Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

32 430

Wijziging van de Algemene Ouderdomswet
teneinde een korting te kunnen toepassen op de
toeslag voor de echtgenoot die jonger is dan 65
jaar

Nr. 6

NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG
Ontvangen 28 september 2010
Met belangstelling heeft de regering kennisgenomen van de bijdragen
van de verschillende fracties aan het verslag bij het onderhavige
wetsvoorstel. Deze fracties geven aan nog opmerkingen en vragen bij dit
wetsvoorstel te hebben. Hierna wordt op deze vragen ingegaan. Bij de
beantwoording van deze vragen is zoveel als mogelijk de volgorde van
het verslag aangehouden. Vragen die hetzelfde onderwerp betreffen zijn
gezamenlijk beantwoord.
Inhoudsopgave
1.
2.
3.
4.
5.

Inleiding
Achtergrond en voorgeschiedenis
Vormgeving en keuzes met betrekking tot het wetsvoorstel
Financiële gevolgen
Ontvangen commentaren

1
2
4
6
7

1. Inleiding
De leden van de fracties van de SP, de ChristenUnie en de SGP constateren dat mensen zich onvoldoende of niet kunnen voorbereiden op het
voorgenomen besluit waarvan de gevolgen voor de koopkracht groot zijn.
Dit in tegenstelling tot de maatregel om de partnertoeslag af te schaffen
per 2015, waarbij een invoeringstermijn van 20 jaar in acht is genomen.
Deze leden vragen of de regering van mening is dat de betrouwbaarheid
van de overheid hierdoor schade oploopt. De leden van de fractie van de
PVV vragen zich daarnaast af of dit voorstel niet indruist tegen eerder
gemaakte afspraken om de partnertoeslag per 2015 te stoppen.
Met het generiek verlagen van de AOW-partnertoeslag sluit de regering
aan bij de maatschappelijke ontwikkeling dat er een toenemende
arbeidsparticipatie is van de jongere partners van AOW-gerechtigden.
Hierdoor zal het aandeel AOW-gerechtigden dat een AOW-partnertoeslag
voor zijn jongere partner ontvangt, afnemen. De regering is zich ervan

