Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2022–2023

27 926

Huurbeleid

Nr. 372

BRIEF VAN DE MINISTER VOOR VOLKSHUISVESTING EN RUIMTELIJKE ORDENING
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 9 december 2022
Een betaalbare huurwoning voor mensen met een middeninkomen is de
afgelopen jaren steeds minder vanzelfsprekend geworden. De schaarste
heeft tot excessen geleid waarbij de huur niet meer in verhouding staat
tot de kwaliteit van de woning. De reële aanvangshuren1 per vierkante
meter in de vrije sector zijn sinds 2013 met 25% toegenomen.2 Huurders
in deze sector zijn door de jaren heen een steeds groter deel van hun
inkomen kwijt aan huur. Met name in de stedelijke gebieden komen
minder huurwoningen in het middensegment beschikbaar, waardoor deze
gebieden voor middeninkomens onbereikbaar dreigen te worden. Veel
maatschappelijk relevante beroepen worden ingevuld door mensen met
een middeninkomen. Het lukt hen nauwelijks om een woning te huren in
de stad, terwijl er juist daar een groot tekort is aan bijvoorbeeld leraren,
verpleegkundigen en politieagenten. Juist voor deze mensen moet een
betaalbaar segment overblijven in de huidige krappe markt.
Daarom wil ik het middenhuursegment gaan reguleren. Bij het vormgeven
van de regulering is het van belang dat er een balans is tussen het
verbeteren van woonlasten voor huurders enerzijds en het borgen dat het
aanbod aan middenhuur op peil blijft anderzijds. Om deze balans te
vinden hanteer ik de volgende vier pijlers:
1. Als eerste pijler staat de bescherming van de huurder voorop.
Regulering moet ervoor zorgen dat middenhuurwoningen betaalbaar
worden en voor een redelijke huurprijs worden verhuurd. Deze
huurprijs moet passen bij de kwaliteit van de woning.
2. Voor de huurder is het ook belangrijk dat er voldoende betaalbare
woningen beschikbaar zijn. De omvang van het middensegment
moet in verhouding staan tot de behoefte van de doelgroep. Daarom
kijk ik welke verschuivingen er tussen de huursegmenten ontstaan

1
2

kst-27926-372
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2022

De aanvangshuur is de huur die wordt overeengekomen bij wisseling van huurcontract.
Bron: Pararius en CBS.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

1

3.

4.

door de regulering van het middensegment, en of er een voldoende
groot middensegment overblijft.
Om te zorgen dat er voldoende betaalbare woningen beschikbaar
blijven, moet de investeringsbereidheid van verhuurders op peil
blijven. Bovendien moet het aanbod aan middenhuur verder worden
vergroot via de nieuwbouwproductie. Hier moet voldoende ruimte
voor blijven voor investeerders. Dit betekent ook dat er een vrij huur
segment moet blijven bestaan, zodat een investeerder een evenwichtige mix van woningen op de markt kan brengen
Ik wil met de regulering de verduurzaming van huurwoningen
stimuleren, omdat hier nog een grote opgave voor ons ligt en
huurders ook profiteren van een duurzame woning.

Met deze pijlers voor ogen wil ik de regulering van het middensegment
vormgeven en het grootste deel van de excessen uit de markt halen. In
mijn Kamerbrief van 14 oktober 2022 heb ik hiervoor al de eerste
contouren geschetst. Inmiddels is een aantal aanvullende onderzoeken
afgerond en hebben er aanvullende gesprekken plaatsgevonden met
gemeenten, ontwikkelaars, huurders en investeerders. Deze extra
informatie sterkt mij in de uitwerking van de overige elementen.
In het programma Betaalbaar Wonen heb ik aangekondigd dat het WWS
wordt doorgetrokken, zodat aanvangshuurprijzen ook voor middenhuurwoningen worden gereguleerd. In het programma heb ik ook benoemd
dat de bovengrens van de regulering tussen de 1.000 en 1.250 euro komt
te liggen. In de Kamerbrief van 14 oktober heb ik hier verder invulling aan
gegeven door alvast aan te kondigen dat ik de regulering wil laten gelden
voor woningen tot circa 187 punten in het WWS (woningwaarderingsstelsel) wat op dit moment correspondeert met iets meer dan 1.000 euro3.
De prijs bij dit puntenaantal wordt jaarlijks geïndexeerd met inflatie en zal
naar verwachting uitkomen op circa 1.100 euro bij inwerkingtreding van
de wet. Op deze manier reguleer ik niet meer dan nodig en blijft de vrije
huursector een belangrijke rol vervullen. Daarnaast gaat de regulering4
gelden voor nieuwe huurcontracten. De regulering gaat tijdelijk gelden,
zolang het noodzakelijk is. Met de huidige schaarste is dat het geval. In de
uitwerking van de regulering zal ik meenemen dat op periodieke basis
wordt bepaald in hoeverre de regulering nog steeds noodzakelijk en
doeltreffend is.5 6 Daarbij zullen de potentiële neveneffecten (die ook
volgen uit de recente onderzoeken, zoals beschreven hieronder) ook
worden gemonitord.
Aanvullend op deze voornemens wil ik allereerst het WWS dwingend
maken en het stelsel op een aantal punten moderniseren. Door het WWS
dwingend te maken ga ik handhaven op het respecteren van de maximale
huurprijzen en vergroot ik de effectiviteit van de regulering. Als
verhuurders te hoge huurprijzen vragen voor woningen die eigenlijk in het
gereguleerde (huidig «sociaal» of toekomstig middensegment) vallen,
riskeren zij daarvoor straks een boete. Het moderniseren van het stelsel
zorgt ervoor dat bepaalde kwaliteit, zoals bijvoorbeeld de buitenruimte en
het energielabel, beter wordt gewaardeerd. Door deze modernisering sluit
het stelsel beter aan bij de kwaliteit van middenhuurwoningen die nu
gebouwd worden. Daarbij wordt de energetische staat van de woning

In de vorige brief wordt gerefereerd aan circa € 1.000 op basis van het prijspeil van januari
2022. Per 1-7-2022 staat 187 punten gelijk aan een huurprijs van € 1.026,71 (Kamerstuk 27 926,
nr. 369).
4
Regulering van woningen in het niet-DAEB segment.
5
Richting de uitwerking van het wetsvoorstel worden de indicatoren hiervoor gespecificeerd.
6
De regulering zal conform de Comptabiliteitswet en de Regeling periodiek evaluatieonderzoek
op reguliere momenten worden geëvalueerd.
3

