas wel aan de orde.
Miljoenen Nederlanders moeten jarenlang belasting betalen
over een rendement dat de Staat veronderstelt dat zij met
hun spaargeld maken, maar dat zij in de praktijk helemaal
niet maken, bijvoorbeeld omdat hun geld simpelweg op
een bankrekening staat en daarmee al jarenlang helemaal
niets oplevert. Voor veel mensen is dat simpelweg hun
pensioen, waar ze van moeten rondkomen, en geen belegging of iets dergelijks. Miljoenen Nederlanders zijn dus
onjuist en onrechtvaardig behandeld, maar slechts een klein
deel van hen heeft bezwaar gemaakt. Dit kabinet heeft
besloten om nu alleen die kleine groep mensen die bezwaar
heeft gemaakt, te compenseren. En de rest niet. Van twee
personen in precies dezelfde situatie krijgt dus straks één
iemand wel rechtsherstel van het kabinet, dus wel de
onterecht geïnde belasting terug van het kabinet, en de
andere persoon niet. Wat moet de staatssecretaris afgelopen vrijdag dan ook blij zijn geweest toen de hoogste
rechter aangaf dat hij het kabinet helaas ook niet kan
dwingen om gewoon iedereen rechtsherstel aan te bieden.
De SP heeft daarom de volgende vragen aan de staatssecretaris over die uitspraak van de hoogste rechter. Wat
betekent deze uitspraak voor het besluit van het kabinet om
niet iedereen te compenseren? Klopt het dat deze uitspraak
van de rechter de staatssecretaris geen strobreed in de weg
legt om toch het juiste te doen en iedereen die onjuist is
behandeld rechtsherstel te bieden? Als dat zo is — en volgens mij is dat zo — is de staatssecretaris dan bereid om
vandaag de onzekerheid bij miljoenen mensen in de middenklasse van ons land weg te nemen door toe te zeggen
dat gelijke gevallen ook gelijk behandeld zullen worden,
ongeacht of ze bezwaar hebben gemaakt?
Dank u wel.

Tweede Kamer

Vragenuur: Vragen Alkaya

De voorzitter:
Dank u wel. Het woord is aan de staatssecretaris.

