Kwantitatief onderzoek onder gemeenten
over de eventuele invoering van
maximum aanlevertermijnen voor cliënten zorggegevens aan CAK voor de eigen
bijdrage Wmo

Kwantitatief onderzoek onder gemeenten over de
eventuele invoering van maximum aanlevertermijnen
voor cliënt- en zorggegevens aan CAK voor de eigen
bijdrage Wmo

[Eindrapport]

project 5622
versie

1.0

datum

5 december 2016

Samenvatting
In opdracht van het CAK deed PBLQ een inventarisatie naar de opvattingen van gemeenten over het mogelijk
invoeren van een vaste maximum aanlevertermijn voor het verstrekken van cliënt- en zorggegevens aan het
CAK ten behoeve van het vaststellen en innen van de eigen bijdrage van cliënten in de Wmo. Na een oriëntatie
op de problematiek door middel van een aantal verkennende gesprekken bij gemeenten, koepels van
zorgorganisaties en de VNG is een vragenlijst opgesteld die is verzonden naar de contactpersonen van het
CAK bij alle gemeenten. Van 248 gemeenten is een inhoudelijke reactie verkregen. Dit betekent dat de
respons 64% bedraagt. Daarbij is een goede spreiding over gemeentegrootte en geografische spreiding
gerealiseerd, hetgeen leidt tot de conclusie dat er alle reden is om aan te nemen dat er sprake is van een
representatieve respons.
Uit de inventarisatie blijkt dat het probleem van de stapelfacturen door gemeenten wordt herkend.
Een ruime meerderheid van de gemeenten is van mening dat de invoering van een termijn van maximaal 12
weken voor aanlevering van gegevens aan het CAK mogelijk moet zijn. Als het gaat om hulpmiddelen en
voorzieningen en Wmo-PGB’s geldt dat voor meer dan 90% van de gemeenten. Bij categorieën ondersteuning
thuis en hulp in het huishouden acht eveneens een ruime meerderheid (ongeveer driekwart) van de
gemeenten de maximum aanlevertermijn van 12 weken haalbaar. Wel stellen veel gemeenten dan dat hiervoor
contractuele afspraken met zorgaanbieders nodig zijn en dat vervolgens gehandhaafd moet worden op de
aanlevertermijnen. Bij beschermd wonen (extramuraal) lijkt het er op dat gemeenten het proces en de daarin
dan noodzakelijke veranderingen zelf niet volledig kunnen overzien of beheersen, zodat daar relatief vaak
wordt aangegeven dat gemeenten niet weten of dan een maximale aanlevertermijn te realiseren is.

Inhoudsopgave

Samenvatting

0

1.

Inleiding

1

1.1
1.2
1.3

Aanleiding
Opdrachtformulering
Werkwijze en inrichting rapport

1
3
3

2.

Bevindingen uit de enquête

5

2.1
2.2

Enkele kerngegevens
Resultaten

5
7

3.

Conclusies

11

3.1
3.2

Beantwoording van de onderzoeksvragen
Enkele afsluitende opmerkingen en constateringen

11
12

Bijlage A

Over de respons

13

Bijlage B

Gehanteerde vragenlijst

14

1.

Inleiding

1.1

Aanleiding

In opdracht van het CAK deed PBLQ een inventarisatie naar de opvattingen van gemeenten over het mogelijk
invoeren van een maximum aanlevertermijn voor het verstrekken van gegevens aan het CAK ten behoeve van
het vaststellen en innen van de eigen bijdrage van cliënten in de Wmo.
Het CAK is een publieke dienstverlener die in opdracht van de overheid regelingen in de zorg uitvoert. Bij de
kerntaken van het CAK horen onder andere:
 Het vaststellen en innen van de eigen bijdrage op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz);
 Het voor gemeenten vaststellen en innen van de eigen bijdrage op grond van de Wet
maatschappelijke ondersteuning (Wmo);
 Het verrichten van betalingen aan zorgaanbieders op grond van de Wlz;
De ‘eigen bijdrage’ is een financiële bijdrage die cliënten leveren voor de kosten van de ontvangen
ondersteuning in het kader van de Wmo. Deze eigen bijdrage is afhankelijk van de ontvangen ondersteuning,

van het inkomen en vermogen van de cliënt (en zijn of haar echtgenoot), van de leeftijd van de cliënt, en
van de samenstelling van het huishouden van de cliënt en eveneens van het gemeentelijk beleid. De
maximale eigen bijdrage van de Wmo wordt geregeld in het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. De rol van het
CAK in deze context is het vaststellen en innen van de eigen bijdragen (Wmo) voor de gemeenten. Per periode
betreft dit circa 425.000 rekeningen.
Het CAK int de eigen bijdrage op basis van informatie van gemeenten, zorgaanbieders, Belastingdienst en de
BRP. De procedure hiervoor is dat de zorgaanbieder of gemeente, zodra de cliënt ondersteuning ontvangt, de
relevante gegevens voor de inning van de eigen bijdrage aan het CAK stuurt. Het CAK vermeldt dit vervolgens
in een brief (“kennisgeving”) aan de cliënt. Vervolgens krijgt de cliënt een vaststellingsbeschikking van het CAK
waarin de hoogte van de maximale periodebijdrage van de cliënt staat. Dit is het maximumbedrag wat per
periode van 4 weken gefactureerd mag worden. Tot slot verstuurt het CAK per periode een factuur aan de
klant met de eigen bijdrage, gebaseerd op de zorgconsumptie en deze maximale periodebijdrage.
In de huidige praktijk blijkt dat de gegevens niet altijd tijdig aan het CAK worden aangeleverd.1 Een belangrijk
probleem is dat een deel van de relevante zorggegevens door gemeenten en zorgaanbieders betrekkelijk laat
aan het CAK worden verstrekt. Hierdoor kan het CAK niet altijd tijdig (in dit verband in de periode nadat de
zorg is verleend) de eigen bijdrage aan de cliënt in rekening brengen. Hierdoor kan het gebeuren dat er
zogenaamde ‘stapelfacturen’ ontstaan; daarmee wordt bedoeld dat cliënten op een zeker moment worden
geconfronteerd met facturen die betrekking hebben op meer dan twee zorgperioden. Naast de onrust die dit
voor cliënten met zich meebrengt – het gaat soms om mensen in een kwetsbare positie – ontstaan voor
sommige cliënten ook direct financiële problemen. Uit cijfers van het CAK blijkt dat, als het gaat om de Wmo,
10% van alle facturen stapelfacturen zijn.
Er is een aantal mogelijke maatregelen om het probleem van stapelfacturen structureel aan te pakken. Zo loopt
er een pilot om de aanlevering van gegevens te simplificeren en te standaardiseren. Er is ook sprake van een

1

Zie: Kamerbrief “Verbetering informatievoorzieningen en aanpak stapelfacturen” van de staatssecretaris van VWS, 12 september 2016.

