Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2012–2013

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2335
Vragen van het lid Oosenbrug (PvdA) aan de staatssecretaris van Veiligheid
en Justitie en de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over
het onzorgvuldig handelen van de overheid waar het gaat om het verzamelen
en aan elkaar koppelen van persoonsgegevens (ingezonden 22 april 2013).
Antwoord van staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie), mede namens
de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (ontvangen 24 mei
2013). Zie Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2012–2013, nr. 2289.
Vraag 1
Kent u het bericht «CBP: «Overheid is onzorgvuldig bezig»»?1 Heeft u
kennisgenomen van het jaarverslag 2012 van het College Bescherming
Persoonsgegevens?
Antwoord 1
Ja
Vraag 2
Klopt het dat de overheid steeds meer persoonsgegevens aan elkaar koppelt
en deze vervolgens gebruikt voor geheel andere doeleinden dan waarvoor zij
oorspronkelijk waren bedoeld? Zo ja, in welke gevallen was hier sprake van?
Deelt u de mening dat het principe van doelbinding één van de pijlers onder
de bescherming van persoonsgegevens moet blijven? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2
Dat de overheid steeds meer persoonsgegevens aan elkaar koppelt, is juist en
berust op een bewuste keuze. Koppeling van persoonsgegevens kan immers
bijdragen aan de effectiviteit van beleid. Uiteraard moet het koppelen van
persoonsgegevens plaatsvinden in overeenstemming met de relevante
wetgeving en meer in het bijzonder niet onverenigbaar zijn met het doel
waarvoor de desbetreffende gegevens oorspronkelijk zijn verzameld. Ik deel
de mening dat het principe van doelbinding één van de pijlers onder de
gegevensbescherming is; het principe is als zodanig ook vastgelegd in artikel
8, tweede lid, van het EU Grondrechtenhandvest.
De hoofdstukken 18 en 19 van het jaarverslag van het College bescherming
persoonsgegevens (hierna: Cbp) gaan over de publieke sector. Koppeling van

1

ah-tk-20122013-2335
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2013

Binnenlandsbestuur.nl, 18 april 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

1

persoonsgegevens komt daar in twee vormen voor. Bij de eerste vorm is
sprake van gegevensdeling tussen overheidsinstanties onderling. Bij de
tweede vorm is sprake van gegevensdeling door overheidsinstanties met
private partijen. Het voert evenwel te ver om op basis van de onderzochte
gevallen de conclusie te trekken dat de overheid steeds meer persoonsgegevens aan elkaar koppelt op een wijze die op gespannen voet staat met het
principe van doelbinding. Het Cbp maakt in het jaarverslag duidelijk dat het
delen van persoonsgegevens met andere partijen wel degelijk mogelijk is,
maar dat daarbij wel voorzichtigheid geboden is, onder andere in verband
met het principe van de doelbinding.
Vraag 3
Bent u het eens met de voorzitter van het College bescherming persoonsgegevens (CBP) dat het «voor de burger (en mogelijk ook voor de overheid) [...]
nauwelijks inzichtelijk meer [is] welke gegevens zich waar en waarom over
hem bevinden»?2 Deelt u de mening dat het van belang is dat burgers wel
inzicht hebben in de verwerking van hun persoonsgegevens? Hoe bevordert u
dit inzicht?
Antwoord 3
De uitspraak van de voorzitter van het Cbp is afkomstig uit het voorwoord bij
het jaarverslag. Daarin uit de voorzitter vooral zijn zorgen over de lopende
herziening van de wetgeving inzake gegevensbescherming binnen de
Europese Unie. Het Cbp is, samen met de andere privacytoezichthouders in
de EU, bevreesd voor een verlaging van het huidige beschermingsniveau van
persoonsgegevens bij de overheid. Een aantal lidstaten – waaronder
Nederland – is voorstander van een grotere flexibiliteit voor de overheid in
verband met het delen en uitwisselen van gegevens met andere overheden
voor zover dat noodzakelijk is voor de uitvoering van de taak van deze
overheden en bij de uitvoering is voorzien in zodanige waarborgen dat de
persoonlijke levenssfeer van de betrokkene niet onevenredig wordt geschaad
(zie hiervoor het aan uw Kamer toegezonden BNC-fiche alsmede de voortgangsrapportages over de onderhandelingen in Brussel, Kamerstukken II
22 112, 1372 en 32761, nrs. 34, 44 en 46). Zoals uit antwoord 2 bleek is het
kabinetsbeleid gericht op het binnen de kaders van de wet optimaal gebruik
maken van beschikbare gegevens door overheidsinstanties, o.a. ten behoeve
van de veiligheid en de hulpverlening, zoals uiteengezet in de reactie van het
kabinet-Balkenende IV op het advies van de Adviescommissie veiligheid en
persoonlijke levenssfeer (commissie Brouwer-Korf) en de evaluatie van de
Wbp (Kamerstukken II 2009/10, 31 051, nr. 5).
Het risico dat de voorzitter van het Cbp schetst is dat bij de overheid door het
vastleggen, verwerken en delen van gegevens een «digitale hooiberg»
ontstaat, die uitnodigt om in strijd met het beginsel van doelbinding, allerlei
koppelingen tussen de onderscheiden databestanden tot stand te brengen.
Daarmee dreigt een andere doelstelling van de bescherming van persoonsgegeven – die van transparantie – achter de horizon te verdwijnen. Dit door de
voorzitter geschetste risico komt mij zeker niet denkbeeldig voor. Het kabinet
onderschrijft dan ook het door de Adviescommissie veiligheid en persoonlijke
levenssfeer gehanteerde uitgangspunt van «select before you collect» om te
vermijden dat een «digitale hooiberg» ontstaat. Dit uitgangpunt komt
bijvoorbeeld terug in een recent ingediend wetsvoorstel tot wijziging van de
Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (Kamerstukken II
2012/13, 33 579, nr. 3, blz. 19 en 25).
In het eerder genoemde kabinetsstandpunt uit 2009 is op verschillende
plaatsen aangegeven dat de positie van de burger in de informatiesamenleving versterking behoeft, onder andere in verband met het transparantiebeginsel (zie p. 3, 9 en 22). In brieven die de minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties uw Kamer d.d. 28 september 2012 (Kamerstukken II
26 643, nr. 254) en 2 april 2013 (Kamerstukken II 26 643 nr. 271) deed
toekomen is aangegeven dat het kabinet werkt aan deze versterking van de
informatiepositie van de burger. Een belangrijk instrument hierbij is de
voorziening MijnOverheid.nl (mijn.overheid.nl), waar een ieder inzage wordt
geboden over welke informatie bij overheidsinstanties over hem bekend is. In
2

