Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2019–2020

35 433

Wijziging van de begrotingsstaat van het
Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 2020
(Tweede incidentele suppletoire begroting
inzake COVID-19 crisismaatregel herverzekering
leverancierskredieten)

Nr. 9

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 29 mei 2020
Met deze brief informeer ik uw Kamer zoals toegezegd over de uiteindelijke vormgeving van de herverzekering door de Staat van kortlopende
leverancierskredieten. Tevens informeer ik uw Kamer over de uitkomsten
van de goedkeuringsprocedure door de Europese Commissie – bekendgemaakt op maandag 25 mei – en geef ik een nadere toelichting op de
cijfers, scenario’s en de gevolgen voor de begroting van het Ministerie
van Financiën. Ook zal ik toelichten hoe ik invulling heb gegeven aan de
gewijzigde motie van het lid Tony van Dijck (Kamerstuk 35 433, nr. 7),
waarmee ik tevens voldoe aan het verzoek van het lid Agema in het
ordedebat tweede incidentele suppletoire begroting van Financiën inzake
COVID19-crisismaatregelen1.
Met kortlopende leverancierskredieten wordt in Nederland op jaarbasis
door commerciële kredietverzekeraars meer dan 200 miljard euro aan
handel mogelijk gemaakt. De verzekerde bedrijven leveren op afbetaling
aan hun klanten in binnen- en buitenland. Deze klanten krijgen doorgaans
dertig tot negentig dagen de tijd om de ingekochte goederen terug te
betalen. In deze tijd kunnen zij omzet genereren waardoor ze aan hun
betalingsverplichtingen kunnen voldoen. Dit leveren op afbetaling wordt
mogelijk gemaakt doordat de betalingsrisico’s kunnen worden verzekerd
bij de genoemde commerciële verzekeraars.
Medio maart werd duidelijk dat deze kredietverlening onder druk is komen
te staan. De snel verslechterende economische omstandigheden en de
door de overheid afgedwongen sluitingen van bedrijven maakten dat de
betalingsrisico’s toenamen. De verzekeraars die deze risico’s afdekken
kunnen in die omstandigheden slechts een maatregel nemen: hun
blootstelling aan de risico’s afbouwen. De verzekeringen zijn doorgaans
een- of tweejarige contracten en voor de duur van het contract staat de
premie vast. De enige manier om de risico’s te beheersen en zo te
voorkomen dat de verzekeraars zelf in financiële problemen komen –
1

kst-35433-9
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Kamerstuk 35 433, nrs. 1 en 2