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

2

eerlijker gewaardeerd. Er komt namelijk een groter prijsverschil tussen
huurwoningen met een goed en slecht energielabel. Naast het dwingend
maken en moderniseren van het WWS, wil ik de jaarlijkse huurprijsstijging
in het middensegment maximeren op de CAO-loonontwikkeling + 0,5%.
Dit betekent dat verhuurders de maximale huurprijzen van lopende
contracten in het middensegment maar beperkt mogen verhogen. Ten
slotte wil ik gemeenten handvatten geven voor de toewijzing van
middenhuurwoningen aan middeninkomens, maar daarbij ruimte laten
voor lokale invulling. Hierdoor komen de middeninkomens uiteindelijk in
de woningen die voor hen bedoeld zijn.
Als het totaalpakket van regulering van het middensegment en het
dwingend maken van het WWS is doorgewerkt, zullen ruim 300.000
woningen een lagere huurprijs krijgen dan dat zij nu hebben. De huurprijs
van deze woningen gaat naar schatting met gemiddeld 190 euro per
maand naar beneden.
Met de nadere uitwerking in deze brief denk ik dat ik tot een evenwichtig
pakket ben gekomen. Na aanvang van de regulering zal ik blijven
monitoren of dit evenwicht ook door de tijd heen in de praktijk goed zal
worden gevonden.
Inzichten uit onderzoeken
De onderzoeken richten zich op verschillende puzzelstukken van de
regulering middenhuur. Er is gekeken naar de aandachtspunten uit de
praktijk (de botsproeven), naar het effect van regulering op het rendement
van beleggers en voorbeeldberekeningen van de business case, naar
investeringsbeslissingen van beleggers, naar de effecten bij (onder
andere) de nieuwbouw en de mogelijkheden om het WWS te moderniseren. In de bijlage vindt u een toelichting per onderzoek. De onderzoeken
in opdracht van BZK zijn als bijlage bij de brief gevoegd. Hieronder schets
ik welke conclusies en voornemens ik aan de afgeronde onderzoeken
verbind.7
Uit de onderzoeken en ook uit de verschillende gesprekken met betrokken
partijen blijkt dat regulering een groot effect kan hebben op de business
case van beleggers en ontwikkelaars. Dit kan de beschikbaarheid van
middenhuurwoningen onder druk zetten (als woningen worden verkocht
of wanneer nieuwbouw niet doorgaat). Om dit effect te contextualiseren
en waar mogelijk te beperken is verder onderzoek gedaan naar i) de
verwachte effecten op investeringsbeslissingen en ii) de effecten van een
moderniseringsslag of opslag op het woningwaarderingsstelsel.
Hieruit is te concluderen dat een veelheid aan factoren invloed heeft op
het investeringsklimaat voor vastgoedinvesteerders en -ontwikkelaars,
waaronder de oplopende rente en de gestegen bouwkosten. Ook de
regulering heeft een effect op de investeringsbeslissing. Omdat de
investeringsbeslissing door verschillende factoren wordt beïnvloed is het
niet eenduidig te beantwoorden wat het geïsoleerde effect van regulering
zou zijn. Bij een deel van de woningen zal de daling in huurinkomsten fors
zijn, waardoor investeerders mogelijk kunnen besluiten tot de verkoop
van huurwoningen in de bestaande woningvoorraad. Het is echter lastig
om in te schatten in welke mate dit voor zal komen, omdat dergelijke
7

Het onderzoek van SEO Economisch Onderzoek naar de samenhang tussen de verschillende
(fiscale) beleidsmaatregelen loopt momenteel nog. Het onderzoek kent enige uitloop en wordt
naar verwachting begin 2023 naar de Tweede Kamer gestuurd. Ook loopt het onderzoek van
Vastgoed Belang door Ortec Finance naar de impact van de stapeling van door de rijksoverheid
(voor)genomen maatregelen op de marktwaarde van woningen momenteel nog.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

3

beslissingen afhankelijk zijn van omstandigheden in de markt en andere
factoren zoals bijvoorbeeld de rest van de portefeuille van de investeerders. Voor nieuwbouw geldt dat, als de voorziene opbrengsten dalen,
de voorziene kosten ook zullen moeten dalen om de business case rond te
krijgen. Dit kan bijvoorbeeld betekenen dat de grondwaarde voor
nieuwbouwwoningen lager moet worden om een project doorgang te
kunnen laten vinden.
Daarnaast blijkt de maximale huur die volgens het WWS gevraagd mag
worden een belangrijke rol te spelen in de vraag of het aantrekkelijk blijft
om te investeren in middenhuurwoningen die onder de regulering zullen
vallen. Verschillende partijen hebben aangegeven dat het huidige WWS
de kwaliteit van middenhuurwoningen onvoldoende waardeert. Het
moderniseren van het WWS kan ervoor zorgen dat dit stelsel de kwaliteit
die huurders belangrijk vinden beter waardeert. Op die manier worden
investeerders tevens gestimuleerd om dit type woningen aan te bieden.
ABF8 heeft onderzocht hoe het WWS gemoderniseerd kan worden en tot
welke verschuivingen in de huurvoorraad verschillende moderniseringsvarianten leiden. Hierdoor wordt duidelijk wat verschillende aanpassingen
doen met de omvang van het middensegment. Dit is belangrijk om te
bepalen of de moderniseringsslag ook daadwerkelijk bijdraagt aan de
realisatie van meer middenhuurwoningen. Op basis van de doorrekeningen besluit ik dat het WWS gemoderniseerd kan worden in de
normering van energielabels, de weging van de WOZ-waarde en de
waardering van de buitenruimte. De totaalsom van de modernisering kan
bij verhuurders met een kwalitatief goede woning helpen om de negatieve
effecten van de regulering op de businesscase te dempen. Desondanks is
er een kans dat verhuurders ervoor kiezen om hun woning bij een
huurderswisseling te verkopen, waardoor de huurvoorraad kleiner wordt.
Ik zal daarom de brede effecten op de woningvoorraad na invoering van
de regulering goed monitoren.
Volledige vormgeving regulering middenhuur
Deze aanvullende informatie helpt mij om de nog openstaande elementen
verstandig in te vullen. Het totaalbeeld van de regulering staat in de
onderstaande tabel. Na het overzicht worden de elementen die nieuw zijn
ten opzichte van de vorige brief in detail uitgelegd.
Element

Invulling

1. Bovengrens regulering
middenhuur

Tot 187 punten (circa 1.000 euro op prijspeil 2022). De
WWS-tabel wordt jaarlijks geïndexeerd met inflatie en zal
naar verwachting uitkomen op circa 1.100 euro bij
inwerkingtreding van de wet.
Regulering middenhuur gaat gelden voor nieuwe huurcontracten.
De regulering geldt tijdelijk zolang er schaarste is en wordt
periodiek geëvalueerd op de noodzaak. Richting de
uitwerking van het wetsvoorstel worden de indicatoren
hiervoor gespecificeerd. Op basis daarvan kan worden
bepaald of de wetgeving onder veranderende omstandigheden nog noodzakelijk is.