pagina
1 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

andere pilot: Het “energiemodel”, waarin de facturatietermijn losgekoppeld wordt van het dataverkeer tussen
gemeenten en/of aanbieders met het CAK, door per periode een vast bedrag te factureren en eventuele
afwijkingen achteraf te verrekenen.
Thans stelt de staatssecretaris als aanvullende maatregel voor om te onderzoeken of de invoering van
verplichte termijnen (een maximale aanleveringstermijn voor gemeenten en aanbieders en een kortere
‘vaststellingstermijn’ door het CAK) in het proces mogelijk is.2
De vaststellingstermijn is de termijn waarbinnen het CAK een beschikking aan de cliënt dient te geven. Het
Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 bevat de passage dat het CAK dit ‘zo spoedig mogelijk’ moet doen, uiterlijk 24
maanden nadat het de gegevens over de geleverde ondersteuning heeft ontvangen. In de huidige situatie is
geen vaste aanlevertermijn vastgelegd. Gemeenten zijn voor de aanlevering van de relevante gegevens in veel
gevallen afhankelijk van anderen, zoals samenwerkingsverbanden van gemeenten, externe
administratiebureaus of zorgverlenende instanties zelf, die in opdracht van de gemeente ook het proces van
informatieverstrekking aan het CAK verzorgen. In de praktijk hebben de 390 gemeenten vaak verschillende
afspraken gemaakt met al die verschillende instanties die de informatie aan het CAK moeten verstrekken.
Gemaakte afspraken worden bovendien niet altijd gehandhaafd. Dit doet vermoeden dat het vastleggen van
een termijn voor informatieverstrekking aan het CAK een flinke impact kan hebben op de bestaande praktijk
tussen gemeenten en andere betrokken organisaties.
Essentieel voor het voornemen om de vaststellingstermijn te verkorten, is dat de benodigde gegevens tijdig bij
het CAK worden aangeleverd. Tegen deze achtergrond is het voorstel van de staatssecretaris om in het
Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 een verkorte vaststellingstermijn van maximaal 16 weken op te nemen. Dit is
samengesteld uit maximaal 12 weken waarin de gemeente en/of zorgaanbieder de gegevens bij het CAK moet
aanleveren, plus maximaal 4 weken voordat het CAK de bijdrage moet vaststellen. Vervolgens komt er nog
een termijn van maximaal 12 perioden (à 4 weken) waarover het CAK de eerder vastgestelde bijdrage kan
herzien i.v.m. wijzigingen in situatie van de cliënt.
Om voor meer duidelijkheid en een uniform proces te zorgen, stelt de staatssecretaris voor om in het
Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 een aanleveringstermijn van maximaal 3 perioden (van 4 weken) als verplichting
vast te leggen. Daarbinnen blijft de huidige norm van 1 periode die het CAK communiceert aan gemeenten en
aanbieders van kracht. 3

Schema 1. De huidige situatie

2

3

Deze mogelijkheid is genoemd in de Kamerbrief van 12 september 2016 en komt mede voort uit de motie Van Dijk en Potters van 10 maart jl.
(Tweede Kamer, vergaderjaar 2015 – 2016, 29 538, nr. 209).
http://www.hetcak.nl/portalserver/portals/cak-portal/pages/z2-1-ik-werk-bij-een-gemeente

pagina
2 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

Schema 2. Het voorstel

Om in te schatten of de door de staatssecretaris voorgestelde verplichte termijnen realistisch zijn, is
onderzocht welke consequenties dit zal hebben voor gemeenten (en hun ketenpartners).

1.2

Opdrachtformulering

PBLQ heeft in opdracht van het CAK een inventarisatie onder gemeenten uitgevoerd. Gezien de geschetste
problematiek is de volgende centrale vraagstelling gehanteerd:
Inventariseer, op een valide en representatieve wijze, de mogelijkheden (qua haalbaarheid en ook
qua ingangsdatum) en de consequenties bij gemeenten van de voorgestelde nieuwe - te
verplichten- termijnen voor het aanleveren van gegevens (persoons- en zorg) aan het CAK voor de
inning van de eigen bijdrage door het CAK.
In de uitwerking van deze doelstelling zijn de volgende relevante primaire onderzoeksvragen onderscheiden.
A. Is de voorgestelde aanlevertermijn van 12 weken aan het CAK haalbaar en op welke termijn kan deze
aanlevertermijn in werking treden?
B. Wat zijn de randvoorwaarden en uitvoeringsconsequenties (o.m. processen, systemen) voor de
ketenpartners, indien een vaste termijn voor informatieverstrekking wordt vastgelegd?

Ter ondersteuning van deze vragen zijn ook de volgende deelvragen aan de orde geweest:
c. Hoe zijn momenteel de processen van informatieverstrekking aan het CAK bij gemeenten ingericht?
d. Welke verschillende patronen tussen gemeenten zijn te onderscheiden in de inrichting van deze
informatieverstrekking aan het CAK?
e. In welke verhoudingen komen die verschillende patronen in de praktijk voor?
f. Welke verschillen zijn er in te onderscheiden consequenties tussen de verschillende vormen van
inrichting van dit informatieverstrekkingsproces?
g. Zijn er randvoorwaarden en maatregelen te onderscheiden die van invloed (kunnen) zijn op de
verschillende consequenties?
h. Welke uitspraken zijn er te doen over de impact van het verplicht stellen van een vaste termijn voor
informatieverstrekking door gemeenten aan het CAK?

1.3

Werkwijze en inrichting rapport

Het onderzoek heeft zich louter gericht op de verplichte termijnen rondom de eigen bijdrage in het kader van
de Wmo (niet van de Wlz). Verder heeft het onderzoek zich geconcentreerd op gemeenten. Zeker kunnen ook
andere ketenpartners betrokken zijn in het informatieverstrekkingsproces. Desalniettemin is er in de aanpak

pagina
3 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

voor gekozen om nadrukkelijk aan de verantwoordelijke partij (gemeenten) te vragen om ook namens hun
gecontracteerde zorgaanbieders aan te geven hoe het zit in situaties waarbij de zorgaanbieder de gegevens
rechtstreeks bij het CAK aanlevert.
Ter voorbereiding op het uitvoeren van een enquête zijn enkele verkennende gesprekken gevoerd met een
klein aantal van zes gemeenten. Deze gemeenten zijn grotendeels willekeurig gekozen. Toch hebben in de
keuze enkele overwegingen een rol gespeeld. Binnen het CAK is bekend welke gemeenten in de afgelopen tijd
betrekkelijk laat gegevens hebben verstrekt. Bij de keuze voor de verkennende gesprekken is er voor gezorgd
dat ook gemeenten die schijnbaar moeite hebben met een tijdige verstrekking van gegevens benaderd zijn.
Om een volledig beeld te krijgen, werd tevens met gemeenten gesproken waar de aanlevering buitengewoon
goed loopt. Daarnaast is enige spreiding in gemeentegrootte en geografische spreiding gerealiseerd.
In deze gesprekken zijn gangbare werkwijzen en procedures binnen gemeenten nader verkend. Tevens is
natuurlijk gesproken over de aanlevering van gegevens aan het CAK, alsmede over mogelijke problemen en
beperkingen die gemeenten daarbij ondervinden. Als laatste zijn de opvattingen van deze gemeenten aan de
orde geweest over de mogelijkheid dat een maximale termijn aan het aanleveren van gegevens aan het CAK
wordt gesteld.
In de voorbereiding is tevens gesproken met vertegenwoordigers van Wmo-aanbieders (ActiZ, Federatie
Opvang en BTN). Eveneens heeft een gesprek plaatsgevonden met de koepelorganisatie van gemeenten, de
VNG. Deze gesprekken dienden er primair toe om beter beeld te krijgen van de context en randvoorwaarden
waarbinnen betrokken ketenpartners zoals zorgorganisaties en gemeenten de informatie verkrijgen, verwerken
en verstrekken aan het CAK. De inzichten uit deze gesprekken zijn benut bij het opstellen van het gehanteerde
vragenformulier alsmede bij de interpretatie van de uit de enquête verkregen inzichten. De volledige vragenlijst
is in bijlage 2 opgenomen.
Eind oktober is de enquête op basis van gegevens van het CAK die betrekking hebben op contactpersonen bij
gemeenten verspreid. In bijlage 1 wordt de gevolgde procedure bij dit veldwerk en de gerealiseerde respons
nader beschreven. Uiteindelijk is een reactie ontvangen van 248 gemeenten. Daaruit kan worden afgeleid dat
ruim meer dan de helft van de gemeenten in Nederland de enquête heeft ingevuld. Uit nadere verkenning van
de respons blijkt dat er voldoende redenen zijn om aan te nemen dat de respons representatief is voor alle
gemeenten in Nederland. Hiervan wordt in het volgende hoofdstuk verder verslag gedaan. In het volgende
hoofdstuk worden ook de verdere bevindingen uit de enquête beschreven.
In het derde hoofdstuk wordt de balans opgemaakt. Met gebruikmaking van de inzichten uit de gesprekken en
de enquête worden daar de onderzoeksvragen beantwoord.

pagina
4 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

2.

