Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2022–2023

35 915

Wijziging van de Faillissementswet ter
verbetering van de doorstroom van de
gemeentelijke schuldhulpverlening naar de
wettelijke schuldsaneringsregeling natuurlijke
personen

Nr. 19

AMENDEMENT VAN HET LID KAT
Ontvangen 16 januari 2023
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
I
Aan het opschrift wordt toegevoegd «en van de positie van de
natuurlijke persoon na opheffing van het faillissement».
II
Aan de beweegredenen wordt toegevoegd «en van de positie van de
natuurlijke persoon na opheffing van het faillissement».
III
Artikel I wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding D geplaatst en in de tekst vervalt
«van de Faillissementswet».
2. Voor onderdeel D (nieuw) worden een aanhef en drie onderdelen
ingevoegd, luidende:
De Faillissementswet wordt als volgt gewijzigd:
A
Na artikel 16 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 16a
1. Betreft de opheffing als bedoeld in artikel 16 een faillissement van
een natuurlijke persoon, dan stelt de rechtbank de gefailleerde alvorens zij
de opheffing beveelt, in de gelegenheid een verzoek in te dienen dat de
rechtbank bij de opheffing bepaalt dat een vordering ten aanzien waarvan

kst-35915-19
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2023

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 35 915, nr. 19

1

het faillissement werkt, voor zover deze onvoldaan is gebleven, niet
langer afdwingbaar is. Het voorgaande geldt ongeacht of de schuldeiser al
dan niet in het faillissement is opgekomen en ongeacht of de vordering al
dan niet is geverifieerd.
2. De rechter wijst een verzoek als bedoeld in het eerste lid slechts toe
indien voldoende aannemelijk is dat toepassing van de schuldsaneringsregeling als bedoeld in titel III niet tot een meer billijk resultaat zou kunnen
lijden.
3. De rechter wijst een verzoek als bedoeld in het eerste lid af, wanneer:
a. voldoende aannemelijk is dat:
1°. de gefailleerde ten aanzien van het ontstaan of onbetaald laten van
zijn schulden in de drie jaar voorafgaand aan het faillissement niet te
goeder trouw is geweest;
2°. de gefailleerde één of meer van zijn uit het faillissement voortvloeiende verplichtingen niet naar behoren is nagekomen of door zijn
doen of nalaten de uitvoering van het faillissement anderszins is
belemmerd dan wel gefrustreerd;
3°. het aan de gefailleerde te wijten is dat geen buitengerechtelijke
schuldregeling met zijn schuldeisers tot stand is gekomen;
b. de gefailleerd inmiddels is overleden.
3. Het eerste lid is niet van toepassing ten aanzien van:
a. vorderingen uit hoofde van een wettelijke onderhoudsplicht;
b. onverminderd het tweede lid, onder a, vorderingen als bedoeld in
artikel 358, vierde lid, en
c. andere bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen vorderingen.
4. De rechtbank beslist niet als bedoeld in het eerste lid dan nadat zij de
gefailleerde, de curator en de schuldeiserscommissie, zo die er is, op een
door haar nader te bepalen wijze in de gelegenheid heeft gesteld een
zienswijze te geven.
B
In artikel 137f, tweede lid, wordt na «artikelen» ingevoegd «16a».
C
Aan het slot van artikel 195 wordt toegevoegd «, met dien verstande dat
als het faillissement een natuurlijke persoon betreft, artikel 16a van
overeenkomstige toepassing is».
Toelichting
Dit amendement beoogt de schuldenaar, natuurlijk persoon, na
beëindiging van het faillissement een schone lei te bieden. Bij een
faillissement van een natuurlijk persoon worden alle middelen van de
failliet door de curator aangewend om schuldeisers tegemoet te komen.
Het is de meest ingrijpende vorm van schuldenherstructurering van
natuurlijk personen. Toch is niet in alle gevallen na het beëindigen van het
faillissement een schone lei bereikt. Als een faillissement beëindigd wordt
vanwege een gebrek aan baten of wanneer er geen akkoord met schuldeisers kan worden bereikt maar de curator wel alle mogelijke middelen
heeft aangewend ontstaat er geen schone lei. Na opheffing kunnen
schuldeisers weer van de schuldenaar eisen dat hij de schulden betaalt.
Zelfs na een faillissement kan de schuldenaar dus niet door met een frisse
start. De dreiging van toekomstige vorderingen blijft bestaan, waardoor
de failliet nog jaren in een uitzichtloze situatie kan blijven verkeren. De
indiener is van mening dat een faillissement een nieuwe start moet
betekenen, zoals ook bij rechtspersonen het geval is.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 35 915, nr. 19

2

Momenteel is het mogelijk om vanuit een faillissement een verzoek tot
toelating tot de WSNP te doen. Op deze manier zou een schone lei te
verkrijgen zijn. Deze route wordt echter zelden toegepast. Het ligt ook in
de rede dat voor iemand die failliet is verklaard en waarbij alle
beschikbare middelen reeds door de curator zijn aangewend een WSNP
weinig zinvol is voor zowel de failliet als de schuldeisers. Er zijn immers
geen middelen meer om te verdelen. Een failliet is in deze gevallen meer
gebaat bij ondersteuning om een nieuwe toekomst op te bouwen in plaats
van nog voor een lange periode in een zwaar WSNP traject terecht te
komen.
Mocht een WSNP traject toch billijk zijn, voorziet dit amendement in een
grond op basis waarvan de rechter het verzoek tot een schone lei kan
weigeren. Ook biedt het amendement bescherming tegen misbruik door
te vereisen dat de failliet drie jaar ter goeder trouw is geweest ten aanzien
van het ontstaan van de schulden of het aan de schuldenaar de wijten is
dat er geen minnelijke oplossing voor de schulden is gevonden.
Voorts zorgt het amendement ervoor dat dat de verantwoordelijkheid
voor het ontstaan van schulden niet meer exclusief bij de schuldenaar
komt te liggen, maar dat er voor (potentiële) schuldeisers ook een prikkel
ontstaat om zorgvuldigheid te betrachten bij het verlenen van krediet en
constructief mee te denken wanneer er desondanks een problematische
schuldensituatie ontstaat of dreigt te ontstaan.
Kat

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 35 915, nr. 19

3