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 433, nr. 9

1

waardoor deze kredietverlening geheel zou dreigen te verdwijnen – is dan
het verlagen van de zogeheten kredietlimieten. Bijkomend probleem was
dat niet goed in te schatten was welke bedrijven al dan niet de crisis
zouden overleven. Daardoor zouden verzekeraars alleen op grote schaal,
zonder analyse van de risico’s op individuele bedrijven, voor hele sectoren
of landen de limieten moeten afbouwen of intrekken (ook wel mass
actions). Circa een kwart van de gebruikelijke omzet van de verzekerde
bedrijven dreigde hierdoor weg te vallen.
Daarom besloot ik over te gaan tot herverzekering van de gehele
portefeuilles van de verzekeraars voor het hele jaar 2020. Door een hele
portefeuille te herverzekeren wordt voorkomen dat de overheid alleen de
slechte risico’s zou overnemen en komen alle premie-inkomsten ten
gunste van de Staat. Het idee was daarbij om de risico’s voor 100% over
te nemen. Door het hele risico af te dekken zouden de verzekeraars
gedurende de looptijd van de herverzekering geen prikkel meer ondervinden om risico’s af te bouwen, zodat de economische schade zo veel
mogelijk wordt beperkt.
Goedkeuring door Europese Commissie
Nadat de tweede incidentele suppletoire begroting van Financiën door de
Staten-Generaal was goedgekeurd en met de verzekeraars de zogeheten
Terms of Reference – een beschrijving van de herverzekeringsvoorwaarden – waren overeengekomen, werd het goedkeuringsproces met de
Europese Commissie opgestart. Op 14 april maakte de Commissie haar
besluit openbaar over de goedkeuring van de Duitse herverzekeringsregeling. Dit bleek van grote invloed op het proces rond de Nederlandse
herverzekering.
De problemen met de verzekering van leverancierskredieten spelen in alle
Europese lidstaten. Vrijwel alle lidstaten werken of werkten dan ook aan
een vorm van herverzekering. Sommige lidstaten kozen in eerste instantie
voor een herhaling van de maatregel die Nederland in 2008/2009 ook had
genomen – met de zogeheten TASK1 – waarbij kredietlimieten die
verzekeraars afgeven worden verdubbeld door de overheid. Duitsland was
de eerste lidstaat die met een voorstel voor een volledige herverzekering
naar de Europese Commissie ging. De Commissie heeft in lijn met het
tijdelijk staatssteunkader, dat zij kort daarvoor had gepubliceerd,
toestemming gegeven voor een herverzekering waarbij de verzekeraars in
Duitsland 90% van de schadeclaims vergoed krijgen voor de eerste 5
miljard euro aan schade.1 Dat betekent dat de verzekeraars in 2020 een
aanzienlijk verlies zullen lijden.
In de gesprekken die het Ministerie van Financiën met de Europese
Commissie voerde bleek al snel dat goedkeuring alleen zou worden
verkregen voor een herverzekering die in grote lijnen gelijk was aan de
Duitse regeling. Dat had twee redenen. Ten eerste, zoals hierboven al is
vermeld, verleent de Commissie alleen goedkeuring voor maatregelen die
niet verder gaan dan een dekking van 90% omdat dit de grens is die is
opgenomen in het tijdelijk staatssteunkader. De Commissie acht deze
grens ook van toepassing op regelingen voor de verzekeringen van
leverancierskredieten, ondanks dat de verzekerde bedrijven doorgaans
zelf een eigen risico van minstens 10% hebben op hun afnemers.
Ten tweede was de Duitse regeling al goedgekeurd, en het goedkeuren
van een regeling in een andere lidstaat die meer zekerheid voor bedrijven
biedt zou invloed kunnen hebben op de concurrentieverhoudingen in de
interne markt. Nota bene: dit betreft niet zozeer de verzekeraars maar de
verzekerde bedrijven. Een belangrijk deel van de verzekerde handel is
immers grensoverschrijdend, en als een Nederlandse exporteur op zijn –
1
1

Tijdelijke Aanvulling StaatsKredietverzekeringen
Boven 5 miljard euro wordt 100% van de schade vergoed.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 433, nr. 9

2

bijvoorbeeld – Italiaanse klanten door zijn kredietverzekeraar meer
dekking krijgt dan een Duitse exporteur door verschillen in de herverzekering kan dat de concurrentieverhoudingen beïnvloeden.
Nadat op diverse niveaus overlegd was met de Europese Commissie zijn
daarom de voorwaarden uit de Terms of Reference aangepast. Net als in
de Duitse herverzekering is een eigen risico van 10% geïntroduceerd. De
verzekeraars dragen deze 10% risico over de eerste 1 miljard euro aan
schade, zodat de verzekeraars maximaal 100 miljoen euro zullen bijdragen
aan de schade-uitkeringen die door de herverzekering zijn gedekt. Deze
100 miljoen euro wordt, net als het garantiebedrag van 12 miljard euro,
verdeeld over de verzekeraars naar rato van de uitstaande limieten per
31 december 2019.
Een verzekeraar die een significant eigen risico loopt op zijn portefeuille
zal hoe dan ook enige mogelijkheden moeten hebben om zijn risico te
beïnvloeden, dat wil zeggen te beperken of af te bouwen waar nodig. De
aanpassingen die met de verzekeraars op dit vlak zijn vastgesteld zijn
echter beperkt. De herverzekering zal nog steeds het beoogde effect
bereiken, dat wil zeggen dat geen ongerichte verlagingen van kredietlimieten mogelijk zijn en dat grote terughoudendheid zal worden betracht
bij het verlagen van limieten. Zonder de doorgevoerde aanpassingen zou
het voor verzekeraars door het eigen risico aantrekkelijker kunnen worden
om niet deel te nemen aan de herverzekering en alsnog ingrijpend de
limieten af te bouwen. In de praktijk zal door het invoeren van een eigen
risico met name bij de grootste posities eerder door de verzekeraars
moeten worden overgegaan tot het aanpassen van een limiet. Sommige
van de klanten hebben namelijk relatief grote limieten van tientallen
miljoenen euro’s,4 waarbij het eigen risico van de verzekeraar van 10%
voor die ene limiet bijvoorbeeld groter kan zijn dan de jaarwinst van de
verzekeraar in een normaal jaar. Het is dan begrijpelijk dat een verzekeraar
zijn risico moet kunnen aanpassen aan de verslechterende omstandigheden van een bedrijf. Dit beschermt de Staat bovendien tegen
niet-COVID19-gerelateerde risico’s.
Er zijn nog twee andere kleine aanpassingen gedaan in de herverzekering.
Ten eerste heeft de Commissie bepaald dat schades die voor 1 maart
reeds waren uitgekeerd niet voor vergoeding door de Staat in aanmerking
komen. Hiermee wordt uitgesloten dat schades die zich al voor die datum
hadden gematerialiseerd en die naar alle waarschijnlijkheid niets met
COVID19 te maken hadden worden gedekt door de herverzekering. In de
praktijk maakt dit geen materieel verschil, omdat er doorgaans – zie
hieronder – een veel langere tijd verloopt voordat schade wordt uitgekeerd dan de maximaal twee maanden tussen 1 januari en 1 maart. Ten
tweede kunnen verzekeraars die nog niet in beeld zijn zich nog tot en met
30 juni 2020 melden om ook deel te nemen aan de herverzekering. Ten
tijde van het vaststellen van de Terms of Reference hadden zich zes
verzekeraars gemeld, die alle hebben aangegeven een herverzekeringsovereenkomst met de Staat te willen aangaan: Atradius, Coface, Euler
Hermes, Nexus, Mercury5 en Credendo. Mocht zich nog een in
aanmerking komende buitenlandse verzekeraar melden binnen de
gestelde termijn die een portefeuille Nederlandse verzekerden heeft, dan
zal de verdeling (en dus niet het totaal) van het garantiebedrag en van het
eigen risico opnieuw worden vastgesteld en aangepast. Aangezien deze
zes verzekeraars vrijwel de gehele markt in handen hebben, zal de
omvang van een eventuele extra portefeuille Nederlandse verzekerden
naar verwachting beperkt zijn.