Staatssecretaris Van Rij:
Voorzitter, dank u wel. De Hoge Raad heeft afgelopen vrijdag uitspraak gedaan in twee casusposities. De eerste casus
ging inderdaad om de vraag of een niet-bezwaarmaker toch
hetzelfde behandeld zou moeten worden als een bezwaarmaker. Dan heb ik het dus over degenen die bezwaar hebben gemaakt tegen het arrest van 24 december. Onze
hoogste rechter heeft duidelijkheid gegeven en heeft
gezegd: als eenmaal je aanslag is opgelegd en onherroepelijk is vastgesteld, dan is de bezwaartermijn verlopen. Dan
is het eigenlijk al een heel lang bestaande regel in de wet,
maar ook in de jurisprudentie, dat daar niet meer op
teruggekomen kan worden. Dat geeft op zichzelf ook helderheid. Anders zouden we, in gevallen dat er nieuwe jurisprudentie is, de discussie namelijk moeten heropenen over
aanslagen die al zijn opgelegd in het verleden. Dan wordt
het wel heel ingewikkeld in de belastingwetgeving, maar
ook budgettair gezien en in de manier waarop de Staat aan
zijn geld komt. Die duidelijkheid hebben we nu.
Tegelijkertijd is het zo dat we in deze Kamer, op 2 februari
voor de eerste keer en daarna in commissieverband, het
debat hebben gevoerd over het arrest van 24 december en
hoe daarmee om te gaan. We hebben ook het debat gevoerd
over wat dat uitvoeringstechnisch en budgettair betekent.
We hebben ervoor gekozen om eerst de bezwaarmakers
tegemoet te komen. Dat is in lijn met wat de Hoge Raad op
24 december heeft gezegd. Er is toen namelijk iets heel
opmerkelijks gebeurd. De Hoge Raad heeft dat rechtsgevolg
aan dat arrest gegeven omdat hij van mening was dat de
wetswijziging van 1 januari 2017 rechtstreeks in strijd was
met artikel 1, eigendomsrecht EVRM en artikel 14, het discriminatieverbod. Vervolgens gaan wij ons nu buigen over
de uitvoering van een unaniem aangenomen motie-Eppink.
Die motie heeft al begin februari gezegd dat er óók in de
situatie van niet-bezwaarmakers een tegemoetkoming moet
worden bekeken. Dat gaan wij nu op een rijtje zetten.
Als je dat voor iedereen zou doen, dan kost het 4 miljard.
Dat hebben we in de brief van 15 april duidelijk aangetoond
in tabel 2.4. Ik teken er dan bij aan dat ook de miljonairs
hun geld terugkrijgen, terwijl de motie spreekt over kleine
spaarders. Als je niks doet, dan kost het 0 miljard. Als je
toch iets doet voor de kleine spaarders, dan zal dat daartussen zitten. Dat willen we heel zorgvuldig uitzoeken. Daar
komen we graag op terug bij de Kamer, met alle budgettaire
en uitvoeringstechnische gevolgen. Ik kondig bij dezen al
aan dat, als we wat doen, dat dan bij aparte wet zal moeten
gebeuren. Dat is nodig om dat hier goed in de Kamer te
bediscussiëren en geen gebruik te maken van de discretionaire bevoegdheid van de staatssecretaris.
De heer Alkaya (SP):
Ik stelde de staatssecretaris een duidelijke vraag, namelijk:
wil hij bevestigen dat de uitspraak van de Hoge Raad van
afgelopen vrijdag de staatssecretaris geen strobreed in de
weg legt om gewoon iedereen rechtsherstel te bieden? Hij
heeft het nu over een tegemoetkoming; dan zwakt hij het
dus al af. Maar er staat hem toch niets in de weg om
gewoon het juiste te doen en iedereen gelijk te behandelen?

