Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

21 501-33

Raad voor Vervoer, Telecommunicatie en Energie

Nr. 290

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VERKEER EN WATERSTAAT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 6 september 2010
Hierbij zend ik u informatie over de informele Transportraad van
15–16 september 2010 in Antwerpen. Tijdens deze bijeenkomst zal worden
gesproken over de wijze waarop kust- en binnenvaart meer geïntegreerd
kunnen worden in de logistieke keten. Het Belgische Voorzitterschap zal
op basis van dit debat enkele conclusies formuleren (Voorzitterschapsconclusies). Er zullen geen formele besluiten worden genomen. Hieronder
vindt u in het kort een aantal aandachtspunten die ik tijdens de informele
Raad naar voren wil brengen.
Ik ben verheugd dat het Belgisch Voorzitterschap het onderwerp kust- en
binnenvaart op de agenda heeft gezet. Nederland heeft met circa 5 000
schepen niet alleen de grootste binnenvaartvloot van Europa (ongeveer
50% van de West-Europese vloot), maar ook de modernste. Op het gebied
van kustvaart, dat zo’n 40 procent van het goederenvervoer in
West-Europa voor zijn rekening neemt, staat Nederland op de derde plek.
Vervoer over water levert een belangrijke bijdrage aan een duurzaam
vervoerssysteem. In dit licht zal ik voor de binnenvaart aandringen op een
nieuw Europees actieplan (Naiades II). Dat moet een structureel vervolg
geven aan de eerdere inspanningen met betrekking tot de binnenvaart en
het aandeel daarvan in het Europese vervoer doen stijgen. Een binnenvaartschip is ongeveer twee tot driemaal energie-efficiënter dan een
vrachtauto die hetzelfde vervoert. Dit neemt niet weg dat de milieuprestaties van schepen blijvend aandacht behoeven. Een interessante
ontwikkeling die ik in dat verband onder de aandacht wil brengen is het
gebruik van schone brandstoffen als LNG, waarmee sinds enige tijd
enkele projecten in Nederland lopen.
Wat de kustvaart betreft werkt de Europese Commissie aan de totstandkoming van een Europese ruimte zonder grenzen. Doel hiervan is de
kustvaart aantrekkelijker, efficiënter en concurrerender te maken door een
aantal administratieve procedures te schrappen of te vereenvoudigen. Ik
ben hier groot voorstander van. In dit kader vormt het recent aangenomen

kst-21501-33-290
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 21 501-33, nr. 290

1

voorstel inzake meldingsformaliteiten voor schepen in Europese havens
een goede stap vooruit. De richtlijn vereenvoudigt de administratieve
procedures voor schepen bij aankomst in of vertrek uit de havens van de
lidstaten, onder meer door de invoering van elektronische informatieoverdracht en door rationalisering en standaardisering van de meldingsformaliteiten.
Voor een betere integratie van de kust- en binnenvaart in de logistieke
keten dient te worden ingezet op een snelle introductie van digitale
informatie-uitwisseling. Goed werkende IT-systemen van alle belanghebbenden moet leiden tot betere beschikbaarheid van informatie over de
logistieke keten. Ten behoeve van de digitale aansluitingen tussen
binnenvaart, kustvaart en zeevaart zou de integratie van RIS (River
Information System) en e-Maritime als aandachtspunt in Naiades II
opgenomen moeten worden.
Daarnaast is voor een betere aansluiting tussen het vervoer over land en
over water een multi-modaal transportcontract en aansprakelijkheidsregime wenselijk. Mede dankzij de Nederlandse inzet is met de ondertekening van de zogeheten «Rotterdam Rules» een belangrijke stap in deze
richting gezet. Dit VN-verdrag zorgt er voor dat bij het vervoer van
goederen over zee met daaraan voorafgaand of aansluitend een traject
over land geen aparte contracten meer nodig zijn. Bovendien maakt het
verdrag de ontwikkeling van e-commerce (digitaal handelssysteem) in het
zeevervoer mogelijk, waardoor de administratieve lasten en de kosten
afnemen. Ik zal de lidstaten tijdens de informele Transportraad oproepen
om de Rotterdam Rules zo spoedig mogelijk te ondertekenen.
Havens vervullen een spilfunctie in de aansluiting tussen de verschillende
transportmodaliteiten. Om havens hun knooppuntfunctie in de logistieke
keten zo optimaal mogelijk te laten vervullen, zijn vooral twee zaken
nodig: eerlijke en efficiënte marktwerking en optimale multimodale
achterlandverbindingen. Vanwege het grote belang van havens als
logistieke knooppunten en de rol van de private sector om havens te
ontwikkelen en te optimaliseren, ben ik van mening dat de Europese Unie
goede voorwaarden moet scheppen voor eerlijke en efficiënte marktwerking. Ik zal daarom het Nederlandse pleidooi herhalen voor heldere
richtsnoeren met betrekking tot staatssteun. Tevens zal ik de belangrijke
rol benadrukken die de grote Nederlandse zeehavens hebben als
toegangspoort tot het Trans-Europese vervoersnetwerk (TEN-T). Het
TEN-T beleid zal zich onder meer moeten richten op het wegnemen van
belemmeringen in de maritieme toegang tot die havens en verbetering
van de achterlandverbindingen.
Hoewel de herziening van de richtlijn havenontvangstvoorzieningen niet
op de agenda staat wil ik de problematiek onder de aandacht brengen van
schepen die naar niet-EU landen vertrekken en thans niet al hun scheepsafval in een EU haven hoeven af te geven. Ik zal de Europese Commissie
oproepen de mogelijkheden voor aanscherping van de richtlijn te
onderzoeken.
Tenslotte zal ik de gelegenheid aangrijpen om bij de Europese Commissie
nogmaals aan te dringen op een besluit met betrekking tot de problematiek rond de traditionele zeilvloot (bruine vloot).
De minister van Verkeer en Waterstaat,
C. M. P. S. Eurlings

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 21 501-33, nr. 290

2