Bevindingen uit de enquête

2.1

Enkele kerngegevens

Met gebruikmaking van de inzichten die zijn opgedaan tijdens de verkenning bij de gemeenten en in overleg
met de opdrachtgever is een vragenlijst opgesteld. Binnen het CAK bestaan relatiebeheerbestanden waardoor
in elke gemeente enkele kerngegevens van contactpersonen bekend zijn. Deze bestanden zijn gebruikt om de
enquête te versturen.
Uiteindelijk zijn gegevens verkregen van 248 gemeenten. Gezien het feit dat er in Nederland momenteel 390
gemeenten zijn, betekent dit dat de respons 64% bedraagt. Dat is, zeker in de context van enquêtes onder
gemeenten, een goed resultaat. Onderstaande tabel laat zien dat er bovendien sprake is van een goede
spreiding over gemeentegrootte, hetgeen leidt tot de conclusie dat er alle reden is om aan te nemen dat er
sprake is van een representatieve respons. Tevens borgt de respons een representatieve geografische
spreiding.
Tabel 1. Gemeenten in het onderzoek en in Nederland, naar grootteklasse
Klasse
Respons
Abs.
%

Nederland
Abs.

%

0 – 9.999 inwoners
9
4
23
6
10.000 – 19.999 inwoners
62
25
99
25
20.000 – 49.999 inwoners
127
51
191
49
50.000 – 99.999 inwoners
32
13
46
12
100.000 inwoners of meer
18
7
31
8
Totaal
248
390
(Leesvoorbeeld: In heel Nederland zijn er 31 gemeenten met meer dan 100.000 inwoners. Dit is 8% van het totaal aantal
gemeenten. 18 van deze 100.000+-gemeenten hebben gegevens verstrekt. Daarmee vormen deze gemeenten 7% van alle
gemeenten in de steekproef)

Bij de inrichting van het onderzoek is verondersteld dat het aantal aanbieders waarmee gemeenten een
overeenkomst hebben van invloed kan zijn op het proces van gegevensuitwisseling. Hier is daarom ook
navraag naar gedaan. Er blijkt sprake van een aanzienlijke variatie in aantal aanbieders, zo blijkt in tabel 2.
Tegelijkertijd is duidelijk dat het overgrote deel van de gemeenten samenwerkt met meer dan 20 en minder
dan 250 aanbieders (90%). Er is sprake van een significante, maar ook niet heel sterke samenhang met
gemeentegrootteklasse.4 Naarmate een gemeente meer inwoners heeft, wordt er met meer zorgaanbieders
samengewerkt.

4

De correlatie is 0,20.

pagina
5 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

Tabel 2. Aantal zorgaanbieders waarmee gemeenten samenwerken
<10.000
10.000-20.000
20.000-50.000
inwoners
inwoners
inwoners
Minder dan 10
11 - 20
21-50
51-100
101-250
Meer dan 250
Weet niet

11%
11%
33%
33%
11%
0%
0%

2%
6%
53%
26%
13%
0%
0%

3%
1%
35%
31%
26%
2%
2%

50.000-100.000
inwoners

> 100.000
inwoners

TOTAAL

0%
9%
28%
44%
19%
0%
0%

0%
6%
17%
39%
22%
17%
1%

2%
4%
37%
32%
21%
2%
1%

Van groot belang is welke van de ‘ketenpartners’ verantwoordelijk is voor de aanlevering van gegevens aan
het CAK. Daarbij is onderscheid gemaakt tussen verschillende vormen van ondersteuning binnen de Wmo. Het
resultaat is weergegeven in tabel 3.
Tabel 3. Welke instantie levert de gegevens aan het CAK aan, naar vorm van ondersteuning
Ondersteuning
Hulp in het
Beschermd
Thuis
Huishouden
Wonen (extr.5)
Gemeente
Samenwerkingsverband
Zorgaanbieder
Administratieve dienstverlener
Anders

20%
3%
71%
4%
1%

17%
1%
73%
5%
4%

23%
30%
31%
4%
12%

Hulpmiddelen
en
Voorzieningen

WmoPGB

82%
8%
5%
3%
3%

85%
6%
2%
8%
0%

Het blijkt dat de gemeenten die kiezen voor het antwoord ‘anders’, dat vooral doen om specifieke constructies
te verduidelijken. Dat betreft bijvoorbeeld afspraken met een centrumgemeente die namens de gemeente in
kwestie de informatie aan het CAK verstrekt. Daarnaast hebben sommige gemeenten er voor gekozen om bij
verschillende vormen van ondersteuning geen eigen bijdrage in rekening te brengen.
Uit de tabel blijkt dat het als gaat om ondersteuning thuis of hulp in het huishouden, de gegevensverstrekking
aan het CAK in meer dan 70% van de gemeenten is belegd bij de zorgaanbieder. Bij de hulpmiddelen en
voorzieningen alsmede over de PGB’s die onder het regime van de Wmo vallen zijn in meer dan 80% van de
gevallen de gemeenten zelf aan zet. De 100.000+-gemeenten hebben als het gaat om ondersteuning thuis of
de hulp in het huishouden iets meer dan gemiddeld de neiging om zelf de gegevens aan het CAK te
verstrekken. Kleinere gemeenten leunen wat dit betreft relatief vaak op de zorgaanbieder. Toch zijn de
verschillen niet heel groot. Zo vertrouwt tweederde van de 100.000+-gemeenten de gegevensverstrekking bij
de hulp in het huishouden toe aan de zorgaanbieder.

5

extramuraal

pagina
6 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

2.2

Resultaten

Zijn stapelfacturen wel een reële uitdaging? Wellicht ervaren maar weinig gemeenten dat dit een probleem is.
Onderstaande tabel maakt duidelijk dat deze problematiek door het merendeel van de gemeenten wordt
herkend. In de tabel is ook onderscheid gemaakt naar gemeentegrootteklasse.
Tabel 4. In welke mate wordt het probleem van stapelfacturen herkend door gemeenten, naar gemeentegrootteklasse
<10.000
10.000-20.000
20.000-50.000
50.000-100.000
> 100.000
TOTAAL
inwoners
inwoners
inwoners
inwoners
inwoners
38%
Ja, dit komt voor
22%
35%
37%
41%
56%
32%
Ja, maar dit komt
44%
27%
32%
38%
22%
slechts incidenteel voor
8%
Dit komt niet voor
0%
5%
11%
3%
11%
23%
Dat weet ik niet
33%
32%
20%
19%
11%

Uit tabel 4 blijkt dat het probleem van de stapelfacturen vooral in de 100.000+-gemeenten wordt ervaren, al
betekent dat niet dat de kleinere gemeenten er onbekend mee zijn. Uit de analyses blijkt verder dat het
probleem in iets sterkere mate wordt ervaren als de gemeente de levering van gegevens aan de
zorgaanbieders heeft toevertrouwd. De verschillen zijn echter klein. Dat impliceert onder meer dat ook als de
gemeente zelf verantwoordelijk is voor de levering van gegevens het probleem van de stapelfacturen wordt
herkend.
De essentie van het onderzoek is of gemeenten het haalbaar zouden vinden als, om het aandeel
stapelfacturen verder terug te dringen, er een termijn van maximaal 12 weken na de geleverde zorg wordt
gesteld om cliënt en zorggegevens aan het CAK aan te leveren. Ook nu is het onderscheid van vormen van
zorg en ondersteuning relevant. De vragen zijn als volgt beantwoord.
Tabel 5. Inschatting van de haalbaarheid van het verplicht stellen van een termijn van 12 weken
Ondersteuning
Hulp in het
Beschermd
Thuis
huishouden
wonen (extr.)
Haalbaar
Haalbaar onder
voorwaarden
Niet haalbaar
Weet niet