24 mei 2022
TK 83

83-3-1

Staatssecretaris Van Rij:
Ik kan nu alvast zeggen dat iedereen tegemoetkomen —
het gaat mij er niet alleen om dat het 4 miljard kost — zou
betekenen dat alle belastingplichtigen, dus ook degenen
die het kunnen lijden, die tegemoetkoming zouden krijgen.
Die kans acht ik niet zo groot, want ik heb te maken met
een unaniem aangenomen motie in deze Tweede Kamer
die tot iets anders oproept.
De heer Alkaya (SP):
Het is opportunistisch van de staatssecretaris om afhankelijk
van de doelgroep beleid te bepalen en rechtsherstel te
bieden aan een bepaalde groep en een andere groep mensen uit te zonderen omdat die "het wel zouden kunnen lijden", volgens zijn woorden. De staatssecretaris zendt hier
vandaag een verkeerd signaal uit naar de samenleving. De
SP wil een eerlijke overheid en de staatssecretaris laat
vandaag het tegenovergestelde zien en bevestigt helaas
het wantrouwen dat veel mensen in de afgelopen jaren
hebben ontwikkeld richting overheidsinstanties, zoals de
Belastingdienst. De staatssecretaris zegt namelijk dat je bij
de kleinste twijfel altijd bezwaar moet maken, omdat je
anders weleens in een situatie terecht zou kunnen komen
waarbij je geen rechtsherstel krijgt, ook al heb je daar wel
recht op. Is de staatssecretaris zich hiervan bewust? Houdt
hij rekening met de sterke stijging in het aantal bezwaarschriften in dat geval? Wat betekent dit voor de organisatie
en de capaciteit bij de Belastingdienst? Kunnen we die
mensen die straks al die honderdduizenden bezwaarschriften moeten afhandelen, vanwege deze staatssecretaris, niet
veel beter inzetten bij het aanpakken van belastingontwijking en bij het oplossen van het toeslagenschandaal? Wat
is de staatssecretaris van plan te doen in de organisatie om
dit het hoofd te bieden?
Staatssecretaris Van Rij:
In de eerste plaats zijn er nog helemaal geen conclusies
getrokken door het kabinet. We gaan ons huiswerk doen.
Ik heb bewust het woord "denkbeeldig" gebruikt. De heer
Alkaya loopt dus echt op de zaken vooruit. Hij legt mij
bovendien conclusies in de mond die ik verre van mij werp.
Ik denk dat het kabinet hier uiterst zorgvuldig opereert en
dat blijven we ook doen.
Als laatste wijs ik de heer Alkaya erop dat als hij deze
redenering consequent zou doortrekken, dat ook zou betekenen dat als de Hoge Raad in een voorkomend geval op
basis van een interpretatie van de wet zou beslissen dat
een bedrijf een teruggave van belasting krijgt, al die
bedrijven waarvan de aanslagen al zijn opgelegd, dan óók
in het gelijk gesteld zouden moeten worden. Dat willen we
niet. De Hoge Raad heeft daar een duidelijke uitspraak over
gedaan; die heeft de wet getoetst. De wet is zoals die is en
die zullen we dus toepassen. Ik heb aangegeven dat wij
eigenlijk verder willen gaan. We zouden ons er heel
gemakkelijk van af kunnen maken door te zeggen: de Hoge
Raad heeft gesproken en het is duidelijk. Nee, wij hebben
gezegd: wij nemen de tijd, we analyseren het en we komen
bij deze Kamer terug met uitgewerkte scenario's. Dan zal
er besluitvorming plaatshebben op een democratische
wijze.

Tweede Kamer

Vragenuur: Vragen Alkaya

De voorzitter:
De heer Alkaya, tot slot.
De heer Alkaya (SP):
Tot slot. Het kabinet neemt de tijd, maar in die tijd blijft wel
grote onzekerheid bestaan en dat is betreurenswaardig. De
staatssecretaris heeft het over "consequent zijn". Als senator
zei hij nog: "Ik moet zeggen dat ik zelden zo'n slecht doordacht plan heb gezien." Dat waren zijn woorden. Hij heeft
nu als staatssecretaris de kans om dat recht te zetten, maar
ik constateer dat hij die kans toch laat liggen.
Staatssecretaris Van Rij:
Nog een hele korte reactie hierop. Ik begrijp heel goed dat
er op tijd duidelijkheid moet komen. Daar roep ik ook toe
op voor de belastingplichtigen die het aangaat. Ik heb daar
alle empathie voor; in de eerste plaats heb ik er empathie
voor dat dat rechtsgevoel gekrenkt is. Maar ik roep toch op
tot enig geduld. We zijn echt op tijd bij deze Kamer terug
om die discussie te vervolgen. Belastingplichtigen hebben
wat het belastingjaar 2017 betreft tot uiterlijk 31 december
de tijd om alsnog verzoeken tot ambtshalve vermindering
te doen. Ik roep op om dat niet te doen en om de discussie
af te wachten aan de hand van een zorgvuldig, goed doordacht scenariostuk.
De voorzitter:
Dank u wel. Er is een aantal vervolgvragen. Een vervolgvraag is kort, zonder een uitgebreide inleiding. Ik geef eerst
het woord aan de heer Van der Lee, dan aan de heer Eppink,
de heer Ephraim, de heer Idsinga en mevrouw Inge van
Dijk.
De heer Van der Lee (GroenLinks):
Met de uitspraak van de Hoge Raad, die veel sneller is
gekomen dan eerder verwacht, is duidelijkheid gekomen
in die zin dat in juridische zin formeel rechtsherstel niet in
beeld is voor mensen die geen bezwaar hebben gemaakt.
Tegelijkertijd ligt er de Kamermotie, die ook wij hebben
gesteund. Wij vinden dat kleine spaarders moeten worden
gecompenseerd. Ik ben wel benieuwd wanneer we inzicht
krijgen in de mogelijkheden tot afbakening. Is dat pas bij
de indiening van het wetsvoorstel of krijgen wij binnen een
bepaalde deadline, die ik graag hoor, inzicht in de mogelijkheden tot het afkappen of het inkaderen, zodat wij daar als
Kamer ook nog in mee zouden kunnen denken? Ik hou daar
graag concrete tijdlijnen bij, want om te voorkomen dat
iedereen verzoeken indient, is het wel belangrijk om nu
haast te maken.
Staatssecretaris Van Rij:
Ik hoop dat de heer Van der Lee mij in deze korte tijd al
heeft leren kennen als iemand die daar goede afspraken
over wil maken met de Kamer. Ik heb in het debat van 2
februari ook toegezegd dat de Kamer als eerste aan zet is.
Toen is de brief van 15 april gekomen. Ik zeg hier wel het
volgende toe. Ik moet dat mee terugnemen naar het kabinet
en wij komen sowieso met een procesbrief terug, maar het
lijkt mij alleszins redelijk dat we de scenario's, de opties,
waar ik het over heb voor het zomerreces met u delen. Stel
dat we dat doen, dan hangt daar natuurlijk een prijskaartje

