Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2019–2020

28 694

Verpakkingsbeleid

30 872

Landelijk afvalbeheerplan

Nr. 136

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN
WATERSTAAT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 2 juli 2020
De transitie naar een circulaire economie is in volle gang, Belangrijk
onderdeel van deze transitie is het sluiten van de keten van verpakkingen.
In deze brief ga ik in op het gehele verpakkingenbeleid op weg naar een
circulaire economie voor verpakkingen. Dit beleid is erop gericht het
gebruik van verpakkingen terug te dringen, het meermalig hergebruiken
van verpakkingen te stimuleren en de kwaliteit van inzameling en
recycling te verbeteren. In een afzonderlijke brief ben ik ingegaan op mijn
inzet voor statiegeld op plastic flessen en blikjes. 1
In de afgelopen vijf jaar zijn flinke stappen gezet op het gebied van
inzameling, sortering en recycling van verpakkingen. Ook internationaal
versnelt de ontwikkeling naar een circulaire verpakkingsketen. Dat blijkt
ook uit het feit dat op 6 maart 2020 het Europese Plastic Pact is afgesloten.
Inmiddels hebben meer dan 100 partners zich aan de doelen van het pact
gecommitteerd. Zij zetten zich in voor minder gebruik van plastic, meer
hergebruik en meer recycling. Als één van de initiatiefnemers van het
Plastic Pact laat Nederland zien leidend te willen zijn in de transitie naar
een circulaire economie. We zijn goed op weg maar we zijn er nog niet; de
ambities reiken verder. Nu is het moment om de basis te leggen voor
verdere stappen richting 2025. De Corona crisis plaatst ons voor uitdagingen op de korte termijn, maar tegelijkertijd moeten we werken aan het
lange termijnperspectief.
Ik ga in deze brief eerst in op de gevolgen van de coronacrisis voor de
keten van verpakkingen. Daarna ga ik in op het beleid gericht op het
verbeteren van het ontwerp van verpakkingen en de daarvoor gestelde
eisen. Vervolgens ga ik in op de werking van de producentenverantwoordelijkheid en de wijze waarop de inzameling van verpakkingen wordt
georganiseerd. Tot slot geeft ik een toelichting op nieuwe doelstellingen
voor recycling en hergebruik, die ik als handhaafbare normen voor
1

kst-28694-136
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Kamerstuk 30 872, nr. 245.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 28 694, nr. 136

1

producenten in het Verpakkingenbesluit wil opnemen. Ik heb overeenstemming bereikt met het verpakkend bedrijfsleven over een pakket van
ambitieuze en haalbare doelen voor meer hergebruik en recycling van
verpakkingen. Onderzoeken die ik in dit kader heb laten uitvoeren door de
Wageningen UR en Rebel Group zijn de basis geweest van dit pakket.
Gevolgen van corona op de keten van verpakkingen
Door de coronacrisis is de hoeveelheid plastic afval afkomstig van
huishoudens in korte tijd sterk gestegen. Mensen gebruiken meer
verpakkingen thuis. Ik heb veel waardering voor het feit dat de inzameling
van huishoudelijk verpakkingsafval in deze moeilijke periode doorgang
heeft kunnen vinden. Dat is een compliment waard aan alle mensen die
werken in deze keten. In 2020 moeten producenten van verpakte produceten er zorg voor dragen dat 50% van de kunststof verpakkingen voor
recycling wordt aangeboden. Deze norm blijft ondanks corona van kracht
en daarmee wordt de recycling kunststofverpakkingsafval op korte termijn
gewaarborgd.
De coronacrisis versterkt bestaande uitdagingen in de kunststofsector en
maakt voor een verdere transitie, investeringen en innovatie noodzakelijk.
Dit komt mede door de daling van de prijs van virgin plastic als gevolg
van de lage olieprijs. Hierdoor verslechtert de concurrentiepositie van
recyclaat. Daarnaast kampen recyclingbedrijven met een moeilijke afzet
van hun recyclaat, mede als gevolg van de stilvallende productie in de
auto-industrie. In een aparte Kamerbrief zal ik nader ingaan op de effecten
van corona op de kunststofrecycling en het stimuleren van de toepassing
van kunststofrecyclaat.
Met het oog op de langere termijn en de uitdagingen waarvoor de
transitie naar een circulaire verpakkingen ons stelt, is het van belang om
juist ook in onzekere periodes als nu, gezamenlijk vast te blijven houden
aan gestelde doelen en aan een ambitieus verpakkingenbeleid. Dat is
nodig om te kunnen komen tot een verbetering van de kwaliteit het
recyclaat van plastic en de toepassing ervan in nieuwe producten. De
coronacrisis laat zien dat het belangrijk is om hierin de komende jaren
voortgang te blijven maken.
Dit jaar start ik een nadere verkenning van de kunststofketen. Deze moet
meer inzicht geven op potentiële maatregelen die bijdragen aan het
verder sluiten van de keten en het realiseren van hergebruik. Met het
nationale en het Europese Plastic Pact wordt met koplopers gewerkt aan
oplossingen in alle stappen in de keten en streven bedrijven ambitieuzere
doelen na. In deze verkenning zal ik ook onderzoek laten doen naar de
mogelijkheden voor het verder stimuleren van het toepassen van
recyclaat in non-food verpakkingen om vraag en aanbod beter op elkaar te
laten afsluiten. In de EU-Milieuraad heb ik de Commissie opgeroepen om
binnen een jaar met een voorstel te komen om een aandeel recyclaat in
plastic te verplichten.
Het verbeteren van het ontwerp en de essentiële eisen
Verpakkingen moeten voldoen aan wettelijk gestelde essentiële eisen in
het Besluit beheer verpakkingen 2014 (hierna: Verpakkingenbesluit). De ILT
is een inspectieproject gestart om de naleving van de essentiële eisen te
bevorderen. De eerste fase van het project is gericht op verpakkingen van
wasverzachters. Producenten moeten kunnen aantonen de naleving van
de essentiële eisen geborgd te hebben in hun managementsysteem,
bijvoorbeeld door gebruik van bestaande NEN-normen. Daarnaast wordt
er op EU-niveau ingezet op het aanscherpen van de essentiële eisen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 28 694, nr. 136