4
5

Dit zijn dus niet de klanten uit het mkb-segment.
Nexus en Mercury zijn zelf geen verzekeraar maar gevolmachtigd agenten, die de (Nederlandse) portefeuille beheren van buitenlandse verzekeringssyndicaten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 433, nr. 9

3

Vormgeving herverzekering
De herverzekering wordt met alle deelnemende verzekeraars tegen exact
gelijke voorwaarden afgesloten. De verzekeraars moeten alle premies
over 2020 afdragen aan het Ministerie van Financiën over de bestaande
polissen6. In ruil ontvangen zij een vergoeding voor de operationele
kosten. De gedeclareerde bedragen zullen door een accountant worden
gecontroleerd. Doordat alle premies worden afgedragen en alleen de
operationele kosten worden vergoed zal het eigen risico van 10% tot een
(operationeel) verlies leiden voor de verzekeraars. Voor schadebedragen
boven het aan een verzekeraar toegekende deel van de 100 miljoen aan
eigen risico zal de Staat 100% van de schade vergoeden.
Zoals ik eerder heb aangekondigd heb ik in de overeenkomsten met de
verzekeraars eisen opgelegd ten aanzien van het uitkeren van bonussen
en dividenden. Dit is in lijn met de gewijzigde motie van het lid Tony van
Dijck (Kamerstuk 35 433, nr. 7). Het is de verzekeraars niet toegestaan om
over de relevante periode – de looptijd van de herverzekering – bonussen
toe te kennen aan of het vaste salaris te verhogen van de dagelijks
beleidsbepalers voor de Nederlandse activiteiten. Evenmin is het
toegestaan om over deze periode dividenden uit te keren die kunnen
worden toegeschreven aan de Nederlandse activiteiten. Dit alles kan en
zal ik laten controleren door een accountant die aan het Ministerie van
Financiën rapporteert.
Het belangrijkste onderdeel van de overeenkomsten met de verzekeraars
zijn de zogeheten underwriting guidelines. De afspraken over het
vaststellen en eventueel aanpassen of verlagen van de limieten zijn zeer
gedetailleerd. Uitgangspunt is dat de limieten die op 1 januari 2020 van
kracht waren in stand blijven of waar nodig hersteld worden. Zogeheten
mass actions zijn strikt verboden. Toch zijn er omstandigheden – ook in
het (financiële) belang van de Staat en ook zonder dat de verzekeraar een
eigen risico draagt – waaronder limieten aanpassing behoeven. Een
evident voorbeeld is een failliet bedrijf; het heeft geen zin om leveringen
te blijven verstrekken aan een bedrijf dat per definitie niet meer in staat zal
zijn te betalen. Het kan echter ook dat de verzekerde zelf vraagt om
verlaging van een limiet, omdat hij die niet langer nodig heeft. Een andere
reden is het publiceren van de jaarcijfers 2019 – die dus niet zijn beïnvloed
door COVID19 – waaruit blijkt dat de financiële situatie van een bedrijf niet
langer de afgegeven limiet rechtvaardigt. Mocht een verzekeraar een
limiet verlagen dan wordt dit aangekondigd en krijgt een debiteur in
principe nog dertig dagen de tijd om aan te tonen dat hij nog tot betaling
in staat is, bijvoorbeeld door betalingsachterstanden (deels) in te lopen.
Voor nieuwe polissen – dus met bedrijven die tot op heden hun leverancierskredieten nog niet verzekerden, bedrijven die overstappen van de ene
verzekeraar naar de andere of bedrijven die van een buitenlands kantoor
overstappen naar het Nederlandse kantoor – geldt dat 90% van de premie
wordt afgedragen aan de Staat en dat 90% van de schades en incasso’s
voor de Staat zijn. De verzekeringsvoorwaarden dienen hierbij grotendeels gelijk te zijn aan die van bestaande polissen. De premies zullen voor
deze nieuwe polissen – anders dan voor de lopende polissen – het
verslechterde marktrisico reflecteren. Zo wordt voorkomen dat de
herverzekering door de Staat een aanzuigende werking heeft voor met
name slechte risico’s. Bij verlenging van een polis7 mogen alleen
aanpassingen worden doorgevoerd die onder normale omstandigheden
ook worden toegepast. Doordat al het hiervoor genoemde zo gedetail-