kst-32430-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 430, nr. 6

1

bewust dat de termijn waarop de korting wordt ingevoerd kort is. Dit heeft
alles te maken met de huidige budgettaire situatie die tot snel handelen
noopt.
Bij de keuzes die de regering dient te maken om de begroting op orde te
krijgen spelen meerdere elementen een rol. Bij deze maatregel is vooral
gekeken naar maatvoering en het voorkomen van ongewenste inkomenseffecten. Bij dit laatste gaat met name om het voorkomen dat de maatregel onevenwichtig neerslaat bij de mensen die financieel het sterkst
afhankelijk zijn van de toeslag.. Door de introductie van de inkomensgrens
is de regering van mening dat dit voorkomen wordt.
In 1995 is besloten om de partnertoeslag voor de generatie die in 2015 en
later AOW gerechtigd wordt af te schaffen. Deze afschaffing treft derhalve
een andere populatie. De onderhavige generieke korting treft de
AOW-gerechtigden van voor 2015 die nog wel partnertoeslag ontvangen
en die deze partnertoeslag ook na 2015 zullen behouden. Het inkomenseffect van het aanpassen van de hoogte van de partnertoeslag voor deze
gerechtigden is daarbij van een hele andere orde en druist naar de
mening van de regering niet in tegen het afschaffen van de partnertoeslag
voor de jongere generatie.
2. Achtergrond en voorgeschiedenis
De leden van de VVD-fractie geven aan dat de regering de mensen met de
laagste inkomens terecht beschermt. Dit gebeurt door de korting afhankelijk te maken van het gezamenlijk inkomen van de partners. In feite
begint en loopt de korting op vanaf 110% van het wettelijk minimumloon
(WML). Dat er een grens getrokken moet worden vinden de leden van de
VVD helder, maar deze leden vragen of de regering kan toelichten waarom
voor deze grens is gekozen? Verder willen de leden dat de regering nader
onderbouwt in hoeverre hiermee AOW-gerechtigden met een klein
aanvullend pensioen worden beschermd. De leden van de VVD-fractie
vragen expliciet voor hoeveel mensen dit dan geldt.
De regering is van mening dat de korting op de partnertoeslag niet zou
moeten leiden tot situaties waarbij er een beroep moet worden gedaan op
een aanvulling vanuit de bijstand. Verder acht de regering het goed te
rechtvaardigen dat AOW-ers die vanwege een zeer beperkt aanvullend
pensioen net boven het minimum uitkomen, ontzien worden. Daarbij is de
regering zich bewust van het feit dat iedere grens een bepaalde mate van
willekeur met zich brengt. Dat is dan ook de reden dat de regering in de
uitwerking gekozen heeft voor een systematiek waarbij er gekort wordt tot
de inkomensgrens van 110% WML, zodat er een glijdende schaal ontstaat.
Hiermee wordt voorkomen dat een AOW-er die net boven de inkomensgrens zit slechter af zou zijn dan een AOW-er die hier net onder zit.
In 2011 worden er vanwege de inkomensgrens van € 20 000 circa 12 000
huishoudens gevrijwaard van de generieke korting, oplopend tot circa
14 000 huishoudens in 2014.
De leden van de PVV-fractie vragen zich af welke maatregelen in het licht
van de brede houdbaarheidsproblematiek die voor een belangrijk deel
samenhangt met kostenstijgingen vanwege de vergrijzing nog meer
kunnen worden verwacht. Verder constateren de leden van de PVV-fractie
dat de korting noodzakelijk wordt geacht ter compensatie van stimuleringsmaatregelen en uitvoeringstegenvallers. De leden vragen of deze
uitvoeringstegenvallers specifiek kunnen worden gemaakt. De leden
vragen zich af of hiermee de gevolgen van de crisis hiermee niet impliciet
worden afgewenteld op AOW-ers en waarom is gekozen voor de korting
op de partnertoeslag in plaats van te snijden in andere beleidsartikelen?
Er zijn op vele terreinen maatregelen te voorzien die de brede houdbaarheidsproblematiek en kostenstijgingen vanwege de vergrijzing kunnen
opvangen. Dit kabinet heeft in dit kader onder andere een wetsvoorstel