2. Reikwijdte
3. Duur van de regulering

8

ABF heeft reeds een rekenmodel opgeleverd om verschillende aanpassingen aan het WWS
door te rekenen, zodat een besluit genomen kon worden over de vormgeving van het WWS.
ABF werkt nog aan een rapportage waarin het model omschreven wordt, zodat de resultaten
reproduceerbaar zijn voor geïnteresseerden. Ik verwacht deze rapportage begin 2023 met uw
Kamer te kunnen delen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

4

Element

Invulling

4. Modernisering WWS

• Maximering van de WOZ-waarde in het WWS gaat gelden
vanaf 187 punten, wat betekent dat voor woningen boven
deze grens de WOZ-waarde voor maximaal 33% van het
totaalaantal WWS-punten mag zorgen. Hiermee wordt
voorkomen dat woningen alleen vanwege een hoge
WOZ-waarde geliberaliseerd worden.
• Zwaardere weging van energielabels: goede labels
worden nog meer gewaardeerd dan nu het geval is en
slechte labels (E, F en G) krijgen aftrekpunten.
• Buitenruimtes worden beter gewaardeerd. Hierdoor komt
er een verschil in de waardering van buitenruimtes tot
25m2.
Mijn voornemen is om de jaarlijkse huurprijsstijging in het
middensegment te maximeren op de CAO-loonontwikkeling
+ 0,5%.
Voor de toewijzing wordt aangesloten bij de huidige
mogelijkheden die de Huisvestingswet 2014 biedt. Via deze
weg kunnen gemeenten regels stellen waardoor middenhuurwoningen met voorrang kunnen worden toegewezen
aan woningzoekenden met een middeninkomen. De
definities van middenhuur en middeninkomens worden
straks wel wettelijk vastgelegd. Gemeenten houden de
mogelijkheid om het segment waarvoor ze toewijzingsregels willen stellen te vergroten.
Het uitgangspunt is dat de regulering zowel voor bestaande
bouw als nieuwbouw gaat gelden. Met gemeenten,
investeerders en ontwikkelaars wordt besproken wat dit
betekent voor projecten waar zij reeds afspraken over
hebben gemaakt. De uitkomst hiervan neem ik mee in de
consultatieversie van het wetsvoorstel.
Als onderdeel van een overgangsregime, wil ik – juist om
vertraging van de bouwproductie van projecten die
momenteel worden vormgegeven te voorkomen – een
tijdelijke prijsopslag toestaan voor nieuwbouwprojecten die
worden opgeleverd ná 1 januari 2024 en waarvan de bouw
vóór 1 januari 2025 is gestart. Deze opslag op de maximale
huurprijs volgens het WWS bedraagt 5% voor 10 jaar.

5. Jaarlijkse huurprijsstijging

6. Toewijzing van middenhuurwoningen aan middeninkomens

7. Reeds gemaakte lokale
afspraken tussen gemeenten en
ontwikkelaars

De elementen 1, 2 en 3 zijn toegelicht in de Kamerbrief van 14 oktober
2022 (Kamerstuk 27 926, nr. 369).
4. Modernisering WWS
De onderzoeken geven mij inzicht in de mogelijke effecten van modernisering van het woningwaarderingsstelsel. Het doel van de modernisering
van het WWS is tweeledig: 1) om de waardering van kwaliteitsaspecten
van de huurwoning te verbeteren en 2) te onderzoeken hoe het stelsel
beter aan kan sluiten bij de kwaliteit van de middenhuur die tegenwoordig
wordt opgeleverd. Dit is in het belang van het stimuleren van de bouw
van middenhuurwoningen.
Op basis van het ABF onderzoek concludeer ik dat modernisering van het
WWS wenselijk is wat betreft de normering van energielabels, de weging
van de WOZ-waarde, en de waardering van de buitenruimte. Gegeven
deze voorgestelde modernisering van het WWS, is er geen reden om af te
wijken van de eerder gecommuniceerde bovengrens van 187 punten
gezien het feit dat de omvang van de middenhuurvoorraad na aanpassingen nog steeds voldoende tegemoet komt aan de behoefte aan

