Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

34 336

Wijziging van de Wet werk en inkomen naar
arbeidsvermogen, de Wet financiering sociale
verzekeringen en enkele andere wetten in
verband met verbetering van de hybride markt
van de regeling Werkhervatting gedeeltelijk
arbeidsgeschikten (Wet verbetering hybride
markt WGA)

Nr. 9

BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 22 maart 2016
Op vragen van het lid Schut-Welkzijn (VVD) tijdens de plenaire behandeling van het wetsvoorstel «Verbetering hybride markt WGA» op
donderdag 17 maart jongstleden (Handelingen II 2015/16, nr. 66, Hybride
markt regeling Werkhervatting gedeeltelijk arbeidsgeschikten) heb ik
toegezegd uw Kamer nader te informeren over het financiële risico als alle
werkgevers die publiek voor de WGA verzekerd zijn, zouden uittreden.
Als eerste wil ik benadrukken dat ik niet verwacht dat deze situatie zich zal
voordoen. Het doel van het wetsvoorstel is dat het evenwicht op de
hybride markt verbetert. In een dergelijke meer evenwichtige markt zal het
aantal werkgevers dat overstapt van de publieke verzekering naar
eigenrisicodragerschap of andersom beperkt zijn. Waar de stromen klein
zijn en deze elkaar in evenwicht houden ontstaat ook een financieel
evenwicht in het staartlastenvermogen. De uitputting van het staartlastenvermogen door werkgevers die de publieke verzekering verlaten, wordt
gecompenseerd door reservering van een deel van de meer marktconforme premie van werkgevers die de publieke verzekering juist weer
instromen. Hier ben ik ook vanuit gegaan in de financiële paragraaf van de
memorie toelichting bij het wetsvoorstel. Hetzelfde beeld komt ook naar
voren uit de Premienota 20161 van UWV, waarin rekening is gehouden
met de maatregelen uit het wetvoorstel Verbetering hybride markt WGA:
«Wij verwachten dat het aantal werkgevers dat jaarlijks weggaat bij UWV
vanaf 2017 licht zal stijgen. Het gaat hierbij met name om werkgevers met
een hoog risico. Het aantal werkgevers dat jaarlijks terugkeert naar UWV
zal vanaf 2017 licht dalen. Ook hier zijn het de werkgevers met een hoog
risico die eerder op de private markt zullen blijven. De stromen zullen naar
verwachting klein zijn en elkaar redelijk in evenwicht houden.»

1

kst-34336-9
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

UWV, 2015, Gedifferentieerde premies WGA en ZW 2016.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 336, nr. 9

1

Wat als alle publiek verzekerde werkgevers uitstappen ...?
Het wetsvoorstel regelt dat de publieke staartlasten van werkgevers die na
1 juli 2015 uit de WGA-verzekering van UWV stappen, hun publieke
staartlasten vanaf 1 januari 2017 niet meer zelf hoeven te financieren,
maar dat deze vanuit het staartlastenvermogen in de Werkhervattingskas
gefinancierd worden. Het totale bedrag aan potentiële staartlasten voor
zowel de WGA-vast als -flex bedraagt € 3,8 miljard. Het risico bedraagt
dus ook maximaal € 3,8 miljard.
Zoals ik tijdens de plenaire behandeling heb aangegeven, is al geregeld
dat eigenrisicodragers die bij de koppeling van de WGA-vast en -flex
eigenrisicodrager blijven of worden, hun publieke staartlasten voor de
WGA-flex niet zelf hoeven te financieren (Stb. 2013, 555). Een deel van het
financiële risico komt voort uit die maatregel en is daarmee dus niet
nieuw.
Daarnaast betreft het risico van € 3,8 miljard een cumulatief effect over de
volledige uitloopperiode. Dat wil zeggen dat deze lasten in de periode van
2017 tot en met 20292 theoretisch kunnen optellen tot € 3,8 miljard. Het
volledige risico treedt dus ook niet ineens op maar over meerdere jaren
verspreid.
Van belang is ook hoe waarschijnlijk het is dat alle publiek verzekerde
werkgevers daadwerkelijk massaal de publieke verzekering zullen
verlaten. Veel publieke verzekerde werkgevers hebben een premie die nog
opbouwt omdat hun premie gebaseerd is op hun historische publieke
WGA-lasten3. Deze premie is veelal nog lager dan de premie voor een
private verzekering. Zolang deze werkgevers nog in de opbouwfase zitten
is onwaarschijnlijk dat zij overstappen naar een private verzekeraar.
Ook is onderdeel van de maatregelen dat werkgevers geen toestemming
krijgen om eigenrisicodrager te worden als zij niet tenminste drie jaar
publiek verzekerd zijn. Deze maatregel heeft tot gevolg dat werkgevers
niet meteen de publieke verzekering kunnen verlaten. Ook dit vermindert
het risico dat werkgevers massaal de publieke verzekering verlaten.
Al met al constateer ik dat de kans dat het volledige risico zich voordoet
erg klein is, en dat – voor zover het risico zich voordoet – het zich
uitspreidt over meerdere jaren. Er is sprake van een beheersbaar risico.
Allereerst staat tegenover het maximale risico van € 3,8 miljard een buffer
van € 1,5 miljard. Daarnaast zal ik, zoals ik reeds heb toegezegd, de
ontwikkeling van de hybride WGA-markt nauwgezet monitoren. Daardoor
kan ik tijdig ingrijpen en indien nodig extra maatregelen nemen ter
verbetering van de hybride markt of van de lastenkaders.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
L.F. Asscher

2

Toerekening van de WGA-uitkering is gekoppeld aan de eerste ziektedag. Stel een werknemer
van een publiek verzekerde werkgever wordt ziek op 1 januari 2017, dan betaald de werkgever
eerst twee jaar loon door, daarna ontstaat vanaf 1 januari 2019 recht op een WGA-uitkering die
maximaal 10 jaar loopt.
3
Door het wetsvoorstel gaan werkgevers die na 1 juli 2015 overstappen naar de publieke
verzekering vanaf 1 januari 2017 een premie betalen die gebaseerd is op hun publieke en
private WGA-lasten, en die dus eerder op structureel niveau ligt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 336, nr. 9

2