24 mei 2022
TK 83

83-3-2

aan vast. Ik heb al aangegeven dat dat tussen de nul en 4
miljard zit. Dat zal dan ook in de augustusbesluitvorming
meegenomen moeten worden. Ik wil dat ook even mee
terugnemen naar het kabinet en met een goede procesbrief
komen, maar de intentie is om u niet voor het blok te zetten
of voor een fait accompli te stellen.

te komen, zodat wij daarover misschien ook nog als Kamer
met u van gedachten zouden kunnen wisselen.

De voorzitter:
Dan de heer Eppink. U kunt gewoon al naar de interruptiemicrofoon lopen, hoor. We hebben geen coronaregime
meer. Gaat uw gang.

Staatssecretaris Van Rij:
De tweede vraag heb ik eerlijk gezegd al beantwoord, dus
dat ga ik nu niet herhalen. Over maatwerk zeg ik wel tegen
de heer Idsinga — dan verwijs ik toch ook naar de brief van
15 april — dat daar ongelofelijk veel haken en ogen aan
zitten, hoe mooi dat ook zou zijn. We hebben wat betreft
de bezwaarmakers over de periode 2017-2020 toch moeten
kiezen. Daarbij hebben we niet gekozen voor puur maatwerk, maar hebben we een afweging gemaakt die recht
deed aan het arrest. Dat is uiteindelijk de spaarvariant
geworden. Je betaalt dus geen belasting als je geen rente
hebt genoten, maar verder trekken we wel het forfaitaire
stelsel, zoals we dat kennen, door. Dat doen we ook voor
2021. Ons voorstel — maar daar komen we nog over te
spreken — zal ook zijn om dat voor 2023 en 2024 te doen
bij aparte wet. Hoewel ik de vraag begrijp, wil ik hier niet
al te hoge verwachtingen wekken over maatwerk. Als er
een oplossing komt — dat zullen we uitwerken — zal er
altijd een zekere mate van grofmazigheid in zitten. Om heel
eerlijk te zijn: dan ligt het natuurlijk erg voor de hand dat
als je wat zou doen, je dan de redenering van de spaarvariant, zoals die gekozen is bij de bezwaarmakers, zou doortrekken.

