Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

33 733

Wijziging van de Wet personenvervoer 2000 en
enige andere wetten in verband met
Verordening (EU) nr. 181/2011 van het Europees
Parlement en de Raad van 16 februari 2011
betreffende de rechten van autobus- en
touringcarpassagiers en tot wijziging van
Verordening (EG) nr. 2006/2004 (PbEU 2011, L
55)

Nr. 5

VERSLAG
Vastgesteld 30 oktober 2013
De vaste commissie voor Infrastructuur en Milieu, belast met het
voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer verslag uit te
brengen van haar bevindingen. Het verslag behandelt alleen die onderdelen waarover door de genoemde fracties inbreng is geleverd.
Onder het voorbehoud dat de regering de vragen en opmerkingen in dit
verslag afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de
openbare behandeling van het voorstel van wet voldoende voorbereid.
Inhoudsopgave
Blz.
I. Algemeen

1

II. Inleiding
Administratieve lasten en financiële gevolgen voor het bedrijfsleven
Opleiding personeel
Consultatie

2
2

III. Artikelsgewijs
Onderdelen D en E
Onderdeel F

3
3
3

2
2

I. Algemeen
De leden van de VVD-fractie hebben met interesse kennis genomen van
de wijziging van de Wet personenvervoer 2000 en enige andere wetten
betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers en hebben
de behoefte tot het stellen van enkele vragen.

kst-33733-5
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 733, nr. 5

1

De leden van de PvdA-fractie hebben kennisgenomen van het voornemen
om de EU-verordening 181/2011 te implementeren door wijziging van de
Wet personenvervoer 2000 en enkele andere wetten.
II. Inleiding
De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering van mening is dat de
uiteindelijke verordening de twijfels, die in het BNC-fiche werden geuit
over de doelmatigheid van de verordening, heeft weggenomen.
De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel ter wijziging van de Wet personenvervoer 2000 en
enige andere wetten in verband met de rechten van autobus- en touringcarpassagiers. Zij hebben hierover nog enkele vragen.
De leden van de D66-fractie vragen in hoeverre met voorliggend
wetsvoorstel de rechten van vliegtuigpassagiers en autobus- en touringcarpassagiers gelijkwaardig zijn. Kan de regering een overzicht geven van
de belangrijkste overeenkomsten en verschillen, bijvoorbeeld waar het
gaat om vertraging, annulering, verloren bagage en aansprakelijkheid bij
letsel en overlijden?
Administratieve lasten en financiële gevolgen voor het bedrijfsleven
De leden van de fractie van de VVD lezen in de Memorie van Toelichting
dat het wetsvoorstel geen administratieve lasten oplevert voor burgers of
het bedrijfsleven. Wel vloeien uit de verordening verplichtingen voort
voor vervoerders, verkopers van vervoersbewijzen, reisagenten, touroperators en terminalbeheerders. De leden van de VVD-fractie vragen of de
conclusie daarom terecht is dat het niet leidt tot een administratieve
lastenverzwaring?
Opleiding personeel
De leden van de VVD-fractie vragen voorts of het niet de zaak is van de
vervoerders zelf om, in het kader van hun dienstverlening, de opleidingen
op orde te hebben. Is deze verordening nodig om ervoor te zorgen dat
vervoerders de juiste opleidingen doorvoeren, zo vragen deze leden.
De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering de intentie heeft om
de termijn van vijf jaar voor de (bij)scholing van personeel volledig te
benutten en of de regering bereid is om te kiezen voor een termijn van
twee tot maximaal drie jaar, zoals partijen in de consultatie hebben
verzocht.
De leden van de PvdA-fractie verzoeken de regering om te reageren op de
signalering van het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (CBR) dat
niet duidelijk is hoe de opleidingseisen (basiskwalificatie en nascholing)
voor ondernemers en chauffeurs moeten worden geregeld.
Consultatie
De leden van de PvdA-fractie verzoeken de regering een nadere
toelichting te geven op het ontbreken van betrokkenheid van de decentrale overheden in het consultatieproces.
De leden van de fractie van D66 lezen dat de regering er niet bij voorbaat
vanuit gaat dat de maximale termijnen om delen van de verordening op
een later tijdstip van kracht te laten worden, ook werkelijk maximaal zullen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 733, nr. 5

2

worden benut. Kan de regering aangeven wat hierbij dan het streven zal
zijn? Om welke onderdelen gaat het en wanneer zouden deze in moeten
gaan?
III. Artikelsgewijs
Onderdelen D en E
De leden van de PvdA-fractie vragen waarom er voor een tweejaarlijks
handhavingsverslag van de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT)
wordt gekozen, waarin zal worden aangegeven met welke maatregelen de
bepalingen uit de verordening zijn gehandhaafd, hoeveel klachten zijn
ontvangen en het aantal sancties dat is toegepast. Deze leden willen
weten of het mogelijk is om in hogere frequentie een handhavingsverslag
te publiceren.
Onderdeel F
De leden van de D66-fractie constateren dat er een individuele aanwijzingsbeschikking komt, maar dat in de praktijk geen aanwijzing hoeft
plaats te vinden omdat in de verordening is opgenomen dat dit pas bij
een reisafstand van 250 kilometer nodig is. Is de regering wel voornemens
de individuele aanwijzingsbeschikking in te zetten? Hoeveel terminals is
de regering in het kader van voorliggend wetsvoorstel voornemens aan te
wijzen?
De leden van de D66-fractie lezen dat er een overlap kan ontstaan met
betrekking tot de verantwoordelijkheden voor toegankelijkheid voor
personen met een handicap en beperkte mobiliteit. Kan de regering deze
overlap nader specificeren en aangeven hoe zij gaat voorkomen dat er een
ingewikkeld woud aan regelgeving ontstaat, die onnodig complex is voor
reizigers, vervoerders en overheid?
De voorzitter van de vaste commissie,
P. Jansen
Adjunct-griffier van de commissie,
Opperhuizen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 733, nr. 5

3