Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2023–2024

36 410 A

Vaststelling van de begrotingsstaat van het
Mobiliteitsfonds voor het jaar 2024

Nr. 6

VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEG
Vastgesteld 19 september 2023
De vaste commissie voor Infrastructuur en Waterstaat heeft een vraag en
opmerking voorgelegd aan de Minister van Infrastructuur en Waterstaat
over de brief van 12 juni 2023 over de ontwerpregeling specifieke
uitkering woningbouw op korte termijn door bovenplanse infrastructuur
(Kamerstuk 36 200 A, nr. 76)
De vragen en opmerkingen zijn op 7 september 2023 aan de Minister van
Infrastructuur en Waterstaat voorgelegd. Bij brief van 18 september 2023
zijn de vragen beantwoord.
De voorzitter van de commissie,
T. de Groot
Adjunct-griffier van de commissie,
Meedendorp

kst-36410-A-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2023

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 36 410 A, nr. 6

1

Vraag vanuit de fractie en reactie van de bewindspersoon
D66-fractie
De leden van de D66-fractie lezen in «Artikel 7. Afwijzingsgronden» dat
een aanvraag gedeeltelijk, dan wel in zijn geheel, afgewezen kan worden
wanneer het aantal op de woningbouwlocatie te realiseren betaalbare
woningen minder is dan vijftig procent. Deze leden onderstrepen het
belang van betaalbare woningen op nieuwbouwlocaties en zijn derhalve
benieuwd naar de overweging om het percentage op vijftig procent van
het totaal vast te zetten. Waarom is er niet voor gekozen om dit in lijn te
brengen met de landelijke doelstelling, waarbij van alle nieuwbouwwoningen twee derde in de categorie «betaalbaar» moet vallen? Hoe draagt
deze regeling bij aan die doelstelling?
In het programma Woningbouw1 van de Minister voor Volkshuisvesting
en Ruimtelijke Ordening (VRO) staat het streven naar ten minste twee
derde betaalbare huur- en koopwoningen van alle nieuwbouwwoningen.
Dat streven geldt op regionale schaal. In de regionale woondeals zijn
afspraken gemaakt met regio en gemeenten over de te bouwen aantallen
woningen en de betaalbaarheidssegmenten. Dit om aan te sluiten bij de
grote behoefte aan betaalbare woningen.
Zoals is opgenomen in het programma Woningbouw betekent het streven
naar ten minste twee derde betaalbare woningen bij nieuwbouw niet dat
ieder bouwproject op deze wijze hoeft te worden ingevuld.
De woningbouwprogrammering is per locatie in eerste plaats afhankelijk
van het volkshuisvestelijk beleid, de huidige samenstelling van de
woningvoorraad en opgaven die per gemeente en binnen de gemeente
van wijk tot wijk en buurt tot buurt kunnen verschillen. Hierbij speelt ook
de gebiedsontwikkeling een grote rol; op de ene locatie kan makkelijker
een groter aandeel betaalbare woningen worden gerealiseerd dan op de
andere locatie. Dit kan bijvoorbeeld te maken hebben met de verdeling
van grondeigendom, of maatregelen die moeten worden genomen om
locaties beschikbaar en geschikt voor woningbouw te maken.
De regeling verplicht de gemeenten die financiële middelen ontvangen via
deze regeling om minimaal 50% van de woningen in het betaalbare
segment te realiseren op de specifieke woningbouwlocaties genoemd in
(de bijlage bij) de regeling. Zo waarborgt het kabinet enerzijds een snelle
ontwikkeling van de locaties en anderzijds voldoende betaalbare
woningen. Tegelijkertijd bieden we gemeenten de ruimte om de woningbouwprogrammering op een lokaal juiste manier in te vullen, rekening
houdend met de financiële en ruimtelijke opgaven van de gemeenten.

1

Kamerstuk 32 847, nr. 878.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 36 410 A, nr. 6

2