2

Nederland is hier intensief bij betrokken. In het najaar zal ik uw Kamer hier
verder over informeren.
In de Single-Use-Plastics-richtlijn zijn eisen opgenomen voor kunststofverpakkingen voor eenmalig gebruik. Voedsel- en drankverpakkingen van
piepschuim en verpakkingen gemaakt van oxo-degradeerbare kunststoffen worden verboden. Tevens wordt voorgeschreven dat doppen en
deksels aan drankverpakkingen bevestigd moeten blijven. Ook moeten
PET-flessen in 2025 25% recyclaat en in 2030 30% recyclaat bevatten. In
een vervolgbrief informeer ik u na de zomer nader over de gehele
implementatie van de richtlijn en ga ik ook in op de maatregelen voor
consumptievermindering van drank- en voedselverpakkingen.2
Producentenverantwoordelijkheid en inzameling
Het Verpakkingenbesluit stelt producenten verantwoordelijk voor de
gescheiden inname of de nascheiding van verpakkingen. Ook dienen
producenten gestelde recyclingdoelstellingen te halen. Stichting
Afvalfonds Verpakkingen voert namens producenten de verantwoordelijkheden uit. Producenten betalen aan het Afvalfonds een bijdrage voor de
verpakkingen die zij op de markt brengen. Sinds 1 januari 2019 is
tariefdifferentiatie geïntroduceerd waarbij goed recyclebare verpakkingen
40% korting krijgen. Door producenten verantwoordelijk te maken voor de
afvalfase van hun product ontstaat een stimulans om in te zetten op
preventie, hergebruik en recycling.
In de Raamovereenkomst Verpakkingen 2013–2022 is door de Vereniging
van Nederlandse Gemeenten (VNG), het bedrijfsleven en het Rijk
afgesproken dat gemeenten het kunststofverpakkingsafval van
huishoudens inzamelen, sorteren en recyclen. Gemeenten ontvangen
hiervoor van het verpakkend bedrijfsleven een kostenvergoeding
gebaseerd op de hoeveelheid materiaal. In de tussenevaluatie van de
Raamovereenkomst3 is geconcludeerd dat hierdoor een negatieve prikkel
voor de kwaliteit ontstond. Eind 2019 hebben de VNG en het verpakkend
bedrijfsleven onderling nieuwe afspraken gemaakt. In de nieuwe
afspraken wordt gemeenten de mogelijkheid geboden hun taak te
beperken tot inzameling. De sortering en/of nascheiding en de recycling
van verpakkingsafval is dan de verantwoordelijkheid van het verpakkend
bedrijfsleven. Het is aan het bedrijfsleven om hierover met sorteer- en
recyclingbedrijven afspraken te maken. Met deze nieuwe afspraken wordt
de genoemde negatieve prikkel voor de kwaliteit van de ingezamelde
verpakkingen weggenomen. Het is mijn ambitie om naast het vergroten
van de hoeveelheid ingezameld plastic ook de kwaliteit van het ingezamelde plastics en de verwerking ervan te verbeteren. Daarom ben ik blij
met de nieuwe afspraken die als doel hebben te sturen op betere kwaliteit.
Ook bieden de afspraken zekerheid voor langere termijnen en kan beter
op innovatiemogelijkheden worden geanticipeerd doordat voor- en
achterkant van de keten direct met elkaar in contact komen te staan. De
nieuwe afspraken passen binnen de wettelijke kaders en sluiten aan bij
het uitgangspunt dat de producentenverantwoordelijkheid een private
verantwoordelijkheid van het verpakkend bedrijfsleven is en niet een
publieke taak van gemeenten.

