Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2012–2013

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

246
Vragen van het lid Recourt (PvdA) aan de minister van Veiligheid en Justitie
over oplichters werkzaam in de schuldsanering (ingezonden 30 augustus
2012).
Antwoord van minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
9 oktober 2012). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2012–2013, nr.
39.
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het bericht «Steeds oplichters werkzaam in de
schuldsanering»?1
Antwoord
Ja.
Vraag 2
Wist u dat het aantal malafide bewindvoerders en budgetcoaches zo snel
toeneemt? Zo ja, wat heeft u daar tegen ondernomen? Zo nee, zal het
wetsvoorstel dat nu in behandeling is een halt toeroepen aan deze ongebreidelde groei van oplichters binnen de schuldsanering? Zo nee, gaat u deze
omissie herstellen?
Antwoord
Het is niet zeker of het aantal malafide bewindvoerders en budgetcoaches
snel toeneemt. In het in vraag 1 aangehaalde artikel wordt deze bewering niet
onderbouwd. Niettemin is duidelijk dat ook bij het beschermingsbewind
behoefte bestaat aan kwaliteitsnormen voor de bewindvoering. Op 24 oktober
2011 heeft de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie daarom een
wetsvoorstel inzake curatele, beschermingsbewind en mentorschap bij uw
Kamer ingediend (Kamerstukken II, vergaderjaar 2011–2012, 33 054, nr. 2). In
het wetsvoorstel worden kwaliteitseisen gesteld aan curatoren, beschermingsbewindvoerders en mentoren. Deze wettelijke vertegenwoordigers
worden door de rechter benoemd voor mensen die zelf onvoldoende in staat
zijn hun financiële of persoonlijke belangen te behartigen. Jaarlijks controleert een accountant of door de vertegenwoordiger de eisen worden
nageleefd.

1

ah-tk-20122013-246
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2012

AD van 30 augustus 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

1

Op basis van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening is de gemeente
verantwoordelijk voor het borgen van de kwaliteit van de uitvoering van de
integrale schuldhulpverlening. Het borgen van de kwaliteit van het in dat
kader uitgevoerde budgetbeheer maakt daar onderdeel van uit.
Vraag 3
Deelt u de mening van de voorzitter van de brancheorganisatie voor
bewindvoerders en inkomensbeheer (BPI) dat door het massale aanbod de
consument door de bomen het bos niet meer zien? Zo ja, wat gaat u doen
om deze wildgroei definitief te stuiten?
Antwoord
Het hoge aantal schuldhulpverleners maakt de keuze voor de consument er
niet makkelijker op. Daarom bieden bekende brancheorganisaties als de BPBI
en de NVVK (de vereniging voor schuldhulpverlening en sociaal bankieren)
houvast voor wie hulp zoekt op het terrein van de schuldenproblematiek.
Verder is in dit verband van belang dat op grond van de Wet op het
consumentenkrediet (WCK) in beginsel een verbod geldt voor schuldbemiddeling tegen betaling. Schuldbemiddeling heeft betrekking op activiteiten
gericht op de totstandkoming en de afwikkeling van een regeling met
betrekking tot de bestaande schuldenlast van een schuldenaar met zijn
schuldeiser(s). De reikwijdte van de WCK is beperkt tot natuurlijke personen
met schulden, die geheel of gedeeltelijk voortvloeien uit krediettransacties,
waarbij de kredietsom niet meer bedraagt dan € 40 000.
Om wildgroei tegen te gaan wordt het toezicht op de naleving van de regels
voor schuldbemiddeling uitgevoerd door het Bureau economische handhaving (BEH) van de Belastingdienst. BEH kan ook strafrechtelijk onderzoek
verrichten. De strafrechtelijke sanctie wordt door tussenkomst van de officier
van justitie opgelegd door de rechtbank; deze kan bestaan uit een strafrechtelijke boete en/of ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel.
Andere activiteiten die niet vallen onder schuldhulpverlening, kunnen op een
andere manier gereguleerd zijn. Budgetbeheer is bijvoorbeeld gereguleerd
door de Wet op het financieel toezicht. Op de naleving daarvan wordt toezicht
gehouden door De Nederlandsche Bank (DNB). Beschermingsbewindvoerders
worden door de rechter benoemd en door een accountant gecontroleerd.
Vraag 4
Klopt de bewering dan financiële problemen vaak gepaard gaan met
emotionele problemen en dat bewindvoeringsbureaus geen adequate hulp
kunnen bieden? Zo ja, hoe kan bereikt worden dat mensen die financiële hulp
nodig hebben, ook emotionele steun krijgen om de problemen het hoofd te
bieden? Wordt in het wetsvoorstel aandacht besteed aan deze problematiek?
Antwoord
Een beschermingsbewindvoerder kan door de kantonrechter worden
benoemd om de financiële situatie van de betrokkene te stabiliseren en
zonodig door te verwijzen naar de gemeentelijke schuldhulpverlening of de
wettelijke schuldsanering. Een bewindvoerder wordt niet aangesteld – en is
ook niet toegerust – om hulp te bieden bij emotionele problemen. Dat is
anders bij de schuldhulpverlening door gemeenten op basis van de per 1 juli
2012 in werking getreden Wet gemeentelijke schuldhulpverlening, die wel een
integraal karakter heeft. Hierbij moet niet alleen aandacht zijn voor het
oplossen van de financiële problemen van een cliënt, maar ook voor
eventuele omstandigheden die op enigerlei wijze in verband kunnen staan
met de financiële problemen van een cliënt. Het kan daarbij bijvoorbeeld
gaan om psychosociale factoren, relatieproblemen, de woonsituatie, de
gezondheid, de verslaving of de gezinssituatie. Het wegnemen van deze
oorzaken of omstandigheden, waaronder bijvoorbeeld emotionele problemen,
is in veel gevallen essentieel om de financiële problemen van de cliënt in
structurele zin op te lossen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

2