Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2012–2013

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1782
Vragen van de leden Van Dekken (PvdA) en Bruins Slot (CDA) aan de
ministers van Veiligheid en Justitie en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
over matchfixing (ingezonden 13 februari 2013).
Antwoord van minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) (ontvangen 2 april
2013). Zie Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2012–2013, nr. 1548
Vraag 1
Bent u op de hoogte van de aanpak van «matchfixing» in België en Duitsland?1 Kent u het bericht «Matchfixing over de grens is ook in Nederland
strafbaar»?2
Antwoord 1
Ik ben bekend met de aanpak van matchfixing in België en Duitsland. Het
bericht is mij bekend.
Vraag 2
Deelt u de opvatting van de opsporingsdiensten in België en Duitsland dat
Nederland te laks is met de opsporing van «matchfixing»? Zo ja, wat gaat u
doen om hierin verbetering in aan te brengen? Zo nee, waarom niet en
waaruit blijkt dat?
Antwoord 2
Die opvatting deel ik niet. Het onderzoek naar matchfixing, dat mijn ambtgenote van Volksgezondheid, Welzijn en Sport samen met mij in gang heeft
laten zetten, onderstreept dat wij het fenomeen matchfixing serieus nemen.
Indien de resultaten van dit onderzoek daartoe aanleiding geven, zullen de
nodige middelen worden ingezet. Zowel het Openbaar Ministerie als de
politie hebben expertise opgebouwd over omkoping in de sport en zullen hier
mee doorgaan.

1
2

ah-tk-20122013-1782
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2013

Uitzending 1Vandaag van 7 februari 2012
Het Financieele Dagblad, 11 februari 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

1

Vraag 3
Deelt u de mening van de cel voetbalfraude in België en Duitsland dat het
belangrijk is om op tijd en met voldoende middelen «matchfixing» te
bestrijden? Zo ja, wat gaat u doen om hier gevolg aan te geven? Zo nee,
waarom niet?
Antwoord 3
Op het moment dat er signalen zijn die aanleiding geven voor een strafrechtelijk onderzoek, dan zal adequaat gereageerd worden en zullen voldoende
middelen worden ingezet. Daarnaast voeren sportbonden preventieve
maatregelen door. Zoals ik in antwoord op eerdere Kamervragen al heb
bericht, neemt bijvoorbeeld de KNVB preventieve maatregelen als voorlichting aan clubs, reglementswijzigingen en samenwerkingsverbanden op
landelijk, Europees en mondiaal niveau. Concrete voorbeelden van deze
maatregelen zijn: het informeren van de clubs, het trainen van scheidsrechters, het realiseren van een anonieme tiplijn en het instellen van een
Integriteitseenheid bij de KNVB.
Vraag 4
Wat vindt u van de uitspraak van de cel voetbalfraude in België en Duitsland
dat het onderzoek van Europol slechts het topje van de ijsberg is?
Antwoord 4
De uitspraak dat het onderzoek van Europol slechts het topje van de ijsberg is
kan ik niet beoordelen, omdat die uitspraak niet wordt onderbouwd met
feitenmateriaal.
Vraag 5
Is het waar dat Nederlanders in het buitenland van «matchfixing» worden
verdacht? Zo ja, kan daarachter verdenking van deelname aan een criminele
organisatie schuil gaan? Zo ja, kan dan door de Nederlandse justitiële
autoriteiten onderzoek worden verricht op grond van het feit dat dergelijke
delicten gepleegd door een Nederlander in het buitenland ook in Nederland
strafbaar kunnen zijn (territorialiteitsbeginsel)? Gebeurt dit ook?
Antwoord 5
Ik verwijs naar de brief die ik op 8 februari jongstleden aan uw Kamer heb
verzonden5. Het betreft hier een lopend onderzoek van de Duitse justitie,
waarvan ik de feiten niet ken. In Nederland loopt geen strafrechtelijk
onderzoek naar matchfixing.
Nederlanders die in het buitenland een strafbaar feit plegen, zijn in Nederland
te vervolgen, mits het feit in Nederland ook strafbaar is (personaliteitsbeginsel). Het enkele feit dat Nederlanders als verdachten worden aangemerkt in
het buitenland betekent niet dat Nederland moet vervolgen. Uitgangspunt is
dat het land waar de strafbare feiten zijn begaan ook vervolgt (territorialiteitsbeginsel). In de onderhavige zaak is dit aan de orde.
Vraag 6 en 7
Welke prioriteit geeft u aan de opsporing en vervolging van «matchfixing» en
van de criminelen die vermoedelijk bij «matchfixing» betrokken zijn?
Deelt u de mening dat stevige justitiële stappen noodzakelijk zijn, omdat er
inmiddels concrete aanwijzingen zijn en er mogelijk sprake is van georganiseerde criminaliteit? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 6 en 7
Er is geen sprake van concrete aanwijzingen met betrekking tot matchfixing
in Nederland. Op het moment dat er signalen komen die aanleiding zijn voor
een strafrechtelijk onderzoek, zal dit vanzelfsprekend worden ingesteld. Het
Openbaar Ministerie en de betrokken opsporingsdiensten als ook de
sportbonden zijn alert op dergelijke signalen. Ik verwijs verder naar mijn
antwoord op vraag 5.

5

Kamerstukken II, vergaderjaar 2012–2013, 33 296, nr. 5.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

2

Vraag 8 en 9
Deelt u de opvatting dat het succes van de cel voetbalfraude alleen gegarandeerd is met speciale opsporingsmethoden, zoals afluisteren en observatie?
Bent u het met de cel voetbalfraude van België en Duitsland eens dat het
Openbaar Ministerie (OM) ook een dergelijke cel moet oprichten om tot
goede samenwerking te komen en dat die samenwerking op dit moment niet
goed mogelijk is? Zo ja, op welke termijn krijgt het OM een dergelijke cel? Zo
nee, waarom niet?
Antwoord 8 en 9
Voor de inzet van bijzondere opsporingsbevoegdheden heeft de wetgever
bepaald dat die kunnen worden ingezet in onderzoeken naar misdrijven
waardoor de rechtsorde ernstig geschokt is. Daarvan is mij in dit kader nog
niet gebleken. Ook voor wat betreft het oprichten van een cel, zoals vragenstellers beogen, moet de noodzaak zo hoog zijn dat ik besluit capaciteit van
OM en opsporingsdiensten voor een nieuw fenomeen af te splitsen. Ik zie die
noodzaak op dit moment niet. De reguliere kanalen voor politiële en justitiële
samenwerking volstaan vooralsnog.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

3