Hulpmiddelen en
Voorzieningen

WmoPGB

46%
36%

55%
32%

21%
23%

73%
20%

82%
16%

6%
12%

3%
10%

7%
49%

2%
4%

1%
1%

Slechts een beperkt aantal gemeenten acht een verplichte aanlevertermijn niet haalbaar. Het is niet verrassend
dat naarmate een gemeente samenwerkt met meer aanbieders de inschatting van de haalbaarheid afneemt.
Als het gaat om beschermd wonen (extramuraal) is er echter geen sprake van een significant verband tussen
de inschatting van de haalbaarheid en het aantal aanbieders van zorg. Opmerkelijk is tegelijkertijd dat er wat
de inschatting van de haalbaarheid betreft niet tot nauwelijks sprake is van een significant verband met
gemeentegrootteklasse.
Het blijkt dat relatief vaak de categorie ‘haalbaar onder voorwaarden’ is gekozen als de gemeente de
verstrekking van de gegevens heeft toevertrouwd aan de zorgaanbieders. Dat speelt vanzelfsprekend vooral
bij ondersteuning thuis en hulp in het huishouden. In dit verband is tevens noemenswaardig dat gemeenten
waar de verantwoordelijkheid voor de verstrekking van gegevens bij de zorgaanbieder ligt, ook relatief vaak
kiezen voor het antwoord ‘weet niet’.

pagina
7 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

Als het antwoord ‘haalbaar onder voorwaarden’ is gegeven of het antwoord ‘niet haalbaar’ werden de
respondenten enkele vervolgvragen voorgelegd waarin zij konden toelichten waarom ze problemen
verwachten of aan welke voorwaarden zij dan denken. Het volledige overzicht aan reacties is in de volgende
tabellen opgenomen. In deze tabellen is in absolute aantallen het aantal reacties vermeld. Deze reacties zijn
verkregen van een beperkt aantal gemeenten. Immers, alleen gemeenten die respectievelijk het antwoord ‘niet
haalbaar’ of ‘haalbaar onder voorwaarden’ gaven, kregen deze vervolgvraag voorgelegd. In de laatste rij van
elke tabel is het aantal gemeenten opgenomen dat deze vraag kreeg voorgelegd.
Tabel 6. Genoemde redenen waarom een verplichte aanlevertermijn van 12 weken niet haalbaar is (absolute aantallen)
Ondersteuning
Hulp in het
Beschermd
Hulpmiddelen en
Thuis
huishouden
wonen (extr.)
Voorzieningen
Software ongeschikt
Te weinig administratieve capaciteit
Zorgaanbieders zijn er niet toe in
staat
Geen inzicht in levering door
zorgaanbieders
Geen bepalingen in afspraken met
zorgaanbieders
Beschikking worden soms na
aanvang zorg afgegeven
De SVB levert niet vaak genoeg
gegevens6
Anders
Aantal gemeenten dat de vraag
kreeg voorgelegd

WmoPGB

2
5
12

1
2
7

1
1
0

0
1
1

0
0
0

6

2

6

0

0

4

2

4

0

0

4

2

2

1

0

nvt

nvt

nvt

nvt

1

4
15

5
8

13
17

4
6

4
3

Ook bij deze vraag wordt het antwoord ‘anders, namelijk …’ vooral gebruikt om de eigen lokale situatie te
specificeren. Daarbij gaat het veelal om een combinatie van factoren die al in de tabel zijn genoemd. Vermeld
worden een gebrekkige administratie bij zorgaanbieders, trage gegevensuitwisseling (tussen
centrumgemeente en overige gemeenten of tussen gemeente en zorgaanbieders) of onduidelijkheid over de
afgifte van de beschikking in combinatie met het moment waarop zorgverlening begint. Bij hulpmiddelen en
voorzieningen wordt een enkele keer genoemd dat er sprake is van een lange periode waarin na levering nog
een periode van ‘passen en meten’ plaatsvindt. Hierdoor kan het lang duren (langer dan 12 weken) voordat de
levering van deze vorm van zorg is afgerond. Ook kan het voorkomen dat levering van hulpmiddelen en
voorzieningen vanaf het moment dat een beschikking is afgegeven langer duurt dan 12 weken. Immers, het
komt regelmatig voor dat pas na verstrekking van een beschikking de cliënt zich gaat oriënteren op het
bestellen van het hulpmiddel in kwestie, of dan pas offertes gaat opvragen. Het antwoord ‘anders’ bij de
categorie Wmo-PGB is door gemeenten gebruikt om aan te geven dat de gegevens over de uitputting van
budgetten eenmaal per jaar door de SVB aangeleverd wordt. Voor Wmo-PGB’s is de berekening en inning van
de eigen bijdrage gebaseerd op het toegekende budget, waarop later op basis van werkelijke uitputting
correcties gedaan kunnen worden.

6

De SVB heeft alleen een rol in het proces bij de PGB.

pagina
8 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

Tabel 7. Voorwaarden waaronder een verplichte aanlevertermijn van 12 weken haalbaar zou kunnen zijn (absolute aantallen)
Ondersteuning
Hulp in het
Beschermd
Hulpmiddelen en
WmoThuis
Huishouden
wonen (extr.)
Voorzieningen
PGB
software aanpassen
meer personele capaciteit
Opname in contracten met
zorgaanbieders
Meer handhaven
Sneller beschikking afgeven
Vaker gegevens van de SVB
verkrijgen
Anders
Aantal gemeenten dat de
vraag kreeg voorgelegd

8
16
57

6
14
55

7
9
29

7
24
17

0
0
0

76
14
nvt

69
14
nvt

29
9
nvt

21
6
nvt

0
0
1

27
90

25
79

32
57

16
50

4
39

Duidelijk is dat verhoudingsgewijs vaak de beperkingen worden ervaren bij zorgaanbieders. De ‘oplossing’ ligt
volgens betrekkelijk veel respondenten in de relatie met de zorgaanbieders; de afspraken in de contracten en
de handhaving daarop.
Van het antwoord ‘anders’ is nu betrekkelijk vaak gebruik gemaakt. Over het algemeen gaat het om
toelichtingen waarbij gewezen wordt op de samenwerking en interactie tussen gemeente, zorgaanbieders én
het CAK. Dat betreft bijvoorbeeld verzoeken om ‘terugmeldingen’ door het CAK als zorgaanbieders foutieve of
incomplete informatie verstrekken. Ook worden mogelijke aanpassingen in de software of in de
gegevensuitwisseling (berichtenverkeer) betrekkelijk vaak toegelicht.
Eveneens is de vraag gesteld of de respondenten verwachten dat het verplicht stellen van een aanlevertermijn
een grote impact zal hebben op de gemeente. Dan komt het volgende beeld naar voren.
Tabel 8. Inschatting van de impact van het verplicht stellen van een termijn van 12 weken
Ondersteuning
Hulp in het
Beschermd
Hulpmiddelen en
Thuis
Huishouden
wonen (extr.)
Voorzieningen
Geen
Gering
Groot
Weet niet

17%
45%
19%
19%

27%
44%
13%
16%

15%
24%
11%
50%

Wmo-PGB

49%
40%
5%
6%

51%
36%
7%
6%

Bij deze vragen is er geen sprake van verbanden met gemeentegrootte. Ook het aantal zorgaanbieders
waarmee een gemeente een relatie onderhoudt heeft geen invloed op de impact die wordt verwacht van het
verplicht stellen van een termijn.
De tabel laat zien dat bij de categorie ondersteuning thuis één op de vijf gemeenten in Nederland een grote
impact verwacht als een termijn van 12 weken verplicht wordt gesteld. Eenzelfde aantal gemeenten (één op de
vijf) kan de impact niet inschatten. Dat impliceert dat in deze zorgcategorie drie op de vijf gemeenten een
geringe tot geen impact verwachten. Bij de categorie hulp in het huishouden verwachten zeven op de tien
gemeenten een geringe tot geen impact. Die aantallen liggen bij hulpmiddelen en voorzieningen en WmoPGB’s zelfs nog iets hoger, bijna negen op de tien gemeenten verwachten daar een geringe tot geen impact.
Alleen in de categorie beschermd wonen extramuraal ligt dit wezenlijk lager, hetgeen vooral wordt veroorzaakt
door het feit dat de helft van de gemeenten de impact niet kan inschatten.