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

5

middenhuurwoningen9. Deze nieuwe liberalisatiegrens zal jaarlijks
worden geïndexeerd op dezelfde wijze als de huidige grens (met inflatie).
Maximering van de WOZ-waarde
Op dit moment geldt dat de WOZ-waarde van woningen met een
WWS-puntenaantal van meer dan 141 niet meer dan 33% van het
totaalaantal WWS-punten mag beslaan. Ik kies ervoor de maximering op
de WOZ-waarde op te trekken naar de nieuwe liberalisatiegrens van 187
punten. Dit is in lijn met het initiële doel van de maximering: om te
voorkomen dat woningen door een hoge WOZ-waarde geliberaliseerd
kunnen worden verhuurd. Concreet betekent dit dat de WOZ-waarde bij
een woning met minder dan 187 punten volledig meeweegt, maar dat een
verhuurder de WOZ-waarde bij een woning met meer dan 187 punten niet
meer dan 33% mee mag tellen. Dit geeft meer ruimte voor het meewegen
van de WOZ-waarde in de huurprijs van middenhuurwoningen, maar
voorkomt dat woningen naar het vrije segment verschuiven enkel als
gevolg van de WOZ-waarde. Het optrekken van de maximering van de
WOZ-waarde betekent dat de WOZ-waarde voor 100% blijft meetellen tot
aan 187 punten, waarmee het aantrekkelijk blijft om te investeren in
middenhuurwoningen, ook op de meer gewilde locaties.
Door de regulering van het middensegment inclusief het moderniseren
van het WWS gaan bij een bewonerswissel circa 157.000 woningen in
prijs naar beneden. Als wordt ingezoomd op het effect van de maximering
van de WOZ-waarde in het WWS, wordt zichtbaar dat 47.000 woningen10
theoretisch gezien geraakt kunnen worden door de maximering van de
WOZ-waarde. 35.000 woningen hiervan zijn in handen van private
verhuurders11. Deze woningen hebben zonder maximering van de
WOZ-waarde 187 punten of meer. Door de maximering krijgen de
woningen minder dan 187 punten, waardoor ze kunnen terugzakken naar
het gereguleerde (midden)segment. In de praktijk krijgen 11.000 van deze
woningen daadwerkelijk een lagere huur bij bewonerswisseling. Het
merendeel van deze private huurwoningen, namelijk 24.000, wordt op dit
moment al verhuurd voor een huurprijs die lager is dan de maximale huur
die zal gelden na invoering van de regulering. De maximering verlaagt de
huur van deze woningen niet aanvullend. Ook de 12.000 woningen die in
handen zijn van woningcorporaties worden doorgaans al verhuurd voor
een huurprijs onder het straks geldende maximum. Ondanks dat deze
woningen niet direct geraakt worden, zijn ze in de toekomst wel
beschermd tegen een te hoge huur enkel door een hoge WOZ-waarde.
Zwaardere weging van energielabels
Ik ben voornemens om het energielabel zwaarder mee te laten wegen in
het WWS door aftrekpunten te rekenen voor slechte energielabels (E, F en
G) en extra punten voor goede energielabels. Hiermee kom ik tegemoet
aan de motie van het lid Kuiken c.s.12 en de motie van de leden Nijboer en
Bromet, waarin verzocht is om een huurprijsverlaging mogelijk te maken
bij woningen met een slechte energieprestatie.13 Met de aftrekpunten wil
ik zorgen voor de gewenste verlaging van de maximale huren.14 Zoals ik
9

Ik heb kritisch gekeken naar welke reguleringsgrens nodig is om voldoende woningen voor
middeninkomens te reguleren, en daarbij niet verder te gaan dan nodig is. Hiermee geef ik
gehoor aan de toezegging op de inbreng van Groep Van Haga/Ephraim tijdens het interpellatiedebat op 1 november 2022.
10
Bron: WoON21.
11
Verhuurders niet zijnde woningcorporaties.
12
Kamerstuk 36 200, nr. 26.
13
Kamerstuk 35 925 VII, nr. 71.
14
Zoals aangegeven in mijn brief van 21 oktober 2022, zie Kamerstuk 27 926, nr. 370.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

6

aangaf tijdens het wetgevingsoverleg op 14 november 2022 in mijn
reactie op de motie van de leden Klaver en Nijboer15, zorg ik door de
regulering van het middensegment dat ook in dat segment huurverlagingen kunnen optreden bij slechte energielabels.
Het toepassen van aftrekpunten voor slechte energielabel in combinatie
met extra punten van de goede energielabels zorgt voor een extra
stimulans om woningen te verduurzamen naar betere energielabels. Bij
het precieze aantal extra punten voor goede labels is een balans gezocht
tussen het stimuleren van verduurzaming en het behouden van een
voldoende groot middenhuursegment Deze aanpassing in het WWS is
onderdeel van het bredere beleid om huurwoningen te verduurzamen (zie
box 1). De aftrekpunten voor slechte energielabels en de extra punten
voor goede energielabels zal ik in het WWS op gelijke wijze toepassen
ongeacht de oppervlakte.
De puntentelling voor de woningen met een oppervlakte van 40 m2 en
meer komt als volgt uit te zien:
Nu
Label

A++++
A+++
A++
A+
A
B
C
D
E
F
G

Wordt

(eengezins
>40m2)

meergezins (>40
m2)

(eengezins
>40m2)

meergezins (>40
m 2)

52
48
44
40
36
32
22
14
8
4
0

48
44
40
36
32
28
15
11
5
1
0

62
57
52
47
40
32
22
14
–1
–5
–10

58
53
48
43
36
28
15
11
–1
–5
–10

Box 1: Beleid gericht op de verduurzaming van huurwoningen
Met flankerend beleid versterk ik de mogelijkheden van verhuurders
om hun woningen te verduurzamen. De corporatiesector heeft door
de afschaffing van de verhuurderheffing al voldoende middelen om
woningen vergaand te isoleren en in ieder geval de huurwoningen
met een slecht energielabel (E, F of G) uiterlijk in 2028 aan te pakken.
Voor private verhuurders met gereguleerde huurwoningen is
subsidie voor woningverduurzaming- en onderhoud beschikbaar (de
SVOH). Vanaf 1 april zal deze regeling ook opengesteld worden voor
private huurwoningen in de vrije sector.
Daarnaast wordt er gewerkt aan beleid om ook de verduurzaming
van woningen die onderdeel zijn van een van Vereniging van
Eigenaars (VvE) te versnellen. Dit helpt ook verhuurders, want veel
woningen in VvE’s worden verhuurd. In een VvE worden verduurzamingsmaatregelen vaak genomen met een verhoogde meerderheid
van stemmen. Samen met de Minister voor Rechtsbescherming wil
ik komen tot een vereenvoudiging van de VvE-besluitvormingsregels
over verduurzaming. Ook ben ik bezig om via het Warmtefonds een
financieringsproduct te ontwikkelen voor kleine VvE’s. Tenslotte
treedt per 1 januari een (nieuwe) subsidieregeling voor VvE’s in
werking (de SVVE) waarin € 50 miljoen beschikbaar is tot 2028. VvE’s
15

Kamerstuk 36 200 VII, nr. 97.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

7

kunnen hierdoor voortaan bij één subsidieloket terecht voor
advies/ontzorging, energiebesparende isolatiemaatregelen en
duurzame warmte-installaties.
Beter waarderen van buitenruimtes
Voor de buitenruimte geldt op dit moment dat deze wordt gewaardeerd
met 2 punten per 25m2. Ik ben voornemens deze oppervlakten beter te
gaan waarderen (in sprongen van 5m2) waardoor het verschil tussen een
balkon van 4m2 en van 15m2 wordt beloond. Hiermee waarderen we
kwaliteit in het belang van de huurder en geldt voor die woningen dat een
investeerder meer ruimte heeft om zijn investering terug te verdienen. De
nieuwe waardering voor buitenruimte ziet er als volgt uit:
Buitenruimte
0–5 m2
5–10 m2
10–15 m2
15–20 m2
20–25 m2
>25 m2