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 430, nr. 6

2

voor de verhoging van de AOW-leeftijd naar 67 ingediend. Het ligt in de
lijn der verwachting dat een volgend kabinet met verdere voorstellen voor
het oplossen van de houdbaarheidsproblematiek komt.
De uitvoeringsmutaties bij begroting 2010 lieten met name tegenvallers
zien bij de WAO, de AOW en de WAZO. Bij de AOW is dit het gevolg van
een hogere levensverwachting en het feit dat meer ouderen alleen wonen.
Bij de WAO wordt de tegenvaller veroorzaakt door een tegenvallende
uitstroom. De hogere dan eerder geraamde arbeidsparticipatie van
vrouwen en het feit dat zij meer verdienen en meer uren werken, zorgt
ervoor dat de WAZO-uitgaven hoger zijn dan verwacht.
De insteek bij de bezuinigingsvoorstellen is om ter compensatie van de
genoemde uitvoeringstegenvallers te zoeken naar maatregelen die een zo
beperkt mogelijke invloed hebben op de koopkracht en die de participatiedoelstelling van het kabinet niet schaden. Op het terrein van de AOW is dit
gedaan door een verlaging van de AOW-tegemoetkoming en een korting
van de AOW-partnertoeslag. Met deze maatregelen wordt de (meerjarige)
overschrijding op de AOW ook meerjarig binnen de AOW gedekt.
Gekozen is voor een korting op de AOW-partnertoeslag, omdat een
verdere verlaging van de AOW-tegemoetkoming sterker zou neerslaan bij
de lage inkomens. In de voorgestelde vormgeving van de korting op de
AOW-partnertoeslag worden de lage inkomens juist ontzien. Daarbij past
de partner-toeslag maatregel ook binnen de arbeidsparticipatie-doelstelling van het kabinet.
Een alternatief voorstel dat op tafel gelegen heeft is de vervroegde
afschaffing van de AOW-partnertoeslag voor nieuwe AOW-ers. Zoals
eerder met u is gecommuniceerd (zie Kamerstukken II 2009/10, 29 389,
nr. 25) is dit voorstel echter ingetrokken. Ter compensatie hiervan is de
korting op de AOW-partnertoeslag met 2%-punt verhoogd ten opzichte
van het initiële voorstel.
De extra uitgaven aan de WW en WWB als gevolg van de crisis zijn
gecorrigeerd op het SZA-kader. Deze zijn daarmee rechtstreeks ten laste
van het EMU-saldo/de staatsschuld gekomen. Er zijn dus geen bezuinigingsmaatregelen ter dekking van de extra uitgaven aan WW en WWB
opgenomen. De gevolgen van de crisis worden daarmee niet afgewenteld
op AOW-ers.
De leden van de fracties van de SGP en de ChristenUnie stellen vast dat
de aangekondigde maatregel van een generieke korting van acht procent
door de regering passend en proportioneel wordt genoemd. De leden van
de beide fracties vragen welke alternatieve dekkingsmogelijkheden de
regering heeft overwogen om daarmee de tegenvallers op de begroting te
compenseren en waarom uiteindelijk voor deze maatregel is gekozen.
De leden van de SGP-fractie merken vervolgens op dat het vorige plan om
de AOW-partnertoeslag te korten niet ten uitvoer is gebracht doordat er
een korte periode was tussen de aankondiging en inwerkingtreding van
de maatregel. De leden willen weten waarom de regering toch besloten
heeft deze maatregel op zo’n korte termijn in te doen gaan en men vraagt
of de regering erkent dat de betreffende huishoudens zich op zo’n korte
termijn niet meer kunnen voorbereiden op de daling van het inkomen.
De leden van de SGP-fractie vragen ook of uit de grafiek op blz 2 van de
Memorie van Toelichting ook geconcludeerd kan worden dat de totale
uitgaven aan de AOW-partnertoeslag in de komende jaren verder zullen
afnemen en of de regering kan toelichten hoe zij deze trend heeft
meegewogen bij het bepalen van de hoogte van de toe te passen korting.
De regering is zich er terdege van bewust dat iedere bezuiniging gepaard
zal gaan met financiële consequenties voor groepen van individuen. Maar
gezien de brede houdbaarheidsproblematiek is het voor regering
onvermijdelijk dat er keuzes worden gemaakt. Op het terrein van de
AOW-partnertoeslag werd er in de SZW-begroting van 2010 een tweetal
maatregelen aangekondigd, namelijk een generieke korting van 6% voor

