Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2015–2016

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

398
Vragen van het lid Koşer Kaya (D66) aan de Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties over de vermelding van de geboorteplaats op de
geboorteakte (ingezonden 25 september 2015).
Antwoord van Minister van der Steur (Veiligheid en Justitie) mede namens
de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (ontvangen
28 oktober 2015). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2015–2016,
nr. 367.
Vraag 1
Kent u het bericht «Ik wil geen Hageneesje op de wereld zetten, hoor»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Herkent u de band die mensen voelen met hun omgeving, en de wens die zij
kunnen hebben dat deel van hun identiteit te willen overdragen aan hun
kind? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2
Ik heb er begrip voor dat mensen een directe band kunnen hebben met hun
omgeving, die zodanig is dat zij deze wensen door te geven aan hun
kinderen. Aan deze band met de plaats waar de ouders woonachtig zijn en
wellicht geboren zijn, kan op verschillende manieren uitdrukking worden
gegeven en hoeft niet per sé afgeleid te worden uit de in de geboorteakte
opgenomen plaats van geboorte.
Vraag 3
Wat waren in de Code Napoleon, waarmee de aangifteplicht startte, de
redenen voor de verplichting om de aangifte van een geboorte te doen bij de
gemeente waar het kind geboren is? In hoeverre hebben die redenen nog
waarde en geldigheid?

1

ah-tk-20152016-398
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2015

Algemeen Dagblad, 24 september 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

1

Antwoord 3
Bij de invoering van de Code Napoleon werd de registratie van de belangrijkste feiten in een mensenleven, met name geboorte, huwelijk en overlijden,
die tot dan toe door kerkelijke autoriteiten werd uitgevoerd, overgedragen
aan burgerlijke autoriteiten. Deze taak werd opgedragen aan gemeenten in de
vorm van de verantwoordelijkheid voor het houden van registers van de
burgerlijke stand. Daarbij gold als uitgangspunt de feitelijke juistheid van de
daarin opgenomen gegevens, waarop een ieder moest kunnen vertrouwen.
De akten hadden toen en nu het karakter van authentieke akten, met de
daaraan verbonden bijzondere bewijskracht.
Vraag 4
In welke mate is het nog relevant of de gemeente van geboorte, of de
gemeente van woonplaats van een van de ouders tijdens de geboorte, de
akte beheert, aangezien de gemeentelijke basisadministratie is opgegaan in
de landelijke basisregistratie personen?
Antwoord 4
Het is nog steeds van belang dat de geboorteakte van een kind wordt
opgemaakt in de gemeente waar de geboorte heeft plaatsgevonden en wel
om redenen die de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie heeft aangegeven in zijn brief van 31 mei 2011 (Kamerstuk 27 859, nr. 44). Zie in dit verband
ook het antwoord op vraag 6.
De gegevens van de geboorteakte worden vervolgens overgenomen in de
basisregistratie van de gemeente waar de betrokkene woonachtig is. Daarbij
is niet van invloed of het beheer van de basisregistratie op lokaal of landelijk
niveau geschiedt.
Vraag 5
Indien de geboorteplaats een identificerend gegeven is om personen met
gelijke naam en geboortedatum te onderscheiden, zoals in 2011 gesteld door
de adviescommissie, is het dan niet logischer om woonplaats te registeren in
plaats van geboorteplaats nu steeds meer bevallingen in ziekenhuizen in een
beperkt aantal gemeenten plaatsvinden? Dan neemt het identificerend
karakter toch eerder toe dan af?
Antwoord 5
Ik kan de visie dat vermelding van de woonplaats een sterkere identificerende
waarde zou hebben dan de vermelding van de geboorteplaats niet delen. De
geboorteplaats is immers een uniek en vaststaand gegeven, terwijl de
woonplaats in de loop van een mensenleven, soms veelvuldig, aan wijziging
onderhevig is.
Vraag 6
Bent u bereid met een welwillende blik te onderzoeken of de in uw brief van
31 mei 2011 genoemde bezwaren overkomelijk zijn, en aan de Kamer
voorstellen te doen waarin zowel het feitelijk karakter van een geboorteakte
als de in het AD-artikel genoemde wens van ouders tot uitdrukking komen?2
Antwoord 6
Bij de opstelling van de brief van 31 mei 2011 is zorgvuldig nagegaan welke
consequenties zouden kunnen volgen uit het vermelden van een andere
geboorteplaats in de geboorteakte van een kind, dan de plaats waar de
geboorte van het kind daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Hiertoe is toen
ook het advies ingewonnen van de Commissie van advies voor de zaken
betreffende de burgerlijke staat en de nationaliteit en is bezien hoe de
regelingen in internationaal verband luiden. Gebleken is dat het toestaan om
een andere plaats dan de feitelijke geboorteplaats in de akte op te nemen tot
aanzienlijke bezwaren leidt. Daarbij is in het bijzonder de rechtszekerheid in
het geding.
Er hebben zich sindsdien geen zodanige ontwikkelingen voorgedaan,
waardoor de situatie nu anders zou zijn. Onder deze omstandigheden bestaat
er voor mij geen aanleiding om de huidige wettelijke regeling te wijzigen.
2

Kamerstuk 27 859 nr. 44

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

2

Gelet op het belang van de authenticiteit en van de juistheid van de
burgerlijke stand, wil ik nog wijzen op de plicht van de ambtenaren van de
burgerlijke stand om de door de burgers verstrekte gegevens te verifiëren,
alsmede op hun bevoegdheid om daartoe om nadere stukken te vragen (art.
18, lid 2 en 3 Boek 1 BW) en in dit verband op hun specifieke bevoegdheid
om ten behoeve van het opmaken van een geboorteakte te vragen om een
verklaring van een arts of verloskundige (art. 19e, lid 8 Boek 1 BW).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

3