pagina
9 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

Als vertegenwoordigers van gemeenten van mening zijn dat de consequenties ‘groot’ zullen zijn, is hun de
mogelijkheid geboden dit antwoord toe te lichten. Uit die toelichtingen blijkt dat veel respondenten voor dit
antwoord hebben gekozen omdat zij een moeilijk oplosbare problematiek zien rond het gegeven dat regelmatig
‘correcties achteraf’ nodig blijken. Andere gemeenten geven in de toelichting aan te vrezen dat het verplicht
stellen van een maximum termijn tot gevolg kan hebben dat buiten die termijn de eigen bijdrage daadwerkelijk
niet wordt geïnd. Zij leiden hieruit af dat het risico ontstaat dat hun inkomsten zullen afnemen. Op basis van
deze redenering kiezen zij geregeld voor het antwoord dat deze maatregel grote consequenties zal hebben
voor hun gemeente.
De vraag is gesteld of de respondenten kunnen aangeven op welke termijn zij verwachten dat een regeling
waarbij een maximale termijn van 12 weken wordt gesteld binnen hun gemeente gerealiseerd kan zijn. Tabel 9
bevat het resultaat.
Tabel 9. Inschatting van de periode waarbinnen het verplicht stellen van een termijn van 12 weken kan worden gerealiseerd
Ondersteuning
Hulp in het
Beschermd
Hulpmiddelen en
Wmo-PGB
Thuis
Huishouden
wonen (extr.)
Voorzieningen
Binnen 3 maanden
Tussen 3 maanden en
een half jaar
Tussen een half jaar en
een jaar
Tussen 1 à 2 jaar
Langer dan 2 jaar
Weet niet

24%
18%

29%
19%

13%
11%

38%
26%

44%
22%

27%

27%

19%

23%

20%

17%
3%
11%

13%
2%
10%

10%
3%
44%

7%
2%
5%

7%
2%
6%

De beantwoording van deze vraag laat zien dat afhankelijk van de zorgcategorie steeds tweederde of meer
van de gemeenten verwacht dat de invoering van een termijn van 12 weken binnen een jaar kan worden
gerealiseerd. Enige uitzondering is de categorie beschermd wonen extramuraal. Eerder is al gebleken (zie met
name tabel 5 en tabel 8) dat relatief veel gemeenten aangeven niet goed te weten wat er bij deze categorie
nodig zou zijn om de maatregel in te voeren.
Wederom is er geen sprake van significante samenhang tussen het antwoord op deze vraag en grootte van de
gemeente van de respondent. Evenmin heeft het invloed als een gemeente met meer aanbieders een relatie
heeft.
Aan het einde van de enquête konden de respondenten zelf suggesties doen om het proces van aanlevering
van cliënt- en zorggegevens aan het CAK te verbeteren of te vereenvoudigen. In dat verband zijn vooral veel
suggesties gedaan die betrekking hebben op verbetering van de software, verbeteringen in de (elektronische)
uitwisseling van gegevens binnen gemeenten, tussen gemeenten en zorgaanbieders, tussen gemeenten en de
SVB en tussen gemeenten en het CAK. Verder wordt wel gepleit voor een vereenvoudiging van het systeem
van productcodes.

pagina
10 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

3.

Conclusies

3.1

Beantwoording van de onderzoeksvragen

In deze paragraaf wordt eerst ingegaan op de geformuleerde deelvragen. Deze zijn immers
ondersteunend aan de beantwoording van de twee algemene onderzoeksvragen. Met de beantwoording
van die twee algemene vragen wordt deze paragraaf afgesloten.
De deelvragen c, d en e worden eerst in samenhang besproken. Het betreft de volgende vragen:
c. Hoe zijn momenteel de processen van informatieverstrekking aan het CAK bij gemeenten ingericht?
d. Welke verschillende patronen tussen gemeenten zijn te onderscheiden in de inrichting van deze
informatieverstrekking aan het CAK?
e. In welke verhoudingen komen die verschillende patronen in de praktijk voor?
Uit de enquête blijkt dat het overgrote deel van de gemeenten relaties onderhoudt met enkele tientallen
zorgaanbieders. Alleen binnen de groep van gemeenten met minder dan 10.000 inwoners komt het met enige
regelmaat voor dat het aantal aanbieders beneden de 20 blijft.
Een ruime meerderheid van de gemeenten heeft de verantwoordelijkheid voor het verstrekken van gegevens
aan het CAK belegd bij de zorgaanbieders. Dat geldt in het bijzonder bij ondersteuning thuis en bij hulp in het
huishouden. Als het gaat om de verstrekking van hulpmiddelen en voorzieningen of bij de PGB’s (die onder de
Wmo vallen) heeft het merendeel van de gemeenten de informatielevering aan het CAK in eigen hand
gehouden.
De beantwoording van de volgende deelvragen is als volgt:
f. Welke verschillen zijn er te onderscheiden consequenties tussen de verschillende vormen van inrichting
van dit informatieverstrekkingsproces?
Als gemeenten de levering van relevante cliënt- en zorggegevens hebben belegd bij zorgaanbieders,
spreekt het voor zich dat zij zelf minder controle hebben op dit proces. Dit betekent in de praktijk vooral dat
zij niet zeker weten of een maximum termijn van 12 weken haalbaar is. Voor het overige lijken de patronen
als het gaat om de inschatting van de consequenties van het stellen van een termijn van 12 weken weinig
bepaald door vormen van ondersteuning of wijze van gegevenslevering.
g. Zijn er randvoorwaarden en maatregelen te onderscheiden die van invloed (kunnen) zijn op de
verschillende consequenties?
Duidelijk is dat het verplichten van een maximum termijn van 12 weken het voor gemeenten noodzakelijk
zal maken om hierover contractuele afspraken te maken met zorgaanbieders én om hierop te gaan
handhaven. Uit de beantwoording valt niet op te maken dat gemeenten onoverkomelijke problemen
verwachten als deze termijn verplicht wordt gesteld. Hoogstens wordt gewezen op praktijksituaties waarbij
om allerlei redenen administratieve duidelijkheid over de verleende zorg pas ontstaat ruim nadat de zorg of
het hulpmiddel is verstrekt.
h. Welke uitspraken zijn er te doen over de impact van het verplicht stellen van een vaste termijn voor
informatieverstrekking door gemeenten aan het CAK?
Gemeenten realiseren zich dat er allerlei aanpassingen in software, procedures en afspraken met
zorgverleners moeten worden doorgevoerd als een maximum termijn van 12 weken verplicht wordt gesteld.

pagina
11 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

Toch zijn veel gemeenten van mening dat dergelijke aanpassingen wel te realiseren zullen zijn. Bijna
tweederde van de gemeenten verwacht dat dergelijke aanpassingen binnen een periode van een jaar
mogelijk zullen zijn. Eén op de vijf gemeenten veronderstelt dat als het gaat om ondersteuning thuis of hulp
in het huishouden dit grote impact gaat hebben. Verder blijkt dat afhankelijk van de zorgcategorie tussen de
5 à 20 procent van de gemeenten op dit moment geen inschatting kan maken van de impact, en evenmin
van de termijn. Alleen bij beschermd wonen extramuraal liggen deze percentages hoger.
Als gezegd draagt de beantwoording van de deelvragen bij aan het antwoord op de twee centrale
onderzoeksvragen. Deze antwoorden kunnen als volgt worden geformuleerd:
A. Is de voorgestelde aanlevertermijn van 12 weken aan het CAK haalbaar en op welke termijn kan deze
aanlevertermijn in werking treden?
Een groot deel van de gemeenten (tweederde of meer) geeft aan dat een maximale aanlevertermijn van
12 weken over het algemeen haalbaar is. Daarbij zijn er wel verschillen tussen categorieën van zorg. Bij
beschermd wonen (extramuraal) kan bijna de helft van de gemeenten geen inschatting maken van de
haalbaarheid.
Bij hulpmiddelen en voorzieningen en PGB’s meent meer dan 90% van de gemeenten dat een verplichte
aanlevertermijn haalbaar is. Verder blijkt dat een ruime meerderheid van de gemeenten verwacht dat het
invoeren van een dergelijke aanlevertermijn binnen een jaar kan worden gerealiseerd.
B. Wat zijn de randvoorwaarden en uitvoeringsconsequenties (o.m. processen, systemen) voor de
ketenpartners, indien een vaste termijn voor informatieverstrekking wordt vastgelegd?
Een groot deel van de gemeenten stelt dat om een vaste termijn te realiseren hierover (contractuele)
afspraken met zorgaanbieders moeten worden gemaakt én dat gemeenten vervolgens ook zelf actief die
afspraken moeten handhaven.