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 430, nr. 6

3

AOW-ers met een gezamenlijk inkomen boven de € 20 000 en het volledig
afschaffen van de toeslag voor AOW-ers met partners tot 55 jaar. Tijdens
de begrotingsbehandeling heeft de Tweede Kamer aangegeven dat men
de termijn tussen het moment van aankondigen en het moment van
inwerkingtreden van de maatregel erg kort vindt. Ook vanuit de burger is
dit signaal afgegeven. Gelet op deze discussie in de Tweede Kamer heeft
de regering eerder dit jaar besloten de afschaffing van de toeslag voor
AOW-ers met partners tot 55 jaar te laten vervallen. Om het hierdoor
ontstane besparingsverlies voor een deel te compenseren werd tegelijkertijd besloten de generieke korting te verhogen naar 8%. Op deze
manier kiest de regering ervoor de besparing te spreiden over bijna de
volledige groep AOW-ers met partnertoeslag in plaats van over een zeer
selectieve groep, waardoor het maximale inkomenseffect veel geringer is.
De regering is de mening toegedaan dat de inkomenseffecten van de
generieke korting van een geheel andere orde zijn dan bij de oorspronkelijke voorgenomen maatregel om de partnertoeslag in zijn geheel af te
schaffen voor AOW-ers met partners tot 55 jaar. Daarmee komt ook de
noodzaak van een langere voorbereidingstijd anders te liggen. Het
inkomenseffect van dat voornemen bedroeg een veelvoud van het
maximale inkomenseffect als gevolg van de generieke korting met 8%.
De grafiek op blz 2 van de Memorie van Toelichting laat primair zien welk
aandeel van de AOW-ers met een jongere partner een partnertoeslag
ontvangt. Het aantal AOW-gerechtigden neemt de komende jaren toe,
zodat ook het aantal AOW-ers met partnertoeslag zal toenemen. Vanaf
2015 zal de partnertoeslag voor nieuwe gevallen worden afgeschaft en
nemen de uitkeringslasten snel af.
3. Vormgeving en keuzes met betrekking tot het wetsvoorstel
De leden van de VVD-fractie merken op dat de principiële keuze die aan
deze maatregel ten grondslag ligt is dat de AOW inkomensafhankelijk
wordt gemaakt. De leden van de VVD-fractie constateren dat de Raad van
State kritisch is geweest op dit punt en dat de Raad terecht opmerkt dat
het stelsel van de AOW in het gehele bestaan zo’n krachtig instrument is
geweest dankzij de eenvoud van de uitvoering. Daarbij adviseert de Raad
van State de problematiek van de gezamenlijke inkomenstoets erbuiten te
laten en de aanvullende bijstand daar het werk te laten doen. De regering
gaat hier in de Memorie van toelichting naar de mening van de leden van
de VVD-fractie onvoldoende op in. De regering betoogt dat de systematiek
van de partnertoeslag overeind blijft. En dat de aanvullende bijstand in dit
geval geen oplossing biedt, omdat hier een inkomenstoets inzit en de
vereisten zwaarder zijn. De leden van de VVD-fractie vragen of de regering
dit nader kan uitwerken. De leden van de VVD-fractie neigen er op dit
moment naar de Raad van State op dit punt te volgen, zodat de AOW in
de kern een zo eenvoudig mogelijke uitvoering kent.
De leden van de PVV-fractie hebben ook opgemerkt dat door het
gezamenlijk huishoudinkomen als uitgangspunt te nemen nu de korting
op de partnertoeslag inkomensafhankelijk wordt en vragen of de regering
het redelijk acht dat in het verleden opgebouwde pensioenrechten van de
oudere partner nu leiden tot een korting op de AOW uitkering van de
jongere partner. Daarbij vragen de leden van de PVV-fractie zich eveneens af of de eenvoud van de AOW hierdoor niet wordt aangetast en of dit
niet een eerste stap is naar verdere aantasting (van de eenvoud) van de
AOW?
De regering is van mening dat een generieke korting vanuit de huidige
economische en maatschappelijke situatie wenselijk is maar dat de
maatregel niet onevenwichtig dient neer te slaan bij de huishoudens die
het sterkst afhankelijk zijn van de partnertoeslag. In de bijstand geldt een
strenger regime dan in de AOW(-partnertoeslag), aangezien de bijstand
een vermogenstoets kent. Met de toets op het gezamenlijke inkomen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 430, nr. 6

