2

Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2015–2016

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2821
Vragen van het lid Helder (PVV) aan de minister van Veiligheid en Justitie over
het bericht «Politie toont weer beelden schokkend uitgaansgeweld»
(ingezonden 27 februari 2013).
Antwoord van Minister Van der Steur (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
14 juni 2016).
Vraag 1
Kent u het bericht: «Politie toont weer beelden schokkend uitgaansgeweld»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Zit er een stijgende lijn in het aantal zware mishandelingen en/of openlijke
geweldpleging en/of de ernst ervan, gezien de zware mishandelingen in
Eindhoven en Nijmegen en nu weer in Oosterhout?
Antwoord 2
Uit de CBS-gegevens van de geregistreerde criminaliteit blijkt dat het aantal
aangiftes van zowel openlijke geweldpleging als mishandeling in de
afgelopen vijf jaar een sterk dalende trend vertoont.

Geregistreerde criminaliteit (indeling 2016)
Perioden
Soort misdrijf
2.2.1 Openlijke
geweldpleging
3.1 Mishandeling

2010

2011

2012

2013

2014*

2015*

9.015
60.280

8.180
59.425

7.115
57.300

5.850
52.850

5.295
50.350

4.770
47.695

© Centraal Bureau voor de Statistiek, Den Haag/Heerlen 20-5-2016

Vraag 3
Welke maatregelen gaat u per direct nemen om straat-/uitgaansterreur
keihard aan te pakken?
1

ah-tk-20152016-2821
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2016

http://www.telegraaf.nl/binnenland/21324464/__Weer_schokkend_uitgaansgeweld__.html

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

1

Antwoord 3
Net als alle andere vormen van geweld worden uitgaansgeweld en geweld op
straat door politie en justitie met alle beschikbare strafrechtelijke middelen
aangepakt. Geweld is niet te tolereren en de aanpak ervan en in het bijzonder
van uitgaansgeweld behoort dan ook tot de prioriteiten van dit kabinet.
Daarbij wil ik wijzen op de beoogde invoering van de wet Middelenonderzoek
bij geweldplegers, die de politie de bevoegdheid geeft middelentesten af te
nemen bij geweldplegers en dit middelengebruik mee te wegen als strafverzwarende omstandigheid bij het formuleren van de strafeis door de officier
van justitie en het vonnis van de rechter. Zoals bekend, vormt alcoholmisbruik – ook in combinatie met drugs – een van de belangrijkste risicofactoren
voor geweldpleging.
Naast de repressieve aanpak van uitgaansgeweld zijn er in de loop der jaren
ook veel preventieve maatregelen ontwikkeld. Deels hebben deze betrekking
op het tegengaan van alcoholmisbruik (zoals bekend een belangrijke
risicofactor voor geweldpleging), waaronder het stellen van leeftijdsgrenzen
voor het verstrekken van alcohol, het stimuleren van het nuttigen van
frisdrank zoals in het Twentse project Happy Fris en het in een strafrechtelijk
kader tegengaan van alcoholmisbruik via voorwaardelijke sancties als het
alcoholverbod en specifieke gedragsinterventies. Voor een ander deel zijn de
maatregelen gericht op het direct tegengaan van uitgaansgeweld. Hierbij
wordt onder meer ingezet op versterking van het toezicht, bijvoorbeeld in de
vorm van horecateams, susteams, horecastewards en slim cameratoezicht.
Voor dat laatste is onlangs een proef in Eindhoven voltooid, waarbij op basis
van geluidsdetectie signalen van geweld worden opgespoord, zodat in een
vroeg stadium ingegrepen kan worden. Ook lokaal beleid ten aanzien van
sluitingstijden, vervoer, verlichting en de afstemming tussen «natte» en
«droge» horeca beoogt uitgaansgeweld zoveel mogelijk te voorkomen. Verder
worden in de horecagelegenheden zelf veel maatregelen getroffen. Denk aan
huisreglementen, deurbeleid, training van personeel (zoals in het traject Bar
Veilig) en het opleggen van collectieve horeca ontzeggingen. Veelbelovende
nieuwe initiatieven zijn de inzet van nudging om het uitgaansgevoel positief
te beïnvloeden, en het project De Confrontatie waarbij jongeren die over de
schreef gaan door de politie niet alleen in de kraag gegrepen maar ook
gefilmd worden en naderhand – samen met hun ouders – geconfronteerd
worden met hun wangedrag. Veel maatregelen komen samen in de Kwaliteitsmeter Veilig Uitgaan, die het Centrum voor Criminaliteitspreventie en
Veiligheid in opdracht van mijn ministerie beschikbaar stelt aan gemeenten.
Vraag 4 en 5
Deelt u de mening dat dit soort ontzettend laffe misdrijven grote maatschappelijke onrust veroorzaakt? Zo nee, waarom niet?
Deelt u de mening dat de vijf daders die één man van achter besluipen, deze
man slaan en schoppen, hem tegen de grond werken, verder op hem in
schoppen en – als de man niet meer reageert – hem achterlaten en er
vandoor gaan, een zwaar misdrijf begaan en dat er alles aan moet worden
gedaan om deze daders snel op te sporen en zwaar te straffen? Zo nee,
waarom niet?
Antwoord 4 en 5
Ja. In de brief van 16 april 20132 is weergegeven dat de ernst van de feiten,
de ontstane maatschappelijke onrust en de omstandigheid dat de identiteit
van de verdachten op korte termijn niet op andere wijze kon worden
vastgesteld, ertoe hebben geleid dat de beelden gepubliceerd zijn, waarbij de
verdachten herkenbaar zijn afgebeeld.
Vraag 6
Deelt u de mening dat het heel goed is dat de politie nu herkenbare
camerabeelden van de daders naar buiten brengt? Deelt u de mening dat het
gebruik van camerabeelden in het kader van de opsporing efficiënt en
effectief is? Zo nee, waarom niet?

2

TK 2012–2013, 29 628, nr. 383

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

2

Antwoord 6
Ja, het publiceren van herkenbare beelden kan erg effectief zijn. Maar mede
door de impact van opsporingsberichtgeving is grote zorgvuldigheid vereist
bij de inzet van dat middel.
In de genoemde brief van 16 april 2013 is aangegeven dat in de twee daar
genoemde gevallen van geweld de daarop volgende publicatie van beelden
uiterst effectief is geweest. In beide gevallen zijn de verdachten binnen enkele
dagen geïdentificeerd, grotendeels doordat zij zich zelf hebben gemeld.
Vraag 7
Deelt u de mening dat het gebruik van camerabeelden in het kader van de
opsporing er niet toe mag leiden dat de rechter lagere straffen oplegt wegens
schending van de privacy? Zo nee, waarom niet? Zo ja, hoe gaat u per direct
bewerkstelligen dat het gebruik van camerabeelden in het kader van de
opsporing niet meer zal leiden tot lagere straffen wegens een zogenaamde
schending van de privacy?
Antwoord 7
Het bepalen van de strafmaat en het eventueel rekening houden met het
publiceren van beelden van het strafbare feit, is aan de rechter.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

3