3.2

Enkele afsluitende opmerkingen en constateringen

Uit deze inventarisatie blijkt dat het probleem van de stapelfacturen door gemeenten wordt herkend. Dat geldt
in het bijzonder de grotere gemeenten. In deze gemeenten bevinden zich natuurlijk ook veel cliënten, zodat
verondersteld kan worden dat de problematiek van stapelfacturen met grote regelmaat aan de orde is.
Een ruime meerderheid van de gemeenten is van mening dat de invoering van een indieningstermijn van 12
weken voor aanlevering van gegevens aan het CAK mogelijk moet zijn. Als het gaat om hulpmiddelen en
voorzieningen en de PGB’s geldt dat voor meer dan 90% van de gemeenten. Bij beschermd wonen
extramuraal lijkt het er op dat gemeenten het proces en de daarin dan noodzakelijke veranderingen zelf niet
volledig kunnen overzien of beheersen, zodat daar relatief vaak het antwoord ‘weet niet’ wordt gegeven. In de
categorieën ondersteuning thuis en hulp in het huishouden acht eveneens een ruime meerderheid (ongeveer
driekwart) van de gemeenten de maximum aanlevertermijn haalbaar. Wel stellen veel gemeenten dat hiervoor
contractuele afspraken met zorgaanbieders nodig zijn en dat gehandhaafd moet worden op de
aanlevertermijnen.
Verschillende gemeenten geven in specificaties en toelichtingen bij hun antwoorden aan dat er in de praktijk
altijd situaties zullen bestaan die het moeilijk, en soms onmogelijk maken om binnen 12 weken de administratie
op orde te hebben. Dat wordt zowel veroorzaakt door gemeenten zelf, die soms om allerlei redenen pas
beschikkingen (kunnen) afgeven als de zorg al wordt verleend, als door de soms gebrekkige administratie van
zorgaanbieders.

pagina
12 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

Bijlage A

Over de respons

Nadat de vragenlijst was opgesteld, zijn de gemeenten op 1 november uitgenodigd voor de enquête. Daarbij is
een door het CAK samengesteld bestand gebruikt waarin per gemeente contactpersonen waren opgenomen.
Uit eerste reacties op deze uitnodiging bleek dat er enige ruis in dit bestand zat. Nadat achterhaald was om
welke redenen deze ruis was ontstaan, heeft het CAK een gecorrigeerd bestand samengesteld. Personen in
het nieuw samengestelde bestand die niet al op 1 november waren benaderd zijn op 8 november uitgenodigd
voor de enquête. Op 9 november is aan de personen die een week eerder terecht door ons waren benaderd
een herinnering gestuurd. Op 15 november is aan alle mogelijke deelnemers een laatste herinnering gestuurd.
Bovendien heeft het CAK nog enkele, overwegend grote, gemeenten zelf aangespoord tot deelname.
In sommige gevallen is meer dan één contactpersoon per gemeente is benaderd. Dit heeft er toe geleid dat
van een klein aantal (namelijk 7) gemeenten meer dan één reactie is ontvangen. In de database is vervolgens
gekeken welke van de dubbele reacties per gemeente de meeste informatie bevatte. Die reactie is
meegenomen in de analyses, de andere reactie is uit de database verwijderd.
Daarnaast waren er verschillende reacties van één persoon die aangaf de antwoorden namens verschillende
gemeenten te verstrekken. In dat geval is de ene reactie doorvertaald naar de gemeenten in kwestie. Oftewel,
op basis van één reactie die betrekking had op (bijvoorbeeld) vijf gemeenten zijn in de database voor vijf
afzonderlijke gemeenten de reacties opgenomen.
Samengevat is het beeld als volgt:
Verzonden op 1 november: 339 uitnodigingen;
Na correctie zijn aanvullend 181 mensen benaderd;
In totaal zijn 495 personen benaderd;
69 uitnodigingen zijn als ‘onbestelbaar’ aan ons teruggestuurd. Dat betekent dat er 426 personen
daadwerkelijk zijn bereikt;.
Van deze 426 personen hebben er 234 gereageerd. In een klein aantal gevallen ging het om meer dan
één reactie per gemeente. Eén van beide reacties van een gemeente is dan verwijderd
Daarnaast bevinden zich onder de 234 reacties enkele personen die voor meer dan één gemeente de
vragenlijst hebben ingevuld.
In totaal zijn daarmee inhoudelijke reacties van 248 gemeenten verkregen.

pagina
13 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

Bijlage B

Gehanteerde vragenlijst

V1

Met hoeveel (zorg)aanbieders werkt uw gemeente samen in het kader van de Wmo?

1
2
3
4
5
6
7

<radio buttons>
minder dan 10
11-20
21-50
51-100
101-250
meer dan 250
weet niet

V2

Wie levert de cliënt- en zorggegevens aan het CAK t.b.v. de vaststelling en inning van de eigen bijdrage bij de
onderstaande typen Wmo-maatwerkvoorzieningen?
<keuzeveld>
Ondersteuning thuis
(Begeleiding, Persoonlijke
Verzorging, Kortdurend
Verblijf, Overige
ondersteuning gericht op
het individu of
huishouden/gezin,
Dagbesteding, Overige
groepsgerichte
ondersteuning, Overige
maatwerkarrangementen)
Hulp in het huishouden

1
Gemeente

2
Gemeentelijk
samenwerkingsverband

3
(zorg)aanbieder

4
Administratieve
dienstverlener
(bijv. Stipter,
ZorgLokaal, Wmokantoor, etc.)

5
Anders, nl:

Gemeente

Gemeentelijk
samenwerkingsverband

(zorg)aanbieder

Anders, nl:

V2c

Beschermd wonen
extramuraal

Gemeente

Gemeentelijk
samenwerkingsverband

(zorg)aanbieder

V2d

Hulpmiddelen en
voorzieningen
(bijvoorbeeld scoot
mobiel, traplift,
woningaanpassing en
tillift)
Wmo Persoons
Gebonden Budgetten
(PGB's)

Gemeente

Gemeentelijk
samenwerkingsverband

(zorg)aanbieder

Administratieve
dienstverlener
(bijv. Stipter,
ZorgLokaal, Wmokantoor, etc.)
Administratieve
dienstverlener
(bijv. Stipter,
ZorgLokaal, Wmokantoor, etc.)
Administratieve
dienstverlener
(bijv. Stipter,
ZorgLokaal, Wmokantoor, etc.)

Gemeente

Gemeentelijk
samenwerkingsverband

(zorg)aanbieder

Administratieve
dienstverlener
(bijv. Stipter,
ZorgLokaal, Wmokantoor, etc.)

Anders, nl:

V2a

V2b

V2e

V2f

pagina
14 / 19

Anders, nl:

Anders, nl:

Ruimte voor toelichting

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

V3a

Komt de problematiek van stapelfacturen op dit moment voor binnen uw gemeente?

