Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2015–2016

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1577
Vragen van de leden Visser (VVD), Dijkgraaf (SGP) en Geurts (CDA) aan de
Staatssecretaris van Economische Zaken over het bericht «Nog veel
onwetendheid over aanlandplicht» (ingezonden 22 januari 2016).
Antwoord van Staatssecretaris Van Dam (Economische Zaken) (ontvangen
19 februari 2016).
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht «Nog veel onwetendheid over aanlandplicht»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2, 3
Wat is uw reactie op confrontatie tussen de Nederlandse Noordzeevissers en
de Duitse inspectiedienst?
Wat is uw reactie op het feit dat de Duitse controleurs niet op de hoogte
bleken te zijn van de regelgeving en er kennelijk nog veel onwetendheid is bij
de inspectiediensten over de aanlandplicht?
Antwoord 2, 3
De regelgeving van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB) geldt voor
alle lidstaten van de Europese Unie. De controleverordening voor het
Gemeenschappelijk Visserijbeleid is bedoeld om te garanderen dat de regels
op de juiste manier worden nageleefd. Het toezicht op de regels is echter een
nationale verantwoordelijkheid.
Met betrekking tot de aanlandplicht is in de plannen voor 2016 helder
afgesproken wat wel en niet moet worden aangeland. Bij controle hierop mag
tussen de controlediensten van verschillende landen geen verschil bestaan.
Toen door Nederlandse vissers melding werd gemaakt van discussie met
Duitse inspecteurs over de soorten die moeten worden aangeland, is daarom
vanuit het ministerie direct contact gezocht, zowel met het Duitse ministerie
als met de Duitse controledienst. Op verzoek van Nederland heeft het Duitse
ministerie ons de inspectieprotocollen rond de aanlandplicht toegestuurd. De

1

ah-tk-20152016-1577
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2016

«Nog veel onwetendheid over aanlandplicht», Reformatorisch Dagblad,19 januari 2016.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

1

Duitse inspectiedienst heeft bovendien onmiddellijk contact gezocht met de
schipper van het betrokken inspectievaartuig om uit te zoeken wat er speelde.
Na inzage in de protocollen en instructies is gebleken dat de Duitse inspectiedienst de regels niet anders hanteert dan op Europees niveau is afgesproken.
De instructies zijn vergelijkbaar met de instructies die de NVWA volgt.
Sindsdien zijn geen nieuwe meldingen binnen gekomen.
Vraag 4
Welke afspraken zijn er nu gemaakt naar aanleiding van het contact op het
hoogste ambtelijke niveau? Zijn deze afspraken voldoende voor de Nederlandse Noordzeevissers, die zich al aan aanlandplicht hielden, om te kunnen
blijven vissen in de Duitse wateren?
Antwoord 4
Zoals aangegeven heeft Duitsland per ommegaande zijn protocollen ter
beschikking gesteld.
Daarnaast heeft Duitsland zich bereid getoond direct actie te ondernemen
toen er discussie ontstond en er door Nederlandse vissers, via de overheid,
aan de bel werd getrokken. Hiermee is het risico op misverstanden zo veel
mogelijk beperkt. Er is in mijn ogen dus niets wat Nederlandse vissers er van
zou moeten weerhouden om in Duitse wateren te vissen.
Daar wil ik nog bij opmerken dat in geen van de gevallen waarbij specifiek is
gecontroleerd op de naleving van de aanlandplicht is overgegaan tot het
opmaken van procesverbaal.
Vraag 5, 6
Hoe past dit bericht in het in het licht van uw opmerkingen in het verslag van
de Landbouw- en Visserijraad van 14 en 15 december 2015 dat andere
Noordzee-lidstaten ook de noodzaak onderschrijven om tot harmonisatie in
de handhaving te komen?2
In het hetzelfde verslag geeft u aan in januari 2016 tot nadere afspraken te
willen komen in de Scheveningen groep; heeft dit overleg al plaatsgevonden?
Zo ja, wat zijn de uitkomsten van dit overleg en wanneer kan de Kamer de
uitkomsten van dit overleg verwachten? Zo nee, bent u bereid in het licht van
de recente berichtgeving spoedig samen te komen om tot harmonisatie te
komen met de Noordzee-lidstaten?
Antwoord 5, 6
De wens voor harmonisatie wordt inderdaad breed gedeeld. Tegelijkertijd ligt
dit ook gevoelig; hoewel de controleverordening ervoor zorgt dat de basis
voor visserijcontrole door de lidstaten gelijk is, blijven lidstaten verantwoordelijk voor de precieze uitwerking van controle in de eigen wateren.
Een duidelijk voorbeeld waarbij deze gevoeligheid naar voren komt is de inzet
van camera’s voor controle: lidstaten verschillen van mening over hoe
hiermee moet worden omgegaan, of de vlagstaat of de kuststaat hierin het
voortouw heeft en onder welke voorwaarden beelden mogen worden
gedeeld.
Onlangs heeft overleg in de Noordwestelijke Waterengroep en de Scheveningengroep plaatsgevonden. In deze overleggen heeft Nederland opnieuw
aangedrongen op snelle harmonisatie van de controle op de aanlandplicht.
De voorzitters van beide regionale groepen, respectievelijk Frankrijk en
Zweden, hebben aangegeven dit te agenderen voor het overleg van de
regionale controle expertgroepen. Het proces naar een geharmoniseerd
controle regime is dus gaande maar vergt tijd.
Ik ben daarom in de tussentijd ook extra alert op signalen uit de praktijk die
wijzen op verschillen in interpretatie tussen lidstaten. Door deze direct met de
betrokken lidstaat te bespreken kan snel in kaart worden gebracht of er
inderdaad sprake is van een verschil in uitvoering en kan eventuele verwarring of miscommunicatie zo snel mogelijk verholpen worden. Ik heb de
andere lidstaten rondom de Noordzee verzocht om de controle-instructies
breder met elkaar te delen. Ik ben er van overtuigd dat het delen en
vergelijken van instructies zal leiden tot een belangrijke stap in de harmonisatie.
2

Kamerstuk 21 501-32, nr. 891.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

2