# punten
2
4
6
7,5
9
10–15

5. Maximale jaarlijkse huurprijsstijging
Mijn voornemen is om de jaarlijkse huurprijsstijging in het middensegment te maximeren op de CAO-loonontwikkeling + 0,5%. Door te
kiezen voor een koppeling met de loonontwikkeling, blijft de gemiddelde
huurquote voor zittende huurders op peil en wordt de betaalbaarheid
geborgd.
6. Toewijzing
Het is belangrijk dat de gereguleerde middenhuurwoningen ook daadwerkelijk terechtkomen bij middeninkomens. Op basis van de Huisvestingswet 2014 hebben gemeenten reeds de mogelijkheid om regels te
stellen waardoor middenhuurwoningen kunnen worden toegewezen aan
woningzoekenden met ten hoogste een middeninkomen. Gemeenten
kunnen dit doen door een huisvestingsvergunning te verplichten voor
bepaalde aangewezen categorieën woonruimte. Hiervoor moet wel
onderbouwd worden dat er sprake is van schaarste aan dergelijke
woningen.
Verschillende gemeenten maken hier op dit moment al gebruik van. Zo
heeft Den Haag regels gesteld waardoor in bepaalde wijken middenhuurwoningen terechtkomen bij woningzoekenden met een middeninkomen
en gebruiken Amsterdam en Utrecht dit instrument in de nieuwbouw. Uit
gesprekken met gemeenten is naar voren gekomen dat de huidige
mogelijkheden van de Huisvestingswet 2014 naar behoren werken.
Gemeenten vragen mij om het stellen van toewijzingsregels niet te
verplichten, maar om gemeenten de mogelijkheid te geven om dit
instrument toe te kunnen passen. In veel gemeenten buiten de grote
steden vinden middeninkomens veelal hun weg in koopwoningen. Er is
daar minder behoefte aan deze toewijzing. Daar komt bij dat het invoeren
van de huisvestingsvergunning capaciteit kost. Ik wil de keuze om
toewijzingsregels te stellen daarom ook bij gemeenten laten en het huidig
instrumentarium als uitgangspunt hanteren.
Ik vind het wel belangrijk dat de gemeenten waar middenhuurwoningen
schaars zijn het instrument zo veel mogelijk gaan gebruiken. Toewijzings-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

8

regels kunnen er immers voor zorgen dat de gereguleerde woningen
daadwerkelijk bij middeninkomens terechtkomen. Ik wil samen met
gemeenten kijken hoe ik het gebruik hiervan kan stimuleren. Daarbij wil ik
gebruik maken van de ervaringen van gemeenten die op dit moment
toewijzing van huurwoningen aan bepaalde inkomensgroepen al
toepassen. Op die manier kan geleerd worden hoe de toewijzing in de
praktijk op een efficiënte manier georganiseerd kan worden. In deze brief
schets ik welke woningen onder het gereguleerde middensegment komen
te vallen. Ook heb ik in mijn vorige brief benoemd welke inkomensgroepen een middeninkomen hebben. Ik zal vastleggen dat als gemeenten
de toewijzingsregels hanteren om gereguleerde middenhuurwoningen bij
middeninkomens terecht te laten komen, dit aan moet sluiten bij de
definitie van middeninkomens zoals ik deze heb geschetst. In deze opzet
blijft er, net als dat nu al het geval is, ruimte voor gemeenten om
woningen toe te wijzen met meer punten. Wanneer een gemeente kiest
om ook duurdere woningen toe te wijzen, kan zij een hogere inkomensgrens bepalen voor deze woningen.
7. Lokale afspraken
Het uitgangspunt van de regulering is dat het zowel voor bestaande bouw
als voor nieuwbouw gaat gelden. Hierdoor blijft het systeem begrijpelijk
voor de huurder. Wel vind ik het belangrijk om goed te kijken naar de
gevolgen van dit uitgangspunt en zoveel mogelijk te voorkomen dat
lopende projecten stokken.
Verschillende gemeenten hebben met ontwikkelaars afspraken gemaakt
over hoeveel woningen binnen een project in de verschillende segmenten
zouden komen. De landelijke regulering heeft effect op deze afspraken. Zo
kan de regulering ertoe leiden dat een deel van de vrije huurwoningen
binnen het project in het gereguleerde middenhuursegment terechtkomt.
Dergelijke verschuivingen veranderen de business case van deze
projecten. Nu er meer duidelijkheid is over de aanpassingen in het WWS
kan beter worden ingeschat wat de effecten van de regulering zijn. De
uitkomst hiervan neem ik mee in de consultatieversie van het
wetsvoorstel.
Voor nog op te leveren projecten ben ik in ieder geval voornemens een
tijdelijke opslag toe te staan voor nog op te leveren nieuwbouwwoningen
ter hoogte van maximaal 5% op de maximale huurprijs voor 10 jaar. Zo
zijn er projecten waar de bouw nog moet starten, maar waarvan de
plannen al vergevorderd zijn. Partijen zullen door de regulering mogelijk
de gemaakte plannen willen heroverwegen. Dit zorgt voor vertraging van
de bouwproductie. Deze vertraging wil ik voorkomen. De nieuwbouw is
juist essentieel om meer middenhuurwoningen aan de voorraad toe te
voegen. Daarom wil ik nog op te leveren middenhuurwoningen een
opslag van 5% op de maximale huurprijs geven voor een periode van 10
jaar na de oplevering. Dit moet de investeringsruimte vergroten.
Uitgangspunt is dat dit geldt voor middenhuurwoningen die worden
opgeleverd na 1 januari 2024 en waarvan de bouw gestart is voor
1 januari 202516. Daarna acht ik het redelijk dat partijen hebben kunnen
anticiperen op de regulering. Ik wil samen met gemeenten en ontwikkelaars kijken of dit voldoende is of dat er nog een aanvullende vorm van
overgangsrecht juridisch noodzakelijk is voor woningen waarover lokaal
afspraken zijn gemaakt.

