Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3203
Vragen van het lid Van der Staaij (SGP) aan de minister van Buitenlandse
Zaken over de herbewapening van terreurorganisatie Hezbollah (ingezonden
7 april 2011).
Antwoord van minister Rosenthal (Buitenlandse Zaken) (ontvangen 26 juli
2011).
Vraag 1, 3, 4
Heeft u kennisgenomen van de berichtgeving over de honderden wapenopslagplaatsen van terreurorganisatie Hezbollah in Zuid-Libanon?1 Hoe
beoordeelt u deze berichtgeving?
Is het waar dat deze wapenopslagplaatsen zoveel mogelijk zijn gebouwd in
de buurt van ziekenhuizen, scholen en in woonwijken? Welke strategie van
Hezbollah zit hierachter volgens u?
Is het bericht waar, dat Hezbollah nu over drie keer zoveel raketten beschikt
als vóór de oorlog met Israël in 2006? Wat betekent dit voor de veiligheid van
Israël?
Antwoord 1, 3, 4
Deze aanhoudende berichten over bewapening van Hezbollah zijn zorgwekkend. Het bezit van wapens in Libanon is op grond van
VN-veiligheidsraadresolutie 1701 onderhevig aan de goedkeuring van en de
controle door de Libanese overheid. In Zuid-Libanon is bewapening alleen
toegestaan aan de Libanese strijdkrachten of UNIFIL.
De berichten vormen aanleiding voor Nederland zich sterk te maken voor de
naleving van verplichtingen voortvloeiende uit VN-Veiligheidsraadresoluties.
Daarmee is immers ook de veiligheid van Israël gewaarborgd.
Vraag 2
Hoe verhouden deze opslagplaatsen zich tot de vigerende VN-resoluties
waarin de herbewapening van Hezbollah volstrekt ontoelaatbaar wordt
geacht?
Antwoord 2
Conform VN-Veiligheidsraadresolutie 1701 (verder: VNVR-resolutie 1701) is
het bezit van wapens in Libanon onderhevig aan de goedkeuring van en de
controle door de Libanese overheid. In Zuid-Libanon is bewapening alleen
1

ah-tk-20102011-3203
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

Reformatorisch Dagblad, 31-3-2011.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

toegestaan aan de Libanese strijdkrachten of UNIFIL. Indien juist kunnen de
bedoelde opslagplaatsen worden aangemerkt als een schending van
voornoemde resolutie.
Vraag 5, 6, 7, 8
Hoe heeft de controle door de VN van de naleving van haar eigen resoluties
zo kunnen falen? Hoe heeft deze enorme herbewapening van Hezbollah onder
het toeziend oog van de VN kunnen plaatsvinden?
Is het bericht waar, dat een substantieel deel van de bewapening van
Hezbollah afkomstig is uit Syrië en Iran? Hoe kon er – mede onder toeziend
oog van de VN – zo’n grootschalige wapensmokkel plaatsvinden naar
Hezbollah? Wat heeft de VN hiertegen ondernomen en waarom heeft zij
hierin gefaald?
Wat gaat de internationale gemeenschap doen om deze wapenopslagplaatsen, die volstrekt strijd zijn met de VN-resoluties, zo snel mogelijk te
ontmantelen?
Welke acties heeft de VN ondernomen in reactie op de geconstateerde
schendingen van de VN-resoluties? Op welke wijze zullen controle en
bestrijding van wapensmokkel naar Hezbollah nu worden geïntensiveerd?
Antwoord 5, 6, 7, 8
Na het conflict tussen Israël en Hezbollah in de zomer van 2006 is het
mandaat van UNIFIL uitgebreid met assistentie van de Libanese autoriteiten
bij het weren van wapens en het ontwapenen van milities. Op 30 augustus
2010 heeft de VN-Veiligheidsraad unaniem besloten tot verlenging van de
missie van UNIFIL met één jaar. Hierbij is nogmaals uitdrukkelijk gewezen op
de verplichting van het instellen van een zone vrij van gewapende milities en
wapens buiten controle van de staat in Zuid-Libanon. UNIFIL heeft ertoe
bijgedragen dat het sinds 2006 rustig is gebleven in de regio.
UNIFIL steunt en assisteert, conform het mandaat, de Libanese strijdkrachten
en beoogt daarmee de legitimiteit van de Libanese autoriteiten te versterken.
Het Libanees leger (LAF) heeft de mogelijkheid om actief huiszoekingen te
doen naar wapens. UNIFIL kan de LAF daarbij assisteren. Wanneer UNIFIL
een wapenopslag vindt, wordt ook zorggedragen voor de inbeslagname van
deze wapens door de LAF. Een vergelijkbare manier van samenwerking vindt
plaats bij controle van schepen of controle aan de grens.
De aanhoudende berichten over de bewapening van Hezbollah zijn zorgwekkend en vormen aanleiding om de situatie in Libanon blijvend en nauwlettend in de gaten te houden.
Vraag 9, 10
Welke kanalen gaat u gebruiken om dit punt zo hoog mogelijk op de
internationale agenda te plaatsen?
Wat gaat u, samen met de internationale partners, doen om de veiligheid van
Israël zoveel mogelijk te garanderen en een nieuwe oorlog tussen Hezbollah
en Israël te voorkomen?
Antwoord 9, 10
Nederland heeft recent de zorgen over het onderwerp overgebracht aan
zowel de commandant van de Libanese strijdkrachten, als Michael Williams,
de speciaal gezant van de SGVN. Laatstgenoemde is belast met de het
monitoren van de voortgang van de Libanese autoriteiten bij de naleving en
de implementatie van de verplichtingen uit VNVR-resolutie 1701 en rapporteert periodiek aan de VNVR.
Nederland blijft daarnaast waar mogelijk aandacht vragen voor het onderwerp. Een eerste gelegenheid hiervoor dient zich aan tijdens de a.s. Raad
voor Buitenlandse zaken op 18 juli a.s. De Nederlandse ambassade in
Washington brengt het onderwerp ondertussen geregeld op tijdens reguliere
contacten met de Amerikaanse autoriteiten.
Libanon is verantwoordelijk voor de naleving van VNVR-resoluties. In een
verklaring van 27 april jl. over de uitvoering van VNVR-resolutie 1559 (die
handelt over de soevereiniteit van Libanon) sprak de SGVN zijn zorgen uit
over de gevolgen van de proliferatie van wapens buiten controle van de staat
en van de aanwezigheid van gewapende milities voor de vrede en veiligheid
van Libanon. Hij riep de politieke leiders van Libanon op de soevereiniteit van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2

hun land te versterken, Hezbollah om zich te ontwapenen en de verschillende
partijen om het proces van de nationale dialoog te hervatten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

3