2

3

Het conceptbesluit ter implementatie van de SUP-richtlijn is te vinden op
https://www.internetconsultatie.nl/ontwerpbesluit_single_use_plastics.
Uw Kamer is over de uitkomsten van de tussenevaluatie geïnformeerd in de Kamerbrief van
10 maart 2018 (Kamerstuk 28 694, nr. 135). In antwoorden op vragen van dhr. Ziengs
(Aanhangsel Handelingen II 2019/20, nr. 1546) ben ik nader ingegaan op de nieuwe afspraken.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 28 694, nr. 136

3

Een groot deel van de inzameling van kunststofverpakkingsafval vindt
plaatst doordat huishoudens dit bij de bron gescheiden houden. Bij
bronscheiding ontstaat bij mensen thuis soms verwarring over welke
verpakking in welke afvalbak hoort. Ik streef ernaar dat afvalscheiding
eenvoudig en begrijpelijk wordt. In veel gemeenten met bronscheiding
wordt verpakkingsafval van plastic, metaal en drankkartons (PMD)
gezamenlijk ingezameld. Dit heeft geleid tot een forse toename van de
hoeveelheid ingezameld verpakkingsafval. In de nieuwe afspraken tussen
de VNG en het verpakkend bedrijfsleven is PMD-inzameling voor
gemeenten die bronscheiding toepassen als uitgangpunt genomen. Nu
PMD-inzameling de standaard is bij bronscheiding ontstaat er eenduidigheid. Alle verpakkingen horen bij het PMD. De enige uitzonderingen
hierop zijn glas en oud-papier, stromen waarvan de consument al
decennia gewend is ze te scheiden. De gemeenten en het verpakkend
bedrijfsleven zetten gezamenlijk een communicatiecampagne op om voor
heel Nederland eensluidend te communiceren over de inhoud van de
PMD bak.
In de huidige situatie zijn de kosten voor de inname van verpakkingsafval
dat vrijkomt bij bedrijven uitgezonderd van de producentenverantwoordelijkheid. Deze uitzondering komt met ingang van 2023 te vervallen.
Producenten moeten met ingang van 2023 voor alle verpakkingen een
innamesysteem organiseren en de kosten daarvan dragen. In praktijk
betekent dit dat producenten ook een systeem moeten opzetten voor de
inname van verpakkingsafval in de openbare ruimte en bij scholen en
diensten. Ik ga met het verpakkend bedrijfsleven in gesprek over hoe zij
hun nieuwe verantwoordelijkheid gaan vormgeven.
Doelstellingen voor recycling
Voor kunststof, glas, hout, metaal en papier en karton zijn recyclingdoelstellingen gesteld. Deze doelstellingen zijn als handhaafbare normen in
het Verpakkingenbesluit vastgelegd. Het is de verantwoordelijkheid van de
producenten van verpakte producten om deze doelstellingen te halen. Het
verpakkend bedrijfsleven rapporteert jaarlijks over de hoeveelheid
gerecycled verpakkingsmateriaal. Ik zie de doelstellingen als een
belangrijk instrument om de ambitie die ik samen met het bedrijfsleven
heb, in regelgeving te borgen.
In het Europees Afvalpakket zijn nieuwe recyclingdoelstellingen voor 2025
en 2030 vastgesteld. Tevens is, mede door de inzet van Nederland, op
EU-niveau de meetmethode van de recyclingdoelen aangescherpt. De
gewijzigde methode heeft consequenties voor de Nederlandse recyclingpercentages. In de huidige situatie wordt in Nederland de hoeveelheid te
recyclen materiaal gemeten op de weegbrug van de recycler, nadat het
aanwezige restafval is verwijderd. Tevens wordt gecorrigeerd voor
aanwezige materialen die niet afkomstig zijn van verpakkingen. Van
verschillende andere lidstaten is bekend dat daar alle inzamelde
materialen als gerecycled worden geteld. In de nieuwe door de EU
aangescherpte manier van meten moet het recyclingpercentage
aanvullend gecorrigeerd worden voor verliezen die er in voorbereiding op
het recyclingproces bij de recycler optreden. Door de nieuwe manier van
meten komt er meer zicht op de hoeveelheid daadwerkelijk gerecycled
materiaal en worden de resultaten van lidstaten beter vergelijkbaar. Dat
betekent dat de oude en de nieuwe percentages niet met elkaar vergeleken kunnen worden. Ik hecht eraan te benadrukken dat voorbije jaren
conform geldende EU-regelgeving is gerapporteerd.
Nederland gaat de nieuwe recyclingdoelen en de aangepaste meetmethode implementeren. Wageningen UR heeft onderzoek gedaan naar het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 28 694, nr. 136

