Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2008–2009

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2012
Vragen van de leden Karabulut en
Jansen (beiden SP) aan de minister
voor Wonen, Wijken en Integratie
over discriminatie van
woonwagenbewoners. (Ingezonden
24 februari 2009)
1
Wat is uw reactie op het artikel
«Imago van bewoners woonwagen
blijft slecht»?1
2
Acht u de opheffing van
woonwagenkampen, gecombineerd
met een gedwongen verhuizing van
woonwagenbewoners naar een
gewone woning, in lijn met het
wetsvoorstel tot intrekking van de
Woonwagenwet in 1999, waarin in de
Memorie van Toelichting wordt
gesteld dat het wetsvoorstel ten doel
heeft de integratie van de regelgeving
voor woonwagenbewoners in de
reguliere wetgeving te voltooien?2
3
Wat is uw reactie op de VNG die stelt
dat het woonwagenbeleid van nu
totaal onduidelijk is en dat
corporaties die op grond van het
Besluit beheer sociale huursector
(BBSH) het beheer van de
standplaatsen zouden overnemen,
hiertoe door de gemeenten niet
gedwongen kunnen worden? Hoe
verhoudt dit zich tot antwoorden van
uw ambtsvoorganger waarin wordt
gesteld dat gemeenten

KVR35514
2009Z03354
0809tkkvr2012
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

verantwoordelijk zijn voor uitvoering
en toezicht op het
woonwagenbeleid?3
4
Onderschrijft u dat het artikel een
signaal is dat niet alle gemeenten de
woonwagenbewoners behandelen in
de geest van de wet? Zo ja, bent u
bereid om weer systematisch
onderzoek te laten verrichten naar het
woonwagenbeleid van gemeenten en
de realisatie van de doelstellingen,
zoals beoogd met de intrekking van
de Woonwagenwet? Zo nee, waarom
niet?
5
Wanneer kan de Kamer het rapport
van de VROM-inspectie tegemoet
zien, zoals herhaaldelijk verzocht door
de vaste Kamercommissie van
Wonen, Wijken en Integratie?
1

Nederlands Dagblad, 23 februari 2009.
Wetsvoorstel 25 333.
3
Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2007–2008, nr. 2894.
2

Antwoord
Antwoord van minister Van der
Laan (Wonen, Wijken en Integratie)
(ontvangen 19 maart 2009)
1
Het woonwagenbeleid is sinds de
intrekking van de Woonwagenwet
eenduidig bij de gemeenten komen te
liggen. Veel gemeenten zijn bezig met
opstellen van beleid terzake of met de
uitvoering dan wel de verduurzaming
daarvan. Een aantal gemeenten stuit

daarbij op problematieken van beleid
en handhaving, die hun grondslag in
het verleden hebben liggen
(vrijplaatsen) en werkt daar aan. Dat
vraagt een adequate aanpak. Dat
proces verloopt niet altijd even vlot.
Vanaf 2006 stimuleren de
VROM-Inspectie en andere
rijksdiensten, zoals de
belastingdienst, gemeenten tot een
aanpak en geven daar waar nodig
advies en steun. In deze lijn past het
dat de organisaties van enkele van de
meest verantwoordelijke partijen,
VNG en Aedes, zich samen met de
SEV beraden op mogelijkheden om
de uitvoering een nieuwe impuls
geven.
2
Zoals hiervoor aangegeven is de
gemeente verantwoordelijk voor het
te voeren beleid. De gemeente kan
kiezen uit vergroten, in stand houden,
up-graden, verkleinen of opheffen
van woonwagencentra. Een keuze
voor opheffing van een
woonwagenlocatie, gekoppeld aan
verhuizing van de bewoners naar
andere standplaatsen of woningen,
past derhalve ook binnen het beleid.
Ik wijs hier op de uitkomsten van het
onderzoek «Ieder zijn vak» uit 2001
van SGBO in samenwerking met
Smart Agency onder 250
woonwagengezinnen, waaruit blijkt
dat woonwagenbewoners niet zo zeer
hechten aan het wonen in een wagen
alswel aan het wonen in groeps- of
familieverband. Een aantal
gemeenten stelt daarom