De heer Eppink (JA21):
Ik was natuurlijk enigszins teleurgesteld over de uitspraak
van de Hoge Raad dat compensatie voor de kleine spaarders, de niet-bezwaarmakers, niet mogelijk is, of althans
dat ze daar geen recht op hebben. Aan de andere kant valt
het mee dat er geen verbod is op het conform de motieEppink van 2 februari compenseren van spaarders. Ik ben
blij dat die optie open is gebleven. Ik hoop ook dat de
staatssecretaris die motie ziet als een sociaal en moreel
fundament voor het fiscaal beleid in deze kwestie. Ik ben
ook blij met zijn idee om eventueel een speciale wet te
maken om deze kwestie op te lossen. Ik hoop dat dat goed
in het hoofd blijft van het kabinet en dat dat ook echt zal
gebeuren, want het is een Kamerbrede motie.
Staatssecretaris Van Rij:
Daar heb ik eerlijk gezegd niet zo gek veel op te antwoorden,
anders dan wat ik al eerder heb gezegd: wij nemen die
motie-Eppink heel serieus. De Hoge Raad heeft nu gesproken. We hebben de brief van 15 juli en de bijlages, en we
komen bij deze Kamer terug met de verschillende scenario's. Maar ik heb goed verstaan wat de heer Eppink zojuist
gezegd heeft.
De heer Ephraim (Groep Van Haga):
Geld dat de fiscus in het verleden geïnd heeft, maar waar
ze geen recht op had, is gewoon onrechtmatig en wederrechtelijk verkregen. Is de staatssecretaris bereid om de
verjaringstermijn van twaalf jaar, die bijvoorbeeld staat
voor diefstal van eigendom, ook te hanteren voor de te veel
betaalde belasting van de kleine spaarders?
Staatssecretaris Van Rij:
Het antwoord is nee. Laten we de termijnen die we in het
fiscale recht hebben vooral gewoon blijven hanteren. Dat
is de termijn van vijf jaar als het om verzoeken tot ambtshalve vermindering gaat. Verder heb ik er niets aan toe te
voegen.

De voorzitter:
Ik hoor meer dan één vraag.

Mevrouw Inge van Dijk (CDA):
Ik was eerlijk gezegd verbaasd over de uitspraak, want die
appelleert toch echt wel aan de vraag of hiermee recht
wordt gedaan. Maar goed, die uitspraak ligt er nu eenmaal.
Eigenlijk zegt deze uitspraak ook: maak voor de zekerheid
maar overal bezwaar tegen. Ik zie de "no cure, no pay"bedrijven alweer als paddenstoelen uit de grond poppen
en een enorme druk leggen op de organisatie. Ik ben blij
dat er rond de zomer met een voorstel gekomen wordt.
Wordt in dat voorstel dan ook rekening gehouden met hoe
hiermee wordt omgegaan? Hoe gaan we ermee om waar
het gaat om de organisatie en hoe gaan we er überhaupt
mee om ten opzichte van alle andere uitdagingen die er
liggen? Ik ben namelijk echt bang dat dit een van de
gevolgen zal zijn met betrekking tot de uitwerking, want dit
gaat ook geld kosten.

De heer Idsinga (VVD):
De uitspraak van de Hoge Raad voelt voor velen onrechtvaardig en is ook voor velen teleurstellend. De staatssecretaris gaat hierop broeden. Mijn vraag aan de staatssecretaris
is: denkt hij dat er nu, gelet op het feit dat de Hoge Raad
nu een uitspraak heeft gedaan, ruimte is voor maatwerk in
de oplossingen? En, zo ja, welke criteria wil hij daarbij gaan
hanteren? Tot slot heb ik de oproep aan de staatssecretaris
om inderdaad liefst nog voor het zomerreces met contouren