4

recyclingpercentage van de verschillende materialen gemeten volgens de
nieuwe methode. Deze rapporten zijn aan deze brief bijgevoegd (bijlage 2
en 3)4. In een technische toelichting bij deze brief (bijlage 1)5 wordt nader
ingegaan op de doorwerking van de nieuwe manier van meten.
Circulaire doelstellingen en het bevorderen van hergebruik
Als ambitieuze koploper in de transitie naar een circulaire verpakkingsketen wil ik in Nederland nu de volgende stap zetten. Slim omgaan met
verpakkingen bespaart grondstoffen en biedt kansen voor economische
ontwikkeling en innovatieve bedrijfsactiviteiten. In een circulaire
economie is het van belang om de hoeveelheid materiaal die verloren
gaat te minimaliseren. Daarbij staat hergebruik – het meermalig hervullen
van verpakkingen – hoger op de R-ladder dan recycling. Ik vind het
onwenselijk dat de bestaande recyclingdoelstellingen slechts sturen op
het recyclen van afval en hergebruik buiten beschouwing laten. Uit het
Europees Afvalpakket volgt dat lidstaten moeten inzetten op hergebruik. Ik
wil in de transitie naar een circulaire economie sturen op het behoud van
materialen en hergebruik van verpakkingen bevorderen. Daarom
introduceer ik naast de recyclingdoelstellingen een circulaire doelstelling
waarbij ook hergebruik van verpakkingen meetelt. Hiermee worden
producenten gestimuleerd systemen op te zetten waarmee verpakkingen
opnieuw worden gevuld en hergebruikt. Hergebruikte verpakkingen
kunnen worden meegeteld bij het behalen van de circulaire doelstelling.
Ik heb volgens het principe van de circulaire doelstelling per materiaal tot
en met 2025 een jaarlijkse doelstelling opgesteld en ik ben voornemens
deze als handhaafbare normen op te nemen in het Verpakkingenbesluit. Ik
heb deze doelen met het verpakkend bedrijfsleven besproken en met hen
geconcludeerd dat de doelen ambitieus maar ook reëel en uitvoerbaar
zijn. Alvorens alle doelen vast te stellen voor de periode 2025–2030 wil ik
voor verschillende materialen van verpakkingen een verkenning uitvoeren
naar de wijze waarop hergebruik en recycling verder kunnen worden
bevorderd. Dit gebeurt dit jaar als eerste voor metaal en voor kunststof.
Naast de nieuwe circulaire doelstellingen die sturen op het in de keten
houden van verpakkingen, blijven ook recyclingdoelen van kracht. In de
technische bijlage bij deze brief wordt nader ingegaan op de werking van
de doelstellingen.
In 2025 wordt de werking van beide doelstellingen geëvalueerd. Wanneer
in de transitie naar een circulaire verpakkingen substantiële stappen
worden gezet naar meer hergebruik, dan wordt het sturen op de recycling
van afval minder adequaat en kunnen hoge recyclingdoelen ook
ongewenste effecten hebben. Beleidsinzet op de langere termijn is
daarom om in toenemende mate weg te bewegen van de focus op
recyclingdoelen en in de toekomst over te stappen naar het volledig
sturen op circulaire doelstellingen. Dit kan alleen als het sturen op
circulaire doelstellingen ook op EU-niveau het uitgangspunt wordt.
Nederland zal zich hier in EU-verband voor inzetten.
Tot slot stel ik een Ministeriële regeling verslaglegging op waarin de wijze
van rapporteren over het behalen van de gestelde doelstellingen wordt
vastgelegd. Hieronder geef ik per materiaalstroom aan welke doelen ik
heb vastgesteld en welke afwegingen daaraan ten grondslag liggen.