6

Over nieuwe polissen moeten de verzekeraars 90% van de premies afdragen aangezien de
Staat voor die polissen 90% van het risico draagt, zie ook hieronder.
7
Gezien de gebruikelijke looptijd van een of twee jaar van een polis zal een groot deel van de
polissen gedurende de herverzekering aan verlenging toe zijn.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 433, nr. 9

4

leerd is opgeschreven in de overeenkomsten is goed controleerbaar of
verzekeraars zich aan hun verplichtingen jegens de Staat houden.
De Staat zal maandelijks uitgebreide rapportages van de verzekeraars
ontvangen over alle financiële stromen (premies, schades, incasso’s,
kosten) inclusief een factuur voor een maandelijkse verrekening, maar ook
over betalingsachterstanden, uitstaande limieten, verlagingen van grote
limieten, toegepaste coulance, etc. De Staat is gemachtigd hierover
maandelijks een gesprek te hebben met de (individuele) verzekeraars en
kan alle andere informatie die niet vooraf is afgesproken maar noodzakelijk wordt geacht opvragen. Alles zal worden gecontroleerd door een
accountant.
De herverzekering loopt tot en met 31 december 2020. Uiterlijk
30 september zal na consultatie van de verzekeraars een besluit worden
genomen tot eventuele verlenging, wat afhankelijk is van de ontwikkeling
van de betalingsrisico’s en toestemming van de Europese Commissie
behoeft. Verzekeraars zullen bij beëindiging van de herverzekering een
periode van drie maanden krijgen – de zogeheten winding down period –
waarin ze zich kunnen voorbereiden op het opnieuw volledig dragen van
de risico’s en de verzekerden kunnen voorbereiden op eventuele gevolgen
daarvan. In deze periode zullen verzekeraars dus meer ruimte krijgen om
naar eigen inzichten de limieten vast te stellen.
Scenario’s en de gevolgen voor de Rijksbegroting
Tijdens het wetgevingsoverleg over de tweede incidentele suppletoire
begroting van Financiën heb ik uw Kamer toegezegd in deze brief nadere
toelichting te geven op de scenario’s waarop de in de begroting
opgenomen cijfers zijn gebaseerd. Ik heb ervoor gekozen om de gevolgen
voor de begroting te baseren op het op dat moment meest ongunstige
scenario wat voorhanden was medio maart. Inmiddels wordt meer en
meer duidelijk dat de gevolgen voor de economie van de COVID19-crisis
ongekend zijn. Omdat het gehanteerde scenario uitging van een economische krimp in de EU van 9,7% acht ik dat nog steeds een goed
uitgangspunt (zie tabel 1 hieronder). In een normaal jaar incasseren de
verzekeraars ongeveer 200 miljoen euro premie. De verwachte nettoschade van 1,1 miljard euro bij instandhouding van de limieten zou een
enorm verlies hebben betekend, wat onderstreept dat de verzekeraars hun
blootstelling grootscheeps zouden moeten hebben afbouwen.
Het garantiebedrag van 12 miljard euro is gebaseerd op een analyse van
de verzekeraars die is gecontroleerd door de externe adviseurs. Alle
sectoren zijn (in maart) ingedeeld naar rode (hard getroffen door
COVID19), oranje (duidelijk getroffen) en groene sectoren (minder of niet
getroffen). Binnen deze sectoren is vervolgens gekeken naar de zogeheten
buyer ratings 8 van de klanten van de verzekerden waarop limieten zijn
afgegeven. Elke verzekeraar hanteert hiervoor zijn eigen systeem maar in
grote lijnen werken die allemaal hetzelfde. Binnen de groene sectoren zijn
alleen de bedrijven met een matige kredietwaardigheid pre-COVID19
aangeduid als risicovol, in de oranje sectoren ook de bedrijven met een
iets betere kredietwaardigheid en in de rode sectoren ook de bedrijven
met een nog betere kredietwaardigheid. Dat leidde tot een totaal aan
kredietlimieten van bijna 12 miljard euro – op een totaal van meer dan 40
miljard – die in gevaar waren, zodat verzekeraars zonder overheidsingrijpen deze limieten via mass actions zouden afbouwen.
Toen de gevolgen voor de Rijksbegroting in kaart werden gebracht is
gekeken naar vier scenario’s (drie van het CPB, een van een extern
8