1
2
3
4
5
V3b

Ja
Ja, maar enkel incidenteel
Nee
Weet niet
Het is wel bekend, maar niet hoeveel
Anders, nl:

Voor welk van de onderstaande typen Wmo-voorzieningen is het haalbaar om binnen een termijn van maximaal
12 weken na de geleverde zorg de cliënt- en zorggegevens aan het CAK aan te leveren voor de vaststelling en
inning van de eigen bijdrage?
1
Haalbaar

2
Haalbaar
onder
voorwaarden

3
Niet haalbaar

4
Weet niet

V7

<radio buttons>
Ondersteuning thuis (Begeleiding,
Persoonlijke Verzorging, Kortdurend Verblijf,
Overige ondersteuning gericht op het individu
of huishouden/gezin, Dagbesteding, Overige
groepsgerichte ondersteuning, Overige
maatwerkarrangementen)
Hulp in het huishouden

Haalbaar

Niet haalbaar

Weet niet

V10

Beschermd wonen extramuraal

Haalbaar

Niet haalbaar

Weet niet

V13

Hulpmiddelen en voorzieningen (bijvoorbeeld
scoot mobiel, traplift, woningaanpassing en
tillift)
Wmo Persoons Gebonden Budgetten
(PGB's)

Haalbaar

Haalbaar
onder
voorwaarden
Haalbaar
onder
voorwaarden
Haalbaar
onder
voorwaarden
Haalbaar
onder
voorwaarden

Niet haalbaar

Weet niet

Niet haalbaar

Weet niet

V4

V16

V5

V5.1
V5.2
V5.3
V5.4
V5.5
V5.6
V5.7

pagina
15 / 19

Haalbaar

U geeft aan dat een aanlevertermijn van maximaal 12 weken voor de categorie Ondersteuning thuis NIET
HAALBAAR is. Kunt u aangeven waarom dit niet haalbaar is? (NB: meerdere antwoorden zijn mogelijk)
<keuzeveld>
Onze gemeentelijke software is daar niet geschikt voor
We hebben te weinig capaciteit voor de administratieve verwerking binnen de gemeente
Onze zorgaanbieders zijn hiertoe niet in staat
We krijgen hierover geen gegevens van zorgaanbieders, we hebben er geen inzicht in
Wij hebben hierover geen bepalingen opgenomen in onze contracten met zorgaanbieders
Als zorgverleners eerder ondersteuning verlenen dan er een beschikking is afgegeven, is het niet mogelijk om tijdig de
beschikking af te geven
Anders, nl:

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

V6

V6.1
V6.2
V6.3
V6.4
V6.5
V6.6

V8

V8.1
V8.2
V8.3
V8.4
V8.5
V8.6
V8.7

V9

V9.1
V9.2
V9.3
V9.4
V9.5
V9.6

V11

V11.1
V11.2
V11.3
V11.4
V11.5
V11.6
V11.7

pagina
16 / 19

U geeft aan dat een aanlevertermijn van maximaal 12 weken voor de categorie Ondersteuning thuis
HAALBAAR ONDER VOORWAARDEN is. Kunt u aangeven wat deze voorwaarden zijn? (NB: meerdere
antwoorden zijn mogelijk)
<keuzeveld>
Het kan als we dit in onze software laten wijzigen
Het kan als we binnen de gemeente meer capaciteit voor de administratieve verwerking krijgen
Hiervoor moeten deze termijnen opgenomen worden in onze contracten met zorgaanbieders
We moeten hier richting (zorg)aanbieders op gaan handhaven
Als zorgverleners eerder ondersteuning verlenen dan er een beschikking is afgegeven, zal de gemeente sneller de
beschikking moeten gaan afgeven
Anders (geef nadere toelichting)
<tekstveld>

U geeft aan dat een aanlevertermijn van maximaal 12 weken voor de categorie Hulp in het huishouden NIET
HAALBAAR is. Kunt u aangeven waarom dit niet haalbaar is? (NB: meerdere antwoorden zijn mogelijk)
<keuzeveld>
Onze gemeentelijke software is daar niet geschikt voor
We hebben te weinig capaciteit voor de administratieve verwerking binnen de gemeente
Onze zorgaanbieders zijn hiertoe niet in staat
We krijgen hierover geen gegevens van zorgaanbieders, we hebben er geen inzicht in
Wij hebben hierover geen bepalingen opgenomen in onze contracten met zorgaanbieders
Als zorgverleners eerder ondersteuning verlenen dan er een beschikking is afgegeven, is het niet mogelijk om tijdig de
beschikking af te geven
Anders, nl:

U geeft aan dat een aanlevertermijn van maximaal 12 weken voor de categorie Hulp in het huishouden
HAALBAAR ONDER VOORWAARDEN is. Kunt u aangeven wat deze voorwaarden zijn? (NB: meerdere
antwoorden zijn mogelijk)
<keuzeveld>
Het kan als we dit in onze software laten wijzigen
Het kan als we binnen de gemeente meer capaciteit voor de administratieve verwerking krijgen
Hiervoor moeten deze termijnen opgenomen worden in onze contracten met zorgaanbieders
We moeten hier richting (zorg)aanbieders op gaan handhaven
Als zorgverleners eerder ondersteuning verlenen dan er een beschikking is afgegeven, zal de gemeente sneller de
beschikking moeten gaan afgeven
Anders, nl:

U geeft aan dat een aanlevertermijn van maximaal 12 weken voor de categorie Beschermd wonen extramuraal
NIET HAALBAAR is. Kunt u aangeven waarom dit niet haalbaar is? (NB: meerdere antwoorden zijn mogelijk)
<keuzeveld>
Onze gemeentelijke software is daar niet geschikt voor
We hebben te weinig capaciteit voor de administratieve verwerking binnen de gemeente
Onze zorgaanbieders zijn hiertoe niet in staat
We krijgen hierover geen gegevens van zorgaanbieders, we hebben er geen inzicht in
Wij hebben hierover geen bepalingen opgenomen in onze contracten met zorgaanbieders
Als zorgverleners eerder ondersteuning verlenen dan er een beschikking is afgegeven, is het niet mogelijk om tijdig
de beschikking af te geven
Anders, nl:

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

V12

V12.1
V12.2
V12.3
V12.4
V12.5
V12.6

V14

V14.1
V14.2
V14.3
V14.4
V14.5
V14.6
V14.7

V15

V15.1
V15.2
V15.3
V15.4
V15.5
V15.6

V17

V17.1
V17.2
V17.3
V17.4
V17.5
V17.6
V17.7
V17.8

pagina
17 / 19

U geeft aan dat een aanlevertermijn van maximaal 12 weken voor de categorie Beschermd wonen extramuraal
HAALBAAR ONDER VOORWAARDEN is. Kunt u aangeven wat deze voorwaarden zijn? (NB: meerdere
antwoorden zijn mogelijk)
<keuzeveld>
Het kan als we dit in onze software laten wijzigen
Het kan als we binnen de gemeente meer capaciteit voor de administratieve verwerking krijgen
Hiervoor moeten deze termijnen opgenomen worden in onze contracten met zorgaanbieders
We moeten hier richting (zorg)aanbieders op gaan handhaven
Als zorgverleners eerder ondersteuning verlenen dan er een beschikking is afgegeven, zal de gemeente sneller de
beschikking moeten gaan afgeven
Anders, nl:

U geeft aan dat een aanlevertermijn van maximaal 12 weken voor de categorie Hulpmiddelen en
voorzieningen NIET HAALBAAR is. Kunt u aangeven waarom dit niet haalbaar is? (NB: meerdere antwoorden
zijn mogelijk)
<keuzeveld>
Onze gemeentelijke software is daar niet geschikt voor
We hebben te weinig capaciteit voor de administratieve verwerking binnen de gemeente
Onze zorgaanbieders zijn hiertoe niet in staat
We krijgen hierover geen gegevens van zorgaanbieders, we hebben er geen inzicht in
Wij hebben hierover geen bepalingen opgenomen in onze contracten met zorgaanbieders
Als zorgverleners eerder ondersteuning verlenen dan er een beschikking is afgegeven, is het niet mogelijk om tijdig
de beschikking af te geven
Anders, nl:

U geeft aan dat een aanlevertermijn van maximaal 12 weken voor de categorie Hulpmiddelen en
voorzieningen HAALBAAR ONDER VOORWAARDEN is. Kunt u aangeven wat deze voorwaarden zijn? (NB:
meerdere antwoorden zijn mogelijk)
<keuzeveld>
Het kan als we dit in onze software laten wijzigen
Het kan als we binnen de gemeente meer capaciteit voor de administratieve verwerking krijgen
Hiervoor moeten deze termijnen opgenomen worden in onze contracten met zorgaanbieders
We moeten hier richting (zorg)aanbieders op gaan handhaven
Als zorgverleners eerder ondersteuning verlenen dan er een beschikking is afgegeven, zal de gemeente sneller de
beschikking moeten gaan afgeven
Anders, nl:

U geeft aan dat een aanlevertermijn van maximaal 12 weken voor de categorie Wmo Persoons Gebonden
Budgetten NIET HAALBAAR is. Kunt u aangeven waarom dit niet haalbaar is? (NB: meerdere antwoorden zijn
mogelijk)
<keuzeveld>
Onze gemeentelijke software is daar niet geschikt voor
We hebben te weinig capaciteit voor de administratieve verwerking binnen de gemeente
Onze zorgaanbieders zijn hiertoe niet in staat
We krijgen hierover geen gegevens van zorgaanbieders, we hebben er geen inzicht in
Wij hebben hierover geen bepalingen opgenomen in onze contracten met zorgaanbieders
Als zorgverleners eerder ondersteuning verlenen dan er een beschikking is afgegeven, is het niet mogelijk om tijdig
de beschikking af te geven
De SVB levert hiervoor niet vaak genoeg gegevens aan ons aan over de PGB’s
Anders, nl:

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

V18

V18.1
V18.2
V18.3
V18.4
V18.5
V18.6
V18.7

V19

V19a

V19b
V19c
V19d
V19e

V20a

U geeft aan dat een aanlevertermijn van maximaal 12 weken voor de categorie Persoonsgebonden budgetten
HAALBAAR ONDER VOORWAARDEN is. Kunt u aangeven wat deze voorwaarden zijn? (NB: meerdere
antwoorden zijn mogelijk)
<keuzeveld>
Het kan als we dit in onze software laten wijzigen
Het kan als we binnen de gemeente meer capaciteit voor de administratieve verwerking krijgen
Hiervoor moeten deze termijnen opgenomen worden in onze contracten met zorgaanbieders
We moeten hier richting (zorg)aanbieders op gaan handhaven
Als zorgverleners eerder ondersteuning verlenen dan er een beschikking is afgegeven, zal de gemeente sneller de
beschikking moeten gaan afgeven
Hiervoor is het noodzakelijk dat wij vaker gegevens over de PGB’s van de SVB ontvangen
Anders, nl:

Welke consequenties verwacht u voor uw gemeente van de invoering van een wettelijke termijn van maximaal
12 weken om de cliënt- en zorggegevens aan het CAK aan te leveren ten behoeve van de vaststelling en
inning van de eigen bijdrage?
<tekstveld>
Ondersteuning thuis (Begeleiding, Persoonlijke Verzorging, Kortdurend
Verblijf, Overige ondersteuning gericht op het individu of huishouden/gezin,
Dagbesteding, Overige groepsgerichte ondersteuning, Overige
maatwerkarrangementen)
Hulp in het huishouden
Beschermd wonen extramuraal
Hulpmiddelen en voorzieningen (bijv. scootmobiel, traplift, woningaanpassing
en tillift)
Wmo Persoons Gebonden Budgetten (PGB's)

<tekstveld>

<tekstveld>
<tekstveld>
<tekstveld>
<tekstveld>

Wat is uw inschatting van de omvang van de consequenties voor uw gemeente van de invoering van een
wettelijke verplichting tot levering van cliënt- en zorggegevens - en het toezien op de levering van gegevens
door uw zorgaanbieders - binnen een termijn van maximaal 12 weken?
1
Geen impact

2
Geringe impact

3
Grote impact

4
Weet niet

V22a

<radio buttons>
Ondersteuning thuis
(Begeleiding, Persoonlijke
Verzorging, Kortdurend Verblijf,
Overige ondersteuning gericht op
het individu of huishouden/gezin,
Dagbesteding, Overige
groepsgerichte ondersteuning,
Overige
maatwerkarrangementen)
Hulp in het huishouden

Geen impact

Geringe impact

Grote impact

Weet niet

V24a

Beschermd wonen extramuraal

Geen impact

Geringe impact

Grote impact

Weet niet

V26a

Hulpmiddelen en
voorzieningen (bijvoorbeeld
scoot mobiel, traplift,
woningaanpassing en tillift)

Geen impact

Geringe impact

Grote impact

Weet niet

V28a

Wmo Persoons Gebonden
Budgetten (PGB's)

Geen impact

Geringe impact

Grote impact

Weet niet

V20a

pagina
18 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen

Anders,
nl:

Anders,
nl:
V22b
Anders,
nl:
V24b
Anders,
nl:

V26b
Anders,
nl:
V28b

V21,23,25,27,29

U geeft aan dat u voor de <Wmo voorziening A> <Wmo voorziening B> verwacht dat de invoering
van een wettelijke maximale aanlevertermijn van cliënt- en zorggegevens van 12 weken grote
consequenties heeft. Kunt u aangeven waarom?
Terugkerende vraag voor 21,23,25,27,29

V30

Stel, een maximale termijn van 12 weken na de geleverde zorg voor aanlevering van cliënt- en
zorggegevens aan het CAK wordt ingesteld voor <Wmo voorziening>? Binnen welke termijn
zou zo'n regeling in werking kunnen treden wat uw gemeente betreft?

V30a

Ondersteuning
thuis

1
Binnen nu en
3 maanden

2
Binnen 3
maanden tot
een half jaar
Binnen 3
maanden tot
een half jaar
Binnen 3
maanden tot
een half jaar
Binnen 3
maanden tot
een half jaar
Binnen 3
maanden tot
een half jaar

3
Binnen een
half jaar tot
een jaar
Binnen een
half jaar tot
een jaar
Binnen een
half jaar tot
een jaar
Binnen een
half jaar tot
een jaar
Binnen een
half jaar tot
een jaar

4
Binnen
1 tot 2
jaar
Binnen
1 tot 2
jaar
Binnen
1 tot 2
jaar
Binnen
1 tot 2
jaar
Binnen
1 tot 2
jaar

5
Langer
dan 2
jaar
Langer
dan 2
jaar
Langer
dan 2
jaar
Langer
dan 2
jaar
Langer
dan 2
jaar

6
Weet niet

V30b

Hulp in het
huishouden

Binnen nu en
3 maanden

V30c

Beschermd wonen
extramuraal

Binnen nu en
3 maanden

V30d

Hulpmiddelen en
voorzieningen

Binnen nu en
3 maanden

V30e

Wmo Persoons
Gebonden
Budgetten (PGB's)

Binnen nu en
3 maanden

V31

Welke maatregelen zouden het huidige proces van aanlevering van cliënt- en zorggegevens aan het CAK
verbeteren en/of vereenvoudigen?

Weet niet

Weet niet

Weet niet

Weet niet

<tekstveld>
V32

Namens welke gemeente vult u deze enquête in?
<tekstveld>

V33

Wat is uw functie binnen de gemeente?
<tekstveld>

V34

Wat is uw e-mailadres?
<tekstveld>

pagina
19 / 19

5 december 2016

PBLQ – Onderzoek maximale aanlevertermijnen