4
5

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 28 694, nr. 136

5

Glazen verpakkingen
Bij glazen verpakkingen is hergebruik een veel voorkomende praktijk. Met
name bierflessen en glazen frisdrankflessen in de horeca worden op grote
schaal via een systeem van statiegeld ingenomen en opnieuw gevuld.
Deze flessen worden in de praktijk tot wel 20 keer opnieuw gebruikt en
blijven vaak meerdere jaren in omloop. Ik vind dit systeem een voorbeeld
van een circulaire verpakkingsketen en wil het hergebruik van glazen
flessen en het daaraan gekoppelde statiegeldsysteem borgen en verder
stimuleren.
In samenspraak met het verpakkend bedrijfsleven is berekend dat volgens
de circulaire manier van meten circa 86% van de glazen verpakkingen
worden hergebruikt of gerecycled. In de praktijk betekent dit dat van de
100 glazen verpakkingen die op de markt komen, er circa 50 worden
hergebruikt. Deze verpakkingen worden opnieuw gevuld en gebruikt,
zonder dat ze afval zijn geworden. Voor de overige verpakkingen worden
er circa 35 gerecycled, waarbij van de glasscherven veelal nieuwe
verpakkingen worden gemaakt. Ik neem daarom met ingang van 2021 een
circulaire doelstelling van 86% op in het Verpakkingenbesluit. De
EU-recyclingdoelstelling van 70% voor glas voor 2025 gaat in Nederland
vanaf 2021 gelden.
Kunststof verpakkingen
Uitgangspunt voor de keten van kunststofverpakkingen is dat deze
gesloten wordt. Nederland heeft conform de geldende meetmethode 50%
recycling over 2017 gerapporteerd. Uit de analyses van de WUR blijkt dat
in 2017 conform de nieuwe EU- meetmethode tussen de 35–39% van het
kunststof verpakkingsafval gerecycled is.
Ik heb de Rebel Group laten onderzoeken wat een haalbaar recyclepercentage voor 2025 is. Bij dit onderzoek zijn alle relevante huidige en
toekomstige marktontwikkelingen en beleidseffecten meegenomen. Het
rapport is bij deze brief gevoegd (bijlage 4)6. Uit het onderzoek blijkt dat
50% recycling in 2025, gemeten volgens de nieuwe methode, haalbaar is
in het positieve scenario. Ik heb met het bedrijfsleven een groeipad
afgesproken met wettelijke minima tot 2025. Ook deze percentages neem
ik op in het Verpakkingenbesluit. Dit groeipad ziet er als volgt uit:
2021

2022

2023

2024

2025

2030

40%

42%

44%

47%

50%

55%

Met de uitkomsten van het rapport van de WUR en de conclusies uit het
onderzoek van de Rebel Group constateer ik dat het verpakkend bedrijfsleven een flinke uitdaging heeft om de EU-doelstelling van 50% recycling
in 2025 te realiseren. Aan de voorkant van de keten zal het bedrijfsleven
moeten werken aan het beter ontwerpen van verpakkingen. Aan de
achterkant van de keten zal het bedrijfsleven de capaciteit voor
inzameling, sortering, nascheiding en recycling moeten vergroten. Door
de doelstelling van 50% recycling op te nemen in het Verpakkingenbesluit
wordt dit geborgd.
Met 50% recycling is de kunststofketen nog niet gesloten. Uit het rapport
van Rebel Groep volgt dat uitsluitend inzetten op inzameling en recycling
van op de markt gebrachte kunststoffenverpakkingen voor eenmalig
6

