Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

31 700 VI

Vaststelling van de begrotingsstaten van het
Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2009

Nr. 71

BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 3 november 2008
Op 30 oktober jl. heb ik in het wetgevingsoverleg over de Justitiebegroting 2009 toegezegd de Kamer nader te informeren over een tweetal
onderwerpen. Het betreft de vraag van mevrouw Joldersma over de
bezuiniging op de subsidie die de Stichting Slachtofferhulp Nederland van
Justitie ontvangt.
Daarnaast is door de heer De Roon een motie ingediend om 50% van de
opbrengsten van toegewezen ontnemingsvorderingen uit te keren aan de
opsporingsinstanties die het wederrechtelijk verkregen vermogen hebben
opgespoord.

Bezuiniging Stichting Slachtofferhulp Nederland
Mevrouw Joldersma heeft aangegeven te hebben vernomen dat de Stichting Slachtofferhulp Nederland last heeft van de vanaf 2009 (structurele)
opgelegde bezuiniging en aan mij gevraagd deze bezuiniging op de
subsidie aan de Stichting Slachtofferhulp Nederland terug te draaien.
De bezuiniging betreft de generieke subsidietaakstelling 2008 welke rechtstreeks voortvloeit uit het Regeerakkoord Balkenende IV. Deze subsidietaakstelling raakt alle door de rijksoverheid gesubsidieerde organisaties.
Stichting Slachtofferhulp Nederland vormt hierop geen uitzondering.
Het terugdraaien van deze taakstelling bij Stichting Slachtofferhulp Nederland zal ook een precedentwerking kunnen hebben. Bovendien zal ik dan
andere gesubsidieerde organisaties zwaarder moeten aanslaan.
De Stichting Slachtofferhulp Nederland heeft de laatste tijd extra taken
gekregen, zoals een voorziening voor de ondersteuning van nabestaanden. Om te zorgen dat de Stichting Slachtofferhulp Nederland
voldoende middelen heeft om dit soort extra taken goed uit te voeren,
ontvangt zij hiervoor – naast de structurele exploitatiesubsidie – ook
projectsubsidies. De extra werkzaamheden komen daarmee niet ten laste
van de reguliere, structurele subsidie-middelen die Slachtofferhulp Nederland ontvangt.
De invulling van de totale taakstelling door Slachtofferhulp Nederland

KST124115
0809tkkst31700VI-71
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2008

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 700 VI, nr. 71

1

voor 2009 en latere jaren zal ik betrekken bij het jaarlijkse subsidieproces.
Ik wil daar nu niet op vooruitlopen.

Motie lid De Roon
Door de heer De Roon is tijdens het wetgevingsoverleg de volgende motie
ingediend: «De regering wordt verzocht te bevorderen dat 50% van de
opbrengsten van toegewezen ontnemingsvorderingen zal worden uitgekeerd aan de opsporingsinstanties die het wederrechtelijk verkregen
vermogen hebben opgespoord.»
Er is een aantal redenen om het voorgestelde systeem van overheveling
van ontnomen illegaal vermogen niet in te voeren.
Ten eerste is de doelstelling van de Plukze-wetgeving niet om financiële
tegemoetkomingen aan met strafrechtelijke handhaving belaste overheidsinstanties te genereren, maar om crimineel verkregen vermogen af te
nemen.
Ten tweede komt de (beleidsmatige) onafhankelijkheid van de opsporingsinstanties in het geding indien deze instanties financieel mede afhankelijk
worden van de resultaten van opsporing. De schijn van afhankelijkheid
dient mijns inziens te worden vermeden, in die zin dat de afweging van
prioriteiten bij het verrichten van opsporingsinspanningen door een keuze
ten voordele van «makkelijk» verdiend geld negatief zou kunnen worden
beïnvloed.
Ten derde zijn de opbrengsten uit ontnemingen in beginsel incidenteel en
kunnen per jaar fors fluctueren. Daarmee zijn ontvangsten uit ontnemingen geen solide financieringsbron voor (structurele uitbreidingen van) de
opsporingsdiensten.
Tenslotte is een regeling als door de heer De Roon voorgesteld, gezien de
veelheid betrokken actoren, niet goed praktisch uitvoerbaar.
Ik ontraad om deze redenen dan ook de motie.
De minister van Justitie,
E. M. H. Hirsch Ballin

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 700 VI, nr. 71

2