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4233

huishoudens, die van een op te
heffen standplaats afkomen, in de
gelegenheid om nieuwe woonruimte
te betrekken in of nabij de gewenste
groep. Het standpunt van de bewoner
lijkt mij hierin wel een belangrijke rol
spelen.
3
De VNG herkent zich niet in de door u
aangehaalde reactie. De VNG is van
mening dat er geen onduidelijkheid is
in de verantwoordelijkheidsverdeling.
Wat het in de praktijk lastig maakt is
dat er bij een eventuele overdracht
van een woonwagenlocatie naar een
corporatie verschil van inzicht kan
ontstaan over de vraag of de zaak al
genormaliseerd is. Bij de intrekking
van de Woonwagenwet is het
uitgangspunt geweest dat gemeenten
geen kerntaak hebben bij het
huisvesten, terwijl corporaties die
huisvestingstaak bij uitstek wél
hebben. Voor de overname van
(sociale) standplaatsen en
woonwagens hebben de VNG en
Aedes destijds een handreiking
ontwikkeld, getiteld «Overdracht
overdacht». De insteek daarvan is dat
gemeente en corporatie in
gezamenlijke onderhandeling de
condities voor overdracht
overeenkomen. Zowel voor, tijdens
als na overdracht is de gemeente, net
als voor andere onderdelen van het
lokale woonbeleid, verantwoordelijk
voor beleid, uitvoering en toezicht. Ik
wijs u op de parallel met
herstructureringsprocessen. Ook in
die processen is de gemeente
verantwoordelijk voor beleid,
uitvoering en toezicht. Er is geen
reden waarom dat voor
woonwagenlocaties anders zou
moeten zijn. Er is hierover derhalve
ook geen verschil van opvatting
tussen mij en mijn ambtsvoorganger.

gericht op het aanbieden van
ondersteuning (compliance
assistance) aan gemeenten met
mogelijke vrijplaatsen op
woonwagenlocaties. De inventarisatie
daarvan heb ik met mijn brief van
25 februari 2009, kenmerk VI/SB
2009011439, aan uw Kamer
aangeboden.
Zoals bij de beantwoording van vraag
1 is aangegeven, en ook uit de
genoemde onderzoeken naar voren
komt, zijn echter nog niet alle
gemeenten even ver met de aanpak
van vooral die locaties die extra
aandacht vragen. Mede daarom heeft
de VROM-Inspectie een handreiking
voor dergelijke situaties ontwikkeld.
Binnenkort zal ik deze aan de
gemeenten toezenden. Met behulp
van deze handreiking kunnen
gemeenten aan de slag.
In verband hiermee zie ik op dit
moment geen aanleiding om op dit
onderwerp systematisch onderzoek te
laten verrichten. Wel ben ik bereid de
VROM-Inspectie in 2011, na een
tussenperiode van vijf jaar, wederom
een vervolgonderzoek te laten doen.
Overigens kunnen belangstellenden
cijfermatige gegevens tussentijds
ontlenen aan reguliere bronnen, zoals
CBS- en BBSH-gegevens.
5
Het bedoelde rapport heb ik, op het
eerste verzoek van de algemene
commissie voor Wonen, Wijken en
Integratie van 17 januari 2009, met
mijn brief van 25 februari 2009,
kenmerk VI/SB 2009011439 aan uw
Kamer aangeboden.

4
Ik heb er vertrouwen in dat de
gemeenten de bewoners behandelen
in de geest van de wet. Het is de
verantwoordelijkheid van een
gemeente om invulling geven aan de
woonvorm woonwagens binnen het
totale volkshuisvestingsbeleid. Het is
daarom primair de taak van een
gemeenteraad om erop toe te zien
dat dit op een verantwoorde wijze
gebeurt.
In 2001 heeft de VROM-Inspectie de
stand van zaken in beeld gebracht
(«Ieder zijn vak»). Vervolgend heeft
de VROM-Inspectie in 2006 de situatie
andermaal in kaart gebracht, vooral

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4234