In totaal zijn meer dan een miljoen limieten afgegeven. Dit zijn vrijwel zonder uitzondering
bedrijven waarvoor geen zogeheten externe credit rating beschikbaar is maar bijna allemaal
mkb’ers, soms zeer kleine bedrijven. De verzekeraars maken voor deze bedrijven zelf een
inschatting van de kredietwaardigheid op basis van een intern model.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 433, nr. 9

5

adviesbureau), waarvan het meest ongunstige is gekozen als
uitgangspunt voor de budgettaire ramingen in de tweede incidentele
suppletoire begroting.
Tabel 1 Scenario’s gehanteerd bij ISB, bedragen in miljoenen euro’s
bbp-groei

– 1,2%
– 5,0%
– 7,7%
– 9,7%

faillissementen

verwachte
claims

premies

uitvoeringskosten

restituties

saldo

1,9%
5,7%
8,4%
10,4%

256
770
1134
1400

200
200
200
200

70
70
70
70

64
193
283
300

– 62
– 447
– 721
– 970

In een normaal jaar zoals 2019 gaat van het debiteurenbestand (de
bedrijven waarop limieten zijn afgegeven, de klanten van de verzekerden
dus) iets minder dan 1% van de bedrijven failliet. Op basis van historische
gegevens wordt een correlatie verondersteld tussen afname van
economische groei en het aantal faillissementen. Voor elk procentpunt
groei tot 0% dat wegvalt stijgt het percentage faillissementen met
0,25%-punt, en voor elk procentpunt economische krimp stijgt het met
1%-punt. Dat leidt bij een geschatte EU-BBP-groei van -9,7% tot 10,4%
faillissementen onder het debiteurenbestand. Hoeveel failliete bedrijven
dit oplevert is niet exact te zeggen – voor zover de aannames in deze
tijden al kloppen – omdat het aantal unieke debiteuren niet precies vast te
stellen is. Naar schatting zal het aantal unieke bedrijven waarop limieten
zijn afgegeven ergens tussen 400.000 en 500.000 liggen, waarvan circa de
helft in Nederland.9 In het somberste scenario gaat hiervan dus 10,4%
failliet.
Inmiddels is er meer informatie beschikbaar over de verzekeringsmarkt
dan ten tijde van het opstellen van de tweede incidentele suppletoire
begroting. Hierdoor is duidelijk geworden dat een aantal aannames
waarop de begroting werd gebaseerd verder verfijnd kan worden. De
belangrijkste is dat in de tweede incidentele suppletoire begroting geen
rekening werd gehouden met de vertraging in het uitbetalen van schades.
Bij een betalingstermijn van dertig dagen wordt op zijn vroegst pas 105
dagen nadat een levering is gefactureerd schade uitgekeerd aan de
verzekerde. Eerst krijgt een debiteur nog de kans zijn betalingsachterstanden in te halen. Aangezien de herverzekering (ten minste) het hele
jaar 2020 zal lopen betekent dit dat op kasbasis een significant deel van de
schades pas in 2021 zal worden uitgekeerd en eveneens een iets groter
deel van de incasso’s pas in 2021 zal worden ontvangen. Ik schat naar
huidig inzicht in dat drie kwart van de verwachte schade in 2020 zal vallen
en de rest in 2021 (en tevens wordt twee derde van de incasso’s in 2020
verwacht en de rest later). Het totaal wijzigt dus niet, wel de verdeling
over de jaren 2020 en 2021. Naast deze verschuiving van de verdeling van
de schades over de jaren 2020 en 2021 betekent de aanpassing van de
herverzekering naar aanleiding van de goedkeuringsprocedure van de
Europese Commissie dat de verwachte schades 100 miljoen euro lager
uitvallen en de restituties 10 miljoen euro lager. De premieraming blijft
ongewijzigd, met de kanttekening dat premies meebewegen met de
verzekerde omzet dus het is mogelijk dat de realisatie lager zal zijn dan de
huidige raming.
Verder is gebleken dat de inschatting van de uitvoeringskosten van 70
miljoen euro bijstelling behoeft. Omdat de Nederlandse kantoren van de
verzekeraars geen juridische entiteiten1 vormen maar slechts bijkantoren
zijn wordt er geen verlies- en winstrekening vastgesteld op Nederlands
9