16

In de uitwerking zal ik kijken hoe het starten van de bouw het beste gedefinieerd kan worden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

9

Dwingend maken van het WWS
In het programma Betaalbaar Wonen17 heb ik tevens aangekondigd dat ik
de toepassing van het woningwaarderingsstelsel wil gaan vereenvoudigen om huurders beter te beschermen. In het huidige stelsel is de
maximale huurprijs conform het WWS afdwingbaar: hierbij moeten
huurders naar de Huurcommissie of rechter stappen om een lagere
huurprijs te krijgen. We zien echter dat huurders niet altijd hun recht
halen. Daarom ga ik dit vereenvoudigen naar een dwingend stelsel,
waarbij van verhuurders verwacht wordt dat de maximale huurprijs wordt
gerespecteerd en hier ook door een derde partij op gehandhaafd kan
worden. Ik ben voornemens deze stelselwijziging mee te nemen met de
regulering middenhuur en de gevolgen voor de handhaving de komende
periode in beeld te brengen. Met invoering van het dwingend maken
WWS zal de vereenvoudigde toepassing dan gelden voor zowel de huidig
gereguleerde sociale als de toekomstig gereguleerde middenhuur (bij
nieuwe huurcontracten). Voor het sociale segment onderzoek ik of het
mogelijk is in te grijpen op lopende contracten, waarbij ik bezie of hier, en
zo ja voor hoelang, een redelijke overgangstermijn nodig is. Dit zou
betekenen dat handhaving voor woningen met een puntenaantal in het
sociale segment (tot circa 141 punten) ook mogelijk wordt bij lopende
contracten en de huur verlaagd moet worden.
Wat merken mensen met een middeninkomen hiervan?
De huren worden straks gereguleerd op basis van het WWS. Het WWS
bepaalt de maximale huurprijs op basis van de kwaliteit van de
woonruimte. Hiervoor wordt een puntentelling gebruikt die verschillende
aspecten van de woonruimte waardeert, zoals de oppervlakte en het
energielabel van de woning. Voor huurders die in de puntentelling van
hun woning niet hoger uitkomen dan 187 punten, wordt door regulering
de huurprijs na een bewonerswissel verlaagd tot het maximum conform
het WWS. Het kan zijn dat een woning die nu voor 1.200 euro wordt
verhuurd als gevolg van de regulering na een bewonerswissel (een nieuw
huurcontract) voor 900 euro verhuurd moet worden. Daarnaast gaat de
huurprijsbescherming ook gelden voor nieuwe huurders die (onafhankelijk van het aantal punten18) een woning met een huurprijs hebben tot
1.000 euro19. Voor hen geldt bijvoorbeeld eveneens dat de jaarlijkse
huurverhoging op maximaal CAO-loonstijging plus 0,5% wordt
gemaximeerd.
Voor een aantal voorbeeldhuishoudens (de meest voorkomende
huishoudtypes onder nieuwe huurders in het middensegment) heb ik in
kaart gebracht wat de regulering voor effect heeft op hun gemiddelde
huurprijs en daarmee ook op hun huurquote; het percentage van hun
inkomen wat ze kwijt zijn aan woonlasten. Zoals onderstaande tabel laat
zien, leidt de regulering in deze voorbeelden tot een huurverlaging van
gemiddeld € 164 en een verlaging van de netto huurquote met een
percentage tussen de 3 en 8%. Hiermee geef ik invulling aan een van de
doelstellingen van de regulering om huurders beter te beschermen en
wonen voor middeninkomens betaalbaarder te maken.

17

Bijlage bij Kamerstuk 32 847, nr. 906.
Dus ook woningen met meer dan 187 punten, die onder de 1.000 euro worden verhuurd.
19
Ook dit bedrag beweegt mee met de inflatie zal naar verwachting uitkomen op circa 1.100 euro
bij inwerkingtreding van de wet.
18

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

10

Huishoudenstype

Huurprijs

Laag middeninkomen, jonger dan 35 jaar,
eenpersoonshuishouden
Laag middeninkomen, jonger dan 35 jaar,
paar zonder kinderen
Hoog middeninkomen, jonger dan 35 jaar,
eenpersoonshuishouden
Hoog middeninkomen, jonger dan 35 jaar,
paar zonder kinderen

Netto huurquote

voor

na

voor

na

€ 1.018

€ 856

40%

34%

€ 1.016

€ 873

33%

28%

€ 1.079

€ 862

38%

30%

€ 993

€ 866

24%

21%

1

Bron: WoON2021, bewerking BZK.
1
De algemene effecten van de maatregelen zijn met behulp van het WoON2021 op microniveau
doorgerekend voor alle hurende huishoudens. De feitelijke huurprijs en netto huurquote
weerspiegelen hun situatie voor invoering van de maatregelen. Vervolgens zijn de effecten van
de cap op de WOZ, dwingend maken WWS, regulering middenhuur en de hervorming van
het WWS ook op microniveau gesimuleerd voor wat betreft de effecten op het aantal
WWS-punten en de huurprijs, voor zover die door de maatregelen verlaagd wordt. Hier kan ook
de netto huurquote na doorvoeren van de maatregelen worden afgeleid. In deze tabel de
gemiddelde huurprijzen en netto huurquotes voor en na het pakket maatregelen in de tabel in
beeld gebracht specifiek voor de vier meest voorkomende huishoudenstypen onder nieuwe
huurders in het middensegment (eenpersoonshuishoudens en paren zonder kinderen tot 35 jaar;
zowel lage als hogere middeninkomens).

Verwachte afname tijdelijke huurcontracten
De verwachting is dat de combinatie van deze maatregelen ertoe leidt dat
de prikkel voor tijdelijke huurcontracten vermindert: met een dwingende
maximale huurprijs conform WWS is het in het gereguleerde segment
(huidig «sociaal»- en toekomstig middensegment) immers niet meer
mogelijk om de huurprijs bij een bewonerswissel te verhogen tot boven
het WWS-maximum. Separaat ben ik voornemens in het wetsvoorstel
goed verhuurderschap op te nemen dat gemeenten in specifieke gebieden
een verbod op tijdelijke huurcontracten in kunnen stellen.
Effect op de woningverdeling van de bestaande voorraad
Op basis van WoON 2021 schat ik in dat er tussen de 400.000 en 540.000
betaalbare huurwoningen voor middeninkomens nodig zijn. Met behulp
van WoON 2021 kan tevens worden ingeschat wat het gevolg is van
regulering op de bestaande woningvoorraad en de betaalbaarheid van het
wonen. WoON 2021 geeft namelijk inzicht in de huurprijs en het
puntaantal van woningen.
Een kanttekening is dat de data uit WoON 2021 in 2020 is verzameld. De
effecten lopen daarmee iets achter op de werkelijkheid waarin de
huursector inclusief de vrije huursector ook de afgelopen jaren verder is
gegroeid. Zo laat het CBS zien dat er in 2022 3.434.000 huurwoningen zijn,
waarmee het aannemelijk is dat de vrije huursector na 2020 verder is
gegroeid.
Daarnaast is het belangrijk om te benadrukken met deze data enkel een
statisch effect op de woningvoorraad kan worden geschat. De cijfers
geven een goed overzicht van de verwachte effecten van regulering, maar
houden geen rekening met de dynamische effecten op verschillende
segmenten en de woningbehoefte.
De regulering zal in combinatie met veranderende marktomstandigheden
het gedrag van beleggers beïnvloeden. Beleggers kunnen kiezen voor
verkoop van woningen als de business case negatief uitpakt. Door
verkoop kan het totaal aantal huurwoningen verminderen en het aantal
koopwoningen toenemen. Daarbij hangt het ook af van wie de woningen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