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 28 694, nr. 136

6

gebruik op systeemgrenzen stuit, omdat er bij de inzameling en recycling
van plastic per definitie sprake is van verliezen in kwantiteit en kwaliteit.
Er zullen daardoor meer fundamentele aanpassingen moeten worden
doorgevoerd in de soorten en de hoeveelheden verpakkingsmaterialen die
op de markt worden gebracht. Tevens geldt dat er op dit moment van
hergebruik van verpakkingen bij kunststof nog nauwelijks sprake is. Door
bij de circulaire doelstelling ook hergebruik mee te tellen, wordt het
inzetten op meer hergebruik bevorderd. De Europese richtlijnen geven
hiervoor de mogelijkheid.
Zoals in deze brief aangekondigd start ik dit jaar een nadere verkenning
van de kunststofketen ten behoeve van maatregelen die bijdragen aan het
verder sluiten van de keten en onder meer het realiseren van hergebruik.
Verpakkingen van papier en karton
Voor verpakkingen van papier en karton neem ik met ingang van 2021
85% in het Verpakkingenbesluit op. Dit percentage sluit aan bij de huidige
recycling in Nederland en met dit percentage worden de huidige goede
prestaties in Nederland geborgd. Deze 85% is de EU-recyclingdoelstelling
voor 2030, Nederland loopt met het bereiken van dit percentage dus 9 jaar
voor op de Europese doelen. Wel merk ik op dat de situatie op de
papiermarkt onzeker is. Er is een overschot aan oud-papier op de
Europese markt en er komen minder hoogwaardige en goed te recyclen
papierstromen in het oud-papier door de digitalisering. Daarnaast vindt
hergebruik nog niet op grote schaal plaats in deze keten. Doordat de 85%
ook de circulaire norm is en hergebruik mee mag worden geteld, wordt
een verschuiving van recycling naar hergebruik verder gestimuleerd.
Metalen verpakkingen
De EU maakt in de nieuwe recyclingdoelstellingen onderscheid tussen
aluminium en ferro-metalen. Op dit moment is er in het Verpakkingenbesluit één recyclingdoelstelling voor alle metalen verpakkingen. Momenteel
wordt 95% recycling gerapporteerd volgens de bestaande methode. Het is
volgens de WUR op dit moment nog niet mogelijk om het percentage
voor metaal op te splitsen in aluminium en ferro-metalen en dit te
vertalen naar de nieuwe meetmethode. Ik laat hiervoor dit jaar nader
onderzoek uitvoeren, waarbij ook wordt gekeken naar de mogelijkheden
voor hergebruik. Voor dit moment heb ik besloten om voor metaal voor
de jaren 2025 en 2030 bij de EU recyclingdoelen aan te sluiten, totdat er
meer duidelijkheid is. Tot 2025 zal 85% recycling voor alle metalen als
doelstelling gelden, volgens de nieuwe meetmethode gemeten. Dit is
tevens de circulaire norm voor metalen verpakkingen.
Houten verpakkingen
De markt voor houten verpakkingen bestaat voornamelijk uit houten
pallets. Deze worden veelal via systemen van statiegeld hergebruikt en
waar nodig gerepareerd ten behoeve van hergebruik. Deze gerepareerde
en daarna hergebruikte pallets tellen ook in de huidige situatie al mee
voor de recyclingdoelstelling. Wanneer hergebruik niet meer mogelijk is,
worden deze pallets gerecycled. De circulaire doelstelling is daarmee voor
hout al praktijk. De aanpassing van de meetmethode voor recycling heeft
weinig gevolgen voor houten verpakkingen. Het huidige wettelijke doel
voor hout is 45% in 2022. Om ook ambitie vast te leggen heb ik besloten
met ingang van 2021 55% op te nemen in het Verpakkingenbesluit.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 28 694, nr. 136

7

Alle verpakkingen
De doelstellingen voor alle verpakkingen zijn de som van alle bovengenoemde stromen. Het EU-recyclingdoel van 70% dat voor 2030 geldt, gaat
in Nederland al met ingang van 2021 gelden. De circulaire doelstelling
voor alle verpakkingen wordt 71% in 2021. Dit percentage loopt de
komende jaren op, in 2025 moet 74% gerealiseerd zijn.
Ik ben van mening dat er met het voorliggende pakket flinke stappen gezet
worden voor het verder circulair maken van de verpakkingsketen.
De Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat,
S. van Veldhoven-van der Meer

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 28 694, nr. 136

8