4

worden de lagere inkomens (deels) ontzien en wordt voorkomen dat
AOW-ers met beperkte inkomsten, als gevolg van de korting op de
AOW-partnertoeslag, in de situatie terechtkomen het eigen vermogen te
moeten aan spreken. De regering is verder niet van mening dat er sprake
is van een direct verband tussen de opgebouwde pensioenrechten en de
korting op de partnertoeslag. De korting is generiek en noodzakelijk gezien
de brede houdbaarheidsproblematiek. De toets op het gezamenlijk
inkomen betreft enkel een middel om te voorkomen dat de generieke
korting leidt tot een aanvulling uit de bijstand en daarmee onevenwichtig
neer slaat bij de huishoudens die het sterkst afhankelijk zijn van de
partnertoeslag.
Zoals ook aangegeven in de Memorie van Toelichting bij onderhavig
wetsvoorstel is de regering zich er verder terdege van bewust dat de toets
op het gezinsinkomen niet ten goede komt aan de eenvoud van de AOW.
Naar de mening van de regering betreft het een beperkte uitbreiding van
de systematiek, die gerechtvaardigd wordt door het beoogde doel.
De leden van de PVV-fractie wijzen samen met de SGP-fractieleden op de
extra administratieve rompslomp. Van alle AOW-gerechtigden met een
partnertoeslag moet (door de Sociale Verzekeringsbank (SVB)) worden
vastgesteld wat het gezamenlijk huishoudinkomen is. De leden van beide
fracties willen weten hoe de SVB dit gaat doen en of er sancties staan op
het niet/niet juist/niet tijdig vermelden van het gezamenlijk huishoudinkomen? Ook willen deze leden weten wat de werkwijze is indien het
gezamenlijke huishoudinkomen gedurende het jaar wijzigt.
De SVB kan op basis van reeds beschikbare gegevens voor het overgrote
deel van de AOW-ers met partnertoeslag nu al bepalen of men al dan niet
onder de inkomensgrens van 110% WML zit. Zo zullen cliënten met een
aanvulling vanuit de Bijstand (AIO) niet gekort worden, aangezien hun
inkomen per definitie lager is dan 110% WML. Cliënten waarvan op basis
van beschikbare gegevens bij de SVB blijkt dat het inkomen boven de
110% WML uitkomt ontvangen een vooraankondiging van de korting.
Cliënten worden geïnformeerd en worden verzocht te reageren als het
gezinsinkomen volgens hen lager is dan 110% WML. In de uitvoeringstoets heeft de SVB ingeschat dat er uiteindelijk ca. 20 000 cliënten resteren
die van mening zijn onder de inkomensgrens te zitten en zodoende extra
inkomensgegevens zullen aanleveren. Op een populatie van ca. 200 000
AOW-ers met partnertoeslag betekent dit dus ongeveer 1 op de 10
waarvoor extra gegevens zullen worden verzameld. Aangezien er (met
uitzondering van de AIO-populatie) in beginsel gekort wordt zolang de
AOW-er zelf niet kan aantonen dat het inkomen minder dan 110% WML
bedraagt zijn sancties overbodig. Voorts zal de SVB ofwel middels een
herhalingsonderzoek naar het inkomen ofwel via een melding van de
AOW-er zelf één maal per jaar bezien of de inkomenssituatie is gewijzigd.
De leden van de PVV-fractie vragen verder of het mogelijk is dat de
veranderde inkomenssituatie van invloed is op de hoogte van de huur- en
zorgtoeslag en of hiermee niet een gedeelte van de verwachte opbrengst
van dit voorstel teniet wordt gedaan? Daarnaast wijzen deze leden erop
dat in de Memorie van Toelichting wordt gesteld dat de maatregel zodanig
is vormgegeven dat de hoogte van de korting nooit zal leiden tot een
inkomensdaling tot onder het niveau van 110% WML. De leden vragen
zich daarom af of de korting variabel is?
Als gevolg van de inkomensafhankelijke trajecten in de zorg- en
huurtoeslag, maar ook als gevolg van de belastingwetgeving, ligt op
macro-niveau de netto verbetering van overheidsuitgaven lager dan de
ingeboekte bruto bezuiniging. Omdat het bruto inkomen afneemt, neemt
het eventuele recht op toeslagen bij individuen namelijk toe en hoeft er
ook minder belasting afgedragen te worden. In totaliteit gaat het voor