11

uiteindelijk koopt: als dit middeninkomens zijn die eerder aangewezen
waren op huur, maar een koopwens hebben, verandert dit ook de
woningbehoefte. Daarnaast kan er een verschuiving plaatsvinden tussen
huursegmenten als beleggers bestaande woningen verbeteren, omdat
voor kwalitatief goede woningen een hogere huur gevraagd kan worden.
Ook het gedrag van huurders kan veranderen. Het aantal mensen dat een
middenhuurwoning wil, kan toenemen op het moment dat de huurprijs
lager wordt. Tot slot is hierin niet zichtbaar dat de verschuiving in het
middensegment ingroeit bij bewonerswisselingen (het geldt voor nieuwe
contracten), en dat er voor de verschuivingen door het dwingend maken
gehandhaafd moet worden. Na het beschrijven van de effecten op de
bestaande voorraad wordt ingegaan op wat er aan nieuwbouw te
verwachten is.
Meer middenhuur en een algehele verbetering van de betaalbaarheid
Door de regulering van het middensegment zijn er straks meer middenhuurwoningen. Uiteindelijk verwacht ik dat op termijn ruim 90% van de
huurvoorraad in het gereguleerde sociale of middensegment valt. Tevens
borgt het dwingend maken van het WWS dat gereguleerde woningen ook
daadwerkelijk voor de prijs worden verhuurd die past bij de kwaliteit van
de woning. Er vindt hiermee een algehele verbetering van de betaalbaarheid in de huursector plaats. Als het totaalpakket van regulering van
het middensegment en het dwingend maken van het WWS is doorgewerkt, zullen ruim 300.000 woningen een lagere huurprijs krijgen dan dat
zij nu hebben. De huurprijs van deze woningen gaat naar schatting met
gemiddeld 190 euro per maand naar beneden. Als de effecten worden
uitgesplitst naar de individuele maatregelen wordt het volgende zichtbaar:
het dwingend maken van het WWS leidt op termijn door handhaving tot
een huurverlaging bij circa 163.000 woningen met een gemiddeld bedrag
van 145 euro per maand per woning. Door de voorgestelde regulering van
de middenhuur gaan bij een bewonerswissel circa 157.000 woningen in
prijs naar beneden, met gemiddeld ongeveer 240 euro per maand. Het
effect wordt bepaald door schaarste. In gebieden met veel schaarste, zoals
de G4, is de gemiddelde huurverlaging groter dan in gebieden waar
minder schaarste is.
Bijlage 2 laat de verschuivingen tussen de segmenten door de maatregelen zien. Op basis van deze aantallen zie ik geen aanleiding om af te
wijken van de grens van 187 punten, gezien het feit dat hiermee
voldoende huurwoningen in het middensegment vallen (circa 400.000) en
dat er ook een fors aantal middenhuurwoningen zal worden bijgebouwd.
Door deze vormgeving blijft er tevens een vrij huursegment voor de
mensen die dit kunnen betalen en blijft het aantrekkelijk voor investeerders om te investeren in nieuwbouw.
Belang behoud vrije huursector en effect op de private huurmarkt
Tussen 2015 en 2021 is het aantal vrije huurwoningen met 56% gestegen
tot aan 648.000 woningen20. Het CBS laat zien dat het totaal aantal
huurwoningen sinds 2021 weer verder is gestegen. Deze groei komt
voornamelijk doordat het aantal huurwoningen van private verhuurders is
toegenomen. Het is derhalve aannemelijk dat deze toename ook ten
gunste is gekomen van de vrije sector. Het is van belang om een
voldoende groot vrij huursegment te behouden. Een vrije huursector
bevordert de doorstroming op de woningmarkt en is een geschikt
alternatief voor huishoudens met een bovenmodaal inkomen of
20

WoON2021, (Kamerstuk 32 847, nr. 918).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