Staatssecretaris Van Rij:
Wat het eerste punt betreft, wil ik toch op het volgende
wijzen. Het lijkt nu net alsof er maar één arrest was, het
kerstarrest. Er is jarenlang geprocedeerd door belastingplichtigen ten aanzien van box 3, ook over de jaren voor
2017. Daar heeft de Hoge Raad trouwens ook iets over
gezegd in het arrest. Het betreft dus niet alleen het jaar 2017
maar ook de jaren 2015 en 2016. Daarvan heeft de Hoge
Raad gezegd: daarbij blijf ik bij de lijn die ik had en ik acht
ook het oude stelsel van voor 2017 in strijd met artikel 1,
het eigendomsrecht, maar niet met artikel 14, en ik geef er
geen rechtsgevolg aan. Waarom zeg ik dat? Dit is natuurlijk
een ontwikkeling. De Hoge Raad valt niets te verwijten; die
spreekt recht op basis van de casuspositie en de ontwikkelingen in het recht. En die heeft op 24 december, even in

Tweede Kamer

24 mei 2022
TK 83

Vragenuur: Vragen Alkaya

83-3-3

gewoon Nederlands, gezegd: en nou is het mooi geweest.
De Hoge Raad zei: het is niet alleen in strijd met het eigendomsrecht, maar ook met het discriminatieverbod; de
wetgever heeft veel te lang getreuzeld, tien jaar lang, en nu
geef ik er rechtsgevolg aan. In die zin zou ik er ook niet toe
willen oproepen dat nu door iedereen altijd maar bezwaar
gemaakt moet worden tegen iedere aanslag. Dit is een
unieke situatie, die wij erkennen. We hadden heel bot kunnen zeggen: nou, dit is het; we doen niets. Nee, we gaan
heel serieus kijken, juist omdat het het rechtsgevoel krenkt
van de groep kleine spaarders en omdat de Tweede Kamer
er heel duidelijk over is geweest: wat kunnen we eventueel
nog doen? Die discussie wordt op tijd gevoerd met de
Tweede Kamer.
Mevrouw Inge van Dijk (CDA):
Het gaat mij er vooral om dat dit voor heel veel mensen
gewoon complexe materie is. Zij zien dit gebeuren. Ik word
aangesproken op straat door mensen die zeggen: als ik dit
geweten had, dan … Zij zeggen dat zij de volgende keer
dan maar overal bezwaar tegen gaan maken. Dat is best
een natuurlijke reflex van een burger. Ik voorzie daar
gewoon een enorme druk op de organisatie. Ik vraag
eigenlijk om wel rekening met die praktijk te houden in de
uitwerking van de oplossingen, maar ook bij de inrichting
van de Belastingdienst.
Staatssecretaris Van Rij:
Ja. De plicht van de politiek is — zo beschouw ik het in ieder
geval als staatssecretaris — om daar duidelijk over te zijn,
dus om op tijd duidelijk te zijn, ten aanzien van zowel de
bezwaarmakers als de niet-bezwaarmakers. Qua uitvoering
hebben we nu juist gekozen voor iets wat de Belastingdienst
wel degelijk goed kan uitvoeren. Dat hebben we ook in de
commissie besproken en daar is een technische briefing
over geweest. Als we iets gaan doen voor de nietbezwaarmakers, zullen we dat uiteraard doen op een wijze
die uitvoerbaar is. Ik vind ook wel dat het de plicht is van
in ieder geval de staatssecretaris, maar ook van de politiek,
om daar op een eerlijke manier met belastingplichtigen
over te communiceren. Ik zou hier heel makkelijk kunnen
zeggen "ja, we komen ze tegemoet", om vervolgens, niet
alle consequenties doordacht hebbend, hier misschien te
moeten terugkomen met de boodschap dat er toch nog wel
wat haken en ogen aan zitten en het toch iets ingewikkelder
in elkaar zit. Dat wil ik niet. Ik wil wel op tijd terugkomen.
Ik roep de belastingplichtigen op om enig geduld te
betrachten, hoe vervelend dat ook is, zeker voor de kleine
spaarders.
De heer Nijboer (PvdA):
Ik sluit me wel een beetje aan bij mevrouw Van Dijk. We
krijgen heel veel mails van mensen die geen bezwaar hebben gemaakt. Zij zeggen: ik heb altijd netjes mijn belastingen betaald, dan is het onrechtmatig en dan krijg ik het ook
nog niet terug. Daarom heb ik ook de motie van de heer
Eppink gesteund. Tegelijkertijd vind ik het moeilijk uit te
leggen dat we straks 3 miljard, 4 miljard gaan uitkeren aan
mensen die misschien wel 1 miljoen, 2 miljoen of 3 miljoen
op de bank hebben staan. Dat vind ik ook niet te verdedigen
in een tijd dat de koopkracht, juist van de meest kwetsbare
inkomens, enorm onder druk staat. Ik vraag de staatssecretaris of hij in de varianten die hij beschrijft, wil kijken of hij