In totaal hebben de zes verzekeraars 1,086 miljoen kredietlimieten afgegeven, maar sommige
bedrijven zullen bij meerdere of zelfs alle verzekeraars een limiet hebben.
1
Met één uitzondering.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 433, nr. 9

6

niveau. Na uitvoerig onderzoek door de externe adviseur is gebleken dat
de kosten niet de geschatte circa 35% van de premies zijn maar eerder
40%. Naar beste inschatting komen de kosten daarom uit op 80 miljoen
euro. De Staat zal vanwege het doorlopen van schades en incasso’s in
2021 de claims- en incassowerkzaamheden van de verzekeraar ook in dat
jaar voor een – door een accountant te controleren – klein deel moeten
vergoeden.
De hiervoor geschetste aanpassingen op de ramingen zal ik in de
Ontwerpbegroting 2021 verwerken. Per saldo betekent dit een meevaller
ten opzichte van de tweede incidentele suppletoire begroting van 80
miljoen euro. De inkomsten en uitgaven voor de Staat zullen per maand
een grillig patroon vertonen. Bij de reguliere begrotingsmomenten zal ik
uw Kamer middels een actualisatie van de ramingen op de hoogte stellen
van het verloop hiervan.
Tabel 2 Aangepaste inschattingen gevolgen voor de Rijksbegroting in miljoenen
euro’s (tussen haakjes bedragen uit tweede incidentele suppletoire begroting)
verwachte
claims
2020
2021
Cum.

950
(1.400)
350 (0)
1.300
(1.400)

premies uitvoeringskosten

restituties

200 (200)
0 (0)

80 (70)
n.t.b. (0)

190 (300)
100 (0)

200 (200)

80 (70)

290 (300)

saldo

– 640
(– 970)
– 250 (0)
– 890
(– 970)

Vervolg
Op maandag 25 mei werd het besluit van de Europese Commissie
waarmee de Nederlandse herverzekering werd goedgekeurd bekendgemaakt. Dat betekent dat de overeenkomsten met de verzekeraars getekend
kunnen worden zodat de herverzekering in werking kan treden. Zoals ik al
heb aangegeven zal ik uw Kamer op de hoogte houden van de budgettaire
effecten. Mochten bij de uitvoering van de herverzekering relevante
afwijkingen blijken van het hiervoor geschetste of bijvoorbeeld besloten
worden tot verlenging dan zal ik uw Kamer informeren.
In het bijzonder zal ik in het najaar zoals ik heb toegezegd met een nadere
en grondige analyse komen van de baten en lasten van deze herverzekering en daarbij tevens ingaan op mogelijkheden om de kosten voor de
Staat eventueel te verdelen over betrokken partijen zoals de verzekeraars
en hun verzekerden. Vanzelfsprekend is de risicodeling met de verzekeraars die is ingevoerd daarbij een relevante wijziging ten opzichte van het
voornemen dat ik eerder met uw Kamer heb gedeeld.
De Staatssecretaris van Financiën,
J.A. Vijlbrief

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 433, nr. 9

7