12

huishoudens die hechten aan flexibiliteit of bepaalde voorzieningen. Met
name in de grote(re) steden is er een behoefte aan een vrij huursegment.
Dat gaat bijvoorbeeld over starters die een inkomensgroei doormaken en
vanwege de levendigheid of werk in de stad willen blijven wonen of over
expats die die vanwege werk een paar jaar in Nederland verblijven.
Tevens kan vrije huur een rol spelen om gebiedsontwikkeling financieel
haalbaar te laten zijn.
De vrije huursector bestaat voornamelijk uit woningen van private
verhuurders21. Van de circa 991.00022 private huurwoningen valt op dit
moment ongeveer 49% in het gereguleerde huursegment (woningen met
een huur tot 763,47 euro). 51% van de private huurwoningen valt op dit
moment in het vrije segment (503.000). Van deze vrije huurwoningen
heeft het merendeel (281.000) echter al een huur tot 1.000 euro. In totaal
wordt nu 77% van de private huurwoningen onder de 1.000 euro
verhuurd. Circa 22%23 heeft een huur boven de 1.000 euro. Door ook het
middensegment te reguleren wordt het gereguleerde deel van de private
huurwoningen uiteindelijk vergroot naar 88%. Het vrije deel van de private
huursector zal straks circa 11%24 bedragen.
Nieuwbouw
Naast de verschuivingen in de bestaande voorraad zet ik stevig in op de
bouw van meer woningen. Tot en met 2030 moeten er 900.000 woningen
bijgebouwd worden. Circa 40% (350.000) hiervan moet in het betaalbare
koopsegment of in het middenhuursegment terechtkomen. Investeerders
hebben van de overheid zekerheid nodig dat hun investering een zeker
rendement kan opleveren.
50.000 van deze middenhuurwoningen worden door corporaties gebouwd
(zie ook de volgende paragraaf), de overige 300.000 middenhuurwoningen
en betaalbare koopwoningen worden door de markt opgepakt. Om te
zorgen dat er daadwerkelijk voldoende middenhuurwoningen worden
bijgebouwd hebben we eerlijke en maatschappelijk betrokken investeerders nodig. Pensioenfondsen met hun institutionele investeerders zijn
bij uitstek partijen die een maatschappelijke opgave hebben. Ze beheren
het pensioen van miljoenen Nederlanders en daarvoor hebben ze een
zeker rendement nodig om die in de toekomst ook te kunnen betalen.
Deze institutionele beleggers hebben de afgelopen jaren al circa 8.000 van
de totale jaarlijkse nieuwbouwproductie gerealiseerd, waaronder een
substantieel deel in midden en vrije huurwoningen. In het bepalen van de
vormgeving van de regulering ben ik met verschillende stakeholders in
gesprek geweest, waaronder de institutionele beleggers en ontwikkelaars
die een deel van deze nieuwbouw in het middenhuursegment moeten
gaan realiseren. Deze partijen hebben zich eraan gecommitteerd om zich
in te spannen om 50.000 middenhuurwoningen te gaan realiseren, wat
neerkomt op een ambitie van iets meer dan 6.000 middenhuurwoningen
per jaar. Daarmee worden er samen met de woningcorporaties minimaal
100.000 middenhuurwoningen toegevoegd aan de voorraad. Hiermee
geef ik invulling aan de motie van de leden Peter de Groot en Boulakjar25.
Via de woondeals houd ik in de gaten dat deze aantallen ook landen in de
regionale woningbouwplannen. Hiermee komt de totale voorraad
middenhuurwoningen totaal uit op circa 500.000 woningen.

21

Verhuurders niet zijnde woningcorporaties.
WoON2021, (Kamerstuk 32 847, nr. 918).
Door een afrondingsverschil telt het totaal op tot 99%.
24
Door een afrondingsverschil telt het totaal op tot 99%.
25
Kamerstuk 36 200 VII, nr. 85.
22
23

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

13

Woningbouwimpuls
Gemeenten spelen ook een belangrijke rol bij de totstandkoming van
betaalbare nieuwbouwwoningen. Naast het maken van lokale afspraken
en toewijzing, zijn zij ook verantwoordelijk voor het vaststellen van
economisch uitvoerbare ruimtelijke plannen. De regulering van
middenhuur kan de haalbaarheid van ruimtelijke plannen onder druk
zetten. De lagere vastgoedwaarde drukt de mogelijkheden voor kostenverhaal ter dekking van de publieke investeringen. Wanneer een
bouwproject uit minimaal de helft betaalbare woningen bestaat, er binnen
drie jaar wordt gestart met de bouw en er een publiek tekort is, kunnen
gemeenten een aanvraag doen voor een bijdrage uit de Woningbouwimpuls (Wbi). Het doel van de Wbi is het sneller bouwen van meer
betaalbare woningen. De bijdrage is ter dekking van maximaal 50% van
het publieke tekort. Dit tekort kan ontstaan door noodzakelijke investeringen voor het verplaatsen van moeilijk inpasbare bedrijven, het saneren
van vervuilde gronden of investeringen die zorgen voor bereikbare,
leefbare en veilige wijken. De Woningbouwimpuls is het sluitstuk van de
financiering. De aankomende jaren zullen er nog een aantal tranches
volgen.
Verlenging opschorting marktverkenning corporaties
Naast de marktpartijen en gemeenten, hebben ook corporaties een rol in
het realiseren van meer middenhuur. Daarom is in de Nationale prestatieafspraken afgesproken dat corporaties tot en met 2030 50.000 middenhuurwoningen bouwen en zich in zullen zetten voor een evenwichtige mix
binnen het middenhuursegment van 850 tot 1.000 euro (prijspeil 2020). De
uitwerking van deze mix is onderdeel van de nadere uitwerking in de
regionale woondeals.
In het coalitieakkoord is afgesproken om de huidige opschorting van de
marktverkenning te verlengen tot en met de huidige kabinetsperiode.26 De
marktverkenning is een goedkeuringsprocedure voor investeringen door
corporaties in onder andere middenhuur. Het wetsartikel dat de marktverkenning voorschrijft (art. 44c Woningwet) is op basis van art. 136
Woningwet op dit moment tot 1 januari 2024 buiten werking gesteld. Om
de opschorting van de marktverkenning te verlengen tot 1 juli 2025 streef
ik ernaar om uw Kamer rond de zomer van 2023 een wetsvoorstel te
sturen om deze nieuwe datum in art. 136 Woningwet vast te leggen.
Daarnaast ga ik met de sector in gesprek om afspraken te maken over de
plannen die corporaties tot 1 juli 2025 maken, aangezien die plannen na
de herinvoering van de marktverkenning zonder goedkeuring kunnen
worden voltooid en daarom voldoende openbaar en transparant moeten
zijn voor andere partijen.27
In de Nationale prestatieafspraken is ook afgesproken om in 2024 de
opschorting van de marktverkenning te evalueren, onder andere om te
beoordelen of het realiseren van meer middenhuur door corporaties
bijdraagt aan de nationale opgave en of hierdoor ongewenste marktverstoring plaatsvindt. Op basis hiervan zal ik beoordelen of afschaffing van
de marktverkenning noodzakelijk is.28

26

Bijlage bij Kamerstuk 35 788, nr. 77.
Kamerstuk 35 517, nr. 12.
28
Kamerstukken 29 453 en 27 926, nr. 551.
27

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

14

Vervolg
Met deze brief heb ik de contouren geschetst van de regulering zoals ik
die voor ogen heb. Ik ben voornemens de regulering per 2024 in te
voeren. Dit betekent dat ik vaart ga zetten achter het wetsvoorstel
Regulering Middenhuur en beoog om dat voorstel begin 2023 in consultatie te brengen. Dit is een ambitieus tijdspad, zowel voor mij als voor uw
Kamer. Ik vind het echter belangrijk om snel stappen te zetten met deze
regulering. Hoe eerder het wetsvoorstel is ingevoerd, hoe eerder ook de
betaalbaarheid voor middeninkomens verbetert. Daar ga ik voor staan.
De Minister voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening,
H.M. de Jonge

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 27 926, nr. 372

15