Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

29 453

Woningcorporaties

Nr. 207

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN
KONINKRIJKSRELATIES
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 17 oktober 2011
Hierbij doe ik u de rapportages van het Centraal Fonds Volkshuisvesting
(CFV) over de financiële spankracht van woningcorporaties in Parkstad
Limburg en Eemsdelta toekomen.1 In de Interbestuurlijke Voortgangsrapportage Bevolkingsdaling, die ik u 30 juni jl. heb gezonden (kamerstuk
31 757, nr. 31), heb ik u toegezegd deze rapportages toe te sturen.
Uit de rapportages van het CFV blijkt dat het onwaarschijnlijk is dat
woningcorporaties werkzaam in Parkstad en Eemdelta de programma’s
die onderzocht zijn in de Maatschappelijke Kosten Baten Analyses (MKBA)
voor deze regio’s kunnen uitvoeren zonder hulp van buiten wegens een
gebrek aan financiële spankracht van de binnen de regio’s werkzame
corporaties. Dit ondanks het gegeven dat de analyse van het CFV laat zien
dat de effecten van de voorgenomen heffing bij verhuurders beperkt zijn
voor de verhuurders in deze regio’s, waaronder de corporaties, als gevolg
van de beoogde toepassing van WOZ-waarden voor deze heffing, die in
deze regio’s lager zijn dan in meer gespannen woningmarktgebieden.
De berekeningen die het CFV op mijn verzoek voor Parkstad heeft
uitgevoerd, betreffen de opgave die is vastgesteld in de MKBA Herstructureringsaanpak Parkstad Limburg. De in de regio Parkstad werkzame
woningcorporaties hebben mij en in afschrift uw Kamer in reactie op het
rapport van het CFV geïnformeerd dat zij de transformatie-opgave in de
sociale huursector in Parkstad kunnen realiseren voor zover het hun eigen
woningbezit betreft. Omdat deze boodschap van de woningcorporaties
niet strookt met de conclusies uit het rapport van het CFV, zal ik de in de
regio Parkstad werkzame woningcorporaties vragen om per individuele
corporatie aan te geven wat de opgave voor de komende 10 jaar is en hoe
de individuele corporaties deze opgave denken te financieren.

1
Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

Het is van belang te benadrukken dat de woonopgave in krimpgebieden
niet alleen een opgave betreft in de sociale huursector, maar ook in de
particuliere (koop- en huur)sector. In de sociale huursector is de opgave
de verantwoordelijkheid van de corporaties. Indien corporaties een

kst-29453-207
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 453, nr. 207

1

bepaalde opgave niet aankunnen, hebben de corporaties eerst de eigen
verantwoordelijkheid om steun te zoeken bij andere corporaties in de
vorm van matching of fusie. Mocht dit geen uitkomst brengen, dan
kunnen individuele corporaties een hulpvraag formuleren aan het CFV
voor projectsteun en, in geval van ernstige financiële problemen,
eventueel saneringssteun.
Wat betreft de aanpak van de particuliere woningvoorraad ligt de
verantwoordelijkheid vooral bij de marktpartijen en de medeoverheden.
Daarbij is van belang dat gemeenten en provincies de overmaat aan
plancapaciteit terugdringen. Daarnaast kan de opgave aangepakt worden
via het uit de markt nemen van woningen, als dit bijvoorbeeld vanuit
leefbaarheidsoverwegingen onvermijdelijk is.
Het Rijk heeft voor de aanpak van de totale woonopgave onder andere
eenmalig € 30,5 mln. beschikbaar gesteld aan de regio’s Parkstad en
Eemsdelta onder voorwaarde van co-financiering door provincie en
gemeenten. Daarnaast zijn het gemeente- en provinciefonds voorzien van
een krimpmaatstaf respectievelijk krimp-/groeimaatstaf, die gemeenten en
provincies de mogelijkheden biedt voor co-financiering. Tevens stelt het
ministerie van BZK een expertteam in, dat gemeenten en provincies moet
bijstaan bij het terugschroeven van plancapaciteit en het voorkomen van
planschade.
De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
J. P. H. Donner

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 453, nr. 207

2