Tweede Kamer

Vragenuur: Vragen Alkaya

de kleinere spaarders kan ontzien maar de grote spaarders
… Ja, als mensen echt 2 miljoen of 3 miljoen op de bank
hebben staan, vind ik niet dat wij dat per se moeten compenseren. Wil hij zo'n variant ontwikkelen?
Staatssecretaris Van Rij:
Ik kan helemaal volgen wat de heer Nijboer zegt. Ik krijg die
brieven ook. Dat zijn geen brieven van de miljonairs of de
mensen die acht of negen ton hebben. Nee, dat zijn de
brieven van de gepensioneerde verpleegster die een beetje
gespaard heeft, of van iemand die fietsenmaker is geweest.
Daarom gaan we dat serieus bekijken. Dat is helemaal in
de geest van de motie-Eppink. Ik kan de redenering van de
heer Nijboer volgen.
De heer Alkaya (SP):
Ik heb met mijn eigen vragen geprobeerd om hier een antwoord op te krijgen en ook het CDA heeft twee keer de
vraag gesteld, maar de staatssecretaris antwoordt niet
helemaal op die vraag. Hoe gaat hij in de organisatie om
met het signaal dat breed naar de samenleving uitgaat, niet
alleen maar richting mensen die vermogensbelasting
betalen maar richting iedereen, dat je maar beter voor de
zekerheid bezwaar kunt maken tegen alles? Hij zegt dat dat
niet de bedoeling is en dat hij dat ook niet wil uitspreken
en uitstralen, maar dat is inherent het signaal dat uitgaat
van de uitspraak van de hoge rechter en van de wijze
waarop het kabinet ermee omgaat. De vraag aan de
staatssecretaris is wat hij binnen de organisatie regelt om
daar het hoofd aan te bieden.
Staatssecretaris Van Rij:
Gelukkig zien wij tot op dit moment dat belastingplichtigen
— ik heb het dan over de groep van de niet-bezwaarmakers
— alles rond dit onderwerp heel goed volgen, ook wat er
in deze Kamer over wordt gezegd door u en van de kant
van het kabinet. Dat leidt er niet toe dat de brievenbus zo
vol ligt met berichten van allemaal mensen die nu alsnog
bezwaar maken. Dus ik roep ook de heer Alkaya op … Ik
weet dat hij van mij nu vandaag wil horen dat ik die 4 miljard ga spenderen. Ik zie ook heel goed in dat hij zegt: dit
voelt niet lekker. Moeten we dan naar een samenleving toe
waar je eigenlijk altijd toch maar iets doet voor degene die
het brutaalst is geweest en bezwaar heeft gemaakt? Nee,
dat moeten we niet doen. Aan de andere kant heeft de Hoge
Raad hier nu heel duidelijk aangegeven: als er nieuwe
jurisprudentie is, ook als je geen bezwaar hebt gemaakt,
dan zit je termijn erop. We maken de uitzondering in deze
situatie om er nog eens goed naar te kijken, omdat het niet
goed voelt vanuit het rechtsgevoel.
De voorzitter:
Dank u wel. Dan wil ik de staatssecretaris danken voor zijn
beantwoording.

24 mei 2022
TK 83

83-3-4