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 430, nr. 6

5

zowel de huur- als de zorgtoeslag overigens om relatief kleine budgettaire
bedragen
De toets op het gezinsinkomen wordt zodanig vormgegeven, dat er zich
ten aanzien van de korting drie mogelijke situaties kunnen voordoen:
– Het gezamenlijke inkomen bedraagt minder dan de inkomensgrens
van 110% WML. In dat geval wordt er niet gekort op de partnertoeslag.
– Het gezamenlijk inkomen ligt net boven de inkomensgrens, waardoor
een volledige korting van 8% zou leiden tot een inkomen onder de
inkomensgrens. In dat geval wordt er gekort tot het niveau van 110%
WML en is de uiteindelijke korting zodoende minder dan 8%.
– Het gezamenlijke inkomen is zodanig, dat er ook na korting van 8% op
de partnertoeslag een inkomen resteert dat minimaal 110% WML
bedraagt. In al deze gevallen bedraagt de korting dus 8%.
De leden van de SGP-fractie vragen waarom de regering ervoor gekozen
heeft de korting ook toe te passen voor de populatie die nog onder het
regime valt van voor 1 februari 1994 en hoe groot deze populatie op dit
moment is?
Het regime van voor 1994 was nog gebaseerd op de situatie dat de oudere
partner 70% WML ontving en de partnertoeslag 30% bedroeg. De regering
heeft ervoor gekozen om de korting ook op deze populatie toe te passen
om te voorkomen dat er een situatie van rechtsongelijkheid ontstaat. Het
gaat hierbij om ca. 1 000 AOW-ers.
4. Financiële gevolgen
De leden van de VVD-fractie constateren dat de Memorie van Toelichting
uiteenzet dat mensen net boven de grens van 110% WML een maximale
inkomensdaling ondergaan van 3%. Maar mensen onder de inkomensgrens gaan er in het geheel niet op achteruit. De leden vragen of de
regering inzichtelijk kan maken in hoeverre een aanvullend pensioen dan
eventueel een negatief effect kan hebben op de inkomenspositie van deze
groep? In het verlengde hiervan vragen de leden van de PVV-fractie of de
regering de inkomensdaling van 3% niet veel te hoog acht. Deze leden
willen weten hoeveel de absolute maximale korting (in 2011) op de
partnertoeslag bedraagt en welke (maximale) inkomensdaling (in
procenten) dit voor huishoudens die net boven de inkomensgrens van
110% WML zitten met zich meebrengt. De leden van de ChristenUniefractie vragen voorts hoe de regering de schrijnende gevallen met
bijvoorbeeld een zieke partner die door de wijzigingen in de komende
jaren in de AOW-partnertoeslag met een inkomensterugval worden
geconfronteerd tegemoet komt. De leden van de VVD-fractie, de
PVV-fractie en de Christenunie-fractie vragen de regering aan te geven
hoeveel toeslagen zullen worden aangepast als gevolg van deze
maatregel.
Voorts vragen de leden van de VVD-fractie en de leden van de PVV-fractie,
of de regering voornemens is om in de komende begroting maatregelen
te nemen die inkomenseffecten kunnen hebben voor deze groep en zo ja,
welke. De leden van de SGP-fractie, ten slotte, willen van de regering
graag een overzicht ontvangen met de koopkrachteffecten (procentueel en
absoluut) van deze maatregel voor verschillende huishoudens.
Om te voorkomen dat de maatregel onevenredig neerslaat bij huishoudens die het sterkst afhankelijk zijn van de partnertoeslag, gaat de
maatregel gepaard met een inkomensgrens van 110% van het wettelijk
minimumloon. Huishoudens met een gezamenlijk inkomen onder deze
grens worden geheel ontzien. De hoogte van de inkomensgrens betekent
dat alle minima, maar ook huishoudens met een klein pensioen (tot circa
€ 1 500) niet worden getroffen door de maatregel.
De generieke korting zal niet als effect hebben dat iemand net boven de
inkomensgrens als gevolg van de korting onder de inkomensgrens zakt.
Immers, bij de vormgeving is ervoor gekozen dat er wordt gekort tot de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 430, nr. 6

