Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2016–2017

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2611
Vragen van de leden Peters en Van Toorenburg (beiden CDA) aan de
Minister van Veiligheid en Justitie over jongeren die van de jeugdrechter
verplicht therapie moeten volgen, maar langdurig op een wachtlijst terecht
komen (ingezonden 2 augustus 2017).
Antwoord van Staatssecretaris Dijkhoff (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
5 september 2017) Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2016–2017,
nr. 2537
Vraag 1
Heeft u kennis genomen van het bericht1 waarin aangetoond wordt dat
jongeren van de jeugdrechter verplicht therapie moeten volgen, maar daar
veel te lang (soms wel een jaar) op moeten wachten?
Antwoord 1
Ja, het artikel uit de Volkskrant is mij bekend.
Vraag 2
Deelt u de conclusie dat een veroordeling door de jeugdrechter blijkbaar geen
garantie is voor een daadwerkelijke plaatsing in therapie?
Antwoord 2
Nee, die conclusie deel ik niet. Op grond van de Jeugdwet zijn gemeenten
verantwoordelijk voor de beschikbaarheid van jeugdhulp. Dat geldt ook voor
de beschikbaarheid van jeugdhulp die voortvloeit uit een strafrechtelijke
beslissing. Jeugdhulp opgenomen in een vonnis door een jeugdrechter heeft
voor de jeugdige een niet vrijblijvend karakter. Wachttijden dienen dan zo kort
mogelijk te zijn. In de praktijk blijkt dat geen eenvoudige opgave. Daarom is
het van belang dat reeds in de adviesfase door de Raad voor de Kinderbescherming (RvdK) maar ook nadat het vonnis is gewezen een goede
afstemming plaatsvindt tussen de betrokken partijen. Hier ga ik in de
beantwoording van vraag 3 verder op in.

1

ah-tk-20162017-2611
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2017

Volkskrant, «bevel rechter leidt niet tot snelle hulp jongere», 1 augustus 2017

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

1

Vraag 3
Deelt u de conclusie van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG)
die in een reactie aangeeft dat dit komt omdat jeugdrechters zeer specifieke
trajecten opleggen aan jeugddelinquenten en niet op de hoogte zijn van
contracten die gemeenten hebben en eventuele wachtlijsten bij instellingen?
Antwoord 3
De specificering van de bijzondere voorwaarden in een vonnis dient de
rechtszekerheid van de veroordeelde en draagt bij aan de effectiviteit van de
jeugdreclassering die toezicht houdt op de naleving van de bijzondere
voorwaarden. Als door de jeugdrechter jeugdhulp wordt opgelegd buiten het
aanbod van de gemeente, is een specifieke omschrijving voorts van belang
zodat de betrokken gemeente precies weet welke jeugdhulp zij alsnog moet
inkopen.
Door een goede samenwerking en afstemming tussen gemeenten en de
instanties in de justitie-keten kan worden voorkomen dat jeugdhulp wordt
opgelegd die niet tijdig beschikbaar is, of die niet is ingekocht terwijl binnen
het bestaande aanbod van de gemeente vergelijkbare jeugdhulp, of jeugdhulp waarmee hetzelfde resultaat bereikt kan worden, beschikbaar is. Om
zorg te kunnen dragen voor een kwantitatief en kwalitatief toereikend aanbod
aan jeugdhulp is het van belang dat gemeenten met de RvdK, de Gecertificeerde Instelling (GI) die de jeugdreclassering uitvoert en de volwassenreclassering in het kader van adolescentenstrafrecht, overleg voeren over het
inkoopbeleid voor de forensische jeugdhulp. Daar dient de kennis en ervaring
te worden gedeeld over het jeugdhulp-aanbod dat voor de forensische
doelgroep nodig is.
Andersom is het belangrijk dat de RvdK, de GI en de volwassenreclassering
(laatstgenoemde in het kader van het adolescentenstrafrecht) in hun advies
aan de rechtspraak en het Openbaar Ministerie het lokale aanbod betrekken.
Ook voor de tijdige inzet van de noodzakelijke jeugdhulp zal in de adviesfase
lokaal moeten worden afgestemd welke jeugdhulp beschikbaar is en bij welke
aanbieder zich wachtlijsten voordoen. Daaraan kan behulpzaam zijn dat de
Staatssecretaris van VWS met gemeenten en aanbieders in gesprek is om op
regionaal niveau de wachttijden voor jeugdhulp bespreekbaar en transparant
te maken.
Vraag 4 en 5
Verwacht u dat met het feit dat in de regio Midden-Nederland het Openbaar
Ministerie, Jeugdreclassering, Raad voor de Kinderbescherming en gemeenten na de zomer met elkaar in overleg gaan, het probleem uit de wereld zal
zijn? Zo ja, hoe gaat u dat monitoren en hoe houdt u ons op de hoogte? Zo
nee, wat gaat u doen om dit langer bestaande probleem op te lossen?
Hoe gaat u er voor zorgen dat ook de andere regio’s de zelfde problemen
worden opgelost?
Antwoord 4 en 5
Voor een tijdige en passende inzet van jeugdhulp in strafrechtelijk kader is
een goede samenwerking tussen gemeenten en de justitie-partners randvoorwaardelijk. Ik juich het daarom toe dat dit gesprek in de regio MiddenNederland daadwerkelijk gevoerd wordt en reken erop dat dit tot een passend
resultaat zal leiden. De Jeugdwet schrijft ook voor dat gemeenten met de
RvdK en de GI samenwerken en overleg voeren en dit in een protocol
vastleggen. De oplossing moet in de eerste plaats lokaal gevonden worden.
De RvdK heeft mij gemeld in de komende gesprekken met gemeenten waar
dit een probleem vormt, de beschikbaarheid van forensische jeugdhulp te
bespreken en houdt mij daarvan op de hoogte.
Tenslotte wijs ik erop dat ik, om de samenwerking tussen gemeenten en VenJ
organisaties te verbeteren, het programma «Samenwerken met de
jeugdbeschermings- en jeugdstrafrechtketen» bij de VNG subsidieer dat
ondersteuning biedt voor alle jeugdzorgregio’s bij het maken van samenwerkingsafspraken tussen gemeenten en justitiepartners. Ook zal ik het belang
van deze samenwerking en afstemming in het bestuurlijk overleg met de
VNG onder de aandacht brengen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

2