p.3, Jaarverslag 2012, CBP

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

2

de voorgenoemde brieven is aangegeven dat in een impactanalyse concreet
zal wordt uitgewerkt welke additionele functionaliteiten binnen MijnOverheid
redelijkerwijs verder te realiseren zijn met betrekking tot GBA-gegevens.
Eveneens werd aangegeven dat de thematiek van de informatiepositie van de
burger nader zal worden besproken met de verantwoordelijken van andere
overheidsorganisaties die ook gegevensregistraties beheren. De impactanalyse, die o.a. het proactief verlenen van inzage in gegevensstromen van de
GBA-gegevens omvat, wordt momenteel uitgevoerd. Medio dit jaar ontvangt
u een plan van aanpak voor wat betreft eventuele additionele functionaliteiten
op MijnOverheid aangaande de GBA. Voorts hebben burgers ingevolge artikel
35 van de Wbp de mogelijkheid om aan overheidsinstellingen te vragen of en
zo ja, welke (categorieën van) persoonsgegevens over hem worden verwerkt
en voor welke doeleinden deze gegevens worden verwerkt. Ook kan
informatie worden verkregen over de herkomst van de gegevens en de
(categorieën van) ontvangers van de gegevens. De overheid dient hierbij
binnen vier weken schriftelijk te reageren.
Vraag 4
Deelt u de analyse van de voorzitter van het CBP dat een te flexibele omgang
met het grondrecht bescherming van persoonsgegevens op de langere
termijn ondermijnende effecten kan hebben op het vertrouwen van burgers in
de overheid? Zo ja, op welke wijzen gaat u deze flexibele omgang tegen? Zo
nee, waarom niet?
Antwoord 4
Gelet op mijn antwoord op de vragen 2 en 3 ben ik, anders dan de voorzitter
van het Cbp, niet van mening dat de overheid op een té flexibele manier
omgaat met persoonsgegevens. De overheid heeft een bijzondere positie in
het maatschappelijk bestel. De overheid moet niet alleen de gegevensbescherming voor de burger garanderen, maar ook tal van andere grondrechten. De overheid moet hierin altijd afwegingen maken. Het recht op bescherming van de persoonsgegevens is niet absoluut en kan op bepaalde gronden
worden beperkt. Daarom is flexibiliteit voor de publieke sector van groot
belang. Niet om de bescherming te verminderen maar om de mogelijkheid
van maatwerk te bieden. Vanaf 2008 zetten de achtereenvolgende kabinetten
zich in voor een betere bescherming van persoonsgegevens. In het regeerakkoord van het kabinet-Rutte II valt te wijzen op het belang dat verantwoordelijken (waaronder overheidsinstanties), in een vroeg stadium, bij de bouw van
informatiesystemen en het aanleggen van databestanden, onderzoeken wat
de risico’s van de beoogde gegevensverwerking zijn («privacy impact
assessment»). Binnen de rijksoverheid is thans een toetsmodel voor een
dergelijke methodiek in ontwikkeling.
Vraag 5
Kunt u – los van de beantwoording van deze vragen – de Tweede Kamer een
uitgebreide kabinetsreactie doen toekomen op het volledige jaarverslag 2012
van het CBP?
Antwoord 5
Het Cbp is een onafhankelijk, bij wet ingesteld college dat is belast met
toezicht op de verwerking van persoonsgegevens overeenkomstig het bij en
krachtens de wet bepaalde. Op grond van de EU privacyrichtlijn moet de
toezichthoudende autoriteit de hem opgedragen taken in volledige onafhankelijkheid vervullen. Het Cbp voldoet met het opstellen en algemeen
verkrijgbaar stellen van het jaarverslag aan een wettelijke verplichting in de
Wbp om inzicht te geven in het gevoerde beleid in het algemeen en de
doelmatigheid en doeltreffendheid van zijn werkwijze. Hoewel de onafhankelijke positie van het Cbp onverlet laat dat de Minister van Veiligheid en
Justitie enkele wettelijke bevoegdheden heeft ten aanzien van de positie, de
samenstelling en het functioneren van het Cbp, is het in verband met de
strikte onafhankelijkheid van het Cbp niet gepast om een inhoudelijke reactie
te geven op de wijze waarop het Cbp zijn wettelijke taken vervult.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

3