6

inkomensgrens van 110% WML. Hierdoor is het niet mogelijk dat een
AOW-er met een hoger aanvullend pensioen, na de korting van de
partnertoeslag minder overhoudt dan een AOW-er met een lager
aanvullend pensioen.
De korting op de partnertoeslag van 8% verlaagt het bruto inkomen in
2011 met maximaal € 725. Het effect op het besteedbaar inkomen is
kleiner vanwege een doorwerking naar toeslagen en belastingheffing.
Voor huishoudens die net boven de inkomensgrens zitten, is het negatieve
inkomenseffect maximaal 2¼%, hetgeen overeenkomt met een bedrag
van € 460. Voor huishoudens met een hoger inkomen neemt het
inkomenseffect en het absolute effect af vanwege verschillen in het
effectieve belastingtarief. De regering acht deze maatregel passend en
proportioneel. De korting is in 2011 van toepassing op ongeveer 185 000
huishoudens.
Voor 2011 zijn er geen specifieke maatregelen gepland die neerslaan bij
de groep AOW-ers met een partnertoeslag. Hun besteedbaar inkomen kan
wel worden beïnvloed door meer generieke maatregelen zoals de
verlaging van de tegemoetkoming voor oudere belastingplichtigen met
€ 14 en de verhoging van de ouderenkorting met € 50. Voor een volledig
overzicht van maatregelen met inkomenseffecten zij verwezen naar de
begroting van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
In onderstaande tabel zijn de inkomenseffecten (procentueel en absoluut)
van de generieke korting voor verschillende huishoudens weergegeven.
Tabel 1: inkomenseffecten voor verschillende huishoudens
Inkomenseffect
(in %)

Absoluut
(x € 1)

AOW (paar) met partnertoeslag zonder werkende partner
(alleen) AOW
AOW + 5 000 aanvullend pensioen
AOW + 10 000 aanvullend pensioen
AOW + 15 000 aanvullend pensioen

0
– 2¼
–2
– 1½

0
– 460
– 460
– 450

AOW (paar) met partnertoeslag met werkende partner*
(alleen) AOW
AOW + 5 000 aanvullend pensioen
AOW + 10 000 aanvullend pensioen
AOW + 15 000 aanvullend pensioen

– 1½
–1
–1
–¾

– 270
– 240
– 240
– 240

*

Aanname hier is dat de partner werkt tegen een loon van 50% van het minimumloon.

5. Ontvangen commentaren
Bijna alle partijen hebben vragen gesteld over de snelheid waarmee het
voorstel ingevoerd wordt en of de beoogde ingangsdatum van 1 januari
2011 nog realiseerbaar is en zo ja, onder welke voorwaarden. De leden
van de fractie van de ChristenUnie vragen in het verlengde hiervan of de
termijn waarop de korting ingaat daarnaast niet te snel voor mensen om
zich te kunnen voorbereiden en op welke wijze de regering gaat zorgen
voor een spoedige en duidelijke berichtgeving over de korting op de
AOW-partnertoeslag.
De SVB heeft in de uitvoeringstoets bij dit wetsvoorstel aangegeven dat
de invoeringsdatum alleen realiseerbaar is indien tijdig gestart wordt met
de voorbereidingen. Het gaat daarbij voornamelijk om het aanpassen van
systemen en klantproducten, zoals brieven, brochures en aanvraagformulieren en het opleiden van personeel. De SVB gaf daarbij expliciet aan dat
de invoeringsdatum niet haalbaar zou zijn indien deze voorbereidingen
zouden worden uitgesteld tot het moment dat de parlementaire behandeling zou zijn afgerond. In reactie op deze uitvoeringstoets heeft de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 430, nr. 6

7

minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de Voorzitter van de Raad
van Bestuur van de SVB in juli verzocht om deze voorbereidingen per
direct te starten. Dankzij de tijdige start van de voorbereidingen is de
beoogde invoeringsdatum realiseerbaar.
De regering heeft een persbericht uitgebracht, waarin de wetswijziging is
aangekondigd. Ook op de website van de SVB is informatie te vinden over
de mogelijke wetswijziging. Verder zal de SVB kort na de accordering van
het wetsvoorstel door de Tweede Kamer de klanten die al een AOW-toeslag ontvangen en de klanten die in de nabije toekomst een AOW-toeslag
gaan ontvangen, informeren over de voorgenomen wetswijziging (onder
voorbehoud van accordering door de Eerste Kamer) en de gevolgen
daarvan. Daarbij zal een onderscheid worden gemaakt tussen klanten
waarvoor de SVB op basis van de aanwezige gegevens al kan vaststellen
dat de korting volledig moet worden toegepast en klanten waarbij de
korting mogelijk niet (geheel) moet worden toegepast. De laatste groep
klanten wordt verzocht te reageren als zij menen dat de korting niet
(geheel) toegepast moet worden.
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
J. P. H. Donner

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 430, nr. 6

8